Βιβλίο Στα βελούδινα ίχνη του δολοφόνου
Συγγραφέας Χρήστος Αναστασόπουλος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πνοή
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Χρήστος Αναστασόπουλος επέστρεψε με ένα διαφορετικό μυθιστόρημα, γραμμένο από βελούδινες πατούσες, κι έβαλε ένα γερό στοίχημα με τον εαυτό του. «Τα βελούδινα ίχνη του δολοφόνου» είναι ένα εναλλακτικό μυθιστόρημα μυστηρίου, όπου τους ρόλους του Πουαρό και του Χέιστινγκς ή του Σέρλοκ Χολμς και του Ουάτσον τους υποδύονται η Σαλώμη και ο Λόλα. Ναι, Ο Λόλα, γιατί από τότε που τον ευνούχισε η κυρία Πίτσα δε θεωρούσε ότι του ταιριάζει αντρικό όνομα! Ζουν άνετα σε ένα κολωνακιώτικο διαμέρισμα, χαίρονται τον ήλιο, τα υφάσματα, τους πελάτες και τις συνεργάτιδες της πιο γνωστής μοντελίστ των Αθηνών. Μόνο που όλα αυτά θα αλλάξουν άρδην σε μία νύχτα.

Η γραφή είναι καλή, παραστατική, με πλούσιο και σωστό λεξιλόγιο και εξαίρετη σκιαγράφηση πολλών διαφορετικών χαρακτήρων. Η αφήγηση ξετυλίγεται με αφορμή τις αναμνήσεις των γατιών από τη ζωή τους με την κυρία Πίτσα, τις οποίες αναμνήσεις συμπληρώνουν με όσα άκουσαν από δω κι από κει. Παρ’ όλο που ξεκίνησα το μυθιστόρημα περιμένοντας μόνο τις γάτες να πρωταγωνιστούν σε όλες τις πράξεις της πλοκής, σύντομα κατάλαβα πως αυτό θα ήταν αδύνατο και από ένα σημείο και μετά ίσως και βαρετό (πού να πάνε οι γάτες για να αρχίσουν τις έρευνες, αφού έχουν κλειδωθεί μέσα μ’ ένα πτώμα;), γι’ αυτό μου άρεσε η ιδέα του συγγραφέα να ξετυλίξει τις ζωές των πρωταγωνιστών, τάχα μου υποτίθεται μέσα από το στόμα των τριχωτών τετράποδων. Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε για τον βίο και την πολιτεία της Πίτσας από τα Τρίκαλα που ήρθε στην Αθήνα ως βοηθός της Φρόσως, για τους άντρες που γνώρισε, για τα μοντέλα που ανέδειξε, για την καριέρα της και για τον χαρακτήρα που έχτισε. Παράλληλα, τα γατιά κυκλοφορούν μες στο σπίτι, γλείφονται και νιαουρίζουν, γενικώς συμπεριφέρονται με ανατριχιαστική αληθοφάνεια, την οποία μόνο κάποιος μόνιμος συγκάτοικος γατιών και ταυτόχρονα ταλαντούχος συγγραφέας μπορεί να αποτυπώσει!

Εδώ ακριβώς είναι η πουριτανική μου ένσταση. Σε αυτό το μυθιστόρημα ήρθα αντιμέτωπος με τον δικό μου χαρακτήρα και αναμετρήθηκα με τις αντοχές και τις ανοχές μου, μιας και ένα σημαντικό κομμάτι του χαρακτήρα της κυρίας Πίτσας με βρίσκει απόλυτα αντίθετο, αν και από ψυχολογικής άποψης είναι τεκμηριωμένο. Η δημιουργός λοιπόν, μετά από έναν σημαντικό και τρυφερό έρωτα που γνωρίζει στη ζωή της, αρχίζει να αποζητά το σεξ μετά μανίας, καταλήγοντας νυμφομανής, κι αυτό δεν είναι spoiler, μιας και χάρη σε αυτήν την προσωπικότητα οι ένοχοι είναι πολλοί. Από την άλλη, όμως, αυτή δεν είναι η μαγεία της λογοτεχνίας; Να σου υποδεικνύει κάποιος πράγματα και καταστάσεις που ο ίδιος δε θες ή δεν έχεις γνωρίσει ως τώρα και χάρη σε αυτό ακριβώς το ταλέντο που λίγοι έχουν να σου το αναπαριστά στις πραγματικές του διαστάσεις, με τις παρελκόμενες συνέπειες κι έτσι να συνειδητοποιείς οριστικά αν αυτό σε ιντριγκάρει ή σε απογοητεύει στη ζωή σου; Η Πίτσα λοιπόν δε χάνει στιγμή να γευτεί το σεξ, μιας και νιώθει απόλυτα στερημένη  από αυτό στα πρώτα χρόνια της ζωής της, από την άλλη όμως ο συγγραφέας αυτό το χαρακτηριστικό δεν το ξεχειλώνει και δεν το εκμεταλλεύεται: η πρωταγωνίστρια καταλήγει πολύ σύντομα σε ελάχιστα και συγκεκριμένα άτομα για να συνεχίσει τη ζωή της, όσο την αφήσανε (αν κάποιος από αυτούς είναι ο δολοφόνος).

Η διεισδυτική ματιά του Χρήστου Αναστασόπουλου έχει επιλέξει διαφορετικούς και ποικίλους χαρακτήρες για να χτίσει το μυθιστόρημά του γύρω τους. Έχει την ομοφυλόφιλη Φρόσω και τις δυσκολίες που συνάντησε στο δικό της πέρασμα ζωής και έναν υπέροχο, τρυφερό αλλά σιωπηρό έρωτα για την Πίτσα, που την οδηγεί από το ένα λάθος στο άλλο, χαντακώνοντας τις ζωές και των δύο. Έχει τον μεσήλικα άντρα που ακόμη αποζητά τον ουσιαστικό έρωτα στη ζωή του, έχει τον αστυνομικό που έχει δοκιμάσει πολλές γυναίκες στη ζωή του όμως υπάρχει ένα άτομο που θα τον κάνει να τις ξεχάσει όλες, επομένως πολύ αδρά ξεπηδάει μέσα από τις γραμμές του κειμένου η νεότερη και σύγχρονη ελληνική αντίληψη και ζωή, με τις αντιθέσεις της, τις προσδοκίες της, τα όνειρά της.

Η πλοκή κινείται γύρω από τη ζωή της Πίτσας και των ανθρώπων που συνάντησε και γνωρίζουμε όλους τους ήρωες από τα γεννοφάσκια τους ως το κρίσιμο σήμερα. Δεν πρόκειται όμως για μονοδιάστατες αφηγήσεις, μιας και η ευρηματικότητα του βιβλίου είναι αυτή: κάτι θα κρατήσει ο συγγραφέας για αργότερα, ώστε να το τοποθετήσει στην καίρια θέση του στο σήμερα και να ανατρέψει κάτι δεδομένο ή να συμπληρώσει κάτι εκκρεμές, ακόμη κι αν παρεμβαίνει στην ιστορία ενός άλλου ήρωα. Έχουμε δηλαδή ένα καλά σχεδιασμένο παζλ που τα κομμάτια του δεν περιμένουν τη σειρά τους για να μπουν στη θέση τους, απλώς πετάγονται από δω κι από κει, χτίζοντας κομμάτι κομμάτι την εικόνα της ιστορίας, χωρίς να δημιουργούν και χάος. Η Σαλώμη και ο Λόλα αφηγούνται εναλλάξ τις ιστορίες από τη δική τους οπτική ο καθένας, κάτι που δίνει πολυμέρεια και ποικιλομορφία στην αφήγηση. Λείπει βέβαια η ένταση και το σασπένς που πρέπει να έχει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, μιας και το βιβλίο στρέφεται περισσότερο στην κοινωνικότητα και τον ερωτισμό, πάντα αρμονικά εξισορροπημένα, ενώ το φινάλε δε με ικανοποίησε. Ήταν πολύ ευρηματικό και ανατρεπτικό, όμως ήρθε σχεδόν αναπάντεχα και λίγο κλεψίτυπα και με στενοχώρησε. Ο ένοχος ή η ένοχη παίζει με τον αναγνώστη σχεδόν από την αρχή και είναι σα να τον αφήνει να γνωρίσει την πένα του πολύ καλού αυτού συγγραφέα ώστε στο τέλος να του αποκαλυφθεί και αυτό μου άρεσε και κρατάω: είμαι εδώ, εγώ το έκανα, συγνώμη που δε σε άφησα να το καταλάβεις, δε σου άρεσε όμως το κείμενο που διάβασες;

Το μυθιστόρημα «Στα βελούδινα ίχνη του δολοφόνου» είναι μια εναλλακτική πρόταση στην αστυνομική λογοτεχνία με πολύ καλή σκιαγράφηση χαρακτήρων, γεγονότα και καταστάσεις που δε με κέρδισαν λόγω προσωπικών και καθαρά υποκειμενικών «κολλημάτων» αλλά ήταν ρηξικέλευθες για ελληνικό βιβλίο και σίγουρα θα το αγαπήσουν γατόφιλοι και μη.

Βιβλίο Οίκος… νυφικών
Συγγραφείς Χρήστος Αναστασόπουλος, Άνα Ζάχαρη, Θεώνη Μπριλή, Εύη Ρούτουλα
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Bookstars
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο «Οίκος… νυφικών» αποτελείται από δώδεκα διηγήματα που έγραψαν οι Χρήστος Αναστασόπουλος, Άνα (εκ του Αναστασία) Ζάχαρη, Θεώνη Μπριλή, Εύη Ρούτουλα (από τρία ο καθένας) και δώδεκα αντίστοιχα υφικά που εμπνεύστηκαν από τις μικρές ιστορίες μεγάλα ονόματα του styling και της μόδας, όπως Νίκος και Τάκης, Άννα Καψάλη, Χρήστος Ανδριόπουλος, D-Fine κ. ά. Το σύνολο είναι άρτια δομημένο, οι ιστορίες είναι μικρές αλλά με πολλά νοήματα και μεγάλες αλήθειες, είναι αστείες και σοβαρές, ρομαντικές και σκληρές, αληθινές και ωμές.

Αυτό που λάτρεψα στη συλλογή είναι οι βασικοί χαρακτήρες που εργάζονται στον οίκο νυφικών, ο μόδιστρος Ιάκωβος και το δεξί του χέρι, η Τούλα. Δύο αντίθετοι άνθρωποι, που αγαπάνε ο ένας τον άλλον και γερνάνε μαζί, γκρινιάζουν και φλυαρούν, ο Ιάκωβος ατακάρει και σολάρει συνέχεια, η Τούλα έχει ξεμείνει στο ράφι. Εμφανίζονται στα διηγήματα για να προβάρουν τις πελάτισσες, των οποίων τα εσώψυχα ακούει κυρίως η Τούλα, και καθώς προχωράει η συλλογή και αφήνεις τα διηγήματα ένα ένα πίσω σου αυτοί οι χαρακτήρες εξελίσσονται και αλλάζουν τμηματικά τη ζωή τους με κάποιες ανατροπές! Δηλαδή δε διαβάζουμε μόνο για τις ιστορίες των νυφών που έρχονται στο ατελιέ αλλά ανάμεσά τους και γύρω τους, οι δυο υπέροχοι ενορχηστρωτές βλέπουν και τη δική τους ζωή να αλλάζει σταδιακά έτσι όπως τα φέρνει η τύχη! Μου άρεσε πάρα πολύ που ο κάθε συγγραφέας έγραψε τρία διαφορετικά διηγήματα και μέσα από τη δική του εκάστοτε ιστορία εξελισσόταν και η ιστορία του Ιακώβου και της Τούλας, οι οποίοι επιπλέον δε με ξένισαν όταν τους περιελάμβανε και άλλος συγγραφέας! Παρέμεναν με τα ίδια πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, το ίδιο λεξιλόγιο, την ίδια συμπεριφορά. Αυτό θέλει αυστηρή και γερή ενορχήστρωση και αετίσιο συντονιστικό μάτι! (η φωτογραφία είναι από την τρίτη παρουσίαση του βιβλίου που έγινε στο Βιβλιοπωλείο Ποθητός στο Μαρούσι στις 11-12-2015, photo by Liana Tzimogianni)).

Αγαπημένη νύφη σίγουρα η Αλίντα Μπέντι, γιατί τον σαρκασμό της, τη δύναμη να αντιμετωπίσει ό,τι έζησε και το φινάλε με συνεπήραν και με συγκίνησαν βαθύτατα, αν και ενίσταμαι ότι το τέλος ήταν πολύ σύντομο και απότομο. Θα μπορούσε κάλλιστα να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο και να ζήσουμε κάποια πράγματα μέσα από τα μάτια της Αλίντα, ώστε να ξεκουνηθεί ολοκληρωτικά ο εσωτερικός μας εγωισμός και να κοιτάξουμε διαφορετικά κάποια πράγματα που για ορισμένους δεν είναι δεδομένα. Η μαγκιά της μου θύμισε Μαλβίνα Κάραλη και η ιστορία της με τον Ιάκωβο δύσκολο να γίνει πραγματική αλλά όχι ανέφικτο!

Θα μπορούσα να αναφερθώ διεξοδικά σε καθένα από τα διηγήματα της συλλογής, γιατί μου γέννησαν και διαφορετικά αισθήματα: από απλό ενδιαφέρον μέχρι αγωνία, από χαμόγελο μέχρι γέλιο, από δάκρυ μέχρι κλάμα. Δε νομίζω όμως ότι θα βοηθούσε σε κάτι αυτό. Είναι τόσες πολλές και τόσο διαφορετικές οι ιστορίες της συλλογής που σίγουρα κάποια θα αγαπήσετε, κάποια θα ξεχωρίσετε, με κάποια θα ταυτιστείτε, κάποια θα απωθήσετε στη μνήμη σας. Με χαρά μου, επειδή γνωρίζω τους συγγραφείς, ξεχώρισα τις αρετές των υπέροχων φίλων μου μέσα από τα κείμενά τους: ο στακάτος, πλούσιος σε λεξιλόγιο, γεμάτος αισθήματα, ευγένεια και ανθρωπιά Χρήστος, η ταξιδεμένη, ρεαλίστρια Εύη (καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που ζουν είτε σε άλλη χώρα είτε στον κόσμο τους), η ρομαντική Θεώνη (τα πιο χιουμοριστικά και ερωτικά κείμενα της συλλογής) και η ανυπέρβλητη Άνα (με τις σκοτεινές και ανατρεπτικές της αφηγήσεις, ένα λάλον ύδωρ που ψάχνει μεγαλύτερο σκεύος να χυθεί).

Και κάτι τελευταίο: δεν ξέρω κατά πόσο θα το προσέξουν οι αναγνώστες και κατά πόσο θα ενδιαφερθούν να το σημειώσουν στο μυαλό τους αλλά θα επισημάνω κάτι που ένιωσα διαβάζοντας αυτήν την υπέροχη συλλογή. Μαζί με μένα φυλλομετρούσε τα διηγήματα και η μοναξιά. Φορούσε το πιο σκοτεινό ρούχο που της έραψε η πίκρα και κρατούσε στα χέρια της το βιβλίο. Παντού διάχυτη η αγωνία του ανθρώπου για μια συντροφιά, μια παρέα, κάποιον να μοιραστεί την καθημερινότητά του. Όχι για το σεξ και τη σχέση αυτή καθαυτή αλλά για τη ρημάδα τη ρουτίνα, που είναι ανυπόφορη όταν μιλάς στον ίδιο άψυχο τοίχο κάθε πρωί, τον τοίχο που σε προστατεύει από τον έξω κόσμο αλλά όχι από τον μέσα. Χωρίς να καταντά μελό κανένα διήγημα, χωρίς πουθενά να τονίζεται με μαύρο χρώμα αυτή η αίσθηση (αντιθέτως, τα διηγήματα είναι σκαμπρόζικα, σουρεαλιστικά, αληθοφανή, αισιόδοξα με ευχάριστο ή μη αναμενόμενο τέλος), αποκόμισα αυτήν την εντύπωση, ειδικά στην αφήγηση του Ιακώβου και της Τούλας, με τα πολλά κοινωνικά μηνύματα που περνά κυρίως ο Χρήστος υποδόρια.

Πέρα από αυτό, τη συλλογή τη συνιστώ ανεπιφύλακτα για να ταξιδέψετε στις ιστορίες γυναικών που φτάσανε στην πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους, είτε τις οδήγησαν εκεί η αγάπη και ο έρωτας είτε το πρέπει. Θα αγαπήσετε τα κείμενα, θα ταξιδέψετε νοερά, θα ζηλέψετε τα υπέροχα ρούχα των σχεδιαστών και στις τελευταίες σελίδες, όπου ο Χρήστος Αναστασόπουλος παραθέτει γυμνά σώματα, μπορούν οι αναγνώστριες να σχεδιάσουν το δικό τους νυφικό! Τέλος, να επισημάνω ότι τα έσοδα του βιβλίου θα πάνε σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Βιβλίο Καλοκαίρι: η πτώση του αόρατου πέπλου
Συγγραφέας Χρήστος Αναστασόπουλος
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Bookstars
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Νίκος είναι ένα δεκαεφτάχρονο παιδί, εθισμένο στα ηλεκτρονικά διαδικτυακά παιχνίδια, αφοσιωμένο στους ηλεκτρονικούς φίλους του και αποκομμένο από τη ζωή. Ζει με την αδελφή του, τη μητέρα του και τον πατριό του στην Αθήνα και απολαμβάνει την πλαστή ζωή που έστησε γύρω του. Η μητέρα του, απογοητευμένη, αποφασίζει να τον στείλει στην Ολυμπία, στον πατέρα του, μπας και καταφέρει να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα και να του βάλει μυαλό. Ο μπαμπάς του Νίκου, Ιάπωνας αρχαιολόγος που ερωτεύτηκε την Ελλάδα και έμεινε στη χώρα, τον καλωσορίζει λοιπόν στο νέο του σπίτι, το οποίο όμως δεν έχει καν τηλέφωνο λόγω βλάβης! Ο Νίκος νομίζει ότι θα περάσει το χειρότερο καλοκαίρι της ζωής του, όμως μια παρέα παιδιών θα τον καλωσορίσει στους κόλπους της και θ’ αρχίσουν οι ανέμελες καλοκαιρινές διακοπές!

Ο Χρήστος Αναστασόπουλος έγραψε το πιο συναρπαστικό και ρεαλιστικό ελληνικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που έχω διαβάσει ως τώρα! Παντρεύει άψογα τον ρεαλισμό του σήμερα με τη φαντασία της ελληνικής μυθολογίας και διαλέγει πολύ προσεκτικά ποια πρόσωπα θα πρωταγωνιστήσουν στην ιστορία και πώς συνδέονται μεταξύ τους! Ο Νίκος ερωτεύεται τη νύμφη Μελιάδα όταν τη συναντά στη λίμνη Καϊάφα, κάτι που αναστατώνει τον κόσμο του δάσους και τα πλάσματα της φύσης, γιατί και η Μελιάδα τρέφει τα ανάλογα αισθήματα! Αυτός ο έρωτας θα προκαλέσει τη ζήλια των μαινάδων Βασσαρίδας και Ποτνιάδας και θα ταράξει για πάντα την ισορροπία του αόρατου κόσμου. Ο Νίκος κινδυνεύει και πρέπει να προσέξει πολύ ποιους θα εμπιστευτεί για συντρόφους του στη μάχη με το κακό. Καλοί και κακοί χαρακτήρες, γνωστά και λιγότερο γνωστά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, νύμφες και σίβυλλες, μίσος και έρωτας, δύναμη και κακό, κινητήριες δυνάμεις που συναντά ο αναγνώστης από τα πρώτα κείμενα της αρχαιότητας ως την εποχή μας, στήνουν ένα αξεπέραστο γαϊτανάκι που θα γοητεύσει τον αναγνώστη. Γιατί μόνο ο Νίκος μπορεί να δει τις νύμφες και τον Πάνα; Πόσο εκλεκτά χαρακτηριστικά έχει και για ποιον σκοπό θα κληθεί να τα υπερασπιστεί; Τι πραγματικά συνέβη στο παρελθόν του εφήβου και έχει αυτές τις ιδιότητες; Η θεά Εστία θα μπορεί να προστατεύει πάντα με την αόρατη ασπίδα της το σπίτι του Νίκου από τα πλάσματα που επιβουλεύονται το κακό του;

Με διακριτικότητα, ο συγγραφέας τοποθετεί σε καίρια σημεία της ιστορίας τα πραγματολογικά στοιχεία που απαιτούνται για καλύτερη κατανόηση της ελληνικής μυθολογίας και δείχνει πόσο πολύ έχει μελετήσει τους αρχαίους Έλληνες και τις συνήθειές τους, πόσο έχει εντρυφήσει στα πρώτα στάδια της ελληνικής διανόησης! Επίσης ο συγκερασμός με την ιαπωνική κουλτούρα και το λεξιλόγιο μόνο θετικός μπορεί να είναι, μιας και αυτές οι δυο νοοτροπίες είναι τόσο συμβατές μεταξύ τους! Αυτό που μου έκανε θετικότατη εντύπωση είναι το υπέροχο λεξιλόγιο του κειμένου! Επιτέλους, διάβασα ένα ελληνικό μυθιστόρημα σε πολύ προσεκτικά γραμμένη ελληνική γλώσσα! Οι λέξεις που διάλεξε ο συγγραφέας, οι προτάσεις που συνέταξε, η ροή του λόγου, είναι άψογα και σπάνια θα τα βρεις σε μυθιστόρημα. Πραγματικά το ευχαριστήθηκα!

Η «Πτώση του αόρατου πέπλου» διαβάζεται απνευστί και θα συναρπάσει τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο! Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξει και συνέχεια της ιστορίας (γιατί όχι και μια τριλογία;) οπότε περιμένω από τώρα με ανυπομονησία να δω αν ο έρωτας της Μελιάδας και του Νίκου θα ολοκληρωθεί και πόσο θα στοιχίσει σε αίμα και καταστροφές στον κόσμο του δάσους! Ξεκινάει λοιπόν μια νέα saga αφιερωμένη στην ελληνική μυθολογία!