Τράπεζες – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sun, 10 Apr 2022 07:43:49 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Τράπεζες – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Τσάι με τον Καβάφη», της Κατερίνας Καριζώνη, εκδ. Καστανιώτη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b2%ce%ac%cf%86%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b6%cf%8e%ce%bd%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25ac%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b2%25ce%25ac%25cf%2586%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b6%25cf%258e%25ce%25bd%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b2%ce%ac%cf%86%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b6%cf%8e%ce%bd%ce%b7/#respond Wed, 06 Jan 2021 19:36:44 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10185 Ένας επιθεωρητής της Eθνικής Tράπεζας παίρνει μετάθεση για την κοσμοπολίτικη Aλεξάνδρεια του ’30. Eίναι η εποχή που η ελληνική παροικία της Aιγύπτου δέχεται τα πρώτα πλήγματα από την παγκόσμια οικονομική κρίση αλλά και από τη διάλυση της βρετανικής αυτοκρατορίας. O επιθεωρητής ερωτεύεται την κόρη ενός γεωπόνου εφευρέτη και έρχεται αντιμέτωπος μ’ ένα αίνιγμα: το κουτί με τις σφήγκες. H αναζήτηση της λύσης του αινίγματος θα οδηγήσει τους ήρωες στον γριφώδη και αμείλικτο κόσμο του βαμβακιού, όπου χτυπάει η καρδιά της ελληνικής κοινότητας αλλά και ολόκληρης της αποικιοκρατίας. Oι ήρωες περιπλανιούνται στην Aλεξάνδρεια του μεσοπολέμου, συναντούν τα περιώνυμα πρόσωπα της παροικίας και ανάμεσά τους τον Kαβάφη. Παράλληλα όμως γλιστρούν στα σκοτεινά μονοπάτια ενός μεγάλου έρωτα, που θα τους παρασύρει ίσως στην καταστροφή. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Τσάι με τον Καβάφη
Συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας έρωτας με πισωγυρίσματα, το «θέλω» κόντρα στο «πρέπει» και πίσω από όλα αυτά ένα συμφέρον οικονομικό κι ένας αθέμιτος ανταγωνισμός. Ένα νέο είδος βαμβακιού μπορεί να φυτευτεί σε άγονες περιοχές. Επανάσταση!!! Η κοπέλα, αρραβωνιασμένη, γνωρίζει έναν αντιπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια που, αντί να κλείσει τους λογαριασμούς της Τράπεζας με την διαλυόμενη παροικία των Ελλήνων (δεκαετία του 1930, αναταραχές με την αγγλοκρατία της Αιγύπτου κλπ.), κάνει νέα ανοίγματα, που θα του κοστίσουν τη θέση και θα μετατεθεί πίσω στην Αθήνα. Ο καμβάς είναι αληθινός (όντως υπήρξε τέτοιος υπάλληλος τράπεζας και τέτοιος βαμβακοπαραγωγός) αλλά τα γεγονότα είναι μυθιστορηματικά. Πού είναι κρυμμένοι οι σπόροι της νέας παραγωγής; Πού είναι η φόρμουλα; Ποιος κανόνισε τη δολοφονία του παραγωγού; Και γιατί η κοπέλα διάλεξε τον Άγγλο κι όχι τον Έλληνα; Χωρίς να είναι καθαρά αστυνομικό και χωρίς να κουράζουν οι λογοτεχνικές περιγραφές της μάγισσας Αλεξάνδρειας, παρακολουθούμε την ιστορία ενός έρωτα με προδιαγεγραμμένο τέλος. Το κουραστικό ήταν οι άγνωστες για μένα λέξεις που χρησιμοποιούν οι Έλληνες της Αιγύπτου κι αναγκαζόμουν να τρέχω στις τελευταίες σελίδες συνέχεια. Τέσπα. Κι ο Καβάφης, στα τελευταία του, να ανοίγει και να κλείνει με την παρουσία του το βιβλίο, χωρίς να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην πλοκή. Αρκετά καλό.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b2%ce%ac%cf%86%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b6%cf%8e%ce%bd%ce%b7/feed/ 0 «Τέταρτος κόσμος», του Γιάννη Γρηγοράκη, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25ba%25cf%258c%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25b7-%25ce%25b3%25cf%2581%25ce%25b7%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Wed, 06 Jan 2021 10:01:51 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10090 Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας με διάφορες παράλληλες ιστορίες να συνθέτουν ένα σύμπαν σχεδόν μισάνθρωπο και επίπλαστο, που υπακούει στις απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και απομονώνει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους ανέργους! Ομολογώ ότι η καθαυτή ιστορία δε με τράβηξε, όμως το φόντο στο οποίο κινούνται οι χαρακτήρες του βιβλίου και το κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο που καθορίζει τις τύχες και τις αποφάσεις των πρωταγωνιστών ήταν αληθοφανέστατα!

Βιβλίο Τέταρτος κόσμος
Συγγραφέας Γιάννης Γρηγοράκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δε μου φάνηκε παράξενος ο εγκλεισμός των ανέργων σε απομονωμένους χώρους, ούτε ότι πρωθυπουργός της χώρας είναι ένας διευθυντής τράπεζας, ούτε ότι η τηλεόραση έχει εισβάλλει πλέον για τα καλά στα σπίτια μας και καθορίζει τις τύχες και το μέλλον του κράτους χάρη στους περιβόητους πανελίστες και τους δημοσιογράφους που κατά μεγάλο ποσοστό υπερασπίζονται τάχα τους αδύναμους και το δίκιο που πνίγει κάθε πολίτη (προς Θεού, δεν επικροτώ να φτάσουν εκεί τα πράγματα στη σημερινή κοινωνία, απλώς λόγω των σημερινών συνθηκών, είναι πολύ επιτυχημένη η σκέψη του συγγραφέα να σχεδιάσει μια τέτοια κοινωνία). Επίσης αναμενόμενο είναι και το γεγονός ότι η δικαιοσύνη είναι στα χέρια της εταιρείας Justice Corporation! Και ο πρωθυπουργός σκέφτεται να επιβάλλει κάποιοι άνεργοι να συγκατοικήσουν σε σπίτια οικονομικά εύρωστων πολιτών, που έχουν περίσσιο χώρο!

Με αφορμή λοιπόν την με το ζόρι συγκατοίκηση του Ιωσήφ και της Ελισάβετ Δούκα με τους άγνωστους, φτωχούς και άνεργους Άννα και Εμίλ Ράντοβιτς, μια απόφαση που το ζευγάρι θα αγωνιστεί να ανακληθεί, τραβώντας πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας και τις κάμερες, ξεδιπλώνεται η πιο ανατριχιαστική ιστορία επιστημονικής φαντασίας που έχετε διαβάσει, με αποκορύφωση το διασκεδαστικό Σαββατόβραδο στο Κολοσσαίο, όπου κάποιοι τυχεροί άνεργοι που θα συμμετάσχουν θα κερδίσουν χρήματα και δουλειά! Καλώς ήρθατε στον νοσηρό Τέταρτο Κόσμο!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7-%ce%b3%cf%81%ce%b7%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Το στοίχημα», της Katherine Neville, εκδ. Ελληνικά Γράμματα https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%af%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b1-katherine-neville/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25af%25cf%2587%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25b1-katherine-neville https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%af%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b1-katherine-neville/#respond Tue, 29 Dec 2020 14:49:51 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9642 Όταν το αφεντικό της απορρίπτει την τελευταία της πρόταση, η Βέριτι Μπανκς, υψηλόβαθμο στέλεχος της Τράπεζας του Κόσμου, καταστρώνει την έσχατη επιχειρηματική εκδίκηση: να παραβιάσει τα μηχανογραφημένα συστήματα ασφαλείας και να κρύψει μερικά χρήματα κάπου όπου δε θα μπορεί κανείς να τα εντοπίσει, για να καταδείξει στην ανώτατη διοίκηση πόσο εύκολη είναι ουσιαστικά η υπεξαίρεση μεγάλων κεφαλαίων. Αλλά τότε ο άσος στα οικονομικά δόκτωρ Ζόλταν Τορ, πρώην μέντορας της Βέριτι, ανεβάζει ακόμα ψηλότερα τον πήχη. Της προτείνει να κλέψουν από ένα δισεκατομμύριο δολάρια, να τα επενδύσουν με στόχο να κερδίσουν τριάντα εκατομμύρια μέσα σε λίγους μήνες και να ξαναβάλουν το αρχικό ποσό στη θέση του πριν αντιληφθεί κανείς ότι λείπει. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το στοίχημα
Τίτλος πρωτοτύπου A calculated risk
Συγγραφέας Katherine Neville
Μεταφραστής Χριστιάννα Σακελλαροπούλου
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Ελληνικά Γράμματα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αρκετά κουραστικό ομολογώ. Έχουμε δύο παράλληλες ιστορίες: μία της εποχής των Ναπολεόντειων πολέμων και μια στο σήμερα. Στην πρώτη παρακολουθούμε τις βάσεις της οικογένειας που έχτισε μια σημαντική οικονομική αυτοκρατορία και στη δεύτερη έχουμε την ιστορία μιας επιτυχημένης γυναίκας στο χώρο των τραπεζιτικών και οικονομικών συστημάτων. Έχει τόσους ορισμούς οικονομολογίας, χρηματιστικής και τραπεζικής που καταντάει κουραστικό πραγματικά. Σίγουρα έχει ανατροπές αλλά η ορολογία με απώθησε. Είναι ενδιαφέρον, σίγουρα κάποιος του χώρου θα το εκτιμήσει πολύ περισσότερο αλλά για μας τους κοινούς θνητούς… Εντυπωσιακό το γεγονός τι γίνεται πίσω από τις πλάτες μας στα μεγάλα γραφεία των μεγάλων τραπεζών του κόσμου, τα κόλπα που γίνονται για λίγα λεφτά παραπάνω με τα δικά μας λεφτά και τις κομπίνες που υπάρχουν σε έναν κόσμο σκληρό, ανταγωνιστικό και απρόσωπο. Κι όλα να λύνονται σε ένα ελληνικό νησί; Χμ… Καλές και οι σκηνές του έρωτα μεταξύ των πρωταγωνιστών και κωμική η νότα της βαρόνης αλλά το κυρίως θέμα πολύ εξειδικευμένο για να το παρακολουθήσω.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%af%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b1-katherine-neville/feed/ 0 «Το αρπακτικό», του Michael Ridpath, εκδ. Bell https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-michael-ridpath/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b1%25cf%2581%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c-michael-ridpath https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-michael-ridpath/#respond Thu, 19 Nov 2020 20:37:01 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8330 Στην κορυφαία επενδυτική τράπεζα Μπλούμφιλντ Γουάις τους μάθαιναν να ‘ναι νικητές, αρπακτικά, ανελέητοι κερδοσκόποι. Παρακολουθώντας το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της τράπεζας στη Νέα Υόρκη, ο Κρις και η Λένκα είχαν γίνει μέλη μιας κλειστής παρέας φιλόδοξων εκπαιδευόμενων, που δούλευαν και έπαιζαν με σκληρούς όρους. Όμως στη διάρκεια μιας κρουαζιέρας ένας από την παρέα πέθανε και οι υπόλοιποι συγκάλυψαν την αλήθεια για την τραγωδία. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Κρις βλέπει τη Λένκα να σκοτώνεται μπροστά στα μάτια του σε ένα χιονισμένο δρόμο της Πράγας, κι ο κόσμος του καταρρέει. Με τη φίλη και συνεταίρο του νεκρή, θα πρέπει τώρα να παλέψει όχι μόνο για να κρατήσει την επιχείρησή του στα πόδια της, αλλά και να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από το φαινομενικά τυχαίο – αλλά επαγγελματικά εκτελεσμένο – φόνο της.(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Τα αρπακτικά
Τίτλος πρωτοτύπου The predator
Συγγραφέας Michael Ridpath
Μεταφραστής Γιώργος Μπαρουξής
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Συναρπαστικό, αν και πρέπει να έχεις οικονομικοτεχνικούς όρους στο μυαλό σου για να εντρυφήσεις. Θριλεράκι από τα καλά. (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-michael-ridpath/feed/ 0 «Offshore», του Πέτρου Μάρκαρη, εκδ. Γαβριηλίδη (Κώστας Χαρίτος #10) https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=offshore-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/#respond Fri, 30 Oct 2020 17:31:46 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7763 Έξι χρόνια πέρασαν από την κρίση που χαντάκωσε την πορεία της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό και γενικότερο γίγνεσθαι. Τα δύσκολα πέρασαν. Αρχίζουν να εμφανίζονται λεφτά από παντού ενώ εταιρείες αρχίζουν να επενδύουν στην Ελλάδα. Από το «λεφτά υπάρχουν» φτάσαμε στο «Από πού είναι τα λεφτά;» Ο αστυνόμος Χαρίτος αντιμετωπίζει το γεγονός με περίσκεψη ενώ η γυναίκα του, Αδριανή, μέχρι και ευχαριστήριο τάμα κάνει και δεν το ψάχνει περαιτέρω. Μια σειρά δολοφονιών που θυμίζουν εκτέλεση για ξεκαθάρισμα λογαριασμών βάζουν το μυαλό του αγαπημένου αστυνόμου ξανά σε τροχιά. Είναι δυνατόν τις δολοφονίες αυτές να τις κάνουν οι αλλοδαποί ένοχοι που εμφανίζονται τόσο βολικά και ομολογούν πολύ σύντομα μετά τη διάπραξη του εγκλήματος; Γιατί ξαφνικά άρχισαν να έρχονται Έλληνες εφοπλιστές να επενδύσουν στην Ελλάδα από τη στιγμή που η νέα κυβέρνηση δεν έχει αναγγείλει κάτι ευνοϊκό ή έστω διαφορετικό γι’ αυτούς; Πόσα εμπόδια θα φέρει στην έρευνα του Χαρίτου ο νέος υποδιευθυντής της αστυνομίας; Πόσο μαύρο είναι το χρήμα που ξεπλένεται μετά την κρίση και από πού πηγάζει;

Βιβλίο Offshore
Συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στη νέα περιπέτεια που έγραψε ο κύριος Μάρκαρης έχουμε τη γνωστή, αγαπημένη στρωτή αφήγηση του συγγραφέα, με πολλές εκπλήξεις και ανατροπές και φυσικά πολλές διαδρομές στην πολύβουη πόλη που αγαπάμε να μισούμε, την Αθήνα. Στο μυθιστόρημα εμφανίζονται οικεία πρόσωπα του επαγγελματικού και οικογενειακού περιβάλλοντος του Χαρίτου που έχω δει και σε προηγούμενα βιβλία και υπάρχει μια ανάγλυφη ατμόσφαιρα της οικονομικής ευμάρειας στην Ελλάδα. Η διεισδυτική ματιά του κυρίου Μάρκαρη είναι και πάλι εδώ, να τέμνει την κοινωνία του 21ου αιώνα, να θέτει καίρια ερωτήματα (ειδικά το μεταναστευτικό και η εγκληματικότητα από αλλοδαπούς αναφέρεται ουσιαστικά), να δημιουργεί υποψίες και σασπένς και με αφορμή του πεπαλαιωμένου αλλά όχι ξεπερασμένου λεξικού του Δημητράκου να συγκρίνεται υποδόρια το τότε και το τώρα από γλωσσικής και εννοιολογικής άποψης.

Η ένστασή μου επικεντρώνεται στο εξής: δεν υπάρχει λύση του μύθου, εκτός κι αν είναι υπό σκέψη να δοθεί συνέχεια στο μυθιστόρημα. Δηλαδή, οι σελίδες γεμίζουν πτώματα και αίμα, ο Χαρίτος κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρει τον ένοχο ή τους ενόχους των μυστηριωδών δολοφονιών, να βγάλει μια άκρη με το κουβάρι της υπόθεσης παρά τις δυσκολίες και κάποια στιγμή που πραγματικά ενοχλεί, μετά από μια σοβαρή και σημαντική συζήτηση καταλαβαίνει τις πραγματικές διαστάσεις και αυτό ήταν. Μου φάνηκε ημιτελές. Τέλος, η ατμόσφαιρα, οι ανατροπές, η ροή της αφήγησης, οι κοινωνικοί προβληματισμοί που αναπτύσσονται με παρέσυραν και αγνόησα τα τυπογραφικά λάθη που υπάρχουν στο κείμενο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Φλόγα που σιγοκαίει», του Philip Kerr, εκδ. Κέδρος (Bernie Gunther #5) https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%af%ce%b5%ce%b9-philip-kerr/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25bb%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25b3%25ce%25bf%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25af%25ce%25b5%25ce%25b9-philip-kerr https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%af%ce%b5%ce%b9-philip-kerr/#respond Sat, 24 Oct 2020 17:11:33 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7429 Το 1950, ο Bernie Gunther, έχοντας δραπετεύσει από το ρωσικό στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου ήταν φυλακισμένος, αναγκάζεται να καταφύγει με ψεύτικο όνομα στην Αργεντινή. Μιας που δήλωσε γιατρός, ο ίδιος ο Χουάν Περόν θέλησε να τον δει κι έτσι αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, μπλέκοντας έτσι σε μια συναρπαστική περιπέτεια, μιας και ο αστυνόμος Μονταλμπάν τον ρίχνει σε μια υπόθεση δολοφονίας και εξαφάνισης.

Βιβλίο Φλόγα που σιγοκαίει
Τίτλος πρωτοτύπου A quiet flame
Συγγραφέας Philip Kerr
Μεταφραστής Γιώργος Κυριαζής
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα 
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Έχοντας πάψει από την αρχή σχεδόν να ψάχνω με ποια σειρά πρέπει να διαβάσω τα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Gunther, επικεντρώνομαι πλέον στην υποβλητική ατμόσφαιρα της εκάστοτε περιοχής που διαλέγει ο συγγραφέας να τοποθετήσει τον ήρωά του και στην εκπληκτική ψυχογράφηση του ήρωα αυτού, που σε κάθε μα κάθε βιβλίο όλο και κάποιο πετραδάκι προστίθεται. Όχι για να τον αλλάξει ή να τον αποπροσανατολίσει αναληθώς στα μάτια του αναγνώστη. Ο Gunther, που παραμένει είρων, πανέξυπνος, φλύαρος και αντιναζιστής, σε αυτό το βιβλίο αρχίζει να έρχεται αντιμέτωπος επιτέλους με τον ίδιο του τον εαυτό, μιας και αναλογίζεται ότι συνολικά έχει σκοτώσει ούτε μια χούφτα ανθρώπους και αυτό μόνο υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα όμως, σε αυτήν την περιπέτεια που ζει, τα γεγονότα και οι καταστάσεις τον οδηγούν όλο και πιο συχνά να σηκώνει όπλο. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιτέλους αρχίζει να νιώθει εκείνη τη φλόγα που σιγοκαίει, τη φλόγα του έρωτα και της αγάπης, πολλά χρόνια μετά τον άδικο θάνατο της συζύγου του από ασθένεια κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Δεν ξέρω πού να πρωτοαναφερθώ και τι να πρωτοσχολιάσω. Να κάνω παρατηρήσεις επί της περίπλοκης και πολυεπίπεδης υπόθεσης; Να σχολιάσω τον υπέροχο κόσμο που συγκροτεί ο Philip Kerr για μια χώρα που υποτίθεται είναι παράδεισος για τους φυγάδες Γερμανούς εγκληματίες πολέμου αλλά κάτι κάτω από την επιφάνεια αυτή αχνοδείχνει ότι εκεί γίνονται τα ίδια και χειρότερα, όχι εν γνώσει της Αργεντινής; Να συγχαρώ τον συγγραφέα για την εξαιρετική λεπτοδουλειά που έκανε, καταφέρνοντας να περιγράψει ταυτόχρονα μια υπόθεση του Gunther στο Βερολίνο του 1932 και στο Μπουένος Άιρες του 1950, μια υπόθεση που πρέπει να έχει τον ίδιο καταζητούμενο εγκληματία αλλά πώς θα το αποδείξει αυτό ο Gunther;

Τα ιστορικά πρόσωπα, η Ιστορία αυτή καθαυτή, πρωταγωνιστούν σε αυτήν την υπέροχη περιπέτεια, με τον Χουάν Περόν και την Εβίτα να περιγράφονται γλαφυρότατα και η κατάσταση και η θέση της χώρας να αναλύονται διεξοδικά, με καίριες παρατηρήσεις, εν τη ρύμη της ιστορίας και όχι κουραστικά ή εγκυκλοπαιδικά. Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά ξέρει ο Philip Kerr την ιστορία της δεκαετίας του 1930 και όχι μόνο, γιατί οι παρομοιώσεις του, οι αναφορές του, το χιούμορ του ασχολείται με πρόσωπα της επικαιρότητας! Ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο Άντολφ Άιχμαν και ο μηχανικός των στρατοπέδων συγκέντρωσης Χανς Κάιμλερ είναι εδώ, καπνίζουν, ψάχνουν για κοριτσάκια, πειραματίζονται, κρύβονται, ζώντας μια άνετη ζωή, χωρίς να έχουν μετανιώσει στιγμή ούτε για τα εγκλήματά τους ούτε για τις συνέπειες του ναζισμού στον κόσμο.

Στην ιστορία ουσιαστικά έχουμε τέσσερις αφετηρίες: την εξαφάνιση μιας κοπέλας και τον δολοφονικό ακρωτηριασμό μιας άλλης, στοιχεία που παραπέμπουν σε μια αντίστοιχη υπόθεση που είχε ξεκινήσει να διαλευκαίνει ο Gunther το 1932, λίγους μήνες πριν τις κρίσιμες εκλογές του Μαρτίου του 1933, οπότε ο Χίτλερ διορίστηκε πρώτη φορά καγκελάριος. Ανατρίχιασα με την κατηφόρα που ακολουθούσε ο κόσμος εκείνη την εποχή, με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης να φυλλορροεί, με τον Χίτλερ να ανεβαίνει αξιώματα χωρίς κανείς να μπορεί να τον αντιμετωπίσει ουσιαστικά, αντίθετα, ο κόσμος πίστευε στα οράματα, τα ιδανικά και τη δύναμη του εθνικοσοσιαλισμού γιατί η κατάσταση στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή δεν είχε άλλες ελπίδες, δεν μπορούσε να βασιστεί πουθενά αλλού. Έβλεπα τον ναζισμό να έχει εισχωρήσει παντού, σε επιφανείς και μη πολίτες, τον κομμουνισμό και τον σοσιαλισμό να γίνονται θηράματα, το Βερολίνο να γίνεται μια άναρχη, απέραντη πόλη ηδονής (τρομερές οι πληροφορίες στη σελίδα 139). Ο Gunther ήταν τόσο δημοκρατικός που πίστευε ότι έστω και με μικρή διαφορά θα κυριαρχούσε ο σοσιαλισμός. Φευ, οι εκλογές του 1933 ήταν η αρχή του τέλους, ο Χίτλερ κατοικοεδρεύει στην εξουσία, καίει το Ράιχσταγκ, ξαναπάει σε εκλογές τον Οκτώβρη του ίδιου έτους και τα δάκρυα του κόσμου αρχίζουν να κυλούν ματωμένα. Αυτό είχε ως συνέπεια να αλλάξει η ηγεσία της αστυνομίας και να αποπεμφθεί ο Gunther τότε από την υπόθεση, λίγο πριν φτάσει στην τραγική αλήθεια.

Μπουένος Άιρες, 1950. Με μια εκπληκτική δεξιοτεχνία στην αφήγηση, βλέπουμε τον Gunther να αναγκάζεται να αναλάβει την αντίστοιχη υπόθεση στην Αργεντινή, που σημαίνει ότι ίσως ο δολοφόνος να κατέφυγε στη μακρινή αυτή χώρα και να μην άντεξε να σταματήσει το έργο του. Αυτή όμως είναι μόνο η αρχή της πιο μπλεγμένης ιστορίας που ξετύλιξε ποτέ ο αγαπημένος ντετέκτιβ. Γιατί δεν έχουμε μόνο δολοφονία, έχουμε τον θησαυρό των Εβραίων που συγκέντρωσαν οι Ναζί και φυγάδευσαν στην Αργεντινή («Μόντε Κρίστο»), έχουμε τους πέντε σημαντικότερους Αργεντινογερμανούς τραπεζίτες που φυλάνε τα κλειδιά των λογαριασμών σε ελβετικές τράπεζες με δισεκατομμύρια λεφτά να ξεκουράζονται, χρήματα αρπαγμένα από αθώους και δυστυχισμένους ανθρώπους (οι τραπεζίτες ανέλαβαν αυτά τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν από αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού τον πόλεμο στην Ευρώπη) έχουμε τον Μένγκελε να συνεχίζει το θεάρεστο έργο του, έχουμε μυστηριώδεις εξαφανίσεις Εβραίων προσφύγων που αναζητούν καταφύγιο στη νότια Αμερική, έχουμε τόσα πολλά ζητήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να δείξει πως τίποτε δεν άλλαξε, η Ιστορία επαναλαμβάνεται και φυσικά όποιος ανακαλύψει καλά κρυμμένα μυστικά πρέπει να πεθάνει. Υπέροχη, διττή πλοκή, που διαδραματίζεται σε δυο κατ’ ουσίαν στον ίδιο βαθμό διεφθαρμένες πόλεις: «…ενώ το Βερολίνο επεδείκνυε ανοιχτά τη φαυλότητα και τη διαφθορά του, το Μπουένος Άιρες έκρυβε την όρεξή του για ακολασία, σα γέρος παπάς που έπινε από ένα μπουκαλάκι χωμένο στην τσέπη του ράσου του» (σελ. 392-393).

Τι κρύβεται λοιπόν πραγματικά πίσω από την υπόθεση που ανέλαβε ο Gunther; Γιατί εξαφανίστηκε το ένα κορίτσι και ποιος κατέσφαξε το άλλο και γιατί; Τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά η ίδια η Εβίτα Περόν; Τι συμβαίνει στη χώρα που φιλοξενούσε τους εγκληματίες πολέμου και τι σχεδίασαν αυτά τα κτήνη για να περνάνε την ώρα τους στη μακρινή αυτή χώρα; Τι ζητά αυτή η πανέμορφη κοπέλα που ανέθεσε στον Guntherνα ανακαλύψει τους Εβραίους θείους της; Τι είναι οι Οδηγίες 11 και 12; Ποιος κατασκευάζει ένα φράγμα στις πάμπες της Αργεντινής; Θα καταφέρει να βγάλει άκρη ο Gunther και να επιβιώσει; Περίπλοκο, πολυεπίπεδο, χορταστικό μυθιστόρημα που θέλει συγκέντρωση και προσοχή ως το τέλος, όπου οι αποκαλύψεις δε σταματούν ούτε σελίδα!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%af%ce%b5%ce%b9-philip-kerr/feed/ 0 «Γράμμα από το Τόκιο», του Peter Yeldham, εκδ. Διόπτρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bf-peter-yeldham/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b3%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25bc%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%258c%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25bf-peter-yeldham https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bf-peter-yeldham/#respond Sat, 12 Sep 2020 17:21:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6840 Μα τι υπέροχο βιβλίο! Τι ωραία μηνύματα που περνάει! Πόσο ωραία χειρίζεται την πλοκή και τις ζωές των κεντρικών χαρακτήρων του! Πολύ καλογραμμένο, γεμάτο αντιπολεμικά μηνύματα, ανατρεπτικό, πλούσιο σε εξελίξεις! Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου! Μην τυχόν και δεν το διαβάσετε!

Βιβλίο Γράμμα από το Τόκιο
Τίτλος πρωτοτύπου Land of dreams
Συγγραφέας Peter Yeldham
Μεταφραστής Αναστασία Καλλιοντζή
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Σαμ Ντελόν γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιαπωνία. Η μητέρα του, η Ταμάρα, είναι Λευκορωσίδα που το έσκασε από τις σφαγές της Οκτωβριανής Επανάστασης ενώ ο πατέρας του, Ανρί Ντελόν, είναι Γάλλος επιχειρηματίας που γνώρισε στην Ιαπωνία την Ταμάρα και την παντρεύτηκε. Ο Ανρί Ντελόν καταφέρνει να δημιουργήσει μια μικρή περιουσία και μια μικρή αυλή από θαυμάστριες! Έτσι, σ’ ένα ταξίδι του στην Αυστραλία, γίνεται πατέρας ενός παιδιού, του Σαμ, τον οποίο η Ταμάρα δέχεται για δικό της όταν η μητέρα του πεθαίνει. Η θεία του Σαμ, Φλόρενς Κάρτερ, που ζει στην Αυστραλία, λατρεύει το παιδί και καταφέρνει να τον συναντήσει μόνο αρκετά χρόνια αργότερα σε μια ξαφνική επίσκεψη. Το δέσιμο του Σαμ με τη θεία του είναι σφιχτό, αν και δε γνωρίζει την αλήθεια για τη μητέρα του. Κάνουν σχέδια για τις σπουδές του αλλά ο πόλεμος τους προλαβαίνει. Όλα αυτά γίνονται γνωστά ήδη από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, οπότε δε σας χαλάω καμία έκπληξη. Η ιστορία επικεντρώνεται σε δύο παράλληλους κόσμους: στην Ιαπωνία και τον Σαμ και στην Αυστραλία και τη Φλόρι. Θεία και ανιψιός ζουν πολλές περιπέτειες, μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους και όλα αυτά δεν μπορούν να τα μοιραστούν με ένα απλό γράμμα λόγω της παγκόσμιας σύρραξης.

Ο Σαμ πιάνει δουλειά σε μια τράπεζα, ο διευθυντής της οποίας έχει τον τρόπο να στέλνει κρυφά χρήματα σε τράπεζες της Ελβετίας για σημαντικούς και ισχυρούς ανθρώπους της χώρας. Η Φλόρενς γνωρίζει και παντρεύεται τον Καρλ, έναν Γερμανό Εβραίο που κατάλαβε έγκαιρα τις άρρωστες φιλοδοξίες του Χίτλερ και κατέφυγε στην Αυστραλία, έναν άντρα που της κλέβει και την καρδιά και τον νου. Θέλοντας να κάνει κάτι για την Αυστραλία, τη χώρα στην οποία ξαναστάθηκε στα πόδια του, μπλέκεται με την κατασκοπεία. Ο Ίτο, επικεφαλής της στρατιωτικής αστυνομίας Κεμπετάι, παρακολουθεί στενά τον Σαμ και τις παράξενες επαφές του με τη διπλωματική αλληλογραφία με την Ελβετία. Γίνονται εχθροί και δε διστάζει να τον συλλαμβάνει και να τον βασανίζει. Και οι δύο χαρακτήρες ζουν πολλά περιστατικά, βλέπουν να ανατρέπονται πολλά σχέδια και να ξεθεμελιώνονται διάφορες νοοτροπίες τους. Ο συγγραφέας περιγράφει με όμορφο, λιτό τρόπο τις ζωές τους σε δυο χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση και την αγωνία τους, μεταξύ άλλων, να καταφέρουν να επικοινωνήσουν. Ανατροπές, εκπλήξεις, απρόοπτα και η ιστορία της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας εκείνη την περίοδο.

Γενικά το βιβλίο είναι γεμάτο περιστατικά, σκηνές και περιγραφές που δεν κουράζουν τον αναγνώστη. Κι ενώ στην αρχή ξεκινάει ως ένα χαλαρό σχετικά βιβλίο για μια οικογενειακή ιστορία, με το ξέσπασμα του πολέμου ο συγγραφέας τέμνει βαθιά τη νοοτροπία και την ψυχολογία των Ιαπώνων και βλέπουμε τον πόλεμο με τα δικά τους μάτια: πώς αντιμετωπίζουν τους ντόπιους ξένους, πώς αρνούνται να πιστέψουν οτιδήποτε δεν έχει την υπογραφή και την έγκριση του ανώτατου άρχοντα και βασιλιά τους, Χιροχίτο, πώς επιμένουν στο γεγονός ότι οι Γιαπωνέζοι νικούν στον πόλεμο κι ας δέχονται καθημερινά χιλιάδες βομβαρδισμούς στα λιμάνια. Οι σελίδες που περιγράφεται ο πλήρης αφανισμός του Τόκιο από εμπρηστικές βόμβες τον Μάη του 1945 είναι ανατριχιαστικές. Ο συγγραφέας διαλέγει απλές, καθημερινές σκηνές να περιγράψει μόνο και μόνο για να μεγαλώσει η φρίκη μας όταν αυτή η πόλη ισοπεδωθεί.

Κι ενώ οι ιστορίες κορυφώνονται, ενώ οι Ιάπωνες αρνούνται να συνθηκολογήσουν ακόμη και μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ, περίμενα με αγωνία να δω πόσο καταλυτικός θα είναι ο ρόλος του βομβαρδισμού της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι σε αυτήν την ιστορία. Κι όμως ο συγγραφέας δεν το φώτισε άπλετα, έχοντας ήδη δώσει έμφαση στον βομβαρδισμό του Τόκιο, οπότε έτσι καταλαβαίνει ο αναγνώστης πως δεν έχει λόγο και νόημα να περιγράφουμε σωρηδόν φρικιαστικές σκηνές. Ακόμη και ο απόηχος των βομβών, οι συνέπειες από την ατομική βόμβα, όλα αυτά μπορούν να καταγραφούν έμμεσα και χωρίς ωμότητες. Πάνω απ’ όλα σημασία έχει να καταλάβουμε πόσο αδυσώπητος και ανελέητος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος, ο ίδιος άνθρωπος που πριν ρίξει τις βόμβες του πάνω σε αμάχους σκέπασε και καληνύχτισε τα δικά του παιδιά!

Συγκλονιστικά αισθήματα, εξέλιξη χαρακτήρων, αγάπη και πάνω απ’ όλα αισιοδοξία, ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο που είναι στα χέρια όλων μας να το προετοιμάσουμε. Από τα καλύτερα αντιπολεμικά μυθιστορήματα!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bf-peter-yeldham/feed/ 0 «Στο λυκόφως της ζωής», του Jeffrey Archer, εκδ. Bell (Τα Χρονικά των Κλίφτον #7) https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%bb%cf%85%ce%ba%cf%8c%cf%86%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-jeffrey-archer/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25bb%25cf%2585%25ce%25ba%25cf%258c%25cf%2586%25cf%2589%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b6%25cf%2589%25ce%25ae%25cf%2582-jeffrey-archer https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%bb%cf%85%ce%ba%cf%8c%cf%86%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-jeffrey-archer/#respond Mon, 20 Jul 2020 19:35:26 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5655 Τα Χρονικά των Κλίφτον ολοκληρώνονται. Ο Χάρι και η Έμμα Κλίφτον ζουν μια έντονη δεκαετία υπό την πρωθυπουργία της Μάργκαρετ Θάτσερ και της Πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Η λαίδη Βιρτζίνια Φένικ έχει καταντήσει πλέον φτερό στον άνεμο και κάνει σπασμωδικές κινήσεις για να εξασφαλίσει τα εισοδήματά της ενώ οι επιχειρήσεις και τα τραπεζοπιστωτικά ιδρύματα των πρωταγωνιστών μπαίνουν σε μια τελική ευθεία εξαγοράς, εξυγίανσης και βελτιστοποίησης. Πώς θα ολοκληρωθεί λοιπόν η επταλογία; Θα απονεμηθεί δικαιοσύνη σε όλα τα πρόσωπα; Θα βρουν όλοι αυτό που αναζητούν, ποθούν ή απλώς περιμένουν; Θα κλείσουν όλες οι εκκρεμότητες; Who was this man, για να παραφράσω τον τίτλο πρωτοτύπου «This was a man»;

Βιβλίο Στο λυκόφως της ζωής
Τίτλος πρωτοτύπου This was a man
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Τίνα Μαθιουδάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σε γενικές γραμμές, η ιστορία ολοκληρώθηκε σωστά και όχι εσπευσμένα. Οι κινήσεις προς εξαγορά, τα χρηματιστηριακά παιχνίδια, οι τρεις αντίπαλοι των Μπάρινγκτον και Κλίφτον βρίσκουν τον μάστορά τους με τον γνωστό συναρπαστικό και πρωτότυπο τρόπο που απόλαυσα και στα προηγούμενα βιβλία αλλά οι ιστορίες τους συμπυκνώνονται σχεδόν στο πρώτο μισό του κειμένου. Δολοφονίες, φυλακίσεις, εξαγορές, δολοπλοκίες και ό,τι ευχαριστήθηκα σε όλα τα βιβλία ως τώρα εδώ δόθηκαν σε λίγες και χορταστικές δόσεις.

Στη συνέχεια οι πρωταγωνιστές αρχίζουν να ζουν επαγγελματικές εξελίξεις και αλλαγές, με τον Χάρι Κλίφτον να ξεκινάει να γράφει ένα μυθιστόρημα για τη ζωή στη Ρωσία, την Έμμα να δέχεται την πρόταση της Μάργκαρετ Θάτσερ να γίνει υφυπουργός Υγείας κι έτσι να κοντράρεται στη Βουλή των Λόρδων με τον αδερφό της, Τζάιλς, για τα νομοσχέδια, με σημαντικότερο όλων αυτό του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ναι, μου προκάλεσε εντύπωση, γιατί, αν και πολιτικοί αντίπαλοι, μεταξύ τους ενδοοικογενειακά ήταν όλα μέλι-γάλα, δεν επηρεάστηκαν ούτε μια φορά από τις συνθήκες ώστε να τσακωθούν πιο σοβαρά μεταξύ τους.

Μεγάλη ανατροπή η ιστορία της Κάριν που αγάπησε ο Τζάιλς, μιας και τελικά δε σκοτώθηκε στο προηγούμενο βιβλίο. Η ζωή της με τον Τζάιλς πλέον εξομαλύνεται και οι στιγμές που ζουν στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου μέχρι και δάκρυα στα μάτια μου έφεραν. Ήταν τόσο παραστατική η αφήγηση των στιγμών εορτασμού εκείνη την ημέρα του 1989, το πόσο αμήχανοι ήταν οι μέχρι χτες αδίστακτοι φρουροί, τόσο τρυφερές οι σκηνές που εκτυλίσσονταν που για άλλη μια φορά μου απέδειξε ο συγγραφέας πως μπορεί να ασχοληθεί και βαθύτερα με τους χαρακτήρες του. Αυτό το κεφάλαιο με βοήθησε να τον συγχωρήσω για την παράλειψη της πολιτικής καριέρας της Θάτσερ, κάτι που περίμενα από το προηγούμενο βιβλίο πως θα τον απασχολήσει έντονα, με εξαίρεση τη λεπτομερέστατη καταγραφή των πρακτικών την ημέρα του ψηφίσματος του νομοσχεδίου για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ήταν τόσο σημαντικό για την πορεία της Υγείας της χώρας ή ένα τυχαίο παράδειγμα στο οποίο μακρηγόρησε; Δεν το γνωρίζω και μεταξυ μας δεν τις διάβασα κιόλας). Η Μάργκαρετ Θάτσερ στα δικά μου μάτια ανέτρεψε σχεδόν τα πάντα στη χώρα της, με τρεις συνεχόμενες εκλογικές νίκες και χιλιάδες απεργίες. Καμία από αυτές δεν επηρέασε την απόδοση των μετοχών των τραπεζών ή με άλλον τρόπο τις ζωές των πλούσιων Μπάρινγκτον και Κλίφτον;

Από την άλλη, ο Jeffrey Archer θέλησε να απαντήσει σε δύο σημαντικά ερωτήματα που τέθηκαν από το πρώτο κιόλας βιβλίο της σειράς: αν όντως παγιδεύτηκε στο κύτος του πλοίου κατά τη ναυπήγησή του ο πατέρας του Χάρι Κλίφτον κι αν ο Χάρι είναι αδερφός της Έμμα. Κατ’ εμέ, η πορεία της αφήγησης είχε τόσο πολύ απομακρυνθεί από αυτά που και να μην απαντούσε δε θα με πείραζε. Είχαμε προχωρήσει από καιρού σε άλλα σημεία και νέες περιπέτειες. Άλλωστε τώρα μου χάλασε τελείως την πορεία της ζωής των Χάρι και Έμμα, γιατί η αγάπη τους για πάνω από πενήντα χρόνια, οι εμπειρίες τους, ο προσωπικός κώδικας επικοινωνίας ήταν πράγματα που αγάπησα, τα έκανα δικά μου, ταυτίστηκα μαζί τους, χιλιόμετρα μακριά από την πραγματικότητα που τώρα ο συγγραφέας θέλησε να μου θυμίσει με τη ρασιοναλιστική απάντηση. Και πάλι θα τον συγχωρέσω όμως γιατί το τέλος αυτών των δύο ανθρώπων ήταν άκρως συγκινητικό και τρυφερό, γεμάτο δύναμη, ένταση, αλήθεια και άδολη αγάπη. Ναι, υπάρχουν ακόμη τέτοιες και είναι στο χέρι του συγγραφέα να καταντήσουν γελοίες και ψεύτικες ή αληθινές και δυνατές.

Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στο κύκνειο άσμα του Χάρι Κλίφτον, μιας και επί τη ευκαιρία καταγράφονται πολλές διαχρονικές αλήθειες για τη διαδικασία της συγγραφής και γενικότερα για το χάρισμα-ταλέντο του γράφειν. Ο Κλίφτον ακολουθούσε πάντα μια συγκεκριμένη διαδικασία για να ξεκινήσει να γράφει κάθε νέο του μυθιστόρημα. Έτσι κι εδώ, αρχίζει με τη φράση: «Σε παρακαλώ, επίτρεψέ μου να το κάνω ξανά», γιατί «είχε την οδυνηρή επίγνωση ότι η αφήγηση ιστοριών δεν ήταν ένα χάρισμα που έπρεπε να θεωρείται δεδομένο» (σελ. 415). Σεμνότης και ταπεινότης.

Τέλος, δε μου άρεσε η ιστορία της λαίδης Βιρτζίνια, γιατί παρ’ όλο που είχε εξαιρετικό ρόλο στα προηγούμενα βιβλία εδώ περιφερόταν από κερδοσκοπία σε εκβιασμό και το ανάποδο ενώ η επιλογή της μετά τον θάνατο της δούκισσας του Χάρτφορτ ήταν κάτι που έχω δει σε εκατομμύρια περιπτώσεις τηλεοπτικές και λογοτεχνικές, παρ’ όλ’ αυτά κι εδώ υπάρχει ένας κρυμμένος άσος. Η εξέλιξη αυτή και οι επακόλουθες ανατροπές ήταν σωστές και δίκαιες, δεν είδα όμως πουθενά ένα «τέλος», μιας και ήθελα να τιμωρηθεί κι αυτή με κάποιον τρόπο. Δυστυχώς έζησε σκληρά μαθήματα μεν, δεν υπήρξε όμως η «νέμεσις» που λένε στην αρχαία τραγωδία. Κρίμα, γιατί την αγάπησα και θα ήθελα να φανεί πιο ολοκληρωμένη.

Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω πως αυτήν τη φορά η ποιότητα του χαρτιού και η βιβλιοδεσία δε με άφησαν ικανοποιημένο. Το χαρτί ήταν σχετικά λεπτό, κακής απόχρωσης ενώ όταν ολοκλήρωσα την ανάγνωση το αντίτυπο ήταν σε άσχημη κατάσταση, κάτι που σπανίως συμβαίνει σε δικά μου αντίτυπα. Εύχομαι ολόψυχα να ήταν μια εξαίρεση, μιας και οι εκδόσεις Bell είναι πάντα πολύ προσεγμένες και σέβονται τον αναγνώστη χρόνια ολόκληρα τώρα (a propo μου άρεσαν περισσότερο τα εξώφυλλα των ελληνικών εκδόσεων από τα ξένα).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%bb%cf%85%ce%ba%cf%8c%cf%86%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-jeffrey-archer/feed/ 0 «Όταν έρθει η ώρα», του Jeffrey Archer, εκδ. Bell (Τα Χρονικά των Κλίφτον #6) https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%cf%8e%cf%81%ce%b1-jeffrey-archer/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd-%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25b9-%25ce%25b7-%25cf%258e%25cf%2581%25ce%25b1-jeffrey-archer https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%cf%8e%cf%81%ce%b1-jeffrey-archer/#respond Mon, 20 Jul 2020 19:27:47 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5652 Τα Χρονικά των Κλίφτον πλησιάζουν στο τέλος τους και σιγά σιγά οι χαρακτήρες αρχίζουν να κερδίζουν αυτό που δικαιούνται. Τίσις, νέμεσις, απόδοση δικαιοσύνης και η συναρπαστική επταλογία να πλησιάζει στο τέλος της. Οι Μπάρινγκτον και Κλίφτον έχουν να αντιμετωπίσουν τη σατανική τριανδρία των Ντέσμοντ Μέλορ, Έιντριαν Σλόουν και Τζιμ Νόουλς. Εξαγορές και μετοχικά παιχνίδια, τα τραπεζικά καταστήματα Φάρδινγκς και Κάουφμαν συγχωνεύονται, κάτι που δεν αρέσει σε κάποιους, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια παγίδευση, οι Ναυτιλιακές Επιχειρήσεις Μπάρινγκτον δεν είναι οι μόνες που αποσπούν τον χρόνο της Έμμα Κλίφτον, η Βιρτζίνια Φένικ καταστρώνει ένα σατανικό σχέδιο αποπλάνησης ώστε να συνεχίσει να ζει με ανέσεις χωρίς να περιορίζει τις επιθυμίες και τα έξοδά της. Ως προς το κατασκοπικό κομμάτι, ο Μπαμπάκοφ αρχίζει να επιδρά όλο και περισσότερο στους κύκλους της Ευρώπης, με αποτέλεσμα να του απονεμηθεί το Νομπέλ Λογοτεχνίας. Πώς θα αντιδράσει η Ρωσία; Θα απελευθερωθεί τελικά αυτός ο ήρωας; Πώς θα αισθανθεί ο Χάρι Κλίφτον; Ταυτόχρονα, ο Σεμπάστιαν Κλίφτον ζει μια ιστορία αγάπης με μια πάμπλουτη Ινδή ενώ η Κάριν, κατάσκοπος των Σοβιετικών, από αγάπη προς τον Τζάιλς Μπάρινγκτον αρχίζει να προδίδει τους συντρόφους της.

Βιβλίο Όταν έρθει η ώρα
Τίτλος πρωτοτύπου Cometh the hour
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Γιώργος Μπαρουξής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πλούσιο, γεμάτο, εξίσου ανατρεπτικό και με μπόλικο σασπένς, το «Όταν έρθει η ώρα» αρχίζει να βάζει στην τελική ευθεία τους πρωταγωνιστές και τους δευτεραγωνιστές του, τους οποίους φυσικά δεν αφήνει στιγμή ήσυχους αλλά τους δοκιμάζει όλη την ώρα. Ξανά ανατροπές, εμπόδια, αλλαγές, παιχνίδια εξουσίας και μετοχών, πλούτη, μίση, πάθη κλπ. Και να που αχνοφαίνονται τα πρώτα πολιτικά βήματα της Μάργκαρετ Θάτσερ, στενής φίλης της Έμμα Κλίφτον. Μια προσωπικότητα που άλλαξε την ιστορία της Αγγλίας, μια γυναίκα που πάντα με συνάρπαζε και στενοχωρέθηκα αφάνταστα που αυτή η σιδηρά κυρία στο τέλος της ζωής της δε θυμόταν τίποτα λόγω των εγκεφαλικών που της κατέστρεψαν τη μνήμη! Ακόμη κι αν τα Χρονικά των Κλίφτον με είχαν κουράσει (που ούτε καν!) θα διάβαζα το επόμενο και τελευταίο βιβλίο της σειράς μόνο και μόνο για να δω πώς θα χειριστεί ο πανέξυπνος συγγραφέας τον απόηχο από τις αλλαγές που έζησε η Αγγλία κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας της και σε τι θέση θα την τοποθετήσει μέσα στην ιστορία του.

Μου άρεσε πολύ η ερωτική περιπέτεια που έζησε ο Σεμπάστιαν Κλίφτον με την Ινδή Πρίγια Γκουμάν, κάτι που έδειξε τις κοινωνικές διαφορές στις κάστες της Ινδίας, παρ’ όλο που ήταν μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας μα πάνω απ’ όλα τη σκιώδη θέση της γυναίκας σε αυτήν τη χώρα, τουλάχιστον στα τέλη ακόμη και του 20ού αιώνα. Ο τρόπος που παρουσιάστηκε ο Σεμπάστιαν και οι κινήσεις που έκανε έδειχναν ξεκάθαρα τον ρομαντικό και σχεδόν απερίσκεπτο χαρακτήρα του, κάτι που μου έδειξε πως ο συγγραφέας μπορεί να ψυχογραφήσει τους χαρακτήρες μιας ιστορίας του σωστά και σε βάθος. Η ολοκλήρωση αυτής της ιστορίας ήταν ιδανική, γιατί αλλιώς θα έπρεπε πάλι να καταφύγουμε σε υπερβολικές ακρότητες για την αληθοφάνεια των γεγονότων.

Η λαίδη Βιρτζίνια Φένικ μπλέκει έναν πάμπλουτο Αμερικάνο στα δίχτυα της, ώστε να συνεχίσει να εξασφαλίζει λεφτά και κύρος. Η ιστορία της αρχίζει να αποκτά κι αυτή ουσία, μιας και γνωρίζουμε τον πατέρα της, που είναι εντελώς αντίθετος στη συμπεριφορά και τη νοοτροπία της κι από την άλλη δείχνει πόσο καιροσκόπα και ύπουλη είναι, μιας και δε διστάζει να παίξει με τη ζωή ενός αθώου παιδιού, το οποίο χρησιμοποιεί ως όπλο και επιχείρημα, αδιαφορώντας για την ψυχολογία του, το μέλλον του, τη ζωή του όλη. Το βιβλίο κλείνει με ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό μπέρδεμα. Αν θα αποκαλυφθεί η απάτη της, είναι κάτι που θα το αφήσω στον αναγνώστη να το ανακαλύψει μόνος του.

Εξίσου ικανοποιημένο με άφησε και το τέλος του Ανατόλι Μπαμπάκοφ, μιας και η πορεία και οι δράσεις του και όλη αυτή η περιπέτεια που έζησε και αναστάτωσε τον δυτικό κόσμο επιστεγάστηκαν με την απονομή του βραβείου Νομπέλ, οπότε ο μεν συγγραφέας βρήκε την ευκαιρία να πλατειάσει (χωρίς στιγμή να βαρεθώ, το ξανατονίζω) περιγράφοντας το παλάτι της Στοκχόλμης, το πρωτόκολλο με τον βασιλιά, ακόμη και την τελετή της απονομής, από την άλλη οι άσοι που εξακολουθεί να βγάζει από το μανίκι του με άφησαν και πάλι άφωνο. Η ανατροπή της ιστορίας αυτής ήταν κάτι αναπάντεχο, αν και έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου πως η κίνηση αυτή ίσως να μην είναι και απόλυτα αληθινή από μεριάς των Σοβιετικών. Κι εδώ έρχομαι στην περίπτωση της Κάριν, της γυναίκας που αγάπησε ο Τζάιλς Μπάρινγκτον με πάθος και η οποία χωρίς δισταγμό, από αγάπη γι’ αυτόν, έπαιξε τον ρόλο του διπλού πράκτορα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι συνθήκες παιχνιδιού, οι επιρροπές από το ανατολικό μπλοκ, η αυστηρή γραμμή του κόμματος και πολλά άλλα χαρακτηριστικά αποδόθηκαν ρεαλιστικά, συναρπαστικά και οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου με συγκίνησαν αφάνταστα.

Το «Όταν έρθει η ώρα» παραμένει ένα καλό βιβλίο, γεμάτο μυστικά, εκπλήξεις και αναποδιές, ευτυχώς με λιγότερα πρακτικά δικών ή πλατειασμούς, κι αρχίζει να προετοιμάζει σιγά σιγά τους ήρωές του για το τέλος. Μέχρι στιγμής, αν εξαιρέσεις το γεγονός πως κάποια κεφάλαια, όσο καλογραμμένα κι αν ήταν ή αν έκοβαν την ανάσα, θα μπορούσαν να λείπουν, τα Χρονικά των Κλίφτον είναι μια καλογραμμένη ιστορία, με εύρος γνώσεων και ταυτόχρονα σωστό στρατηγικό σχεδιασμό από μεριάς του συγγραφέα. Κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα είναι απαραίτητα μιας και μιλάμε για επτά βιβλία, η ποικιλία όμως των χαρακτήρων, η σωστή τοποθέτησή τους στον χώρο και τον χρόνο, η ποικιλία τόπων δράσης (Νέα Υόρκη, Στοκχόλμη, Μπρίστολ, Λονδίνο, Λένινγκραντ, Βερολίνο, Σκωτία και πολλά άλλα), η στακάτη, κινηματογραφική αφήγηση είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που με ικανοποίησαν στην πορεία της ανάγνωσης. Ελπίζω ο συγγραφέας να καταφέρει να ολοκληρώσει σωστά και χωρίς βιασύνες την ιστορία των Κλίφτον και των Μπάρινγκτον. Προχωράμε στο τελευταίο βιβλίο λοιπόν που διαδραματίζεται τις δεκαετίες 1980 και 1990.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%cf%8e%cf%81%ce%b1-jeffrey-archer/feed/ 0 «Η πένα και το ξίφος», του Jeffrey Archer, εκδ. Bell (Τα Χρονικά των Κλίφτον #5) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%be%ce%af%cf%86%ce%bf%cf%82-jeffrey-archer/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2580%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25be%25ce%25af%25cf%2586%25ce%25bf%25cf%2582-jeffrey-archer https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%be%ce%af%cf%86%ce%bf%cf%82-jeffrey-archer/#respond Mon, 20 Jul 2020 19:19:54 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5648 Μίση, πάθη, έρωτες, δολοπλοκίες, εκδίκηση, προδοσίες, ένοχα μυστικά, ανατροπές, στρατηγικοί σχεδιασμοί, απληστία, φθόνος, όλα αυτά συνεχίζουν να υπάρχουν άφθονα στο πέμπτο βιβλίο των Χρονικών του Κλίφτον, που πλέον έχει φτάσει στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και τα πάντα έχουν αλλάξει στη ζωή και στις νοοτροπίες των κύριων χαρακτήρων. Η Βιρτζίνια Φένικ και ο ταγματάρχης Φίσερ δεν είναι αρκετοί για να κάνουν κακό στους Μπάρινγκτον και Κλίφτον κι έτσι, με αφορμή την ανέλιξη του Σεμπάστιαν Κλίφτον στον τραπεζιτικό κόσμο μέσω της τράπεζας Φάρδινγκς, νέοι κακοί φαίνονται στον ορίζοντα, ο Έντριαν Σλόουν και ο Ντέσμοντ Μέλορ και νέος σύμμαχος, ο αγαπημένος μου Χακίμ Μπισάρα. Η Έμμα Μπάρινγκτον τραβιέται στα δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμιση, η σύζυγος του Ρόμπερτ Μπίνγκαμ και κολλητή φίλη της Βιρτζίνια Φένικ παίρνει ένα γερό μάθημα για τον πραγματικό χαρακτήρα αυτής της αδίστακτης γυναίκας, ο Χάρι Κλίφτον ξεκινάει σταυροφορία απελευθέρωσης του συγγραφέα Ανατόλι Μπαμπάκωφ από τα γκούλαγκ της Σιβηρίας, ο Σεμπάστιαν Κλίφτον αρχίζει να γίνεται αδίστακτος και ανήθικος, με αποτέλεσμα η Σαμάνθα να τον εγκαταλείψει και τέλος ο Τζάιλς Μπάρινγκτον διορίζεται υφυπουργός Εξωτερικών και γνωρίζει τον έρωτα στο Ανατολικό Βερολίνο.

Βιβλίο Η πένα και το ξίφος
Τίτλος πρωτοτύπου Mightier than the sword
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Γιώργος Μπαρουξής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ιστορίες, ανατροπές, άνθρωποι, ένα διακριτικό ιστορικό φόντο μα πάνω απ’ όλα η εκπληκτική γραφή του Jeffrey Archer με κράτησαν και σε αυτό το βιβλίο στο οποίο γυρνούσα μανιωδώς τις σελίδες για να προχωρήσω παρακάτω. Σε πολύ γενικές γραμμές το μοτίβο εξακολουθεί να είναι το ίδιο όμως ο στρατηγικός σχεδόν σχεδιασμός των εξελίξεων εξακολουθεί να με αφήνει με κομμένη την ανάσα. Πάλι έχουμε δολοπλοκίες με το χρηματιστήριο και με τα ποσοστά των μετοχών που ανεβοκατεβάζουν μέλη του ΔΣ όλη την ώρα ακριβώς την πιο κρίσιμη για τα σχέδια των καλών και των κακών στιγμή, ξανά δικαστικές σκηνές, ολοζώντανες, λες και ο συγγραφέας μετέτρεψε σε μυθιστόρημα πραγματικές δίκες, απλώς τώρα δε μας χωράει η Αγγλία και επεκτεινόμαστε στο Ανατολικό Βερολίνο και το Λένινγκραντ.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως η περίπτωση του Μπαμπάκοφ δε με ενδιαφέρει και κακώς εντάχθηκε και αναπτύχθηκε ως ιδέα. Από την άλλη όμως είμαστε στη δεκαετία του 1960, επομένως πώς θα δώσει ιστορικό ρεαλισμό κάποιος σε αυτήν την περίοδο, αν δεν αναφερθεί στην τρομερή εποχή του Ψυχρού Πολέμου, με όλες τις συνέπειες που είχε για τον κόσμο, από τη στιγμή μάλιστα που η δράση εκτυλίσσεται στην κραταιά Μεγάλη Βρετανία; Έτσι λοιπόν απόλαυσα τη γραφή του Jeffrey Archer που μου θύμισε τα κατασκοπικά έργα του John Le Carre, αγνόησα την υπερφυσική ιδιότητα του Χάρι Κλίφτον να είναι σε θέση να απομνημονεύσει ολόκληρο βιβλίο και να το ξαναγράψει αυτολεξεί και συγκινήθηκα με τον αδιέξοδο έρωτα που γεννήθηκε μεταξύ Τζάιλς Μπάρινγκτον και Κάριν Μπραντ, της διερμηνέως του. Μέσα από αυτές τις ιστορίες αναπαραστάθηκαν πειστικά οι συνθήκες διαβίωσης και σχεδόν φυλάκισης των κατοίκων στο Ανατολικό Βερολίνο και στη Ρωσία, οι ιστορίες των ανθρώπων που παγιδεύτηκαν και χωρίστηκαν από τις οικογένειές τους. Ειδικά ως προς το Βερολίνο οι διαδικασίες των συνόρων (στο Σημείο Ελέγχου Τσάρλυ είχα μεταβεί κι εγώ πρόσφατα κι ακόμη υπάρχει μια ανατριχίλα) ήταν ρεαλιστικές και απόλυτα αληθοφανείς.

Δε θα ξεχάσω επίσης ποτέ τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε ο Χάρι Κλίφτον την υπόθεση του βιβλίου που έγραψε ο Μπαμπάκοφ για τον Στάλιν κι εξαιτίας του φυλακίστηκε κατόπιν μιας δίκης-παρωδία. Έφτασε σε σημείο να αναγκαστεί να υπογράψει μια δήλωση που θα τον ταπείνωνε σε όλο τον κόσμο και θα έριχνε την καριέρα του στα Τάρταρα, η αμάθεια όμως των Ρώσων τον βοήθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση υπέρ του με τον πιο έξυπνο και ευρηματικό τρόπο που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος. Κάτι τέτοια μικροτεχνάσματα είναι που δε με αφήνουν να βαρεθώ όσο διαβάζω τα συναρπαστικά Χρονικά!

Από την άλλη, δε μου άρεσε η νέα προεκλογική εκστρατεία του Τζάιλς Μπάρινγκτον, μιας και πάλι είχαμε άγρα υποψηφίων, αναλυτική καταγραφή των διαδικασιών που απαιτούνται, debates (μέχρι και η ίδια ερώτηση περί των συζύγων των υποψηφίων διατυπώθηκε) και ξανά η διαφορά μεταξύ Βουλής των Λόρδων και Βουλής των Κοινοτήτων. Απλώς εδώ έγινε πιο ενδιαφέρον το πράγμα, μιας και αντίπαλον δέος του Τζάιλς ήταν ο ταγματάρχης Φίσερ! Ποιος λοιπόν από τους δύο θα εκλεγεί και τι συνέπειες θα έχει αυτό στη ζωή του αντιπάλου;

Η Μπάρινγκτον κατάφερε να αποκρύψει την απόπειρα της τρομοκρατικής επίθεσης του ΙΡΑ και το Μπάκιγχαμ τα πάει πολύ καλά ενώ γενικώς η ακτοπλοΐα πολυτελείας αρχίζει ν’ ανθίζει στον κόσμο. Παρ’ όλ’ αυτά ο Φίσερ και η Βιρτζίνια, ο Σλόουν και ο Μέλορ μπαινοβγαίνουν στο ΔΣ και στις ζωές των πρωταγωνιστών με πάμπολλα τερτίπια και μηχανορραφίες, με διαφορετικές κάθε φορά συνέπειες και κόστος. Δυστυχώς έφτασε η ώρα να αποχαιρετήσουμε κάποιον από αυτούς με έναν τρόπο που με κλόνισε. Τον θεώρησα άδικο και ίσως άκαιρο, σύντομα όμως κατάλαβα πως μόνο έτσι θα μπορούσε να δοθεί ολόκληρη η προσωπικότητα: ακεραιότητα μέχρι τέλους, πίστη και υποταγή σε έναν και μοναδικό σκοπό κι αν δεν τα καταφέρεις, θεαματική εξοδος!

Κλείνοντας, έχω να πω πως το τέλος του βιβλίου ήταν πραγματική έκπληξη! Διάβαζα, διάβαζα, γυρνούσα σελίδες, γυρνούσα και τσουπ! Ξαφνικά δεν είχε άλλο! Δε σταμάτησε δηλαδή το βιβλίο με ένα ολοκληρωμένο κεφάλαιο, αφήνοντας τη συνέχεια της ιστορίας σε εκκρεμότητα αλλά ήταν λες και διακόπηκε ξαφνικά το βιβλίο ή τελείωσε το χαρτί! Κι έμεινα μετέωρος! Όσο και να θες να αφήνεις τον αναγνώστη σε αγωνία για το επόμενο βιβλίο, δεν είναι καλό να ακολουθείς τέτοιες ιδέες. Σε αυτό ακριβώς το κρίσιμο σημείο κόβανε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 τις περιπέτειες των ηρώων τους τα λαϊκά μυθιστορήματα και τα εξαίσια δείγματα παραλογοτεχνίας, τύπου Μικρός Ήρως και Μικρός Αρχηγός κλπ. Κατ’εμέ λοιπόν, αν και χωρίς ιδιαίτερες λογοτεχνικές και ψυχογραφικές αξιώσεις, τα Χρονικά των Κλίφτον και κυρίως οι αναγνώστες τους δεν αξίζουν μιας τέτοιας αντιμετώπισης. Κάτι τέτοια είναι που με αναγκάζουν να συγκεντρώνω πρώτα όλα τα βιβλία της σειράς και μετά να τα διαβάζω. Πάω για το επόμενο!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%be%ce%af%cf%86%ce%bf%cf%82-jeffrey-archer/feed/ 0