Βιβλίο Πουαρό, η φώκια & Μέριλιν, η γουρουνίτσα
Συγγραφέας Τασούλα Επτακοίλη
Εικονογράφος Στέλλα Στεργίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Πουαρό, η μικρή φώκια, έχασε τη μαμά του μες στη θάλασσα και ψάχνει να τη βρει. Δεν ήθελε τίποτ’ άλλο, παρά ν’ ακουμπήσουν οι μουσούδες τους. Πώς και πότε χάθηκαν; Θα καταφέρει να την ξαναβρεί; Τι σήμαινε για το φωκάκι η μαμά του; Τα καλαμάρια του γυρίζουν την πλάτη, ένα χταπόδι θέλει να τον βοηθήσει αλλά αναγνωρίζει τις δυσκολίες, κολιός, ξιφίας, μουρμούρα και άλλα ψάρια τον γεμίζουν με αντικρουόμενες πληροφορίες. Η θάλασσα κρύβει ομορφιές μα και κινδύνους και είναι απέραντη, κάτι που δυσκολεύει την επιθυμία της φώκιας. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν εξοκείλει σε μιαν ακτή και συναντάει τους ανθρώπους, το είδος που η μητέρα του τον συμβούλευε να αποφεύγει: «Μπορεί να κάνει το καλύτερο αλλά και το χειρότερο», του τόνιζε. Τι θα του συμβεί από δω και πέρα; Μια υπέροχη, συγκινητική και τρυφερή ιστορία που μας μαθαίνει πολλά πράγματα για τη φώκια και ταυτόχρονα, μέσα από την ιστορία του Πουαρό, τονίζονται οι αρετές της αγάπης, της ανθρωπιάς, του σεβασμού στα ζώα και στο φυσικό περιβάλλον. Ο Πουαρό με όσα βιώνει καταφέρνει να γίνει δυνατός, να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να δει μια διαφορετική πλευρά της ζωής και να ξεχυθεί στην αγαπημένη του και απέραντη θάλασσα για να βρει τη μητέρα του: «Η αγάπη ανοίγει νέους δρόμους και σε οδηγεί εκεί όπου θέλεις να φτάσεις».

Η Μέριλιν, η γουρουνίτσα, γεννιέται στο χοιροτροφείο του Πολύβιου Μπριζολόπουλου, ο οποίος δέχεται ένα περίεργο τηλεφώνημα: δυο κοπέλες θέλουν ένα γουρούνι αλλά όχι για να το φάνε! Η Βίκυ Χορτοφαγοπούλου και η Μαργαρίτα Φιλοζωίδου έχουν μια φάρμα και αποκτούν νέο μέλος στην παρέα τους, την κούκλα Μέριλιν. Η Λευκή η γαϊδουρίτσα, η κατσίκα Ευλαμπία, οι προβατίνες Μπέτυ και Μπέλα, ο Χαρίλαος το πόνι, ο κούνελος Αιμίλιος και ο σκύλος Χουάν είναι η νέα της παρέα. Πώς θα είναι η ζωή της; Πώς θα της φερθούν οι άνθρωποι και γιατί δε θέλουν να την κάνουν μπέικον; Γιατί η Μπέτυ και η Μπέλα της κάνουν τη ζωή δύσκολη; Μια γλυκιά και όμορφη ιστορία αφιερωμένη στα πλάσματα που μεγαλώνουν μόνα τους σε ξένο περιβάλλον και αποκτούν σταδιακά νέους φίλους. Η Μέριλιν καταφέρνει αργά αλλά σταθερά να προσαρμοστεί στη φάρμα, να κάνει φίλους αλλά και εχθρούς και τελικά να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του κτήματος. Οι δυσκολίες την ωριμάζουν και την κάνουν πιο δυνατή και καταλαβαίνει πως: «σπίτι μας είναι εκεί όπου η καρδιά μας ζεσταίνεται από την αγάπη, οικογένειά μας είναι οι άνθρωποι και τα ζώα που επιλέγουμε για να μοιραστούμε τη ζωή μας».

Τα βιβλία της σειράς «Ιστορίες με ουρά» απευθύνονται σε παιδιά από 6 ετών και πάνω και είναι γραμμένα με συναρπαστικό τρόπο. Έχουν παραστατικές περιγραφές, πλούσιο λεξιλόγιο, τρυφερές σκηνές, ανατροπές και πολλά καλολογικά στοιχεία. Η εικονογράφηση της Στέλλας Στεργίου είναι φωτεινή και πολύχρωμη, με σωστές προοπτικές και διαστάσεις, ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες και απολαυστικές λεπτομέρειες. Στο τέλος των βιβλίων υπάρχουν εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για τις φώκιες και για τη Mom καθώς και τα αξιοθαύμαστα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των γουρουνιών, στοιχεία δηλαδή που θα βοηθήσουν τους μικρούς αναγνώστες να μάθουν πολλά για τις φώκιες και τα γουρούνια ενώ ταυτόχρονα θα καλλιεργήσουν θετικά γνωρίσματα του χαρακτήρα τους και θα κατανοήσουν βασικές έννοιες όπως η αγάπη και ο σεβασμός.

Βιβλίο Η τσαγιέρα που ανθίζει
Συγγραφέας Τασούλα Επτακοίλη
Εικονογράφος Zafouko Yamamoto
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Τασούλα Επτακοίλη έγραψε μια υπέροχη ιστορία για την αγάπη και τα πλεονεκτήματά της και την παρουσίασε με μια πολυεπίπεδη και γεμάτη ανατροπές αφήγηση. Δημιούργησε ένα ιδανικό δίπολο, από τη μια τη γυναίκα που προτιμάει να πετάξει κάτι χωρίς ν’ ασχοληθεί άλλο μαζί του κι από την άλλη ένα παιδί με φαντασία, γεμάτο αγάπη για ζωή και τρυφερότητα. Η ιστορία ξεκινάει με διασκεδαστικά στιγμιότυπα από τη ζωή της Βιργινίας Ροφηματά που έχει ένα σπίτι γεμάτο τσαγιέρες και στη συνέχεια στρέφεται στην καθημερινότητα ενός παιδιού που μεγαλώνει σε μια αγαπημένη οικογένεια, πηγαίνει σχολείο, της αρέσει το παιχνίδι και τσουπ, με τη φαντασία της δίνει την κατάλληλη λύση. «… με την αγάπη ακόμα και τα μισά γίνονται ολόκληρα» υποστηρίζει η συγγραφέας κι αυτό το δίνει με μια γλυκιά ιστορία που θ’ αγαπήσουν όλα τα παιδιά.

Η εικονογράφηση της Zafouko Yamamoto (ψευδώνυμο της Ζαφειρούλας Σιμοπούλου) είναι λεπτομερέστατη και άκρως ρεαλιστική. Πιστεύω πως η γυναίκα πρέπει να κουράστηκε πολύ για να σκεφτεί τόσο πολλές και τόσο διαφορετικές τσαγιέρες. Τι σχέδια, τι χρώματα, τι μεγέθη (αγάπησα την τσαγιέρα-ελέφαντα), πόση φαντασία για το πώς θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα αντικείμενα και εκτός της κουζίνας! Με μέλισσες, με ανανάδες, με πέρλες, με χριστουγεννιάτικα δέντρα, ακόμη και με πιγκουίνους! Η φαντασία δε σταματάει ούτε για μια σελίδα! Η γατούλα της κυρίας Ροφηματά παίζει τον δικό της χαριτωμένο βουβό ρόλο και δίνει ακόμη μεγαλύτερη τρυφερότητα στην εξιστόρηση. Και η ζωή της Μαργαρίτας αποδίδεται πιστά, με εξίσου γλυκά χρώματα, απλώς η καθημερινότητά της δε δίνει αφορμές για τέτοια ποικιλία σχεδίων.

«Η τσαγιέρα που ανθίζει» είναι ένα τρυφερό παραμύθι για τη δύναμη της ουσιαστικής και αυθόρμητης αγάπης και αφηγείται με συναρπαστικές ανατροπές τον τρόπο που έχουμε οι ίδιοι μέσα μας για να κάνουμε τη ζωή μας και, γιατί όχι, τον κόσμο μας καλύτερο! Αν μάλιστα τα παιδιά το διαβάσουν δίπλα σε μια τσαγιέρα γεμάτη ζεστό ρόφημα, θα είναι ο ιδανικός συνδυασμός!