Βιβλίο Όταν η μαμά μου είπε ψέματα
Συγγραφέας Σοφία Δάρτζαλη
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Υπέροχη ιστορία, λιτή, δυνατή, αυθεντική και τόσο μα τόσο καθημερινή. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα δεχόμουν τόσο δυνατή έκπληξη από ένα παιδικό βιβλίο. Μακάρι να μπορούσα να πω περισσότερα πάνω στην πλοκή αλλά μου είναι αδύνατον, γιατί αυτή η μέθεξη είναι καθαρά προσωπική για τον καθένα και δε θέλω να χαλάσω τη μαγεία. Η εικονογράφηση στην αρχή με ξένισε γιατί οι γραμμές δε με τράβηξαν ιδιαίτερα. Ο συμβολισμός όμως και η δύναμη των χρωμάτων και των εικόνων πολλές φορές ξεπέρασαν σε ένταση ακόμη και τις ίδιες τις λέξεις.

Ένα μεγάλο και ηχηρό μήνυμα είναι αυτό το βιβλίο για την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη και την αγάπη απέναντι στο διαφορετικό. Ένα χτύπημα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αυτό το κείμενο θα έχει αποδέκτες μικρά παιδιά, γιατί πρέπει να τα γαλουχήσουμε σωστά απέναντι στους ξένους που γεμίζουν την καθημερινότητά μας θέλοντας και μη (βασικά, μη θέλοντας). Διαβάστε αυτό το παραμύθι μαζί με το παιδί σας και δώστε του μια μεγάλη αγκαλιά, τονίζοντας ότι μέσα σε αυτήν χωράνε όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, όλα τα χρώματα, όλες οι φυλές.

Βιβλία Μα πού πήγαν όλοι;
Συγγραφέας Σοφία Δάρτζαλη
Εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο είναι ενδιαφέρον και με πρωτοπρόσωπη αφήγηση ξεδιπλώνει μια ιστορία που αποκαλύπτεται σελίδα τη σελίδα. Ο μικρός Πέδρο δε γνωρίζει πολλά πράγματα έξω από τον χώρο όπου βρίσκεται, οπότε προσπαθεί να μάθει και να καταλάβει, έχει απορίες, μοιράζεται τις ανασφάλειες και τους φόβους του με τους μικρούς αναγνώστες που κρατάνε το βιβλίο στα χέρια τους. «Δεν έχει σημασία ποιος με ζωγράφισε και πότε αλλά πώς με ζωγράφισε και πού». Γκρινιάζει που τον έντυσαν με τα καλά του για να ποζάρει για τον πίνακα, δεν του αρέσει που του κότσαραν δίπλα μια χήνα αντί για έναν σκύλο ή μια γάτα: «Να ξέρετε εσείς που ζωγραφίζετε: ό,τι βάζετε στα έργα σας μένει εκεί για πάντα». Ζει δηλαδή, αντιδρά και συμπεριφέρεται με άφθαστο ρεαλισμό! Την ημέρα οι πίνακες ζούνε μέσα από τα βλέμματα των επισκεπτών, τους παρακολουθούν, χαίρονται όταν τους ξαναβλέπουν, τη νύχτα όμως είναι πιο ομιλητικοί, συζητάνε μεταξύ τους τις εντυπώσεις και τα νέα των επισκεπτών. Τα πράγματα όμως δυσκολεύουν όταν για κάποιο λόγο που δε μαθαίνουμε αμέσως το μουσείο κλείνει και οι πίνακες αρχίζουν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Έτσι ο Πέδρο το σκάει από το κάδρο του μαζί με τη χήνα του κι αρχίζει να ψάχνει, να ρωτάει, να τριγυρίζει στο κτήριο για να μάθει επιτέλους τι έχει συμβεί.

Η Σοφία Δάρτζαλη καταγράφει με ευρηματικό τρόπο κάποιες απρόσμενες και δύσκολες συνθήκες με υπονοούμενα και γεγονότα που τις αντικαθρεπτίζουν και με αφορμή την περιέργεια του μικρού πρωταγωνιστή και την περιδιάβασή του στους χώρους του μουσείου, κάτι που για πρώτη φορά κάνει στη φανταστική ζωή του, γνωρίζουμε τους σημαντικότερους πίνακες του κυβισμού, της αφηρημένης τέχνης, του σουρεαλισμού. Πικάσο, Νταλί, Μαγκρίτ χαρίζουν με τα έργα τους ποικίλα αισθήματα στον Πέδρο, που τελικά καταφεύγει στις λίμνες του Μονέ και του Κλέε και βρίσκει έναν φίλο να ταξιδεύει στα νερά τους. Θα μάθει τι συμβαίνει; Πώς μπορεί η τέχνη να βοηθήσει στην ψυχολογία και στη συμπεριφορά του ανθρώπου; Η εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη είναι πανέμορφη! Δεν αναπαριστά μόνο τους γνωστούς πίνακες που θέλει να συστήσει η συγγραφέας στα παιδιά αλλά επιπλέον τους ζωντανεύει με φαντασία και δεξιοτεχνία, εστιάζοντας σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες ή τοποθετώντας αναπάντεχα τον μικρό Πέδρο μέσα ή πλάι σε αυτούς Το φόντο είναι πολύχρωμο, οι παστέλ αποχρώσεις χαρίζουν ηρεμία και γαλήνη κατά την ανάγνωση και η βόλτα σε αυτό το καταπληκτικό μουσείο γίνεται μια αξέχαστη εμπειρία μάθησης και διασκέδασης.

Το βιβλίο «Πού πήγαν όλοι;» συνιστά μια διαφορετική και ευφάνταστη περιήγηση στον χώρο της ζωγραφικής και των καλλιτεχνικών ρευμάτων που απολαμβάνουν οι επισκέπτες ενός μουσείου και οι φιλότεχνοι. Με άξονα τις περιπέτειες ενός παιδιού που το σκάει από τον πίνακά του εξερευνούμε ένα μουσείο γεμάτο θησαυρούς και προσπαθούμε να καταλάβουμε κι εμείς τι το ανησυχητικό συμβαίνει έξω από το κτήριο και πώς θα επηρεάσει την τύχη των έργων που φυλάσσονται σε αυτό. Στο βιβλίο υπάρχει QR Code με πληροφορίες για τα ρεύματα της ζωγραφικής και τα έργα τέχνης που συναντάμε κατά την ανάγνωση.

Βιβλίο Έχεις λίγο χρόνο; 
Συγγραφέας Σοφία Δάρτζαλη
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παραμύθι / Αλληγορία
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Σοφία Δάρτζαλη γράφει ένα τρυφερό και συγκινητικό αλληγορικό παραμύθι για παιδιά από 4 ετών και πάνω, αφιερωμένο στον αδυσώπητο χρόνο που περνάει και κυλάει χωρίς να μας ρωτήσει. Η φιλία του κούκου με τον άνθρωπο στον οποίο τον χάρισαν γίνεται όλο και πιο σφιχτή και στενή, γι’ αυτό και τελικά το πουλί δραπετεύει, για να μη δει τον «ιδιοκτήτη» του να ασπρίζει και να γερνάει. Να όμως που αυτή είναι μια δύσκολη απόφαση κι ο κούκος δεν ξέρει πραγματικά τι να κάνει. Αντιμέτωπος με νέα συναισθήματα, δεν παύει να σκέφτεται τον φίλο του και τότε… Οι προτάσεις είναι σύντομες, μικρές, βοηθάνε τα παιδιά να συλλαβίσουν μαζί με τους γονείς τους τις περιπέτειες του κούκου. Σίγουρα τα νοήματα θα τα αντιληφθούν καλύτερα οι μεγαλύτεροι αναγνώστες αλλά πιστεύω ακράδαντα πως με τη βοήθεια των γονιών θα ξεκινήσουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις γύρω από τον χρόνο και την ηλικία του ανθρώπου, ακόμη κι από μικρά παιδιά. Το κείμενο δεν είναι βαρύ, δεν αφορά τον αποχαιρετισμό αλλά την ωρίμανση, τις αλλαγές στη ζωή μας από το αδιάκοπο κελάρυσμα των λεπτών και των ωρών που περνάνε δίπλα μας και δεν τις προλαβαίνουμε, επομένως ανοίγεται ένα ευρύ πεδίο θεμάτων που θα φέρει πιο κοντά την οικογένεια. Το τέλος μου έφερε δάκρυα στα μάτια γιατί δείχνει με έξυπνο τρόπο πώς μπορούμε να νικήσουμε αυτήν τη μάχη του αείρροου και αέναου κύκλου.

Η εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου βασίζεται στα παλ χρώματα και ακροβατεί μεταξύ ρεαλισμού και φαντασίας. Οι εικόνες συνδέονται μεταξύ τους με ευφάνταστο τρόπο, δημιουργώντας ένα υπέροχο, ταξιδιάρικο πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζεται το παραμύθι. Εναλλάξ ασπρόμαυρη και έγχρωμη απεικόνιση εξάπτουν τη φαντασία ενώ τα γρανάζια παίζουν πρωτότυπος ρόλους στην πορεία της αφήγησης. Μάλιστα χρησιμοποιούνται ακόμη και πιο σκοτεινά χρώματα, όπως το λιλά, το μουντό μπλε, το κυπαρισσί ενώ σε κάθε εικόνα υπάρχουν και έξυπνες μικρές λεπτομέρειες απόλυτα συνυφασμένες ή κρυμμένες με αυτό που αποτυπώνουν και φυσικά το αγαπημένο μου τέλος χαρίζει μια υπέροχη νότα αισιοδοξίας κι ένα γλυκόπικρο χαμόγελο χάρη στα σχέδια και τα χρώματα που επελέγησαν.

«Έχεις λίγο χρόνο» να διαβάσεις στο παιδί σου για την ώρα και τις στιγμές που περνάνε δίπλα μας; Μπορείς να του δείξεις, χάρη σε αυτό το τρυφερό παραμύθι, να μη φοβάται να μεγαλώσει αλλά να σταθεί στο πλάι του χρόνου και να πορευτούν μαζί για όσο πρέπει; Η Σοφία Δάρτζαλη έχει γράψει μια πανέμορφη αλληγορική ιστορία που αξίζει να διαβαστεί από όλους.