Βιβλίο Χαμένες ψυχές
Τίτλος πρωτοτύπου Lost souls
Συγγραφέας Dean Koontz
Μεταφραστής Νικόλαος Βλαμάκης
Κατηγορία Περιπέτεια / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πλατύπους (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή spoilers

Στην αρχή ανακεφαλαιώνονται οι τελευταίες σελίδες του τρίτου βιβλίου, για τις οποίες εξακολουθώ να έχω αντίρρηση ως προς την πλοκή. Τώρα ο κλώνος του Φρανκενστάιν είναι στο Ρέινμπόου Φολς της Μοντάνα και ετοιμάζει την εκδίκησή του. Πλέον, αντί να θέλει να κυριεύσει τον κόσμο με ρομπότ θέλει να τον γεμίσει με ρομπότ, τα οποία θα αυτοκαταστραφούν όταν ολοκληρωθεί η κυριαρχία τους στον πλανήτη κι ο ίδιος θα αυτοκτονήσει για να αφήσει τη φύση μόνη της να τα βγάλει πέρα, σίγουρος πως δεν θα τα καταφέρει χωρίς τον άνθρωπο (μιλάμε, η απόλυτη παράνοια). Καταστρώνει ένα νέο σχέδιο κι αντικαθιστά τους ανθρώπους της αστυνομίας και των νοσοκομείων πρώτα, οι οποίοι απάγουν σιγά σιγά τους κατοίκους και αφήνουν τους Κτίστες να τους σκοτώσουν και να απορροφήσουν τις δυνάμεις και τις αναμνήσεις τους. Οι Κτίστες αυτοί δημιουργούνται μέσα σε 12 το πολύ ώρες και σκοτώνουν χωρίς να αφήνουν πτώματα πίσω τους. Η Έρικα 5 ζει στην ίδια πόλη και συναντά κατά λάθος τον Βίκτωρ, οπότε και ειδοποιεί αμέσως τους ντετέκτιβ! Ένας κλέφτης και απατεώνας μαζί με έναν καθυστερημένο νοητικά νεαρό που είναι στο ίδιο κελί γίνονται μάρτυρες της μαζικής δολοφονίας συνανθρώπων τους και το σκάνε ενώ τα τέρατα τους ακολουθούν. Ταυτόχρονα στο νοσοκομείο ένας παππούς κι ένα παιδί ενώνουν τις δυνάμεις τους για να το σκάσουν από τις κλίνες τους, σίγουροι πως όλο το προσωπικό του νοσοκομείου απήχθη από εξωγήινους. Αυτές οι 2 συνεργασίες και το ανελέητο κυνηγητό είναι πολύ καλές για να κρατήσουν την αγωνία στα ύψη. Ο Δευκαλίων και οι ντετέκτιβ φτάνουν στην πόλη και ψάχνουν να ξεχωρίσουν τους κλώνους. Και το τέλος πλησιάζει! Κρίμα που δε μεταφράστηκε ποτέ στα ελληνικά το 5ο βιβλίο. Τα καλύτερα έχω να πω για τη μετάφραση και την επιμέλεια του κειμένου (επιτέλους!)

Βιβλίο Η χημεία των δακρύων
Τίτλος πρωτοτύπου The chemistry of tears
Συγγραφέας Peter Carey
Μεταφραστής Αργυρώ Μαντόγλου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Χένρι Μπράντλινγκ, απελπισμένος από τη δυστυχία του άρρωστου παιδιού του, ψάχνει τρόπο να κατασκευάσει ένα μηχανικό αυτόματο (κάτι σαν τα σημερινά ρομπότ) και διασχίζει τη Γερμανία ως τη μακρινή Έσση για να βρει τον πιο άξιο και έμπειρο και ικανό τεχνίτη που θα πραγματοποιήσει τα σχέδιά του. Σήμερα, η Κάθριν, έφορος του μουσείου Σουίνμπερν, πέφτει πάνω σε αυτό το ημερολόγιο και στον διαλυμένο σκελετό του αυτομάτου και προσπαθεί να ανασυγκροτήσει και το αυτόματο και τη ζωή του Μπράντλινγκ.

Καλογραμμένο και ανατρεπτικό, ο μεν Μπράντλινγκ ζει διάφορες περιπέτειες ώσπου να βρει τον τεχνίτη (τον εξαπατούν, τον βασανίζουν, περνά πολλά ώσπου να τα καταφέρει), η δε Κάθρην έχει να αντιμετωπίσει τον ξαφνικό θάνατο του αγαπημένου της και σημαίνον πρόσωπο του μουσείου στο οποίο εργάζεται, οπότε η σχέση τους πρέπει να μείνει μυστική. Θα τα καταφέρει; Θα φτιάξει το αυτόματο; Η βοηθός της είναι όντως μια ενθουσιώδης πρωτόπειρη φοιτήτρια ή μια βιομηχανική κατάσκοπος; Και αν είναι κατάσκοπος ποιος την έστειλε και γιατί;

Ένα βιβλίο που περιγράφει τα επιστημονικά επιτεύγματα του 19ου αιώνα στην Ευρώπη και τη φιλοσοφία του αυτομάτου: από τον Jean de Vaucanson, πατέρα του αυτομάτου, ως τον Karl von Drais, πατέρα του ποδηλάτου. Για την πάπια του Βοκανσόν, που θέλει τόσο πολύ ο άμοιρος Μπράντλινγκ να κατασκευάσει για να χαροποιήσει το γιο του, βλέπε αναλυτικά το σχετικό άρθρο.

Ένα ιστορικό, τολμώ να πω, βιβλίο, όμως ανάλαφρο και ευκολοδιάβαστο, χωρίς να καταντά πρόχειρο.