Βιβλίο Η τρομπέτα που μαρτυράει τα λάθη των μεγάλων
Συγγραφέας Κατερίνα Κωστοπούλου
Εικονογράφος Δήμητρα Παπαδημητρίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Κατερίνα Κωστοπούλου έγραψε ένα συναρπαστικό και διασκεδαστικό παραμύθι για τις διαπροσωπικές σχέσεις παιδιών και ενηλίκων. Οι δυο μικροί πρωταγωνιστές βοηθάνε τα παιδιά να κατανοήσουν γιατί και πώς δημιουργούνται συγκεκριμένα συναισθήματα και να μάθουν πώς να συζητάνε με τους μεγάλους ώστε να βρίσκουν λύσεις και να ξεπερνάνε τις συγκρούσεις. Πολλά παιδικά βιβλία εστιάζουν στα συναισθήματα και όχι στους λόγους που αυτά δημιουργούνται, οπότε η συγγραφέας έγραψε αυτήν την υπέροχη ιστορία για να βοηθήσει από τη μια τους μεγάλους να δουν μέσα από τα μάτια των μικρών παιδιών πώς βιώνουν αυτά τις ποικίλες και πολύπλοκες σχέσεις μαζί τους κι από την άλλη τα παιδιά πώς να εκφραστούν καλύτερα και πώς να εντοπίσουν αυτό που νιώθουν, πώς να το χειριστούν, πώς να το συζητήσουν-κοινοποιήσουν. Οι ανθρώπινες σχέσεις, ο πιο δυνατός και σημαντικός δεσμός, είναι γεμάτες ελπίδα και προσδοκία ενός καλύτερου κόσμου, επομένως, χάρη στο παραμύθι, καταφέρνουμε να αγαπήσουμε και να βελτιώσουμε τις πρώτες σχέσεις της τρυφερής ηλικίας των μικρών αναγνωστών.

Η ιστορία ξεκινάει ένα καλοκαίρι, που η Μίρα και ο Ραμί ανακαλύπτουν σε μια σπηλιά τη μαγική τρομπέτα με οδηγίες χρήσης κι αποφασίζουν να τη χρησιμοποιούν εναλλάξ, μήπως και καταλάβουν επιτέλους τους μεγάλους που τόσο τους ταλαιπωρούν. Έτσι, πότε παρακολουθούμε τη ζωή του αγοριού και πότε του κοριτσιού, που συναναστρέφονται όχι μόνο τους γονείς τους αλλά και τη γιαγιά, τη δασκάλα, τον γείτονα, οπότε απολαμβάνουμε όμορφες και καλογραμμένες ιστορίες, γεμάτες ρεαλισμό, εμπνευσμένες από την πραγματικότητα και την καθημερινότητα που όλοι βιώνουμε. Για παράδειγμα, η μαμά δεν αφήνει τον Ραμί σε ησυχία, του λέει να κάνει εκείνο και το άλλο, τον μαλώνει να μην παίζει ασυλλόγιστα κλπ., οπότε το παιδί, χάρη στην τρομπέτα, ανακαλύπτει πως η μαμά του φοβάται μην του συμβεί κάτι κακό, αφού δεν έχει μάθει να τον εμπιστεύεται. Από την άλλη, ο μπαμπάς του τον πιέζει να κάνει πράγματα που δε θέλει ή φοβάται να τα κάνει, οπότε η τρομπέτα του εξηγεί πως χρειάζεται υπομονή και κατανόηση από τον μπαμπά για να τον βοηθάει με αγάπη και χωρίς αυστηρή φωνή.  Επίσης, η δασκάλα, η κυρία Κική, τον μαλώνει αν είναι αφηρημένος στο μάθημα ή δεν ξέρει ν’ απαντήσει, οπότε, χάρη στην τρομπέτα, ο Ραμί καταλαβαίνει πως η δασκάλα του πρέπει να του δείξει εμπιστοσύνη και να έχει περισσότερη υπομονή μαζί του για να βρει τη δική του επίδοση με έναν τρόπο που θα κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον.

Τα ίδια βιώνει και η Μίρα, με τη μαμά της να έχει κουραστεί με τη συμπεριφορά της, μιας και το κορίτσι θέλει να κάνει το δικό της, συνήθως κάτι αλλοπρόσαλλο, ή θα λέει πάντα όχι, εξ ου φωνές και καβγάδες μεταξύ τους. Η μικρή ηρωίδα, χάρη στην τρομπέτα, ανακαλύπτει το δικό της μερίδιο ευθύνης στους λόγους των καβγάδων τους (μήπως ενδόμυχα φοβάται πως δε θέλει να φύγει μακριά από τη μαμά της ή έχει συμβεί κάτι στο σχολείο κι αυτό είναι ένας λανθασμένος τρόπος να τραβήξει την προσοχή της και να συζητήσουν; ) ενώ, όταν οι γονείς της της φωνάζουν αν κάνει γκάφες και ζημιές από απροσεξία, διαπιστώνει πως ίσως συμβαίνει κάτι άλλο μέσα τους που εκείνη τη στιγμή δεν ξέρουν πώς να το εκφράσουν! Έχουμε όμως και τη γιαγιά που ανακατεύεται στην ανατροφή της, πιέζοντάς τη να κάνει πράγματα που δε θέλει εκείνη ή οι γονείς της, οπότε, χάρη στην τρομπέτα, βρίσκει τρόπο να ξεφύγει από αυτό το μπέρδεμα.

Οι ιστορίες του βιβλίου ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο χάρη στην εικονογράφηση της Δήμητρας Παπαδημητρίου. Ολοσέλιδα και μικρότερα στιγμιότυπα, γεμάτα χρώματα και σωστή προοπτική, ενδιαφέρουσες και ποικίλες οπτικές γωνίες, συνοδεύουν ταιριαστά τα κείμενα και βοηθάνε τα παιδιά να εξοικειωθούν ακόμη περισσότερο με τις περιπέτειες που ζουν η Μίρα και ο Ραμί. Μου άρεσε πολύ που όποτε βρισκόταν η λύση ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους οι εικόνες ντύνονταν από υπέροχες νότες πενταγράμμου και σκόρπια γράμματα, δίνοντας ένα εντυπωσιακό σουρεαλιστικό αποτέλεσμα. Επίσης, η εκφραστικότητα στα πρόσωπα μικρών και μεγάλων δίνεται αδρότατα, αποτυπώνοντας τα εκάστοτε συναισθήματα με άφθαστο ρεαλισμό.

«Η τρομπέτα που μαρτυράει τα λάθη των μεγάλων» είναι ένα υπέροχο και χρήσιμο παραμύθι για παιδιά από 6 ετών και πάνω, που θα τα βοηθήσει να κατανοήσουν με τον καλύτερο τρόπο την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων και να ανακαλύψουν τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τις δύσκολες και άσχημες στιγμές που ίσως βιώνουν κάποιες στιγμές με τους μεγάλους. Το καλύτερο λοιπόν είναι να μιλάς, να λες τι σε ενοχλεί ή τι προτιμάς, τι σου αρέσει και τι όχι, τι σε στενοχωρεί, σε θυμώνει ή σε κάνει να νιώθεις ντροπή, ώστε και οι άλλοι να εντοπίσουν τα δικά τους λάθη και μαζί να βρεθεί μια όμορφη λύση.

Βιβλίο Μονομάχος
Συγγραφέας-Εικονογράφος  Ελένη Αργυροπούλου 
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Οσελότος 
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα υπέροχο διαμάντι, κομμένο με την απαράμιλλη λογοτεχνική πένα της νεοεμφανιζόμενης Ελένης Αργυροπούλου, που με έκανε να δακρύσω. Με όμορφη, στρωτή αφήγηση, με επεισόδια τόσο οικεία και καθημερινά στον καθένα που όλο και κάποιον δικό του άνθρωπο θα φέρει ο αναγνώστης στον νου του, μας δίνει τον αγώνα που ζει ο κάθε μονομάχος που έχει να παλέψει στη δική του, ατομική, κινούμενη αρένα, τα λιοντάρια της ανημπόριας, της ακινησίας και της μοναξιάς. Υπέροχο λεξιλόγιο, χαριτωμένες σκηνές που ελαφρύνουν το κλίμα και την ατμόσφαιρα χωρίς να την υποβαθμίζουν, πρωτότυποι πρωταγωνιστές και όλα αυτά συντροφευμένα με μια σχεδόν φωτογραφική εικονογράφηση, που δίνει τρομερή ζωντάνια στην ιστορία. Σε τόνους ασπρόμαυρου, τα σκίτσα δίνουν τη δική τους νότα αγωνίας, χαράς και δυσκολίας που εκφράζει με λέξεις η συγγραφέας.

Ένα βιβλίο-ύμνος στη δύναμη που χρειάζεται η ανάπηρη καθημερινότητα και στον αγώνα που δίνει το κάθε μέλος της οικογένειας για να στηρίξει τον άνθρωπό του σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Το χαριτωμένο ψαράκι κάνει ό,τι μπορεί για να κατανοήσει την κατάσταση και με τον υπερφίαλο χαρακτήρα του αρχίζει να μαθαίνει τι πραγματικά σημαίνει να μην έχεις την πολυτέλεια του δεδομένου της ανεξάρτητης κινητικότητας. Δικαίως κυκλοφόρησε σε 2^η έκδοση και το συνιστώ ανεπιφύλακτα στους μικρούς αναγνώστες!

Βιβλίο Ταξίδι στην ομίχλη
Συγγραφέας Κάκια Ξύδη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο «Ταξίδι στην ομίχλη» έχουμε μια γυναίκα που παρουσιάζεται από τη συγγραφέα με τα προτερήματα και τα ελαττώματά της. Διάβασα για την προηγούμενη ζωή της, κατάλαβα τα λάθη της, γιατί εξακολουθούσε να είναι παντρεμένη με έναν άντρα που αδιαφορούσε για κείνη και ακόμη ακόμη την απατούσε! Τη συμπόνεσα, τη λυπήθηκα αλλά και τη συγχάρηκα όταν αποφάσισε να ζήσει τα θέλω της και όχι τα πρέπει των άλλων. Και μου άρεσε πολύ το τέλος που δεν ήταν το αναμενόμενο και με κέρδισε που άφηνε ανοιχτή μια χαραμάδα για κάτι άλλο, κάτι ξεχωριστό, κάτι που δε με προετοίμαζε η ροή της αφήγησης γι’ αυτό.

Άλλη μια ερωτική ιστορία, πάλι γύρω από ένα ερωτικό τρίγωνο, ένα κείμενο που όμως το έγραψε η λογοτέχνις Κάκια Ξύδη και αυτό από μόνο του είναι εχέγγυο ότι το μυθιστόρημα είναι ένα σκαλοπάτι ψηλότερα από πλευράς ποιότητας και γραφής από τα άλλα του είδους. Ας τονίσω ξανά ότι δε διαβάζω με αγάπη ερωτικές ιστορίες ή αν τις διαβάζω προσπερνώ τους εσωτερικούς μονολόγους και τα αισθήματα. Να όμως που από αυτό το κείμενο δεν παρέλειψα ούτε λέξη. Η Τάνια, και πίσω από αυτήν η κυρία Ξύδη, μου έδωσε πλήρη την εικόνα της ζωής της, τις προσδοκίες της, τα όνειρά της, τους στόχους της, τις απορίες της, τις ανασφάλειές της, την αγωνία της, το μίσος της, τον έρωτά της, όλα αυτά που αποτελούν μια γυναίκα του σήμερα, μια ηρωίδα που έρχεται αντιμέτωπη με το καμένο φαΐ, τον απόντα σύζυγο, τα απαιτητικά παιδιά  της, την τρέλα της καθημερινότητας, την πίεση της μέρας.

Και όλα αυτά χωρίς το μυθιστόρημα να καταντά γυναικουλίστικο, ψυχοπονιάρικο, μελό ή άρλεκιν. Αυτό από μόνο του είναι ένα μεγάλο κατόρθωμα, γιατί έχοντας κάποιος διαβάσει ένα σωρό ερωτικές ιστορίες, έχοντας κάποιος καταλάβει πολύ καλά τι συμβαίνει στη σημερινή λογοτεχνία, μπορεί κάλλιστα να γράψει ένα ακόμη δείγμα μοντέρνου και μοδάτου κειμένου, όμως η συγγραφέας αυτά τα προσπερνά. Η γραφή της, οι σκέψεις της, τα συναισθήματά της, η αφήγησή της, η πλοκή της, οι χαρακτήρες που καταγράφει, αποτελούν ένα υπέροχο, ολοκληρωμένο σύνολο που δεν ήθελα να τελειώσει. Συντροφιά με σωστές λέξεις, τοποθετημένες στην κατάλληλη θέση και με την κατάλληλη σειρά, διαλεγμένες προσεκτικά, χαιρόμουν που διάβαζα ένα ελληνικό γυναικείο μυθιστόρημα.

Στα μειονεκτήματα του βιβλίου ήταν το ταξίδι στην Πορτογαλία, που για μένα κράτησε πολύ περισσότερες σελίδες από ό,τι ίσως ήταν απαραίτητο, όμως ακόμη κι αυτό δεν το άφησα στιγμή. Τα διάβασα όλα! Ναι, ήταν ένα κρίσιμο ταξίδι αυτογνωσίας και συναισθηματικής νοημοσύνης, δε με κούρασε, απλώς μου φάνηκε ανισομερές συγκριτικά με το υπόλοιπο κείμενο.

Επομένως, θα καταφέρει η Τάνια να βρει την ψυχική ισορροπία της; Θα υποκύψει στο φλερτ του Άρη ή θα παραμείνει στην ασφάλεια του άντρα της; Πώς θα αντιδράσουν τα παιδιά της απέναντι στις αποφάσεις της; Τι συνέπειες θα έχουν οι πράξεις της στον κοινωνικό και επαγγελματικό της περίγυρο; Εμπιστευτείτε τη συγγραφέα σε κάτι υπέροχα καλογραμμένο.

Βιβλίο Σε ελεύθερη πτώση
Συγγραφέας Κάκια Ξύδη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι έξοχο: η γνωστή λυρική, τρυφερή, συναρπαστική γραφή της συγγραφέως, αναδρομές στο παρελθόν σε αρμονικό συνδυασμό με τις δραματικές εξελίξεις στο τώρα, το παρελθόν της Βασιλικής που αγωνιζόταν να προοδεύσει για να φύγει από τον βραχνά της κλειστής σπαρτιάτικης κοινωνίας, το παρόν της, με την ανάπηρη μητέρα της και τις ζωές των αδελφών της, το αβέβαιο αύριο.

Συγκινήθηκα πάρα πολύ με την καθημερινότητα της Βασιλικής πλάι στην κατάκοιτη μητέρα της. Οι αγωνίες της, η απελπισία της, ο φόβος της με συγκίνησαν και μου έδειξαν ξανά πόσο καλή συγγραφέας είναι η κυρία Ξύδη. Σκηνές ολοζώντανες, ανατριχιαστικές, ωμές, ειλικρινείς, με ταξίδεψαν από τη Σπάρτη στην Αθήνα κι από κει στην Αυστραλία. Λιτές και περιεκτικές παράγραφοι, παραστατικότατοι διάλογοι, υπέροχες λέξεις, ένα αισιόδοξο φινάλε που δε με απογοήτευσε, είναι λίγα μόνο από τα πλεονεκτήματα του βιβλίου.

Η Βασιλική αφηγείται τη ζωή της: από την καταπίεση στα δύσκολα πρώτα χρόνια της ζωής της στις σπουδές και στους πρώτους της έρωτες. Λιθαράκι λιθαράκι, χωρίς υπερβολές, χωρίς μακρηγορίες, χωρίς περιττές σκηνές, συγκροτείται ένας ολοκληρωμένος χαρακτήρας, που διαμορφώνει τα θέλω του και τις επιθυμίες του, αναζητώντας τρόπους να υπερκεράσει τα εμπόδια προς αυτούς τους στόχους. Πόσο την επηρέασαν η μητέρα της και ο πατέρας της ή οι κοινωνικές καταστάσεις στο χωριό; Πώς την άλλαξαν οι άντρες εραστές και οι γυναίκες φίλες που στάθηκαν πλάι της; Θα καταφέρει να γίνει και η ίδια μάνα ή οι αποκαλύψεις θα έρθουν αναπάντεχα νωρίς; Ελεύθερη πτώση η ανάγνωση αυτού του μυθιστορήματος για έναν ανυποψίαστο αναγνώστη!

Βιβλίο Ανεμομπελάδες στις Κυκλάδες
Συγγραφέας Κάκια Ξύδη
Εικονογράφος Απόστολος Πλαχούρης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Καλογραμμένο κείμενο, με ανατροπές, σοφή επιλογή των συμπρωταγωνιστών, συγκινητικές στιγμές, νέοι φίλοι, όλα αυτά είναι ένα καλοδουλεμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο ζει η Ελενίτσα και συγκροτεί την προσωπικότητά της. Θα πειστεί τελικά ότι πρέπει να τρώει; Το πάθημά της θα της γίνει μάθημα;

Ένα πολύ όμορφο δώρο για τους γονείς και τα μικρά παιδιά 5-8 ετών, που εικονογραφείται από μικρούς ζωγραφικούς πίνακες του ταλαντούχου Απόστολου Πλαχούρη και συνοδεύεται από κατανοητές και εύληπτες συμβουλές και πληροφορίες για τη σωστή διατροφή των παιδιών και για τα αγαθά της μεσογειακής διατροφής. Η συγγραφέας για άλλη μια φορά δείχνει πόσο πολύ αγαπάει τα παιδιά και τις καθημερινές τους συνήθειες. Παρασυρθείτε κι εσείς από τους γλυκούς Ανεμομπελάδες!

Βιβλίο Όταν μου μίλησαν οι άγγελοι
Συγγραφέας Νεφέλη-Πόπη Ζάνη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η συγγραφέας γράφει πολύ όμορφα και πραγματικά ήταν μια έκπληξη για μένα να γνωρίσω το γραπτό της στυλ. Έχει ωραίο λεξιλόγιο, ξέρει να χειρίζεται καλά τον λόγο και στήνει τόσο περιεκτικά και έντονα σε λίγες σελίδες τις ιστορίες της που η κάθε μία είναι και ένας ολόκληρος κόσμος για τον αναγνώστη. Γυναικεία κακοποίηση, ψυχωσική συνδρομή, κρίσεις πανικού, αλκοολισμός, ναρκωτικά, ανασφάλεια, ομοφυλοφιλία, πορνεία, πλατωνική αγάπη, καρκίνος, κινητική αναπηρία και χιλιάδες άλλες περιπτώσεις πέρασαν από μπροστά μου και με συγκίνησαν, με θύμωσαν, με έθλιψαν, με πόνεσαν. Χωρίς να είναι γραμμένα με το κλασικό στυλ ενός λογοτεχνικού διηγήματος κι όμως η αξία τους το υπερβαίνει κατά πολύ!

Πιο πολύ από όλα με ταρακούνησε «Το μυστικό της σοκολάτας», όπου ένα κοριτσάκι δέχεται τα ερωτικά χάδια του θείου της και δωροδοκείται με σοκολάτες για να μη μιλήσει. Σαν άλλο σκυλί του Παβλόφ, η Αρετή συνδύαζε τον φόβο με το φαγητό, έτρωγε για να μη φοβάται. Και ο θείος της συνέχιζε να τη χαϊδεύει. Συγκλονιστική ιστορία, καθόλου σπάνια και συνάμα τόσο τραγική!

Μη χάσετε το νέο βιβλίο της κυρίας Ζάνη. Θα αλλάξει τον τρόπο που σκέπτεστε και θα σας γεμίσει με περισσότερη ενέργεια και θετικότητα αν έχετε κάποιο πρόβλημα στο γύρω σας περιβάλλον αλλά και με διαφορετικές οπτικές ώστε να αντιμετωπίσετε πιο αντικειμενικά και πανανθρώπινα κάθε νέο πρόβλημα που συναντάτε σε οποιονδήποτε δεν περιφέρεται στο ατομικό σας σύμπαν! Δεν ξέρω αν αυτή η δύναμη, η ενάργεια και το ύφος γραφής θα είναι εξίσου υπέροχα, απολαυστικά και μεστά σε ένα μυθιστόρημα, μέχρι στιγμής όμως είμαι απόλυτα ευχαριστημένος με αυτό το διαμαντάκι που ανακάλυψα!

Βιβλίο Ουρανός από χώμα, γη από σύννεφα
Συγγραφέας Μαρία Γεωργαλά
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Παραμύθι
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από πού να ξεκινήσω; Από τη γραφή; Από την εμφάνιση του βιβλίου; Η συγγραφέας πλάθει με τον δικό της, μοναδικό τρόπο μια πρωτότυπη ιστορία: ένα ξωτικό-άντρας ζει ανάμεσά μας, ερωτεύεται και αγαπά. Τελικά τι θα διαλέξει; Την παρέα του ή τους ανθρώπους; Και τι ρόλο παίζει σε αυτήν του την απόφαση η μυστηριώδης «Αθηνά»; Ένα βιβλίο-παζλ, που σε καλωσορίζει στην αγκαλιά του και σου αποκαλύπτει στρώσεις στρώσεις τον φλοιό της ιστορίας. Ένα βιβλίο-κόσμημα μιας και σαν έκδοση είναι καλλιτεχνικότατη και πολύ περιποιημένη. Ανακαλύψτε το.

Βιβλίο Για ένα τανγκό
Συγγραφέας Βούλα Σταμπέλου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Βούλα Σταμπέλου ξεκινάει τη συγγραφική της πορεία με μια αξιόλογη νουβέλα που περιγράφει έναν έρωτα αγνό, όμορφο, ο οποίος γεννήθηκε όμως σε λάθος στιγμή. Το κείμενο είναι ρομαντικό και τρυφερό, ξεχειλίζει από συναίσθημα και έχει τις απαραίτητες αλλαγές και εξελίξεις που θα κρατήσουν τον αναγνώστη ως το τέλος. Παραστατικές σκηνές και λιτοί, σχεδόν κοφτοί διάλογοι, περιγράφουν τις ζωές της Όλγας και του Δημήτρη πριν, κατά τη διάρκεια και μετά. Η συγγραφέας πειραματίζεται με την ιστορία της ενώ με την εναλλαγή των πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων μεταξύ των χαρακτήρων καταφέρνει να δώσει αληθοφάνεια και ρεαλισμό σε όλους τους. Μου άρεσε που είδα την ιστορία από άλλες οπτικές γωνίες ή που έδωσε χώρο να μιλήσουν και άλλοι εμπλεκόμενοι, όχι μόνο οι πρωταγωνιστές. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως έχουμε επανάληψη των όσων διαδραματίστηκαν ως εκείνη τη στιγμή, αντίθετα κάθε αφηγητής, αφού ολοκληρώνει το παζλ της ιστορίας ως εκείνο το σημείο, την προχωράει ένα βήμα παραπέρα!

Κλείνοντας, ομολογώ πως η γνησιότητα των συναισθημάτων της Όλγας όταν κατέφυγε σε λάθος επιλογές και η κορύφωση της ιστορίας με συγκίνησαν αρκετά και με βοήθησαν ν’ αγαπήσω περισσότερο το κείμενο. Γι’ αυτό ακριβώς δε με βρίσκει σύμφωνο το τελευταίο κεφάλαιο, που κατέφυγε σε μια εξέλιξη-κλισέ: ήταν όλα τόσο καλά ενορχηστρωμένα που θα μπορούσε το βιβλίο να τελειώσει στη σελίδα 75. Από την άλλη, τα γεγονότα που περιγράφει και οι αναποδιές που προκύπτουν από την ανασφάλεια και τον φόβο είναι αρκετά σοβαρά και δύσκολα μπορείς να τ’ αλλάξεις, επομένως είμαι σίγουρος πως η κυρία Σταμπέλου επέλεξε αυτό το φινάλε ακριβώς γιατί αγάπησε τους χαρακτήρες της και θέλησε να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Το λεξιλόγιό της, η δυνατότητα να αναπαριστά σκηνές με ένταση και ρεαλισμό και ο τρόπος γραφής της που δε διστάζει να πειραματιστεί είναι κάποια στοιχεία που δίνουν ένα ασφαλές εχέγγυο για επόμενη συγγραφική απόπειρα, την οποία θα παρακολουθήσω με χαρά.

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία οφείλω να κάνω στη φροντισμένη έκδοση, για το καλαίσθητο εξώφυλλο (ζωγραφισμένο από τον Ευρυγένη-Δημήτρη Ευρυγένη), την κομψή γραμματοσειρά, τη ρομαντική πινελιά στις κάτω άκρες των σελίδων και την έλλειψη τυπογραφικών ή άλλων λαθών.

Βιβλίο Το καλοκαίρι του Ευκλείδη
Συγγραφέας Κωνσταντίνα Τασσοπούλου
Εικονογράφος Βέρα Κολοκούρη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για μια διασκεδαστική, τρυφερή και γεμάτη αναμνήσεις νουβέλα για ένα παιδί γεμάτο απορίες, αμφιβολίες, ανασφάλειες μα και τη φρεσκάδα της νιότης του, την αθωότητα της ηλικίας του, τον αυθορμητισμό του. Ο Ευκλείδης δεν είναι μικρομέγαλο αλλά έχει διερευνητική ματιά και προσαρμόζει υποδειγματικά τις καταστάσεις στον μικρόκοσμό του: «Από το ένα σπίτι στο άλλο. Από τον χειμώνα στο καλοκαίρι… Από τις συνήθειες της μαμάς σε αυτές του μπαμπά… θα αγωνιστώ να ξεσυνηθίσω τις συνήθειες που συνήθισα και να ξαναβρώ εκείνες που ‘χα ξεσυνηθίσει» (σελ. 13). Παραδέχεται: «Μου χρειάζεται η διάρκεια. Η απόσταση. Ανάμεσα στις διακοπές και στο σχολείο, ανάμεσα σε αυτά που ζούσα για τρεις μήνες και σε αυτά που θα ζήσω τους υπόλοιπους εννιά… να μπορέσω τελικά να βρω αυτό που είμαι» (σελ. 77).

Πολύ γλυκό κείμενο, με στρωτή αφήγηση, όπου στον ρου της νοσταλγίας ενσωματώνονται παρομοιώσεις και μεταφορές: «Με δυσκολία σκύβουν τα χρόνια της γιαγιάς στο παιδικό μου κούτελο (σελ. 16). Κι ομολογώ ότι δάκρυσα σε αυτό το σημείο: «Στις μύτες πατώ για να φτάσω το ξύλινο εικονοστάσι με το διάφανο τζάμι. Καλά καλά δεν ξεχωρίζουν τα γερασμένα στέφανα του παππού και της γιαγιάς. Θολά από τα χρόνια και από τις λαδωμένες ανάσες των Αγίων» (σελ. 17). Και στη συνέχεια: «Άγουρο ξύπνημα. Οχτώ και είκοσι πέντε το πρωί. Σκουπίζομαι σε πετσέτα που μυρίζει παππούς κι ακούω το πρωινό που χασμουριέται» (σελ. 55). Εντόπισα κι άλλα αξιοσημείωτα αποσπάσματα: «Κυλάει ο χρόνος σαν σιρόπι» (σελ. 64). «Πουλιά οι ζωές που πάνε κι έρχονται» (σελ. 66). «Γέλια περισσεύουν, να έχουμε απόθεμα στις δυσκολίες του χειμώνα» (σελ. 67).

Η νουβέλα χωρίζεται σε Εισαγωγή, Αξιώματα και Αιτήματα, με τα δύο αυτά μέρη να αποτελούνται από πέντε κεφάλαια, τα οποία ξεκινάνε με την αντίστοιχη λέξη: «Ένα πράγμα θέλω να σου ζητήσω», «Δύο φορές σηκώνεται η γιαγιά» κλπ. Το κείμενο έχει δυναμική αφήγηση που ξεφεύγει από τις στερεοτυπικές φόρμες, μιας και παρατίθενται προτάσεις με λέξεις απρόσμενες να μπαίνουν στην αρχή τους, κάτι που δίνει ένταση και ξαφνιάζει. Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη και ταιριαστή με την ψυχολογία και τον χαρακτήρα ενός μικρού παιδιού που προσπαθεί να κατανοήσει τις δύσκολες μαθηματικές αλλά και ανθρώπινες σχέσεις. Ο πατέρας του τον έμαθε να φαντάζεται και να ασχολείται με πράγματα μη χειροπιαστά, να λατρεύει και να σέβεται τα βιβλία, να τα φθείρει, να τα ζει: «Δε ζεις κάτι αν δεν το χουφτώσεις, τελικά. Βιβλίο καθαρό στη βιβλιοθήκη σημαίνει αδιάβαστο. Έστω κι αν πρόλαβε να κυλήσει η ματιά σου στις γραμμές του» (σελ. 7).

Ο Ευκλείδης κατάλαβε νωρίς πως υπάρχουν πολλές απαντήσεις για μια ερώτηση και πολλές λύσεις για ένα πρόβλημα ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν πράγματα μοναδικά και αδιαπραγμάτευτα, που δεν τα αμφισβητεί κανείς, όπως τα αξιώματα! Κι όμως, αυτά ακριβώς η συγγραφέας, με μια «ειρωνική» ματιά, παρουσιάζει πώς μας ανέθρεψαν ενώ ταυτόχρονα αντιβαίνουν στους νόμους της φύσης. «-Φάε, Ευκλείδη, να γίνεις μεγάλος, να γίνεις δυνατός… Σε κάποιο σημείο, που δεν έχω ακριβώς εντοπίσει, σταματάει το δυνάμωμα και συνεχίζει το μεγάλωμα. Ανεξάρτητο και μόνο. Γίνεται γέρασμα, αφυδατώνεται. Στραγγίζει η δύναμή του» (σελ. 47). Επίσης, δεν είχα ποτέ αναλογιστεί την άρρηκτη σχέση των μαθηματικών με τη φιλολογία: «Ένα και, ένα έστω, ένα αν, κι η έννοια αλλάζει» (σελ. 7). Πόσο μάλλον πως η βασική τους ιδέα είναι αφοπλιστικά απλή: «… μας ενδιαφέρει η ομορφότερη λύση, όχι απλώς η σωστή» (σελ. 7). Ούτε περίμενα πως τα μέλη μιας οικογένειας μπορούν να ταυτιστούν με τα γεωμετρικά σχήματα και ν’ αποτελέσουν σύνολα, σημεία τομής, άξονες!

Η συγγραφέας, παρ’ όλ’ αυτά, δεν αφήνεται στο χτες αλλά εμφανίζει σχεδόν ακάλεστο το σήμερα, όταν, μεταξύ των στιγμών της παιδικής ηλικίας, ο αφηγητής πετάει σκόρπια κομμάτια της ενήλικης ζωής του, που έχουν φτάσει σ’ ένα σημείο καμπής. Δεν είναι τέλειος, έχει κάνει λάθη και δέχεται να τα πληρώσει. Τα στιγμιότυπα-άγκυρες που τον τραβάνε πίσω στο σήμερα είναι προσεγμένα και τοποθετημένα σε κατάλληλα σημεία, συνήθως λίγο πριν κουράσει ο μονομερής θεματικός άξονας (αν ποτέ δηλαδή κουράσει, μιας και η γραφή είναι φρέσκια, δροσερή, πρωτότυπη, φροντισμένη, τρυφερή και δεν ηρεμεί ούτε στιγμή). Για παράδειγμα: «[η γιαγιά] -Μου περίσσεψε κουρκούτι και φτιάνω λαλαγκίδες. -[στο σήμερα] Κι εγώ τις φτιάχνω, για να δολοφονήσω γυναικείες οσμές που τυχόν κοιμήθηκαν σπίτι. Σαββατοκύριακα» (σελ. 54). Με ελλειμματική σχεδόν γραφή στήνονται στιγμιότυπα γεμάτα λεπτομέρειες που υπονοούνται και υποδεικνύονται μέσα από τέτοια συμφραζόμενα-λεκτικά παιχνιδίσματα!

Η εικονογράφηση της Βέρας Κολοκούρη παίζει πολύ με το κολάζ και τη ζωγραφική, δημιουργώντας έτσι μοναδικά στιγμιότυπα, ολοσέλιδα αλλά και στα περιθώρια του βιβλίου, που με ταξίδεψαν στις παιδικές αναμνήσεις του Ευκλείδη και στις δικές μου, μιας και όλα τα παιδιά έχουν κοινά βιώματα: θάλασσα, μπάνιο, παγωτά, παιχνίδια. Οικεία προϊόντα δένουν αρμονικά με αντικείμενα καθημερινής χρήσης που σχηματίζουν αφαιρετικά απλοϊκές εικόνες και ξυπνάνε στιγμές από τα καλοκαίρια της ανεμελιάς, της ξενοιασιάς και της σιωπηρής ωρίμανσης, της υποχρεωτικής μεσημεριανής ραστώνης και όλα υπό τους ήχους του σήματος της ΕΡΤ.

«Το καλοκαίρι του Ευκλείδη» είναι μια νουβέλα που θα χαρίσει νοσταλγία και ένα αξέχαστο ταξίδι σε όποιον το επιλέξει. Γλυκό, τρυφερό, νοσταλγικό, άμεσο, ρεαλιστικό, αυθεντικό!

Βιβλίο Ο Κρυστάλλης και το όνειρο της βροχής
Συγγραφέας Κάκια Ξύδη
Εικονογράφος Δήμητρα Πέππα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Οσελότος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια υπέροχη ιστορία για τους μικρούς αναγνώστες από 5 ετών και πάνω των εκδόσεων Οσελότος, καλογραμμένη, πλούσια σε λεξιλόγιο, ιδέες και νοήματα, και εικονογραφημένη από τη δωρική και μεστή πένα της Δήμητρας Πέππα. Μου άρεσε πάρα πολύ η κεντρική ιδέα και τα επιμέρους θέματα που δε διστάζει να θίξει η κυρία Ξύδη: αυταπάρνηση, αυτοθυσία, ευστροφία, σεβασμός στο περιβάλλον, αγάπη για τα φυτά και τα λουλούδια, συνεργατικότητα, αισιοδοξία, πίστη στο όραμα και στα ιδανικά, προσπάθεια, υπέροχα συναισθήματα που δεν έχω ξανασυναντήσει συγκεντρωμένα τόσο αρμονικά σε άλλο παιδικό βιβλίο.

Γίνεται να μην αγαπήσεις ένα πλάσμα που λέει: «Με μεγάλη μου χαρά θα το κάνω κι ας χαθώ, δε με πειράζει καθόλου. Πριν απ’ αυτό όμως, θα έχω πολεμήσει, θα έχω προσπαθήσει και θα έχω πετύχει κάτι που πολύ λίγοι μπορούν. Θα έχω δώσει ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, παιδιά, ζώα και φυτά. Υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτό;» (σελ. 25). Όχι, αγαπημένε μου κόκκε, δεν υπάρχει. Ειδικά όταν σε στηρίζουν άνθρωποι σαν τη Στεριανή και τη Δροσιά, πλάσματα σαν τον Μπάμπη τον μπάμπουρα, τη Μελίνα τη γαλιάντρα, τον Χαρίλαο το χελιδόνι κ. ά.

Υπέροχο, τρυφερό, ουσιώδες, γεμάτο εικόνες και αισθήματα, θα ατσαλώσει τους μικρούς αναγνώστες και θα τους κάνει καλύτερους ανθρώπους.