Ολλανδία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 19 Feb 2025 16:41:10 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Ολλανδία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Δαμάζοντας τις ερινύες», της Γεωργίας Αντωνίου-Γιαννιώτη, εκδ. Κάκτος https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%cf%8d%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b4%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25b6%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25b9%25cf%2582-%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25bd%25cf%258d%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%cf%8d%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/#respond Wed, 19 Feb 2025 16:32:34 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=15589 Μια γυναίκα διασώζεται από έναν νεαρό άντρα που στην πορεία προσπαθεί να μάθει για το παρελθόν της. Σύντομα θα αναπτυχθεί μια δυνατή φιλία ανάμεσά τους κι εκείνη θα του πει την ιστορία της. Ένα ταξίδι πόνου, ανατροπών, αγωνίας και προδοσίας που μας ταξιδεύει από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 ως το διχοτομημένο μεταπολεμικό Βερολίνο. Ρωσία, Ολλανδία, Αγγλία και Ελλάδα θα φιλοξενήσουν την Ιωάννα και θα στεγάσουν τα όνειρά της. Πώς κατέληξε όμως εκεί που βρέθηκε μισοπεθαμένη, χωρίς χρήματα και ανθρώπους να τη νοιάζονται;

Βιβλίο Δαμάζοντας τις ερινύες 
Συγγραφείς Γεωργία Αντωνίου-Γιαννιώτη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κάκτος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Γεωργία Αντωνίου-Γιαννιώτη έγραψε ένα συναρπαστικό οδοιπορικό στην Ευρώπη του 20ού αιώνα μέσα από ρεαλιστικές και ανατριχιαστικές ιστορίες έρωτα και προδοσίας, κινδύνου και σκοτεινών μυστικών. Μέσα από ενδιαφέρουσες εξελίξεις, ποικίλα περιστατικά, ολοκληρωμένους χαρακτήρες ξεδιπλώνεται η ιστορία μιας γυναίκας που βίωσε άσχημες καταστάσεις, που πάλεψε για την αγάπη, που έκανε όνειρα και σχέδια αλλά παρασύρθηκε όπως και πολλοί άλλοι από το ρεύμα των ιστορικών γεγονότων. Μικρά και μεγάλα περιστατικά, πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, ανατροπές και εκπλήξεις μου σύστησαν μια γυναίκα που έζησε τα πάντα, έφτασε στην κορυφή και βίωσε μια κάθοδο που δεν της άξιζε ενώ ταυτόχρονα άνθρωποι από το σκοτεινό παρελθόν της την κυνηγούσαν για να της κάνουν κακό. Μέσα από πρωθύστερα που μας ταξιδεύουν κατά καιρούς πίσω στον χρόνο βιώνουμε μαζί με την ηρωίδα του βιβλίου τις αλλαγές που υπέστη η Ευρώπη την περίοδο μεταξύ των δύο πολέμων και βλέπουμε τις ποικίλες αλλαγές σε κοινωνικό, οικονομικό και πνευματικό επίπεδο.

Μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού του 1997, ο δημοσιογράφος σε τηλεοπτικό κανάλι Άγγελος Δημητρίου βρίσκει μια ετοιμοθάνατη γυναίκα. Έχει κουραστεί από την αδιάκοπη δουλειά σε ανθυγιεινό, λόγω στρες και πίεσης περιβάλλον, χωρίς διακοπές και διαλείμματα κι έχει απαυδίσει από τη συνεργασία του με την Πηνελόπη, μια γυναίκα που τον ποθεί και τον ζηλεύει, που τον ταλαιπωρεί και τον βασανίζει χωρίς λόγο με απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά της. Όταν βρίσκει την Ιωάννα καλεί ασθενοφόρο και τη συνοδεύει στο νοσοκομείο, όπου η γυναίκα τού λέει: «Δεν έπρεπε να με σώσεις, Άγγελε»! Δε μιλάει για το παρελθόν της, είναι εσωστρεφής κι έχει κάποια σημάδια κακοποίησης στο σώμα της. Έτσι ξεκινάει μια παράδοξη σχέση, η οποία δένεται κάθε μέρα και περισσότερο, με τους δυο τους να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις αλλά και κάποια κοινά βήματα εκτίμησης και φιλίας. Η Ιωάννα αποκαλύπτει το ταλέντο της στη ζωγραφική, παραμένει όμως κλειστή και εσωστρεφής. Παραδέχεται πως φοβάται να ξανοιχτεί, μιας και προσπάθησε σκληρά να μπει στον κόσμο της ανωνυμίας. Τώρα όμως που γνώρισε τον Άγγελο αρχίζει να αισθάνεται καλύτερα χάρη στη συντροφιά του και καταλήγει να τον αγαπάει σαν γιο της. Μέσα από τις ετοιμασίες των πινάκων της για μια έκθεση ανακαλύπτουμε σιγά σιγά την ψυχοσύνθεσή της, τον τρόπο σκέψης της και κάποια κομμάτια από το παρελθόν της.

To 1917 o Στέφανος Καραδήμας, Ελληνορώσος επιχειρηματίας, κερδίζει σημαντικά πλούτη, τα οποία όμως διαθέτει για τους εργάτες του, οι οποίοι απολαμβάνουν μια καλή ζωή, μακριά από την ανέχεια και την εξαθλίωση των υπολοίπων λόγω του πολέμου. Ο Καραδήμας υπηρετεί την επανάσταση που ξέσπασε, στηρίζει τις ίσες ευκαιρίες για όλους, μεταβιβάζει στο προσωπικό του τις εταιρείες του, αλλά η θέλησή του να κρατήσει το σπίτι του για τον εαυτό του τα σβήνει όλα και ο όχλος του επιτίθεται. Τελικά, το σκάει με τον γιο του, Κωνσταντίνο, από τη χώρα και φτάνουν στην Ολλανδία, σε μια εποχή που η Ευρώπη προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά τον πρώτο μεγάλο πόλεμο. Το Άμστερνταμ είναι ο τόπος όπου πατέρας και γιος θα διαπρέψουν ξανά, ο Στέφανος στο εμπόριο και ο Κωνσταντίνος στη δημοσιογραφία. Η Οντίλ Νεράκ, Γαλλίδα ζωγράφος, κλέβει την καρδιά του Κωνσταντίνου που της αναθέτει να κάνει τον πίνακα της νεκρής μητέρας του. Ο Στέφανος όμως την αντιπαθεί, τη θεωρεί κενή περιεχομένου και συναισθημάτων, έχει «την παγωμένη γοητεία του σμιλεμένου μάρμαρου που σε προκαλεί να το θαυμάσεις αλλά όχι και να το αγγίξεις, γιατί καταλαβαίνεις πόσο άψυχο και ψυχρό είναι» (σελ. 111-112). Η Οντίλ θα είναι η αρχή του τέλους για την οικογένεια, μιας και παρασύρεται από την ιδεολογία του ναζισμού, με αποτέλεσμα να μετακομίσει στο Βερολίνο του Αδόλφου Χίτλερ και να γνωρίσει έναν Γερμανό επιστήμονα που αρέσκεται σε απάνθρωπα πειράματα πάνω σε αθώες ψυχές.

Μέσα από μια σειρά συναρπαστικών περιστατικών, ξεδιπλώνεται η λαμπερή μα και δύσκολη ζωή του Μεσοπολέμου, με τους ήρωες να ζουν ποικίλα περιστατικά γεμάτα έρωτα, σκληρότητα, ρίσκο και κίνδυνο. Πώς και γιατί ανέβηκε ο Χίτλερ στην εξουσία, τι αντίκτυπο είχαν οι απόψεις του στον κόσμο αλλά και στους συνεργάτες του, πώς διαψεύστηκαν οι προσδοκίες πως σύντομα το όραμά του θα ξεφούσκωνε, πώς χειραγώγησε τον λαό και τον έπεισε ότι φταίνε οι Εβραίοι, οι κομμουνιστές, οι τσιγγάνοι που εμποδίζουν τη Γερμανία να αναγεννηθεί καθαρή και αναγεννημένη; Όλα αυτά απαντώνται μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων που μας συστήνει η συγγραφέας. Κάποια στιγμή, ερχόμαστε στην Αθήνα, σε μια εποχή που η Ελλάδα ζει κάτω από τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά και προσπαθεί να ανακάμψει από την πρόσφατη οικονομική δυσπραγία. Εκεί γνωρίζουμε την ασθενική Αντιγόνη, μια υπάκουη μαριονέτα στα χέρια των γονιών της, οι οποίοι, με πρόσχημα μια επικίνδυνη ασθένειά της, την έχουν κλεισμένη στο σπίτι και η παιδική της ηλικία περνάει από δίπλα της χωρίς να την αγγίξει. Ο πατέρας της αδιαφορεί για την ύπαρξή της, είναι σιωπηλός και απόμακρος ενώ η υπερπροστατευτική μητέρα τής απαγορεύει κάθε δραστηριότητα και κίνηση, με αποτέλεσμα να ρίχνει το παιδί σταδιακά στην κατάθλιψη. Μια νέα άφιξη στο σχολείο ξαναφέρνει χρώμα στα μάγουλα της Αντιγόνης.

Photo by Library of Congress on Unsplash (People and wreckage of buildings after a bombing raid of London during World War II]. By photographer Toni Frissell, 1945. Library of Congress Prints & Photographs Division. https://www.loc.gov/item/2017652528/)

Κι όσο τα τύμπανα του δεύτερου μεγάλου πολέμου παιανίζουν, τόσο αυξάνεται η ανησυχία στον απλό κόσμο για το μέλλον το δικό του και των παιδιών τους. Ανάμεσά τους, ο από Εβραία μητέρα γιατρός Καρλ Βάγκνερ, που εργάζεται στο Βερολίνο την εποχή της ανόδου του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, με αποτέλεσμα να ανακληθεί η άδειά του. Ανήσυχος για όσα συμβαίνουν, στέλνει τον γιο του, Φρανκ, και τον καλύτερό του φίλο, Φριτς Σμιτ, στην Ελλάδα για να γλυτώσουν. Εκεί ο Φρανκ θα ερωτευτεί μια Ελληνίδα και η σχέση τους θα δοκιμαστεί σκληρά κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα γεγονότων δρα ο κομμουνιστής Στέλιος, ο οποίος στο ξέσπασμα του πολέμου πολεμάει με τον ελληνικό στρατό αλλά στη συνέχεια έρχεται αντιμέτωπος με τους συντρόφους του, που τον θεωρούν προδότη γι’ αυτό που έκανε, μιας και ο επίσημος ελληνικός στρατός μάχεται για να παραδώσει την Ελλάδα στους Άγγλους! Ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος θα ανατρέψει όλες τις ισορροπίες και θα απογειώσει την πλοκή του μυθιστορήματος. Άνθρωποι θα παγιδευτούν σε ξένες χώρες, άντρες θα επιστρατευτούν, γυναίκες θα μείνουν μόνες και όλη αυτήν την κατάσταση θα την εκμεταλλευτεί μια σκληρή γυναίκα για να πάρει την εκδίκησή της. Η συγγραφέας καταγράφει με ρεαλισμό και προσοχή τη βύθιση της χώρας στην Κατοχή, την πείνα, τον αγώνα του απλού κόσμου για επιβίωση, όσο υψηλά ιστάμενα πρόσωπα συνέχιζαν να κάνουν τη ζωή τους, με τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας να ευημερεί σε βάρος των πολλών και να διακινεί ματωμένο χρήμα. Κι όταν τελειώνει ο πόλεμος, έρχονται νέες δοκιμασίες με τη διχοτόμηση του Βερολίνου και με τον αγώνα κατά του κομμουνισμού.

Το «Δαμάζοντας τις ερινύες» είναι ένα καλογραμμένο, ανατρεπτικό και γεμάτο από μικρά και μεγάλα περιστατικά μυθιστόρημα. Διαφορετικοί και ποικίλοι χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα πλοκή που κορυφώνεται σταδιακά, προσεγμένα πραγματολογικά στοιχεία που αναδύονται κυρίως μέσα από τις εξελίξεις και μια έξυπνη σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν είναι μερικά μόνο από τα θετικά γνωρίσματα του βιβλίου.  Λιτοί διάλογοι, αφήγηση που ρέει και ωραίες παρομοιώσεις («Ο πόνος στο κεφάλι του ξαναγύρισε έντονος, σφυριά που σμιλεύει μάρμαρο, ρυθμικά και έντονα», σελ. 18 και «…μπορούσαν την ημέρα να κάθονται έξω και να απολαμβάνουν τις ακτίνες του ήλιου που έπαιζαν κρυφτό με τα σύννεφα της ώριμης άνοιξης», σελ. 71) στήνουν σωστά μια ιστορία που καταγράφει με αντικειμενικότητα και σεβασμό τα γεγονότα του Μεσοπολέμου και του Β΄ Παγκοσμίου. Ταυτόχρονα, τονίζονται οι αρετές της συγχώρησης και της αγάπης, μιας και η Ιωάννα θα προσπαθήσει με τη βοήθεια του Άγγελου να ξαναβγεί στο φως, να αποκτήσει εμπιστοσύνη και να δαμάσει τις ερινύες που γιγαντώθηκαν μέσα της. Θα τα καταφέρει; Θα ηρεμήσει από το απαιτητικό χτες; Πόσο πολύ θα τη βοηθήσει ο Άγγελος; Τι απέγιναν οι άνθρωποι που αγάπησε; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται στο μυθιστόρημα με συγκινητικό και συναρπαστικό τρόπο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%cf%8d%ce%b5%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Τρικυμίες παθών», της Αργυρώς Μαντόγλου, εκδ. Κλειδάριθμος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b8%cf%8e%ce%bd-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25af%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b8%25cf%258e%25ce%25bd-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b3%25cf%2585%25cf%2581%25cf%258e-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b8%cf%8e%ce%bd-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/#respond Thu, 13 Jan 2022 13:13:17 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=12612 Ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού Διαφωτισμού με πλούσιο συγγραφικό, εκδοτικό και στοχαστικό έργο. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης κι έμαθε πολλές ξένες γλώσσες. Το 1771, ακολουθώντας την επιθυμία του πατέρα του, επιτυχημένου εμπόρου μεταξιού, να ασχοληθεί κι εκείνος με το αντικείμενο, ταξίδεψε στο Άμστερνταμ για να δουλέψει στις οικογενειακές επιχειρήσεις και για να εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο τη μόρφωσή του. Δυστυχώς, μόλις έξι χρόνια αργότερα, αποτυγχάνει κι αναγκάζεται να γυρίσει πίσω, μόνο που δε θέλει να πάει στη Σμύρνη και στην καταπιεστική Οθωμανική Αυτοκρατορία κι έτσι παρατείνει το ταξίδι του, μένοντας στη Λειψία, στη Βιέννη και στη Βενετία.

Βιβλίο Τρικυμίες παθών 
Συγγραφέας Αργυρώ Μαντόγλου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κλειδάριθμος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Την περίοδο της ζωής του σημαντικού αυτού πνευματικού ανθρώπου στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας παρακολουθεί η Αργυρώ Μαντόγλου, παρακινημένη από τη σεβάσμια μορφή που όλοι έχουμε υπ’ όψιν όταν αναφερόμαστε στον Κοραή και την αντίφαση που παρουσιάζεται με τα πρώτα του άσοφα και γεμάτα νεανικές τρέλες χρόνια του. Είμαστε λίγο πριν τη Γαλλική Επανάσταση, σε μια πόλη που αποτελεί ευρωπαϊκό κέντρο εμπορίου και διακρίνεται από χαλάρωση ηθών και νεωτεριστικές ιδέες. Μέλημα της συγγραφέως είναι η απόδοση της ατμόσφαιρας της εποχής και των ιδιαιτεροτήτων των χαρακτήρων, ειδικά του πολυδιάστατου Κοραή, κάτι που καταφέρνει ικανοποιητικά. Ο Διαμαντής, όπως ονομάζεται  στο βιβλίο, δέχεται την απόφαση του πατέρα του, έχει όμως τα δικά του, κρυφά σχέδια: «Η μανιώδης αποστροφή του για την Τουρκιά και ο πόθος του για γνώση δεν του επέτρεπαν ν’ αλλάξει γνώμη» (σελ. 21). Θέλει να πάει στη Δύση, «εκεί που γράφτηκαν τα έργα που μελετούσε, εκεί που μιλιούνται οι γλώσσες που μαθαίνει. Λαχταρούσε να πάει στη Δύση να φωτιστεί» (σελ. 24). Ο Διαμαντής καρτεράει με λαχτάρα τη συνάντησή του με τον Βύρτον, φίλο του ιερέα Βερνάρδου Κεύνου στη Σμύρνη που έγραψε συστατική επιστολή ώστε να τον βοηθήσει ο Βύρτον κατά την παραμονή του εκεί με τους κύκλους της πόλης και για να τον φέρει σε επαφή με τη γλώσσα και τα κείμενα των προγόνων του.

Το μυθιστόρημα είναι συμπυκνωμένο και εξισορροπεί μεταξύ βιογραφίας και μυθιστορήματος, χωρίς να με κουράσει στιγμή και χωρίς να είναι βαρυφορτωμένο με περιττές ιστορικές ή άλλες λεπτομέρειες. Φωτίζεται σωστά ο χαρακτήρας του λογίου, η λαχτάρα του να μορφωθεί, η αγάπη του για την ελληνική γλώσσα, οι απόψεις του για τον υπόδουλο ελληνισμό και πώς αυτός θα ελευθερωθεί αν αποκοπεί το ατομικό συμφέρον από το συλλογικό, αν αρχίσει να μιλάει με τις δικές του λέξεις που περιέχουν αιώνες σοφίας, αν τηρήσουν τις δικές τους παραδόσεις κ. ά. Οι οικονομικές του ατασθαλίες δεν είναι προϊόν κομπασμού και ελαφρότητας αλλά αποτέλεσμα της ευπιστίας του, των παράτολμων σχεδίων που συλλαμβάνει για βελτίωση των οικονομικών της επιχείρησης σε καιρούς δύσκολους και με προϋποθέσεις ασύμφορες. Επιπλέον, καταγράφονται οι αντιθέσεις της καθημερινότητας στη Σμύρνη με αυτήν στο Άμστερνταμ, με την Όπερα να είναι «…υποχρεωτική, πιο σημαντική ακόμα και από την εκκλησία» (σελ. 109) και τον κώδικα της βεντάλιας που χρησιμοποιούν ανύπαντρες και έγγαμες γυναίκες να είναι τα μυστικά σημάδια επικοινωνίας μεταξύ ενδιαφερομένων. Οι εντυπώσεις του Διαμαντή από αυτόν τον τόσο διαφορετικό κόσμο, οι προσπάθειες ενσωμάτωσής του σε αυτό το σύμπαν, ακόμη και ο έρωτας είναι πτυχές της προσωπικότητάς του που φωτίζονται χωρίς ίχνος σκανδαλοθηρίας.

Ο Κοραής ίσως παρασύρεται από τον κοσμοπολιτισμό, τα γράμματα όμως δεν τα ξεχνάει, γι’ αυτό στις βαρετές, πληκτικές βραδιές με πλούσιους συνδαιτυμόνες, ματαιόδοξους και ρηχούς συνομιλητές, το χαμόγελό του πλαταίνει με τη σκέψη στο τελευταίο βιβλίο του Βολταίρου που του ταχυδρομήθηκε. Το εντυπωσιακό είναι πως έχει καταλάβει από νωρίς πόσο διαφέρει η ελληνική κοινότητα: «…αυτή η μικρή κοινότητα των Γραικών, των πνευματοκτόνων Γραικών, αμάθητοι έμποροι και παραγιοί…» (σελ. 109) από αυτήν που άφησε πίσω του ή, ακόμη χειρότερα, από τους υπόλοιπους πλουσίους. Σταδιακά οδηγείται σε κάμψη, μέχρι να φτάσουμε όμως εκεί υπάρχουν άφθονα κωμικοτραγικά περιστατικά, γραμμένα με τρόπο που η ανάγνωση κυλάει αβίαστα, συνδυάζοντας αυθεντικές φράσεις του Κοραή με μυθιστορηματικά δοσμένες εξελίξεις. Αποσπάσματα από κείμενά του στεφανώνουν την αρχή κάθε κεφαλαίου ενώ η αντίθεσή του με τον Σταμάτη Πέτρου, υπάλληλο του πατέρα του που τον συνοδεύει στο ταξίδι γιατί ξέρει καλά την αγορά, τη γλώσσα, τα προϊόντα και τις συνήθειες του τόπου κι είναι πολύτιμος, είναι αξιοπρόσεκτη. Ο Κοραής εκνευρίζεται με την άγνοια και την πανουργία του παραγιού, ο δεύτερος όμως διαβλέπει πράγματα και νιτερέσα που διαφεύγουν του πρώτου. Θα καταφέρει λοιπόν ο σημαντικός λόγιος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού να συνδυάσει την κοσμοπολίτικη ζωή κι αυτήν του εμπόρου με τη σοφία και τη μελέτη των κειμένων;

Οι «Τρικυμίες παθών» είναι μια καλογραμμένη μυθιστορηματική βιογραφία του Αδαμαντίου Κοραή, σχετική με τα χρόνια της παραμονής του στο Άμστερνταμ. Ευσύνοπτα κεφάλαια, ενδιαφέρουσες περιπέτειες, ένας απρόσμενος έρωτας με αναπάντεχο τέλος, διαρκείς  εμπορικές αποτυχίες και ταυτόχρονα επαφή με φιλολογικά και άλλα κείμενα που συγκροτούν την προσωπικότητα και τη νοοτροπία του Κοραή δημιουργούν μια ιστορία που κυλάει αβίαστα και φωτίζει πλέρια και αντικειμενικά τα πρώτα βήματα του διαφωτιστή στην Ευρώπη. Το ευφάνταστο και ευρηματικό τέλος κλείνει το μυθιστόρημα με ελπίδα και προσμονή.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b8%cf%8e%ce%bd-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Σώμα στη βιτρίνα», της Αργυρώς Μαντόγλου, εκδ. Μεταίχμιο https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%b9%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%258e%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25b2%25ce%25b9%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b3%25cf%2585%25cf%2581%25cf%258e-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%b9%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/#respond Tue, 05 Jan 2021 12:02:13 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9937 Η Έλσε είναι Δανέζα που ήρθε στο Άμστερνταμ το 1664 για να βρει μια δουλειά. Ο Άγγελος βρίσκεται στο Άμστερνταμ του 2014 για ένα συνέδριο. Η Ελισάβετ είναι Ελληνίδα που το έσκασε από την πατρίδα της και εργάζεται σήμερα ως πόρνη στα σπίτια με βιτρίνα της Κόκκινης Συνοικίας του Άμστερνταμ. Η Ελισάβετ είναι συγγραφέας που ήρθε στο Άμστερνταμ για να γράψει το νέο της μυθιστόρημα. Τι ενώνει αυτούς τους ανθρώπους και πώς θα καταφέρει η κυρία Μαντόγλου να πλέξει μια αριστοτεχνική ιστορία γύρω τους; Τι κοινό έχουν μια ανήλικη πόρνη του παρελθόντος, που ξεκίνησε δούλα για να καταλήξει μοντέλο του Ρέμπραντ, ένας άντρας που έχει το χάρισμα ή την κατάρα της συναισθησίας, δηλαδή να μετατρέπει όλα τα ερεθίσματα των συνομιλητών του σε γεύσεις, κάποτε προβλέποντας το μέλλον, μια γυναίκα που ανακαλύπτει την ιστορία της Έλσε και αποφασίζει να τη γράψει και μια κοπέλα που τη στοιχειώνει ένα βαρύ παρελθόν; Στο νέο μυθιστόρημα της κυρίας Μαντόγλου ο αναγνώστης έχει να διαλέξει ανάμεσα στην πρώτη, ρέουσα, συναρπαστική ανάγνωση ή στη βαθύτερη, διττή, πίσω από τις γραμμές, δεύτερη.

Βιβλίο Σώμα στη βιτρίνα
Συγγραφέας Αργυρώ Μαντόγλου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο είναι αυτό ακριβώς που περιέγραψα πριν: ή θα αφεθεί ο αναγνώστης στη μαγεία μιας καλογραμμένης ιστορίας, ψάχνοντας να ανακαλύψει τον κοινό παρονομαστή των πρωταγωνιστών, ή θα σταματάει κάθε τρεις και λίγο για να ψάξει λίγο παραπέρα, ελάχιστα  πιο κάτω από την αράδα που μόλις τελείωσε. Παραλληλισμοί που δε φαίνονται με την πρώτη ματιά, μεταφυσικές έννοιες που ντύνονται λογικοφανώς, κατ’ επίφασιν συμπτώσεις που οδηγούν κάπου, επάλληλες πορείες ανθρώπων που έχουν χαραχτεί στο καλντερίμι του χρόνου ακριβώς όπως και η πόλη με τους επάλληλους χωροταξικούς της κύκλους, που εύκολα μπορούν να μπερδέψουν τον άγνωστο, τον τουρίστα. Και αυτήν την πόλη, τα κανάλια, το λιμάνι, τα σπίτια με τα πολλά παράθυρα, να τα αντικρίζει καθημερινά το σώμα της Νατάσας στη βιτρίνα του σπιτιού αλλά και το σώμα της Έλσε στη βιτρίνα της πόλης, την «Πύλη των Δακρύων».

Με συγκίνησε η ιστορία της Έλσε και ο τρόπος που κατάφερε, ακόμη και από καθαρή τύχη, να γίνει μοντέλο του Ρέμπραντ. Η ατμόσφαιρα της εποχής, οι περιγραφές των κτηρίων και των ανθρώπων ήταν παραστατικότατα και η ιστορία της ακόμη και την τελευταία στιγμή έχει ανατροπές! Η Έλσε ζει σε μια πολυκατοικία νοικιάζοντας ένα διαμέρισμα από μα στρυφνή γριά που απαιτεί κάθε μέρα τα νοίκια της. Η κατάσταση πιέζει και η γριά την αναγκάζει να γίνει πόρνη για να την εξοφλεί. Η Έλσε όμως δεν είναι προορισμένη να ζήσει για πολύ σε αυτές τις συνθήκες, γιατί τα γεγονότα θα τη βοηθήσουν να πραγματοποιήσει την αρχική της επιθυμία: να πετάξει! Στο σήμερα, η Ελισάβετ, ο Άγγελος και η Νατάσα είναι τρία πρόσωπα που έχουν τα δικά τους μυστικά, ψυχολογικά προβλήματα, ανασφάλειες, σκοτεινό παρελθόν και σταδιακά διαπίστωνα πως δεν έχουν ξεφύγει από τη σκιά της Έλσε. Η συγγραφέας επιλέγει να μας γνωρίσει σιγά σιγά και με τον δικό της ρυθμό το χτες της ζωής τους και τους λόγους που τους οδήγησαν στο Άμστερνταμ. Η πιο συναρπαστική περίπτωση ήταν αυτή της Νατάσας, μιας και έφτασε στην Ολλανδία με τον πιο ανατρεπτικό τρόπο και αναγκάστηκε να προβεί σε πράξεις που έβλαψαν ανθρώπους γύρω της. Η τέχνη του Ρέμπραντ συνοδεύει τις κινήσεις της Ελισάβετ, η οποία γνωρίζει έναν νέο έρωτα στην πόλη αυτήν, ευελπιστώντας να σβήσει οριστικά τα γεγονότα που συνέβησαν σε εκείνο το νησί. Ο Άγγελος γνωρίζει τη Νατάσα και η μεταξύ τους επαφή είναι αρκετά διαφορετική από ό,τι έχω διαβάσει ως τώρα.

Η Νατάσα δεν είναι άλλη μια κοπέλα που τα βρήκε δύσκολα σε ξένη χώρα κι αποφάσισε να ακολουθήσει την «εύκολη» λύση, την πορνεία, όχι, είναι αξιοπρεπής, σπουδάζει, έχει τα κριτήριά της και ειδικά την τέχνη του έρωτα την έχει αναγάγει σε επιστήμη για να προστατέψει κυρίως τον εαυτό της. Η συγγραφέας ούτε αυτό δεν άφησε να παραμείνει κλισέ: «Μήπως δεν είναι εκπόρνευση να έχεις έναν σύζυγο και να το κάνεις κάθε βράδυ παρ’ ό,τι σε αηδιάζει; … Δεν είναι εκπόρνευση να έχεις μια δουλειά που σιχαίνεσαι κι όμως να συνεχίζεις να χαραμίζεις τον χρόνο σου σε πράγματα αδιάφορα και ταπεινωτικά; Να κάνεις παρέα με ανθρώπους που περιφρονείς, με άντρες εμετικούς;» (σελ. 68).

Ανάμεσά τους, γύρω τους, κατά τη διάρκεια των περιπετειών τους, η κυρία Μαντόγλου δε διστάζει να σκορπίσει διαχρονικές και καίριες παρατηρήσεις πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία, να βοηθάει τον αναγνώστη να κοιτάζει καλύτερα τα γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του και να αφήνει άπλετο χώρο στο στυλ και το ταλέντο της να δομήσουν άλλο ένα καλογραμμένο και εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα, ακριβώς για αναγνώστες που θέλουν να αποκτήσουν κάτι που θα τους πάει ένα βήμα πιο πέρα στον χώρο της ανάγνωσης. Η ολοκλήρωση των ιστοριών γίνεται συνετά, χωρίς βεβιασμένες κινήσεις και οι ψηφίδες του παζλ μπαίνουν μία μία στη θέση τους, απαρτίζοντας έτσι ένα δυνατό σύνολο που με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο και με έκανε να καταλάβω πως η κυρία Μαντόγλου ήρθε για να μείνει στον χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«… είχε καταλάβει πως όσο πιο ανοιχτά είχε τα μάτια της, τόσο περισσότερη ασχήμια θα έβλεπε, και όσο περισσότερους ανθρώπους συναντούσε, τόσο θα μίκραινε η επιθυμία της να γνωρίσει σε βάθος το ανθρώπινο γένος σε όλες του τις διαστάσεις, ακόμα και τον ίδιο της τον εαυτό» (σελ. 228).

«Για κάποιους υπάρχει ένα καρφί στο παρελθόν, ένα καρφί όπου η μοίρα τους έχει σκαλώσει και έχει σκιστεί, αλλά συνεχίζουν να ζουν με το τρύπιο ρούχο της ψυχής τους, ζωντανοί μεν αλλά ευάλωτοι και ανεπανόρθωτα λαβωμένοι» (σελ. 301).

«Και η Νατάσα αναρωτήθηκε πώς γίνεται στον κόσμο να υπάρχει τόση καλοσύνη. Και αν υπάρχει, γιατί δεν εξαπλώνεται, γιατί δεν αποκτά μιμητές, γιατί δεν τη ζηλεύουν οι άνθρωποι» (σελ. 350).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%b9%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8e-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Το κορίτσι με την κορδέλα», του Valère Staraselski, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%ad%ce%bb%ce%b1-valere-staraselski/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25b4%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b1-valere-staraselski https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%ad%ce%bb%ce%b1-valere-staraselski/#respond Sat, 29 Aug 2020 13:20:00 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6531 Η μικρή Μαρίζα είναι υπηρέτρια σε ένα περίφημο ανάκτορο στην Ολλανδία κάπου στα μέσα του 16ου αιώνα. Μια μέρα βρίσκει έναν σπόρο και τον θάβει, οπότε αρχίζει σιγά σιγά να φυτρώνει ένα φυτό, που με τον κορμό του τη βοηθάει να ανεβαίνει πάνω από τον τοίχο της αυλής και να βλέπει έναν άλλο, θαυμαστό κόσμο, τη μια φορά που σκαρφαλώνει τον βλέπει χειμερινό, την άλλη καλοκαιρινό κλπ. Και πάντα εκεί, ο μικρός Πέτερ να τη χαιρετάει και να της χαρίζει πράγματα. Όταν όμως το φυτό μαραίνεται…

Βιβλίο Το κορίτσι με την κορδέλα
Τίτλος πρωτοτύπου La jeune fille au ruban
Συγγραφέας Valère Staraselski
Εικονογράφος Anne Buguet
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια υπέροχη ιστορία για παιδιά από 5 ετών και πάνω που αναφέρεται στην πίστη στο όνειρο και πόσο αυτό σε βοηθάει να ανταπεξέλθεις σε δύσκολες συνθήκες αλλά και στον έρωτα που θα νικήσει, ό,τι κι αν συμβεί! Σε πρώτο επίπεδο φαίνεται απλή και χαριτωμένη ιστορία, με λίγη από τη μαγεία που απαιτείται για να παρασυρθούν τα παιδιά στους δικούς τους κόσμους. Πιστεύω όμως ότι οι ενήλικοι αναγνώστες θα δουν άλλα πράγματα από κάτω.

Πρώτα από όλα, περιγράφεται ένα πολύ όμορφο αρχοντικό, που ανήκει σε έναν από τους καπετάνιους που εμπορεύονται αγαθά για λογαριασμό της Ολλανδίας ανά τον κόσμο. Χωρίς να υπάρχουν άσχημες σκηνές, καταλαβαίνουμε ότι η Μαρίζα είναι μια αγράμματη μικρή υπηρέτρια, που είναι υποχρεωμένη να υπακούει στις εντολές της κυρίας της. Να τρίψει τα ασημικά, να απλώσει τα ρούχα, να τρίψει τον πολυέλαιο, να μην έχει βγει ποτέ από το σπίτι, γι’ αυτό και το μαγικό φυτό τής έδωσε μια μοναδική διέξοδο. Αυτές οι έννοιες απαλύνονται από τη χαρά και το χαμόγελο της ευτυχίας της Μαρίζα όποτε ανεβαίνει στο φυτό για να αντικρίσει τον δικό της, μαγικό κόσμο.

Εκεί που κλονίστηκα ήταν όταν διαπίστωσα ότι η εκπληκτική, λεπτομερής, παραστατικότατη εικονογράφηση μου θύμιζε αρκετά κάποιους άλλους πίνακες. Ψάχνοντας λοιπόν ανακάλυψα ότι πηγή έμπνευσης για την εικονογράφο ήταν ο Πίτερ Μπρίγκελ ο Πρεσβύτερος (Pieter Bruegel the Elder), ένας άφθαστος Φλαμανδός καλλιτέχνης (1526/1530-1569), ο κατ’ εξοχήν ζωγράφος της αλληγορίας και της ηθογραφίας, με γνωστότερα τα «Συγκομιδή του καλαμποκιού», «Κυνηγοί στο χιόνι» κ. π. ά. Επιπλέον, ο μικρός πρωταγωνιστής λέγεται Πέτερ! Πανέμορφη αλληγορία και ευρηματική ιδέα για κύριο άξονα παιδικού βιβλίου!

Η εικονογράφηση είναι μοναδική! Βασιζόμενη στα χνάρια του Μπρίγκελ αλλά χωρίς να κοπιάρει ή να αντιγράφει, η Anne Buguet στήνει έναν απίστευτα λεπτομερή μικρόκοσμο σε κάθε σελίδα, γεμάτο χρώματα, φυσιογνωμίες, χαρακτηριστικά, κινήσεις, κόσμο, φυτά, ατμοσφαιρικές συνθήκες κλπ. Επιπλέον, στα αριστερά σχεδόν όλων των σελίδων υπάρχει πάντα από ένα αντικείμενο ζωγραφικής (πινέλο, γόμα, λινέλαιο κλπ.) ενώ η εικονογράφηση ξεδιπλώνεται σαν μέσα από καμβά!

Υπέροχο παιδικό βιβλίο, από τα καλύτερα δώρα για έναν μικρό αναγνώστη και από άποψη κειμένου και ηθικών αξιών και από άποψη εικονογράφησης! Ένα από τα καλύτερα βιβλία των εκδόσεων «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%ad%ce%bb%ce%b1-valere-staraselski/feed/ 0 «Το κουκλόσπιτο», της Jessie Burton, εκδ. Πατάκη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bb%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%bf-jessie-burton/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25ba%25ce%25bb%25cf%258c%25cf%2583%25cf%2580%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25bf-jessie-burton https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bb%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%bf-jessie-burton/#respond Sat, 29 Aug 2020 12:43:16 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6518 Ολλανδία 1686. Η δεκαοχτάχρονη Νέλλα Όορτμαν φτάνει στο σπίτι του αρραβωνιαστικού της και μέλλοντα συζύγου Γιοχάννες Μπραντ. Ο Γιοχάννες είναι έμπορος στην Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και ταξιδεύει συνέχεια, παραμελώντας ερωτικά και κοινωνικά τη Νέλλα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Στο ίδιο σπίτι μένουν η αδελφή του Γιοχάννες, Μάριν, μια μυστηριώδης γυναίκα, σκληρή, άτεγκτη, αυστηρή και οι υπηρέτες Όττο και Κορνήλια. Ποια θα είναι η ζωή της Νέλλα από δω και πέρα; Πώς θα της φερθεί η νέα της οικογένεια; Και ποιος είναι ο μυστηριώδης κατασκευαστής του κουκλόσπιτου που της χαρίζει ο άντρας της;

Βιβλίο Το κουκλόσπιτο
Τίτλος πρωτοτύπου The miniaturist
Συγγραφέας Jessie Burton
Μεταφραστής Μυρτώ Καλοφωλιά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα καλογραμμένο βιβλίο, αργό στην εξέλιξη της πλοκής όμως αποδίδει πιστά την εποχή, τον τόπο, τους χαρακτήρες και τις αντιλήψεις της Ολλανδίας του 17ου αιώνα. Το εμπόριο, η επιδίωξη για νέα κέρδη, η αγωνία να μη σαπίσει το φορτίο της ζάχαρης πριν παραδοθεί στους πελάτες (απίστευτα μεγάλες συζητήσεις εις βάρος της πλοκής), η αυστηρή νομολογία, οι καθόλου διαχυτικές σχέσεις μεταξύ των συμπολιτών κλπ. είναι ένα πολύ όμορφο υπόβαθρο για την πλοκή της πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέως.

Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι ένα κουκλόσπιτο, γεμάτο μινιατούρες και κουκλάκια, που με τρόμο η Νέλλα διαπιστώνει ότι αναπαριστούν τα μέλη της νέας της οικογένειας! Και ακόμη χειρότερα, αν συμβούν οποιεσδήποτε αλλαγές στο σπιτικό τους, τα κουκλάκια αποκτούν τις νέες αλλαγές στη φιγούρα τους! Αυτό ήταν που με κράτησε ως το τέλος, θέλοντας να δω πού θα καταλήξει αυτή η απίθανη ιστορία και ποιος είναι ο μινιατουροποιός και πώς γνωρίζει μύχια μυστικά και σκέψεις! Δυστυχώς αυτή η ιδέα δεν αναλύεται όσο θα έπρεπε και ουσιαστικά δεν επιλύεται, αφήνοντάς με ανικανοποίητο (εκτός κι αν ετοιμάζεται δεύτερο βιβλίο!). Αντίθετα, δύο σοβαρές ανατροπές στην εξέλιξη της ιστορίας με καθήλωσαν, αγνοώντας το τι μέλλει γενέσθαι με το κουκλόσπιτο. Δύο αλλαγές που τοποθέτησαν τους πρωταγωνιστές σε νέο πρίσμα και ανέτρεψαν ριζικά την ως τότε πορεία του μυθιστορήματος.

Η συγγραφέας απέδωσε πιστά την εποχή και τους ανθρώπους, με κέρδισε με τον έξυπνο χειρισμό των πρωταγωνιστών της, δυστυχώς όμως η εξέλιξη ήταν αργή και η κεντρική ιδέα δεν αναπτύχθηκε όσο θα έπρεπε. Το συνιστώ για την υποβλητική ατμόσφαιρα και τις εκπλήξεις που περιμένουν τον αναγνώστη στην πορεία του κειμένου!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bb%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%bf-jessie-burton/feed/ 0 «Το κορίτσι με τον υάκινθο», της Susan Vreeland, εκδ. Διήγηση https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2585%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25b8%25ce%25bf-susan-vreeland https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/#respond Sun, 23 Aug 2020 13:31:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6389 Βρισκόμαστε κάπου στη Φιλαδέλφεια. Ένας καθηγητής κολεγίου εκμυστηρεύεται σε κάποιον συνάδελφό του το καλά κρυμμένο για χρόνια μυστικό του: έχει στην κατοχή του έναν αυθεντικό αλλά άγνωστο πίνακα του Βερμέερ. Η αλήθεια που βρίσκεται πίσω από την απόκτησή του τον έχει οδηγήσει στα όρια της τρέλας, ενώ ένα συναίσθημα μεταξύ ενοχής, περηφάνιας και ντροπής τον κατατρώγει. Έτσι αρχίζει αυτό το εξαιρετικό μυθιστόρημα, που, σαν ένα πολύτιμο κινέζικο κουτί, από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, μας οδηγεί μπροστά στο πεπρωμένο ενός μεγάλου έργου τέχνης και των ανθρώπων, απλών και ισχυρών, ευγενών και επηρμένων, εραστών της τέχνης και της δύναμής της, οι οποίοι το είχαν στην κατοχή τους στο πέρασμα των αιώνων. Η διαδρομή ξεκινάει από το Άμστερνταμ, στα χρόνια του 1940, από τις δραματικές περιπέτειες της εβραϊκής οικογένειας που κατείχε «Το κορίτσι με τον υάκινθο». Συνεχίζει με το ευτυχισμένο ζευγάρι των Ολλανδών, στα χέρια των οποίων βρισκόταν ο πίνακας πριν από χρόνια, ο χωρισμός των οποίων συμπίπτει με την παραδοχή του ενός εκ των συζύγων ότι η κοπέλα στον πίνακα του θύμιζε έναν παλιό του έρωτα. Και πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω στο χρόνο φτάνουμε στην καθημερινότητα μιας ολλανδικής οικογένειας, στη διάρκεια της μεγάλης πλημμύρας του 1717.  (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το κορίτσι με τον υάκινθο
Τίτλος πρωτοτύπου Girl in hyacinth blue
Συγγραφέας Susan Vreeland
Μεταφραστής Βασιλική Λίγγρη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διήγηση (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μα τι ωραίο βιβλίο! Πρωτότυπο στη σύλληψη, πάρα πολύ καλογραμμένο, τρυφερό, ρομαντικό αλλά και σκληρό, ωμό, ρεαλιστικό. Κάτι σαν συλλογή διηγημάτων με κεντρικό άξονα τον ζωγραφικό πίνακα του Βερμέερ μιας και κάθε κεφάλαιο είναι και μια μικρή ιστορία του κάθε κατόχου του πίνακα και μια αντίστοιχη μεταπήδηση σε άλλη εποχή. Ξεκινάμε από το σήμερα, όπου αμφισβητείται η γνησιότητα του πίνακα, επιστρέφουμε στον 18ο και μετά στον 16ο αιώνα για να καταλήξουμε στην ημέρα δημιουργίας του πίνακα. Ναι, είναι Βερμέερ κι από ό,τι βλέπω στο εξώφυλλο είναι τόσο μα τόσο τρυφερός και αληθινός πίνακας, σαν φωτογραφία. Αποφεύγοντας η συγγραφέας να γράψει αμέσως πού βρισκόμαστε και πότε, μας δίνει σποραδικά στοιχεία που συνθέτουν την εκάστοτε εποχή είτε μέσω νοοτροπίας, είτε μέσω περιγραφής ρούχων και κτηρίων, είτε μέσω αναφοράς σε βασιλιάδες και κυνήγι μαγισσών. Πάρα πολύ ωραίες περιγραφές των εποχών, με πιο συγκλονιστική αυτήν των πλημμυρών στην Ολλανδία πριν ξεκινήσουν οι άνθρωποι να κατασκευάζουν τα μεγάλα φράγματα που θα τους γλίτωναν από τις φυσικές καταστροφές. Όλα τα σπίτια ανέβαζαν την οικοσκευή τους και τα ζώα!!! στη σοφίτα και περιμένανε να κατέβουν τα νερά για να μετρήσουν τι απέμεινε από τις σοδειές τους. Μετακινήσεις με βάρκες, απλοί άνθρωποι κι η πρωτεύουσα, το Άμστερνταμ, σε μια μακρινή απόσταση. Μέσα σε αυτήν την πλημμύρα ένα μωρό αφήνεται στο παράθυρο ενός σπιτιού τυλιγμένο με μια κουβέρτα κι αγκαλιά με τον πίνακα του Βερμέερ, με την παράκληση να πουληθεί ο πίνακας για να φάει το μωρό. Συγκινητικότατο. Από τα πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει, τα πιο πρωτότυπα, τα πιο τρυφερά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/feed/ 0 «Τα κομπολόγια», του Τάκη Γεράρδη, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%81%ce%b4%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%81%ce%b4%ce%b7%cf%82/#respond Fri, 14 Aug 2020 12:32:14 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6089 Μια πραγματική έκπληξη για μένα! Πάντα πιάνω το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσω με ανάμικτα συναισθήματα: θα είναι καλό; Διαφορετικό; Πρωτότυπο; Κακογραμμένο; Μια από τα ίδια; Το συγκεκριμένο με κέρδισε από την αρχή! Είδα άντρα συγγραφέα, διάβασα την αστυνομικού ύφους περίληψη στο οπισθόφυλλο κι ετοιμάστηκα να διαβάσω άλλο ένα αστυνομικό. Και η διαφορά φάνηκε αμέσως! Στακάτο, ανθρώπινο, ρεαλιστικό, αληθοφανέστατο και με κύριο άξονα μια ιστορία γύρω από ένα μουσικό όργανο που δεν ήξερα: τον δεσμό της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό και πώς συνδυάζονται με το εύειο παναρμόνιο του Κωνσταντίνου Ψάχου (του οποίου μουσικού οργάνου έχουμε ακόμη και φωτογραφία στη Βιβλιοθήκη όπου εργάζομαι και δεν είχα ιδέα!). Κι όλα αυτά με φόντο την κοινωνική και προσωπική εξαθλίωση της εποχής μας, με το μνημόνιο και τους περιορισμούς που αυτό έχει θέσει στην ανάπτυξη της Ελλάδας και στα όνειρα των νέων ανθρώπων.

Βιβλίο Τα κομπολόγια
Συγγραφέας Τάκης Γεράρδης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο ταξιτζής Χρήστος Βερούτης συναντά τυχαία τον παλαιοπώλη Σπύρο Σαμαρόπουλο και η ζωή του αλλάζει για πάντα. Μπαίνει στον κόσμο των συλλεκτών, των κλεμμένων θησαυρών, της κλεπταποδοχής, της λαδωμένης αστυνομίας, του σάπιου κατεστημένου, της λαχτάρας και της ανυπομονησίας για το επόμενο αντικείμενο της συλλογής. Ένας κόσμος πρωτόγνωρος ημιπαράνομος και ημινόμιμος ανοίγεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια του. Ο Σπύρος τριγυρίζεται από ένα σύμπαν κλεπταποδόχων, μεσαζόντων, κρυφών πλούσιων γνωριμιών που δε διστάζουν να αγοράσουν με κάθε κόστος πολύτιμους θησαυρούς από ανθρώπους που δε διστάζουν να ξεπουλήσουν την Ιστορία τους για πολλά χρήματα! Ο συγγραφέας δεν ηθικολογεί και δεν κατηγορεί. Αφήνει από τα δρώμενα, τα συναισθήματα, τις κινήσεις και τις αντιδράσεις των πρωταγωνιστών του να καταλάβει ο αναγνώστης τι είναι σωστό και τι όχι. Μια περγαμηνή που πουλήθηκε από μοναχούς του Αγίου Όρους και ταξιδεύει για Λονδίνο θα φτάσει στον προορισμό της; Τι θησαυρούς μπορεί να κρύβει ένα σπίτι τοκογλύφου και πόσο καλά κρυμμένοι είναι; Γιατί δεν πρέπει οι συγγενείς να βιάζονται να «σκοτώσουν» τη συλλογή και το σπίτι που τους αφήνεται κληρονομιά; Πόσο σάπιο είναι το κύκλωμα αρχαιοκαπηλείας και πόσο ψηλά μέσα στην Αστυνομία φτάνει;

Το εύειο παναρμόνιο είναι πληκτροφόρο μουσικό όργανο που επινόησε ο Κωνσταντίνος Ψάχος το 1924 για να παίζει με ακρίβεια όλα τα διαστήματα των ήχων και τις χρόες της βυζαντινής μουσικής. Κατασκευάστηκε την περίοδο 1922-1924 στη Βαυαρία με χρηματοδότηση της Εύας Πάλμερ-Σικελιανού. Η βυζαντινή και η δυτική μουσική μπορούν να παιχτούν από το ίδιο όργανο, κάτι που έφερε επανάσταση την εποχή εκείνη. Το όργανο δεν ήρθε ποτέ στην Ελλάδα και μετά από έρευνα του συγγραφέα ανακαλύφθηκε ότι το ένα από τα δύο φορητά που κατασκευάστηκαν παράλληλα με το κυρίως όργανο βρίσκεται στην κατοχή της βαφτιστήρας του Κωνσταντίνου Ψάχου, Ελένης Ντάλλα και παραχωρήθηκε στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών. Η Γερμανία ήταν αρνητική να το παραχωρήσει σε οποιονδήποτε είτε με αγορά είτε με δωρεά και εκποιήθηκε μόλις το 2005, άγνωστο σε ποιον.

Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952) ήταν Αμερικανίδα μελετήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και χορεύτρια. Όταν γνωρίστηκε με τον Άγγελο Σικελιανό μοιράστηκαν το όραμά τους για τις αξίες και τη διαχρονική σημαντικότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και με χίλιες δυο δυσκολίες και κωλυσιεργίες από ελληνικής πλευράς κατάφεραν να αναστήσουν τις Δελφικές Εορτές, ένα πολιτιστικό γεγονός τεράστιας σημασίας.

Φανταστείτε λοιπόν με αυτό το υπόβαθρο ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που ασχολείται με το πάθος του συλλεκτισμού, την αδιαφορία για τις συνέπειες της καπήλευσης σημαντικών πολιτιστικών τεκμηρίων και περιλαμβάνει πολλές δευτερεύουσες προσωπικότητες που συγκροτούν μια ωραία τοιχογραφία της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια των μνημονίων. Χωρίς υπερβολικά πολλές πληροφορίες, χωρίς ηθικολογίες, χωρίς εμμονή στην Ιστορία αλλά με έξυπνη και ανατρεπτική πλοκή, με ωραία τοποθέτηση των προσώπων του μυθιστορήματος, με καταιγιστική δράση, με ταξίδια σε Ρώμη, Άμστερνταμ και Λονδίνο, με μια πολύ καλά δομημένη σχέση μεταξύ του πρωταγωνιστικού διδύμου, είναι ένα ευρηματικό, σφιχτοδεμένο βιβλίο που δε θα το αφήσετε από τα χέρια σας.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%81%ce%b4%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Διπλός αετός», του James Twinning, εκδ. Bell (Tom Kirk #1) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%b5%cf%84%cf%8c%cf%82-james-twinning/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b4%25ce%25b9%25cf%2580%25ce%25bb%25cf%258c%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b5%25cf%2584%25cf%258c%25cf%2582-james-twinning https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%b5%cf%84%cf%8c%cf%82-james-twinning/#respond Sun, 03 May 2020 16:44:22 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4550 Ένας ιερέας δολοφονείται στο Παρίσι και οι δράσεις πετούν το ακρωτηριασμένο πτώμα του στο Σηκουάνα. Μόνο που ο ιερέας έχει πάρει μαζί του στο θάνατο ένα μεγάλο μυστικό. Ένα μυστικό που αποκαλύπτεται στη νεκροψία και συνδέεται με το Κραχ της αμερικάνικης οικονομίας και μια ληστεία που διαπράχθηκε πριν από εβδομήντα χρόνια. H Τζένιφερ Μπράουν, μια νεαρή και φιλόδοξη πράκτορας του FBI, αναλαμβάνει την υπόθεση. Για εκείνη, είναι μια τελευταία ευκαιρία να δώσει ώθηση στην καριέρα της που εδώ και τρία χρόνια έχει βελτιώσει εξαιτίας ενός μοιραίου λάθους. Αυτή τη φορά, έχει αποφασίσει να μην υπάρξει κανένα λάθος. Η έρευνά της αποκαλύπτει σύντομα μια τολμηρή ληστεία στο Φορτ Νοξ, το εθνικό θησαυροφυλάκιο των ΗΠΑ. Πρώτος στη λίστα των υπόπτων είναι ο Τομ Κερκ, ένας εξαιρετικά προικισμένος κλέφτης έργων τέχνης και ταυτόχρονα ο άνθρωπος που, αν αποκάλυπτε ό,τι γνωρίζει, θα μπορούσε να ανατρέψει τον νεοεκλεγμένο Αμερικανό Πρόεδρο. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Διπλός αετός
Τίτλος πρωτοτύπου Double eagle
Συγγραφέας James Twinning
Μεταφραστής Σαμάνθα Κωνσταντέα
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Έτσι κι έτσι. Το πρώτο βιβλίο με τον Τομ Κερκ, έναν υπερσύγχρονο κλέφτη αντικειμένων αξίας και τον θανάσιμο εχθρό του, τον Κάσσιο. Ο Διπλός Αετός είναι ένα χρυσό νόμισμα κοπής 1933, σε μια εποχή που η Αμερική βρισκόταν στο βρόχο της οικονομικής ύφεσης. Ως αποτέλεσμα, ο Ρούσβελτ μόλις έγινε Πρόεδρος ακύρωσε το Χρυσό Κανόνα και απαγόρευσε την παραγωγή, πώληση και κατοχή χρυσού. Όμως είχαν ήδη κοπεί 445.500 Διπλοί Αετοί και με τον νέο νόμο αναγκάστηκαν να τους λιώσουν. Όλους. Πλην 5 που αποθηκεύτηκαν στο Φορτ Νοξ για καθαρά συλλεκτικούς λόγους. Τι γίνεται όμως όταν αυτοί οι αετοί κλέπτονται; Από έναν άνθρωπο που έχει στο στόχαστρο τον Κερκ και θέλει να τον βγάλει από τη μέση καθιστώντας τον ένοχο για την κλοπή; Και πού κατέληξαν οι Αετοί; Σε ιδιώτες συλλέκτες; Σε πρόσωπα υπεράνω υποψίας; Ωμές περιγραφές και παγκόσμια ταξίδια σε Άμστερνταμ, Παρίσι, Κωνσταντινούπολη (καλά στη συγκεκριμένη πόλη, όπως περιέγραφε κάποιες συνήθειες και κάποιες συμπεριφορές σόρι αλλά γέλασα, δεν υφίστανται αυτά που γράφει). Μαγικά κόλπα, αγωνία, ανατροπές και άφθονο κυνηγητό. Μην ξεγελαστείτε από τους επαίνους των πρώτων σελίδων. Δεν έπιασα τι ακριβώς με χάλασε αλλά δεν είναι ούτε Frederick Forsyth ούτε Robert Ludlum (βλ. Jason Bourne). Ήταν λίγο πιεσμένα τα πράγματα, δεν αφέθηκε η πλοκή να κυλήσει χαλαρά, η σχέση μεταξύ της Τζένιφερ και του Κερκ ήταν λίγο κλασική (δε σε θέλω, σε θέλω) και οι τελικές αποκαλύψεις για το ποιος ήταν πραγματικά ο Κάσσιος ήταν λίγο φωσκολική και παρατραβηγμένη. Άραγε ποιο να είναι το 2ο βιβλίο; Δηλαδή τώρα έχουμε μια σάγκα; Χμ…

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%ce%b9%cf%80%ce%bb%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%b5%cf%84%cf%8c%cf%82-james-twinning/feed/ 0 «Εμείς», του David Nicholls, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%bc%ce%b5%ce%af%cf%82-david-nicholls/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b5%25ce%25bc%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2582-david-nicholls https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%bc%ce%b5%ce%af%cf%82-david-nicholls/#respond Wed, 11 Mar 2020 20:51:20 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3766 Ένα εκπληκτικό κοινωνικό μυθιστόρημα που σαν άλλος Σόλωνας ακροβατεί ανάμεσα στο μελό και στο κωμικό, στο τραγικό και στο διασκεδαστικό αλλά δεν μπόρεσα να το χαρακτηρίσω ξεκάθαρα ούτε έτσι ούτε αλλιώς. Δε χόρταινα να διαβάζω τις σελίδες του, να ανακαλύπτω ένα βήμα τη φορά για το πώς χτίστηκε και πώς αποδομήθηκε αυτή η σχέση. Είναι απίστευτο το πώς αλλάζει ένα ζευγάρι με το πέρασμα του χρόνου και πόσο αγώνα καθημερινό χρειάζεται κάτι για να στεριώσει. Μικρά σύντομα κεφάλαια, παραστατικότατοι διάλογοι, αληθινές ανθρώπινες σχέσεις, λόγος που ρέει, χωρίς φανφάρες και κατηγορίες είτε προς τον άντρα είτε προς τη γυναίκα.

Βιβλίο Εμείς
Τίτλος πρωτοτύπου Us
Συγγραφέας David Nicholls
Μεταφραστής Έφη Φρυδά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Κόνι ανακοινώνει στον Ντάγκλας ότι θέλει διαζύγιο. Λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν για το τελευταίο οικογενειακό τους ταξίδι στην Ευρώπη, πριν ο γιος τους, Άλμπι, αφοσιωθεί στις σπουδές του και φύγει από το σπίτι. Ο Ντάγκλας μάς αφηγείται λοιπόν πώς πέρασαν στο ταξίδι τους, πώς γνωρίστηκαν, πώς κατέληξαν ως εδώ. Παράλληλα με το σεργιάνι στις ψυχές των πρωταγωνιστών, ταξιδεύουμε και στην Ευρώπη: Παρίσι, Άμστερνταμ, Μόναχο, Βενετία, Φλωρεντία, Μαδρίτη, Βαρκελώνη. Χωρίς πολλές και περιττές τουριστικές πληροφορίες για την πόλη, που ίσως αποδιοργάνωναν τον ρυθμό της ανάγνωσης, ένιωσα ότι η κάθε πόλη προσαρμόστηκε στις ανάγκες της οικογένειας του Ντάγκλας και όχι ότι ο Ντάγκλας και οι δικοί του την εξερεύνησαν! Ο συγγραφέας δεν εκμεταλλεύτηκε το ταξίδι για να γεμίσει με άσχετες πληροφορίες τις σελίδες του, αντιθέτως, η ιστορία είναι σφιχτοδεμένη και δεν ξεχνιέται ούτε μπροστά στις βιτρίνες του Άμστερνταμ, ούτε στη λάμψη του Παρισιού, ούτε μπροστά στην Γκερνίκα του Πικάσο.

Γιατί θέλει η Κόνι διαζύγιο; Πώς θα αντιδράσει ο Ντάγκλας; Γιατί θα κάνουν τελικά το ταξίδι τους οικογενειακώς; Ποιος είναι ο Άλμπι, ποιος είναι ο γιος που έφεραν στον κόσμο πριν χρόνια και τώρα ετοιμάζεται να βγει στον κόσμο, να ζήσει, να κάνει λάθη, να χτίσει μια καριέρα; Θα χωρίσουν ή θα τα ξαναβρούν Κόνι και Νταγκ; Πόσο δυνατοί και έτοιμοι και ώριμοι είναι να νιώσουν τον αντίκτυπο των αλλαγών του χρόνου στην ψυχολογία τους και στην πορεία του γάμου τους;

Υπέροχο, μεστό και ρεαλιστικό κείμενο που με έκανε κάμποσες φορές να σταματήσω την ανάγνωση για να χωνέψω τις αλήθειες που περιγράφει, να δεχτώ τις καίριες ανθρωπιστικές και ψυχολογικές παρατηρήσεις του συγγραφέα. Αναγκάστηκα να παραδεχτώ ότι έχω πολλά κοινά με τον Ντάγκλας: δε θέλω να μου αλλάζεις το πρόγραμμα, δικούς μου ανθρώπους τους πατρονάρω σύμφωνα με τις δικές μου απόψεις, επιθυμίες και πλάνα, χωρίς να έχω την ωριμότητα ή την εμπειρία να καταλάβω ότι οι άνθρωποι που αγαπώ έχουν δικό τους χαρακτήρα και είναι σωστό και απαραίτητο να κάνουν λάθη, αλλιώς δε θα μάθουν, δε θα βελτιωθούν. Έτσι και ο Ντάγκλας με τον γιο του: γιατί να κάνει αυτό και να μην κάνει το άλλο; Γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι, Άλμπι; Γιατί το ένα, γιατί το άλλο, ε, έγκωσε το παιδί και πήρε των ομματιών του! Σημαντικές ανατροπές σε ένα πολυδιάστατο αλλά καθόλου κουραστικό κείμενο!

Μου έκανε τρομερή εντύπωση το πείσμα του Ντάγκλας: ό,τι πήγαινε στραβά, εκείνος επέμενε στον αρχικό του προγραμματισμό ή στις παγιωμένες του απόψεις. Είναι τόσο πραγματιστικά σκιαγραφημένος ο ρόλος του που μου γέννησε τα περισσότερα συναισθήματα από όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου! Δειλός και στη συμπεριφορά και στη νοοτροπία, πείσμων και επιμένων, ξεροκέφαλος, έφτασα στο σημείο να τον κατηγορήσω αποκλειστικά για όλο αυτό το τουρλουμπούκι. Κι όμως, δεν είναι έτσι. Με μαεστρία ο συγγραφέας πλάθει τον Ντάγκλας και τον αλλάζει σταδιακά.

Το τέλος του βιβλίου το βρήκα αναμενόμενο, όχι με την κακή έννοια, αλλά ως φυσική συνέπεια και συνέχεια των όσων διαδραματίζονται στο μυθιστόρημα και μακάρι να μπορούσα να μιλήσω περισσότερο. Σίγουρα οι πρωταγωνιστές έμαθαν από τα λάθη τους και από τις δοκιμασίες που πέρασαν στο οικογενειακό ταξίδι. Κρίμα όμως που έκαναν αυτές τις επιλογές, όσο κι αν αυτή η λύση, αυτό το φινάλε, ήταν το πιο αληθινό και ρεαλιστικό!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Διαμορφώνουμε και επενδύουμε συναισθηματικά τις πρώτες μας συναντήσεις, δημιουργούμε μύθους για να βεβαιώσουμε τον εαυτό μας και τα παιδιά μας ότι «ήταν γραφτό»…» (σελ. 43).

«Ίσως για αυτό τον λόγο έχουν γίνει πια τόσο δημοφιλείς οι μαγνητοφωνημένοι οδηγοί. Μια καθησυχαστική φωνή στο αυτί σου που σου λέει τι να σκεφτείς, τι να αισθανθείς. Κοίτα αριστερά, πρόσεξε, παρατήρησε, παρακαλώ. Τι καταπληκτικό που θα ήταν να έχουμε αυτή τη φωνή μαζί μας για πάντα, έξω από το μουσείο και σε όλη μας τη ζωή» (σελ. 124).

«Αλλά, αν καθόμουν να απολογούμαι στις κόρες μου για τις χαζομάρες που τους έχω πει κατά καιρούς, δε θα μιλούσαμε για τίποτε άλλο. Πιστεύω ότι, ως γονείς, έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε λάθη και να μας συγχωρούν γι’ αυτά» (σελ. 388).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%bc%ce%b5%ce%af%cf%82-david-nicholls/feed/ 0 «Ένας χρόνος μόνο», της Gayle Forman, εκδ. Ψυχογιός (Άλισον και Βίλεμ #2) https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf-gayle-forman/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2587%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25bf-gayle-forman https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf-gayle-forman/#respond Mon, 09 Mar 2020 16:38:14 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3696 Δεν ήταν τόσο δυνατό και έντονο όσο το πρώτο βιβλίο, το Μια μέρα μόνο, αλλά αυτό δε μου φάνηκε παράξενο. Στο πρώτο βιβλίο η Άλισον και ο Βίλεμ ζουν τον έρωτά τους στο Παρίσι για μια μέρα κι όταν ο Βίλεμ εξαφανίζεται η Άλισον πρέπει να προχωρήσει στη ζωή της, νομίζοντας ότι την εγκατέλειψε. Έτσι παρακολουθούμε τη ζωή της Άλισον ως το λυτρωτικό φινάλε αλλά έχουμε, εκτός από την πολύ καλή γνώση ψυχολογίας, και την αγωνία για το τι απέγινε ο Βίλεμ. Εδώ ξέρουμε ότι ο Βίλεμ υπέστη ξυλοδαρμό και ξύπνησε σε νοσοκομείο του Παρισιού κι όταν επιστρέφει στο κτήριο όπου άφησε την Άλισον δεν τη βρίσκει κι αρχίζει να την ψάχνει παντού. Ξέρουμε ότι δεν την εγκατέλειψε, επομένως δεν έχουμε τόσο μεγάλη αγωνία για το τι του συνέβη. Η συγγραφέας όμως μας χαρίζει άλλο ένα ωραίο, εφηβικό και όχι μόνο, βιβλίο, όπου τώρα ο άλλος ήρωας της ιστορίας, ο Βίλεμ, αποφασίζει να πιάσει τη ζωή του στα χέρια του.

Βιβλίο Ένας χρόνος μόνο
Τίτλος πρωτοτύπου Just one year
Συγγραφέας Gayle Forman
Μεταφραστής Μιχάλης Μακρόπουλος
Κατηγορία Εφηβικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ίσως σας φανεί παρατραβηγμένο το γεγονός ότι ο Βίλεμ είναι γόνος πλούσιας οικογένειας και έχει τη σχετική άνεση να ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο για να βρει την αγαπημένη του Άλισον, μια κοπέλα με την οποία δεν έχουν συστηθεί με επώνυμο και δεν ξέρει ΚΑΝΕΝΑ πραγματικό της στοιχείο! Παρ’ όλ’ αυτά ο χειρισμός της πλοκής, η εξέλιξη της ιστορίας, οι αλλαγές που υφίσταται στη ζωή του και στον ψυχισμό του ο Βίλεμ δε θα σας είναι ξένα, δε θα σας αποτρέψουν να διαβάσετε παρακάτω. Είναι πολύ καλογραμμένο το βιβλίο και η συγγραφέας χειρίζεται πολύ καλά τα γεγονότα που οδηγούν στο λυτρωτικό φινάλε, όπως έγραψα πιο πάνω.

Ο Βίλεμ, λοιπόν, έχει να βρει την αγαπημένη του, μια κυριολεκτικά άγνωστη κοπέλα, χωρίς στοιχεία στα χέρια του, μόνο σκόρπιες κουβέντες για κάποιες συνήθειές της. Παράλληλα αρχίζει ένα ταξίδι εσωτερικού καθαρμού και αυτογνωσίας για να σταθεί στα πόδια του, μετά τον θάνατο του πατέρα του και τη φυγή της μητέρας του στην Ινδία. Έρχεται σε επαφή με τη μητέρα του, εγκαθίσταται για λίγο στην Ινδία, όπου ζει πολλές περιπέτειες (μέχρι και κομπάρσος στο Μπόλυγουντ γίνεται να φανταστείτε, γενικά πάντως οι περιγραφές και το ψυχογράφημα του ινδικού λαού και της νοοτροπίας του είναι πολύ καλογραμμένα και τεκμηριωμένα) και στη συνέχεια ταξιδεύει Ουτρέχτη, Κανκούν, για να επιστρέψει στο τέλος στην Ολλανδία και να προσληφθεί από θίασο που παίζει Σαίξπηρ και ψάχνει αντικαταστάτη. Όνειρα, σχέδια, οικογενειακή αποξένωση, αλλαγές στον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά, φιλοδοξίες και μια χαίνουσα πληγή που δε λέει να κλείσει. Μοίρα ή θέληση; Τυχαίο ή πεπρωμένο; Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

“Η μητέρα μου κι εγώ μιλάμε και οι δύο αγγλικά και ολλανδικά όμως ποτέ δεν καταφέρνουμε να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα” (σελ. 167).

“Δεν είμαι σίγουρος πως μπορείς ταυτόχρονα ν’ αγαπάς κάποιον και να τον κρατάς ασφαλή. Το να αγαπάς κάποιον είναι από τη φύση του κάτι επικίνδυνο. Κι όμως η ασφάλεια βρίσκεται μόνο μες στην αγάπη” (σελ. 304).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf-gayle-forman/feed/ 0