Βιβλίο Ένοχες αλήθειες 
Τίτλος πρωτοτύπου Fall from grace
Συγγραφέας Tim Weaver
Μεταφραστής Κυριάκος Γιαλένιος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η αρχιεπιθεωρήτρια Μέλανι Κρόου, μια γυναίκα ακατάβλητη, στωική και ισορροπημένη, που κατανοεί τους ανθρώπους, ύστερα από την υπόθεση του «Αφανιστή», όπου είχαν έρθει σε αντιπαράθεση, ξανασυναντάει τον ερευνητή αγνοουμένων Ντέιβιντ Ρέικερ και ζητάει ανεπίσημα τη βοήθειά του για να βρει τον πατέρα της. Η Κρόου, με τη Μητροπολιτική Αστυνομία να της έχει απαγορεύσει να ερευνήσει για τον εξαφανισμένο πατέρα της, δεν έχει άλλη λύση. Δε συμφωνεί με τον τρόπο που δουλεύει ο Ρέικερ, ως αστυνομικός που είναι δεν το εγκρίνει αλλά ως κόρη τής είναι αδιάφορα όλα αυτά, γιατί ο Ρέικερ ξέρει να εντοπίζει αγνοουμένους και γνωρίζει καλά το Ντέβον όπου εξαφανίστηκε ο πατέρας της, είναι αποτελεσματικός και νοιάζεται για τους ανθρώπους. Ο Ρέικερ δέχεται με επιφυλακτικότητα κι αρχίζει μια έρευνα που θα τον φέρει αντιμέτωπο με καλά κρυμμένα μυστικά, απροσδόκητους συμμάχους, επικίνδυνος εχθρούς και θανάσιμο κίνδυνο όσο πλησιάζει στη λύση του γρίφου. Επιπλέον, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Ντέιβιντ Ρέικερ εναλλάσσεται με την τριτοπρόσωπη μιας ιστορίας που μας ταξιδεύει πίσω στο 2005, όπου μια κοπέλα ξεκινάει ψυχοθεραπεία με τον δόκτορα Γκάρικ που αντικαθιστά τον θεραπευτή της, δόκτορα Πόουλτερ. Είναι πλέον εξωτερικός ασθενής κι έχει σημειώσει πρόοδο, παίρνει τη ζωή της στα χέρια της, έξι χρόνια μετά τις απόπειρές της έχει ξεπεράσει την ιδέα της αυτοκτονίας. Πώς πέθανε ο γιος της και γιατί χώρισε με τον άντρα της; Ποιος είναι ο νέος σύντροφος στη ζωή της και τι την έλκει σ’ αυτόν; Πόσα μυστικά χωράνε στο κουτί της με τις τύψεις; Τι κρύβει από τον θεραπευτή της και πώς συνδέεται με την ιστορία;

Σε προσωπικό επίπεδο, ο χαρισματικός ερευνητής αγνοουμένων Ντέιβιντ Ρέικερ αποφάσισε, παρά τα ψυχολογικά του τραύματα, να επιστρέψει στο Λονδίνο, όχι επειδή εκεί είναι η δουλειά του αλλά γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει τις αναμνήσεις απ’ αυτό που του είχε συμβεί. Χήρος μετά από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας της συζύγου του, στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς («Χωρίς γυρισμό») και στο πλαίσιο μιας υπόθεσης που έλυσε γυρνώντας στο Ντέβον για να αναρρώσει από την επίθεση του «Αφανιστή», ανακάλυψε πως η κοπέλα που είχαν σχέση στα δεκαοκτώ τους απέκτησε την κόρη τους, την Άναμπελ! Η γνωριμία τους ήταν σοκαριστική και για τους δύο, μιας και η Άναμπελ μεγάλωσε με θετούς γονείς και μια αδελφή, τη Λιβ, ζώντας μια ζωή «δομημένη γύρω από ένα ψέμα που όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι έδειχναν πρόθυμοι να συντηρήσουν για λόγους που εκείνη την περίοδο φάνταζαν σωστοί». Η Άναμπελ τώρα τον επισκέπτεται στο Λονδίνο, χωρίς να έχει ξεχάσει τα όσα έζησαν από τον άνθρωπο που σκότωσε τους γονείς τους κι έχει διαρκώς τον νου της στην αδελφή της που άφησε πίσω για λίγο καιρό. Η σχέση τους είναι εύθραυστη και προσεκτική αλλά σταδιακά χτίζεται εμπιστοσύνη και αγάπη μεταξύ τους, ώσπου μπαίνουν στο στόχαστρο του ανθρώπου που δολοφονεί όσους ανακατεύονται με την υπόθεση, κάτι που δημιουργεί φόβο και τύψεις στον Ρέικερ: μετά από πολύ καιρό έχει μια οικογένεια που οφείλει να προστατεύσει από τον κίνδυνο της δουλειάς του.

Ταυτόχρονα, η πρώην σύντροφός του, δικηγόρος Ελίζαμπεθ Φίνι, αδειάζει το σπίτι της και προχωράει στη ζωή της, όλα έχουν πάει λάθος με τον Ρέικερ και οι τελευταίες τους κουβέντες είναι γεμάτες αμηχανία. Επίσης, θα συναντήσουμε ξανά τον Ρώσο χάκερ Σπάικ που εισχωρεί σε οποιοδήποτε δίκτυο για να βγάλει στα κρυφά ό,τι χρειάζεται κανείς και τον Γιούαν Τάσκερ ή Τασκ, ημιαπασχολούμενο συνταξιούχο αστυνομικό της Εθνικής Υπηρεσίας Δίωξης Εγκλήματος, δυο ανθρώπους που στέκονται στο πλάι του Ρέικερ χωρίς να υπολογίζουν κινδύνους και συνέπειες. Τέλος, η παρουσία του Κολμ Χίλι είναι περιστασιακή, μιας κι έχει επιστρέψει στο Λονδίνο εδώ κι ένα χρόνο αλλά δεν έχει δώσει σημεία ζωής, κάτι που έχει πικράνει τον Ρέικερ: «Δεν ήμασταν ακριβώς φίλοι… αλλά υπήρχε κάτι ανάμεσά μας, μια φιλική σχέση, μια σύνδεση…» (σελ. 91). Ο Χίλι δεν έχει λύσει ακόμη την υπόθεση που τον τσάκισε ψυχολογικά κι έτσι κουβαλάει τους δαίμονές του εδώ και τόσο καιρό, παλεύει μαζί τους, ηττάται κι είναι θαύμα που είναι ακόμη λειτουργικός. Η «καμέο» εμφάνισή του δικαιολογείται, μιας και στο τέλος του βιβλίου ο Χίλι βγαίνει στο προσκήνιο και ζητάει ξεκάθαρα τη βοήθεια του Ρέικερ, κάτι που θα αποτελέσει την κεντρική ιδέα του επόμενου βιβλίου της σειράς, «Τι απομένει».

Ο Tim Weaver για άλλη μια φορά καταστρώνει με μαεστρία ένα βαθιά ανθρώπινο και γεμάτο ανατροπές μυθιστόρημα, ίσως το καλύτερο της σειράς, μιας και η αγάπη του προς τον άνθρωπο και το πού μπορεί να φτάσει για να κρύψει κάτι είναι έκδηλη και ραγίζει καρδιές όσο φτάνουμε στο τέλος. «-Οι απελπισμένοι άνθρωποι. Αυτοί με φοβίζουν… κάποιες φορές είναι δύσκολο να πιστέψεις τι είναι ικανοί να κάνουν» (σελ. 58), λέει χαρακτηριστικά ο Ρέικερ, ένας χαρακτήρας ανθρώπινος και ρεαλιστικός: «…η επιρροή που ασκούσαν πάνω μου οι άνθρωποι που είχαν χαθεί, οι οικογένειες των αγνοουμένων, μου έδινε ώθηση. Παρά τα όσα μου είχαν συμβεί, παρ’ όλους τους δαίμονες που είχα αντιμετωπίσει, παρά το σκοτάδι που έκρυβαν μέσα τους οι άνθρωποι, δεν το έχω μετανιώσει ούτε για μια στιγμή» (σελ. 307). Οι «Ένοχες αλήθειες» είναι μια ιστορία πολύπλοκη, με δευτερεύουσες πληροφορίες να μπερδεύουν τα γεγονότα, όλα όμως έχουν τη θέση τους, απλώς μπαίνουν εκεί που πρέπει όταν έρχεται η ώρα τους κι αυτό δημιουργεί μια εντελώς καινούργια εικόνα, παραμορφώνοντας τα όσα ήδη ξέρουμε και δημιουργώντας σασπένς και ένταση.

Ένας συνταξιούχος αστυνομικός εξαφανίζεται κι ενώ όλα δείχνουν πως αυτό έχει να κάνει με την υπόθεση που ερευνούσε εθελοντικά κάποιος έχει βάλει στο στόχαστρο όσους ψάχνουν την αλήθεια, σκορπώντας πτώματα στο διάβα του. Μυστήριο, ανατριχίλα και μια συγκινητική ιστορία που πυροδοτεί όλες αυτές τις εξελίξεις δε με άφησαν να πάρω ανάσα ενώ ταυτόχρονα, με τη δυνατή γραφή του, ο Tim Weaver με ταξιδεύει στη γοητεία και στον κίνδυνο της απομονωμένης αγγλικής υπαίθρου αλλά και στο πολύβουο Λονδίνο, το οποίο διασχίζουμε σχεδόν όλο κατά τη διάρκεια της ιστορίας. «Όλοι θέλουν την αλήθεια ως τη στιγμή που τη μαθαίνουν» κι έτσι κάποιοι λυγίζουν ψυχολογικά μπροστά σε αυτά που μαθαίνουν. Ποιοι λοιπόν θ’ αλλάξουν δραματικά ύστερα από όσα διαδραματίζονται σε αυτό το βιβλίο;

Βιβλίο Χωρίς γυρισμό 
Τίτλος πρωτοτύπου Never coming back
Συγγραφέας Tim Weaver
Μεταφραστής Αντώνης Γιαννούλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το νέο μυθιστόρημα του Tim Weaver συνδέεται άμεσα με τα προηγούμενα, με τον Κολμ Χίλι και τον Ντέιβιντ Ρέικερ να βιώνουν τις συνέπειες από την περιπέτειά τους με τον Αφανιστή. Ο Κολμ Χίλι απολύθηκε πλέον από την αστυνομία και κατέφυγε πριν τέσσερις μήνες στο Ντέβον, σ’ ένα σπίτι που ανήκει στον Ντέιβιντ Ρέικερ, αφήνοντας πίσω την παλιά του ζωή. Προσπαθεί να καταλάβει τι θα κάνει από δω και πέρα χωρίς την κόρη του, παραμένει κλεισμένος στον εαυτό του και μιλάει μόνο όταν πρέπει, στοιχεία που τον ενσωματώνουν στην ηρεμία και στη σιγουριά του τόπου. Ταυτόχρονα, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ο Ντέιβιντ Ρέικερ ξαναζεί τη σύντομη μεταθανάτια εμπειρία του όταν ο δολοφόνος του προηγούμενου βιβλίου τον μαχαίρωσε λίγο καιρό πριν τελικά συλληφθεί. Ο ερευνητής έχει καταφέρει να επιβιώσει οπότε το χρέος του απέναντι στους εξαφανισμένους, η ευθύνη που αυτόβουλα έχει αναλάβει να τους ξαναφέρνει στο φως, η θλίψη των οικείων για τους ανθρώπους που είχαν χάσει και χαθεί, η ανάγκη τους να επιμείνουν και να κρατηθούν, όλα αυτά κάνουν πλέον πιο έντονη και επιτακτική την παρουσία τους: «Οι εξαφανισμένοι υπήρχαν ακόμα στη ζωή μου» (σελ. 39).

Η συγκατοίκηση με τον Χίλι στο πατρικό του δεν είναι εύκολη παρά τα κοινά βιώματά τους: κι οι δύο υπέστησαν απώλειες και έχασαν αγαπημένους ανθρώπους, ο Ρέικερ χρωστάει τη ζωή του στον Χίλι, γενικά όμως έχουμε μια φιλία ή δεσμό εντελώς απροσδιόριστο, αφού ο Ρέικερ δεν έχει καταλάβει τα αίτια της φιλικότητας του Χίλι απέναντί του. Το πτώμα θα ταράξει την ηρεμία τους, αφού καλείται ο Χίλι στον τόπο του εγκλήματος για να δει τη σορό και να καλέσει το Εγκληματολογικό και τον Τομέα Διερεύνησης Εγκλημάτων, κάτι που φέρνει τον αρχιεπιθεωρητή Κόλιν Ρόκασλ και τον αστυφύλακα Στούαρτ Μακίνες στο προσκήνιο. Στην πορεία των ερευνών ο Χίλι γεμίζει πίκρα όταν συνειδητοποιεί πως οι δεσμοί του με την αστυνομία έχουν κοπεί οριστικά, αφού κανείς δεν έχει κρατήσει επαφή μαζί του για τους λόγους που είδαμε στο προηγούμενο βιβλίο κι έτσι ο Ρέικερ έρχεται αντιμέτωπος με το διπλό του πρόσωπο: υποστηρικτικός και βοηθητικός αλλά και θυμωμένος και απρόθυμος, με συναισθήματα ικανά να γκρεμίσουν ό,τι έχει χτίσει σε αποτελεσματικότητα.

Ταυτόχρονα, ο Ρέικερ αποφεύγει την πρώην του, Λιζ, με την οποία χώρισαν στο προηγούμενο βιβλίο και πέρασε τους δύο πρώτους μήνες στο Ντόβερ προσπαθώντας να ζήσει ξανά ενώ τους δύο τελευταίους ψάχνοντας πού θα πήγαινε στη συνέχεια, ώσπου φτάνει στην πόρτα του η Έμιλι Κέιν, ο εφηβικός του έρωτας, και του αναφέρει πως η αδελφή της, Κάρι, ο άντρας της, Πολ και οι κόρες τους Μπελ και Λιβ εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνη, αφήνοντας το φαΐ να μαγειρεύεται, το τραπέζι στρωμένο, τα κινητά τους στο σπίτι. Ο Ρέικερ ξέρει πως δεν πρέπει να δεχτεί την υπόθεση, δεν είναι έτοιμος ψυχολογικά και σωματικά, η συζήτηση όμως τον κάνει να νιώθει επιτέλους φυσιολογικός. Παράλληλα επιστρέφουμε στο παρελθόν για να γνωρίσουμε την Κάρι και την οικογένειά της από πρώτο χέρι και τα ερωτήματα πληθαίνουν: πώς και γιατί έφυγαν αφήνοντας τα πάντα στη μέση; Γιατί τα παιδιά είχαν 18 χρόνια διαφορά; Πώς τα απέκτησαν οι γονείς τους; Ποιες ήταν οι σχέσεις του Πολ Λινγκ με καταγωγή από το Χονγκ Κονγκ με την Αγγλία, πώς γνώρισε και πώς παντρεύτηκε τη γυναίκα του; Έχει σχέση η εξαφάνισή τους με το πτώμα στο Ντόβερ; Τι απεικονίζει μια εξαφανισμένη φωτογραφία και γιατί πρέπει να καταστραφεί για πάντα; Ποιοι είδαν την οικογένεια, σε ποια σημεία και πόσο αξιόπιστοι είναι; Ήταν μαζί ή χωριστά τα μέλη της; Πώς συνδέονται όλα αυτά με το Λας Βέγκας και μια μυστηριώδη παρέα πλούσιων και επιτυχημένων αντρών;

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου αφού η νέα υπόθεση του Ντέιβιντ Ρέικερ είναι πολυδιάστατη και αρκετά περίπλοκη. Η πορεία ερευνών του Ρέικερ πάει αργά και ακολουθούμε βήμα προς βήμα τα ίχνη της οικογένειας πριν χαθεί, ψάχνουμε την ταυτότητα του πτώματος, ακολουθούμε τις μαρτυρίες για τα εξαφανισμένα μέλη της οικογένειας μόνο και μόνο για να πέσουμε σε αδιέξοδο, σε συμπτώσεις ή σε διαστρεβλώσεις ενώ ταυτόχρονα ταξιδεύουμε στο μακρινό Λας Βέγκας λίγο καιρό πριν τα γεγονότα και το κάθε κομμάτι του παζλ μπαίνει αργά και βασανιστικά στη θέση του. Πρόκειται για μια έξυπνη πλοκή και μια καλοσχεδιασμένη ιστορία τόσο πυκνογραμμένη που κάποιοι θα τη θεωρήσουν χορταστική και κάποιοι κουραστική. Και στις δύο περιπτώσεις σίγουρα θα μπορούσαν να λείπουν αρκετές από τις εκτεταμένες περιγραφές τόπων και ψυχοσυναισθημάτων, μιας και η κεντρική ιδέα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα από μόνη της, πόσο μάλλον όταν αποκαλύπτεται με κλιμακούμενη αγωνία, απανωτές ανατροπές και διαρκείς εκπλήξεις. Ακόμη κι όταν η εικόνα ολοκληρώνεται μένει εκτός ένα σημαντικό κομμάτι που επίσης αποκαλύπτεται σταδιακά, με το μυστήριο να πυκνώνει από σελίδα σε σελίδα. Δεν κουράστηκα και δεν απογοητεύτηκα γιατί η ιστορία είναι άρτια, καλοσχεδιασμένη και πρέπει να δοθεί με τον κατάλληλο τρόπο στον αναγνώστη, παρ’ όλ’ αυτά ένιωσα «μπουκωμένος» από τον όγκο των γεγονότων, των περιστατικών και των παράλληλων ώσπου να ενωθούν ιστοριών. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι πως αυτό που κρύβεται πίσω από τη φωτογραφία είναι ένα ιστορικό γεγονός για το οποίο έχω διαβάσει και σε άλλα αστυνομικά μυθιστορήματα, οι κρίκοι που χρησιμοποιεί όμως ο συγγραφέας είναι πρωτότυποι και διαφορετικοί. Εν κατακλείδι, το «Χωρίς γυρισμό» είναι μια συναρπαστική, μεστή περιπέτεια γεμάτη αλυσιδωτές αντιδράσεις, ερωτήματα που αργούν να απαντηθούν, πολλά διαδοχικά βήματα επίλυσης κι ένα διαρκές παιχνίδι μυαλού για τον αναγνώστη. Είναι σίγουρα μια διαφορετική πρόταση από τον Tim Weaver που με κέρδισε και με άφησε ικανοποιημένο παρά τη μεγάλη της έκταση.

Βιβλίο Έγκλημα κάτω από τον ήλιο 
Τίτλος πρωτοτύπου Evil under the sun
Συγγραφέας Agatha Christie
Μεταφραστής Μαρία-Ρόζα Τραϊκόγλου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο ξενοδοχείο καταλύουν διάφορες ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, Αμερικανοί και ντόπιοι, απόστρατοι αξιωματικοί και θρησκόληπτοι ιερείς, νέοι και ηλικιωμένοι, που όλοι τους έχουν κάτι να κρύψουν ή αλλάζει η ζωή τους χάρη σε μια ενδιαφέρουσα γνωριμία ή νιώθουν βαθύ μίσος ή αγάπη για κάποιον που δεν πρέπει κλπ. Ένας απ’ αυτούς μάλιστα, όταν του μιλάνε για τον ντετέκτιβ, αναφωνεί: «-Α, βέβαια, τον έχω ακουστά. Νόμιζα πως είχε πεθάνει, όμως…»! Μου άρεσε ιδιαίτερα το ψυχογράφημα της άχαρης έφηβης κόρης που είναι γεμάτη μίσος για τη μητριά της, κι η οποία παρουσιάστηκε σε όλες της τις εκφάνσεις, μπλεγμένη συναισθηματικά, άχρωμη και άοσμη κι από μέσα της να βράζει και να ρίχνει πύρινα βέλη κατά της εχθρού της.

Στο μυθιστόρημα έχουμε και πάλι ένα ενδιαφέρον παζλ διαπροσωπικών σχέσεων, μια πανσπερμία συμπεριφορών και αντιλήψεων, μέσα από τις οποίες ο Ηρακλής Πουαρό πρέπει να ξεκαθαρίσει «την ήρα απ’ το στάρι» και να βρει την άκρη του νήματος πριν ο δολοφόνος ξαναχτυπήσει. Μια πολύ ενδιαφέρουσα γενική παρατήρησή του στην αρχή του μυθιστορήματος βρίσκει αναπάντεχη εφαρμογή στην πορεία των ερευνών κι είναι η αρχή των βημάτων που θα τον οδηγήσουν στη λύση του μυστηρίου. Η διαίρεση των κεφαλαίων σε επιμέρους μικρότερες ενότητες βοηθάει στην καταγραφή εκείνων των μικρών περιστατικών που συστήνουν τους χαρακτήρες και προετοιμάζουν το έδαφος για τη διασπορά των αμφιβολιών μέσα από συγκρούσεις, ζήλιες, καχυποψίες, παραδοχές, διφορούμενες προτάσεις. Ο Αρχιεπιθεωρητής Ουέστον που αναλαμβάνει την υπόθεση εμφανίστηκε πρώτη φορά στον «Θανάσιμο κίνδυνο» (1932) ενώ εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως στις σελίδες 44 και 45 έχουμε μεταγενέστερη συνομιλία του Πουαρό με τον λοχαγό Χέιστινγκς, στον οποίο φαίνεται να αφηγείται τα γεγονότα, ξεκαθαρίζοντας μάλιστα πως, όπως και στην Αίγυπτο («Έγκλημα στον Νείλο», 1937), «δεν είναι εύκολο να σταματήσεις κάποιον που δηλώνει αποφασισμένος να διαπράξει φόνο»!

Το μυθιστόρημα είναι η εικοστή τέταρτη περιπέτεια του Ηρακλή Πουαρό και κυκλοφόρησε σε Αγγλία και Αμερική το 1941. Στα ελληνικά υπήρξαν πολλές εκδόσεις ώσπου κυκλοφόρησε από το Λυχνάρι με τον τίτλο «Το τσίμπημα της καρφίτσας» και σήμερα (2020) επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μεγαλύτερο σχήμα, με προλογικό σημείωμα και με νέα μετάφραση (της Μαρίας-Ρόζας Τραϊκόγλου). Ως προς το εξώφυλλο ακολουθούν την έκδοση Harper Collins (1995) ενώ έχουν ανακοινώσει πως στόχος τους είναι να κυκλοφορήσουν στα ελληνικά όλα τα αστυνομικά έργα της Agatha Christie. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1982 μ’ ένα αξεπέραστο καστ (Πίτερ Ουστίνοφ στον ρόλο του Πουαρό, Τζέιμς Μέισον, Μάγκυ Σμιθ, Τζέιν Μπίρκιν κ. ά.).