Βιβλίο Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού 
Συγγραφέας Ελένη Πριοβόλου
Εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα μωρό και μια φάλαινα μπελούγκα γεννιούνται την ίδια μέρα και στιγμή, η Ραμού σε μαιευτήριο και η Μπελού σε ενυδρείο. Διαφορετικά πλάσματα σε διαφορετικούς τόπους αλλά με έναν μαγικό τρόπο η μία βρέθηκε στο μυαλό της άλλης. Έγιναν αχώριστες, παίζουν και γελάνε μαζί. Ταυτόχρονα, η μαμά της Ραμού ανησυχεί που η κόρη της μιλάει μόνη της σε μια φάλαινα που ζει στο ενυδρείο αλλά δεν τη βλέπει. Η μαμά της τελικά υπαναχώρησε με τη «φανταστική φίλη» του παιδιού της, οι συμμαθητές της όμως την αποπαίρνουν: «Μας τρελαίνεις με τις ψεύτικες ιστορίες σου για μια φάλαινα που κανένας δε βλέπει ούτε ακούει». Από την άλλη, το ίδιο ανησυχεί και η μαμά φάλαινα, που το παιδί της της μιλάει για το κοριτσάκι και πιστεύει πως ίσως είναι κάποιο από τα παιδιά που επισκέπτονται το ενυδρείο. Ναι αλλά η Μπελού δεν ασχολείται με κανένα από αυτά όταν τη φωνάζουν και στενοχωριέται που τους λέει για τη φίλη της αλλά δεν πιστεύει κανείς για «το κορίτσι που ζει μέσα στο νερό».

Η Ελένη Πριοβόλου έγραψε ένα πρωτότυπο, αν και λίγο δύσκολο, παραμύθι για την αποδοχή και τη διαφορετικότητα. Χρησιμοποιεί τη φανταστική σχέση δύο ετερόκλητων πλασμάτων που όμως βρήκαν τρόπο και επικοινωνούν για να δείξει στα παιδιά πως, αν βλέπουν μια διαφορετική συμπεριφορά σε κάποιον γύρω τους, υπάρχουν τρόποι να τον προσεγγίσουν. Δε χρειάζεται να θυμώνουν που δεν κατανοούν το σύμπαν του ούτε να τον απομακρύνουν ή να τον αποθαρρύνουν. Αντιθέτως, η αγάπη και η φαντασία μπορούν να δημιουργήσουν έναν κόσμο όπου «τα αδύνατα γίνονται δυνατά χάρη στην αποδοχή και την αγάπη». Η συγγραφέας αφήνει την ιστορία να μιλήσει με διάφορους και διαφορετικούς τρόπους στην ψυχή των παιδιών, συνιστώ όμως να υπάρξει βοήθεια από έναν μεγαλύτερο για καλύτερη κατανόηση των εννοιών. Σε πρώτο επίπεδο, η απλή ανάγνωση μιας χαριτωμένης ιστορίας για δυο πλάσματα που επικοινωνούν ψυχικά θα κερδίσει τα παιδιά, τα υπέροχα νοήματα και η βασική ιδέα του βιβλίου όμως θα κατανοηθούν καλύτερα με όποιον βοηθήσει τους μικρούς αναγνώστες επ’ αυτού, μιλώντας μαζί τους για τη συναίσθηση, την αποδοχή, τη φαντασία κλπ.

Η εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη βαδίζει στα ίδια χνάρια του φαντασιακού με την ιστορία, αποτυπώνοντας με αδρές γραμμές και χωρίς λεπτομέρειες τους διαφορετικούς κόσμους της Ραμού και της Μπελού. Με βασικά χρώματα για φόντο (κίτρινο το παιδί, μπλε η φάλαινα) που αναμιγνύονται αρμονικά δημιουργείται ένας υπέροχος συγκερασμός των δύο κόσμων και απολαμβάνουμε τις περιπέτειες της Ραμού και της Μπελού στην προσπάθειά τους να κερδίσουν τον κόσμο γύρω τους και να τους εντάξει στο μικρόκοσμό τους.

Δυο πλάσματα, δυο κόσμοι, μία μορφή αγάπης, αυτή που δεν κάνει διακρίσεις.

Βιβλίο Ένας άνθρωπος από μέταλλο
Συγγραφέας Νίκος Αντωνίου
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Μάρκος δυσκολεύεται να κοιμηθεί τα βράδια γιατί έχει βρει τον τρόπο να ταξιδεύει με τη σχολική του τσάντα σε διάφορα μέρη και τόπους, να συναντά άλλους ανθρώπους, να γνωρίζει διαφορετικούς πολιτισμούς. Μια φορά λοιπόν ταξιδεύει σ’ έναν πλανήτη όπου ζουν δυο πλάσματα από μέταλλο, εκ των οποίων το ένα κουτσαίνει. Ο Σεν θέλει να πάει με τον Έπι στην πόλη για να τον ανακυκλώσει και καθ’ οδόν συναντούν διάφορα εμπόδια, χάρη στα οποία ο Μάρκος εξηγεί στους νέους του φίλους σημαντικές έννοιες που αποτελούν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά γνωρίσματα για να είναι κάποιος άνθρωπος. Έτσι λοιπόν, πρέπει να νοιαζόμαστε για τους φίλους μας και να μην τους εγκαταλείπουμε στα δύσκολα, να είμαστε συνετοί και να αποφεύγουμε να μπλέκουμε σε κοροϊδίες, να σεβόμαστε τη ζωή κάποιου και να μην του τη στερούμε, να μην αποφασίζουμε να τον παροπλίσουμε όταν μεγαλώσει και «χαλάσει» αλλά τότε να του δείξουμε ακόμη μεγαλύτερη αγάπη και φροντίδα. Ο άνθρωπος «Δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται» και τα πλάσματα μπερδεύονται: «Εσείς οι άνθρωποι κάνετε τα πράγματα δύσκολα». Τότε έρχεται μια κρίσιμη στιγμή για τον Σεν που πρέπει να πάρει μια δύσκολη απόφαση.

Μια πολύ συγκινητική και τρυφερή ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά, χάρη στην απειρία δύο γλυκών πλασμάτων, τη σύνεση, την επιλογή και τις συνέπειές της, την αγάπη, τη φιλία και πολλά άλλα με ένα τέλος που δεν το περίμενα και μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Με απλό λεξιλόγιο και με αφορμή διάφορα περιστατικά που η αστείρευτη φαντασία του συγγραφέα παραθέτει στο κείμενο μπορούμε να γνωρίσουμε ποικίλα συναισθήματα, να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας και να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να υποστηρίζουμε κάποιον που διαφέρει από μας.

Η εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα είναι υπέροχη και ζωντανεύει με τον καλύτερο τρόπο όχι μόνο τον φανταστικό πλανήτη που επισκέπτεται ο Μάρκος αλλά και διάφορα στιγμιότυπα του παιδιού από τα συναρπαστικά ταξίδια του. Ο Σεν και ο Έπι αποτυπώνονται με χαριτωμένα ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά και η ιστορία τους ζωντανεύει με πρωτότυπες οπτικές γωνίες, πληθώρα συναρπαστικών λεπτομερειών από τον πλανήτη τους και απρόσμενες προοπτικές. Πάντως, θα προτιμούσα να υπάρχουν πιο ζωηρά χρώματα κι όχι η επιλογή της σέπιας που χαρίζει μεν μια υποβλητική ατμόσφαιρα αλλά δε δίνει το απαραίτητο φως που χρειάζεται ένα παιδικό βιβλίο για να τραβήξει το βλέμμα των παιδιών.

Μια ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά πως οι άνθρωποι δεν καθορίζονται από τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά αλλά από τις επιλογές, τις συμπεριφορές και τις πράξεις τους.

Βιβλίο Το σπιρτόκουτο 
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Γιώτα Κοκκόση
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το νέο αγαπημένο παιχνίδι της Σοφίας είναι ένα σπιρτόκουτο. Μόνο που δεν κρύβει εκεί μέσα ζωύφια ή αντικείμενα, όπως ο αδερφός της ο Άρης αλλά πράγματα, ιδέες και συναισθήματα ευχάριστα μα και δυσάρεστα. Τις σταγόνες από τη θάλασσα, τη γεύση της φράουλας, τα δάκρυά της, τη ζήλεια της, όλα τα χωράει το μαγικό αυτό σπιρτόκουτο. Μια μέρα όμως το σπιρτόκουτο έκλεισε για πάντα! Μα τι συνέβη; Γιατί και πώς σφραγίστηκε; Η Δέσποινα Λιαράκου έγραψε ένα υπέροχο αλληγορικό παραμύθι μέσα από το οποίο δείχνει με υποδειγματικό τρόπο πόσο άσχημο είναι να κρατάμε πράγματα μέσα μας και πόσο χρήσιμο είναι να μοιραζόμαστε κάθε μας συναίσθημα με φίλους και γνωστούς. Στην αρχή παρακολουθούσα τη Σοφία να γεμίζει το σπιρτόκουτό της με διάφορα χωρίς να συνειδητοποιώ πως αυτό που κάνει δεν είναι παιχνίδι κι όταν το κουτάκι δεν ξανάνοιγε προσπαθούσα κι εγώ μαζί με την ηρωίδα να καταλάβω τι συνέβη. Έτσι και στην πραγματική ζωή: κάνουμε διάφορες πράξεις χωρίς να σκεφτόμαστε το μετά κι όταν όλα αυτά συσσωρευτούν στρέφονται εναντίον μας κι αναρωτιόμαστε το γιατί. Ιδού λοιπόν η λύση, απλή και ταυτόχρονα χρήσιμη: μοιρασιά, δοτικότητα, φιλία, εξομολόγηση, αγάπη!

Η εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση είναι γεμάτη χρώματα και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες. Μου άρεσε πολύ η απεικόνιση του σπιρτόκουτου και πόσο έξυπνα τοποθετήθηκε η μικρή Σοφία μέσα σε αυτό για το εξώφυλλο του βιβλίου! Το αφαιρετικό, σχεδόν ανύπαρκτο φόντο, βοηθάει το βλέμμα των μικρών αναγνωστών να εστιάσει στη Σοφία και στον αδερφό της, στον μικρόκοσμό τους, στον χώρο και στην καθημερινότητά τους. Τα συναισθήματα που συγκεντρώνει η μικρή ηρωίδα στο σπιρτόκουτο και ο τρόπος με τον οποίο αυτά απελευθερώνονται όταν έρχεται η στιγμή αποτυπώνονται με σουρεαλιστικό, πολύχρωμο τρόπο, δημιουργώντας ένα πανέμορφο σύμπαν που θα παρασύρει μικρούς και μεγάλους στις βασικές ιδέες του παραμυθιού.

Βιβλίο Μια θέση στον ήλιο
Συγγραφέας Νίκος Αντωνίου
Εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Όλα κυλάνε όμορφα και φυσιολογικά στα σκοτεινά λαγούμια των ταρτάρων ώσπου ο Ήρα αποφασίζει να κάνει την επανάστασή του και σκάβει προς τα πάνω για να βγει στο φως και να ανακαλύψει αν υπάρχει άλλος κόσμος πέραν αυτού στον οποίο ζει. Η πράξη του αυτή θα φέρει μεγάλα προβλήματα και ανακατατάξεις. Γιατί δεν πιστεύουμε όποιον μας δείχνει κάτι διαφορετικό και μας βγάζει από τη ρουτίνα μας; Ως πού μπορούμε να φτάσουμε για να μην ταραχτεί η οικεία ισορροπία των πραγμάτων; Ο Νίκος Αντωνίου έγραψε ένα δυνατό και γεμάτο νοήματα και ιδέες παραμύθι που αποτυπώνει τον τρόπο που αντιμετωπίζει η κάθε κοινωνία σε όλες τις εποχές τον πρωτοπόρο, τον φιλομαθή, αυτόν που ξεχωρίζει από την ομάδα: τον στηλιτεύει, τον λοιδωρεί, τον φυλακίζει κι αρνείται να πιστέψει στο καινούργιο, γιατί φοβάται συνέπειες που υπάρχουν μόνο στο δικό της κεφάλι! Στο βιβλίο αυτό γνωρίζουμε κάτι παράξενα ζώα, τους ταρτάρους, που μοιάζουν με μεγάλα ποντίκια και ζουν σε λαγούμια κάτω από τη γη. Ο βασιλιάς τους και οι αξιωματούχοι του είναι ξαπλωμένοι ολημερίς περιμένοντας τα καλούδια των υπηκόων τους ενώ ο ανώτατος άρχων κάθε τόσο αναγορεύει σε «τάρταρο του μήνα» όποιον έχει φέρει το περισσότερο φαγητό.

Ο Ήρα είναι ένας ονειροπόλος τάρταρος που στοχάζεται, παρατηρεί και ψάχνεται αντί να φέρνει φαγητό. Οι σκέψεις του και οι παρατηρήσεις του από τον γύρω τους κόσμο τον πείθουν πως κάτι υπάρχει πάνω από τη γη, μιας και από κει πέφτει νερό, από κει προέρχονται και οι ρίζες που σκάβουν. Συζητά γι’ αυτό με τον σοφό του βασιλείου τους, με έναν αξιωματούχο, ακόμη και με τον βασιλιά, όλοι τους όμως τον αποπαίρνουν. Ο Ήρα λοιπόν, με παρότρυνση της Φόνης, κάνει τη δική του επανάσταση κι αρχίζει να σκάβει για να ανακαλύψει τον νέο κόσμο, κάτι που θα του φέρει μεγάλους μπελάδες. Ο Νίκος Αντωνίου αναλύει προσεκτικά και με αληθοφάνεια ποικίλα και διαφορετικά επιχειρήματα σχετικά με τις αποκαλύψεις του Ήρα που ίσως βάλουν σε κίνδυνο το κλειστό βασίλειο των τάρταρων, εξ ου και φυλακίζεται. Μια αναπάντεχη εξέλιξη όμως τον ξαναφέρνει στο φως και αυτό θα είναι η αρχή μιας σειράς από γεγονότα που θα αλλάξουν για πάντα την καθεστηκυία τάξη. Μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας του Ήρα και αγάπησα τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται. Σκιαγραφείται με ακρίβεια ο χαρακτήρας του φιλέρευνου και φιλομαθούς ατόμου που θα ξεχωρίσει από το σύνολο και θα οδηγήσει σε αλλαγές την κοινωνία, χωρίς όμως αυτό να είναι το ζητούμενο, μιας και πρωτεύει η αλήθεια και η γνώση. Τα μικρά παιδιά θα καταλάβουν με αυτήν την ιστορία πως δε χρειάζεται η τυφλή υπακοή σε νόμους και κανόνες αλλά η ανάπτυξη και η καλλιέργεια της προσωπικότητας μέσα από τα διάφορα ερεθίσματα, χωρίς να έχουμε τον φόβο πως κάνουμε κάτι κακό ή αντίθετο στην κοινωνία της οποίας είμαστε μέλος. Το τέλος είναι λυτρωτικό, συγκινητικό και τρυφερό, χαρίζει μια θέση στον ήλιο για τον καθένα από μας που θα θελήσει να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι.

Η εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη βασίζεται φυσικά στους τόνους του μαύρου και του σκούρου, μιας και η δράση εκτυλίσσεται κυρίως στα υπόγεια λαγούμια των ταρτάρων, όταν όμως ανακαλύπτουμε τον υπέροχο, φωτεινό, δροσερό απάνω κόσμο τα χρώματα χαρίζουν μιαν αισθητική πανδαισία! Προσέξτε πόσο περίπλοκα είναι τα λαγούμια και πόσο αδρά σκιαγραφημένα τα διακριτικά γνωρίσματα των αξιωματούχων ταρτάρων! Μια υπέροχη και δυνατή αλληγορία για τη διαφορετικότητα, γεμάτη ιδέες και νοήματα που θα οδηγήσουν σε πολλές ώρες συζητήσεων και ανταλλαγής απόψεων μεταξύ μικρών και μεγάλων.

Βιβλίο Μια μέρα μόνο
Συγγραφέας Νίκος Αντωνίου
Εικονογράφος Ναταλία Καπατσούλια
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Νίκος Αντωνίου γράφει μια συγκινητική ιστορία, αφιερωμένη στη στιγμή. Η ζωή μας είναι γεμάτη όμορφες και δύσκολες μέρες, χαρά και λύπη, ρουτίνα και εκπλήξεις. Με ευφάνταστο τρόπο λοιπόν ο συγγραφέας βοηθάει τα παιδιά να καταλάβουν πως στην καθημερινότητά τους καλό είναι να έχουν μια ισορροπία ανάμεσα στα «πρέπει» και τα «θέλω» τους μα πάνω απ’ όλα πως δεν είναι καλό να αφήνουν για αύριο ό,τι θέλουν να κάνουν σήμερα, τώρα. Τα πάντα είναι ρευστά και εφήμερα, οπότε δεν πρέπει να ξεχνάμε να πραγματοποιούμε μικρές μας επιθυμίες. Το τέλος της ιστορίας είναι αναπάντεχα χαρούμενο, ακριβώς γιατί ο συγγραφέας έχει μια έξυπνη ιδέα να αρχίσει την ιστορία του από την αρχή με τρόπο υποδειγματικό και κατάλληλο για παιδιά από 4 ετών και πάνω. Η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια είναι γεμάτη χρώματα και χαριτωμένους χαρακτήρες. Τα λουλούδια και η φύση γύρω από τους μικρούς ήρωες της ιστορίας είναι στολισμένα με τα καλά τους, αποτυπώνονται με παλ αποχρώσεις και ζωντανεύουν με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

«Μια μέρα μόνο» έχει η Μέι να ζήσει και θα κάνει ό,τι μπορεί για να περάσει καλύτερα. Η αισιοδοξία της θα παρασύρει τους καινούργιους της φίλους και θα δείξει στους μικρούς αναγνώστες πώς να αγαπήσουν την κάθε στιγμή που τους χαρίζεται και να την αξιοποιήσουν με γέλιο, χορό και τραγούδι.