Μικρομυθοπλασία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sun, 23 May 2021 12:25:30 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Μικρομυθοπλασία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μικροφίλμ», του Πάνου Μυρμιγγίδη, εκδ. Λιβάνη https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bc-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%b3%ce%b3%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2586%25ce%25af%25ce%25bb%25ce%25bc-%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25b3%25ce%25b3%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bc-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%b3%ce%b3%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/#respond Sun, 31 Jan 2021 08:57:18 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11301 Μια συλλογή 25 διηγημάτων-μικροσκοπικών αφηγήσεων, κάτι σαν τα γιαπωνέζικα χάι-κου, όπως σημειώνει στον πρόλογο η εκδότρια κυρία Ελένη Κεκροπούλου, περιέχονται σε αυτό το μικρό βιβλίο. Αναμνήσεις και σημάδια περασμένων εποχών που παραμένουν πάντα πλάι μας, να μας τσιγκλάνε ή να μας σπρώχνουν, ανάλογα!

Βιβλίο Μικροφίλμ 
Συγγραφέας Πάνος Μυρμιγγίδης 
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λιβάνης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια διαφορετική πρόταση είναι αυτό το βιβλίο! 25 διηγήματα που εκτείνονται από μία παράγραφο μέχρι 3 σελίδες το πολύ. Σύντομες ανάσες γεμάτες με ανθρώπους καθημερινούς, διπλανούς, σύγχρονους, που κινούνται σε γειτονιές και σημεία της Αθήνας που έχει περπατήσει ο καθένας. Γλώσσα στρωτή, αφήγηση στέρεη, συμπυκνωμένη, κείμενα που μου δημιούργησαν ποικίλα αισθήματα: τρυφερότητα, νοσταλγία, αγάπη, φόβο, μίσος… Ο συγγραφέας είναι σα να έχει κρατήσει συγκεκριμένες εικόνες-στιγμιότυπα από τη ζωή του και τα στόλισε λιτά και εύστοχα με λέξεις και προτάσεις. Κειμενάκια ολοκληρωμένα, ημιτελή, κάποια σταματούν απότομα έμπλεα νοημάτων και εικόνων, κάποια εκτείνονται τόσο όσο χρειάζεται για να κατανοήσω και να παρασταθώ στους χαρακτήρες. Τα κείμενα αυτά άνετα εντάσσονται στη flash fiction, παραδείγματα της οποίας είναι οι μύθοι του Αισώπου και του Ναστρεδίν Χότζα, ακόμη και ο Σώμερσετ Μωμ με τη συλλογή «Very short stories» (1936). Άλλωστε, ακόμη θυμάμαι το πιο τραγικό δείγμα τέτοιας γραφής: «For shale: baby shoes, never worn» (από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ).

Πραγματικά, μια ποικιλία θεμάτων και εκφράσεων βρίσκεται σε αυτήν τη διαφορετική συλλογή, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bc-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bc%ce%b9%ce%b3%ce%b3%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Το άλλο ρούχο του φόβου», του Αλέξανδρου Κεφαλά, εκδ. Λέμβος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25bf-%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2587%25ce%25bf-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2586%25cf%258c%25ce%25b2%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf%2586%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ac%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%82/#respond Sat, 28 Nov 2020 14:42:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8654 «Το άλλο ρούχο του φόβου» είναι μια συλλογή από «μικρές αφηγήσεις, νανο-διηγήματα, βραχυγραφίες, αφηγηματικές μινιατούρες / βινιέτες (οι ειδήμονες ακόμα προβληματίζονται με τον όρο)», όπως γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας στο προλογικό του σημείωμα. Πρόκειται λοιπόν για ένα σύνολο από «συγγραφικές μονοκοντυλιές» που παρατίθενται βάσει μεγέθους από το μικρότερο στο μεγαλύτερο και περιγράφουν πρόσωπα και καταστάσεις είτε από το κοντινό παρελθόν είτε από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο κύριος Αλέξανδρος Κεφαλάς, ένας άξιος και ταλαντούχος λογοπλέκτης και λογοτέχνης, καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις ακόμη και σε αυτό το βιβλίο, μιας και η ποικιλία της θεματολογίας του είναι αξιοσημείωτη: πόλεις και χωριά, άντρες και γυναίκες, γριές και νέα παιδιά, χήρες και μάνες, κάποιο στο χτες και άλλοι στο σήμερα, όλοι εδώ, συστήνονται ο καθένας με τη σειρά του στον αναγνώστη, σχηματίζοντας μια ατέλειωτη παρέλαση μορφών και εκφράσεων που δε θες να τελειώσει ποτέ.

Βιβλίο Το άλλο ρούχο του φόβου
Συγγραφέας Αλέξανδρος Κεφαλάς
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα υπέροχα αυτά μικρά λογοτεχνήματα περιγράφουν ένα σύμπαν γεμάτο από όλες τις πιθανές εικόνες που μπορεί να βιώσει ή να ακούσει οποιοσδήποτε στη δική του καθημερινότητα. Παραστατικοί διάλογοι, καλοδουλεμένες παρομοιώσεις και μεταφορές, υποδόριο χιούμορ ή υπόνοιες που παίζουν με το μυαλό του αναγνώστη. Από την ηλικιωμένη γυναίκα που πάει να μετατρέψει το υπόλοιπο της σύνταξής της σε χρυσό φτάνουμε στη μάνα που περιγράφει την καθημερινότητά της μπροστά στο εικόνισμα του γιου της, από τη δούλα που έγινε κυρά περνάμε στον εικοσάχρονο που αναπολεί την μποέμικη ζωή του με τους κάποτε έχοντες γονείς του. Βλέμματα και κινήσεις, στιγμές και περιστατικά, τόποι και μορφές γεμίζουν τις σελίδες και με βοήθησαν να ξεφύγω από την προσωπική μου ρουτίνα. Με χιούμορ και δάκρυ, ημιτελή και λυσιτελή κείμενα, εμπλουτισμένα με απαιτητικό και ταυτόχρονα απλό λεξιλόγιο, στολισμένα με καλολογικά στοιχεία, απλώνονται και μαζεύονται, ξεσπαθώνουν ή περιγράφουν αποστασιοποιημένα τις ιστορίες τους.

«Ο Μούργος» είναι ακριβώς εκείνη η ιστορία που λέω συνέχεια ως προς τη σωστή χρήση του facebook που πρέπει να κάνουμε και για την οποία φυσικά κανείς δεν ενδιαφέρεται, μόνο που αποδόθηκε άρτια και μεστά με τρόπο που μόνο ο κύριος Κεφαλάς ξέρει να ζωντανεύει. Το «Αποκαλόκαιρο» περιγράφει τα επαγγελματικά και πανανθρώπινα όνειρα και φιλοδοξίες που κουβαλάμε μαζί μας τον Αύγουστο στις διακοπές για να τα παρατήσουμε άρον άρον στην πρώτη παραλία μόλις μπει ο Σεπτέμβρης! Μου άρεσε πολύ η «Παύση Περπέτουα» γιατί ήταν επίσης μεστό σε εικόνες και νοήματα παρά τις μόλις δύο, αν και εκτεταμένες παραγράφους, και λάτρεψα τη δύναμη με την οποία ο συγγραφέας κατάφερε να ζωντανέψει το τέλος της ιστορίας αφήνοντας ένα «ξεκάθαρο» υπονοούμενο!

Στο διήγημα «Κάθε Κυριακή» περιγράφεται με γλυκόπικρο τρόπο η καθημερινότητα μιας ηλικιωμένης γεροντοκόρης που μου δίνει με μια υπέροχη παρομοίωση τον λόγο ύπαρξης ενός τέτοιου πλάσματος ακόμη κι όταν το έχει εγκαταλείψει η ζωή: «Σαν της πρόσφερε την μπομπονιέρα ο καντηλανάφτης, μια σειρά από πάλλευκα κουφέτα φώτισε το άδολο χαμόγελό της» (σελ. 29). Η «Πρωινή αγγαρεία» είναι ένα διαμαντάκι-έκπληξη για την αμεσότητα με την οποία περιγράφεται ένα θέμα-ταμπού! Τα «Απομεινάρια» θα τα αναφέρω μόνο και μόνο γιατί δεν έχω καταλάβει ακόμη αν έχουμε έναν Στίβεν Κινγκ εν τη γενέσει του ή μια νότα λεπτοδουλεμένου χιούμορ που εγώ δεν κατάφερα να εντοπίσω! «Η φωτογραφία μιας ουτοπίας» αφορά τα τσαλαπατημένα όνειρα ενός Πακιστανού που κατάφερε να έρθει στην Ελλάδα μόνο και μόνο για να ζήσει μια κόλαση χειρότερη απ’ της πατρίδας του αλλά έχει το ψυχικό θάρρος να μην πει κουβέντα γι’ αυτά στα γράμματα που στέλνει στην πατρίδα του.

Το «Αναστάσιμο τραπέζι» με εξόργισε για το παράλογο έθιμο της burnesha που επικρατεί ακόμη και σήμερα σε ορεινά χωριά της Αλβανίας όμως η αφηγηματική δεινότητα του συγγραφέα μαλάκωσε τον θυμό μου και μου έδειξε με όμορφο τρόπο τη χαρούμενη και φωτεινή πλευρά της ζωής. Το «Δούλι» μου έδειξε πως όσο κι αν θες να κάνεις πράγματα «κατά πώς πρέπει» θα υπάρχει πάντα τρόπος να έρθει στο φως αυτό που έπρεπε να κρυφτεί βαθιά μες στην ψυχή και στο παρελθόν!

«Το άλλο ρούχο του φόβου» είναι μια συλλογή μικρών και μεγαλύτερων κειμένων, με ποικίλα εκφραστικά και περιγραφικά μέσα, που θα κρατήσουν ιδανική συντροφιά σε όσους θέλουν συνοπτικές περιγραφές για να βουτάνε μέσα σε αυτές και να κρύβονται από όσα τους κυνηγάνε και τους αγχώνουν.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%ac%cf%82/feed/ 0 «Ογδόντα τρεις ιστορίες μπονζάι για το Σημείο Μηδέν», εκδ. Μιχάλη Σιδέρη https://www.vivliokritikes.com/83-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%b6%ce%ac%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%ad%ce%bd/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=83-%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b6%25ce%25ac%25ce%25b9-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2583%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25bf-%25ce%25bc%25ce%25b7%25ce%25b4%25ce%25ad%25ce%25bd https://www.vivliokritikes.com/83-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%b6%ce%ac%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%ad%ce%bd/#respond Sat, 31 Oct 2020 21:12:11 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7804 Το βιβλίο αυτό είναι η πρώτη ανθολογία λογοτεχνικών κειμένων στα ελληνικά που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση δεκαπέντε χρόνων από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Ο τόμος αυτός είναι προϊόν συνεργασίας του ιστολογίου «Πλανόδιον-Ιστορίες μπονζάι» και του Books’ Journal και περιλαμβάνει μεταφράσεις ξένων διηγημάτων, κείμενα γνωστών Ελλήνων συγγραφέων που κλήθηκαν να λάβουν μέρος και συμμετοχές νέων συγγραφέων και φίλων αναγνωστών του «Πλανόδιου» και του Books’ Journal  που υπέβαλαν κατόπιν πρόσκλησης τα κείμενά τους σε κριτική επιτροπή, η οποία αποτελείτο από τους Βασίλη Μανουσάκη, Ηρώ Νικοπούλου και Έλενα Σταγκουράκη (τα μέλη αυτής της επιτροπής είναι και οι επιμελητές του τόμου). Το πρωτότυπο είναι πως οι ελληνικές συμμετοχές έχουν ανώτατο όριο τις τριακόσιες λέξεις, κάτι που συνάδει με το ύφος και την εστίαση του «Πλανόδιου» στο μικρό διήγημα («μπονζάι»). Επιπλέον, όπως γράφουν οι επιμελητές του τόμου στην εισαγωγή του συλλογικού έργου: «Αυτή η συναγωγή διηγημάτων από διαφορετικές χώρες και γλώσσες μας δίνει μια αρκετά πλούσια εικόνα για τον αντίκτυπο που είχε διεθνώς το καθοριστικό γεγονός της 11ης Σεπτεμβρίου» (σελ. 13).

Βιβλίο Ογδόντα τρεις ιστορίες μπονζάι για το Σημείο Μηδέν
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Μιχάλης Σιδέρης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ογδόντα τρία διηγήματα λοιπόν, Paul Auster και Joyce Carol Oates, Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής και Γιώργος Δουατζής, Μάκης Πανώριος και Λεία Χατζοπούλου-Καραβία μεταξύ πολλών άλλων, Ελλάδα και Βουλγαρία, Ρωσία και ισπανόφωνες χώρες είναι όλα εδώ, σε έναν φροντισμένο και πολυπρισματικό συλλογικό τόμο διηγημάτων σχετικά μικρής έκτασης. Ποικιλία αφηγήσεων, στυλ, τεχνικών, γραφής, οπτικής γωνίας, διαφορετικές και εναλλακτικές αντιλήψεις και κουλτούρες, δημιουργούν μια καινοτόμο πρωτοβουλία που αξίζει την υποστήριξη του κάθε αναγνώστη.

Συγκλονιστικός και ωμά δοσμένος ο παραλληλισμός των δύο χωρών που μπλέχτηκαν στο αιματηρό γαϊτανάκι εκείνου του Σεπτέμβρη στο «Πρωτόγαλα» της Ιωάννας Αμπατζή. Λίγες λέξεις, έντονες εικόνες, κοφτές φράσεις που γεμίζουν την ατμόσφαιρα και συμπληρώνουν κατάλληλα την τηλεοπτική κάλυψη των πτώσεων των Πύργων. Το «Νέα Υόρκη-Σημείο Μηδέν» της Lydia Acevedo είναι μια κραυγή αγωνίας απέναντι στο αχανές Γιατί του σύμπαντος, λέξεις-χαστούκια που σχηματίζουν το τεράστιο ερωτηματικό που πλανάται από τότε πάνω από τη Νέα Υόρκη. Είναι τόσο αυστηρές, έντονες και γεμάτες οι λέξεις του κειμένου που θέλω να το διαβάσω στα ισπανικά! Στο «Σκαληνό» υπάρχει ένα εξαιρετικό θεματικό τρίγωνο που κινείται μεταξύ Δίδυμων Πύργων, πύργων σκακιού πριν το ματ και των δύο πανύψηλων πύργων της κυρα-Παναγιώτας «που τους σώριασαν μέσα σε ένα ξεροπήγαδο οι ταγματασφαλίτες». Απλώς σιωπή, αντίστοιχη με κείνη που ένιωσα διαβάζοντας το «Αργά» του Μανόλη Βενιέρη, αν το θυμάμαι καλά βέβαια, μιας και δάκρυζα από την πρώτη ως την τελευταία λέξη.

«Η 11η Σεπτεμβρίου του 2001» του Βλαντιμίρ Βλαντμέλι είναι ένα 20σέλιδο διήγημα που αφορά την επικοινωνία που έχει ένας Ρώσος μετανάστης, εργαζόμενος επιτέλους αξιοπρεπώς στη Μινεάπολη, με τον γιο του, που εργάζεται στους Δίδυμους Πύργους. Σελίδα τη σελίδα ο αναγνώστης περνάει από το χαμόγελο της ρουτίνας πατέρα και γιου που βρήκαν το όνειρό τους στην Αμερική στην άρνηση του εγκεφάλου να δεχτεί ό, τι δείχνει η τηλεόραση κι από κει στην αγωνία αν ο γιος είναι μέσα στο κτήριο. Μέσα από αυτό το υπέροχο κείμενο ξεπηδάνε αρκετοί αντιπροσωπευτικοί τύποι της αμερικανικής ηπείρου (ο σκληρά εργαζόμενος που αδιαφορεί για τα συμβάντα γύρω του και αναπνέει μέσα από την κακεντρέχειά του αν βρίσκει λάθη στους συναδέλφους του, ο διευθυντής-άνθρωπος που συμπαραστέκεται στον εργαζόμενο που έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο, ο νεαρός που αγωνιά για τη ζωή του αλλά δε γίνεται να μη χασκογελάσει ως διέξοδο για κάποιες τυχερές στιγμές μες στην ατυχία του ώσπου…). Πιστεύω πως είναι ένα από τα καλύτερα κείμενα της ανθολογίας, ρεαλιστικό, τρυφερό και διεισδυτικό.

Κι εκεί που γελούσα με τη φράση «Αμέρικαν σιντρίμ» στο «Ροκέ επουράνιο» του Δημήτρη Καλοκύρη ή στην κωμικοτραγική σύμπτωση της «Παράπλευρης απώλειας» της Μέρης Λιόντη, η «Ασυγχρονία» της Zulma Quiñones Senati και το «Cubicle coma» της Σοφίας Κιόρογλου με συγκλόνισαν με τα παιχνίδια της μοίρας, της τύχης, της ειμαρμένης, πώς να το πω καλύτερα, και την ικανότητα αυτών των συγγραφέων, σχεδόν δωρικά, να καταγράψουν στο χαρτί τραγικές ιστορίες ανθρώπων που βίωναν εκείνη τη στιγμή. Από την άλλη «Οι άγγελοι του παραδείσου» του Γιώργου Λυκοτραφίτη τολμάνε να περιγράψουν τα αισθήματα ενός αεροπειρατή πριν την πρόσκρουση στους Πύργους, και μάλιστα με τρόπο τόσο αληθινό, γνήσιο και, ναι, τρυφερό! Στις «Διάφορες σημειώσεις» του Paul Auster στάθηκα λίγο περισσότερο στη φράση: «Δεν έχουμε κανένα προηγούμενο γι’ αυτό που έγινε σήμερα και οι συνέπειες αυτής της επίθεσης θα είναι αναμφισβήτητα απαίσιες. Περισσότερη βία, περισσότερος θάνατος, περισσότερος πόνος για όλους. Κι έτσι ξεκινάει τελικά ο εικοστός πρώτος αιώνας» (σελ. 182). Και υπάρχουν κι άλλα πολλά κείμενα, από τα οποία ο καθένας θα ξεχωρίσει κάποιο ή θα το βάλει για πάντα στην καρδιά του.

Οι «83 ιστορίες μπονζάι» είναι μια συλλογή διηγημάτων για την πολύνεκρη αποφράδα μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οπότε η κεντρική ιδέα δεν είναι ευχάριστη ή αισιόδοξη, παρ’ όλ’ αυτά η ποικιλία των εκφραστικών μέσων, η διαφορετικότητα στη γραφή, το ετερόκλητο και αρμονικά συνταιριασμένο σύνολο των γραφόντων συναποτελούν μια πολύ καλή ανθολογία, στην οποία ενυπάρχουν το ρεαλιστικό με το φανταστικό, το χιούμορ με τη συγκίνηση, το δοκίμιο με το διήγημα, η πρωτοπρόσωπη με την τριτοπρόσωπη αφήγηση. Αμερικανοί, Έλληνες, Πακιστανοί και Άραβες ζουν στο πετσί τους ή στη φαντασία τους την τραγική αυτή ημερομηνία κι έτσι για κανέναν η υπόλοιπη ζωή δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

]]> https://www.vivliokritikes.com/83-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%b6%ce%ac%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%ad%ce%bd/feed/ 0 «Το λεξικό των ανωμάλων ρημάτων μου», της Θέdας Καϊδόγλου, εκδ. Bookstars https://www.vivliokritikes.com/%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%cf%89%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bd-%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%8a%ce%b4%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25be%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c-%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2589%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bb%25cf%2589%25ce%25bd-%25cf%2581%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd-%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%258a%25ce%25b4%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25bb%25ce%25bf https://www.vivliokritikes.com/%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%cf%89%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bd-%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%8a%ce%b4%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf/#respond Sat, 01 Aug 2020 12:17:54 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5771
Όλα όσα ήθελα να πω και δεν τα κατάφερα, όλα όσα είπα ερήμην μου με το νι και με το σίγμα, όσα υπονόησα κλείνοντας το μάτι στα απρόοπτα και στα ξαφνικά στα καλά του καθουμένου, όσα επινόησα μαεστρικά, ώστε να νομίζω πως συνέβησαν, άλλα που συνέβησαν και με κυνηγούν ακόμα, άλλα, που θα μεθοδεύσω κι ας μη ξέρω καν πού πέφτει η λέξη μέθοδος στο λεξικό. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το λεξικό των ανωμάλων ρημάτων μου
Συγγραφέας Θέdα Καϊδόγλου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Bookstars
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το λεξικό των ανωμάλων ρημάτων μου ή μικροδιηγήματα και μικροατυχήματα μιας ανερχόμενης, ικανής συγγραφέως. Διηγήματα με πρωτότυπη μορφή και φόρμα, κάποια νατουραλιστικά, κάποια μεταφυσικά, μα όλα καλοδουλεμένα και καλογραμμένα. Άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο ταξιδεύουν τον αναγνώστη σε διάφορα και διαφορετικά περιστατικά ενός ανθρώπου, μιας στιγμής, μιας κοινωνίας. Λέξεις επιλεγμένες με προσοχή, ποικίλα συναισθήματα, χιλιάδες πειραματισμοί, μια όμορφη αυλή των θαυμάτων που σας περιμένει να την ανακαλύψετε και να την περπατήσετε. Κάποιοι τρόποι γραφής ίσως ξενίσουν, κάποιοι ίσως γίνουν αρεστοί, τα κείμενα όμως αυτής της έκδοσης εν συνόλω δείχνουν μια λογοτέχνιδα που, όταν με το καλό καταπιαστεί και γράψει ένα εκτεταμένο μυθιστόρημα θα βρει την προσωπική γραφή που της ταιριάζει και θα χτίσει ένα γοητευτικό και συναρπαστικό οικοδόμημα! Ανοίξτε το βιβλίο σε μια τυχαία σελίδα και απολαύστε το κάθε μικρό διαμαντάκι που θα σας τύχει. Ρουφήξτε κάθε σταγόνα που θα στάξει από τους μίσχους των λέξεων, οσφρανθείτε το χαρτί, δείτε την ιστορία που εκτυλίσσεται μπροστά σας! Θα βγείτε κερδισμένοι!

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι της συγγραφέως.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%cf%89%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bd-%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%8a%ce%b4%cf%8c%ce%b3%ce%bb%ce%bf/feed/ 0 «22 + 1 συγγραφείς μάς λένε τον καφέ», επιμ. Κατερίνα Κρυστάλλη, εκδ. 121 Words https://www.vivliokritikes.com/22-1-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%ad/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=22-1-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b3%25cf%2581%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b5-%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25ad https://www.vivliokritikes.com/22-1-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%ad/#respond Fri, 03 Jul 2020 14:03:47 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5319 Η μικρομυθοπλασία ή microfiction είναι ένα νέο είδος λόγου που χαρακτηρίζεται για τη συντομία και τη συμπύκνωσή του. Σύμφωνα με τη Βιολέτα Ρόχο αυτό το είδος γεννήθηκε στη Λατινική Αμερική όπου αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970 και διαδόθηκε ευρύτερα από τη δεκαετία του 1990 και εφεξής. Η συγγραφέας καταθέτει μια ενδιαφέρουσα άποψη για την αναγνωρισιμότητα του είδους και την αποδοχή του ή όχι στον χώρο της λογοτεχνίας: «δεν είναι γνωστό πότε ξεκίνησε, ούτε τα χαρακτηριστικά της είναι ξεκάθαρα, ούτε το όνομά της, ενώ είναι πολλοί εκείνοι που διεκδικούν την πατρότητά της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αν υπάρχει ως ανεξάρτητο είδος είναι γιατί οι θεωρητικοί όρισαν την ύπαρξή της και από κάποια στιγμή και έπειτα οι συγγραφείς ανέπτυξαν δείγματα γραφής που επιβεβαιώνουν τους μελετητές».

Βιβλίο 22 + 1 συγγραφείς μάς λένε τον καφέ
Επιμελητής Κατερίνα Κρυστάλλη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης 121 Words
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Φρέντο εσπρέσο, φρέντο καπουτσίνο, μόκα, μακιάτο, νες, λάττε, με λικέρ ή αφρόγαλα και φυσικά ελληνικός, βαρύς ή γλυκός, είναι οι καφέδες που δοκιμάζουμε στη ζωή μας κι αφήνουν πάντα μια γλυκόπικρη γεύση στον ουρανίσκο της ημέρας μας. Με αστείρευτη φαντασία είκοσι δύο + 1 συγγραφείς γράφουν συμπυκνωμένες, μεστές ιστορίες 121 λέξεων που ζωντανεύουν διάφορες ιστορίες της καθημερινότητάς μας, σκαμπρόζικες, ανατρεπτικές, αστείες, συγκινητικές, ιστορίες αποχαιρετισμού και αγάπης, ένωσης και χωρισμού, καλωσορίσματος και αναχωρήσεων. Σε Μεξικό, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, σε διαμερίσματα, σε γραφεία, σε μοναχικές ψυχές, σε δακρυσμένους χτύπους εκεί μας ταξιδεύει η κάθε μία ιστορία αυτής της καλαίσθητης συλλογής.

Γέλασα με τον «Ελληνικό τον δολοπλόκο» της Βέρας Καρτάλου (εξαίρετος ανθρωπομορφισμός ειδών καθημερινής χρήσης), συγκατένευσα στον «Φρέντο καπουτσίνο» της Λυδίας Ελιόγλου, η Νίκη Μουσούλη στο «Καφεδάκι της μοίρας» μου έκλεισε το μάτι, μου άρεσαν οι μεταφορές στον «Μακιάτο» του Βασίλη Ψηλακάκου, συγκινήθηκα με το «Αμερικάνο» της Στέλλας Κουρμούλη ενώ «Ο χρυσός του Μοντεζούμα» του Ιωάννη Μπαχά μας ταξιδεύει στην εποχή των Ίνκας. Δύσκολο να ξεδιαλέξω ποια μ’ άρεσε περισσότερο, ακόμη κι αυτές που δεν αναφέρω δικαιούνται μια ματιά και όλες μαζί σχηματίζουν μια διαφορετική αναγνωστική πρόταση.

Το βιβλίο κυκλοφορεί με τη στήριξη του www.121words.com, μιας ιστοσελίδας αφιερωμένης στη διάδοση της μικρομυθοπλασίας, και μπορείτε να το προμηθευτείτε στέλνοντας προσωπικό μήνυμα στη σελίδα της συλλογικής αυτής προσπάθειας στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/22-1-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%ad/feed/ 0 «Οκτώ μικρές ιστορίες», της Νίκης Μουσούλη, εκδ. 121 Words https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf%25ce%25ba%25cf%2584%25cf%258e-%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25ad%25cf%2582-%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25ba%25ce%25b7-%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/#respond Mon, 24 Feb 2020 17:12:23 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3552 Η μικρομυθοπλασία ή microfiction είναι ένα νέο είδος λόγου που χαρακτηρίζεται για τη συντομία και τη συμπύκνωσή του. Σύμφωνα με τη Βιολέτα Ρόχο αυτό το είδος γεννήθηκε στη Λατινική Αμερική όπου αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970 και διαδόθηκε ευρύτερα από τη δεκαετία του 1990 και εφεξής. Η συγγραφέας καταθέτει μια ενδιαφέρουσα άποψη για την αναγνωρισιμότητα του είδους και την αποδοχή του ή όχι στον χώρο της λογοτεχνίας: «δεν είναι γνωστό πότε ξεκίνησε, ούτε τα χαρακτηριστικά της είναι ξεκάθαρα, ούτε το όνομά της, ενώ είναι πολλοί εκείνοι που διεκδικούν την πατρότητά της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αν υπάρχει ως ανεξάρτητο είδος είναι γιατί οι θεωρητικοί όρισαν την ύπαρξή της και από κάποια στιγμή και έπειτα οι συγγραφείς ανέπτυξαν δείγματα γραφής που επιβεβαιώνουν τους μελετητές».

Βιβλίο Οκτώ μικρές ιστορίες
Συγγραφέας Νίκη Μουσούλη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης 121 Words
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σε αυτό το είδος λοιπόν είναι αφιερωμένη η νέα συγγραφική προσπάθεια της Νίκης Μουσούλη που έγραψε μια ενδιαφέρουσα συλλογή τριών μικρών ιστοριών που περιέχουν 121 λέξεις ακριβώς! «Η έκπληξη» είναι μια τρυφερή ματιά στον μύθο του Άη-Βασίλη, «Η μάγισσα» είναι ένα μαγικό παράθυρο των παιδιών με θέα τη γνώση και το «Μυστικό της εαρινής ισημερίας» είναι μια ερωτική ιστορία ανάμεσα στο Έρεβος και την Αυγή. Η συγγραφέας έχει πλούσιο και προσεγμένο λεξιλόγιο και καταφέρνει να ολοκληρώσει μέσα σε ελάχιστες σελίδες ιστορίες με ουσιαστικό περιεχόμενο και, γιατί όχι, ανατροπές. Οι διάλογοι επίσης σπανίζουν, όπου υπάρχουν όμως είναι εξίσου λιτοί και περιορισμένοι στα άκρως απαραίτητα λόγια.

Ο τίτλος της συλλογής είναι ενδεικτικός, μιας και οι ιστορίες είναι μόνο τρεις, απλώς είναι έτσι χωρισμένες σε υπο-ενότητες που δημιουργούν ένα σύνολο οχτώ ιστοριών. Αυτό είναι το concept του 121 Λέξεις, όπου κάθε βιβλιαράκι μπορεί να αποτελείται από μια μεγάλη ιστορία κομμένη σε οκτώ μέρη ή με αυτόνομες τύπου «μια σελίδα, μια ιστορία». Η συλλογή της Νίκης Μουσούλη έχει πολλά θετικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα και η θεματική της ποικιλία δείχνει την πολυπρισματικότητα της συγγραφέως. Μου άρεσε επίσης η καλλιτεχνική, ιδιαίτερη γραμματοσειρά και η αφοσίωση στο μπλε χρώμα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί με τη στήριξη του www.121words.com, μιας ιστοσελίδας αφιερωμένης στη διάδοση της μικρομυθοπλασίας, και μπορείτε να το προμηθευτείτε στέλνοντας προσωπικό μήνυμα στη συγγραφέα, στο προφίλ της στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/feed/ 0