Μελάνι – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Tue, 02 Feb 2021 12:37:50 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Μελάνι – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μετά τα μεσάνυχτα», της Daphne du Maurier, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b1-daphne-du-maurier/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2584%25ce%25ac-%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2583%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2585%25cf%2587%25cf%2584%25ce%25b1-daphne-du-maurier https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b1-daphne-du-maurier/#respond Thu, 28 Jan 2021 17:55:31 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11039 Η ιστορία στρέφεται γύρω από ένα νεαρό παντρεμένο ζευγάρι με δύο παιδιά. Έχοντας χάσει πρόσφατα τη μικρή τους κόρη από μηνιγγίτιδα ο Τζον και η Λόρα βρίσκονται στη Βενετία για να ξεχάσουν. Εκεί συναντούν δύο ηλικιωμένες δίδυμες αδελφές, η μία εκ των οποίων είναι τυφλή. Οι γυναίκες αυτές υποστηρίζουν πως η τυφλή αδελφή είναι μέντιουμ και βλέπει το κοριτσάκι μαζί με τους γονείς του. Η Λόρα χαίρεται ιδιαίτερα με αυτό, αλλά ο Τζον αντιμετωπίζει τις δύο γυναίκες με σκεπτικισμό. Σύντομα οι εξελίξεις ξεφεύγουν από τον έλεγχο του ζευγαριού, για να καταλήξουν σε ένα τέλος που συγκλονίζει τον αναγνώστη. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Μετά τα μεσάνυχτα
Τίτλος πρωτοτύπου Not after midnight
Συγγραφέας Daphne du Maurier
Μεταφραστής Γωγώ Αρβανίτη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα συγκλονιστικό εκτεταμένο διήγημα με αναπάντεχο τέλος. Τα λόγια είναι πραγματικά περιττά. Το ζευγάρι, οι γριές, ο άντρας που βλέπει τον θάνατό του αλλά αναστατώνει την αστυνομία και τα ξενοδοχεία της Βενετίας από ένα λάθος, τέλειο, από τα καλύτερα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b1-daphne-du-maurier/feed/ 0 «Τραμπάλα», του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ad%25ce%25b6%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/#respond Sun, 10 Jan 2021 11:43:25 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10406 Ο κύριος Χρήστος Αρμάντο Γκέζος μετά το υπέροχο κοινωνικό μυθιστόρημα «Η λάσπη» επιστρέφει με μια συλλογή δέκα διηγημάτων μέσα από τα οποία προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τον περιβάλλοντα κόσμο και τον ψυχισμό του ανθρώπου. Με σύντροφο και δείκτη τις λέξεις, με όπλα του το ταλέντο και το προσωπικό του, χαρακτηριστικό ύφος γραφής διαλέγει δέκα διαφορετικές αφετηρίες, δέκα διαφορετικά θέματα, με εναλλασσόμενες μορφές αφήγησης και τεχνικές. Διαλέγει το πρώτο και το τρίτο πρόσωπο, την ομαλή αφήγηση αλλά και την πρωτοποριακή, αυτήν χωρίς τελείες, έτσι για να αυξάνεται ο παλμός του αναγνώστη. Δέκα διαφορετικές ιστορίες που όμως σε κάποια σημεία ομοιάζουν, μιας και κάποια χαρακτηριστικά επαναλαμβάνονται: η πίεση της δουλειάς, η απειλή της μοναξιάς, η ανάγκη για μια αύρα στο πλάι της ζωής, η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών, η διαφορετικότητα…

Βιβλίο Τραμπάλα
Συγγραφέας Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο συγγραφέας πειραματίζεται με όποιον τρόπο ξέρει και μπορεί να στηρίξει με το στυλ του, χαρίζοντάς μου μια πληθώρα ιστοριών και αφηγηματικών αξόνων, προκαλώντας με κάθε φορά να φτάσω ως το τέλος κάποιες ιστορίες του. Ελάχιστες δεν κατάφερα, κυρίως λόγω του σουρεαλισμού ή της ποιητικότητάς τους, μιας και δεν είναι τα αγαπημένα μου είδη, σε κανένα όμως σημείο δεν ένιωσα χαμένος, μιας και η λεξιλογική απόδοση της καθημερινότητας, του εσωτερισμού, της εποχής μας είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας πένας που ξεχωρίζει διακριτικά από το ποτάμι των σημερινών λογοτεχνικών πονημάτων.

Θα σταθώ ιδιαίτερα στο «Καρδιές για φάγωμα», όπου μια φτωχή γυναίκα καθαρίζει αγκινάρες για λογαριασμό μιας γειτόνισσας και την πιάνει απελπισία γιατί μαύρισαν παρ’ όλο το λεμόνι που τους έριξε. Τι θα γίνει τώρα που η ξένη γυναίκα φυσικά τις θέλει άσπρες άσπρες να τις μαγειρέψει για τους μουσαφιραίους της; Μέσα σε περίπου 12 σελίδες ο συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει το κοινωνικό δέσιμο του χωριού, να καταγράψει την ντοπιολαλιά του και να τονίσει με τραγικό τρόπο τη ματαιότητα. Ο γιος της οικογένειας, με τη δική του ματιά, μας περιγράφει την καθημερινότητα της οικογένειάς του, μας δείχνει, ψάχνοντας για δανεικά ώστε ν’ αγοράσουν άλλες αγκινάρες μπας και τις σώσουν, τον τρόπο που φέρονται διάφοροι κάτοικοι του χωριού (κάποιος τσιγκούνης, κάποιος άνεργος, κάποιος με άφθονο έχειν) ανάλογα τη θέση τους και τη χρεία που τους χτυπάει την πόρτα. Πρόκειται για ένα μικρό διαμαντάκι με απρόσμενο τέλος, γεμάτο με όλα τα προτερήματα της γραφής του κυρίου Γκέζου.

«Η τραμπάλα» είναι μια φροντισμένη, καλογραμμένη συλλογή διηγημάτων, με ποικιλία μορφών, αφήγησης, περιεχομένου, συναισθημάτων και μια ένδειξη του πόσο μου λείπει ο κύριος Γκέζος σε κάτι πιο εκτεταμένο, όπως ένα μυθιστόρημα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Το μυστικό», των Rita Monaldi και Francesco Sorti, εκδ. Μελάνι (Άτο Μελάνι #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-rita-monaldi-francesco-sorti/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c-rita-monaldi-francesco-sorti https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-rita-monaldi-francesco-sorti/#respond Thu, 07 Jan 2021 15:04:59 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10209 Ένα βιβλίο που με ταλαιπώρησε για κοντά δύο εβδομάδες και το προτείνω με μεγάλη επιφύλαξη, μόνο για σκληροπυρηνικούς αναγνώστες, φανατικούς μελετητές της ευρωπαϊκής Ιστορίας πλέον και μόνο. Συνέχεια του «Τυπωθήτω» κι όπως έλεγα και σε εκείνη την παρουσίαση, οι συγγραφείς έχουν έτοιμες άλλες δύο συνέχειες, που μεταξύ μας δεν σκοπεύω να τις διαβάσω. Δηλαδή τι άλλο πια θα συμβεί σε αυτόν τον ταλαίπωρο 16ο αιώνα και θα χωρέσει με τη βία σε μια μυθιστορηματική πλοκή;

Βιβλίο Το μυστικό
Τίτλος πρωτοτύπου Secretum
Συγγραφείς Rita Monaldi, Francesco Sorti
Μεταφραστής Βασίλης Καραγιώργος
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα 
Εκδότης Μελάνι (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δεκαεπτά χρόνια μετά το πρώτο βιβλίο, ο νάνος (τότε παραγιός του ξενοδοχείου, τώρα έξτρα βοηθός σε πλούσιο αγροτόσπιτο της οικογένειας Σπάντα), σύζυγος πλέον της πόρνης Κλορίνιτια, που έχει εξελιχθεί σε σοφή μαμή και της ζητούν τη βοήθεια όλες οι γυναίκες Ρώμης και περιχώρων, ο νάνος λοιπόν θα προσληφθεί για να βοηθήσει στις πλούσιες, πενθήμερες ετοιμασίες του γάμου του γιου Σπάντα και με έκπληξη θα διαπιστώσει ότι ο Άτο Μελάνι είναι ανάμεσα στους καλεσμένους! Ποιος λοιπόν ο σκοπός της παρουσίας του στη γιορτή; Ποια τα βαθύτερα σχέδιά του; Θα τον εμπιστευθεί τελικά ο νάνος; Άλλαξε συμπεριφορά ο Άτο ή εξακολουθεί να εκμεταλλεύεται και να δωροδοκεί;

Από τη μια πεθαίνει ο Κάρολος Β΄, βασιλιάς της Ισπανίας, και δυστυχώς χωρίς απογόνους, και από την άλλη ο νέος Πάπας Ιννοκέντιος ΙΒ΄ γιορτάζει άλλο ένα ιωβηλαίο της παπικής εκκλησίας (φήμες κυκλοφορούν ότι είναι ετοιμοθάνατος). Ο Βασιλιάς της Ισπανίας ζητά λύση διαδοχής από τον Πάπα κι έτσι ο Άτο Μελάνι με ένα σωρό συνωμοσίες και συνεργούς πλαστογραφεί την υπογραφή του Πάπα και προτείνει ως διάδοχο τον εγγονό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, Φίλιππο του Ανζού, με αποτέλεσμα ο Λουδοβίκος να βάζει χέρι στις ισπανικές κτήσεις. Αυτή η κίνηση πυροδοτεί έναν σκληρό κι αιματηρό πόλεμο σε όλη την Ευρώπη, με τις αποικίες και τις κτήσεις όλων, τα σύνορα και τα δεδομένα να αμφισβητούνται απ΄ όλους. Ανάμεσα στους συνεργούς είναι και η Μαρία Μαντσίνι, ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄, την οποία η Βασιλομήτωρ εξεδίωξε από την αυλή και ο Λουδοβίκος, που δεν πρόκειται να ερωτευτεί ποτέ ξανά καμία γυναίκα, να ξεσπά σε όλες τις θηλυκές υπάρξεις του κράτους του και του κρεβατιού του.

Όλα αυτά, που δίνονται με το σταγονόμετρο, ο Μελάνι φωτίζεται πότε έντονα και πότε ελάχιστα, διανθισμένα από ένα σωρό λεπτομέρειες φαγητών, ντυσιμάτων, τρόπων διασκέδασης, τρόπων ξεγέννησης, νοοτροπιών για τη μαιευτική και για το πώς να έρχονται στον κόσμο υγιή παιδιά (να φανταστείτε ότι, αν γεννηθεί μαύρο παιδί από λευκή, άρα τρέχα γύρευε πώς πέρναγε την ώρα της τα βράδια η ύπανδρος σύζυξ, έλεγαν οι μαίες, α, δεν είναι τίποτα, είδε έναν μαύρο δούλο στον δρόμο και εντυπώθηκε η εικόνα του στο μυαλό της!!!!). Αναλυτικές περιγραφές, αναλυτικές σκευωρίες, αναλυτικοί χαρακτήρες, κάτι σαν φάντασμα που δεν κατάλαβα πώς το εξηγεί ο συγγραφέας, ελάχιστες ανατροπές, άρχισα να πηδάω σελίδες στο τέλος. Να φανταστείτε ούτε καν ασχολήθηκα με τις ιστορικές επεξηγήσεις και τεκμηριώσεις! Επίσης, αυτήν τη φορά ο Λαυρέντιος, που είχε στείλει το πρώτο αντίγραφο του «Τυπωθήτω» στα χέρια του Γραμματέα της Επιτροπής για την Ανακήρυξη των Αγίων ώστε να σκεφτεί καλύτερα πριν αγιοποιήσει τον Ιννοκέντιο ΙΑ΄, τώρα βρίσκεται εξόριστος σε απόμερο μέρος της Ιταλίας, διαμαρτύρεται στο ίδιο άτομο και του στέλνει κι άλλο χειρόγραφο των συγγραφέων που είχε γνωρίσει! Πώς και γιατί επίσης δεν πολυκατάλαβα.

Τέλος πάντων, πολύ δύσκολο, πολύ μπερδεμένο, πολύ αναλυτικό, το αφήνω στη δική σας κρίση. Την κατάσταση την κάνει χειρότερη η μετάφραση, που εδώ είναι πάρα πολύ αδύνατη (για να μην τη χαρακτηρίσω αλλιώς), με ένα σωρό λέξεις και συντάξεις που δεν ευσταθούν στην ελληνική γλώσσα (αποκορύφωμα: η απόδοση της βασίλισσας της Λήμνου Υψιπύλης ως Ισιφίλη-σελ. 190). Η έκδοση συνοδεύεται από CD, που δυστυχώς η δική μου κόπια δεν είχε και δεν ξέρω να σας πω τι ακούγεται και πόσο ταιριάζει με την ατμόσφαιρα του βιβλίου.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-rita-monaldi-francesco-sorti/feed/ 0 «Όλα πάνε ρολόι (ή σχεδόν)», της Στυλιάνας Γκαλινίκη, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5-%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b9-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b5-%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%258c%25ce%25b9-%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25ba%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5-%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b9-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7/#respond Wed, 28 Oct 2020 14:22:27 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7669 Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η άφιξη μίας ξένης νέας κοπέλας με το παράξενο όνομα Αλγερία έρχεται να ταράξει τη φιλήσυχη και θεοσεβούμενη κοινωνία της Σεωρής, ενός “αρχετυπικού” χωριού της ελληνικής επαρχίας. Η Αλγερία παντρεύεται τον Μηνά, που την έφερε στο χωριό, και χτίζουν το “ισπανικό” τους σπίτι, ζώντας χαμηλόφωνα τον παράφορο έρωτά τους. Σύντομα αποκτούν μία κόρη, τη Ρόρη, ένα ζωηρό και πανέξυπνο κοριτσάκι με τις πιο παράξενες απορίες. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν ρολόι. Ή μήπως όχι; (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Όλα πάνε ρολόι (ή σχεδόν)
Συγγραφέας Στυλιάνα Γκαλινίκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η αλήθεια είναι ότι σαν πλοκή δεν κατάλαβα και πολλά. Η Ρόρη επιστρέφει στο χωριό της, Σεωρή, πολλά χρόνια μετά για να μαζέψει τα κόκαλα των γονιών της που βρήκαν τραγικό θάνατο εκείνη τη νύχτα. Το χωριό αναστατώνεται. Δε φτάνει που ανέχτηκαν την ξένη, την Αλγερία, με τα καμώματά της τόσα χρόνια (ω ναι, τραγική η σκηνή που κομματιάζουν το βιός της μετά το θάνατό της) τώρα θα έχουν και το αποσπόρι της; Είναι πολύ όμορφη η γραφή, πολύ λογοτεχνική πολύ ταξιδιάρικη. Η συγγραφέας δε βιάζεται να πει την ιστορία της. Κάθε αράδα από τη ζωή της οικογένειας της Ρόρης δίνει την αφορμή να φωτίσουμε και μια άλλη οικογένεια του χωριού, τους ανθρώπους που την απαρτίζουν, τα καμώματά τους, τα ένοχα μυστικά τους. Είναι απίστευτος ο μικρόκοσμος του χωριού όπως τον φωτογραφίζει η Γκαλινίκη. Ο παπάς που μιλάει με το Θεό (απίστευτες οι παρομοιάσεις και οι κινήσεις του Θεού, σα να διαβάζω Ιλιάδα, όπου οι θεοί ζωντανεύουν και συμπαρίστανται στους ανθρώπους), το κομμωτήριο, το μπακάλικο, το σχολείο και τόσα μα τόσα άλλα. Πώς υποδέχτηκαν μια ξένη που διάλεξε ο συντοπίτης τους, ποια περιπέτεια υγείας έζησε με τόση καρτερικότητα, η αγάπη της για όλους, ακόμη και για τον «τρελό του χωριού» (τι κλάμα έριξα με τα παθήματά του) και τέλος, το τραγικότερο όλων, το τέλος που βρήκε το ζευγάρι, τον ένα στην αγκαλιά του άλλου, και όχι με τρόπο που μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Η ιστορία τελειώνει με την άφιξη της Ρόρης στο χωριό. Μέχρι τότε αλλάζουν τα πάντα στην αντίληψη του αναγνώστη, μπαίνουν και οι τελευταίες ψηφίδες του παζλ. Δε χρειάζεται να μάθουμε τι έγινε μετά. Αρκεί που έφτασε. Πανέμορφο και τρυφερό.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι της από το προφίλ της Χριστίνας Ζουρνά στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5-%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b9-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7/feed/ 0 «Η φυγή», της Σώτης Τριανταφύλλου, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%8e%cf%84%ce%b7-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2586%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25ae-%25cf%2583%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7-%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2586%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%8e%cf%84%ce%b7-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85/#respond Sat, 17 Oct 2020 17:25:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7342 H φυγή είναι μια ιστορία για έναν απαγορευμένο έρωτα που γίνεται πραγματικότητα μόνο και μόνο επειδή τα δύο πρόσωπα δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Η Άννα και ο Αποστόλης – δυο άνθρωποι που φαινομενικά ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους – αψηφούν τα σκληρά ήθη της επαρχίας διεκδικώντας το δικαίωμα τους στην ευτυχία. Αλλά, η ευτυχία τους ξεγλιστράει: στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, ανάμεσα σε μνήμες πολέμου και εγκλημάτων, σε κλίμα δηλητηριασμένο, γεννιέται αυτός ο απρόσμενος έρωτας, ένας έρωτας σκανδαλώδης και μοιραίος. Καθώς η Άννα κι ο Αποστόλης αναζητούν έναν τρόπο να ζήσουν, ο κόσμος καταρρέει γύρω τους και μέσα τους. Και παρά τις δεσμεύσεις μιας αμείλικτης επαρχιακής κοινωνίας, παρά τα παιχνίδια της τύχης, παρά τις τύψεις και τις αμφιβολίες, η φυγή τους είναι ένα γεγονός που τους θυμίζει το δικαίωμα τους στην προσωπική ελευθερία.(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Η φυγή
Συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Είχα ξεχάσει τη σύντομη και δυνατή γραφή της Σώτης. Απλή ιστορία, απλή γραφή αλλά με μια απίστευτη εσωτερική δύναμη. Με παρέσυρε και με απογοήτευσε το τέλος. Εκεί που πήγαιναν όλα καλά…Αλλά έτσι είναι η ζωή. Σίγουρα πιο κοντινό σε μας από τη «Συγχώρεση», αλλά και πάλι μας χαρίζει άφθονα ερωτήματα πάνω στη ζωή. Αναρωτιέμαι πώς να είναι τα εκτενέστερα μυθιστορήματά της.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%8e%cf%84%ce%b7-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Γυμνός», του David Sedaris, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%85%ce%bc%ce%bd%cf%8c%cf%82-david-sedaris/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b3%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bd%25cf%258c%25cf%2582-david-sedaris https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%85%ce%bc%ce%bd%cf%8c%cf%82-david-sedaris/#respond Mon, 28 Sep 2020 16:25:57 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7030 Καλωσήρθατε στον ξεκαρδιστικό, αλλόκοτο, ελεγειακό, εξωφρενικό κόσμο του Ντέιβιντ Σεντάρις. Στο «Γυμνός», ο Σεντάρις μετατρέπει την πρόσφατη μανία με την αυτοβιογραφία σε κάτι καινούργιο, αντλώντας υλικό από το υπέρμετρα εύφορο έδαφος της ζωής του, της οικογένειάς του και της μοναδικής του άποψης για τον κόσμο ισορροπώντας ανάμεσα στο ανελέητα καυστικό πνεύμα και σε μια βαθιά φιλευσπλαχνία. (“Sidesplitting” – New York Times Book Review)

Βιβλίο Γυμνός
Τίτλος πρωτοτύπου Naked
Συγγραφέας David Sedaris
Μεταφραστής Μυρσίνη Γκανά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αξιόλογο αλλά υπερβολικό. Σίγουρα ένας Άγγλος θα το εκτιμούσε περισσότερο μιας και εγώ προσωπικά δεν τα πάω καλά με το ιδιόμορφο αγγλικό χιούμορ. Κατά μεγάλη πιθανότητα αυτοβιογραφικά στιγμιότυπα του συγγραφέα, χιουμοριστικές νότες μιας καθημερινότητας περίεργης και παράξενης (ως παιδί χτυπούσε το κεφάλι του με το παπούτσι, τι να πω). Διακοπές σε κατασκήνωση γυμνιστών (όντας ομοφυλόφιλος ο αφηγητής -ο συγγραφέας;-φαντάζεστε τι τραβάει), περιπέτειες με ωτο-στοπ, επαγγελματικές αναζητήσεις, γάμοι των αδερφών του, περίεργοι γονείς. Δε θα ξεχάσω το κεφάλαιο που κάποιος από την οικογένεια σκουπιζόταν μετά το χέσιμο με τις καφέ πετσέτες του μπάνιου, κι όταν άρχισαν όλοι να γίνονται προσεκτικοί για να μην ξαναβρεθούν με σκατωμένα μαλλιά, ανακάλυπταν ότι ο ένοχος είχε χρησιμοποιήσει τις πετσέτες των χεριών!!!Τελικά η μαμά πήρε άσπρες πετσέτες κι εκεί τελείωσαν όλα. Καλούτσικο.

 

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%85%ce%bc%ce%bd%cf%8c%cf%82-david-sedaris/feed/ 0 «Το κορίτσι με τον υάκινθο», της Susan Vreeland, εκδ. Διήγηση https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2585%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25b8%25ce%25bf-susan-vreeland https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/#respond Sun, 23 Aug 2020 13:31:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6389 Βρισκόμαστε κάπου στη Φιλαδέλφεια. Ένας καθηγητής κολεγίου εκμυστηρεύεται σε κάποιον συνάδελφό του το καλά κρυμμένο για χρόνια μυστικό του: έχει στην κατοχή του έναν αυθεντικό αλλά άγνωστο πίνακα του Βερμέερ. Η αλήθεια που βρίσκεται πίσω από την απόκτησή του τον έχει οδηγήσει στα όρια της τρέλας, ενώ ένα συναίσθημα μεταξύ ενοχής, περηφάνιας και ντροπής τον κατατρώγει. Έτσι αρχίζει αυτό το εξαιρετικό μυθιστόρημα, που, σαν ένα πολύτιμο κινέζικο κουτί, από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, μας οδηγεί μπροστά στο πεπρωμένο ενός μεγάλου έργου τέχνης και των ανθρώπων, απλών και ισχυρών, ευγενών και επηρμένων, εραστών της τέχνης και της δύναμής της, οι οποίοι το είχαν στην κατοχή τους στο πέρασμα των αιώνων. Η διαδρομή ξεκινάει από το Άμστερνταμ, στα χρόνια του 1940, από τις δραματικές περιπέτειες της εβραϊκής οικογένειας που κατείχε «Το κορίτσι με τον υάκινθο». Συνεχίζει με το ευτυχισμένο ζευγάρι των Ολλανδών, στα χέρια των οποίων βρισκόταν ο πίνακας πριν από χρόνια, ο χωρισμός των οποίων συμπίπτει με την παραδοχή του ενός εκ των συζύγων ότι η κοπέλα στον πίνακα του θύμιζε έναν παλιό του έρωτα. Και πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω στο χρόνο φτάνουμε στην καθημερινότητα μιας ολλανδικής οικογένειας, στη διάρκεια της μεγάλης πλημμύρας του 1717.  (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το κορίτσι με τον υάκινθο
Τίτλος πρωτοτύπου Girl in hyacinth blue
Συγγραφέας Susan Vreeland
Μεταφραστής Βασιλική Λίγγρη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διήγηση (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μα τι ωραίο βιβλίο! Πρωτότυπο στη σύλληψη, πάρα πολύ καλογραμμένο, τρυφερό, ρομαντικό αλλά και σκληρό, ωμό, ρεαλιστικό. Κάτι σαν συλλογή διηγημάτων με κεντρικό άξονα τον ζωγραφικό πίνακα του Βερμέερ μιας και κάθε κεφάλαιο είναι και μια μικρή ιστορία του κάθε κατόχου του πίνακα και μια αντίστοιχη μεταπήδηση σε άλλη εποχή. Ξεκινάμε από το σήμερα, όπου αμφισβητείται η γνησιότητα του πίνακα, επιστρέφουμε στον 18ο και μετά στον 16ο αιώνα για να καταλήξουμε στην ημέρα δημιουργίας του πίνακα. Ναι, είναι Βερμέερ κι από ό,τι βλέπω στο εξώφυλλο είναι τόσο μα τόσο τρυφερός και αληθινός πίνακας, σαν φωτογραφία. Αποφεύγοντας η συγγραφέας να γράψει αμέσως πού βρισκόμαστε και πότε, μας δίνει σποραδικά στοιχεία που συνθέτουν την εκάστοτε εποχή είτε μέσω νοοτροπίας, είτε μέσω περιγραφής ρούχων και κτηρίων, είτε μέσω αναφοράς σε βασιλιάδες και κυνήγι μαγισσών. Πάρα πολύ ωραίες περιγραφές των εποχών, με πιο συγκλονιστική αυτήν των πλημμυρών στην Ολλανδία πριν ξεκινήσουν οι άνθρωποι να κατασκευάζουν τα μεγάλα φράγματα που θα τους γλίτωναν από τις φυσικές καταστροφές. Όλα τα σπίτια ανέβαζαν την οικοσκευή τους και τα ζώα!!! στη σοφίτα και περιμένανε να κατέβουν τα νερά για να μετρήσουν τι απέμεινε από τις σοδειές τους. Μετακινήσεις με βάρκες, απλοί άνθρωποι κι η πρωτεύουσα, το Άμστερνταμ, σε μια μακρινή απόσταση. Μέσα σε αυτήν την πλημμύρα ένα μωρό αφήνεται στο παράθυρο ενός σπιτιού τυλιγμένο με μια κουβέρτα κι αγκαλιά με τον πίνακα του Βερμέερ, με την παράκληση να πουληθεί ο πίνακας για να φάει το μωρό. Συγκινητικότατο. Από τα πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει, τα πιο πρωτότυπα, τα πιο τρυφερά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bf-susan-vreeland/feed/ 0 «Η λάσπη», του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25bb%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2580%25ce%25b7-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ad%25ce%25b6%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/#respond Sat, 01 Aug 2020 12:10:36 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5767 Ένα εξαίρετο και διαφορετικό κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει άριστα την ταχύτητα και την ωμότητα του «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» με το μίσος και την ειλικρίνεια των στίχων της Κατερίνας Γώγου. Ο λόγος τρέχει, κυλάει, όπως οι απελπισμένοι βορειοηπειρώτες που κατηφόρισαν στην Ελλάδα όταν άνοιξαν τα σύνορα τη δεκαετία του 1990 για να βρουν μια μπουκιά ψωμί και μια ελπίδα κρυμμένη πίσω από το μέλλον τους. Οι προτάσεις τεράστιες, οι τελείες σπάνιες, τα συναισθήματα σκορπισμένα από δω κι από κει. Δυνατό, ανατρεπτικό, διαφορετικό, απαιτητικό, πρέπει να το διαβάσετε!

Βιβλίο Η λάσπη
Συγγραφέας Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αλέξανδρος ή Σάντο επιστρέφει στην Αθήνα μετά από έναν χρόνο, αποφασισμένος να αυτοκτονήσει. Καταστρώνοντας το σχέδιό του περπατά στην πόλη που γνώρισε και αγάπησε (;), μίσησε (;), έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του, με τη δύσκολη ζωή της οικογένειάς του στο Δρεπένι, με τα σχέδια που έκαναν για τον ερχομό τους στην Ελλάδα. Ο στόχος του είναι να κάτσει την ημέρα των γενεθλίων του στο τραπέζι με τη μητέρα και την αδερφή του και να αυτοκτονήσει μπροστά τους. Θα τα καταφέρει; Θα το κάνει; Υπάρχει περίπτωση κάτι να τον κάνει ν’ αλλάξει γνώμη; Πώς ήταν τα χρόνια εκτός Ελλάδας; Τι ψυχολογικό βάρος κουβαλά ένας νέος άνθρωπος με διπλή πατρίδα και κανένα σπιτικό;

Το κείμενο είναι υπέροχο, το λεξιλόγιο ανεπανάληπτο, το ψυχογράφημα του πρωταγωνιστή αξεπέραστο! Δεν κρύβω ότι συγκινήθηκα με τις συνθήκες διαβίωσης των γονιών και της αδερφής του Αλέξανδρου στο Δρεπένι (σε αυτό βοηθάει και το χιμαριώτικο ιδίωμα που χρησιμοποιείται) και κατάλαβα ότι η βάση της ζωής είναι η ίδια: να είμαι καλά με τον σύζυγό μου, να κάνουμε παιδιά και μέσα από αυτά να είμαστε ευτυχισμένοι, αγωνιζόμενοι ταυτόχρονα σκληρά να μην τους στερήσουμε τίποτα, αρκεί κι αυτά με τη σειρά τους να γίνουν ευτυχισμένα με τη βοήθεια του Θεού και τα παιχνίδια της τύχης. Μέσα από την ιστορία και τα ψυχοσυναισθηματικά σκαμπανεβάσματα του κεντρικού ήρωα δίνεται μια διεισδυτική και διαπεραστική ματιά στην ελληνική κοινωνία (ειδικά ως προς τη στάση της απέναντι στους μετανάστες αλλά όχι μόνο) και η οικογενειακή διαστρωμάτωση των προσφύγων.

Επίσης μου άρεσε που η αφήγηση δεν είναι γραμμική. Η ιστορία δηλαδή δεν εξελίσσεται ομαλά, ο Αλέξανδρος πήγε εκεί, έκανε αυτό, η οικογένειά του έζησε αυτά κλπ. Όχι, το πριν ξεδιπλώνεται αργά και μεθοδευμένα κατά την πορεία του τώρα, τα συναισθήματα αυξομειώνονται βασανιστικά και ο συγγραφέας αργεί να μας εξηγήσει τα αίτια της σημερινής εξέλιξης! Άριστος χειρισμός πλοκής και μοναδική ψυχογραφική πένα!

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δυσκολευτεί ο αναγνώστης γιατί το κείμενο ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα και τυποποιημένα ελληνικά μυθιστορήματα, πρέπει όμως να διαβαστεί και να του δοθεί η θέση που του αξίζει στο ράφι αλλά κυρίως στην καρδιά του βιβλιόφιλου!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Κουραφέξαλα, παιδάκια που δεν ήξεραν τι έκαναν, φρέσκα σώματα με διάφανα μυαλά που στη χειρότερη πηθίκιζαν τα καμώματα των μεγάλων μιας κοινωνίας οξύμωρης και σοκαρισμένης (φυσικά, άνοιξαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια τα σύνορα και μπούκαραν κατά χιλιάδες άνθρωποι κουρελιασμένοι και ξεδοντιάρηδες, με κοιλιές πρησμένες από την πείνα, πολλοί από αυτούς πρώην κατάδικοι για βαριά εγκλήματα, κανένα καραβάνι να δώσει σχήμα σε αυτή τη σιωπηρή κεκαλυμένη προσφυγιά, μόνο λεωφορεία με ξεφουσκωμένα λάστιχα που τρέκλιζαν πέρα δώθε και απέραντες άχρονες πεζοπορίες σε χαράδρες και πλαγιές, καμία ερυθρά θάλασσα να σχιστεί στη μέση, μόνο μια γη διαμελισμένη και παρατημένη και μπάσταρδη) μεγάλων που, ναι, μπορώ να πω για αυτούς πως μια γριά με μαύρο μαντίλι στο κεφάλι και μούτρο πληγιασμένο από τα χρόνια και πλάτη γυρτή από το κουβάλημα της ελιάς ή ένας μπάρμπας με κίτρινο μουστάκι και μαγκούρα που ταλαντεύει σαν εκκρεμές στη βόλτα του στο καφενείο, πραγματοποιούν μια ανώφελη και ηλίθια κατασπατάληση ενέργειας όταν σκούζουν σ’ ένα παιδάκι άντε φύγε να πας πίσω στο χωριό σου να παίξεις τι δουλειά έχεις εδώ πέρα βρωμιάρικο;» (σελ. 41)

«Ο καθένας είναι έτσι όπως είναι για κάποιον λόγο κι αυτό δεν του αφαιρεί καθόλου από αυτό που είναι. Πόσο διαφορετικά μπορείς να ζωγραφίσεις όταν με το που γεννιέσαι σου βάζουν στις μικροσκοπικές παλάμες χρώματα που άλλοι διάλεξαν χωρίς να σε ρωτήσουν;» (σελ. 188).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Χήρα για ένα χρόνο», του John Irving, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf-john-irving/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2587%25ce%25ae%25cf%2581%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25bf-john-irving https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf-john-irving/#respond Fri, 17 Jul 2020 21:02:50 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5480 Η μητέρα της Ρουθ, Μάριον, κι ο πατέρας της, Τεντ, αγωνίζονται να ξεπεράσουν τον χαμό των δυο γιων τους σε τροχαίο ατύχημα πριν τη γέννηση της κόρης τους. Ο Τεντ καταντά μεθύστακας και κατά τύχη συγγραφέας παιδικών ιστοριών τρόμου και η Μάριον, αφού ξεδίνει και ξεσπά κάνοντας σχέση με τον Έντι, που τόσο μοιάζει με τα νεκρά της παιδιά, τους παρατάει όλους και φεύγει (μέχρι εκεί διάβασα).

Βιβλίο Χήρα για ένα χρόνο
Τίτλος πρωτοτύπου A widow for one year
Συγγραφέας John Irving
Μεταφραστής Κίκα Κραμβουσάνου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για ένα βιβλίο 640 σελίδων, ύψους 28 εκατοστών με μικρή γραμματοσειρά. Λυπάμαι, σταματώ εδώ, στο 1ο μέρος και συγκεκριμένα στη σελίδα 218. Τι αποκόμισα; Σε γενικές γραμμές ότι αν δεν ξεχνιόταν ο συγγραφέας κι έμενε αυστηρά στον περίγυρο της οικογένειας κι όχι στον καθένα που περνά από τη ζωή της οικογένειας κι από τη ζωή των δορυφόρων της οικογένειας θα είχαμε ένα εξαιρετικό βιβλίο, με βαθιά ηθικά διδάγματα, ωμό ρεαλισμό, κοινωνικά σχόλια πέρα για πέρα αληθινά και μια ανθρώπινη τραγωδία που θα ήθελα να τη βιώσω ως το μεδούλι. Δυστυχώς όμως κουράστηκα. Πάρα πολλές λεπτομέρειες, πάρα πολλά περιστατικά, πάρα πολλοί χαρακτήρες, κουράστηκα κι αποπροσανατολίστηκα. Επιμένω όμως ότι το υλικό της οικογένειας της Ρουθ θα έδινε ένα ανθρώπινο μυθιστόρημα με πολλά καίρια σημεία το οποίο δύσκολα θα αποχωριζόμουν. Δύο ατάκες κρατάω:

– όταν ο Έντι αυνανίζεται με τα ρούχα της Μάριον, μητέρας της Ρουθ, και η Μάριον τον πιάνει στα πράσα, ο Έντι διστακτικά ζητά να προχωρήσουν κι η Μάριον τον παρακαλεί να περιοριστεί στα ρούχα της, γιατί τα ρούχα δεν πληγώνουν.
– όταν η Μάριον εγκαταλείπει τον άντρα της και τη Ρουθ και φεύγει παίρνοντας τις φωτογραφίες των παιδιών της, του αφήνει τη Ρουθ, λέγοντας δι’ αντιπροσώπου: παίρνω τα παιδιά μου, του αφήνω την κόρη του.

Από τόσες σελίδες κράτησα αυτά τα δύο αποσπάσματα, δεν έχω χρόνο να αποκωδικοποιήσω άλλο αυτό το βιβλίο. Δεν το θεωρώ κακό αλλά δεν με κράτησε τόσο ώστε να προχωρήσω μέχρι το τέλος. Κάτι μου λέει ότι είναι καλύτερη η συνέχεια αλλά δεν είναι η στιγμή να το κρατήσω παραπάνω.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ae%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf-john-irving/feed/ 0