Βιβλίο Το δώρο των λέξεων 
Τίτλος πρωτοτύπου The gift of words
Συγγραφέας-Εικονογράφος Peter H. Reynolds
Μετάφραση Μάρω Ταυρή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Τζερόμ βγαίνει μια βόλτα στους χιονισμένους δρόμους μαζί με τον σκύλο του, Έκο. Θέλει να συλλέξει λέξεις ελπίδας και χαράς για να τις μοιράσει σε φίλους και συγγενείς που αγαπάει. Αρχίζει λοιπόν να ψάχνει σε όλη την πόλη, μόνο που ό,τι βλέπει και ό,τι ακούει δεν τον ικανοποιεί. Είναι μέρες γιορτών αλλά παντού συναντά φράσεις που δε ζεσταίνουν την καρδιά του («Εκπτώσεις», «Αγοράστε», «Φτηνά» κλπ.), οπότε στρέφεται στο περίπτερο, όπου τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μιλάνε για φτώχεια, λειψυδρία κλπ. Το παιδί κοιτά τον κόσμο γύρω του και ακούει λέξεις λύπης, απογοήτευσης και εκνευρισμού. Όλα αυτά όμως αντί να τον αποθαρρύνουν του δίνουν μια ιδέα: «Γιατί να μη βρει τρόπο να δώσει στους ανθρώπους τις λέξεις που χρειάζονταν»; Γιορτινές λέξεις, λέξεις καλοσύνης, χαρούμενες και θετικές, από την πλούσια συλλογή του! Πώς θα το κάνει λοιπόν; Πώς θα καταφέρει να ενώσει ανθρώπους και ζώα κάτω από τις λέξεις και να φωτίσει τη ζωή τους;

Ένα υπέροχο, απολαυστικό και τρυφερό παραμύθι που, με αφορμή τη φωτεινή κατά τα άλλα περίοδο των γιορτών, δείχνει στους μικρούς αναγνώστες πόσο ψυχρή, τυπική και εκνευριστική έχει καταντήσει η καθημερινότητα όλων και πόσο πολύ έχει κυριεύσει τον κόσμο η ανασφάλεια και ο φόβος. Μέσα από την ιστορία του Τζερόμ ο συγγραφέας ρίχνει φως και ζεσταίνει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Ξεκινάει την ιστορία του με γκρίζα, ψυχρά χρώματα και μ’ ένα παιδί που περπατάει μόνο του, παρατηρώντας τον κόσμο γύρω του, σύντομα όμως η καταθλιπτική αυτή κατάσταση θα γεννήσει μια ιδέα στον Τζερόμ κι από εκείνο το σημείο η δράση απογειώνεται. Με ένα αξιέπαινο σεναριακό εύρημα οι άνθρωποι αλλάζουν, έρχονται πιο κοντά και ενώνουν τις φωνές τους για ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, χαρά, ευτυχία, ενότητα κ. π. ά.

Εξίσου γλυκά και όμορφα εικονογραφεί ο συγγραφέας το κείμενό του, διαλέγοντας ζωηρά χρώματα και άφθαστη ομορφιά στα σχέδιά του. Ποικιλία χαρακτηριστικών και χρωμάτων, άνθρωποι αρτιμελείς και σε αμαξίδιο, όλων των φυλών και θρησκειών γεμίζουν τις σελίδες, δείχνοντας στα παιδιά την οικουμενικότητα του κειμένου και τονίζοντας την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι χιλιάδες λέξεις θα χαρίσουν ατέλειωτες ώρες ανάγνωσης και εκμάθησης στα παιδιά και πολλά στιγμιότυπα θα φέρουν αβίαστο γέλιο (όπως οι άνθρωποι μπροστά στη βιτρίνα των παιχνιδιών, τα οποία επίσης είναι για κλάματα όπως αποτυπώνονται).

«Το δώρο των λέξεων» είναι μια πραγματική έκπληξη για μικρούς και μεγάλους. Τα πάντα θα γίνουν καλύτερα μετά από αυτό αλλά πού και πώς θα μοιραστούν αυτές οι λέξεις στον κόσμο; Μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία γεμάτη θετικά και χαρούμενα μηνύματα.

Βιβλίο Περπατώντας στο δάσος
Συγγραφέας Κατερίνα Ζωντανού
Εικονογράφος Μαίρη Καλαμπαλίκα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια λιακάδα μέσα στο καταχείμωνο γεννάει τη λαχτάρα στο σκιουράκι να παίξει όλη μέρα, μόνο που η μητέρα του το αναγκάζει να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους. Το σκιουράκι ξεκινάει γκρινιάζοντας και βλέπει όλα τα ζώα να έχουν ξεχυθεί για να απολαύσουν τον ήλιο. Μια σειρά από γεγονότα θα του αλλάξουν τη διάθεση όμως και θα του δείξουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά. Το παραμύθι της Κατερίνας Ζωντανού περιγράφει μια μέρα από τη ζωή ενός μικρού σκίουρου που, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, θα γκρινιάξει για το θέλημα της μαμάς. Το ελάφι, ο ασβός και ο κάστορας όμως θα βοηθήσουν το σκιουράκι σε δύσκολες στιγμές της πορείας του μέσα στο δάσος και τελικά θα του δείξουν με τον τρόπο τους πόσο όμορφο είναι να βοηθάς όποιον έχει ανάγκη. Φυσικά, αυτό πρέπει να γίνεται αφιλοκερδώς για να έχει μεγαλύτερη αξία, αν όμως ο άλλος σου προσφέρει από μόνος του κάτι με όλη του την αγάπη, τότε το δέχεσαι με χαρά. Κι αν δεν το θες, δεν πειράζει: «όλο και κάποιος θα βρισκόταν που να το λαχταρά»!

Η εικονογράφηση της Μαίρης Καλαμπαλίκα είναι υπέροχη και καλοδουλεμένη. Οι γραμμές της θυμίζουν bandes dessinées και εκτός από ολοσέλιδες εικόνες έχουμε και διαδοχικά καρέ που θυμίζουν κόμικ. Φως, χρώματα, σκιές, ρεαλισμός, εκφραστικότητα ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία. Προσέξτε τη μικρή ακαταστασία με τους πεταμένους βόλους κάτω από το κρεβάτι του σκίουρου στην αρχή του βιβλίου, τη σκηνή της γκρίνιας και του μητρικού φιλιού, τα κρυμμένα ζώα στο δάσος, τις χιλιάδες λεπτομέρειες στο τραπέζι του κάστορα και πώς σκάει από το φαΐ ο μικρός μας ήρωας, τις γαλότσες που φοράνε όλοι (ή τις αφήνουν λερωμένες δίπλα στην πόρτα τους) ένεκα το λασπωμένο δάσος κλπ. Επίσης, δε γίνεται να μη γελάσεις με τη σοβαρότητα και την «παππουδίστικη» απεικόνιση του ανέκφραστου γερο-λαγού!

«Περπατώντας στο δάσος» μπορεί να βρεις λοιπόν ανέλπιστους φίλους και να μάθεις με τον καλύτερο τρόπο για την προσφορά και την ανιδιοτέλεια.

Βιβλίο Και ζήσαμε καλύτερα
Συγγραφέας Ελένη Ανδρεάδη
Εικονογράφος Μαίρη Καλαμπαλίκα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Γεωργία Νικολοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Πάνος Τουρλής

Στην πρώτη ιστορία «Τα τρία πουλάκια», που προσωπικά ξεχώρισα, η συγγραφέας μιλάει για τον σεβασμό στη φύση. Όταν πετάμε σκουπίδια στο περιβάλλον, μολύνουμε το νερό ενώ το έδαφος και τα ζώα αρρωσταίνουν. Με απλές πράξεις από εμάς, όπως με το να πετάμε τα σκουπίδια στους κάδους, βοηθάμε να έχουμε έναν υγιέστερο πλανήτη. Η επόμενη ιστορία είναι «Η κοκκινοσκουφίτσα και το λιοντάρι», όπου ένα κοριτσάκι πάει στη γιαγιά της και στο δρόμο βρίσκει ένα λιοντάρι που της πιάνει την κουβέντα. Φτάνοντας στο σπίτι της γιαγιάς της, βλέπει το λιοντάρι να είναι εκεί και εκείνη όπως ήταν φυσικό τρομοκρατήθηκε. Το λιοντάρι όμως της είπε ότι ήθελε απλά να κρυφτεί από τους κυνηγούς και όχι να τη βλάψει. Η όμορφη αυτή ιστορία θέλει να μας πει ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τους άλλους από την εμφάνισή τους. Η εξωτερική εικόνα δε μας φανερώνει την αληθινή ιστορία, τις δυσκολίες ή την καλοσύνη που μπορεί να κρύβει κάποιος μέσα του. Έτσι και μ’ ένα βιβλίο, δεν πρέπει να το κρίνουμε από το εξώφυλλο, γιατί μπορεί να εκπλαγούμε όταν διαβάσουμε την πρώτη σελίδα!

Η τρίτη ιστορία «Η μικρή γοργόνα και ο πρίγκιπας» είναι σαν το παραμύθι που διαβάζαμε πριν κοιμηθούμε αλλά έχει μια ανατροπή: η γοργόνα δεν πάει στη στεριά γιατί αγαπάει τον πρίγκιπα αλλά γιατί η θάλασσα μολύνθηκε από τους ανθρώπους! Όπως και στην πρώτη ιστορία έτσι και εδώ, η συγγραφέας μάς παροτρύνει να αγαπάμε τη φύση, να την προστατεύουμε και να τη διατηρούμε καθαρή για να είναι όλοι ευτυχισμένοι. Στην τέταρτη ιστορία «Ο Μαυρομάλλης και οι τρεις πολικές αρκούδες» πρωταγωνιστής είναι ένα αγόρι, ο Μαυρομάλλης, που καταλαβαίνει τι συμβαίνει με την κλιματική αλλαγή και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να βοηθήσει τις πολικές αρκούδες να βρουν τροφή, μιας και η γη υπερθερμαίνεται  και οι ίδιες δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Το ηθικό  δίδαγμα που ένιωσα ότι θέλει να μας περάσει το παραμύθι είναι ότι κάθε μας πράξη έχει αντίκτυπο. Όταν εμείς σεβόμαστε το περιβάλλον και προστατεύουμε τη φύση τότε θα ζούμε και εμείς σε έναν όμορφο και ασφαλή κόσμο, διαφορετικά, αν δεν τη φροντίσουμε, οι συνέπειες θα επηρεάσουν όλους μας.

Η επόμενη και τελευταία ιστορία είναι «Ο Τζακ και η πολυκατοικία». Η συγγραφέας προσπαθεί μέσα από αυτό το πολύ ευχάριστο παραμύθι να πείσει τους αναγνώστες να αφήσουν το κινητό και να βγουν έξω στη φύση. Η φύση μάς προσφέρει όσα καμία οθόνη δεν μπορεί: καθαρό αέρα, ηρεμία, χρώματα, ήχους. Όταν αφήνουμε το κινητό μας και δεν είμαστε κολλημένοι με τις ώρες, τότε δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει. Μερικά λεπτά έξω μπορούν να μας κάνουν αληθινά χαρούμενους κι όχι οι αμέτρητες ώρες στο κινητό.

Πέντε συναρπαστικές ιστορίες, βασισμένες σε κλασικά παραμύθια, τονίζουν επίκαιρα και σημαντικά διαχρονικά μηνύματα, όπως τον σεβασμό στο περιβάλλον και στη διαφορετικότητα, το ενδιαφέρον και την αγάπη για τον γύρω μας κόσμο και πολλά άλλα. Η εικονογράφηση της Μαίρης Καλαμπαλίκα μου άρεσε πάρα πολύ. Κάθε εικόνα ζωντάνευε  την ιστορία με υπέροχο και πρωτότυπο τρόπο και ένιωθα μοναδικά συναισθήματα. Οι σελίδες έμοιαζαν με μικρά έργα τέχνης που θα ήθελα να τις χαζεύω για ώρες! Ανακαλύψτε κι εσείς λοιπόν το νέο συναρπαστικό βιβλίο της Ελένης Ανδρεάδη.