Βιβλίο Αγκαλιά με τους Αιγόκερους
Συγγραφέας Μαίρη Αρβανιτάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άλλωστε
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Διασκεδαστικό, κοινωνικό και ρεαλιστικό μυθιστόρημα που με ενέταξε στην καθημερινότητα μιας οικογένειας, με καλωσόρισε στη γυναικεία ψυχολογία και με ταξίδεψε στις πασχαλινές συνήθειες της Κέρκυρας. Η Ελένη έχει δυο πλάσματα που τα μεγαλώνει αγαπώντας τα όλο και περισσότερο και προσπαθώντας να σταθεί στο πλάι τους όσο μπορεί και ξέρει καλύτερα. Τα αδέρφια της, Αγγελική και Κωνσταντίνος, ο Μιχάλης, ο απαγορευμένος καρπός και η κολλητή της φίλη, Κάτια, είναι οι άνθρωποι που συμπληρώνουν το παζλ και συγκροτούν μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Είναι άνθρωποι καθημερινοί, οικείοι και η πένα της κυρίας Αρβανιτάκη ζωντανεύει παραστατικά τις ζωές τους. Η αφήγηση μεταφέρεται αρμονικά από το σήμερα στο χτες και το αντίστροφο και φωτίζεται όσο γίνεται περισσότερο η ψυχοσύνθεση της Ελένης ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τις αντιδράσεις και τη νοοτροπία της.

Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι αναφορές στο νησί της Κέρκυρας, μιας και η κυρία Αρβανιτάκη έλκει από κει την καταγωγή της. Ήθη κα έθιμα, ξεχωριστοί ντόπιοι που δίνουν την απαραίτητη σπιρτάδα στο μυθιστόρημα και χαρίζουν άφθονο γέλιο και συγκίνηση με τις λωλάδες τους, η ντόπια κουζίνα, το φυσικό κάλλος του νησιού, όλα αποδίδονται με φωτεινά χρώματα και με όσες λεπτομέρειες απαιτούνται χωρίς να κουράσουν.

Η αλήθεια είναι πως είμαι αρκετά μονογαμικός για να αγαπήσω την Ελένη και την εξωσυζυγική της περιπέτεια, όσο κι αν κατάφερε η συγγραφέας να ρίξει άπλετο φως στον εσωτερικό της κόσμο και να αιτιολογήσει επαρκώς μια τέτοια κίνηση. Ένιωσα επίσης πως ο σύζυγος, ο Νάσος, δεν περιγράφεται επαρκώς και ίσως να μην εντόπισα εγώ το κομβικό σημείο που έλειπε από την Ελένη για να στραφεί σε έναν άλλο άντρα. Η αγωνία αυτής της περιπέτειας, η λαχτάρα του αμαρτωλού φιλιού και ταυτόχρονα ο καταιγισμός των σκέψεων για το ορθόν της πράξεως ή όχι είναι λεπτομέρειες που δίνονται σε ικανοποιητικό βαθμό, μόνο που το τέλος με άφησε με ένα μεγάλο ερωτηματικό. Η συγγραφέας προτίμησε να αφήσει το ένστικτο να οδηγήσει τα πράγματα κι έτσι ένιωσα σα να υπάρχει μια εκκρεμότητα ή ίσως μια υπόσχεση για δεύτερο βιβλίο).

«Αγκαλιά με τους Αιγόκερους» λέγεται το πρώτο μυθιστόρημα της κυρίας Αρβανιτάκη, που είχε κυκλοφορήσει το 2008 με τίτλο «Πάσχα στην Κέρκυρα» και τώρα εκδόθηκε με μεγαλύτερη προσοχή στην κεντρική ιστορία και σεβασμό στη ζωή της Ελένης και των δικών της ανθρώπων. Τρυφερό και γλυκό, με αγωνίες και ερωτηματικά, με τροφή για σκέψη και με ένα ιδανικό ρομαντικό φόντο, το νησί της Κέρκυρας, το βιβλίο αυτό με συντρόφεψε για αρκετές μέρες.

Βιβλίο Ορή Λένη
Συγγραφέας Μαίρη Αρβανιτάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άλλωστε
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πώς μπορεί να διαφέρει μια ξεκάθαρα μυθιστορηματική βιογραφία από τις άλλες; Γιατί να συστήσει κάποιος ένα βιβλίο που γράφτηκε από έναν απόγονο του κεντρικού προσώπου που περιγράφεται ενώ υπάρχουν τόσες άλλες και με διάφορες μορφές (βιογραφία, χρονικό κλπ.); Για ποιο λόγο να διαβάσει κάποιος ένα κείμενο για τα ήθη και έθιμα ενός νησιού στη δύσκολη μεταπολεμική περίοδο της χώρας μας εφόσον υπάρχουν τόσα άλλα; Η απάντηση ούτε μονοδιάστατη είναι ούτε απλή.

Η κυρία Μαίρη Αρβανιτάκη κατέγραψε την ιστορία των γονιών της, του Φάνη και της Λένης, όχι απλώς με τη συγκίνηση που συνοδεύει κάθε τέτοιο εγχείρημα αλλά με ξεκάθαρα προσωπικό στυλ γραφής, με προσεκτικό χειρισμό της πλοκής και ρεαλιστικούς διαλόγους. Αφηγείται την ιστορία των Βαρυπατάδων και των Καρουμπάτικων της Κέρκυρας, χωρίς ν’ αφήνει απ’ έξω κομβικά σημεία της πόλης της Κέρκυρας. Το κείμενο εμπλουτίζεται με περιορισμένη ντοπιολαλιά για να μην κουράζεται ο αναγνώστης, με περιστατικά σημαντικά για μια τοπική κοινωνία, με μελετημένη σκιαγράφηση χαρακτήρων και σωστό χειρισμό της ιστορίας ως το τέλος, όπου αρχίζουν τα γεννητούρια των επιγόνων.

Αστεία και τραγικά περιστατικά, η δύσκολη καθημερινότητα στα χωράφια, η πείνα και η φτώχεια που εξαλείφονταν λες και ως διά μαγείας όταν ερχόταν η ώρα του πανηγυριού, ο κοινωνικός καθωσπρεπισμός και ευπρεπισμός, η καθεστηκυία τάξη, το κουτσομπολιό, το μάζεμα της ελιάς, το κουβάλημα του νερού, το ψήσιμο του ψωμιού, τα κουτσομπολιά, τα λογοδοσίματα, τα προξενιά, αυτά και άλλα τόσα περνάνε μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματος στήνοντας μια καλοκουρδισμένη παράσταση που απόλαυσα με όλες μου τις αισθήσεις. Ακόμη και αργότερα, που η οικογένεια της Λένης αναγκάζεται να μεταναστεύσει στη Γερμανία, η κυρία Μαίρη Αρβανιτάκη φροντίζει να αποδώσει με μέτρο και ακρίβεια τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που ωθούσαν τον κόσμο στη δεκαετία του 1960 να μεταβεί σε άλλες χώρες αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Συγκινητικές και δύσκολες οι σελίδες όσο πλησίαζε το τέλος του μυθιστορήματος, σε κανένα σημείο όμως δεν ένιωσα να εκβιάζεται το συναίσθημά μου ή να περιττεύουν παράγραφοι.

Όλα αυτά τα περιστατικά και τα ήθη επιδρούν στην οικογένεια της Λένης, μιας γυναίκας που από τη στιγμή που αγάπησε έκανε πέρα το «πρέπει» του χωριού της και υποστήριξε το «θέλω» της καρδιάς της, με απρόσμενες συνέπειες για όλους. Και δεν είναι μόνο το γεγονός πως στάθηκε τυχερή και πέρασε καλά με τον Φάνη που διάλεξε αλλά υπήρξαν κι άλλες ανατροπές στη ζωή της, καλοδεχούμενες και μη. Χωρίς υπερβολές ή αναληθοφάνειες, με σωστούς διαλόγους, με προσεγμένες περιγραφές και με εξιστόρηση που δεν ξεχειλώνει από πουθενά, το βιβλίο «Ορή Λένη» είναι ένα υπέροχο δείγμα γραφής, μια καλογραμμένη αληθινή ιστορία, με την οποία άνετα μπορεί να ταυτιστεί ο αναγνώστης και να ταξιδέψει σε μια εποχή που δεν υπήρχε τίποτα δεδομένο κι όλα αποκτιούνταν με κόπο κι ανταμείβονταν με χαρά και γέλιο. Στα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι και η παράθεση φωτογραφιών της οικογένειας της συγγραφέως από τις περιόδους εξιστόρησης. Λίγες και προσεκτικά τοποθετημένες, βοηθάνε στην αναπαράσταση της εποχής και στην τεκμηρίωση των γραφόμενων.