Βιβλίο Ραγισμένη καρδιά 
Τίτλος πρωτοτύπου Broken heart
Συγγραφέας Tim Weaver
Μεταφραστής  Κυριάκος Γιαλένιος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η έβδομη περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον επιτυχημένο ερευνητή αγνοούμενων προσώπων Ντέιβιντ Ρέικερ με ταξίδεψε και πάλι μέσα από δαιδαλώδεις διαδρόμους και σκοτεινά μονοπάτια σε μια υπόθεση που μου έσφιξε το στομάχι. Αυτήν τη φορά, ο συγγραφέας ακολουθεί μια πιο κλασική δομή αστυνομικού μυθιστορήματος, ελαχιστοποιώντας τις αναφορές σε προηγούμενα βιβλία της σειράς, αφήνοντας έτσι τον αναγνώστη να βυθιστεί σταδιακά στην κινούμενη άμμο της καθαυτής υπόθεσης. Η Γουέντι Φίσερ ζητά από τον ερευνητή αγνοούμενων προσώπων Ντέιβιντ Ρέικερ να ψάξει για την αδελφή της, Λύντα Κόριν, που εξαφανίστηκε στις ακτές του Σόμερσετ πριν δέκα μήνες. Μια κάμερα κατέγραψε την άφιξή της στη μοναδική είσοδο και έξοδο αλλά η γυναίκα δεν ξαναφάνηκε «λες και διασχίζοντας την πύλη για εκείνο το μέρος ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει».

Η ιστορία εκτυλίσσεται διαδοχικά και κλιμακωτά, με κάπως εκτεταμένες σε μερικά σημεία περιγραφές, κι όσο προχωράει η πλοκή τόσο πιο οδυνηρές αλήθειες και πιο μεγάλες αποκαλύψεις έρχονται στο φως, μ’ έναν τρόπο τόσο παραστατικό και ρεαλιστικό που χαρίζει κινηματογραφικές σκηνές και αληθοφάνεια. Το ένα στοιχείο φέρνει το επόμενο αλλά δεν ταιριάζουν μεταξύ τους, όλα τους ασύνδετοι φαινομενικά κρίκοι μιας αλυσίδας που θα δυσκολέψει τον Ρέικερ να βρει την άκρη της. Η εξαφανισμένη γυναίκα φωτίζεται μέσα από μαρτυρίες, mail, μηνύματα και από σελίδα σε σελίδα ξεπροβάλλουν ο γάμος της με τον μεγαλύτερό της ηλικιακά σκηνοθέτη Ρόμπερτ Χόστερλιτς, πώς και γιατί παντρεύτηκαν, τι τράβηξε την ηθοποιό σ’ αυτόν τον άντρα, πώς ήταν η ζωή τους, πώς γύριζαν τις ταινίες, πώς ήταν τα τελευταία χρόνια του Ρόμπερτ, πώς ζούσε μετά τον θάνατό του κ. π. ά. Κι εκεί που ο Ρέικερ κάτι ανακαλύπτει, διαπιστώνει πως η υπόθεση έχει περισσότερο «ζουμί» απ’ αυτό που φαίνεται αρχικά, προχωρώντας έτσι όλο και βαθύτερα.

Η φαντασία του συγγραφέα στήνει ένα αληθοφανέστατο σύνολο κινηματογραφικών αναφορών, ζωντανεύει έναν κινηματογραφικό κολοσσό που ανταγωνίζεται την Paramount και την MGM και καταγράφει τα σκληρά παρασκήνια των επιτυχιών του σινεμά μέσα από τα σκαμπανεβάσματα της καριέρας του σημαντικού κάποτε σκηνοθέτη Ρόμπερτ Χόστερλιτς με τα πέντε Όσκαρ που κατηγορήθηκε για κομμουνιστής τη δεκαετία του 1950 και έφυγε στην Ευρώπη, όπου έμπλεξε με αλκοόλ, ναρκωτικά και φριχτές b-movies. Η ιστορία ξετυλίγεται  μέσα από ενδιαφέροντα άρθρα, απολαυστικές συνεντεύξεις που φωτογραφίζουν το κινηματογραφικό ζευγάρι, σχόλια πάνω στις ταινίες, περιγραφές των έργων αυτών σε σημαντικές ιντερνετικές εγκυκλοπαίδειες, σχόλια και λίστες σε νήματα από φόρουμ κ. π. ά. Αναμιγνύει έτσι υποδειγματικά τη φαντασία με την πραγματικότητα και στήνει ένα άκρως ρεαλιστικό σκηνικό μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται η εξαφάνιση της Λύντα. Ιδιαίτερες λήψεις, μυστηριώδη πλάνα, κατωφερής καριέρα, περίεργες συμπτώσεις, ένα μυστήριο πάνω από τη ζωή του Ρόμπερτ Χόστερλιτς και ταυτόχρονα ένα συναρπαστικό ταξίδι σε μυστικά του κινηματογράφου που στάζουν ανθρώπινο αίμα, αυτά είναι μερικά από τα συστατικά του συναρπαστικού αυτού κειμένου.

Το μυθιστόρημα ξεκινάει με τις συνέπειες από τις εξελίξεις στην έρευνα για τον πρώην επιθεωρητή Κολμ Χίλι που παρακολουθήσαμε στο «Τι απομένει», εξαιτίας της οποίας ο Ρέικερ ξεπέρασε τα όριά του, έπαθε κρίση πανικού και κατέρρευσε, καθώς και με το μυστικό που χωρίζει τον Ρέικερ από την αρχιεπιθεωρήτρια Μέλανι Κρόου (Κρο, σύμφωνα με τον νέο μεταφραστή). Η Κρο είναι μια γυναίκα έξυπνη και ευάλωτη, με αντιφάσεις και ηγείται μιας Ομάδας Διερεύνησης Ανθρωποκτονιών που αποτελείται κατά 99% από άντρες κι όλοι ξέρουν τι σημαίνει αυτό: «στον χώρο όπου εργαζόταν κάθε δείγμα αδυναμίας γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης». Η Κρο κι ο Ρέικερ είναι πλέον σε σχέση και δείχνουν να περνάνε καλά μαζί, αν και υπάρχουν βαριές σκιές στη σχέση τους: εκείνος παίρνει ρίσκα και κινείται στα όρια της νομιμότητας μ’ έναν τρόπο που η Κρο απεχθάνεται κι εκείνη είναι σα να αιωρείται ένα βήμα πριν τη δέσμευση, λες και διστάζει να κάνει το τελικό άλμα. Η Κρο εξακολουθεί να διαβλέπει κάτι στον Χίλι, κάτι που αξίζει να σωθεί και νοιάζεται πραγματικά για κείνον: «…ο δικός της ρόλος οριοθετούνταν από κανόνες, διαδικασίες και δομή, στη δική μου δουλειά δεν υπήρχαν κανόνες, δεν υπήρχε κανείς να με σταματήσει και κανείς να με αποτρέψει απ’ το να κατρακυλήσω στον γκρεμό». Να όμως που την κίνηση ματ θα την κάνει η Μέλανι και τίποτα δε θα είναι ξανά το ίδιο ανάμεσά τους.

Ο Ρέικερ εξακολουθεί να έχει ανάγκη τις υποθέσεις που αναλαμβάνει: «…και για άλλους, λιγότερο προφανείς λόγους. Αφού έθαψα τη γυναίκα μου πριν από έξι χρόνια, οι υποθέσεις έγιναν ο τρόπος μου να τη θρηνώ. Οι αγνοούμενοι, η σανίδα σωτηρίας μου» (σελ. 13). Εξ ου και βρήκα σοκαριστική τη διαπίστωση του γιατρού που τον εξετάζει: «…δεν μπορείτε να φέρετε πίσω τους νεκρούς και το να το προσπαθείτε…βασικά, αυτό θα σας κάνει απερίσκεπτο. Εννοώ ότι αυτή η δουλειά μπορεί να σας κοστίσει την ίδια σας τη ζωή. Και ίσως όχι επειδή θα σας μαχαιρώσουν. Ίσως επειδή είστε άρρωστος» (σελ. 101). Όλα αυτά όμως μας απασχολούν στις πρώτες σελίδες, οπότε η συνέχεια είναι η σταδιακή καταβύθιση στα μυστικά και στις ανατροπές της εξαφανισμένης Λίντα Κόρυν. Μέχρι και η κόρη του Ρέικερ, Άναμπελ, που είναι πλέον είκοσι έξι ετών, έχει πάει με τη θετή εντεκάχρονη αδελφή της, Ολίβια, διακοπές στην Ισπανία, εξ ου και δεν εμφανίζονται στην ιστορία.

Μια «Ραγισμένη καρδιά» θα είναι ο κινητήριος μοχλός για μια σκοτεινή ιστορία που προσπαθεί να καταπνίξει κάτι από το παρελθόν ενός κάποτε επιτυχημένου σκηνοθέτη ταινιών. Μυστικά και ψέματα, εμπόδια, ανατροπές, εκπλήξεις, όλα τα μαγευτικά συστατικά της γραφής του Tim Weaver είναι και πάλι εδώ για να ζωντανέψουν μια από τις καλύτερες πλοκές των μυθιστορημάτων του.

Βιβλίο Καλό, κακό κορίτσι 
Τίτλος πρωτοτύπου Good bad girl
Συγγραφέας Alice Feeney
Μεταφραστής Κλαίρη Θεοδώρου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

«Λένε πως τίποτα δε συγκρίνεται με την αγάπη μιας μητέρας. Αν το ψάξεις όμως, θα ανακαλύψεις πως τίποτα δε συγκρίνεται με το μίσος μιας κόρης»! Έτσι ξεκινάει ένα από τα πιο συναρπαστικά μυθιστορήματα της Alice Feeney που είναι αφιερωμένο στη μητρότητα, στις σχέσεις μάνας και κόρης, στην τοξικότητα των οικογενειακών σχέσεων και στην εγκατάλειψη των γεροντότερων από τα παιδιά τους όταν κοντεύουν στη δύση της ζωής τους. Η συγγραφέας αφιερώνει κάθε κεφάλαιο σε διαφορετικό χαρακτήρα που ζει αναπάντεχες εξελίξεις, μόνο που όλες του οι πλευρές φωτίζονται σταδιακά, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε την κάθε μία ηρωίδα του βιβλίου αλλιώς και αλλιώς να καταλήγουμε ενώ την ίδια στιγμή και οι τέσσερις μπλέκονται σε αυτό το παράδοξο γαϊτανάκι με αναπάντεχο και απρόσμενο τρόπο!

Είκοσι χρόνια πριν, μια γυναίκα πηγαίνει στο σουπερμάρκετ με ένα μωρό στο καροτσάκι του. Είχε πείσει τον εαυτό της πως τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά όταν θα γινόταν μαμά αλλά έκανε λάθη τελικά και δεν κράτησε την υπόσχεσή της να κάνει το παιδί της να νιώθει πάντα πως το αγαπά. «Από τη μέρα που γεννήθηκε, το να κάνω, να βρίσκω και να γίνομαι ό,τι χρειάζεται έχουν γίνει η αποστολή μου», σκέφτεται. «Το να είσαι μητέρα είναι ένα παράξενο μείγμα αγάπης, μίσους και ενοχής», παραδέχεται. Μεγαλώνει μόνη το παιδί της έχοντας ξεχάσει όνειρα, φιλοδοξίες, την ίδια της τη ζωή. Όταν γυρίζει για λίγο την πλάτη της βρίσκει το καροτσάκι του μωρού άδειο. Ποιος το απήγαγε και γιατί; Πώς συνδέεται αυτό το περιστατικό με τις γυναίκες του μυθιστορήματος;

Η Φράνκι Φλέτσερ εργάζεται ως επικεφαλής βιβλιοθηκάριος στις φυλακές Κρόσροουντς. Δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους, κάτι που της τόνιζε και η μητέρα της: «Ο κόσμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που είναι καλοί στο να είναι κακοί, καθώς και από ανθρώπους που είναι κακοί στο να είναι καλοί» (σελ. 17). «Μερικές φορές, όμως, οι καλοί άνθρωποι κάνουν κακές πράξεις γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά». Πάντα θεωρούσε τον εαυτό της ως ένα καλό κακό κορίτσι και προτιμά πράγματα που κάνουν τα τοιχώματα του κόσμου της πιο συμπαγή. Υψώνει φανταστικούς τοίχους για να κρατήσει τους πάντες απ’ έξω και καταφέρνει να διαχειριστεί την άσχημη ζωή της, βρίσκοντας τρόπο να βγάλει κάτι θετικό απ’ αυτήν. Η δουλειά της την κρατάει λογική, αν και πλέον ετοιμάζεται να κάνει κάτι φρικτό. Πάντα ήταν γεμάτη αγάπη για τα βιβλία, γιατί σε αυτά κρυβόταν όποτε η πραγματική της ζωή γινόταν αφόρητη: «Ένα καλό βιβλίο μπορεί να γίνει το φως στο σκοτάδι. Ένα καλό βιβλίο μπορεί να θεραπεύσει τη μοναξιά, να αλλάξει μυαλά ή ακόμα και να αλλάξει τον κόσμο. Ένα καλό βιβλίο είναι η απόλυτη μαγεία» (σελ. 35). Μεγάλωσε μόνη της την κόρη της κι έκανε τα πάντα για να την προστατεύσει από την αλήθεια, μιας και δεν είχε άλλη επιλογή, μόνο που αυτό της κόστισε τα πάντα κι έτσι το παιδί της έφυγε από κοντά της λόγω των ψεμάτων που ανακάλυψε. Η κόρη της χάθηκε όταν ήταν έφηβη και η Φράνκι ξέρει το γιατί οπότε τώρα, που έχει στερέψει από επιλογές, χτυπά εκεί που της έχουν στερήσει πράγματα, γιατί κάποιος πρέπει να πληρώσει για όσα έχει χάσει. «Το μόνο καλό πράγμα στο να χάνεις τα πάντα είναι η ελευθερία που προκύπτει έπειτα, όταν δεν έχεις πια τίποτα να χάσεις» (σελ. 20). Μόνο που μια γνωριμία θα της ανατρέψει τα σχέδια, θα της δώσει έναν λόγο να ελπίζει κι ένα κίνητρο για να συνεχίσει, μιας και ίσως υπάρχει τελικά τρόπος να πάρει πίσω το κοριτσάκι της.

Η ογδοντάχρονη Ίντιθ Κένεντι, συνταξιούχος μυστική επιθεωρήτρια σε καταστήματα, εξαπατήθηκε από την κόρη της και υπέγραψε κάποια χαρτιά, με αποτέλεσμα να χάσει το σπίτι της και να κλειστεί χωρίς τη συναίνεσή της σε γηροκομείο. Έντρομη, διαπιστώνει πως πλέον «το καλό της κοριτσάκι μεγάλωσε και έγινε κακό»! Κάποτε η Ίντιθ έπαιρνε τις δύσκολες αποφάσεις και για τις δυο τους, τώρα όμως οι ρόλοι άλλαξαν και κανείς δεν κάνει αυτό που εκείνη θέλει, κανείς δεν την ακούει. Ξέρει όμως κατά βάθος τι έκανε για ν’ αξίζει ένα τόσο αχάριστο, κακεντρεχές και εγωιστικό παιδί. Από την άλλη, η κόρη της, Κλίο, δεν μπορεί να πληρώσει πλέον τα έξοδα της διαμονής και το γηροκομείο την απειλεί με έξωση της μητέρας της. Να όμως που η Ίντιθ εξαφανίζεται την ημέρα που βρίσκουν ένα πτώμα στο γηροκομείο και η αρχιεπιθεωρήτρια Σάρλοτ Τσάπμαν ανακρίνει την Κλίο ως κύρια ύποπτη. Τέλος, η Πέισενς Λίντελ εργάζεται στο ίδρυμα όπου μένει η Ίντιθ («εδώ έρχονται οι άνθρωποι για να πεθάνουν»), ένα κτήριο με λίγους υπαλλήλους και μια σκληρή διευθύντρια, την Τζόι Μπονέτα, που όλοι τη μισούν γιατί πάντα καταφέρνει να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Η Πέισενς συμπαθεί την Ίντιθ και δέθηκαν αμέσως με γερή φιλία, αν και η Πέισενς της έχει πει πολλά ψέματα για τον εαυτό της και για το σκοτεινό παρελθόν της, για το οποίο δεν ξέρει σχεδόν τίποτα. Καθαρίζει τα δωμάτια, συναντώντας φυσικά δυσάρεστες εκπλήξεις, έχει όμως τον δικό της τρόπο να τα αντιμετωπίζει όλα αυτά, άλλωστε είναι εγκλωβισμένη σε αυτήν τη δουλειά για οικονομικούς και γι’ άλλους λόγους. Ζει σε μια σοφίτα κι είναι ευτυχισμένη με το μικρό και στενό της βασίλειο, όπου ζει υπό παράδοξες συνθήκες ενοικίασης. Τρομάζει με τον εαυτό της και τι μπορεί να κάνει όταν την εξωθούν στα άκρα κι έτσι αποφασίζει να τελειώσει αυτό που ξεκίνησε. Τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα όταν πιαστεί στα πράσα να κλέβει τα δωμάτια των ηλικιωμένων ενοίκων και τότε…

Το »Καλό κακό κορίτσι» είναι μια ιστορία που ξεδιπλώνεται με διαρκείς ανατροπές, οι πρωταγωνίστριες φωτίζονται σταδιακά από πλευρές που δε βγάζουν στο προσκήνιο ολόκληρη την εικόνα της προσωπικότητάς τους και κάθε τρεις και λίγο μαθαίνουμε και κάτι καινούργιο που βάζει την πλοκή σε νέες βάσεις. Ταυτόχρονα αποκαλύπτεται άλλος ένας κρίκος από την αλυσίδα που τις δένει μεταξύ τους ενώ η αφήγηση διακόπτεται σε κρίσιμο κεφάλαιο ώστε να επικεντρωθούμε στην επόμενη ηρωίδα κ. ο. κ. Δολοφονίες, εξαφανίσεις, απαγωγές, απάτες, φυλακές, γκαλερί, όλα δημιουργούν ένα εκπληκτικό πολυπρισματικό μυθιστόρημα αφιερωμένο στη μητρότητα και στις γυναίκες που γίνονται μητέρες, κάνουν λάθη και θα κάνουν τα πάντα για να το διορθώσουν αυτό. Η ιστορία κυλάει σα νερό και όσο απολάμβανα την καλοσχεδιασμένη πλοκή έμπαινα σε σκέψεις για τη διαβίωση των ηλικιωμένων σε ιδρύματα όπου δεν τους φροντίζουν όπως τους πρέπει, για τον άνθρωπο που δεν αλλάζει όσο μεγαλώνει («…οι κακοί νέοι άνθρωποι καταλήγουν κακοί ηλικιωμένοι. Το μίσος δεν ξεθωριάζει με την ηλικία», σελ. 53), για τις τοξικές σχέσεις μεταξύ μητέρας και παιδιών και τις ανυπολόγιστες ψυχικές συνέπειες σε όλους, για τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στο κακό και στο καλό και πώς μασκαρεύονται για να πάρει το ένα τη θέση του άλλου με δικαιολογία τις καλές προθέσεις και για τις αμφιβολίες, τους φόβους και τα λάθη που κάνουν όλοι ώστε να είναι αρεστοί στους άλλους, διαιωνίζοντας έτσι έναν φαύλο κύκλο ανατροφής (οι γονείς) και φτάνοντας στα άκρα για να μην επαναλάβουν τα ίδια λάθη με τα δικά τους παιδιά (οι επίγονοι). «Δεν είμαστε το άθροισμα των παιδιών μας. Αποτελούν εξίσωση που δε λύνεται, επομένως πρέπει να μάθουμε να τ’ αγαπάμε αντί να προσπαθούμε να τα κατανοήσουμε. Μερικές φορές όμως η αγάπη δεν αρκεί» (σελ. 117). Το τέλος τινάζει τα πάντα στον αέρα και με συγκλόνισε ως προς την αλήθεια που βρισκόταν μπροστά στα μάτια μου και πώς αυτή εμφανίστηκε τη στιγμή που έπρεπε με τον πιο ταιριαστό τρόπο. Μια ιστορία που βάζει βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο και χαρίζει απανωτές ανατροπές και ασίγαστο σασπένς.

Διαχρονικές αλήθειες:

«Μερικές φορές, η κακία είναι απλώς μεταμφιεσμένη θλίψη» (σελ. 56).

«…όλοι μας ξεκινάμε ως λευκός καμβάς, προτού μας ζωγραφίσει ο κόσμος με σκέψεις και συναισθήματα που προσποιούμαστε πως είναι δικά μας. Και αυτό μου αρέσει. Σημαίνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε» (σελ. 107).

Βιβλίο Τι απομένει 
Τίτλος πρωτοτύπου What remains
Συγγραφέας Tim Weaver
Μεταφραστής Αντώνης Γιαννούλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η έκτη περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον επιτυχημένο ερευνητή αγνοούμενων προσώπων Ντέιβιντ Ρέικερ με ταξίδεψε και πάλι μέσα από δαιδαλώδεις διαδρόμους και σκοτεινά μονοπάτια σε μια υπόθεση που μου έσφιξε το στομάχι. Μια γυναίκα και κυρίως δύο οκτάχρονα παιδιά δολοφονήθηκαν. Γιατί; Ποιος το έκανε; Τι ήξεραν; Από ποιους κινδύνευαν; Η ιστορία εκτυλίσσεται σχετικά αργά και με κάπως εκτεταμένες περιγραφές, μ’ έναν τρόπο δηλαδή τόσο οικείο πλέον και ταυτόχρονα τόσο παραστατικό και ρεαλιστικό που χαρίζει κινηματογραφικές σκηνές και αληθοφάνεια. Το ένα στοιχείο φέρνει το επόμενο αλλά δεν ταιριάζουν μεταξύ τους, ασύνδετοι φαινομενικά κρίκοι μιας αλυσίδας που θα δυσκολέψει τον Ρέικερ να βρει την άκρη της. Κι εκεί που κάτι ανακαλύπτει, διαπιστώνει πως η υπόθεση έχει περισσότερο «ζουμί» απ’ αυτό που φαίνεται αρχικά, προχωρώντας έτσι όλο και βαθύτερα στη ζωή κάποιου που θέλει να εξαφανίσει τα ίχνη του σκορπώντας πτώματα. Ψήγματα μιας μεγάλης αλήθειας έρχονται στο φως τμηματικά, απλώς για να εντείνουν το ερώτημα: «γιατί και τα παιδιά;» ενώ ταυτόχρονα η προσωπικότητα του Κολμ Χίλι καταρρέει ολοένα και περισσότερο.

Ο Χίλι και ο Ρέικερ ξαναβρέθηκαν μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα κι ο δεύτερος διαπιστώνει πως ο πρώτος βρίσκεται σε άθλιο οικονομικό και όχι μόνο χάλι. Τον βοηθάει, τον βάζει κάπου να μείνει, ψάχνουν μαζί για δουλειά. Η οικογένειά του τον έχει ξεγράψει, η αστυνομική του καριέρα είναι πια παρελθόν και μένει σ’ ένα άσυλο αστέγων. Πριν όμως ήταν έξυπνος, διαυγής, πετυχημένος, συγκροτημένος, με σημαντικό αριθμό υποθέσεων να έχουν διαλευκανθεί. Μάλιστα, οι πρώτες του έρευνες στην επίμαχη υπόθεση ήταν συγκροτημένες και μεθοδικές, οι καταθέσεις εξαντλητικές αλλά με επιδέξιο τρόπο. Η δολοφονία της κόρης του και στη συνέχεια η συγκεκριμένη υπόθεση που τον ταλανίζει ήταν η αρχή του τέλους του. Δεν ξέρει κανείς για την τωρινή κατάστασή του, ούτε τα παιδιά του ούτε οι πρώην συνάδελφοί του. Με τον Ρέικερ όμως είναι αλλιώς: «…δεν ήμασταν φίλοι ακριβώς -ίσως να μην ήμασταν ποτέ κάτι τέτοιο, όμως υπήρχε ανάμεσά μας ένας δεσμός. Ήξερε ότι τον καταλάβαινα…και δε θα τον έκρινα ποτέ». Έχουν τους δικούς τους δαίμονες που τους τυραννάνε χρόνια, έχουν αντιμετωπίσει το ίδιο ανθρώπινο σκοτάδι κι έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Ρέικερ ξεκινάει τις έρευνες. Δυστυχώς, η στάση και η συμπεριφορά του Χίλι ξεπερνάει τα όρια και του δημιουργεί συνεχώς εμπόδια, με αποτέλεσμα να συγκρουστούν και να χωριστούν. Έξι μήνες μετά, η πρώην σύζυγος του Χίλι δηλώνει την εξαφάνισή του.

Για άλλη μια φορά ο συγγραφέας έχει κεντήσει πάνω στους χαρακτήρες του και στις ζωές τους, ενώνοντας αποσπάσματα ή και ολόκληρα γεγονότα από αυτές σε προηγούμενα βιβλία και δημιουργώντας αληθινές και ρεαλιστικές προσωπικότητες. Θα γνωρίσουμε και πάλι τη σύζυγο του Κολμ, Τζέμα, και τους γιους τους, Κίραν, που δουλεύει σε ασφαλιστική εταιρεία και Λίαμ, φοιτητή Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ. Από τη στιγμή που δεν είχαν συχνές ή ακόμη και τυπικές επαφές, γιατί η Τζέμα ανέφερε τώρα την εξαφάνιση του πρώην συζύγου της; Με αφορμή αυτήν την ιστορία λοιπόν παρακολουθούμε τη σταδιακή διάλυση του γάμου των Χίλι, πώς η οικογένειά του σήμαινε τα πάντα για κείνον και πώς η εφηβεία των παιδιών του άλλαξε τη συμπεριφορά τους απέναντί του. Από κει που τον χρειάζονταν και δεν μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς εκείνον, όταν μεγάλωσαν είχαν δική τους γνώμη, αντιμιλούσαν, έκαναν τη δική τους ζωή κι αυτό του στοίχισε, γιατί ήθελε να ανήκει κάπου κι αυτή η αλλαγή τον έκανε πιο μοναχικό και απόμακρο. Πάνω κει ήρθε και η υπόθεση που τον στοίχειωσε. Επομένως, πού βρίσκεται τώρα και γιατί άφησε τα πάντα πίσω του;

Από την άλλη, το θύμα, η Γκέιλ Κλαρκ ήταν χήρα, είχε απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά ήδη εννιά χρόνια, φοβόταν να βγαίνει και να αποκτήσει κοινωνικό κύκλο, σπούδαζε εξ αποστάσεως, είχε ελάχιστες φίλες και κανένα συγγενή. Ο σύζυγός της, Κέβιν Σιμς, σκοτώθηκε σε τροχαίο πριν καιρό αλλά ήταν ένα κάθαρμα. Η μητέρα και τα κορίτσια της μαχαιρώθηκαν αθόρυβα, χωρίς κανείς να πάρει είδηση, άρα ήξεραν τον δολοφόνο τους. Κι όσο προχωράει και βαθαίνει η ιστορία, τόσο μεγάλη ανατριχίλα προκαλεί η αφήγηση των τελευταίων ημερών τους μέσα από τα μάτια του άντρα που κρατούσε συντροφιά στην Γκέιλ. Λάτρευε την αίσθηση ότι ανήκε κάπου, ξαφνιάστηκε από το πόσο γρήγορα τα παιδιά τον αποδέχτηκαν ως μέλος της οικογένειας, ήταν χαρούμενος, ώσπου μια μυστηριώδης φωνή από το τηλέφωνο τον γεμίζει τρόμο: «Όλα όσα αγαπάς, θα πρέπει να τα χάσεις»! Ποιος είναι και γιατί εξαφανίστηκε μετά την επίθεση;

Πάντως, μου έκανε εντύπωση που ο Ρέικερ άρχισε μια διακριτική ρομαντική σχέση με την αρχιεπιθεωρήτρια Μέλανι Κρόου, η οποία, μετά την ιστορία με την εξαφάνιση του πατέρα της στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, πλέον εμπιστεύεται απόλυτα τον ερευνητή. Είναι έξυπνη και ευάλωτη, με αντιφάσεις και ηγείται μιας Ομάδας Διερεύνησης Ανθρωποκτονιών που αποτελείται κατά 99% από άντρες κι όλοι ξέρουν τι σημαίνει αυτό. Περνάνε καλά μαζί και κάνουν καλή παρέα, σύντομα όμως τα ίδια τα γεγονότα θα δείξουν πόσο επικίνδυνη είναι μια τέτοια προσωπική επαφή, με αποτέλεσμα να ανατραπούν οι ισορροπίες τους. Κάποτε, η Κρόου είχε εγγυηθεί προσωπικά για τον Χίλι και είχε υποστηρίξει την επανένταξή του στη Μητροπολιτική Αστυνομία, κάτι που είδαμε στον «Αφανιστή». Είχε διακρίνει το ένστικτο ενός προικισμένου ερευνητή, την ταπεινότητα ενός ανθρώπου που είχε καταστραφεί και τότε ο Χίλι τα είχε τινάξει όλα στον αέρα, μολύνοντας ένα από τα σημαντικότερα ανθρωποκυνηγητά της Αστυνομίας και κυρίως τους αστυνομικούς που ήταν σε αυτήν την έρευνα. Παρ’ όλ’ αυτά, η Κρόου εξακολουθεί να διαβλέπει κάτι στον Χίλι, κάτι που αξίζει να σωθεί, μόνο που σύντομα θα βρεθεί σε πραγματικά δύσκολη θέση.

Ταυτόχρονα, η σχέση του Ρέικερ με την κόρη του, Άναμπελ, γίνεται όλο και καλύτερη: «Είχαμε εγκλωβιστεί κάπου στο ενδιάμεσο των αναμνήσεων της θετής της οικογένειας και της πραγματικότητας του ποιος ήμουν για κείνη τώρα» (σελ. 97). Η επαφή τους είναι εύθραυστη και προσεκτική αλλά σταδιακά χτίζεται εμπιστοσύνη και αγάπη μεταξύ τους. Η γνωριμία τους ήταν σοκαριστική και για τους δύο, μιας και η Άναμπελ μεγάλωσε με θετούς γονείς και μια αδελφή, τη Λιβ, την οποία λατρεύει., Όλο αυτό δημιουργεί φόβο και τύψεις στον Ρέικερ που προσπαθεί να μη χάσει τη δουλειά του: «… είχα αρχίσει να φοβάμαι…ότι το να γνωρίσω την Άναμπελ ίσως να με ανάγκαζε να εγκαταλείψω την έρευνά μου για τους αγνοούμενους. Ο δεσμός που με ένωνε με τους ανθρώπους που είχαν χαθεί και με τις οικογένειές τους ήταν η σταθερά μου, ένας χάρτης που με είχε οδηγήσει μέσα από τις σκιές…να βγω στην άλλη πλευρά» (σελ. 97). Θα καταφέρει λοιπόν να διατηρήσει και τους δύο αυτούς αντίθετους κόσμους στη ζωή του;

«Τι απομένει» λοιπόν μετά από μιαν άδικη αιματοχυσία που έχει καταστρέψει μια ανθρώπινη ύπαρξη; Ποιος είναι αυτός που έβγαλε από τη μέση μια γυναίκα και δυο αθώα παιδιά και πόσο αποφασισμένος είναι να παραμείνει στο σκοτάδι; Τι θα απογίνει ο Χίλι όταν διαπιστώνει πως η υπόθεση που τον έχει στοιχειώσει εξακολουθεί να μην προχωράει ενώ ταυτόχρονα χάνει κάθε ελπίδα και για επανασύνδεση με την οικογένειά του; Θα πάρει τον νόμο στα χέρια του αν βρει την άκρη κι αν όχι γιατί; «…δεν υπάρχει κανένας θρίαμβος στη βία, καμία ικανοποίηση στον θάνατο» (σελ. 342), τονίζει ο συγγραφέας και ξεδιπλώνει μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη, τρυφερή και συγκινητική, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με μια σειρά μυστηριωδών εξαφανίσεων και δολοφονιών που διαστρεβλώνουν την πραγματική εικόνα ως το λυτρωτικό τέλος.

Βιβλίο Ένοχες αλήθειες 
Τίτλος πρωτοτύπου Fall from grace
Συγγραφέας Tim Weaver
Μεταφραστής Κυριάκος Γιαλένιος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η αρχιεπιθεωρήτρια Μέλανι Κρόου, μια γυναίκα ακατάβλητη, στωική και ισορροπημένη, που κατανοεί τους ανθρώπους, ύστερα από την υπόθεση του «Αφανιστή», όπου είχαν έρθει σε αντιπαράθεση, ξανασυναντάει τον ερευνητή αγνοουμένων Ντέιβιντ Ρέικερ και ζητάει ανεπίσημα τη βοήθειά του για να βρει τον πατέρα της. Η Κρόου, με τη Μητροπολιτική Αστυνομία να της έχει απαγορεύσει να ερευνήσει για τον εξαφανισμένο πατέρα της, δεν έχει άλλη λύση. Δε συμφωνεί με τον τρόπο που δουλεύει ο Ρέικερ, ως αστυνομικός που είναι δεν το εγκρίνει αλλά ως κόρη τής είναι αδιάφορα όλα αυτά, γιατί ο Ρέικερ ξέρει να εντοπίζει αγνοουμένους και γνωρίζει καλά το Ντέβον όπου εξαφανίστηκε ο πατέρας της, είναι αποτελεσματικός και νοιάζεται για τους ανθρώπους. Ο Ρέικερ δέχεται με επιφυλακτικότητα κι αρχίζει μια έρευνα που θα τον φέρει αντιμέτωπο με καλά κρυμμένα μυστικά, απροσδόκητους συμμάχους, επικίνδυνος εχθρούς και θανάσιμο κίνδυνο όσο πλησιάζει στη λύση του γρίφου. Επιπλέον, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Ντέιβιντ Ρέικερ εναλλάσσεται με την τριτοπρόσωπη μιας ιστορίας που μας ταξιδεύει πίσω στο 2005, όπου μια κοπέλα ξεκινάει ψυχοθεραπεία με τον δόκτορα Γκάρικ που αντικαθιστά τον θεραπευτή της, δόκτορα Πόουλτερ. Είναι πλέον εξωτερικός ασθενής κι έχει σημειώσει πρόοδο, παίρνει τη ζωή της στα χέρια της, έξι χρόνια μετά τις απόπειρές της έχει ξεπεράσει την ιδέα της αυτοκτονίας. Πώς πέθανε ο γιος της και γιατί χώρισε με τον άντρα της; Ποιος είναι ο νέος σύντροφος στη ζωή της και τι την έλκει σ’ αυτόν; Πόσα μυστικά χωράνε στο κουτί της με τις τύψεις; Τι κρύβει από τον θεραπευτή της και πώς συνδέεται με την ιστορία;

Σε προσωπικό επίπεδο, ο χαρισματικός ερευνητής αγνοουμένων Ντέιβιντ Ρέικερ αποφάσισε, παρά τα ψυχολογικά του τραύματα, να επιστρέψει στο Λονδίνο, όχι επειδή εκεί είναι η δουλειά του αλλά γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει τις αναμνήσεις απ’ αυτό που του είχε συμβεί. Χήρος μετά από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας της συζύγου του, στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς («Χωρίς γυρισμό») και στο πλαίσιο μιας υπόθεσης που έλυσε γυρνώντας στο Ντέβον για να αναρρώσει από την επίθεση του «Αφανιστή», ανακάλυψε πως η κοπέλα που είχαν σχέση στα δεκαοκτώ τους απέκτησε την κόρη τους, την Άναμπελ! Η γνωριμία τους ήταν σοκαριστική και για τους δύο, μιας και η Άναμπελ μεγάλωσε με θετούς γονείς και μια αδελφή, τη Λιβ, ζώντας μια ζωή «δομημένη γύρω από ένα ψέμα που όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι έδειχναν πρόθυμοι να συντηρήσουν για λόγους που εκείνη την περίοδο φάνταζαν σωστοί». Η Άναμπελ τώρα τον επισκέπτεται στο Λονδίνο, χωρίς να έχει ξεχάσει τα όσα έζησαν από τον άνθρωπο που σκότωσε τους γονείς τους κι έχει διαρκώς τον νου της στην αδελφή της που άφησε πίσω για λίγο καιρό. Η σχέση τους είναι εύθραυστη και προσεκτική αλλά σταδιακά χτίζεται εμπιστοσύνη και αγάπη μεταξύ τους, ώσπου μπαίνουν στο στόχαστρο του ανθρώπου που δολοφονεί όσους ανακατεύονται με την υπόθεση, κάτι που δημιουργεί φόβο και τύψεις στον Ρέικερ: μετά από πολύ καιρό έχει μια οικογένεια που οφείλει να προστατεύσει από τον κίνδυνο της δουλειάς του.

Ταυτόχρονα, η πρώην σύντροφός του, δικηγόρος Ελίζαμπεθ Φίνι, αδειάζει το σπίτι της και προχωράει στη ζωή της, όλα έχουν πάει λάθος με τον Ρέικερ και οι τελευταίες τους κουβέντες είναι γεμάτες αμηχανία. Επίσης, θα συναντήσουμε ξανά τον Ρώσο χάκερ Σπάικ που εισχωρεί σε οποιοδήποτε δίκτυο για να βγάλει στα κρυφά ό,τι χρειάζεται κανείς και τον Γιούαν Τάσκερ ή Τασκ, ημιαπασχολούμενο συνταξιούχο αστυνομικό της Εθνικής Υπηρεσίας Δίωξης Εγκλήματος, δυο ανθρώπους που στέκονται στο πλάι του Ρέικερ χωρίς να υπολογίζουν κινδύνους και συνέπειες. Τέλος, η παρουσία του Κολμ Χίλι είναι περιστασιακή, μιας κι έχει επιστρέψει στο Λονδίνο εδώ κι ένα χρόνο αλλά δεν έχει δώσει σημεία ζωής, κάτι που έχει πικράνει τον Ρέικερ: «Δεν ήμασταν ακριβώς φίλοι… αλλά υπήρχε κάτι ανάμεσά μας, μια φιλική σχέση, μια σύνδεση…» (σελ. 91). Ο Χίλι δεν έχει λύσει ακόμη την υπόθεση που τον τσάκισε ψυχολογικά κι έτσι κουβαλάει τους δαίμονές του εδώ και τόσο καιρό, παλεύει μαζί τους, ηττάται κι είναι θαύμα που είναι ακόμη λειτουργικός. Η «καμέο» εμφάνισή του δικαιολογείται, μιας και στο τέλος του βιβλίου ο Χίλι βγαίνει στο προσκήνιο και ζητάει ξεκάθαρα τη βοήθεια του Ρέικερ, κάτι που θα αποτελέσει την κεντρική ιδέα του επόμενου βιβλίου της σειράς, «Τι απομένει».

Ο Tim Weaver για άλλη μια φορά καταστρώνει με μαεστρία ένα βαθιά ανθρώπινο και γεμάτο ανατροπές μυθιστόρημα, ίσως το καλύτερο της σειράς, μιας και η αγάπη του προς τον άνθρωπο και το πού μπορεί να φτάσει για να κρύψει κάτι είναι έκδηλη και ραγίζει καρδιές όσο φτάνουμε στο τέλος. «-Οι απελπισμένοι άνθρωποι. Αυτοί με φοβίζουν… κάποιες φορές είναι δύσκολο να πιστέψεις τι είναι ικανοί να κάνουν» (σελ. 58), λέει χαρακτηριστικά ο Ρέικερ, ένας χαρακτήρας ανθρώπινος και ρεαλιστικός: «…η επιρροή που ασκούσαν πάνω μου οι άνθρωποι που είχαν χαθεί, οι οικογένειες των αγνοουμένων, μου έδινε ώθηση. Παρά τα όσα μου είχαν συμβεί, παρ’ όλους τους δαίμονες που είχα αντιμετωπίσει, παρά το σκοτάδι που έκρυβαν μέσα τους οι άνθρωποι, δεν το έχω μετανιώσει ούτε για μια στιγμή» (σελ. 307). Οι «Ένοχες αλήθειες» είναι μια ιστορία πολύπλοκη, με δευτερεύουσες πληροφορίες να μπερδεύουν τα γεγονότα, όλα όμως έχουν τη θέση τους, απλώς μπαίνουν εκεί που πρέπει όταν έρχεται η ώρα τους κι αυτό δημιουργεί μια εντελώς καινούργια εικόνα, παραμορφώνοντας τα όσα ήδη ξέρουμε και δημιουργώντας σασπένς και ένταση.

Ένας συνταξιούχος αστυνομικός εξαφανίζεται κι ενώ όλα δείχνουν πως αυτό έχει να κάνει με την υπόθεση που ερευνούσε εθελοντικά κάποιος έχει βάλει στο στόχαστρο όσους ψάχνουν την αλήθεια, σκορπώντας πτώματα στο διάβα του. Μυστήριο, ανατριχίλα και μια συγκινητική ιστορία που πυροδοτεί όλες αυτές τις εξελίξεις δε με άφησαν να πάρω ανάσα ενώ ταυτόχρονα, με τη δυνατή γραφή του, ο Tim Weaver με ταξιδεύει στη γοητεία και στον κίνδυνο της απομονωμένης αγγλικής υπαίθρου αλλά και στο πολύβουο Λονδίνο, το οποίο διασχίζουμε σχεδόν όλο κατά τη διάρκεια της ιστορίας. «Όλοι θέλουν την αλήθεια ως τη στιγμή που τη μαθαίνουν» κι έτσι κάποιοι λυγίζουν ψυχολογικά μπροστά σε αυτά που μαθαίνουν. Ποιοι λοιπόν θ’ αλλάξουν δραματικά ύστερα από όσα διαδραματίζονται σε αυτό το βιβλίο;

Βιβλίο Ο επόμενος στη σειρά
Τίτλος πρωτοτύπου Next in line
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Βεατρίκη Κάντζολα-Σαμπατάκου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία διαδραματίζεται το 1988, οπότε και κορυφώνεται το ενδιαφέρον για τη βασιλική οικογένεια, με την Νταϊάνα να θεωρείται η «πριγκίπισσα του λαού». Η Σκότλαντ Γιαρντ εστιάζει την προσοχή της στην επίλεκτη μονάδα της Διοίκησης Βασιλικής Προστασίας, όπου υπάρχουν υποψίες για διασπάθιση και κατάχρηση δημόσιου χρήματος. Τα μέλη της, που έχουν το καθήκον να προστατεύουν την πιο διάσημη οικογένεια στον κόσμο, πρέπει να είναι οι καλύτεροι των καλύτερων κι όχι να «τρώνε με χρυσά κουτάλια». Η έρευνα, που ετοιμάστηκε λόγω των πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων και του φόβου της ΜΙ6 για την ασφάλεια της βασίλισσας, ανατίθεται στον αρχιεπιθεωρητή Γουίλιαμ Γουόρικ και την ομάδα του από τον διοικητή Τζακ Χόκσμπι, που βλέπει τους αξιωματικούς του περισσότερο σαν οικογένεια παρά σα συναδέλφους. Έτσι, η αρχιφύλακας Τζάκι Ρόικροφτ, πρώην ερωμένη του Ρος, ο έγχρωμος ευφυής, επινοητικός και φιλόδοξος αστυφύλακας Πολ Αντάζα, η νεότερη στην ομάδα αστυφύλακας Ρεμπέκα Πάνκχερστ εντάσσονται στους κόλπους της Διοίκησης και προσπαθούν να βρουν ενοχοποιητικά στοιχεία για τον Μπράιαν Μίλνερ που τη διοικεί κάνοντας του κεφαλιού του, χωρίς να λογοδοτεί στη Μητροπολιτική Αστυνομία. Ο καθένας τους σε διαφορετικό πόστο, ερευνούν, προσέχουν, δημιουργούν συμμαχίες ή προδίδονται, σκανάρουν τους «συναδέλφους» τους και ψάχνουν να βρουν την άκρη.

Παράλληλα, ο επιθεωρητής Ρος Χόγκαν, ο μυστικός πράκτορας και κρυφό χαρτί της ομάδας σε όλα τα βιβλία της σειράς, τον οποίο ο Χόκσμπι βγάζει από τους δρόμους και τον εντάσσει επίσημα στην ομάδα ως δεξί χέρι του Γουόρικ, προσλαμβάνεται ως προσωπικός σωματοφύλακας της πριγκίπισσας Νταϊάνα, την οποία ο συγγραφέας σκιαγραφεί χωρίς υπερβολές και ακρότητες, πατώντας στα ευρύτερα γενικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της που ξέρει όλος ο κόσμος. Το Παλάτι του Κένσινγκτον, το Κάστρο του Γουίνδσορ, το Μπάκιγχαμ και άλλα διάσημα μέρη είναι ο τόπος δράσης του Χόγκαν που προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για την ασφάλεια της Νταϊάνα, η οποία δεν κάθεται και πολύ φρόνιμα ως προς τον προγραμματισμό και το πρωτόκολλο. Ο συγγραφέας μάς βάζει για τα καλά στο πρόγραμμα της πριγκίπισσας, καταγράφει μέσα από τη ματιά του σωματοφύλακα την προσοχή στις δημόσιες εκδηλώσεις, τα εναλλακτικά σχέδια, όλο το πλάνο που συνοδεύει κάθε επίσημη έξοδο της βασιλικής οικογένειας.

Από την άλλη μεριά, οι «κακοί» της ιστορίας έχουν τις δικές τους περιπέτειες. Στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, ο Ρος και ο Γουόρικ παραβίασαν κάθε κανόνα για να συλλάβουν και να φυλακίσουν τον Μάιλς Φόκνερ που περιμένει πως ο διεφθαρμένος νομικός σύμβουλος του Στέμματος και δικηγόρος του, Μπουθ Γουότσον, θα κάνει τα πάντα για να τον αποφυλακίσει και να τον απαλλάξει από τις κατηγορίες. Ο Γουότσον όμως έχει τα δικά του σχέδια, όπως και η πρώην σύζυγος του Φόκνερ, Κριστίνα, η οποία εκμεταλλεύεται τη θέση του και ξεκοκαλίζει την περιουσία του, μετά το διαζύγιο που εξέδωσε ο πατέρας του Γουίλιαμ Γουόρικ, σερ Τζούλιαν. Όσο ο Φόκνερ είναι στη φυλακή, τα γεγονότα τρέχουν πίσω από την πλάτη του και ο Μπουθ προσπαθεί να σώσει το τομάρι του παίζοντας διπλό παιχνίδι εις βάρος του Φόκνερ. Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τον Μανσούρ Χαλίφα, τον πλέον καταζητούμενο της Ιντερπόλ, τον Κινέζο επιχειρηματία Λι που εποφθαλμιά τη συλλογή του Φόκνερ, διευκολύνοντας τον Μπουθ για νέες απάτες εις βάρος του πελάτη του, στην προσπάθειά του να βγει επιτέλους από αυτό το παιχνίδι αλλά με σημαντικό κέρδος για τον εαυτό του, την πανέξυπνη κόρη του Λι, Μάι Λινγκ και η δράση κορυφώνεται με μια τρομοκρατική επίθεση που γέμισε άφθονες σελίδες με περιγραφές μαχών, σχεδίων και αντισχεδίων και κλιμακούμενο σασπένς για όσους είναι λάτρεις τέτοιου είδους περιπετειών.

Τέλος, η Κριστίνα προσεγγίζει και πάλι τη σύζυγο του Γουίλιαμ Γουόρικ, Μπεθ Ρέινσφορντ, η οποία είναι έφορος στην πινακοθήκη Φιτζμόλιαν, και μαζί συγκροτούν μια ιδιαίτερη συνεργασία με στόχο πολύτιμα έργα τέχνης που δημοπρατούνται χωρίς να έχει αναγνωριστεί η πραγματική τους αξία. Επίσης, η οικογενειακή ιστορία του Γουόρικ εμπλουτίζεται με την κόρη του Ρος, Τζότζο, ο οποίος, ως ανύπαντρος πατέρας και με το άστατο ωράριο της πριγκίπισσας δε θα τα καταφέρει να τη φροντίσει σωστά. Τα δίδυμα παιδιά Γουόρικ, Πίτερ και Αρτεμίζια, ενθουσιάζονται με τη νέα τους φίλη και περνάνε ατέλειωτες ώρες μαζί. Ως προς τους γονείς του Γουίλιαμ, παίζουν τον δικό τους ρόλο στην ιστορία, με τον σερ Τζούλιαν να έχει αποδεχτεί πλέον την καριέρα του γιου του και τις ερωτικές προτιμήσεις της κόρης του, Γκρέις. Σε γενικές γραμμές, το πέμπτο βιβλίο μιας σειράς που «…δεν είναι μια αστυνομική ιστορία, είναι μια ιστορία για έναν αστυνομικό» είναι γεμάτο δράση, αγωνία και συγγραφικά τερτίπια, σχέδια και «αντισχέδια» κι έχει γραφτεί με τον οικείο συναρπαστικό τρόπο των προηγούμενων μυθιστορημάτων της σειράς. Απανωτές ανατροπές, εκπλήξεις και αλλαγές περιέχονται σ’ ένα κείμενο που ρέει σα νεράκι αλλά με τη συνταγή να παραμένει ίδια σε βασικές γραμμές: εκπλήξεις, ρεαλιστικές απιθανότητες, έξυπνα συγγραφικά τρικ και άλλα.

Βιβλίο Δεν είδες τίποτα
Τίτλος πρωτοτύπου See no evil
Συγγραφέας David Fennell
Μεταφραστής Κυριάκος Γιαλένιος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το δεύτερο μυθιστόρημα της σειράς με ηρωίδα την Γκρέις Άρτσερ βυθίζεται στα άδυτα μιας σέκτας και ξεδιπλώνει ταυτόχρονα με την κυρίως υπόθεση μια σειρά δολοφονιών όμορφων αγοριών αρκετά χρόνια πιο πριν. Η υπόθεση περιπλέκεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, οι έρευνες και οι ανακρίσεις δεν οδηγούν πουθενά και η Γκρέις Άρτσερ προσπαθεί να βγάλει άκρη συναντώντας διαρκώς εμπόδια. Η αλήθεια είναι πως κάποια στιγμή κουράστηκα με τον αργό σχετικά ρυθμό των εξελίξεων και με μια σωρεία ονομάτων που άρχισαν να εμφανίζονται, μπλέκοντας τις υποθέσεις του χτες και του σήμερα, ανταμείφθηκα όμως από τον τρόπο που τελικά συνδέθηκαν όλα και που ήρθε η αλήθεια στο φως. Αρκετές περιγραφές δρόμων, περιοχών, τοπίων και σπιτιών θα μπορούσαν να λείπουν, όπως και κάποιες σκηνές που δεν προσφέρουν κάτι στην πλοκή παρά μόνο ελάχιστα ψήγματα. Η κεντρική ιδέα πάντως, αυτή του πάθους που κυριεύει κάποιον ενώ τον γεμίζει ταυτόχρονα ενοχές για ό,τι κάνει και η επιλογή της εκδίκησης με βία αντί για τη νομική δικαιοσύνη για ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν είναι ενδιαφέροντα ηθικά μηνύματα που με έβαλαν σε σκέψεις για την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία.

Η προσωπική ιστορία της επιθεωρήτριας Γκρέις Άρτσερ από την άλλη με γέμισε ένταση, αγωνία και πολλές σκέψεις για τα όρια της ψυχικής αντοχής της. Έχει τραυματιστεί ψυχικά από τη δολοφονία του πατέρα της και από τις δύσκολες στιγμές που πέρασε στην εφηβεία της, όταν είχε πέσει θύμα απαγωγής. Η περιπέτειά της με τον @νώνυμο στο πρώτο βιβλίο της σειράς «Ο Καλλιτέχνης του Θανάτου» την ξαναρίχνει στο σημείο μηδέν και οι εφιάλτες από εκείνη την εμπειρία επιστρέφουν.  Αποκούμπι της είναι ο παππούς της, που έχει πάθει δύο ελαφρά εγκεφαλικά επεισόδια το καλοκαίρι και η μνήμη του λειτουργεί πλέον μόνο κατά 70% ενώ ταυτόχρονα τον ταλανίζει πρώιμη άνοια κι έτσι η Άρτσερ μένει μαζί του για να τον φροντίζει. Το ωράριό της δυστυχώς παραμένει απαγορευτικό και ψάχνει τρόπο να καταφέρει να τον προσέχει σωστά. Ο θάνατος του επιθεωρητή Σαμ Άρτσερ έχει στοιχίσει και στους δύο, έχουν προσαρμοστεί αλλά ο πόνος παραμένει αβάσταχτος. Γιατί όμως αρχίζει ο Τζέικ Άρτσερ να γίνεται εριστικός και κρυψίνους; Τι δε θέλει να μάθει η εγγονή του;

Στο αστυνομικό τμήμα της Τσάριγκ Κρος τα πράγματα εξακολουθούν να είναι δύσκολα για την Άρτσερ, που έχει αναλάβει το πόστο του πρώην ντετέκτιβ Άντι Ρις, του ανθρώπου που εκείνη είχε συλλάβει και στείλει στη φυλακή λίγο καιρό πριν, με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα από την πρώτη μέρα. Έχει ήδη αντιμετωπίσει δυσαρέσκεια από τους νέους συναδέλφους και έχει ήδη δοκιμαστεί η αποφασιστικότητά της, αφού όλοι θα κάνουν τα πάντα για να αποτύχει και πλέον, στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, ο επιθεωρητής Ρόντνι Χικς, κολλητός του Άντι Ρις, παραμένει εχθρικός απέναντι στην Άρτσερ γι’ αυτό που έκανε στον φίλο του ενώ μια σειρά ρατσιστικών περιστατικών αναγκάζουν την Άρτσερ να ξεκινήσει πειθαρχική έρευνα βάσει της στάσης του σε κάποια περιστατικά του βιβλίου. Δυστυχώς, ο Χικς είναι απλώς η άκρη ενός παγόβουνου που μοιάζει να κερδίζει έδαφος σε κάτι που μοιάζει σαν μια αδελφότητα κυρίως λευκών ετεροφυλόφιλων αντρών αστυνομικών.

Ο αρχιφύλακας Χάρι Κουίν στέκεται στο πλευρό της και μετά την περιπέτεια του πρώτου βιβλίου γίνεται πολύτιμος συνεργάτης της. Η απώλεια του παιδιού του είναι κάτι που τον κατατρύχει ακόμη και αποτελεί έναν συνεκτικό δεσμό στη φιλία του με την Άρτσερ, με την οποία μοιράζεται τα πάντα. Η παρουσία της Εμ-Τζέι από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών στη ζωή του τον βάζει σε νέες συναισθηματικές περιπέτειες με τη σχέση τους να έχει σκαμπανεβάσματα. Οι συνάδελφοι της Άρτσερ που γνωρίσαμε στο πρώτο βιβλίο της σειράς πρωταγωνιστούν ξανά, με επικεφαλής την αρχιεπιθεωρήτρια Κλερ Πίερς, μια σκληρή φιλόδοξη γυναίκα που είχε σχέση με τον Ρις και τώρα έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της. Είναι μια γυναίκα που ερωτεύτηκε τον λάθος άντρα και τώρα την κρίνουν και την καταδικάζουν γι’ αυτό, οπότε η Άρτσερ, αν και σε συνεχή κόντρα μαζί της, το θεωρεί άδικο όλο αυτό. Η αρχιφύλακας Τζόλι Τόουζερ, η οποία θα φύγει σύντομα με άδεια μητρότητας, ο αστυφύλακας Ος Πάικ, βοηθός αναλυτή στην ομάδα της Άρτσερ, ικανός και πρόθυμος να εξελιχθεί στη δουλειά του αλλά έχει ακόμη δρόμο μπροστά του, η αστυφύλακας Μάριαν Φίλιπς και ο ανακριτής Μαρκ Μπίτι, ακόμη και η γκουρού της τεχνολογίας Κλάρα Κλαρκ, πρώην αναλύτρια της NCA και τώρα μέλος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, χάρη στον κομβικό ρόλο της στην υπόθεση του πρώτου βιβλίου, είναι εδώ και βοηθούν στην υπόθεση όπως μπορούν. Τέλος, η Άρτσερ ξεκινάει μια σωστή σειρά συνεδριών για να επουλώσει τα τραύματά της, αυτήν τη φορά με την ψυχίατρο Άμπιγκεϊλ Χάτσισον, η οποία καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της: «Η ευημερία σου είναι η προτεραιότητά μου». Έτσι γνωρίζουμε καλύτερα την Άρτσερ, την προσωπικότητά της, τα χρόνια με την οικογένειά της πριν αυτή τιναχτεί στον αέρα, την αιτία της κλειστοφοβίας της, τους εφιάλτες της κ. π. ά.

Στην υπόθεση των φόνων εμπλέκεται ο Ίθαν Γουάιτ, εγγονός του βαρόνου ναρκωτικών Φράνκι «Σνόου» Γουάιτ, που είχε διατάξει τη δολοφονία του πατέρα της Άρτσερ, και που τώρα αποφυλακίζεται, με αποτέλεσμα να ανοίγει ένας μεγάλος πόλεμος, με τον Φράνκι να στήνει τα δικά του πιόνια στη ζωή της Άρτσερ και να διψάει για εκδίκηση. Η αλήθεια πίσω απ’ όσα είχαν συμβεί με την τότε απαγωγή της επιθεωρήτριας θα έρθουν στο φως με τη βοήθεια της δημοσιογράφου Μάλορι Τζόουνς που έχει podcast αληθινών εγκλημάτων. Η κοπέλα ανακαλύπτει κάποια στοιχεία για τον Μπέρναρντ Μορίς που είχε απαγάγει την Άρτσερ αλλά η επιθεωρήτρια αρνείται να την ακούσει. Να όμως που ο παππούς Άρτσερ, ήδη πιεσμένος ψυχολογικά με την παρουσία του Γουάιτ ξανά στη ζωή τους, κάνει απονενοημένα διαβήματα που επιταχύνουν τις εξελίξεις και τελικά αποκαλύπτεται κάτι που με άφησε με το στόμα ανοιχτό να περιμένω το τρίτο βιβλίο με την κατά μέτωπο επίθεση που θα ξεδιπλωθεί ανάμεσα στο καλό και στο κακό.

Το «Δεν είδες τίποτα» είναι μια πολυεπίπεδη ιστορία γεμάτη σασπένς και εντάσεις που εκτυλίσσεται κυρίως σε μια θρησκευτική σέκτα, μπλέκει το παρόν με το παρελθόν και ταυτόχρονα απογειώνει τις προσωπικές εξελίξεις στη ζωή της κεντρικής ηρωίδας, επιθεωρήτριας Γκρέις Άρτσερ. Κρυφά χαρτιά, καλοσχεδιασμένες, αν και κατά τόπους αργές, εξελίξεις και διαχρονικά ηθικά μηνύματα αποτελούν ένα καλογραμμένο μίγμα που κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο.

Βιβλίο Το μπαρ στο Λεβαλουά-Περέ 
Συγγραφέας Γιάννης Μαργέλης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα 
Εκδότης Συρτάρι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Γιάννης Μαργέλης έγραψε μια τρυφερή και δυνατή σε εικόνες και συναισθήματα νουβέλα, όπου, με αφορμή μια ερωτική ιστορία μεταξύ αντρών, καταγράφονται τα λάθη, οι προσδοκίες και η φθορά που συναντάμε σε όλες τις  ανθρώπινες σχέσεις. Η ιστορία ξεκινάει με την απρόσμενη συνάντηση του Μαρκέλλου και του Κριστόφ στο Λονδίνο λίγα χρόνια μετά τον χωρισμό τους, κάτι που θα ξυπνήσει τις μνήμες του πρώτου και θα καταφύγει στο ημερολόγιό του, όπου κατέγραψε την ευτυχισμένη περίοδο που πέρασαν μαζί στο Λονδίνο: «Οι ματιές συναντήθηκαν ξανά για δευτερόλεπτα. Καφέ και γκριζογάλανο, κάποτε ο ένας ήταν η γη κι ο άλλος ο ουρανός της». Ένας «μικρός πρίγκιπας» ο Μαρκέλλος, με καταγωγή από τη Χίο, έζησε, σπούδασε και δούλεψε σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη και Αμβούργο, αναζητώντας τον εαυτό του. Με ειλικρίνεια και αμεσότητα καταγράφει κάθε πτυχή του χαρακτήρα του, σημειώνει σκέψεις και προβληματισμούς, αναφέρεται στα παιδικά του χρόνια, παρατηρεί τη σχέση των γονιών του μεταξύ τους και απέναντί του και συγκροτεί μια προσωπικότητα σύνθετη, βαθιά αληθινή. Προβληματίζεται για την αγάπη και τον έρωτα, σκέφτεται πάνω στη φύση της ζωής και της μοναξιάς, ακόμη και ο θάνατος τον απασχολεί. Όλα αυτά όμως είναι ισορροπημένα και δεν εξαπλώνονται εις βάρος του κειμένου, παρά μόνο σε ελάχιστα σημεία. Είναι ένας φυσιολογικός, συνηθισμένος άνθρωπος, αρκετά μπλεγμένος όμως (φταίει η οικογένειά του ή η αδυναμία του να βρει μόνος τη λύση και την άκρη στο ψυχοσυναισθηματικό του κουβάρι; ). Ο έρωτας με τον Κριστόφ έρχεται την ώρα που έχει ανάγκη για σταθερότητα σ’ έναν κόσμο απρόβλεπτο, όπου όλα αλλάζουν καθημερινά. Είναι δυο νέα παιδιά που εκπροσωπούν μια γενιά παγιδευμένη ανάμεσα στην παράδοση και στην πρόοδο.

Με ευσύνοπτο τρόπο και ταυτόχρονα με τις εξελίξεις μεταξύ Κριστόφ και Μαρκέλλου παρατίθενται μικρά δείγματα της νοοτροπίας και του τρόπου σκέψης του πρωταγωνιστή ώστε να τον γνωρίσουμε καλύτερα, να κατανοήσουμε τον χαρακτήρα του και να καταλάβουμε τι έζησε, γιατί και πώς, τι συνέβη μετά και ποιο είναι το πνιγηρό μυστικό που κουβαλάει, «κουρασμένος να κοιτάζει ηλιοβασιλέματα». Έχει φορτωθεί ενοχές και τύψεις, πιστεύει πως αυτός φταίει για τον προηγούμενο χωρισμό, εξαιτίας του οποίου ταξίδεψε στο Λονδίνο και γνώρισε τον Κριστόφ, δεν το ελέγχει, αν και προσπαθεί να ξεφύγει από αυτό, αναζητά τις σχέσεις του με τους γονείς του και το πώς τον γαλούχησαν και πώς τον μεγάλωσαν, περιγράφει τις άσχημες ψυχολογικές συνθήκες μέσα στο ίδιο του το σπίτι, «τη φωλιά του λύκου ή τη φωλιά του κούκου», όπου μεγάλωσε με υψηλές προσδοκίες όσο αποζητούσε την ανεξαρτησία του. Αναδύεται έτσι ένας χαρακτήρας περίπλοκος, με λάθη και πάθη, με αγωνίες και προσδοκίες, με ελπίδες και τρυφερότητα. Ομολογώ πως προσπάθησα να τον αγαπήσω και να σταθώ στο πλάι του, αυτό που έκανε όμως κάποια στιγμή δεν μπόρεσα να του το συγχωρέσω.

Ο Μαρκέλλος από την αρχή συστήνεται με πρωτότυπο τρόπο: «…είμαι σαν γυμνός πίνακας του Σίλε, βασανισμένος, πτωματικός, βαμπιρικός. Ένας καμβάς που εκκρίνει συναίσθημα… αιώνιο παιδί που θεοποιεί όποιον του δείχνει λίγη αγάπη, ώστε να προσπαθήσει να τον μισήσει όταν του την πάρει βίαια πίσω» (σελ. 32-33). Η ρομαντική πλευρά του αποτυπώνεται σε καίριες και διαχρονικές παρατηρήσεις πάνω στη μοναξιά και στις σχέσεις του σήμερα: «Οι καθημερινοί ρυθμοί, γρήγοροι και παρανοϊκοί, μας απαγορεύουν να κάνουμε βαθιές και συναισθηματικές σχέσεις. Δε βασιζόμαστε στους ανθρώπους. Ανοίγουμε μια εφαρμογή και επιλέγουμε» (σελ. 34). «…ξεχνάμε ότι η πραγματική μας αξία βρίσκεται στην αυθεντικότητα και στη σύνδεση που χτίζουμε με κάποιον άλλον άνθρωπο» (σελ. 56). Και πόσο όμορφη είναι μια σχέση διαρκείας έτσι και πετύχει: «Να τσακωνόμαστε για ανόητα πράγματα… και να ξέρεις πως, ακόμα και μετά από αυτό, τα πάντα θα είναι τόσο μαγικά, όπως στην αρχή, να γελάς μαζί με τον άλλον και να δημιουργείτε παρέα ιστορίες για να λέτε μια μέρα» (σελ. 54). Μα πόση αλήθεια σε λίγες προτάσεις: «…η μοναξιά έχει δύναμη. Μόνος δεν είσαι πια εκτεθειμένους ούτε ανυπεράσπιστος. Αλλά τι να το κάνεις; Η μοναξιά έχει τον σκοπό της. Είναι χρήσιμη. Όχι για πολύ. Να είναι εκεί έστω για λίγο. Για να βρεις ξανά τον εαυτό σου» (σελ. 87).

Η νουβέλα, εν αντιθέσει με τον τίτλο της, διαδραματίζεται κυρίως στο Λονδίνο, μια πόλη που δίνεται με παραστατικότητα. Κάμντεν, Τάμεσης, Σόχο, Κόβεντ Γκάρντεν και άλλα σημεία της βρετανικής πρωτεύουσας είναι το φόντο για τον έρωτα που ζουν ο Κριστόφ και ο Μαρκέλλος: «Περιπλανήθηκα, ρουφώντας ομορφιά», «κι εγώ ένα νησάκι μοναξιάς στη μέση αυτού του ωκεανού ζωντάνιας» (σελ. 75). Αλλά και η Νέα Υόρκη με τα δικά της τοπόσημα και η Αθήνα, το μέρος όπου πρέπει πάντα να γυρίζεις για τις γιορτές, έχουν τον δικό τους ρόλο στη ζωή του πρωταγωνιστή και εντείνουν τις σκέψεις του πάνω στον εαυτό του και στον ρόλο του στη ζωή των άλλων όσο προσπαθεί να βρει τι πραγματικά του συμβαίνει και από τι ψάχνει να ξεφύγει. Οπότε, τι συνέβη στο μπαρ του Λεβαλουά-Περέ; Ε, αυτό δε θα το αποκαλύψω! Υπέροχες και παραστατικές περιγραφές ζωντανεύουν τις σκηνές και δημιουργούν δυνατές, κινηματογραφικές εικόνες, με λέξεις που δημιουργούν αντιθέσεις και αντικατοπτρίζουν με τον καλύτερο τρόπο τα συναισθήματα των χαρακτήρων («βλέμμα που αποδημούσε ξανά προς το κενό»). Χρησιμοποιούνται άφθονα επίθετα που δε βαραίνουν την αφήγηση, αντιθέτως, τη στολίζουν διακριτικά και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού μάς συνοδεύουν ο Μικρός Πρίγκιπας, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Περσέλ, ο Τενεσί Ουίλιαμς, ο Μίλαν Κούντερα, ο Γιώργος Χειμωνάς και πολλοί άλλοι με τρόπο που εντείνει τη λογοτεχνικότητα του κειμένου.

«Το μπαρ στο Λεβαλουά-Περέ», ο Κριστόφ, το βροχερό Λονδίνο, ο εσωτερικός μας αγώνας να ξεφύγουμε από τις τοξικότητες που μας γαλουχούν και μπλέκουμε, αν δε βρούμε εγκαίρως σωστή βοήθεια, σε δύσκολα και σκοτεινά μονοπάτια, ο έρωτας που δε χρειάζεται πρόγραμμα και σκέψη αλλά προσκρούει στα μειονεκτήματα της προσωπικότητάς μας, όλα αυτά και πολλά άλλα δημιουργούν ένα συναρπαστικό ταξίδι αυτογνωσίας και ταυτόχρονα μια καλογραμμένη ρομαντική περιπέτεια γεμάτη αλήθειες και συναισθηματικά λάθη, αφιερωμένη στη ζωή «που χωρίζει όσους αγαπιούνται, ολόγλυκα, χωρίς να κάνει θόρυβο».

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι από τη σελίδα στο facebook των εκδόσεων Συρτάρι.

Βιβλίο Ο θεριστής τη νύχτα 
Συγγραφέας Γιώτα Βασιλείου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Γιώτα Βασιλείου έγραψε ένα ανατρεπτικό, υποβλητικό και ανατριχιαστικά ρεαλιστικό μυθιστόρημα που ζωντανεύει την ιστορία και τον μύθο του Τζακ του Αντεροβγάλτη με μια διαφορετική οπτική ματιά ενώ ταυτόχρονα δείχνει την κοινωνική θέση της γυναίκας σε μια εποχή που όφειλε να καταπνίγει τα όνειρά της και να μην εμφανίζεται σε ανδροκρατούμενους κύκλους. Είμαστε στο 1888 και η δράση εκτυλίσσεται στα σκοτεινά και ρυπαρά στενά του Γουαϊτσάπελ, όπου βρίσκει ο Αντεροβγάλτης τα θύματά του, και σε μια αριστοκρατική συνοικία του Λονδίνου όπου μια γυναίκα κατάφερε να σπουδάσει νοσοκόμα και προσπαθεί να γίνει επιτυχημένη χειρουργός, θέλοντας να συμβάλλει στην πρόοδο της επιστήμης. Το κείμενο έχει μια συναρπαστική κεντρική ιδέα κι επιπλέον οι ποικίλες αφηγηματικές μέθοδοι που ακολουθούνται κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Ξεκινάμε με αναδρομική αφήγηση, όπου στην αρχή δίνεται η τελευταία σκηνή χωρίς spoiler κι αμέσως μετά παρακολουθούμε με πρωτοπρόσωπη και τριτοπρόσωπη αφήγηση την τρυφηλή ζωή της πρωταγωνίστριας, τις δυσκολίες της, τη μάχη της μ’ έναν μυστηριώδη πυρετό που ηρεμεί μόνο όταν βγαίνει τη νύχτα. Η ροή διακόπτεται σε καίρια σημεία είτε με αυθεντικές (πλην μίας) ιδιόχειρες επιστολές του δολοφόνου είτε με ρεπορτάζ από τις εφημερίδες της εποχής (προϊόντα φαντασίας αλλά τόσο ταιριαστά με την εποχή και με τις εξελίξεις). Επιπλέον, πραγματικά πρόσωπα όπως ο αστυνομικός επίτροπος Sir Charles Warren που δέχτηκε έντονη κριτική για την αποτυχία του να συλλάβει τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, η πόρνη Φίλις Τσάπμαν που κατάφερε να ξεφύγει την πρώτη φορά αλλά τελικά δολοφονήθηκε, ο Επιθεωρητής Frederick Abberline και άλλοι αναμιγνύονται υποδειγματικά με τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος, δημιουργώντας ένα σωστό ρεαλιστικό φόντο.

Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι μια κοπέλα ατίθαση και άτακτη, που δε δέχεται τον ψεύτικο καθωσπρεπισμό της πλούσιας οικογένειάς της και νιώθει παγιδευμένη αλλά προχωράει την ιατρική έρευνά της με πείσμα και επιμονή. Θέλει να γίνει χειρουργός αλλά είναι γυναίκα σε αντροκρατούμενο κόσμο, εξ ου και φτάνει μόνο μέχρι τη νοσηλευτική, δε σταματά όμως να ψάχνει να ανακαλύπτει το ανθρώπινο σώμα. Βιώνει παράξενα συμπτώματα, ψήνεται από τον πυρετό, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι έχει κι έτσι οι γονείς της την αφήνουν να ζει απομονωμένη στον ψηλότερο όροφο του σπιτιού και δεν ασχολούνται πλέον με τις τρέλες της. Σημειώσεις, σχέδια, εικόνες από ιατρικά συγγράμματα προσπαθεί να τα ταιριάξει με τα συμπτώματά της και δε διστάζει να βγαίνει μες στη νύχτα παρά τον κίνδυνο. Πού πηγαίνει και τι σκοπούς έχει; Γιατί παθαίνει κρίσεις πανικού και άλλα ψυχωσικά επεισόδια όποτε διαβάζει για τα κατορθώματα του Τζακ του Αντεροβγάλτη; Σ’ ένα σπίτι με έναν πατέρα ουσιαστικά απόντα, καταγράφεται με ενάργεια η σχέση της ηρωίδας με τη μητέρα της, Έλινορ, η οποία, παρά το αυστηρό βλέμμα και την επικριτική ηθική της εποχής, αναγνώρισε το ταλέντο της κόρης της και ζητά συχνά την ιατρική βοήθειά της, παρ’ όλ’ αυτά όμως προτίμησε να απομακρυνθεί από το παιδί της παρά να το στηρίξει εναντίον του άντρα της, κάτι που γέμισε θυμό την κόρη της και περιφρόνηση.

Η κοπέλα βρήκε τη μητρική αγκαλιά και την ασφάλεια στη Μάριον, μια γυναίκα που τη στηρίζει και την παρακολουθεί όταν τη βλέπει να καταλαμβάνεται από τον πυρετό και να βγαίνει στους επικίνδυνους λόγω του Αντεροβγάλτη δρόμους. Ήρθε πολλά χρόνια πριν για παρακόρη της μαγείρισσας από ορφανοτροφείο και μεγάλωσε σε αυτό το σπίτι μαζί με την κοπέλα, έγινε νταντά της, την πρόσεχε, υπήρξε δασκάλα και στήριγμα στις δυσκολίες. Σταδιακά διαπιστώνει πως η υγεία της κοπέλας έχει κλονιστεί σε άσχημο βαθμό κι αρχίζει να μπαίνει σε δίλημμα για το αν πρέπει να μιλήσει γ’ αυτά που ξέρει και είδες ή όχι, να κοιτάξει το καλό της ή να σιωπήσει. Μήπως όμως η παρέμβασή της κάνει τα πράγματα χειρότερα; Μια ιδιότυπη και περίεργη σχέση ξεδιπλώνεται ανάμεσα στις δυο γυναίκες σαν ένα παιχνίδι με αμφιλεγόμενες ισορροπίες. Ως πού μπορεί να φτάσει η μεγαλύτερη για να προστατέψει τη μικρότερη; Οι εναλλακτικές μορφές αφήγησης των δύο γυναικών κρατούν το ενδιαφέρον και με γέμιζαν απορίες ως το τελικό ξεκαθάρισμα της ιστορίας και την πλήρη ανάδυση ολόκληρης ης εικόνας που ήθελε η συγγραφέας να αποτυπώσει. Ο ενεστώτας διαρκείας που επελέγη για την αφήγηση δίνει ταχύτητα και παλμό κι ένιωθα σα να διαδραματίζονται τα γεγονότα μπροστά μου. Στα θετικά του μυθιστορήματος είναι και η παραστατική ατμόσφαιρα του Λονδίνου των τελών του 19^ου αιώνα, η οποία αποτυπώνεται χωρίς πολλές λεπτομέρειες αλλά με λέξεις-κλειδιά, οπότε επικεντρωνόμαστε στην καθαυτή ιστορία. Είναι μάλιστα τόσο παραστατική που την ένιωθα πάνω από τον ώμο μου όσο διάβαζα. Η τελική πράξη του έργου δίνεται με άφθαστο ρεαλισμό και θεατρικότητα ενώ υπάρχουν σε παράρτημα αρκετά πραγματολογικά στοιχεία για τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και τον μύθο του για όσους ενδιαφέρονται να ψάξουν την ιστορία λίγο περισσότερο.

«Ο θεριστής τη νύχτα» είναι μια διαφορετική οπτική πάνω στον μύθο του Τζακ του Αντεροβγάλτη και ταυτόχρονα ένα ιδιαίτερο κείμενο-φόρος τιμής στη βαθιά, ανιδιοτελή, πηγαία αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Κεντρικό πρόσωπο είναι μια σταυροφόρος που πιστεύει πως κάνει καλό στην επιστήμη με τις επιλογές της και ταυτόχρονα συγκρούεται με τις απάνθρωπες δολοφονίες ενός κτήνους, οπότε αυτή η άνιση μάχη θα την επηρεάσει ψυχοσυναισθηματικά. Πρόκειται για μια διαφορετική και πολύ ενδιαφέρουσα νουβέλα μυστηρίου που καταγράφει το χρονικό των δολοφονιών του Τζακ του Αντεροβγάλτη στο Λονδίνο στα τέλη του 19^ου αιώνα μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που σπούδασε νοσηλευτική και προσπαθεί να κατανοήσει τα κίνητρά του, ένας αγώνας στον οποίο αποδύεται χωρίς να υπολογίζει σωματικό και ψυχικό κόστος. Το κείμενο δίνει άλλο ένα λιθαράκι στις εικασίες και στις υποψίες γύρω από την ταυτότητα του Τζακ του Αντεροβγάλτη μέσα από μια ιστορία ανατριχιαστική και ανατρεπτική. Ταχύτητα που αυξάνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, παλμοί που κορυφώνονται με κάθε ανατροπή και μια ιστορία που με καθήλωσε ως το ανατρεπτικό τέλος είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του βιβλίου.

Βιβλίο Κακοί άντρες 
Τίτλος πρωτοτύπου Bad men
Συγγραφέας Julie Mae Cohen
Μεταφραστής Βασιλική Κουρή
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Julie Mae Cohen προσπάθησε να συνδυάσει το chit-lit με το crime, με αποτέλεσμα το μυθιστόρημα να ισορροπεί ανάμεσα στα δύο είδη χωρίς να ξεδιπλώνονται επαρκώς οι αρετές του καθενός. Ούτε πολύ ρομαντικό είναι ούτε πολύ ανατριχιαστικό κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό για κάποιον που δε θέλει ούτε αίματα ούτε σιρόπια στο βιβλίο του. Ομολογώ βέβαια πως η πρωταγωνίστρια, Σάφι Χάντλι-Όλιβερ, δε με έπεισε για τη σκοτεινή της πλευρά, μιας και η καθημερινότητά της, τα αισθήματά της για τον γοητευτικό δημοσιογράφο υπερτερούν και απεικονίζουν μια φυσιολογική γυναίκα που έχω συναντήσει και σε άλλα ρομαντικά μυθιστορήματα. Ένας serial killer όμως που σχεδιάζει το έγκλημά του, που καταστρώνει τα πάντα ως την τελευταία λεπτομέρεια, που αδιαφορεί για την ανθρώπινη ύπαρξη κι όλο αυτό το κάνει ξανά και ξανά πιστεύω πως δεν μπορεί να έχει μια τόσο glossy ζωή ούτε να παρουσιάζεται ως συναισθηματίας χωρίς κάποιο στρεβλό στοιχείο να ξεπεταχτεί από κάπου. Επομένως, η διάσημη Σάφι είναι μια χαρά κοπέλα, όμορφη, έξυπνη και πλούσια και αγαπάει πολύ τη μικρότερη αδελφή της, την οποία προστατεύει με κάθε τρόπο από τις κακοτοπιές (οι συζητήσεις και οι καβγάδες τους είναι απολαυστικά στοιχεία του μυθιστορήματος). Ταυτόχρονα, ως γυναίκα νιώθει ότι δεν μπορεί να αφεθεί σε μια ρομαντική σχέση γιατί φοβάται πως ίσως ο καλός της είναι το επόμενο θύμα της, ώσπου ερωτεύεται τον μόνο άντρα που εκείνη πιστεύει ως κατάλληλο.

Ο Τζόναθαν Ντερόζερς είναι ο δημιουργός ενός δημοφιλούς podcast με ιστορίες αληθινών εγκλημάτων και ερευνά ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Με τη σέξι φωνή του μιλάει για φόνους και εγκλήματα και οι γυναίκες από είκοσι έως πενήντα ετών λιώνουν για κείνον. Κάνει έρευνες και συνεργάζεται με την αστυνομία παραδίδοντάς τους τα αποτελέσματα και αναγκάζοντάς τους έτσι να ξεκινήσουν ανακρίσεις και συλλήψεις. Δυστυχώς, η γυναίκα του, Έιμι, κουρασμένη από την αφοσίωσή του σε όλα αυτά που κάνει, τον εγκαταλείπει. Ο Τζόναθαν έστησε ολόκληρη καριέρα πάνω στο χάρισμά του να προσέχει και την παραμικρή λεπτομέρεια αλλά δεν πήρε είδηση τα σημάδια ότι θα τον εγκατέλειπε η γυναίκα που αγαπούσε. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν ο Τζον βρίσκει παρατημένη στην είσοδο του σπιτιού του μια σακούλα με ανθρώπινα μέλη, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ύποπτος από τον επιθεωρητή Άθερτον, που ήδη τον αντιμετωπίζει υποτιμητικά, απαξιώνοντας τη δουλειά του και τα βιβλία του. Εδώ και λίγο καιρό, το Λονδίνο έχει γεμίσει με σακούλες με πτώματα διαμελισμένων λευκών αντρών κι έτσι, από τη μια στιγμή στην άλλη, ο Τζον βρίσκεται από την αντίθετη μεριά της ερευνητικής διαδικασίας.

Ομολογώ πως η ιστορία εξελίσσεται κλιμακωτά, με αυξανόμενο ενδιαφέρον και καλές ανατροπές. Από τη μια η Σάφι κάνει το βήμα για να γνωριστούν με τον Τζόναθαν και η επαφή τους αρχίζει να γίνεται ρομαντική, από την άλλη παρακολουθούμε τις έρευνές της για την αθωότητα του αντικειμένου του πόθου της και για τον εντοπισμό του πραγματικού δολοφόνου. Με πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Σάφι που εναλλάσσεται με την τριτοπρόσωπη του Τζόναθαν, διαπιστώνουμε πως κρύβονται ενδιαφέροντα πράγματα πίσω από όλα αυτά και το τελευταίο κεφάλαιο με τη μεγάλη αποκάλυψη με άφησε άφωνο. Ταυτόχρονα, μέσα από πρωθύστερα, ταξιδεύουμε στο παρελθόν της Σάφι και μαθαίνουμε πώς ξεκίνησε την καριέρα της, πόσο χρόνο της παίρνει να βρει τα θύματά της και να σκεφτεί το τέλειο σχέδιο για τον καθένα τους, πώς απέκτησε τη σημαντική οικογενειακή περιουσία της ήδη από την εφηβεία, πώς γνώρισε υποταγμένες γυναίκες από χειριστικούς άντρες και πολλά άλλα.

«Κακοί άντρες» βρίσκουν τον μάστορά τους από μια γυναίκα που θέλει να καθαρίσει τον κόσμο από τα καθάρματα αυτά, η οποία όμως τελικά ερωτεύεται έναν δημοσιογράφο που ερευνά εγκλήματα. Θα μπορούσε να προκύψει ένας φόνος από βαθιά αγάπη; Οι περισσότεροι φόνοι προκύπτουν από μίσος, περιφρόνηση, θυμό ή αδιαφορία και ο φόνος σε αλλάζει για πάντα. Πώς νιώθει λοιπόν η Σάφι όποτε αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια της; Πώς θα καταφέρει να εξισορροπήσει τις δυο πλευρές του χαρακτήρα της και να ρίξει τον γοητευτικό δημοσιογράφο στα δίχτυα της; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται σ’ ένα ιδιαίτερο μυθιστόρημα.

Βιβλίο Πώς να μεγαλώσετε χωρίς αξιοπρέπεια 
Τίτλος πρωτοτύπου How to age disgracefully
Συγγραφέας Clare Pooley
Μετάφραση Βούλα Αυγουστίνου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Χιούμορ
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Clare Pooley έγραψε ένα βιβλίο που με γέμισε ζεστασιά, χαρά και αισιοδοξία και μου σύστησε μέσα από μια σειρά τραγικωμικών περιστατικών άκρως ρεαλιστικούς και ολοκληρωμένους χαρακτήρες γεμάτους αντιθέσεις και ποικίλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Μεγαλώστε αγνοώντας τα στοιχειώδη του καθωσπρεπισμού, νιώστε, τολμήστε, αλλάξτε, αυτό είναι σε γενικές γραμμές το μότο ενός μυθιστορήματος που με συντρόφεψε για μεγάλο διάστημα, αφού το είχα στο μυαλό μου αρκετό καιρό αφού το τελείωσα. Γέλιο και συγκίνηση, ευφάνταστα περιστατικά, κλιμακούμενη πλοκή, ενδιαφέρουσες ανατροπές και ωραίο τέλος, τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Η Ντάφνι κλείνει τα εβδομήντα, ζει μόνη κι έρημη κι επιτέλους αποφασίζει να ξαναέρθει σε επαφή με τον κόσμο, να κάνει νέες γνωριμίες, δεν έχει όμως ιδέα πώς κάνει ένας ενήλικος άνθρωπος φίλους κι έτσι αποφασίζει να καταστρώσει ένα σχέδιο. Μιλάει στα φυτά της, στους ανθρώπους στις φωτογραφίες της, δε μιλάει όμως στους γείτονες, αν και ξέρει πάρα πολλά για όλους τους, δεν τηλεφωνεί σε κανέναν παρά μόνο σε μάστορες. Ως τώρα λοιπόν αντιμετώπιζε τον κόσμο με δυσπιστία, υποθέτοντας πως όλοι κρύβουν κάποιον απώτερο σκοπό πίσω από τις αποφάσεις τους, μήπως όμως ήρθε η ώρα να δείξει έναν βαθμό εμπιστοσύνης και να κρίνει με επιείκεια; Κι αν καταφέρει να βρει φίλους, μήπως πρέπει να βρει κι έναν σύντροφο, «έναν άντρα με καλούς τρόπους, την ικανότητα να ακολουθεί οδηγίες και τα περισσότερα δόντια του στη θέση τους»; Τελικά «Πώς να δημιουργήσεις ένα μέλλον όταν έχεις ένα παρόν που δεν σου αρέσει και ένα παρελθόν που δεν μπορείς να εκμυστηρευτείς σε κανέναν»; Μια ευρηματική φιγούρα που έχει πάει «από τη Σκύλλα του σεξισμού στη Χάρυβδη του ηλικιακού ρατσισμού», από την απαξιωτική συμπεριφορά ατάλαντων μισογύνηδων τον πρώτο καιρό της επαγγελματικής της πορείας στο ότι την αγνοούν λόγω της ηλικίας της. Ανακαλύπτει λοιπόν το Κοινοτικό Κέντρο Μαντέλ που φιλοξενεί μια λέσχη ηλικιωμένων και γίνεται μέλος.

Εκεί θα γνωρίσει τον Αρτ Άντριους, έναν αποτυχημένο ηθοποιό και ορκισμένο κλεπτομανή, που ξαφρίζει μικροπράγματα για να νιώθει την αδρεναλίνη, σταδιακά όμως αυτή η έξαψη αντικαθίσταται όλο και πιο γρήγορα από ένα μεγάλο κενό. Η οικογένειά του δεν του μιλάει κι από το facebook έμαθε πως έγινε παππούς. Στα εβδομήντα πέντε του και με μόνο τηλεοπτικά κομπαρσιλίκια στην πλάτη του, αρνείται να δεχτεί πως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί, άσε που δεν έχει λεφτά στην άκρη. Έτσι γίνεται μέλος της λέσχης ηλικιωμένων και αντιπαθεί αμέσως την επικίνδυνη κατ’ αυτόν, γλυκούλα και μικροσκοπική κατά τον φίλο του και πρώην παπαράτσι Γουίλιαμ Τζένκινς, Ντάφνι. Έχει κι αυτός τα δικά του μυστικά, ανοιχτές πληγές που τον γεμίζουν με εφιάλτες και ανασφάλειες, η Ντάφνι όμως θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Επίσης, έχουμε την Άννα, πρώην οδηγό νταλίκας, με μαλλιά βαμμένα πάντα με εξωφρενικό χρώμα. Ένα τροχαίο της σαραβάλιασε τη σπονδυλική στήλη και χρησιμοποιεί την τροχήλατη περπατούρα της επικίνδυνα, ενώ έχει θάψει πέντε συζύγους, «φλώρους» κατ’ εκείνη. Μαζί τους θα βρούμε και τη χαμηλών τόνων Ρούμπι, που πάντα κουβαλάει τσάντες με μαλλί και βελόνες πλεξίματος αλλά και την αυστηρή πρώην διευθύντρια σχολείου Πολίν με το ηλικιωμένο σκυλάκι της, τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

Η Λίντια Άρμστρονγκ είναι παντρεμένη με τον Τζέρεμι Ρόμπερτς κι έχουν βυθιστεί σε μια ρουτίνα χωρίς ενδιαφέροντα από τότε που έφυγαν οι κόρες τους από το σπίτι. Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς έχει στοιχήσει στη Λίντια περισσότερο απ’ όσο περίμενε. Πότε ακριβώς έχασε τον εαυτό της; Πώς μεταμορφώθηκε από ανεξάρτητη, γεμάτη αυτοπεποίθηση και ελκυστική γυναίκα σε «κυρία Ρόμπερτς» και «μαμά»; Πότε έπαψε ο άντρας της να ασχολείται μαζί της ή μάλλον πότε είχε πάψει να νιώθει ότι της άξιζε ν’ ασχοληθεί μαζί της; Τώρα που ο ρόλος της μητέρας δεν είναι και τόσο απαραίτητος, αν έπαυε να είναι και σύζυγος, τότε τι στο καλό ήταν; Έχοντας όλα αυτά κατά νου, κάνει αίτηση για να προσληφθεί ως υπεύθυνη της λέσχης ηλικιωμένων, έχοντας στο μυαλό της πως θα συναναστρέφεται τρεις φορές την εβδομάδα καλοσυνάτους, ευγνώμονες και ενθουσιώδεις υπερήλικες. Βραδιές με παζλ και μπίνγκο καταρρίπτονται όταν μαζεύεται η ανωτέρω ετερόκλητη ομάδα. Άνθρωποι που έχουν ζήσει εντελώς διαφορετικές ζωές, έχουν ο καθένας τις δικές του κακές συνήθειες και βαθιά ριζωμένες απόψεις, φέρνουν ένταση και φασαρία στις συναντήσεις, όπου, στην πρώτη τους κιόλας συνάντηση, καταρρέει τμήμα της οροφής του κτηρίου στα κεφάλια τους, με αποτέλεσμα το δημοτικό συμβούλιο να αποφασίσει την κατεδάφισή του και τη μετατροπή του σε κάτι άλλο.

Στο κοινοτικό αυτό κέντρο συστεγάζεται κι ένας βρεφονηπιακός σταθμός, όπου γνωρίζουμε τον δεκαοχτάχρονο πατέρα Ζίγκι, ένα παιδί που μεγαλώνει την κόρη του μονάχα με τη βοήθεια της μητέρας του. Πώς και πότε έγινε πατέρας ο Ζίγκι, τι απέγινε η μητέρα; Πώς παρενέβησαν οι γονείς των δύο νέων και με τι συνέπειες; Η ζωή του νεαρού άλλαξε ριζικά «χωρίς να το έχει επιλέξει, χωρίς να το κατανοεί πραγματικά και χωρίς να μπορεί να ξεφύγει από αυτό» και τώρα προσπαθεί να τελειώσει το σχολείο και να καταφέρει ένα καλύτερο αύριο με ευκαιρίες φοίτησης και, γιατί όχι, υποτροφίες. Ζει σε μια περιοχή γεμάτη αντίπαλες συμμορίες που αξιοποιούν τους εφήβους σαν τσιλιαδόρους, αγγελιοφόρους και μεταφορείς, με αποτέλεσμα ο Ζίγκι να μπλέξει στα δίχτυα τους και η ζωή του να πάρει την κάτω βόλτα. Στον σταθμό γνωρίζουμε και τον Λάκι, ένα κλειστό και εσωστρεφές παιδί που πάσχει από επιλεκτική αλαλία, μήπως όμως το σκυλί που υιοθετεί εκ περιτροπής με τους ηλικιωμένους της λέσχης το βοηθήσει να μιλήσει ξανά; Την ημέρα που γκρεμίζεται η οροφή του κτηρίου, η Τζανίν, η δασκάλα του παιδικού σταθμού, δέχεται εντολή να ετοιμάσει χριστουγεννιάτικη  θεατρική παράσταση, χωρίς προϋπολογισμό και έσοδα, οπότε ο Αρτ προτίθεται να βοηθήσει τα παιδιά μαζί με τους ηλικιωμένους της λέσχης. Για να μην γκρεμιστεί το κοινοτικό κέντρο, πρέπει να δείξουν πόσο σημαντικό είναι το μέρος για όλη την κοινότητα, να κερδίσουν το μυαλό και την καρδιά του κόσμου. Άλλωστε, ο παιδικός σταθμός είναι επιδοτούμενος από τον δήμο και από φιλανθρωπικές δράσεις, οπότε ισχύουν πολύ αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνει παιδιά από σπίτια που δεν έχουν τίποτα κι εξαρτώνται από επιδόματα και από τα κοινωνικά παντοπωλεία. Πώς μπορεί να σωθεί λοιπόν το κοινοτικό κέντρο που συστεγάζει όλες αυτές τις χρήσιμες υπηρεσίες;

Κι όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο η αρχή, μιας και στην πορεία του βιβλίου γνωρίζουμε καλύτερα όλους τους ήρωες και ταυτόχρονα τους ακολουθούμε σε απανωτές ξεκαρδιστικές καταστάσεις που θα τους φέρουν πιο κοντά, θα τους βοηθήσουν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και θα τους φέρουν αντιμέτωπους με καταστάσεις που δεν περίμεναν. Έξυπνο, απολαυστικό και διασκεδαστικό κείμενο, με το γέλιο να έρχεται αβίαστα από τη γλαφυρότητα των περιγραφών και από τον τρόπο που η συγγραφέας συνδέει όλο αυτό το ετερόκλητο πλήθος που από κεφάλαιο σε κεφάλαιο γίνεται μια γροθιά και στηρίζουν ο ένας τον άλλον με τρόπο απρόσμενο σε στιγμές αναπάντεχες. Μου άρεσε που ό,τι χρειαζόταν ο ένας σε κάποια δεδομένη στιγμή το είχε κάποιος άλλος κι ο τελευταίος δεχόταν βοήθεια από έναν τρίτο κι όλοι μαζί συγκροτούν ένα υπέροχο παζλ αλληλεγγύης και γλυκιάς τρυφερότητας. Ηλικιωμένοι και μωρά στο ίδιο βιβλίο, μα τι υπέροχες αντίρροπες δυνάμεις! Εκεί που συγκινείσαι με τη μοναξιά κάποιου και τις συνέπειές της στις κοινωνικές του δεξιότητες, θα γελάσεις με ένα παιδί που λέει ακριβώς τα χρόνια του: «Τι ωραίο να είσαι σε μια ηλικία στην οποία θέλεις να προσθέτεις τέταρτα αντί να αφαιρείς δεκαετίες»! Τελικά, η χριστουγεννιάτικη γιορτή θα γίνει αξέχαστη για τους λάθος λόγους κι από εκείνο το σημείο η πλοκή απογειώνεται, οδηγώντας σε απανωτές εκπλήξεις κι ένα γλυκόπικρο τέλος.

«Πώς να μεγαλώσεις χωρίς αξιοπρέπεια» και να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου δείχνει η συγγραφέας μέσα από ένα μυθιστόρημα γεμάτο γέλιο και αισιοδοξία, με ανθρώπους της διπλανής πόρτας που… δεν κάνουν ό,τι και οι άνθρωποι της ηλικίας τους. «Είναι απίστευτο πόσο στερεοτυπικά σκέφτονται όλοι τους ηλικιωμένους», παρατηρεί η Ντάφνι κι αρχίζει να καταστρατηγεί αυτήν την άποψη με τη συμπεριφορά και τη στάση της: «…εφόσον ο κόσμος επιμένει να μας ανάγει σε στερεότυπα, μπορούμε κάλλιστα να αξιοποιήσουμε προς όφελός μας τις παρωχημένες προκαταλήψεις τους»! Άφθονες αναφορές σε τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές και σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης ως παρομοιώσεις, τρόποι σύγκρισης, παραδείγματα προς μίμηση ή προς αποφυγή βοηθάνε ακόμη περισσότερο στην εξοικείωση του αγγλόγλωσσου κυρίως κοινού, αν και αρκετές φορές αναφέρεται κάτι που έχω κι εγώ ακούσει, δει ή βιώσει. Εξίσου απολαυστικές είναι οι αναπάντεχες και ξεκαρδιστικές παρομοιώσεις: «Η πολυκαιρισμένη και παραμελημένη παλιά αίθουσα ήταν τόσο ζεστή, φιλική και φτιασιδωμένη όσο η μαντάμ ενός πρωτοκλασάτου οίκου ανοχής» (σελ. 209). Ηλικιωμένοι και μικρά παιδιά θα βελτιωθούν μέσα από τη σχέση που θα αναπτύξουν με αφορμή το κοινοτικό κέντρο, θα αλλάξουν τη ζωή και τη νοοτροπία τους, θα μάθουν και θα βοηθηθούν. Τι να την κάνεις την αξιοπρέπεια άμα θέλεις να κάνεις κάτι κι όπου σε βγάλει;