Βιβλίο Οι μέλισσες του Κάλβου τριγυρίζουν στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ
Συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ταξιδευτής
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Χμμμ…Με παραξένεψε που δεν έχει τέλος!!!!Με την έννοια «πράξεως σπουδαίας και τελείας». Ένα παιδί πάει στην Αγγλία για σπουδές και συγκεκριμένα στο Λάουθ κι αναγκάζεται να επιστρέψει άρον άρον πίσω γιατί αρρώστησε ο πατέρας του σοβαρά. Και στο μεταξύ έχουν ανοιχτεί δεκαπέντε χιλιάδες θέματα-περιπέτειες: η ζωή στο κολέγιο, η προσαρμογή του παιδιού στις νέες συνθήκες, η νέα κωμόπολη και οι φυσικές της χαρές και ομορφιές, η διακριτική παρουσία του Κάλβου που διάλεξε αυτό το μέρος για να κλείσει τη ζωή του διδάσκοντας στο τοπικό σχολείο ως φόρο τιμής στον Τένυσον, η μελισσοκομία και οι κίνδυνοι αλλά και η ομορφιά της, η απίστευτη αρχιτεκτονική και επικοινωνιακή ικανότητα της μέλισσας -ενός πλάσματος με ελάχιστο κατά τα άλλα εγκέφαλο κι όμως ο καλύτερος αρχιτέκτονας ως προς τις κυψέλες και ο καλύτερος επικοινωνιολόγος ως προς την αναζήτηση τροφής, χώρια η άριστα οργανωμένη κοινωνία-, η ακολουθία Φιμπονάτσι στον αριθμό των μελισσιών και των κηρήθρων, η εφαρμογή της ζωής της μέλισσας στα μαθηματικά, κάποιοι κλέβουν μέλι για να το οικειοποιηθούν αλλά δεν τους ανακαλύπτουμε, μια σχολική παράσταση ανεβαίνει -άλλος ένας φόρος τιμής στον εξερευνητή και εραστή της διάσημης Ποκαχόντας που καταγόταν από κει- και παράλληλα με αυτά οι ιδιόχειρες σημειώσεις μιας κοπέλας για τα ίχνη του Κάλβου στον τόπο της εκεί και για τη σχέση του με τις μέλισσες (παρόλο που δεν ήταν μελισσοκόμος, ήταν μέλος στοάς με σύμβολο τη μέλισσα).

Πάρα πολλά θέματα που αναπτύσσονται πολύ όμορφα, χωρίς να μπερδεύουν ή να δυσκολεύουν τον αναγνώστη να τα παρακολουθήσει. Γέλασα πολύ που κατέρριψε η συγγραφέας έναν από τους μύθους-ψέματα του Dan Brown στον «Κώδικα Ντα Βίντσι» σχετικά με το χωρίο του για τις μέλισσες, έπρεπε να γίνει κι αυτό!!! Κι ενώ αποκτάς και μια αγωνία για το ποιος είναι ο κλέφτης κι ενώ αναρωτιέσαι γιατί ο νεαρός τριγυρίζει στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ συγκριτικά με τη ζωή του Κάλβου, το παιδί επιστρέφει σπίτι του, με μια συγχαρητήρια επιστολή από το πανεπιστήμιο για την ως τότε απόδοσή του και that’s all folks. Μετά η συγγραφέας μας εξηγεί γιατί διάλεξε αυτό, γιατί είπε εκείνο, μας δείχνει πού αρχίζει ο μύθος και πού τελειώνει η αλήθεια στο έργο της, ότι το έργο της δεν είναι λογοτεχνική βιογραφία του Κάλβου (παρντόν; διάσπαρτα σημαντικά και πρωτότυπα στοιχεία σε όλο το βιβλίο ναι, δείγματα των στίχων του ναι, αναφορά στον εντοπισμό των λειψάνων του Κάλβου και τιμητική εκδήλωση, παρουσία του πρέσβη τότε στο Λονδίνο Σεφέρη ναι, αλλά όχι και βιογραφία του!!!). Δεν απογοητεύτηκα, απλώς παραξενεύτηκα. Τελειώνει απότομα και με απογοήτευσε. Πολύ καλό γράψιμο και λεξιλόγιο, πληθώρα πληροφοριών αλλά η συνέχεια;

Βιβλίο Τα αινίγματα του Ν’ γκόρο
Συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ροές
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η συγγραφέας δεν βιάζεται να μας συστήσει τους ήρωες του έργου της. Οι παρένθετες σελίδες του ημερολογίου δεν βιάζονται να μας εξηγήσουν γιατί βρίσκονται εκεί. Η ιστορία ξεδιπλώνεται σιγά σιγά και με όμορφο, λυρικό τρόπο. Όσο όμορφο και λυρικό μπορεί να είναι το γεγονός ότι στο βιβλίο περιγράφεται μια χώρα που μαστίζεται και από εμφυλίους και από θανατηφόρες μεταδοτικές αρρώστιες και από λειψυδρία και από έλλειψη φαρμάκων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης. Χωρίς εξάρσεις και συναισθηματισμούς και χωρίς να εκβιάζει τη συγκίνηση, η συγγραφέας μάς περιγράφει την κατάσταση στη χώρα, τις ιεραποστολές και τον αγώνα τους για «προσηλυτισμό», τα εμπόδια και τις δυσκολίες των γιατρών εκεί να καταπολεμήσουν τις αρρώστιες και να μεταδώσουν την έννοια της πρόληψης και της προστασίας.

Παράλληλα με όλα αυτά η Γκλάντις, έκθετη σε ορφανοτροφείο αμέσως μετά τη γέννα της, ψάχνει τους πραγματικούς της γονείς. Το πιστοποιητικό γέννησής της όμως δεν υπάρχει πουθενά. Ποιος το έκρυψε και γιατί; Ποιανού κόρη είναι η Γκλάντυς και θέλουν να της κρύψουν την αλήθεια; Καιρό αργότερα, μια αγγελία που αναγκάζεται να δημοσιεύσει σε εφημερίδα, τη φέρνει σε επαφή με τον άρρωστο και ετοιμοθάνατο πατέρα της, πρωτεργάτη του κινήματος που αιματοκύλησε τη χώρα στον εμφύλιο, τώρα πλέον αιχμάλωτο του κράτους. Και η συνάντηση αυτή γίνεται πάλι χωρίς φανφάρες και μελό καταστάσεις, στέρεα, σωστά, όσο γίνεται πιο ορθολογικά. Οι μύθοι, το γενεαλογικό δέντρο του θετού γιου της Γκλάντυς, οι ιστορίες της φυλής του, σύντομες, ουσιαστικές, με βαθύ περιεχόμενο και απόσταγμα σοφίας αιώνων, μας γνωρίζουν την άλλη πλευρά της Κένυας, την ανθρώπινη, την ειρηνική, την οικογενειακή.

Τα αινίγματα του Ν’ Γκόρο ήταν ένα είδος διαγωνισμού μεταξύ των κατοίκων αυτού του χωριού για το ποιος θα βρει την απάντηση στα περισσότερα αινίγματα, κάτι όμως που οδηγούσε σε βαθύτατο φανατισμό και η σημασία του ήταν σοβαρότερη και μεγαλύτερη από ό,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος, ήταν παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσης κι όχι απλά μια διασκέδαση. Όπως γράφει η συγγραφέας: «Προφέροντας το κάλεσμα, ο Ιωσήφ δεν προσκαλούσε μόνο τον αντίπαλο στον αγώνα των γρίφων. Προσκαλούσε από τα βάθη της καρδιάς του την προγονική περηφάνια, τις παιδικές αναμνήσεις, στιγμές χαράς, επιβράβευσης του μόχθου, στιγμές φανερές, στιγμές γλεντιού και συλλογικότητας που κάποτε υπήρχαν στο Ν’ Γκόρο» (σελ. 231). Προσοχή μόνο γιατί έχει ένα σωρό τυπογραφικές αβλεψίες (σε δυο σημεία νομίζω ότι παραλείφθηκαν μικρές δευτερεύουσες προτάσεις, γιατί δεν έβγαζα νόημα).

Η συγγραφέας δεν μπορεί να ξεφύγει από τη σκιά του Κάλβου, τον αναφέρει ακόμη κι εδώ! Οι γονείς της Βάλερι μένουν στο Λάουθ του Λινκολνσάιρ, όπου ο Κάλβος είχε ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του διδάσκοντας γαλλικά και μαθηματικά στο οικοτροφείο που διηύθυνε η Αγγλίδα γυναίκα του! Καλογραμμένο και πρωτότυπο στη σύλληψή του, θα σας γεμίσει με σκέψεις, εικόνες καθημερινές από τα δελτία ειδήσεων αλλά πιο αληθινές, πιο ζωντανές, πιο γλαφυρές. Η άλλη Κένυα μπροστά στα μάτια σας.