Βιβλίο Ο Ηρακλής και τα 101 αδέσποτα κουτάβια 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Πέτρος Χριστούλιας
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Λίνα Μουσιώνη μας συστήνει ένα αγόρι με ζωηρή φαντασία και πανέξυπνο μυαλό που με κέρδισε από την αρχή με την αυταπάρνησή του, την επιμονή του και τους τρόπους που μηχανεύεται για να κατασκευάσει κάτι. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που στην τελευταία σελίδα αντικρίζουμε έναν ενήλικο Ηρακλή σε ένα απόλυτα ταιριαστό επάγγελμα. Σε γενικές γραμμές, το κείμενο ζωντανεύει με ενάργεια τα όνειρα που κάνει ο μικρός μας ήρωας για τη στιγμή που θα αποκτήσει κατοικίδιο, τα αναλυτικά και καλά φτιαγμένα, σχεδόν επιστημονικά, σχέδια που ετοιμάζει για τη στέγη που θα φιλοξενήσει το σκυλάκι που θέλει να αποκτήσει κ. ά. Ο Ηρακλής με τον τρόπο σκέψης του βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να κατανοήσουν τι σημαίνει να έχεις κατοικίδιο, πόσο καλή παρέα είναι ένα ζώο αλλά και ταυτόχρονα πόσο μεγάλη ευθύνη είναι η ανατροφή τους: «Η αγάπη δεν είναι μπάλα για να τη χτυπάς στον τοίχο και να γυρίζει πίσω. Χρειάζεται τουλάχιστον δυο παίκτες».

Η συγγραφέας όμως δεν αφηγείται μόνο διασκεδαστικές απόπειρες του Ηρακλή ώστε να γελάσουν τα παιδιά, μιας και στη συνέχεια μας οδηγεί στο δημοτικό κυνοκομείο όπου ζουν έγκλειστα χιλιάδες αδέσποτα. Από κείνη τη στιγμή, η ιστορία παίρνει μια αναπάντεχη και συγκινητική ανατροπή. Με αξιέπαινη εξισορρόπηση λοιπόν, το κείμενο πότε βγάζει αβίαστα γέλιο, όπως στον τρόπο που φέρεται ο Ηρακλής στην αδελφή του και πώς της αρπάζει το κουκλόσπιτο και πότε μας δείχνει τον σεβασμό στους γονείς και στις αποφάσεις τους. Θα μπορούσε να είναι ένα κακομαθημένο παλιόπαιδο που κάνει τα πάντα για να τραβήξει την προσοχή τους και να τους εκβιάσει συναισθηματικά αλλά ο Ηρακλής προτιμά να τους φέρει με το μέρος του προσπαθώντας σκληρά και δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη του για ένα σκυλάκι. Μου άρεσε πολύ και ο χαρακτήρας της μαμάς, μια γυναίκα που έχει «μια φωνή που λύγιζε σίδερα» αλλά η ίδια αυτή φωνή «γίνεται μαρμελάδα φράουλα» όταν διαβάζει στα παιδιά της βιβλία.

Η εικονογράφηση του Πέτρου Χριστούλια είναι ρεαλιστική και λεπτομερής. Εκπληκτικές σκιαγραφήσεις, ωραία χρώματα, σωστή χρήση φωτοσκίασης, ενδιαφέρουσες προοπτικές, συναρπαστικές λεπτομέρειες είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά μιας δουλειάς που συμπληρώνει ιδανικά το κείμενο. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες αποτυπώνουν εύγλωττα τις απόπειρες του παιδιού για στέγη του κατοικιδίου που θα αποκτήσει και μας ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες του σπιτιού της οικογένειάς του. Απολαυστική η μη λεκτική επικοινωνία μεταξύ των γονιών, κωμική η αποτύπωση της ιδιοχρησίας του κουκλόσπιτου, χαριτωμένες όλες οι αδέσποτες φατσούλες στο κυνοκομείο, τι να πρωτοαναφέρω! Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για όσα ονόματα και τοπόσημα αναφέρονται στο βιβλίο καθώς και παιχνίδια και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

Βιβλίο Η Μυστική Όαση και οι Μπλε Καβαλάρηδες
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Λίλα Καλογερή
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο όγδοο βιβλίο της σειράς «Οι κατάσκοποι της γεωγραφίας» η Ευρυδίκη θα ταξιδέψει με τη μητέρα της στο Μαρόκο με αφορμή ένα blog για τις κουζίνες της Μεσογείου που ετοιμάζει η δεύτερη. Το μικρό κορίτσι ενθουσιάζεται από τη χώρα με τα χρώματά της που έχουν τη ζεστασιά της γης, με τον υγρό και γεμάτο αρώματα μπαχαρικών αέρα της, με το εκτυφλωτικό της φως. Το διώροφο ριάντ που τις φιλοξενεί στη Μεντίνα, στην παλιά πόλη, προσφέρει την απαραίτητη δροσιά και οι δυο γυναίκες απολαμβάνουν το ταξίδι τους. Μπαχάρια από τα σουκ, κεραμικά ταζίν, λάδι αργκάν, χένα και τατουάζ, όλα αυτά ξανανιώνουν τη μητέρα της Ευρυδίκης, όσο η κόρη της με τη μυστηριώδη συνομήλική της Αζίζα περπατούν στα σοκάκια και στα μαγαζιά της παλιάς πόλης, κάνουν παζάρια στις αγορές και τρυπώνουν σ’ ένα στοιχειωμένο σπίτι, όπου έρχονται αντιμέτωπες με μια μαϊμού που κλέβει πανωφόρια και μπαμπούς από τις γυναίκες. Ποιος κρύβεται πίσω από αυτές τις κλοπές και πώς συνδέεται με την απώλεια του πολύτιμου πίνακα; Οι δύο φίλες αποφασίζουν να λύσουν τα μυστήρια της πόλης και η πλοκή κλιμακώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο.

Η Λίνα Μουσιώνη ζωντανεύει με μαεστρία την πόλη του Μαρόκου και δίνει παραστατικά την καθημερινότητα των κατοίκων της. Μικρές και συναρπαστικές λεπτομέρειες για το Μαρακές, την πλατεία Τζεμάα ελ Φνα, το μπλε σπίτι του Ιβ Σεν Λοράν, αλλά και για τη συναρπαστική Σαχάρα με το Εργκ Τσεμπί και τη μακρινή Μερζούγκα δημιουργούν ένα μαγευτικό, ατμοσφαιρικό φόντο όσο τα δυο κορίτσια χώνονται όλο και βαθύτερα σ’ ένα μυστήριο που τις απορροφάει. Μικροπωλητές, γητευτές φιδιών, χακαουάτι (λαϊκοί παραμυθάδες) δίνουν χρώμα στην αφήγηση και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των θρύλων και των μύθων που αγκαλιάζουν την υπέροχη αυτή πόλη. Η εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή είναι λεπτομερής, παραστατική, πολύχρωμη, με ολοσέλιδες ή μικρότερες εικόνες που αποτυπώνουν σωστά την πόλη και τις εκφράσεις των χαρακτήρων, τα τοπόσημα κι έτσι ταξιδεύουμε κι εμείς μαζί με τους ήρωες αυτής της περιπέτειας σε τόπους μακρινούς και ενδιαφέροντες. Ειδικά σε αυτό το βιβλίο οι εικόνες συναγωνίζονται σε ατμοσφαιρικότητα το κείμενο και δημιουργούν υπέροχα στιγμιότυπα, όπως το εντυπωσιακό αίθριο του ριάντ και τη δροσερή Μυστική Όαση.

«Η Μυστική Όαση και οι Μπλε Καβαλάρηδες» είναι ένας συναρπαστικός θρύλος που συνδέεται με το νέο μυστήριο της σειράς «Οι κατάσκοποι της γεωγραφίας» και μας ταξιδεύει στην ονειρική χώρα του Μαρόκου, όπου ανατροπές και εμπόδια πεισμώνουν την Αζίζα και την Ευρυδίκη και τις κάνουν πιο αποφασισμένες να λύσουν το μυστήριο του χαμένου πίνακα και των κλοπών των ρούχων. Θα τα καταφέρουν;

Βιβλίο Όταν κλαίω 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Χρήστος Κούρτογλου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τι συμβαίνει όταν κλαίμε; Είναι σωστό να ξεσπάμε τα συναισθήματά μας κατ’ αυτόν τον τρόπο; Τα ζώα πώς εκφράζουν το παράπονό τους; Πώς νιώθουμε μετά το κλάμα; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται σε αυτό το τρυφερό και γλυκό παραμύθι που μας δείχνει πόσο λυτρωτικό είναι το κλάμα και πόσα όμορφα πράγματα έρχονται μετά από αυτό.

Η συγγραφέας στην αρχή μας παρουσιάζει με πανέμορφες μεταφορές και παρομοιώσεις τι συμβαίνει όταν κλαίμε: μια φουρτουνιασμένη θάλασσα πηδά από την καρδιά μας, το πρόσωπό μας μοιάζει με τσαλακωμένη ζωγραφιά κλπ. Στη συνέχεια, μέσα από διαφορετικά και ποικίλα στιγμιότυπα οι μικροί αναγνώστες κατανοούν εύκολα πόσο διαφορετικές μπορεί να είναι οι αντιδράσεις κάποιου όταν κλαίει: άλλοι είναι καταρράκτες που βουίζουν δυνατά και άλλοι προτιμούν να κλειστούν σε μια φυλακή από γυαλί για να μην τους βλέπουν, άλλοι εξαφανίζονται σε σκοτεινές σπηλιές και άλλοι χώνονται σε μια ζεστή αγκαλιά. Η συγγραφέας τονίζει πως όλοι κλαίνε και κατονομάζει μια σειρά από αιτίες γι’ αυτό: νικήθηκαν, κάτι έχασαν, γιατί τέλειωσε το καλοκαίρι ή γιατί καθαρίζουν κρεμμυδάκια! Και μετά το κλάμα τι γίνεται;

Μια υπέροχη ιστορία με διάφορα μικρά στιγμιότυπα που θα βοηθήσουν τα παιδιά να αποδεχτούν τον ρόλο του κλάματος στη ζωή τους και να ανακαλύψουν πόσο ευεργετικό, αποδεκτό και ανθρώπινο είναι. Η εικονογράφηση του Χρήστου Κούρτογλου είναι απλή και γεμάτη χρώματα, με λιτές λεπτομέρειες και σωστή μίξη ρεαλιστικού με φανταστικό. Παιδιά και γονείς, μονόκεροι και λουλούδια, πόλεις και χωριά ζωντανεύουν μέσα από ολοσέλιδα ή μικρά καρέ και βοηθάνε τα παιδιά να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους και να μπουν στον μαγικό κόσμο ενός έντονου συναισθήματος όπως το κλάμα. Εμπρός λοιπόν, κλάψτε ελεύθερα κι εύχομαι από καρδιάς να είναι πάντα μόνο από χαρά και συγκίνηση.

Βιβλίο Αγάπη μόνο χρειαζόμαστε κι ένα πολύ μαλακό μαξιλάρι!
 Τίτλος πρωτοτύπου All we need is love and a really soft pillow!
Συγγραφείς-Εικονογράφοι Peter H. Reynolds / Henry Rocket Reynolds
Μεταφραστής Μάρω Ταυρή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο

Δυο γλυκά πλάσματα, πατέρας και γιος, αρχίζουν να χτίζουν μια ζωή γύρω από διάφορα αντικείμενα και να τα τοποθετούν γύρω τους ώσπου μια καταιγίδα θα φέρει τα πάνω κάτω και θα τους δείξει τη βασικότατη αξία που έχει σημασία για μια ευτυχισμένη ζωή: τους ανθρώπους γύρω μας και την αγάπη. Άντε, και δυο μαλακά μαξιλάρια!

Οι συγγραφείς, πατέρας και γιος, αρχίζουν να χτίζουν από σελίδα σε σελίδα με υλικά αγαθά τη ζωή των δύο πρωταγωνιστών του βιβλίου: ένα μαξιλάρι, μια στέγη, τοίχους, νερό και άλλα αντικείμενα (ναι, και βιβλία). Μου άρεσε πολύ το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της αφήγησης (αντικείμενο, μαξιλάρι, αγάπη) που σε κάθε σελίδα προστίθετο κι ένα ακόμη πράγμα, με αποτέλεσμα φτάνοντας στη μέση του βιβλίου να έχουμε μια σειρά από λέξεις που δημιουργούν μια ενδιαφέρουσα αλυσίδα και που ίσως ακονίσουν το μυαλό του μικρού αναγνώστη σε ασκήσεις μνήμης. «Έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε: μια μπανιέρα, μια κατσαρόλα, σοκολάτα…» κλπ. Και τότε ξεσπάει η θύελλα και η ιστορία πηγαίνει σε άλλο επίπεδο, απογυμνώνει τις ανάγκες μας από υλικά αγαθά και επιστρέφει στην αρχή της αφήγησης όπου το μόνο που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι αγάπη. Α, κι ένα μαλακό μαξιλάρι!

Η εικονογράφηση των ίδιων των συγγραφέων είναι πανέμορφη και πολύ φωτεινή. Οι πρωταγωνιστές είναι αταύτιστα γλυκά και χαριτωμένα γούνινα πλασματάκια και οι μεγάλες εικόνες βοηθάνε τα παιδιά να εντοπίσουν καλύτερα τις λεπτομέρειες και να απολαύσουν τον τρόπο που ζωντανεύει η ιστορία μπροστά στα μάτια τους. Πατέρας και γιος είναι γλυκύτατες φατσούλες και γεμίζουν με αγάπη τις σελίδες του βιβλίου. Το φόντο δείχνει ένα ασαφές, σχεδόν φουτουριστικό, περιβάλλον, αρκετά αφαιρετικό, οπότε το μάτι του αναγνώστη επικεντρώνεται στην κυρίως δράση, στο σπίτι που χτίζουν σταδιακά οι δυο ήρωες του βιβλίου. Η θύελλα αποτυπώνεται με άφθαστο ρεαλισμό και οι σελίδες γεμίζουν με υπέροχα και ζωηρά χρώματα. Τελικά, όντως χρειαζόμαστε μόνο αγάπη ή και άλλα υλικά αγαθά για να είμαστε ευτυχισμένοι;

Βιβλίο Η επιστροφή του κόμη Δράκουλα και το μυστήριο με τις νυχτερίδες 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Λίλα Καλογερή
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο τρίτο βιβλίο της σειράς δύο αδέλφια, ο Ιάσονας και η Κλάιρη, θα πάνε για διακοπές με τους γονείς τους στη Ρουμανία και συγκεκριμένα στα Καρπάθια και στην Τρανσυλβανία. Τα παιδιά στενοχωριούνται γιατί θα χάσουν τις καλοκαιρινές τους βουτιές και γενικά ό,τι συνιστά το ελληνικό καλοκαίρι και η κατάσταση γίνεται χειρότερη όταν διαπιστώνουν πως θα μείνουν σε παραδοσιακό ξενώνα στη Σιγκισοάρα χωρίς τις ανέσεις που περιμένανε! Να όμως που η πόλη είναι κοντά στο κάστρο του κόμη Δράκουλα κι επιπλέον άρχισε να κυκλοφορεί στην πόλη ένας μυστηριώδης άντρας με μαύρο μανδύα που ξύπνησε τις φήμες για επιστροφή του Δράκουλα ενώ ταυτόχρονα σμήνη από νυχτερίδες επιτίθενται στους τουρίστες! Τα παιδιά γνωρίζουν τα συνομήλικά τους αδέρφια Φλορίνα και Γκεόργκι Νικολέσκου και ξεκινάνε να λύσουν το μυστήριο! Ο Δούναβης, το Μπρασόβ με τη Μαύρη Εκκλησία, το κάστρο Μπραν που συντηρεί τον θρύλο του κόμη Δράκουλα για τουριστικούς λόγους, η μεσαιωνική πολιτεία της Σιγκισοάρα («μια νόστιμη μπουκιά») και πολλά άλλα τοπόσημα είναι τα μέρη όπου θα βρεθούν τα παιδιά όσο το μυστήριο γύρω τους πυκνώνει. Η εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή είναι λεπτομερής, παραστατική, πολύχρωμη, με ολοσέλιδες ή μικρότερες εικόνες που αποτυπώνουν σωστά την πόλη και τις εκφράσεις των χαρακτήρων, τα τοπόσημα, τα μνημεία κι έτσι ταξιδεύουμε κι εμείς μαζί με τους ήρωες αυτής της περιπέτειας σε τόπους μακρινούς και ενδιαφέροντες.

Πρόκειται για άλλη μια συναρπαστική κι ανατρεπτική περιπέτεια γεμάτη γεωγραφικές και ιστορικές γνώσεις που τονίζει πόσο άσχημο είναι να υποδουλώνεται η παράδοση και το πολιτιστικό παρελθόν ενός τόπου συλλήβδην στα κύματα του τουρισμού. Κολπάκια, ψευτιές και «κράχτες» που απλώς εκμεταλλεύονται ένα γνώρισμα χωρίς όμως να το σέβονται ή να το παρουσιάζουν στις πραγματικές του διαστάσεις και αξίες για τους ανθρώπους του τόπου ή τους επισκέπτες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο κέρδος μεν αλλά στην εξαφάνιση του αυθεντικού λαϊκού πολιτισμού κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα αφού σβήνεται ένα σημαντικό πολιτιστικό παρελθόν. Η Λίνα Μουσιώνη καταφέρνει να μεταδώσει στους μικρούς αναγνώστες με εύληπτο τρόπο ένα μήνυμα που απασχολεί ακόμη κι εμάς το τελευταίο διάστημα, μιας και η ελληνική ταυτότητα και παράδοση έχουν αρχίσει επίσης να αλλοιώνονται.

Βιβλίο Να σας πω για τον μπαμπά μου;
Συγγραφέας Βασίλης Κουτσιαρής
Εικονογράφος Ράνια Ηλιάδου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Βασίλης Κουτσιαρής με ελάχιστες λέξεις περιγράφει έναν μπαμπά υπερήρωα, που φτιάχνει αεροπλάνα και τρέχει σαν τον άνεμο, που δεν φοβάται και δε διστάζει να παλέψει με τα πάντα, υπάρχουν όμως και στιγμές που χάνει τη δύναμή του. Πότε γίνεται αυτό και γιατί; Πώς καταφέρνει όμως να ξανασταθεί στα πόδια του; Ποιο είναι το μυστικό του; Οι λίγες και μικρές προτάσεις μπορούν να πυροδοτήσουν μια σειρά από συζητήσεις μεταξύ παιδιών και μεγάλων, μιας και οι έννοιες του κειμένου κρύβονται πίσω από τις λέξεις ή αποτυπώνονται στις ολοσέλιδες εικόνες και χρειάζεται η σχετική επεξεργασία για καλύτερη κατανόηση του κειμένου. Για παράδειγμα, ο μπαμπάς διαβάζει, επομένως τι σημαίνει η ανάγνωση και πώς ωφελούμαστε από αυτήν; Ο μπαμπάς κάνει διάφορες δουλειές, οπότε πόσο σημαντική είναι η παρουσία του στη ζωή ενός παιδιού και πώς εξισορροπεί το καθήκον με τον ελεύθερο χρόνο με το παιδί του; Το κοριτσάκι που αφηγείται την ιστορία καταγράφει και παρατηρεί τα πάντα και μας δείχνει ξεκάθαρα τους προβληματισμούς και τις σκέψεις της, βοηθώντας μας να τα ενστερνιστούμε κι εμείς με τη σειρά μας. Ο Βασίλης Κουτσιαρής μας δείχνει και πάλι την ευαίσθητη ματιά του στον παιδικό ψυχισμό και γράφει μια ιστορία καθημερινή, που τη βιώνουν όλα τα παιδιά. Η εικονογράφηση της Ράνιας Ηλιάδου είναι απλή, με λεπτομέρειες οικείες στα μάτια των μικρών αναγνωστών, όπως αυτές στα δωμάτια της οικογένειας και βοηθάει πολύ στην οπτικοποίηση της ιστορίας.

Βιβλίο Η πιο στρογγυλή λέξη του κόσμου
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Λίλα Καλογερή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ποια είναι η πιο στρογγυλή λέξη του κόσμου; Η σαπουνόφουσκα; Το κουλούρι; Το τιμόνι; Το πορτοκάλι; Η Χλόη την αναζητά στην οικογένειά της, στις φίλες της, παντού γύρω της κι έτσι, μέσα από ένα πανέξυπνο κυνήγι θησαυρού, τα παιδιά εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους ενώ χάρη στην καταπληκτική εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή τις εντάσσουν στην καθημερινότητά τους. Η Λίλα γεμίζει το βιβλίο με εικόνες μεγάλες, πολύχρωμες, με ωραίες οπτικές γωνίες, που αποτυπώνουν όσα περιέχονται στο κείμενο και όχι μόνο, προκαλώντας τα παιδιά να βρουν την πιο στρογγυλή λέξη του κόσμου. Όλοι βοηθάνε τη Χλόη, γονείς και παππούδες, δάσκαλοι και φίλοι, οπότε μεταφερόμαστε σε διάφορους χώρους, στο σπίτι, στο σχολείο, στην εξοχή, ψάχνοντας να βρούμε την πιο στρογγυλή λέξη του κόσμου. Ακόμη κι όταν φτάνουμε στο τέλος η συγγραφέας δε δίνει τη λύση ετοιμοπαράδοτη αλλά βάζει τα παιδιά να συμμετάσχουν ξανά σ’ ένα παιχνίδι! Ο ακόλουθος διάλογος είναι χαρακτηριστικός: «-Είναι τόσο μεγάλη; Απορώ! -Ούτε μεγάλη ούτε μικρή! Για τον καθένα μοναδική»! Το νέο παραμύθι της Λίνας Μουσιώνη είναι ένα υπέροχο και αξέχαστο ταξίδι συντροφιά με λέξεις και χρώματα!

Βιβλίο Το πάρτι 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο είναι τρυφερό και συγκινητικό, γεμάτο χιούμορ αλλά και δύσκολες στιγμές. Η Λίνα Μουσιώνη μας βάζει από την αρχή στην ψυχολογία δύο παιδιών που ουσιαστικά μένουν μόνα και καταφέρνει να αποτυπώσει την παιδική ψυχολογία με ενάργεια και διεισδυτικότητα. Ένιωσα κι εγώ άγχος και αγωνία όταν έκλεισε η πόρτα πίσω από τους γονείς, σύντομα όμως απορροφήθηκα με το γράμμα κι άρχισα κι εγώ να ακολουθώ τα παιδιά στο ιδιότυπο αυτό κυνήγι θησαυρού. Η συγγραφέας καταφέρνει με μαεστρία να οδηγήσει τους μικρούς ήρωες αλλά και τους αναγνώστες στην αλήθεια για το ταξίδι των γονιών, ρίχνοντας από την αρχή σχεδόν λέξεις-κλειδιά μες στο κείμενο, οι οποίες όμως δε φαίνονται με την πρώτη ματιά, άριστα τοποθετημένες εν τη ρύμη του λόγου και της γραφής. Από νωρίς αναφώνησα ένα διακριτικό «ωχ» και δε διαψεύστηκα, να όμως που το ταλέντο της συγγραφέως κατάφερε να μαλακώσει τις σκληρές γωνίες της αφήγησης με τέτοιο τρόπο που γέμισα δύναμη και αισιοδοξία. Βοήθησαν άλλωστε σε αυτό και οι διακριτικές και προσεγμένες παρομοιώσεις και μεταφορές που θα πυροδοτήσουν τη φαντασία των παιδιών. Η ιστορία δεν είναι μονοδιάστατη, μιας και το κύριο βάρος πέφτει στην αναζήτηση των λύσεων, στην ανακάλυψη του επόμενου γρίφου και στα βήματα που οδηγούν στο τέλειο πάρτι γενεθλίων για τη μαμά όσο στο φόντο αχνοφαίνεται μια δύσκολη οικογενειακή στιγμή.

Τα δυο αδέλφια, με αφορμή τις διαδοχικές απαντήσεις που θα τους οδηγήσουν στο τελικό αποτέλεσμα, θα ανακαλέσουν τις οικογενειακές τους στιγμές, θα μαλώσουν μεταξύ τους, θα γελάσουν, θα σκεφτούν, θα ψάξουν και θα αναπολήσουν. Η Αιμιλία έχει ένα καταπληκτικό χιούμορ και καταφέρνει να τα αντιμετωπίσει όλα με αστεία, πειράγματα και ατάκες. Η σχέση με τον μικρότερο αδερφό της είναι η γνωστή και οικεία που έχουν τα περισσότερα αδέλφια: ενδιαφέρον, φροντίδα αλλά και κακιούλες: «Όταν ήθελε γινόταν αξιολάτρευτο αυτό το πλάσμα. Όταν δηλαδή δε με ζάλιζε με τη φλυαρία του ώστε να θέλω να το ξαποστείλω σε διαγαλαξιακή αποστολή και να κάνω έτη φωτός να ακούσω τη φωνούλα του. Είχα όμως τη φήμη σοβαρής μεγάλης αδελφής και δεν μπορούσα να την ξεφορτωθώ» (σελ. 15). Ο ένας προτιμάει μαγαζί με γλυκά, η άλλη βιβλιοπωλείο, έχουν τις διαφορές τους, διαπιστώνουν όμως πως τώρα πια, για να κερδίσουν, είναι μία αδιαίρετη και ενιαία ομάδα! Η καθημερινότητά τους στο σπίτι, ο δρόμος που ακολουθούν για να πάνε μαζί στο σχολείο μετά από επανάσταση της Αιμιλίας να πάψουν να τη συνοδεύουν οι γονείς, είναι λεπτομέρειες μιας καθημερινότητας οικείας στα περισσότερα παιδιά που θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο κι έτσι τα βοηθάει να αγκαλιάσουν την ιστορία και να θελήσουν να μάθουν για τη συνέχεια. Ακόμη και η θεία Ειρήνη έχει τον δικό της ρόλο στο κείμενο, μιας και χάρη σ’ εκείνη, που είναι χορτοφάγος, τα παιδιά μαθαίνουν καινούργιες λέξεις και τρόπους  διατροφής, όπως πέστο, τσία, τόφου, αγαύη, κινόα, τσάι μάτσα κλπ. χωρίς όμως να τονίζεται αυτή η εναλλακτική διατροφή ως απαραίτητη ή ως η μοναδική που κάνει καλό. Η συγγραφέας αφήνει τα παιδιά να αποφασίσουν να δοκιμάσουν μόνα τους καινούργια θρεπτικά συστατικά ενώ από σελίδα σε σελίδα η αγωνία μεγαλώνει για το αποτέλεσμα του θησαυρού. Κάπου κάπου αχνοφαίνονται και οι στιγμές των γονιών μεταξύ τους, η δική τους καθημερινότητα, η αγάπη τους.

Η Αιμιλία είναι ένα σοβαρό, μυαλωμένο κορίτσι με γλυκές απορίες όπως: «Η μαμά μού είχε υποσχεθεί πως θα πηγαίναμε μαζί ταξίδι στην Αγγλία, όταν θα έπαιρνα το πτυχίο της γλώσσας. Αναρωτιόμουν αν ίσχυε η πρόταση τώρα που μπήκαν ανάμεσα και το Brexit και το χαμόγελο σαν θαμπωμένο τζάμι» (σελ. 33). Κάποια στιγμή όμως θυμώνει: «Είπαμε, είμαι μικρή αλλά δεν είμαι και ο Μάνος να καταπίνω τα ψέματα σαν λουκούμια» (σελ. 37). Τη συγχωρούμε που ζηλεύει: «Όσοι ζουν στον Ξένοιαστο Πλανήτη, όπως ο αδελφός μου, ποτέ δεν βιάζονται» (σελ. 24). Πόσο όμορφοι οι διάλογοι μεταξύ τους όταν εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τον φόβο τους σε περίπτωση που δε γυρίσουν οι γονείς ή τι θα κάνουν αν μείνουν μόνοι οι δυο τους κλπ. και πόσο τρυφερά αναπολούν «ένα μαμαδίστικο κέικ»! Συγκινήθηκα επίσης όταν η Αιμιλία παραδέχτηκε: «Το βράδυ μια παράξενη λύπη με τύλιξε σαν μαλακή κουβέρτα. Μπορεί να έφταιγε που μεγάλωνα» (σελ. 37). Και φυσικά έβαλα τα κλάματα όταν ήρθε η αναμενόμενη τροπή στην πλοκή, πιάνοντας τον εαυτό μου να διαβάζει ξανά και ξανά τα ωραιότερα λόγια που έχει γράψει μητέρα σε παιδί. Και να που η συγγραφέας την αμέσως επόμενη στιγμή καταφέρνει να με γεμίσει δύναμη και αισιοδοξία (μήπως αυτή είναι η δική της «σούπερ δύναμη», όπως βαφτίζουν κάποιες μαγικές ικανότητες των ανθρώπων γύρω τους τα δυο παιδιά; ) με ένα αξέχαστο πάρτι γενεθλίων. Η δυνατή αυτή ιστορία ζωντανεύει υποδειγματικά χάρη στην πολύχρωμη και παραστατική εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου. Αποτυπώνει μικρές και μεγάλες στιγμές των ζωών των δύο παιδιών κυρίως με πολλά και διαφορετικά χρώματα, μας ξεναγεί στο σχολείο, στο πάρκο, στο σπίτι, απεικονίζει με ρεαλισμό και φαντασία τον ψυχοσυναισθηματικό τους κόσμο και επικεντρώνεται σε απρόσμενες λεπτομέρειες. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες πυροδοτούν τη φαντασία των μικρών αναγνωστών και αποτυπώνουν ιδανικά το σύμπαν που ζωντανεύει με την εκπληκτική γραφή της η Λίνα Μουσιώνη.

«Γρίφος ο μπαμπάς. Γρίφος η μαμά. Γρίφος και ο γρίφος». Πόσες δυσκολίες έχουν να αντιμετωπίσουν ο Μάνος και η Αιμιλία όταν φεύγουν οι γονείς τους ξαφνικά για ένα επαγγελματικό ταξίδι! Πώς θα συμβιώσουν με τη θεία Ειρήνη που θα τους προσέχει; Πώς θα λύσουν τα αινίγματα που άφησε πίσω η μαμά εν είδει θησαυρού ώστε, κατά παράκλησή της, να της ετοιμάσουν ένα πάρτι γενεθλίων; Τι σημαίνει να λειτουργείς ομαδικά και πόσο δύσκολοι είναι οι αποχωρισμοί, είτε προσωρινοί είτε όχι; Ποια είναι η «σούπερ δύναμη» που έχει ο καθένας μας; Πώς μπορείς να βρίσκεσαι πάντα κοντά σε όποιον αγαπάς; Αυτές και άλλες ερωτήσεις απαντώνται στο συναρπαστικό αυτό κείμενο που θα βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν τα οφέλη του ομαδικού πνεύματος, θα ακονίσει το μυαλό τους για να βρουν τις απαντήσεις και θα τους δείξει με τον καλύτερο τρόπο πώς να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες περιστάσεις που οι γονείς τους θέλουν να τα προστατέψουν από αυτές.

Βιβλίο Το μαγικό κλειδί 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Κατερίνα Βερούτσου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το παραμύθι θα βοηθήσει τα παιδιά ν’ ανακαλύψουν τον καλύτερο τρόπο για να ανοίξουν την πόρτα της καρδιάς τους. Όπως και η ηρωίδα, έτσι κι αυτά μπορούν να παίξουν με διάφορα αντικείμενα και να πουν διάφορες λέξεις που ίσως κάποια από αυτά να φέρουν την πολυπόθητη ελευθερία και να βγουν απ’ το δωμάτιο. Η ιστορία της κυρίας Λίνας Μουσιώνη έχει πλούσιο λεξιλόγιο και καταφέρνει να επιλέξει αντικείμενα και καταστάσεις που θα διασκεδάσουν και ταυτόχρονα θα προβληματίσουν τα παιδιά, γιατί ό,τι λέει το κοριτσάκι γίνεται κιόλας (αν πει «σεντόνια» θα χαθεί σε μια φρεσκοπλυμένη μπουγάδα, αν πει «σύννεφο» θα πετάξει ως το ταβάνι κλπ.).

Η εικονογράφηση της κυρίας Κατερίνας Βερούτσου καταφέρνει να αναπλάσει χιλιάδες φορές τον κλειστό και στενό χώρο ενός δωματίου χωρίς να προκαλέσει πλήξη ή επανάληψη. Αρμονική σύζευξη του ρεαλισμού (κλειδωμένο δωμάτιο) και της φαντασίας (διάφορα ευτράπελα και κωμικοτραγικά γεγονότα), με ωραίες λεπτομέρειες που θα διασκεδάσουν τα παιδιά και θα τα βοηθήσουν ν’ αναπτύξουν και τη δική τους φαντασία.

«Το μαγικό κλειδί» είναι μια λέξη ή ένα αντικείμενο που πρέπει να βρεθεί ώστε ν’ ανοίξει η πόρτα και συνεκδοχικά η ανοιχτή αγκαλιά ενός αγαπημένου προσώπου. Είναι μια χαρούμενη και αινιγματική περιπέτεια, με ανατροπές και ευτράπελα.

Βιβλίο Δάφνη, η Μονακριβούλα
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Κατερίνα Βερούτσου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Λίνα Μουσιώνη καταφέρνει με χιούμορ και βιωματικές καταστάσεις να πληροφορήσει τους μικρούς αναγνώστες για το τι σημαίνει να έρχεται ένα αδελφάκι στο σπίτι. Προς τιμήν της, δε χρησιμοποιεί ακραίες εξελίξεις ούτε παρουσιάζει έναν κακό χαρακτήρα, αντιθέτως μας δείχνει ένα κορίτσι που νοιάζεται και φροντίζει για την οικογένειά της, που θέλει να είναι εντάξει απέναντι στις υποχρεώσεις της, να βοηθήσει τη μαμά στο μεγάλωμα του μωρού και να είναι μια μικρή κυρία στη συμπεριφορά της. Έτσι, όταν αυτό το ροδαλό, στρουμπουλό πλάσμα κατοικοεδρεύει στη ζωή όλων τους, η Δάφνη αρχίζει να νιώθει αδικημένη γιατί το μέγεθος της φροντίδας και της προσοχής που απαιτείται είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόταν! Το τέλος της ιστορίας είναι πολύ τρυφερό και ανθρώπινο. Η εικονογράφηση της κυρίας Κατερίνας Βερούτσου μου παρουσίασε με ό,τι πιο όμορφο μπορεί να ζωγραφίσει κάποιος το δωμάτιο της Δάφνης και ταυτόχρονα τον εσωτερικό της κόσμο, με τις φοβίες της, τις ανασφάλειές της και το άγχος της. Χρώματα παντού, ωραίες λεπτομέρειες που συγκροτούν τον ρεαλιστικό και τον ψυχικό κόσμο ενός παιδιού και ένα ζουμπουρλούδικο κοριτσάκι που είναι τόσο γλυκό!

Η «Δάφνη η Μονακριβούλα» είναι μια ανθρώπινη, αληθινή, καθημερινή ιστορία για μια κατάσταση που βιώνουν πολλά παιδιά κι η προσεκτική ματιά της συγγραφέως, μαζί με την άψογη εικαστική απεικόνιση της εικονογράφου, δείχνουν τον καλύτερο τρόπο για να αντιμετωπίσουν οι μικροί αναγνώστες αυτές τις ευχάριστες κατά βάθος αλλαγές μες στην οικογένεια.