Βιβλίο Σκοτεινό κελάρι
Συγγραφέας Μαρία Τζίτζη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μου άρεσε πολύ! Δυνατό, αγωνιώδες, ανατρεπτικότατο και με ωραία οπτική. Αντί να δούμε την ιστορία από την αρχή μπαίνουμε κατευθείαν στα βαθιά: η Σοφία, έχοντας πάρει τη θέση της ετοιμοθάνατης αδερφής της, Χριστίνας, έρχεται σε επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο εργασίας, αυτό είναι το πρώτο crash-test για να δει αν θα αντιληφθούν τη διαφορά οι συνάδελφοί της. Γνώσεις οινολογίας, μιμητική συμπεριφορά είναι αρκετά για να γίνει πιστευτή; Μετά αρχίζουμε σταδιακά να βλέπουμε τι έχει συμβεί στο παρελθόν και την ημέρα του ατυχήματος και την ημέρα πριν το ατύχημα! Βασικά, η κεντρική ιδέα μου θύμισε πολύ την αγαπημένη μου σειρά «Αντίζηλες» με την Έλενα Ναθαναήλ (ΕΤ2, 1992 περίπου) όπου κι εκεί… Αλλά σιγά μη χαλάσω την έκπληξη!!!!!

Ο νεαρός και άπειρος αστυνομικός Φίλιππος, που υπηρετεί στη Σαντορίνη, όπου γίνεται το ατύχημα, ο κακός και απαιτητικός Γάλλος αστυνομικός Ζαν-Μισέλ (συγνώμη, αλλά το θεωρώ άσχημο να εμφανίζεται σε όλο το κείμενο ως JM χάριν συντομίας και 2-3 φορές μόνο ως Ζαν-Μισέλ) με τον οποίο κοντράρονται συνέχεια σαν τα σκυλιά για το ποιος θα κάνει καλύτερα τη δουλειά του, και η καημένη η Σοφία που εξακολουθεί να ζει στη σκιά μιας εγωίστριας και αδίστακτης αδερφής, είναι το πρωταγωνιστικό τρίγωνο σε αυτήν την ιστορία.

Ωραία πλοκή λοιπόν, έξυπνο στήσιμο της υπόθεσης, σωστοί διάλογοι, εξελίξεις και δράση απολύτως απαραίτητες για την ολοκλήρωση της περιπέτειας, οινολογικοί όροι έτσι για αληθοφάνεια (και πολύ σωστά τοποθετημένοι), η λύση του γρίφου και η μεγάλη ανατροπή σωστά δοσμένα (για τον προσεκτικό αναγνώστη πετάγονται κάπου κάπου κάποια κομματάκια που βοηθάνε, έχετε τον νου σας), πρόσωπα που δεν είναι αυτό που δείχνουν, άνθρωποι υπεράνω υποψίας κι όμως βαθιά μπλεγμένοι, διαμάντια, μαύρο χρήμα, κρασί και σκοτεινά κελάρια! Ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα που απαιτεί όλο το διαθέσιμο χρόνο κάπου εκεί στο τέλος γιατί δεν μπορείς να το αφήσεις εύκολα! Τέλος, κάπου κάπου υπήρχαν και λίγα τυπογραφικά και νοηματικά λάθη αλλά είναι ελάχιστα και παρασύρεσαι τόσο από το ρυθμό που τα αγνοείς (σημ.: το κείμενο αφορά την πρώτη έκδοση του βιβλίου)!

Βιβλίο Στη σκιά των αιώνων
Συγγραφέας Δήμητρα Παπαναστασοπούλου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή, περιέχει SPOILERS!

Όπως παρασύρθηκα λοιπόν από την ατμόσφαιρα του βιβλίου και από τις περιπέτειες του Ηλία, που από χωριό της Αρκαδίας έφτασε στην Αθήνα, σπούδασε γιατρός και ερωτεύτηκε την κόρη του Γερμανού αυλικού του βασιλιά Γεώργιου Α΄ τρώω την πρώτη χοντρή ήττα! Καλή η αναπαράσταση της ιστορίας της Ελλάδας και της Αθήνας στα τέλη του 19ου αιώνα, ωραία η ερωτική περιπέτεια με την πλούσια αριστοκράτισσα Αμέλια. Ωραίος ο εκβιασμός του Ηλία και να εξαφανιστεί στην υπό τουρκική κατοχή Θεσσαλονίκη ώστε να μην κηλιδωθεί το όνομά του. Καταπληκτική και ανάγλυφη η περιγραφή της Θεσσαλονίκης (Σαλονίκης όπως λεγόταν πριν την απελευθέρωση) με άφθονες επεξηγήσεις και σημειώσεις που ταυτίζουν τους δρόμους του τότε με το σήμερα και εξηγούν την εμπορική και πνευματική εξέλιξη της τοπικής κοινωνίας (Φιλόπτωχος Αδελφότης Αντρών, Κύκλος Θεσσαλονίκης, τράπεζες κλπ.). Την μπάλα τη χάνουμε από τη στιγμή που ο Ηλίας συναντά τον μυστηριώδη Πιέρ Μαλέρμπ. Γιατί ένα όμορφο και καλογραμμένο κείμενο και μια ενδιαφέρουσα ιστορία να μπολιαστεί με μια ανεδαφική, παρένθετη, παρατραβηγμένη ιστορία (η οποία επί τη ευκαιρία να σας θυμίσω με πόσο διαφορετικό και εκπληκτικό τρόπο αποτελεί το κύριο θέμα του βιβλίου «Οκτώ» της Katherine Neville); Μεγάλο μέρος της ιστορίας πιάνει το γενεαλογικό δέντρο του Πιέρ και ΟΛΗ η γαλλική Ιστορία της οποίας υπήρξε αυτόπτης μάρτυς, ώσπου αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη!

Δυστυχώς η ιστορία αυτή, αν και δε μας απασχολεί συνέχεια κατά τον ρουν της πλοκής, η περιουσία του Πιέρ, ένα μυστικό που κρύβει για την αληθινή ταυτότητα της Θεανώς, όλα αυτά ανατρέπουν την ευθύγραμμη εξέλιξη. Είπα, εντάξει, ας το προσπεράσω, ας δεχτώ ότι η συγγραφέας πειραματίστηκε, οπότε συνέχισα την ανάγνωση. Μακεδονικό ζήτημα και Τέλλος Άγρας, Μίκης Ζέζας κλπ., η πυρκαγιά του 1917, μικρασιατική καταστροφή κλπ. Ο Ηλίας όμως κάνει οικογένεια! Φωτεινή, Πέτρος, Κωστής και Τάκης. Οπότε μαζί με την ιστορία της Θεσσαλονίκης διαβάζουμε και την ιστορία και των τεσσάρων απογόνων του Ηλία! Και των παιδιών τους!

Δεύτερο χάσιμο της μπάλας όταν η οικογένεια, ανάλογα με τους ελληνικούς κινδύνους, μετακομίζει στη Γαλλία, σε πύργο στο Λίγηρα, προσφορά του Πιέρ, και ξανά πίσω στην Ελλάδα. Φυσικά διαβάζουμε και την αντίστοιχη γαλλική Ιστορία. Τα μπούτια μας τα μπλέκουμε όταν η Φωτεινή παντρεύεται τον Μαρσέλ Ντεμπονέ και με τα χρήματα του πατέρα της φτιάχνουν οινοποιείο με τις αντίστοιχες ανόδους και καθόδους της παραγωγής και της τιμής του. Και τα άλλα παιδιά παντρεύονται οπότε έχουμε και εγγονάκια. Ε, εκεί πια θέλεις σημειωματάριο και η μαγεία του βιβλίου έχει αρχίσει να ξεφτίζει.

Περιπέτειες, λοιπόν, εξελίξεις, ιστορίες, παρακολουθούμε όλες τις σπουδές όλων των παιδιών, τις νοοτροπίες τους, η Ιστορία προχωράει και φτάνουμε στην Κατοχή. Ομολογώ ότι άρχισα να πλήττω αφόρητα, να αναρωτιέμαι πότε θα κλείσει ο κύκλος της ιστορίας, αν υπάρχει κάποιος λόγος για όλη αυτήν την παράθεση ονομάτων και στοιχείων και φτάνουμε στις τελευταίες σελίδες. Το βιβλίο θα το είχα αγαπήσει περισσότερο αν η συγγραφέας ξεκαθάριζε ποια από τις δυο ιστορίες θα ήθελε να πει (του Πιέρ ή του Ηλία) και αν δεν έγραφε τόσο μα τόσο αναλυτικά όλες τις δραστηριότητες και τις σκέψεις όλων των απογόνων του πρωταγωνιστή. Και φυσικά αν παρέλειπε τελείως αυτήν την παρατραβηγμένη περίπτωση του Πιέρ, μιας και η μεγάλη του περιουσία θα μπορούσε κάλλιστα να αποδοθεί σε άλλες συγκυρίες. Παρ’ όλ’ αυτά, λόγω της γραφής ξαναλέω, ευχαρίστως να διαβάσω κι άλλο βιβλίο της συγγραφέως.