Βιβλίο Με τα δικά σου φτερά 
Συγγραφέας Χριστίνα Γαβρίλη
Εικονογράφος Κατερίνα Πάικου
Κατηγορία Παραμύθι / Αλληγορία
Εκδότης Memento
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Χριστίνα Γαβρίλη έγραψε ένα γλυκό παραμύθι αφιερωμένο στον αποχαιρετισμό μαμάς και παιδιού όταν το δεύτερο ανοίγει τα φτερά του για να γνωρίσει μόνο του τον κόσμο. Είτε λοιπόν ήρθε η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού στο σχολείο είτε του μεγαλύτερου, αυτού της ενήλικης ζωής, στο βιβλίο καταγράφεται η άρρηκτη σχέση μάνας και κόρης που θα παραμείνουν για πάντα μαζί ψυχικά, ό,τι κι αν συμβεί.

Με τρυφερότητα και ειλικρίνεια, η συγγραφέας καταγράφει κάθε της συναίσθημα, φόβο, απορία, άγνοια, λάθος, αντικατοπτρίζοντας έτσι κάθε μητέρα που βλέπει το παιδί της να ανοίγει τα δικά του φτερά. Το κείμενο είναι γραμμένο σε ποιητική μορφή με ομοιοκαταληξίες και έχει τη δύναμη σε τέσσερις μόλις στίχους κάθε φορά να ζωντανεύει συναρπαστικές και ρεαλιστικές καταστάσεις που βιώνουν όσες διαβάσουν το παραμύθι αυτό. Στην αριστερή σελίδα μιλάει η μητέρα, στη δεξιά το κορίτσι της, με την πρώτη να προσπαθεί ν αφουγκραστεί τον εαυτό της, το παιδί της και τη σχέση τους, να παλεύει με το άγχος του αποχωρισμού, να χαίρεται αλλά και να φοβάται. Από σελίδα σε σελίδα η σχέση μάνας και κόρης γίνεται πιο έντονη, πιο άμεση, πιο ζεστή, με το παιδί να υποστηρίζει τη γυναίκα που την έφερε στον κόσμο, να την πειράζει με τρυφερότητα, να τη βοηθάει. -«Ποτέ δεν ήσουνα δικό μου, ήσουν αστέρι δανεικό μου». -«Το ξέρω, μου το λες συχνά! Μα άσε μου σιγά-σιγά το χέρι… Δεν είμαι πια και τόσο δα!» και «Άλλωστε, ξέρω πως θα είσαι εκεί κοντά. Αν χρειαστεί, θα σε φωνάξω δυνατά». Στο τέλος υπάρχουν σημειώματα προς τους γονείς που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν καλύτερα το «αντίο» και προς τους εκπαιδευτικούς.

Η εικονογράφηση της Κατερίνας Πάικου είναι «ονειρική»! Σ’ ένα υπέροχο γαλάζιο κυρίως φόντο ξεδιπλώνονται οι εικόνες του κειμένου που αποτυπώνουν με άφθαστο ρεαλισμό τα μικρά περιστατικά μεταξύ μάνας και κόρης. Φαντασία και ρεαλισμός μπλέκονται υποδειγματικά και μας ταξιδεύουν στον ψυχικό κόσμο της μητέρας και στη σχολική πραγματικότητα του παιδιού. Τα συναισθήματα της μαμάς αποτυπώνονται με υπέροχο φαντασιακό τρόπο στο πρόσωπό της (μα τι όμορφες γωνίες!) και ταυτόχρονα η ζωή της κόρης είναι γεμάτη παιχνίδια, βιβλία, αγκαλιές. Πολλές φορές μάλιστα μικρότερες εικόνες ενσωματώνονται σε μια μεγαλύτερη, δημιουργώντας ακόμη πιο ονειρικές καταστάσεις.

Βιβλίο Γελωτοασπίδες
Συγγραφέας Φιλιώ Κ. Λαζανά
Εικονογράφος Δήμητρα Παπαδημητρίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Memento
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σ’ ένα πολύ όμορφο χωριό, οι κάτοικοι δε γελούσαν ποτέ. Ένα πέπλο μιζέριας και δυστυχίας το σκεπάζει, με την γκρίνια και το παράπονο να έχουν τον πρώτο λόγο στα χείλη των ανθρώπων. Ακόμη και τα παιδιά δε γελούσαν, γιατί δεν άκουσαν ποτέ αυτό τον ήχο, μάλιστα στο σχολείο μάθαιναν, εκτός από γραφή, ανάγνωση και αριθμητική, «τρόπους να γκρινιάζουν και δικαιολογίες για να κλαίγονται»! Επιπλέον, όσες φορές κάποιος γέλασε τυχαία ή αυθόρμητα, μεγάλες συμφορές βρήκαν το χωριό κι έτσι το γέλιο απαγορεύτηκε αυστηρά.

Μια μέρα τα τρία παιδιά του Σαράντου του γανωτή ακούνε από κάτι περαστικούς για το γέλιο κι αρχίζουν να ψάχνουν τι είναι, τι σημαίνει, γιατί δεν υπάρχει στις ζωές τους. Μαζί μ’ έναν ανέλπιστο σύμμαχο αναλαμβάνουν μια σημαντική αποστολή: να πάνε στη Σπηλιά του Γέλωτα και να φέρουν τις γελωτοασπίδες, αρκεί να μην κιοτέψουν, να μη μαλώσουν, να μη χωριστούν. Εμπόδια, αναποδιές, προκλήσεις, κίνδυνοι θα δυσκολέψουν αυτό το μαγικό ταξίδι και τα παιδιά πρέπει να παλέψουν με τον εαυτό τους και με τους πειρασμούς, θα καταφέρουν λοιπόν να φτάσουν ως το τέλος και να παραμείνουν ενωμένα; Ο δυνατός και αδείλιαστος Πυγμαλίωνας, η μικροσκοπική και εύθραυστη Συνετή και ο κλαψιάρης Ευτύχης, με άλλα λόγια η καρδιά, η γροθιά και η ζυγαριά, είναι γραφτό να λύσουν την κατάρα που έχει πέσει στο χωριό. Η λογική, ο δυναμισμός και ο συναισθηματισμός που εκπροσωπούν τα παιδιά της ιστορίας συναποτελούν την προσωπικότητα ενός ηγέτη, σύμφωνα με τη θεωρία του καθηγητή εφαρμοσμένης ψυχολογίας Ντικ Γουόλεν. Φυσικά δεν έχουμε όλοι αυτές τις ιδιότητες στον ίδιο βαθμό και αυτό το αποδεικνύει η ιστορία με τις ανατροπές της, τονίζοντας πως πρέπει να προσπαθήσουμε να δουλέψουμε με τον εαυτό μας ώστε να φτιάξουμε μια ισορροπημένη προσωπικότητα. Μια πολύ ενδιαφέρουσα αλληγορία για όσα μπορεί να πετύχει μια ηγετική φυσιογνωμία.

Σε γενικές γραμμές, η Φιλιώ Λαζανά έγραψε μια εκπληκτική ιστορία, γραμμένη σαν παραμύθι αλλά για μεγάλα παιδιά, γεμάτη με όλα τα συναρπαστικά γνωρίσματα του είδους: κυνήγι θησαυρού, φυλακτά, κατάρες, φανταστικοί τόποι με μαγικά ονόματα και διαχρονικές πανανθρώπινες αλήθειες. Το κείμενο είναι μια έξυπνη παραβολή για το γέλιο και πώς αυτό μικραίνει όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, αφού οι έγνοιες τον βαραίνουν και τον κάνουν να βουλιάζει. Το γέλιο «έχει την όψη της ευτυχίας, τα χρώματα του ουράνιου τόξου, τη ζεστασιά της αγκαλιάς και τη γλύκα του μελιού. Κι όσο για τον ήχο του, κελαρύζει με τρόπους αμέτρητους, όσες και οι ψυχές των ανθρώπων» (σελ. 31).  Πολύ όμορφες περιγραφές, απολαυστικές επεξηγήσεις και διευκρινίσεις για μερικά από τα περιστατικά της αφήγησης (πώς εδραιώθηκε η κατάρα, γιατί δεν αποκαλύπτεται το όνομα του χωριού, ποιος έφερε τώρα στο φως την ιστορία και με ποιον τρόπο, πώς ζούσε η οικογένεια των τριών παιδιών, πώς συμπεριφερόταν ο δάσκαλος κ. π. ά.), πλούσιο λεξιλόγιο, ενδιαφέρουσες παρομοιώσεις, τρυφερά καλολογικά στοιχεία, άφθονα μικρά περιστατικά που πλαισιώνουν ταιριαστά την κεντρική ιδέα, όλα αυτά δημιουργούν ένα κράμα φανταστικής ιστορίας και αυθεντικών λαογραφικών παραδόσεων.

Η εικονογράφηση της Δήμητρας Παπαδημητρίου είναι ταιριαστή με το περιεχόμενο του κειμένου και ζωντανεύει με ενάργεια, αδρές γραμμές, υπέροχα χρώματα και καλοδουλεμένη μίξη ρεαλισμού με φαντασία ένα συναρπαστικό και γεμάτο νοήματα κείμενο. Χρησιμοποιεί ποικίλα χρώματα ταιριαστά με το σημείο που κειμένου που αναπαριστά, δημιουργεί εικόνες-πίνακες γεμάτους ομορφιά και στήνει ένα παραμυθένιο και ταυτόχρονα ρεαλιστικό τοπίο.

Βιβλίο Ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης και το μυστικό της Πρώτης
Συγγραφέας Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιώ Τσοκώνα δοκιμάζεται με επιτυχία στο παιδικό μυθιστόρημα και γράφει μια συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη μυστικά, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες, ανατροπές, αγωνία και ανθρωποκυνηγητό. Η πλοκή ξεδιπλώνεται σταδιακά, οι χαρακτήρες παίρνουν θέση, τα πρώτα ερωτήματα εμφανίζονται και στο ταξίδι αρχίζει η περιπέτεια! Τα δίδυμα Σοφία και Μανώλης είναι ενθουσιασμένα που η τάξη τους θα κάνει μια ολιγοήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Ένα μέρος που: «Είναι σημαντικότατο κομμάτι της ιστορίας μας και πρέπει να το γνωρίζουμε όχι μόνο μέσα από τα βιβλία αλλά και από κοντά». Οι πληροφορίες που συλλέγουμε είτε από βιβλία και διαδίκτυο είτε από μαρτυρίες ανθρώπων είναι πολύτιμες και μοναδικές κι έτσι η δασκάλα των παιδιών τα βάζει να συγκεντρώσουν ό,τι μπορούν ώστε να ετοιμάσουν μια συλλογική εργασία για την πόλη, να την έχουν μαζί τους στο ταξίδι, «σαν ένα αυτοσχέδιο ταξιδιωτικό βιβλιαράκι» κι εκεί θα κρατήσουν σημειώσεις, θα μιλήσουν με ανθρώπους της ομογένειας και θα καταγράψουν τα πάντα.

Η Σοφούλα με τον Μανώλη είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι γιατί μεγάλωσαν με την Πολίτισσα γιαγιά τους που δεν έπαψε να του μιλάει για την πατρίδα της που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Έτσι με τα λόγια της ταξιδεύουν στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου, όπου έζησε ευτυχισμένα χρόνια και σπούδασε σε σημαντικά σχολεία. Μέσα από την αφήγησή της ταξιδεύουμε σε μια άλλη εποχή, όπου το Πέρα ήταν το κεντρικότερο σημείο της πόλης, γεμάτο θέατρα και νυχτερινή ζωή, το κτήριο του Ζάππειου Παρθεναγωγείου που ακόμη θυμίζει παλάτι ήταν γεμάτο παιδιά, η Αγία Τριάδα, με τρούλο μεγαλύτερο αμέσως μετά από αυτόν της Αγίας Σοφίας, που φιλοξενούσε στους κόλπους της το ελληνικό στοιχείο κ. π. ά. Και τι να πει κανείς για τα καταπράσινα Πριγκηπόννησα, όπου ήταν το εξοχικό της σπίτι, ο παράδεισος επί γης, με αρχοντικά και άμαξες…

Μόνο που η γιαγιά άλλαξε διάθεση όταν κατάλαβε πού θα μείνουν τα εγγόνια της, γέμισε βαριές σκέψεις και κακοκεφιά. Η παιδόπολη που θα τους φιλοξενήσει ήταν κάποτε μοναστηριακό συγκρότημα κι εκεί πήρε όρκο βαρύ με τρεις φίλες της να μην αποκαλύψει το μυστικό της αδελφής Ευπραξίας που τις εμπιστεύτηκε λίγο πριν χωρίσουν λόγω των απελάσεων. Τα δυο εγγόνια λοιπόν αναλαμβάνουν διπλή αποστολή: από τη μια να ψάξουν για τον θησαυρό στο μέρος όπου θα μείνουν, με τη βοήθεια των φίλων τους, Δήμητρας, Σπύρου και Άρη και από την άλλη, με τη βοήθεια του μικρού ντετέκτιβ Ιωάννη από «Το άγαλμα του Πραξιτέλη», να εντοπίσουν τις φίλες της γιαγιάς, Αλίκη και Καίτη, μια διαδικασία αρκετά δύσκολη παρά το ίντερνετ και τα μέσα δικτύωσης. Ερωτήσεις, επαφές, γνωριμίες, συμπτώσεις, όλα τίθενται στην υπηρεσία των παιδιών για να βγάλουν άκρη από αυτό το μπερδεμένο κουβάρι. Στην αναζήτηση όμως του χαμένου θησαυρού θα συμμετάσχουν και δύο κλέφτες που θα δυσκολέψουν την κατάσταση αρκετά. Πώς έμαθαν για τον θησαυρό; Πώς καταφέρνουν και παρακολουθούν στενά τα παιδιά; Τι σχέση έχουν με την όλη ιστορία και ποιος κρύβεται πίσω απ’ όλ’ αυτά;

Με αφορμή την ξενάγηση των παιδιών από τον κύριο Σωκράτη και τον οδηγό τους, Αχμέτ Μπέη, ταξιδεύουμε κι εμείς στη μαγευτική Κωνσταντινούπολη, με τα χωριά του Βοσπόρου, τον Πύργο της Κόρης, τον Κεράτιο κόλπο με τις τέσσερις γέφυρές του, το Φανάρι, το Εγιούπ, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και πολλά άλλα σημεία. Μάλιστα, η συγγραφέας, με ένα έξυπνο συγγραφικό τέχνασμα, αποφεύγει τα πολύ τουριστικά μνημεία, όπως την Αγία Σοφία, την Κινστέρνα και το Τοπ Καπί κι επικεντρώνεται σε λιγότερα γνωστά μέρη, ώστε να δείξει την ατόφια Κωνσταντινούπολη που ο κάθε επισκέπτης οφείλει να γνωρίσει. Μέχρι και στο καφέ του Πιέρ Λοτί ανεβαίνουμε! Πλήθος πληροφοριών από την αρχαία, τη βυζαντινή και τη σύγχρονη Ιστορία συμπληρώνουν το παζλ των γνώσεων που αποκομίζουμε από αυτήν την περιπέτεια και αναβιώνουν το μεγαλείο της Πόλης και των Πριγκηπόννησων. Έμφαση δίνεται φυσικά στην προσωπικότητα του Ρωμανού Διογένη, που εξορίστηκε στο μέρος όπου τώρα φιλοξενούνται τα παιδιά και στη μάχη του Ματζικέρτ ενώ πολλά παραδείγματα δείχνουν το μέγεθος της συρρίκνωσης του ελληνικού στοιχείου στην Πόλη.

«Ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης και το μυστικό της Πρώτης» είναι μια συναρπαστική και ανατρεπτική περιπέτεια, γεμάτη συναρπαστικές εξελίξεις, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες και σασπένς. Αν και το τέλος ολοκληρώνει σωστά και όπως πρέπει την ιστορία, μου φάνηκε κάπως απότομο ενώ θα ήθελα κι ένα κεφάλαιο όπου οι τρεις φίλες να ξανασυναντιούνται ύστερα από τόσα χρόνια (αν και Ιώ Τσοκώνα είναι αυτή, ίσως μας επιφυλάσσει καμιά έκπληξη σε επόμενο βιβλίο). Η Κωνσταντινούπολη ξεδιπλώνεται σε όλο της το μεγαλείο, έλκοντας μικρούς και μεγάλους αναγνώστες, και η συγγραφέας καταγράφει με ενάργεια και αντικειμενικότητα τη δική της πατρίδα.

Βιβλίο Αναζητώντας την Κυρά της Φυλακωπής 
Συγγραφέας Δημήτρης Μάλλης
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Δημήτρης Μάλλης έγραψε μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη ανατροπές και πολύτιμα εγκυκλοπαιδικά στοιχεία για τον τόπο δράσης και όχι μόνο. Με κλιμακούμενη πλοκή, δράση και σασπένς παρακολουθούμε τις περιπέτειες τριών παιδιών που ψάχνουν ένα πολύτιμο άγαλμα στο ηφαιστειογενές νησί της Μήλου, ακολουθώντας τα ίχνη από κάποια μυστηριώδη σημάδια που βρίσκουν τυχαία σε διάφορα σημεία. Όλα ξεκινάνε όταν ο πατέρας του Φραγκίσκου και του Αβέρκη έρχεται με τους γιους του στο νησί για λογαριασμό της εταιρείας όπου δουλεύει ώστε να διορθώσει μια βλάβη. Ο δεκάχρονος Φραγκίσκος είναι μες στην γκρίνια: δεν ήθελε να έρθει, τον ενοχλούν το σπίτι του θείου Ευγένιου με τις παλιατσαρίες και τα αρχαία του, η υγρασία, ο μεγαλύτερος αδελφός του που παριστάνει την κινητή εγκυκλοπαίδεια. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν ο θείος τούς ξεναγεί στο νησί κάνοντας μάθημα ιστορίας, η εγγονή του όμως, η Αφροδίτη, κερδίζει την καρδιά του παιδιού! Από την άλλη, ο  Αβέρκης έχει εκπληκτική μνήμη και πολλές γνώσεις ποικίλης ύλης, παρατηρεί και καταγράφει στο μυαλό του κάθε λεπτομέρεια, μέχρι και τις αναχωρήσεις-αφίξεις των καϊκιών στο λιμάνι, αναστατώνεται όταν αλλάζει το πρόγραμμά του και στο τέλος κάνει μια σημαντική ανακάλυψη που θα βοηθήσει σημαντικά στην περιπέτεια των παιδιών.

Μέσα από απανωτές ανατροπές, λιτούς διαλόγους και άκρως ρεαλιστικές περιγραφές του νησιού ξεδιπλώνεται ένα παιχνίδι συνωμοσίας με θύμα τον θείο Ευγένιο που ήταν ο διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου της Μήλου. Δεν παύει στιγμή να κατηγορεί τον Κυριάκο που πήρε τη θέση του ότι εκείνος έκλεψε το πολύτιμο άγαλμα, την Κυρά της Φυλακωπής, γιατί κατάφερε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να γίνει διευθυντής. Τι συνέβη όμως πραγματικά την ημέρα της ληστείας; Τι συμβολίζουν τα γράμματα γύρω από τα κυκλαδικά ειδώλια που βρίσκουν χαραγμένα ή ζωγραφισμένα τα παιδιά σε διάφορα σημεία του νησιού; Ποιοι είναι οι μυστηριώδεις Ιταλοί που πέφτουν πάνω τους, κρατώντας ένα μυστηριώδες κουτί, γιατί μιλούν χαμηλόφωνα και τι σχέση έχουν με την ιστορία; Ο συγγραφέας διανθίζει το κείμενο με ενδιαφέρουσες σκέψεις σχετικές με την αρχαιοκαπηλία και τον σεβασμό στο παρελθόν μιας χώρας και θέτει ένα δίλημμα: οι αρχαιότητες πρέπει να μεταφέρονται από δω κι από κει για να τις θαυμάζει ο κόσμος ή να εκτίθενται μόνο στον τόπο που δημιουργήθηκαν;

Η δράση, όπως αναφέρθηκε, διαδραματίζεται στη Μήλο, η οποία ζωντανεύει παραστατικότατα. Χαιρετάμε τον πέτρινο σχηματισμό στην είσοδο του λιμανιού της που θυμίζει αρκούδες, γευόμαστε τη λαδένια, την καρπουζόπιτα, τα πιταράκια και την ξινομυζήθρα της, περπατάμε στις κατακόμβες, κολυμπάμε στην ηφαιστειακή παραλία του Παλαιοχωρίου με το γεωθερμικό της πεδίο, γνωρίζουμε την Τρυπητή, τον Αδάμαντα, το Κλέφτικο, τα Πολλώνια, τις Θειάφες όπου σταμάτησε ο χρόνος στα ορυχεία όπου εξόρυσσαν θειάφι κι είχε στηθεί μια μικρή αυτόνομη σχεδόν πολιτεία κ. π. ά. Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι περιγραφές της υποβρύχιας κατάδυσης και πόσο παραστατικά ζωντανεύει ο συγγραφέας τον κόσμο του βυθού και τη μαγεία μιας τέτοιας εμπειρίας.

Τρία παιδιά, «Αναζητώντας την κυρά της Φυλακωπής», θα ζήσουν μια συναρπαστική, ανατρεπτική περιπέτεια που κλιμακώνεται σταδιακά, με έξυπνους γρίφους, ρεαλιστικές περιγραφές, σοβαρούς κινδύνους και φυσικά σασπένς. Θα καταφέρουν να βρουν τη λύση του μυστηρίου και να αποκαταστήσουν την τιμή και την αξιοπρέπεια του θείου Ευγένιου;

Βιβλίο Φάκελος: Υπό σκιάν 
Συγγραφέας Ian S. Cosmatos
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το πρώτο μυθιστόρημα του Ian S. Cosmatos έχει όλα τα γνωρίσματα μιας κλασικής περιπέτειας με γρίφους και ανθρωποκυνηγητό, μια κεντρική ιδέα με ένα μυστικό που απειλεί την ανθρωπότητα, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες και ρεαλιστικές περιγραφές της Αθήνας και των υπόγειων στοών της. Ο συγγραφέας έχει ρίξει πολλή δουλειά μελετώντας όσα στοιχεία γνωρίζουμε για τα Ελευσίνια μυστήρια και καταστρώνοντας έναν χάρτη της υπόγειας Αθήνας, την οποία επιλέγει ως επιμέρους τρόπο δράσης και κατάφερε να τα ενσωματώσει σε μια ιστορία με κλιμακούμενη πλοκή, εναλλαγές οπτικών γωνιών και απανωτές ανατροπές. Τα κομμάτια του παζλ ενώνονται σταδιακά, τα μέλη της σέκτας δημιουργούν ερωτηματικά μέχρι ν’ αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους, τα θύματα αρχίζουν ν’ αποκτούν συνεκτικούς δεσμούς όταν πρέπει κι έτσι το μυστικό για το οποίο γίνονται όλα, η πραγματική ταυτότητα του δολοφόνου και τα κίνητρά του έρχονται στο φως μόνο την κατάλληλη στιγμή. Από την άλλη, ίσως φανεί υπερβολική η ανατροπή στην ανατροπή (να τος ο κακός, όχι, μισό, άλλος κρύβεται από πίσω, ώπα, αυτός τώρα γιατί πετάγεται; ) στοιχείο που όμως προσθέτει αρκετά στο σασπένς, οπότε δεν ενοχλήθηκα ιδιαίτερα, κι ας νόμισα πως βρήκα τον ένοχο κι έπεσα έξω.

Ένας από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι ο Αντώνης Κάλφας, γιος αρχαιολόγου που έχει εξαφανιστεί εδώ και δώδεκα χρόνια μετά από μια πυρκαγιά που κατέστρεψε το σπίτι τους. Δουλεύει ως ξεναγός, «μια εύκολη απροβλημάτιστη δουλειά, χωρίς υψηλές απαιτήσεις και δεύτερες σκέψεις», αυτό θέλει για να ξεχνάει το χτες και να μη γυρίσει πίσω. Οι εξελίξεις όμως θα τον αναγκάσουν να το κάνει, να φέρει στο φως αναμνήσεις που έχει θάψει βαθιά γιατί πονάνε ώστε να καταφέρει να βρει την άκρη σε ένα μπλεγμένο κουβάρι. Στο πλάι του, ο αστυνόμος Τάκης Ραΐσης από το Εγκλημάτων Κατά Ζωής, που ερευνά τις εξαφανίσεις των επτά θυγατέρων επιφανών Αθηναίων. Στρέφεται στον Κάλφα όταν εντοπίζεται η πρώτη νεκρή, ενταφιασμένη σύμφωνα με τα αρχαιοελληνικά έθιμα, μαζί με ένα αίνιγμα που αφορά τα Ελευσίνια Μυστήρια, τον τομέα έρευνας του χαμένου αρχαιολόγου. Η τρίτη της ετερόκλητης αυτής παρέας είναι η ιδιωτική ερευνήτρια Μελίνα Βιτάλη, που δουλεύει για λογαριασμό της Αρσινόης Σταματέλου, μιας από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου, της οποίας η κόρη, Πέτρα, έχει εξαφανιστεί. Στο κρεβάτι της κοπέλας βρέθηκε ένα αντικείμενο του πατέρα Κάλφα, εξ ου και στρέφεται κι εκείνη στον ξεναγό για να τη βοηθήσει. Πόσο καλά λοιπόν ήξερε ο αρχαιολόγος την ηθοποιό και γιατί; Τι σχέσεις είχαν και γιατί εξαφανίστηκε; Πού βρίσκεται; Στα ίχνη τους βρίσκεται μια σέκτα που αποτελείται από μέλη παθιασμένα από τις ιδέες που έχουν κληθεί να διαφυλάξουν, με αποτέλεσμα να αρχίζουν να παρεκτρέπονται και να ψάχνουν κρυφές αλήθειες πίσω στην αρχαιότητα, κάτι που μπορεί να τους προσφέρει κάτι ανώτερο, κάτι που αξίζει κάθε θυσία για να το πετύχουν.

Η δράση εκτυλίσσεται βάσει των ημερομηνιών του αττικού ημερολογίου, φυσικά πάντα με τις απαραίτητες επεξηγηματικές υποσημειώσεις, και συγκεκριμένα την περίοδο όπου λάμβαναν χώρα τα Ελευσίνια μυστήρια στην αρχαιότητα. Όλα ξεκινάνε τη νύχτα της μύησης, της εποπτείας, «…που διακυβεύεται η μοίρα του πολυτιμότερου όλων». Έχει έρθει λοιπόν η ώρα να επιστρέψει η Κόρη από τη θανάσιμη παγίδα του Άδη και τότε θα έρθουν τα πάνω κάτω. Όπως αναφέρθηκε και πριν, στο μυθιστόρημα μαθαίνουμε πολλά για τα συγκεκριμένα μυστήρια και βρήκα έξυπνο τον τρόπο που αυτά μεταφέρθηκαν στο σήμερα και ενσωματώθηκαν σε μια ιστορία επάλληλων φόνων. Ο ιερός χώρος της Ελευσίνας («κανείς δεν εκτιμά τη μυσταγωγία, την ενέργεια, τη δύναμη αυτού του τόπου»), η Ακρόπολη, ο Αρδηττός δίνονται με ενάργεια και λεπτομέρειες που δίνουν αληθοφάνεια στις εξελίξεις του βιβλίου, για να μην αναφέρω πόσο συναρπαστικό είναι να υπάρχει μια πόλη κάτω από την πόλη, με στοές και περάσματα! Μεταξύ άλλων, έμαθα πως ο χριστιανισμός υιοθέτησε τα τελετουργικά της αρχαιότητας και τα έφερε στα μέτρα του, στερώντας τους κάθε ομορφιά και αίσθηση ελευθερίας και αυτενέργειας. Επιπλέον, με την κυριαρχία αυτής της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο, περάσαμε από μια μητριαρχική κοινωνία (Δήμητρα και Κόρη) σε μια απόλυτα πατριαρχική (Πατήρ και Υιός). Στα κεφάλαια έχουμε κυρίως τριτοπρόσωπη γραφή από διαφορετικές οπτικές γωνίες βάσει των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν σε αυτά κι αυτή η μέθοδος αφήγησης εναλλάσσεται με το δεύτερο ενικό πρόσωπο, μια δύσκολη επιλογή που όμως προσδίδει ένταση. Κάποιος ζει στις κατακόμβες και περπατάει στις υπόγειες διαδρομές της Αθήνας, οπότε έχει συνηθίσει: «…να απευθύνεσαι στον εαυτό σου στο δεύτερο πρόσωπο και με τον καιρό έχεις καθοδηγήσει και τις σκέψεις σου να κάνουν το ίδιο, καθώς έχεις ξεχάσει σχεδόν πώς είναι να μιλάς κανονικά» (σελ. 40).

«Φάκελος: Υπό σκιάν» λοιπόν, μια συναρπαστική, ανατρεπτική περιπέτεια γεμάτη ένταση, αγωνία, εκπλήξεις και σημαντικές πληροφορίες για τις τελετές της αρχαιότητας και για το δίκτυο των κρυφών στοών κάτω από την Αθήνα. Ελευσίνα, Ακρόπολη, Αρδηττός, Κοραή 4, νεκροταφείο Κεραμικού, Ποικίλη Στοά και Αρχαία Αγορά, Αγία Δύναμη, Ελαιώνας είναι μερικά μόνο από τα σημεία όπου δρουν οι ήρωες του βιβλίου και μέχρι το τέλος αναρωτιόμουν τι απ’ όσα ήξερα και διάβαζα εδώ είναι θεωρίες συνωμοσίας ή πραγματικότητα. Ποιος είναι ο μυστηριώδης Γρύπας και ποιος είναι ο ρόλος της ομάδας που ηγείται; Τι έκανε το μέλος με το όνομα Πλούτωνας και τους αναγκάζει να πάρουν δραστικά μέτρα; Τι δεν πρέπει ποτέ να έρθει στο φως και να χρησιμοποιηθεί ως όπλο κατά της ανθρωπότητας; Θα καταφέρουν τρεις διαφορετικοί άνθρωποι να συνεργαστούν και να λύσουν τους γρίφους που θα τους οδηγήσουν στην αλήθεια;

Βιβλίο Ο πιο νόστιμος θησαυρός 
Συγγραφέας-Εικονογράφος Ιωάννα-Σταυρούλα Αθανασοπούλου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιωάννα-Σταυρούλα Αθανασοπούλου έγραψε μια συναρπαστική περιπέτεια για παιδιά από 6 ετών και πάνω γεμάτη αινίγματα και γρίφους, η οποία αναβιώνει τη βυζαντινή Θεσσαλονίκη με απολαυστικό τρόπο. Τα δυο παιδιά μελετούν το σχεδιάγραμμα της πόλης που ετοίμασε ο πατέρας τους και καταστρώνουν το σχέδιό τους: αυγά, βούτυρο κι αλεύρι λέει η συνταγή, τρία είναι λοιπόν και τα σημεία της πόλης όπου θα βρουν από μια δοκιμασία. Μια μικρή βοήθεια, ένα μαθηματικό πρόβλημα και τρία αινίγματα περιμένουν τη λύση τους. Τα εμπόδια που θα συναντήσουν θα τα γεμίσουν πείσμα και θέληση να διατηρήσουν την παράδοση και θα τα καταφέρουν χάρη στις γνώσεις τους και στο μυαλό τους. Μάλιστα στο τέλος αποκαλύπτεται και κάτι που δεν ήξερα για τα παραδοσιακά κουλουράκια!

Η εικονογράφηση είναι της συγγραφέως και είναι γεμάτη χρώματα και πρωτότυπες οπτικές γωνίες. Αξιέπαινη είναι η ανατύπωση της βυζαντινής Θεσσαλονίκης και μου άρεσε πολύ η εκφραστικότητα στα πρόσωπα των ηρώων του βιβλίου. Ο Λέων και η Ελισάβετ αποτυπώνονται με πολύ χαριτωμένο τρόπο έτσι όπως κινούνται και περπατούν, ακριβώς όπως τα παιδιά της ηλικίας τους, έτοιμα για παιχνίδι δηλαδή ενώ η χρυσαφένια κουλούρα που τα επιβραβεύει είναι σχεδόν τρισδιάστατη, λες πως θα πλημμυρίσει το δωμάτιο από τη μυρωδιά της. Άσε που γέλασα πολύ με τον τρόπο που αποτυπώθηκε η σκηνή στο κοτέτσι που ήταν και ο πρώτος σταθμός.

«Ο πιο νόστιμος θησαυρός» κινδυνεύει να χαθεί από την παράδοση της οικογένειας και της πόλης αν δεν καταφέρουν τα δυο παιδιά της ιστορίας να φέρουν τα πολύτιμα υλικά παρασκευής του. Μια ανατρεπτική και συναρπαστική περιπέτεια που θα ακονίσει το μυαλό των παιδιών, θα τα ταξιδέψει στη μακρινή βυζαντινή Θεσσαλονίκη και στο τέλος θα τα ανταμείψει με συνταγές για κουλουράκια και με διαφορετικά σχέδια για να τα πλάσουν.

Βιβλίο Τα τρία κλειδιά και το μυστικό του Ευριπίδη 
Συγγραφέας Άννα Βασιλειάδη
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Άννα Βασιλειάδη έγραψε ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για παιδιά από 8 ετών και πάνω που μας συστήνει το νησί της Σαλαμίνας μέσα από μια περιπέτεια γεμάτη σασπένς, ανατροπές, πολύτιμες εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες και ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Ο Σταύρος και ο Μιχάλης παραθερίζουν με τις συζύγους τους, Μυρτώ και Ελένη, και τα παιδιά τους τους κάθε καλοκαίρι στη Σαλαμίνα. Ο Ιάσονας και η Αριάδνη, τα πρώτα παιδιά των δύο φίλων, έχουν έναν ιδιαίτερο δεσμό μεταξύ τους, αφού ο Ιάσονας νιώθει σαν μεγάλος αδελφός και προστατεύει την Αριάδνη, να όμως που η παρουσία του Τιμάτς θα γοητεύσει το κορίτσι και θα κάνει τον Ιάσονα να ζηλέψει. Ο Τιμάτς είναι ο καινούργιος φίλος των παιδιών κι ήρθε από την Κωνσταντινούπολη με τους γονείς του, Ντενέκ και Μερβέ, οι οποίοι πιάνουν φιλίες με τις οικογένειές τους, ο Σταύρος και ο Μιχάλης όμως διαπιστώνουν πως κάτι κρύβουν. Η παρέα αποτελείται επίσης από την Έλλη, τον Ερμή και τη μικρή φασαριόζα Κασσάνδρα και όλοι μαζί, σε μια εκδρομή στον φάρο του νησιού, θα ανακαλύψουν έναν χάρτη θησαυρού, που δείχνει τρία κλειδιά σε διαφορετικά σημεία της Σαλαμίνας. Ο Ερμής, που τον γνωρίσαμε στο βιβλίο του Κώστα Στοφόρου «Το άγαλμα του Πραξιτέλη» κι έχει κολλήσει το αστυνομικό δαιμόνιο από τον κολλητό του, Ιωάννη, ενορχηστρώνει ένα σχέδιο για να λυθεί το μυστήριο. Τα παιδιά σταδιακά κερδίζουν την εμπιστοσύνη του Τιμάτς που προσπαθεί κι εκείνος να καταλάβει γιατί πραγματικά ήρθαν οι γονείς του στο νησί και η περιπέτεια ξεκινάει!

Ταυτόχρονα, μικρά κεφάλαια παρεμβαίνουν στη ροή της αφήγησης και μας ταξιδεύουν στη ζωή του τραγικού ποιητή Ευριπίδη, που φέρεται να γεννήθηκε την ημέρα της ναυμαχίας της Σαλαμίνας το 480 π. Χ., οπότε γνωρίζουμε τους γονείς του, Κλειτώ και Μνήσαρχο, και μαθαίνουμε για τις σκέψεις του ως προς την πολιτική κατάσταση της εποχής, για τη στροφή του προς τη λογοτεχνία, για τους στίχους που έγραφε σ’ ένα σπήλαιο εμπνευσμένος από τη φύση και αποφασισμένος να διαδώσει τη σκέψη του στον τότε γνωστό κόσμο κ. ά. Ταυτόχρονα ταξιδεύουμε στη Μονή Φανερωμένης του 1823 αλλά και στην Κωνσταντινούπολη του 20ού αιώνα, ακολουθώντας ένα μυστηριώδες αντικείμενο που αλλάζει χέρια. Η πλοκή κλιμακώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, η ένταση αυξάνεται και όσο πλησιάζουμε στη λύση του μυστηρίου, τόσο μεγαλώνει η αγωνία.

Αμπελάκια, ο τύμβος των Σαλαμινομάχων, η σπηλιά του Ευριπίδη, το μοναστήρι της Φανερωμένης, το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου με τον τάφο του Καραϊσκάκη, το ανάκτορο του βασιλιά Αίαντα στα Κανάκια, το σπίτι του Άγγελου Σικελιανού, η ελιά της Όρσας και άλλα μνημεία και γνωστά σημεία της Σαλαμίνας είναι το φόντο στο οποίο ξετυλίγεται μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη δράση και εκπλήξεις. Τι κρύβεται λοιπόν στο πολύτιμο κασελάκι που το ανοίγουν τρία κλειδιά; Τι ρόλο παίζει η οικογένεια των Τούρκων στην ιστορία; Ποιος και γιατί έκρυψε το κασελάκι κι έφτιαξε έναν χάρτη θησαυρού; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται στο δεύτερο βιβλίο της σειράς «Τόποι μυστηρίου» των εκδόσεων Κύφαντα.

Βιβλίο Το πάρτι 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο είναι τρυφερό και συγκινητικό, γεμάτο χιούμορ αλλά και δύσκολες στιγμές. Η Λίνα Μουσιώνη μας βάζει από την αρχή στην ψυχολογία δύο παιδιών που ουσιαστικά μένουν μόνα και καταφέρνει να αποτυπώσει την παιδική ψυχολογία με ενάργεια και διεισδυτικότητα. Ένιωσα κι εγώ άγχος και αγωνία όταν έκλεισε η πόρτα πίσω από τους γονείς, σύντομα όμως απορροφήθηκα με το γράμμα κι άρχισα κι εγώ να ακολουθώ τα παιδιά στο ιδιότυπο αυτό κυνήγι θησαυρού. Η συγγραφέας καταφέρνει με μαεστρία να οδηγήσει τους μικρούς ήρωες αλλά και τους αναγνώστες στην αλήθεια για το ταξίδι των γονιών, ρίχνοντας από την αρχή σχεδόν λέξεις-κλειδιά μες στο κείμενο, οι οποίες όμως δε φαίνονται με την πρώτη ματιά, άριστα τοποθετημένες εν τη ρύμη του λόγου και της γραφής. Από νωρίς αναφώνησα ένα διακριτικό «ωχ» και δε διαψεύστηκα, να όμως που το ταλέντο της συγγραφέως κατάφερε να μαλακώσει τις σκληρές γωνίες της αφήγησης με τέτοιο τρόπο που γέμισα δύναμη και αισιοδοξία. Βοήθησαν άλλωστε σε αυτό και οι διακριτικές και προσεγμένες παρομοιώσεις και μεταφορές που θα πυροδοτήσουν τη φαντασία των παιδιών. Η ιστορία δεν είναι μονοδιάστατη, μιας και το κύριο βάρος πέφτει στην αναζήτηση των λύσεων, στην ανακάλυψη του επόμενου γρίφου και στα βήματα που οδηγούν στο τέλειο πάρτι γενεθλίων για τη μαμά όσο στο φόντο αχνοφαίνεται μια δύσκολη οικογενειακή στιγμή.

Τα δυο αδέλφια, με αφορμή τις διαδοχικές απαντήσεις που θα τους οδηγήσουν στο τελικό αποτέλεσμα, θα ανακαλέσουν τις οικογενειακές τους στιγμές, θα μαλώσουν μεταξύ τους, θα γελάσουν, θα σκεφτούν, θα ψάξουν και θα αναπολήσουν. Η Αιμιλία έχει ένα καταπληκτικό χιούμορ και καταφέρνει να τα αντιμετωπίσει όλα με αστεία, πειράγματα και ατάκες. Η σχέση με τον μικρότερο αδερφό της είναι η γνωστή και οικεία που έχουν τα περισσότερα αδέλφια: ενδιαφέρον, φροντίδα αλλά και κακιούλες: «Όταν ήθελε γινόταν αξιολάτρευτο αυτό το πλάσμα. Όταν δηλαδή δε με ζάλιζε με τη φλυαρία του ώστε να θέλω να το ξαποστείλω σε διαγαλαξιακή αποστολή και να κάνω έτη φωτός να ακούσω τη φωνούλα του. Είχα όμως τη φήμη σοβαρής μεγάλης αδελφής και δεν μπορούσα να την ξεφορτωθώ» (σελ. 15). Ο ένας προτιμάει μαγαζί με γλυκά, η άλλη βιβλιοπωλείο, έχουν τις διαφορές τους, διαπιστώνουν όμως πως τώρα πια, για να κερδίσουν, είναι μία αδιαίρετη και ενιαία ομάδα! Η καθημερινότητά τους στο σπίτι, ο δρόμος που ακολουθούν για να πάνε μαζί στο σχολείο μετά από επανάσταση της Αιμιλίας να πάψουν να τη συνοδεύουν οι γονείς, είναι λεπτομέρειες μιας καθημερινότητας οικείας στα περισσότερα παιδιά που θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο κι έτσι τα βοηθάει να αγκαλιάσουν την ιστορία και να θελήσουν να μάθουν για τη συνέχεια. Ακόμη και η θεία Ειρήνη έχει τον δικό της ρόλο στο κείμενο, μιας και χάρη σ’ εκείνη, που είναι χορτοφάγος, τα παιδιά μαθαίνουν καινούργιες λέξεις και τρόπους  διατροφής, όπως πέστο, τσία, τόφου, αγαύη, κινόα, τσάι μάτσα κλπ. χωρίς όμως να τονίζεται αυτή η εναλλακτική διατροφή ως απαραίτητη ή ως η μοναδική που κάνει καλό. Η συγγραφέας αφήνει τα παιδιά να αποφασίσουν να δοκιμάσουν μόνα τους καινούργια θρεπτικά συστατικά ενώ από σελίδα σε σελίδα η αγωνία μεγαλώνει για το αποτέλεσμα του θησαυρού. Κάπου κάπου αχνοφαίνονται και οι στιγμές των γονιών μεταξύ τους, η δική τους καθημερινότητα, η αγάπη τους.

Η Αιμιλία είναι ένα σοβαρό, μυαλωμένο κορίτσι με γλυκές απορίες όπως: «Η μαμά μού είχε υποσχεθεί πως θα πηγαίναμε μαζί ταξίδι στην Αγγλία, όταν θα έπαιρνα το πτυχίο της γλώσσας. Αναρωτιόμουν αν ίσχυε η πρόταση τώρα που μπήκαν ανάμεσα και το Brexit και το χαμόγελο σαν θαμπωμένο τζάμι» (σελ. 33). Κάποια στιγμή όμως θυμώνει: «Είπαμε, είμαι μικρή αλλά δεν είμαι και ο Μάνος να καταπίνω τα ψέματα σαν λουκούμια» (σελ. 37). Τη συγχωρούμε που ζηλεύει: «Όσοι ζουν στον Ξένοιαστο Πλανήτη, όπως ο αδελφός μου, ποτέ δεν βιάζονται» (σελ. 24). Πόσο όμορφοι οι διάλογοι μεταξύ τους όταν εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τον φόβο τους σε περίπτωση που δε γυρίσουν οι γονείς ή τι θα κάνουν αν μείνουν μόνοι οι δυο τους κλπ. και πόσο τρυφερά αναπολούν «ένα μαμαδίστικο κέικ»! Συγκινήθηκα επίσης όταν η Αιμιλία παραδέχτηκε: «Το βράδυ μια παράξενη λύπη με τύλιξε σαν μαλακή κουβέρτα. Μπορεί να έφταιγε που μεγάλωνα» (σελ. 37). Και φυσικά έβαλα τα κλάματα όταν ήρθε η αναμενόμενη τροπή στην πλοκή, πιάνοντας τον εαυτό μου να διαβάζει ξανά και ξανά τα ωραιότερα λόγια που έχει γράψει μητέρα σε παιδί. Και να που η συγγραφέας την αμέσως επόμενη στιγμή καταφέρνει να με γεμίσει δύναμη και αισιοδοξία (μήπως αυτή είναι η δική της «σούπερ δύναμη», όπως βαφτίζουν κάποιες μαγικές ικανότητες των ανθρώπων γύρω τους τα δυο παιδιά; ) με ένα αξέχαστο πάρτι γενεθλίων. Η δυνατή αυτή ιστορία ζωντανεύει υποδειγματικά χάρη στην πολύχρωμη και παραστατική εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου. Αποτυπώνει μικρές και μεγάλες στιγμές των ζωών των δύο παιδιών κυρίως με πολλά και διαφορετικά χρώματα, μας ξεναγεί στο σχολείο, στο πάρκο, στο σπίτι, απεικονίζει με ρεαλισμό και φαντασία τον ψυχοσυναισθηματικό τους κόσμο και επικεντρώνεται σε απρόσμενες λεπτομέρειες. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες πυροδοτούν τη φαντασία των μικρών αναγνωστών και αποτυπώνουν ιδανικά το σύμπαν που ζωντανεύει με την εκπληκτική γραφή της η Λίνα Μουσιώνη.

«Γρίφος ο μπαμπάς. Γρίφος η μαμά. Γρίφος και ο γρίφος». Πόσες δυσκολίες έχουν να αντιμετωπίσουν ο Μάνος και η Αιμιλία όταν φεύγουν οι γονείς τους ξαφνικά για ένα επαγγελματικό ταξίδι! Πώς θα συμβιώσουν με τη θεία Ειρήνη που θα τους προσέχει; Πώς θα λύσουν τα αινίγματα που άφησε πίσω η μαμά εν είδει θησαυρού ώστε, κατά παράκλησή της, να της ετοιμάσουν ένα πάρτι γενεθλίων; Τι σημαίνει να λειτουργείς ομαδικά και πόσο δύσκολοι είναι οι αποχωρισμοί, είτε προσωρινοί είτε όχι; Ποια είναι η «σούπερ δύναμη» που έχει ο καθένας μας; Πώς μπορείς να βρίσκεσαι πάντα κοντά σε όποιον αγαπάς; Αυτές και άλλες ερωτήσεις απαντώνται στο συναρπαστικό αυτό κείμενο που θα βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν τα οφέλη του ομαδικού πνεύματος, θα ακονίσει το μυαλό τους για να βρουν τις απαντήσεις και θα τους δείξει με τον καλύτερο τρόπο πώς να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες περιστάσεις που οι γονείς τους θέλουν να τα προστατέψουν από αυτές.

Βιβλίο Μπάμπι
Τίτλος πρωτοτύπου Bambi
Συγγραφέας Felix Salten
Διασκευή Nicolas Waquet
Εικονογράφος Benjamin Lacombe
Μεταφραστής Άννα Κοντολέων
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Κυκλοφόρησε το 1923 και απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες, μιας και καταγράφει τη ζωή και τις περιπέτειες ενός νεαρού ελαφιού στο δάσος με σκληρό και ωμό τρόπο. Ο Μπάμπι είναι ένα γλυκό πλάσμα που αντιμετωπίζει διάφορες δοκιμασίες και ωριμάζει γνωρίζοντας τη μοναξιά, τον θάνατο, την επαφή με τους ανθρώπους. Η ιστορία είναι γεμάτη συμβολισμούς, μιας και είμαστε στην εποχή που έχει τελειώσει ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος και, ειδικά στην Αυστρία, έχει αρχίσει να γιγαντώνεται ένα κύμα αντισημιτισμού, τους οποίους ο καθένας μπορεί να εντοπίσει ξεκινώντας από το δάσος (Ευρώπη) που είναι γεμάτο κινδύνους και φτάνοντας σε πολλές λεπτομέρειες του κειμένου (αναμενόμενο λοιπόν να απαγορευτεί το 1936 από τη ναζιστική κυβέρνηση(. Σίγουρα όμως το βιβλίο δεν είναι μόνο αυτό, μιας και οι εκπληκτικές, ειδυλλιακές σκηνές της φύσης και της ηρεμίας που τη χαρακτηρίζει κάνουν τον αναγνώστη να ταξιδεύει, να ξεχνιέται και να απολαμβάνει ήχους και εικόνες που δύσκολα θα βρει στην καθημερινότητά του, που είναι γεμάτη άγχος, θόρυβο και υποχρεώσεις. Επιπλέον, οι δοκιμασίες και τα δεινά, που σπάνια έρχονται κατά μέτωπο, δείχνουν με έξυπνο τρόπο πώς είναι οι δυσκολίες στην ίδια τη ζωή, για την οποία πρέπει να είμαστε ετοιμοπόλεμοι σε κάθε κίνδυνο που καραδοκεί και να ελέγχουμε τους φόβους μας και τις δυνάμεις μας.

Η εικονογράφηση του Benjamin Lacombe, που είναι και ο επιμελητής της σειράς αυτών των εκδόσεων, είναι αριστουργηματική. Η τεχνική του έχει διαρκείς εναλλαγές, μεταβαίνει από διχρωμία και απλό σκίτσο σε ολοζώντανα πορτρέτα των ζώων κι από κει σε πολύχρωμους, μαγικούς ολοσέλιδους πίνακες ζωγραφικής που χάζευα με τις ώρες. Το διαφανές εξώφυλλο με τη λεπτοβελονιά του θάμνου είναι κομψοτέχνημα. Όλοι οι χαρακτήρες, μικροί και μεγάλοι, πρωταγωνιστές και απλοί περαστικοί, ζωντανεύουν μέσα από μια εξαίρετη παλέτα χρωμάτων και μια πολυπρισματική τοποθέτηση. Προσέξτε τις λεπτοδουλεμένες βινιέτες που χωρίζουν το κείμενο σε δύο στήλες πώς αλλάζουν σε χρώματα και ενοίκους από εποχή σε εποχή και  δείτε πώς μεγαλώνει ο Μπάμπι μπροστά στα μάτια σας!

Βιβλίο Το νησί του θησαυρού
Τίτλος πρωτοτύπου L’Ile au trésor
Συγγραφέας Robert Lewis Stevenson
Εικονογράφος Etienne Friess
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Είναι ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που αφηγείται μία ιστορία πειρατών και θαμμένου χρυσού και εκδόθηκε για πρώτη φορά ως βιβλίο το 1883. Γεμάτο ατμόσφαιρα εποχής, ενδιαφέροντες και πολυεπίπεδους χαρακτήρες και ασταμάτητη δράση. Πρόκειται για μία από τις πιο συχνά δραματοποιημένες ιστορίες και η επιρροή του βιβλίου σε δημοφιλείς αντιλήψεις σχετικά με τους πειρατές είναι τεράστια όπως για παράδειγμα, χάρτες θησαυρών με ένα “Χ” να σημειώνει το μέρος όπου είναι κρυμμένος ο θησαυρός, τροπικά νησιά και ναυτικούς με ένα ξύλινο πόδι και έναν παπαγάλο στον ώμο τους. Η εικονογράφηση της συγκεκριμένης είναι πρωτότυπη και πολύ τολμηρή. Ο Etienne Friess αποτυπώνει τις αγαπημένες περιπέτειες του νεαρού Τζιμ Χόκινς δίνοντας στους ήρωες ανθρωπόμορφη απεικόνιση ζώων! Ο πρωταγωνιστής είναι ένα ποντίκι, ο θαλασσόλυκος Μπίλι Μπόουνς είναι ταύρος, ο Λονγκ Τζον Σίλβερ είναι σκύλος κ. ά. Στον επίλογο διαβάζουμε: «Τα ζώα που επέλεξε τονίζουν τα ελαττώματα των αντρών της ιστορίας… που συχνά οδηγούνται από τα ένστικτά τους και αποκαλύπτουν τον ζωώδη χαρακτήρα τους». Και ως προς την τεχνική: «Τα γκουάς και οι ακουαρέλες… δίνουν ένταση στη ναυτική ατμόσφαιρα ενώ τα σχέδια με μολύβια σέπια τονίζουν τον ρυθμό της αφήγησης… Χάρη σε αυτήν την τολμηρή εικονογραφική προσέγγιση, το βιβλίο συνιστά, εκτός από μια καταιγιστική περιπέτεια με πειρατές, μια διερεύνηση της ανθρώπινης φύσης». Για άλλη μια φορά έχω μείνει άφωνος από την υπέροχη καλλιτεχνική δουλειά της σειράς, από τις πρωτότυπες και προκλητικές οπτικές γωνίες και προοπτικές, από τα εκπληκτικά «σαλόνια», από τη μυρωδιά της θάλασσας και του κινδύνου που λες και αναβλύζουν μέσα από τις σελίδες και με ταξιδεύουν στο νησί.

Η «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη» με αυτούς τους δύο νέους τίτλους αποδίδεται σ’ έναν όμορφο εκδοτικό άθλο υλοποιώντας την επιθυμία των εκδοτών να παρουσιάσουν κλασικά κείμενα μ’ έναν καινούργιο τρόπο, προσεγγίζοντας έτσι ένα διαφορετικό κοινό απ’ αυτό στο οποίο απευθύνονται αυτά συνήθως. Η σειρά, με επιμέλεια του Μπενζαμέν Λακόμπ, είναι δομημένη γύρω από την εικόνα, σέβεται τα κλασικά έργα κι έχει ως στόχο να τα παρουσιάσει σε όσους αγαπούν την οπτική αφήγηση. Πρόκειται για καλαίσθητες και φροντισμένες εκδόσεις που δεν πρέπει να χάσετε!

Βιβλίο Ο Πειρατής της Αγάπης και η Θαλασσονεράιδα
Συγγραφέας Μαργαρίτα Παπακώστα
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το παραμύθι είναι μια συναρπαστική περιπέτεια για παιδιά από 4 ετών και πάνω και δείχνει με έξυπνο τρόπο τα προτερήματα της αγάπης, της ηθικής και της αρετής. Η Θαλασσονεράιδα προσμένει τον πειρατή της και του αναθέτει κάποιους άθλους για να βοηθήσει τους φίλους της, στο τέλος όμως μια αναπάντεχη έκπληξη τους περιμένει όλους. Το κείμενο δίνει βάρος στους διαλόγους παρά στην αφήγηση και τα νοήματά του είναι σημαντικά για τη διάπλαση των μικρών αναγνωστών. Ο βοηθός του Κοκκινοτρίχη, Μαριδάκης, είναι η κωμική νότα του παραμυθιού που αλαφραίνει τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας με την αλλόκοτη συμπεριφορά του και το δηκτικό του χιούμορ. Η εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα ζωντανεύει τον κόσμο των πειρατών και παραθέτει ένα σωρό συναρπαστικές λεπτομέρειες, όπως σεντούκια, καράβια, ζώα της θάλασσας, σημαίες, σπαθιά και άλλα. Η στιβαρότητα των πειρατών αντιδιαστέλλεται με τη χαριτωμένη μορφή της Θαλλασονεράιδας και ο βυθός είναι γεμάτος από είδη ζωής που δεν περιμένει κανείς πως θ’ ανταμώσει! Ο Μαριδάκης είναι γλυκύτατος και χαριτωμένος και ο Κοκκινοτρίχης έχει μερικές φορές μια σκεπτικότητα και άλλες μια αποφασιστικότητα στο βλέμμα. Οι εικόνες συνοδεύουν ιδανικά το κείμενο και βοηθάνε στην καλύτερη οπτικοποίησή του.

Το παραμύθι βασίζεται στη διαδραστική αυτοσχεδιαστική παράσταση που πρωτοπαίχτηκε το 2015 από τη θεατρική ομάδα του Πολύτεχνου, κατά τη διάρκεια της οποίας τα παιδιά συμμετείχαν στο έργο χωρίς να γνωρίζουν τα λόγια ή τους ρόλους. Έτσι, το κείμενο αυτό εμπλουτίστηκε, ντύθηκε με πρωτότυπα τραγούδια τα οποία μπορεί κάποιος να ακούσει με το QR Code που υπάρχει στην αρχή του βιβλίου κι έτσι το παραμύθι να μετατραπεί και πάλι σε παράσταση και, γιατί όχι, σε διαδραστικό παιχνίδι. Σε αυτό συμβάλλουν οι αναλυτικές οδηγίες του κυνηγιού του χαμένου θησαυρού που υπάρχουν στις τελευταίες σελίδες κι έτσι τα παιδιά μπορούν να απασχοληθούν για ώρες, παίζοντας όμορφα και χρησιμοποιώντας το μυαλό και το σώμα τους. «Ο Πειρατής της Αγάπης και η Θαλασσονεράιδα» είναι μια τρυφερή ιστορία αγάπης που πρυτανεύει τις αρετές και τα προτερήματα της αγάπης, της δοτικότητας, της γενναιότητας και της φιλίας, και κεντρίζει τη φαντασία των παιδιών με τα τραγούδια και τα παιχνίδια που τη συνοδεύουν.

Βιβλίο Στα ίχνη του κρυμμένου θησαυρού 
Συγγραφέας Μαρία Δασκαλάκη
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μαρία Δασκαλάκη αυτήν τη φορά ακολουθεί ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι αφήγησης, μιας και η Γοργώ και η Αρετή ψάχνουν χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και χωρίς χάρτη ενώ οι περιπέτειές τους διαδραματίζονται και το καλοκαίρι αλλά και το αμέσως επόμενο Πάσχα, ενώ η αποκάλυψη του θησαυρού είναι κάτι απρόσμενο και ταυτόχρονα πολύ συγκινητικό και αληθινό. Οι χαρακτήρες των δύο κοριτσιών είναι εντελώς διαφορετικοί, οπότε σε συνδυασμό με τη Σταυρούλα, την οικονόμο, που εκφέρει τους περισσότερους κερκυρέικους ιδιωματισμούς, τους παππούδες τους που μεγάλωσαν τρία παιδιά αλλά τώρα ζουν μόνοι τους σ’ ένα επιβλητικό τριώροφο αρχοντικό, ανυπομονώντας για τα οικογενειακά καλοκαίρια, τους γονείς τους που γνωρίστηκαν μ’ έναν πολύ ρομαντικό τρόπο και τους υπόλοιπους συγγενείς που έρχονται σταδιακά στο νησί, δημιουργείται ένα ενδιαφέρον και πρωτότυπο στην εξέλιξή του μυθιστόρημα, γεμάτο διαχρονικές αλήθειες και αληθινό άρωμα Κέρκυρας.

Ιδιώματα που νοστιμίζουν το κείμενο και φέρνουν σε άμεση επαφή τα παιδιά με τη γλώσσα του νησιού (υπάρχουν φυσικά επεξηγηματικές σημειώσεις στο τέλος της κάθε σελίδας), αναφορές στην παραδοσιακή κουζίνα του νησιού, ήθη και έθιμα γύρω από τον άγιο Σπυρίδωνα, το Πάσχα και το καλοκαίρι μα πάνω απ’ όλα η βόλτα στα μνημεία και στα γνωστά και λιγότερο αναγνωρίσιμα μα εξίσου σημαντικά τοπόσημα, οι δρόμοι, οι παραλίες, τα μουσεία, το Μον Ρεπό, το νησάκι Βίδο παρατίθενται αφειδώς χαρίζοντας έτσι στα παιδιά ένα μοναδικό ταξίδι στο νησί των Επτανήσων. Μικρά αποστάγματα ιστορίας από τον Όμηρο και τους αρχαίους χρόνους, από την Αγγλοκρατία και την ελληνική βασιλεία ως την Κατοχή και τον πόλεμο, βυθίζουν τα δύο κορίτσια σε μαγικούς κόσμους στους οποίους ονειρεύονται θησαυρούς και περιπέτειες. Μαθαίνουμε για το οικογενειακό παρελθόν του παππού και της γιαγιάς, εκείνη κόρη αριστοκρατικής οικογένειας της Κέρκυρας κι εκείνος γιος νομικού που παντρεύτηκε μια Γαλλίδα ηθοποιό και την ακολούθησε στο Παρίσι, για τη ζωή της ψυχοκόρης, Σταυρούλας, που η οικογένεια την πήρε κοντά της από μικρό παιδί καθώς και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, κάτι που σταδιακά μας οδηγεί στη μεγάλη έκπληξη του βιβλίου.

«Σε κάθε μνημείο ιστορίας και πολιτισμού του νησιού μας υπάρχει κρυμμένος κι ένας πολύτιμος θησαυρός» (σελ. 41). Πόση αλήθεια κρύβεται σε αυτήν την πρόταση και πώς θα εφαρμοστεί στην πλοκή της πρωτότυπης αυτής ιστορίας; Η Μαρία Δασκαλάκη αφήνει στην άκρη για λίγο τους κινδύνους και τις περιπέτειες και δημιουργεί απρόσμενες εξελίξεις εκεί που δεν το περιμένει κανείς. Η τελευταία πρόταση του κειμένου μάλιστα με συγκίνησε αφάνταστα και ολοκλήρωσε υποδειγματικά το μυθιστόρημα. Κέρκυρα, ιστορία και περιπέτεια πάνε πάντα μαζί κι η Μαρία Δασκαλάκη ξέρει να τις ενώσει με το καλύτερο τρόπο!