Βιβλίο Ο δρόμος προς τα αστέρια
Τίτλος πρωτοτύπου Stargate
Συγγραφέας Ingvild Hedemann Rishøi
Μεταφραστής Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα συγκινητικό μυθιστόρημα που τσαλακώνει τη χαρούμενη γιορτινή ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων, δείχνοντάς μας από τη μια πως κάποιες οικογένειες δε γιορτάζουν, ζώντας στο ψυχοσυναισθηματικό σκοτάδι τους, κι από την άλλη κάποιο μπορούν ανενδοίαστα να καπηλευτούν την ατμόσφαιρα χαράς και προσφοράς που διακατέχει τον κόσμο και να το εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος. Η ιστορία ζωντανεύει μέσα από τη ματιά της Ρόνια και χάρη στην πρωτοπρόσωπη αφήγησή της ζούμε από κοντά την καθημερινότητά της, μ’ έναν πατέρα που παραδίδεται συχνά στο ποτό, καταστρέφοντας ό,τι έχει καταφέρει ως τότε και μια μεγαλύτερη αδελφή που την αγαπάει αλλά δεν παύει να είναι ρεαλίστρια και προσγειωμένη. Η Ρόνια περιγράφει όσα παρατηρεί, βλέπει, αισθάνεται, νιώθει, μαντεύει, ονειρεύεται, κάθε της σκέψη και κάθε της ανάμνηση με τον πατέρα, πώς του βρήκε τη δουλειά, πώς τη δέχτηκε, πώς άλλαξε επιτέλους η ζωή τους («τρώγαμε κάθε μέρα μακαρόνια»), πώς και γιατί τελικά εξαφανίστηκε και πολλά άλλα.

Η Ρόνα και η Μελίσα είναι αντίθετοι χαρακτήρες. Η πρώτη, ίσως και λόγω ηλικίας, εξακολουθεί να κάνει σχέδια, να ελπίζει, να είναι αισιόδοξη, η δεύτερη όμως έχει παραιτηθεί από κάθε τι, είναι πεζή, ίσως και κυνική. «-Δεν θέλω να ονειρεύομαι έτσι…, λέει χαρακτηριστικά. -Ούτε ένα μικρούτσικο όνειρο;». Ακόμη κι όταν ο πατέρας τους τους μιλάει για τις συνθήκες εργασίας του και πώς περνάει τη μέρα του, η Μελίσα κοιτάει κάτω γιατί ξέρει πως αυτό δε θα κρατήσει πολύ αλλά η Ρόνα τον κοιτά στα μάτια «Γιατί γίνονται θαύματα». Και όντως να που τελικά δεν άλλαξε τίποτα: «Το διαμέρισμα ήταν άδειο και γκρίζο. Κι εγώ άδεια και γκρίζα ήμουν γιατί δεν υπήρχε τίποτα όμορφο εκεί μέσα…» (σελ. 60). Τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα όταν κάποιος εκμεταλλευτεί τη μικρή Ρόνα και μαζί τη χριστουγεννιάτικη ανάγκη των ανθρώπων να βοηθάνε τους φτωχούς λόγω της γιορτινής ατμόσφαιρας! Η Ρόνα δέχτηκε γιατί: «Η κουζίνα μας ήταν τόσο άδεια»! Αυτή θα είναι η αρχή μιας ανορθόδοξης περιπέτειας που θα στιγματίσει τον ψυχισμό του παιδιού.

Ο μπαμπάς κάνει φιλότιμες προσπάθειες να βελτιώσει τη ζωή τη δική του και της οικογένειάς του, αρκεί να μην έχει λεφτά στα χέρια. Με την καινούργια δουλειά παίρνει μια προκαταβολή κι επιστρέφει στη Σόνια και στο μπαρ της, κάτι που αναστατώνει τα κορίτσια, αν και: «…έρχονται μέρες σαν κι αυτές. Τις έχω ξαναπεράσει και ξέρω πως θα ξανάρθουν, οπότε ξέρω και πως κάποτε θα τελειώσουν…». Και τότε: «οι μέρες γίνονται φωτεινές κι οι νύχτες σκοτεινές και ήσυχες…Ξαναρχίζουν οι φέτες ψωμί». Ο μπαμπάς προσπαθεί: «…σου υπόσχομαι ότι θα είναι η τελευταία φορά». Ένας αλκοολικός γονιός όμως είναι στίγμα για την κοινωνία κι αυτό ξεσπάει στην ψυχολογία του παιδιού: «…δεν αντέχω οι άνθρωποι να βλέπουν πράγματα και να λένε πράγματα γι’ αυτά τα πράγματα. Δεν το αντέχω. Δεν αντέχω να σκέφτονται πράγματα και να θυμούνται πράγματα και να ξέρουν πράγματα» (σελ. 92). Μέσα από μικρά και σύντομα κεφάλαια, γεμάτα αφηγηματική δύναμη και ρεαλιστικές εικόνες, ξεπηδούν καθημερινές καταστάσεις, σκηνές εκμετάλλευσης και ψυχικών τραυμάτων και ατσαλώνεται ο δεσμός των δύο αδελφών. Η Ρόνα επιμένει ως το τέλος: «-Θαύματα γίνονται…Μερικές φορές δεν υπάρχει καμία άλλη διέξοδος και τότε γίνονται θαύματα» (σελ. 27). Απανωτές ανατροπές, σωστά ψυχογραφήματα κι ένα τέλος που αγγίζει το φαντασιακό και αφήνει στον αναγνώστη να επιλέξει εκείνος την εξήγηση των όσων ολοκληρώνουν την ιστορία είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά ενός μυθιστορήματος που ξεδιπλώνει μια ανθρώπινη, συγκινητική και καθημερινή ιστορία με τρόπο που μου έφερε δάκρυα στα μάτια και μου γέννησε αντιφατικά και ποικίλα συναισθήματα.

Βιβλίο Δύο μικροί ιππότες
Τίτλος πρωτοτύπου To små riddere
Συγγραφέας Bjørn F. Rørvik 
Εικονογράφος Alice Lima de Faria
Μεταφραστής Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Πουά
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο πρωτότυπο, αντισυμβατικό παραμύθι που έγραψε για μεγάλα παιδιά ο Bjørn F. Rørvik συναντάμε δύο εντελώς διαφορετικές και ασυνήθιστες για παραμύθι περσόνες, έναν ιππότη που σκουντουφλάει συνεχώς και κάνει μπαμ μπουμ κι έναν ιππότη με λεοπάρ μποτίνια, οι οποίοι ψάχνοντας για την πριγκίπισσα θα βρουν τη λύση σ’ ένα εντελώς αναπάντεχο μέρος, με μια δράκαινα να παίζει έναν ανατρεπτικότατο ρόλο στην ιστορία! Διασκέδασα πολύ με τα παθήματα και με την πορεία των ερευνών των δύο ιπποτών, με τα τραγικωμικά περιστατικά που ζουν στο δάσος αλλά και στο τέρμα του ταξιδιού αναζήτησης και διαπίστωσα πως υπάρχουν μεν κάποια ηθικά διδάγματα, περνάνε όμως υποδόρια και σχεδόν δεν εντυπώνονται, μιας και το κείμενο ρίχνει το βάρος του σε σουρεαλιστικά περιστατικά που προσφέρουν άφθονο γέλιο. Δεν προλαβαίνεις να προβληματιστείς για τα λεοπάρ παπούτσια αφού οι ήρωες φτάνουν σε μια πρωτότυπη «φωλιά» κι αυτό που αντικρίζεις ξεπερνάει κάθε φαντασία. Δεν προλαβαίνεις να αναρωτηθείς τι εννοούν οι ιππότες όταν λένε ότι δεν τους ενδιαφέρουν η πριγκίπισσα ειδικότερα και τα κορίτσια γενικότερα γιατί φτάνει ένα απειλητικό μήνυμα στα κινητά τους. Δεν προλαβαίνεις να λυπηθείς τον Μπουμ όταν μαθαίνεις γιατί σκουντουφλάει συνεχώς διότι έχουμε ένα περίεργο ατύχημα που θα θυμώσει τη δράκαινα. Είναι λοιπόν ένα άκρως απολαυστικό κείμενο που δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει! Η εικονογράφηση της Alice Lima de Faria ακολουθεί ακριβώς το ίδιο σουρεαλιστικό πλάνο με το κείμενο, με τις εικόνες της, που θυμίζουν ακουαρέλες, να είναι ταυτόχρονα αφαιρετικές και γεμάτες λεπτομέρειες! Το κάστρο είναι ροζ, το δάσος καταπράσινο αλλά με σκούρο φόντο κι όχι χαρούμενες αποχρώσεις, οι πελάτες της «φωλιάς» είναι ένα συνονθύλευμα από πανκ και ροκ στοιχεία, οι στοές είναι κατασκότεινες, η δράκαινα κατάμαυρη, ένας καλός κακός είναι φούξια! Τι τρελό κέφι, πόση αντισυμβατικότητα και ταυτόχρονα πρωτοπορία σ’ ένα κείμενο που βαδίζει στα ίδια χνάρια!

Οι «Δύο μικροί ιππότες» είναι ένα διασκεδαστικό, πρωτότυπο, ανατρεπτικό, κωμικό παραμύθι για παιδιά από 8 ετών και πάνω, με πολλούς παραστατικούς διαλόγους, με αφήγηση που ζωντανεύει ένα απίστευτο περιβάλλον και εκπληκτικούς χαρακτήρες, καθώς και με πλοκή που ξεπερνάει κάθε φαντασία! Γέλιο και εκπλήξεις, κάπου κάπου ένας προβληματισμός κι ένα καλό τέλος με κράτησαν αιχμάλωτο μαζί με την πριγκίπισσα, ανυπομονώντας να δω τι θα γίνει παρακάτω!

Βιβλίο Παγωμένος άγγελος
Τίτλος πρωτοτύπου Det henger en engel alene i skogen
Συγγραφέας Samuel Bjørk
Μεταφραστής Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η εικοσάχρονη, μελαχρινή αστυνομικός Μία Κρούγκερ, με μια εξαιρετική έκτη αίσθηση και παρατηρητικότητα, έχει απομονωθεί στο νησί Χίτρα και μετρά τις μέρες ως την επέτειο θανάτου της δίδυμης αδελφής της, οπότε και θα αυτοκτονήσει για να την ξαναβρεί, δέκα χρόνια μετά τον θάνατό της από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Η Σίγκρι είχε μπλέξει με ένα πρεζάκι, το οποίο πρεζάκι η Μία εντόπισε τυχαία χρόνια αργότερα σε μια έρευνα με τον Χόλγκερ Μουνκ. Τον πυροβόλησε κατάστηθα και ο Χόλγκερ, που την κάλυψε στο πλαίσιο της ανάκρισης, μετατέθηκε δυσμενώς.

Χόλγκερ Μουνκ: πενηντάρης, παχύσαρκος, διαζευγμένος, παππούς ενός κοριτσιού, προσπαθεί να σώσει την οικογενειακή του ζωή και ταυτόχρονα να αποκαλύψει τον δολοφόνο. Εντοπίζει τη Μία και της κινεί το ενδιαφέρον για να αναλάβουν μαζί την υπόθεση με τα δολοφονημένα κορίτσια. Η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου, τα θύματα αυξάνονται, τα Κεντρικά καλούν τους δύο επιθεωρητές πίσω στο Όσλο και στην ομάδα ερευνών που είχαν συγκροτήσει από τις προηγούμενες υποθέσεις τους.

Ένα πραγματικά ανατριχιαστικό θρίλερ, καλογραμμένο, με πολλές ανατροπές. Κατά την εξέλιξη της υπόθεσης, ο αναγνώστης συναντάει άντρες και γυναίκες, των οποίων ο συγγραφέας χρωματίζει έντονα τις ζωές πριν τους ρίξει στην αρένα της μυθοπλασίας. Τα δυο αγόρια που προσπαθούν να αγνοήσουν τους διαρκείς καυγάδες των γονιών τους παίζοντας, ο Πάστορας μιας θρησκευτικής σέκτας και ο ακόλουθός του, Λούις, ο χάκερ Γκάμπριελ Μερκ, η δασκάλα Εμίλιε Ίζακσεν που δεν αντέχει να παραμελούνται τα παιδιά από αδιάφορους γονείς και άλλοι συγκροτούν ένα σύμπαν μέσα στο οποίο δρα ένας κατά συρροή δολοφόνος, ντύνοντας εξάχρονα κοριτσάκια σαν κουκλίτσες και τα δολοφονεί, αφήνοντας χαραγμένο στο μικρό τους δάχτυλο τον αύξοντα αριθμό τους. Τι σχέση έχουν λοιπόν με τα αγγελούδια ένας οίκος ευγηρίας, η ανωτέρω θρησκευτική σέκτα, η εξαφάνιση ενός μωρού χρόνια πριν από ένα μαιευτήριο, ένα κορίτσι εθισμένο στην κοκαΐνη και πάνω από όλα το παρελθόν της Μία και του Χόλγκερ;

Ο χειρισμός της πλοκής άψογος, οι επιμέρους ιστορίες και οι χαρακτήρες σιγά σιγά και με συναρπαστικό τρόπο αρχίζουν να σχηματίζουν μια θανάσιμη εικόνα και μια ανατριχιαστική ιστορία. Πολλές φορές δεν μπορούσα να σταματήσω το διάβασμα και από την αγωνία και από την οργή για τα αδικοχαμένα παιδιά, πάνω στα οποία ένας άρρωστος ψυχικά «άνθρωπος» ξέσπασε τη μανία του. Και όλα αυτά στο μακρινό, παγωμένο Όσλο! Οι εκδόσεις Διόπτρα προσφέρουν στο κοινό άλλη μια συναρπαστική, σκληρή, αιματηρή, γρήγορη αστυνομική ιστορία που πρέπει να διαβάσετε!