Βιβλίο Μακγκάφιν
Συγγραφέας Βαγγέλης Γιαννίσης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης έγραψε ένα εντελώς διαφορετικό, φρέσκο και πρωτότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα που παντρεύει τον σουρεαλισμό με το σασπένς, τις απίθανες ανατροπές με τον ρεαλισμό και την κινηματογραφική αφήγηση με ένα… μακγκάφιν! Τι είναι αυτό; Σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι προσχηματικό αφηγηματικό στοιχείο της υπόθεσης που κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή και πάνω σε αυτό στήνεται η πλοκή. Έτσι γίνεται παραδείγματος χάριν σε αυτό το βιβλίο με το ρολόι που αναζητά ένας ή και παραπάνω πληρωμένοι δολοφόνοι: δεν έχει σημασία τι είναι αλλά αυτό που συμβολίζει. Η ιστορία ξεκινάει με την επιβίβαση στο πλοίο «Αφροδίτη», το άλλοτε πετράδι του στέμματος της Felekis Lines, ανθρώπων που δεν έχουν αρχικά τίποτα κοινό μεταξύ τους, είναι εκνευρισμένοι με την καθυστέρηση της αναχώρησης ή ανυπομονούν ν’ απολαύσουν το ταξίδι ή είναι εξοπλισμένοι με ό,τι είναι απαραίτητο για να περάσουν οι ατέλειωτες ώρες αν κατέβουν στους τελευταίους προορισμούς του δρομολογίου (Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Ικαρία και πίσω). Ανάμεσά τους βρίσκονται οικογενειάρχες, ζευγάρια, τουρίστες, παιδιά και ηλικιωμένοι.

Ο Ακίνδυνος με την οικογένειά του αναχωρούν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές αλλά αφήνει την ερωμένη του, Ρίτα, να τον περιμένει να γυρίσει. Η γυναίκα του, Νανά, έχει καταλάβει πως ο άντρας της την απατάει, έχει παραδεχτεί στον εαυτό της πως ζει «την ηχώ μιας πολύ άσχημης απόφασης», αυτό όμως δεν την εμποδίζει να ψαρεύει γνωριμίες στο Tinder, όπου κάθε συνομιλία είναι και μια νέα παρτίδα σκάκι. Η κόρη της Νανάς και του Ακίνδυνου, Μικαέλα, είναι μια έφηβη κοπέλα, καλωδιωμένη στον δικό της κόσμο, tiktoker με μεγάλο αριθμό views, που δεν ήθελε αυτές τις οικογενειακές διακοπές, εξ ου και γκρινιάζει για τους συντηρητικούς γονείς που δε νοιάζονται για την ανεξαρτητοποίησή της και για τις εμπειρίες που ίσως αποκτούσε στο ταξίδι με τις φίλες της. Στο μυαλό της έχει ακόμη τον Θάνο και σκέφτεται πόσο άσχημα έμπλεξε μαζί του. Ξαναβιώνει νοερά τη γνωριμία τους, την εξέλιξη της σχέσης τους, τα σημάδια πως κάτι δεν πήγαινε καλά, πώς άρχισε να γίνεται επίμονος και φορτικός μαζί της, πώς βρήκε εκείνη το σθένος να τον χωρίσει πριν κλιμακωθεί η χειριστική συμπεριφορά του κλπ. Μαζί με την οικογένεια του Ακίνδυνου ταξιδεύει και η μητέρα της Νανάς, Βαρβάρα, μια κωφάλαλη και με άνοια ηλικιωμένη γυναίκα που το σκάει συχνά από την προσοχή τους και περιτριγυρίζει στο πλοίο.

Από την άλλη, η Κλαούντια είναι μια γυναίκα που κάνει διαρκώς γκάφες, προσπαθεί να περάσει απαρατήρητη και να πάρει εκδίκηση από τον άνθρωπο που την κατέστρεψε. Γνωρίστηκαν στο διαδίκτυο, εκείνος ήταν πρόθυμος να καλύψει το συναισθηματικό της κενό και πάντα διαθέσιμος, οπότε άρχισε να χτίζει σταδιακά την εμπιστοσύνη μεταξύ τους. Και τότε κάνει την κίνηση που της τινάζει τα πάντα στον αέρα και την καταστρέφει ολοκληρωτικά. Πώς κατάφερε να τον εντοπίσει ανάμεσα στους επιβάτες, ποιος είναι, θα πετύχει το σχέδιό της; Αλήθεια, ποιες είναι οι κυρίες Γελαστούλα και Εφευρετική και γιατί διαμελίζουν ένα πτώμα σε μια καμπίνα; Ποιος είναι ο νεκρός και ποιο είναι το επόμενο θύμα τους; Είναι ένα άκρως απολαυστικό ντουέτο που με διασκέδασε με τις απίθανες κατασκοπικές και όχι μόνο ιστορίες από το πλούσιο σε ενέργειες, εκτελέσεις και αποστολές παρελθόν τους καθώς και με τη χημεία, την επικοινωνία, το δέσιμο μεταξύ τους. Να όμως που και ο Θάνος ή πρίγκιπας Χάρι λόγω των πυρρόξανθων μαλλιών του, βρίσκεται στο πλοίο! Ακολουθεί τη Μικαέλα στο ταξίδι της γιατί είναι σίγουρος πως αν της μιλήσει θα καταλάβει το λάθος της, πιστεύει πως τον χώρισε παρασυρμένη από τις φίλες της και πως τον αγαπάει πραγματικά! Στο καράβι είναι περιορισμένος ο χώρος και αναγκαστικά θα τον ακούσει. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ευαίσθητο, ρομαντικό και δοτικό, θέλει να αρπάξει μόνος του την ευκαιρία και να της δείξει την πραγματικότητα. Η συνάντησή τους όμως θα πάρει απρόσμενες διαστάσεις και θα οδηγήσει σε αναπάντεχες εξελίξεις!

Ο αγαπημένος μου και ο πιο παράδοξος χαρακτήρας που έχω συναντήσει σε μυθιστόρημα είναι ο Κοτάρο, ένας πληρωμένος δολοφόνος τον οποίο ο χειριστής του τον πείθει να σκοτώσει κάποιον για να σώσει την πολύτιμη ζωή του αγαπημένου του τανούκι (ένα είδος σκύλου-ρακούν). Ο Κοτάρο δεν ξέρει ποιος είναι το θύμα και γιατί πρέπει να πεθάνει, ξέρει απλά πως το θέλει ένας πελάτης του χειριστή του και γνωρίζει μόνο τι θα φοράει. Ποιος είναι λοιπόν ο μυστηριώδης επιβάτης-στόχος και τι κρύβεται πίσω από την ιστορία του; Πώς γίνεται όμως το μοναδικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του στόχου ξαφνικά να εντοπίζεται σε ένα γκρουπ τουριστών; Πώς θα ξεμπλεξει ο Κοτάρο και πώς θα βρει το αληθινό μελλοντικό θύμα; Τι συνέβη στη ζωή του, από πού έρχεται, από ποια οικογένεια, με τι κοινωνικές καταβολές; Γιατί ο πατέρας του Κοτάρο τον παράτησε κι έφυγε μακριά του; Όλον αυτόν τον κόσμο τον παρακολουθεί ο πλοιοκτήτης, Μάρκος Φελέκης, συγκινημένος που θα αποχαιρετήσει την «Αφροδίτη», «το τελευταίο σε μια μεγάλη, σκουριασμένη αλυσίδα αποχαιρετισμών»! Το καράβι είναι η τελευταία πηγή εισοδήματος για τον κάποτε πάμπλουτο πλοιοκτήτη που τώρα είναι βουτηγμένος στα χρέη και γι’ αυτό αποφασίζει να κάνει κάτι που θα του εξασφαλίσει χρήματα και ανέσεις, χωρίς να υπολογίζει το κόστος σε ανθρώπινες ζωές!

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης έγραψε ένα έξυπνο, γρήγορο, ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με ενδιαφέροντες και ολοκληρωμένους χαρακτήρες, σουρεαλιστικές εξελίξεις, αναπάντεχα γεγονότα και ένα σερί περιστατικών που κόβουν την ανάσα! Δημιουργούνται χιλιάδες ερωτήματα που απαντώνται αμέσως μόνο και μόνο για να δώσουν τη σειρά τους σε επόμενα, όσο ανακαλύπτουμε από σελίδα σε σελίδα πως όλο οι χαρακτήρες κρύβουν κάτι μυστικό ή επικίνδυνο ή και τα δύο μαζί. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται στην αρχή και τίποτα δε σε προϊδεάζει για το τέλος! Κινηματογραφικοί διάλογοι, γρήγορη αφήγηση, έξυπνες παρομοιώσεις («Και το δωμάτιο, πόσο ζεστό είναι. Σαν το 140 στα μέσα Ιουλίου, γεμάτο σαρδελοποιημένους επιβάτες», σελ. 119) και μαύρο χιούμορ που δεν αφήνει τίποτα όρθιο είναι μερικά μόνο από χαρακτηριστικά ενός από τα πιο παράδοξα μυθιστορήματα που διάβασα ποτέ! Εξίσου ενδιαφέρουσες βρήκα τις Παρόδους και τις Παραβάσεις του βιβλίου, όπου εμφανίζεται ο Χορός στο μυαλό του Αναγνώστη και ανακεφαλαιώνει τα γεγονότα, κλείνει το μάτι στις αναγνωστικές μας συνήθειες, προοικονομεί λίγα πράγματα, μας αφήνει να πάρουμε μια ανάσα πριν αρχίσει να κορυφώνεται η πλοκή. Βρήκα άκρως ρεαλιστικές και πιστές στην πραγματικότητα τις συνθήκες του ταξιδιού, όπως ο χαμηλός κλιματισμός, η ποιότητα του φαγητού, οι απότομες σκάλες που δυσχεραίνουν τους φορτωμένους επιβάτες, το γκαράζ και τόσα άλλα που όλοι μας έχουμε συναντήσει σε θαλάσσια ταξίδια και μας έχουν δυσαρεστήσει ή και κουράσει, η κατάσταση του πλοίου, η ποικιλία των επιβατών κ. ά., όλα δοσμένα με τέτοια γλαφυρότητα που ένιωθα να ταξιδεύω κι εγώ μαζί τους αλλά παρακαλώντας να μην είμαι κι εγώ ένας στόχος στα σατανικά σχέδια κάποιων εξ αυτών.

Πίσω όμως από όλο αυτό το σουρεαλιστικό και απίθανο σύμπαν, υπάρχουν έντονες αναφορές και σκεπτικισμός γύρω από τα όσα συμβαίνουν στον ψηφιακό κόσμο των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, στο διαδίκτυο και στις ηλεκτρονικές γνωριμίες. Αλήθεια, πού σταματούν ο πόνος και το πένθος για μια καταστροφή και πού ξεκινάει η ανάγκη για αυτοπροβολή και κυνήγι των like; Και πώς γίνεται, όταν μερικές στιγμές μετά από μια τέτοια καταστροφή, οι ίδιοι λογαριασμοί να είναι έτοιμοι να ανεβάσουν τσιτάτα ή αστεία βίντεο; «…πόσο σημαντικός νιώθεις εκείνη τη στιγμή… ότι μπορείς ακόμα και να αλλάξεις τον κόσμο με μία από τις επόμενες αναρτήσεις σου. Αυτός είναι ο στόχος των εταιρειών πίσω από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το πείραγμα της χημείας του εγκεφάλου. Ο αλγόριθμος ξέρει τι θέλεις προτού το θελήσεις. Ξέρει τι να σου δείξει και τι να σου κρύψει. Ξέρει τι έχεις ανάγκη. Παρ’ όλ’ αυτά, ο εθισμός είναι ισχυρότερος από τη γνώση… Πόσο λυτρωτικό είναι να μοιράζεσαι μια ανάρτηση και αμέσως μετά να βλέπεις ότι όλοι την έχουν μοιραστεί… Νιώθεις λιγότερο μόνος. Μέρος κάτι μεγαλύτερου, σημαντικότερου και ανίκητου» (σελ. 248). Τι σχέση έχει ο άνθρωπος που δημιουργεί μια ψεύτικη ταυτότητα στο ίντερνετ με σκοπό να εξαπατήσει ερωτικά άλλα άτομα («catfish»)με τη μεταφορά ζωντανών μπακαλιάρων στα αμπάρια μεγάλων εμπορικών πλοίων; Πώς μπορούμε να προφυλαχτούμε από το revenge porn, το fishing, την παρενόχληση; Ο συγγραφέας είναι κατηγορηματικός: «…ακόμη και οι προσεκτικοί, έξυπνοι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τους κινδύνους των γνωριμιών στο διαδίκτυο κάνουν σοβαρά και πολλές φορές θανάσιμα λάθη, επειδή ακόμη και αυτοί έχουν τυφλά σημεία. Και ορισμένα άτομα έχουν φυσική κλίση να εντοπίζουν αυτά τα τυφλά σημεία και να τα εκμεταλλεύονται» (σελ. 100). Καταρρίπτει τους μύθους: «…με σωστή παιδεία από την οικογένεια τέτοιες συμπεριφορές μπορούν να εκλείψουν ενώ στη πραγματικότητα θα συνεχίζονται εσαεί, όσο παρουσιάζονται τα δύο από τα τρία δομικά συστατικά του εγκλήματος: η μέθοδος και η ευκαιρία» (σελ. 100). Με έξυπνο τρόπο παρατίθενται, έστω και σε ακρότατο σημείο, τα αποτελέσματα από τον λανθασμένο χειρισμό και τη μη σωστή χρήση των social media κι όσο γελάμε με τα σουρεαλιστικά γεγονότα του βιβλίου κάπου στο βάθος του μυαλού μας φωλιάζει η σκέψη του φόβου και του κινδύνου: «και αν»;

Το »Μακγκάφιν» είναι ένα ευφάνταστο σουρεαλιστικό μυθιστόρημα με διασκεδαστικές απιθανότητες, απολαυστική γραφή, έξυπνες ανατροπές, ενδιαφέροντες και ρεαλιστικούς χαρακτήρες που συναντιούνται κάτω από τις πιο παράξενες συνθήκες και συγκροτούν συμμαχίες, δημιουργούν αντιπαλότητες, καταστρώνουν σχέδια εξόντωσης, αποκαλύπτουν κρυφά ταλέντα και σκοτεινές πλευρές του χαρακτήρα τους κι όλα αυτά στο κλειστοφοβικό περιβάλλον ενός πλοίου το οποίο ο ιδιοκτήτης του δε θα διστάσει να ξεφορτωθεί αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές. Γέλιο και φόβος, σασπένς και αγωνία, ενδιαφέροντα πραγματολογικά στοιχεία κυρίως γύρω από την Ιαπωνία, έξυπνες ιδέες, ελκυστική και κινηματογραφική γραφή είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του νέου μυθιστορήματος του Βαγγέλη Γιαννίση που με κράτησαν ως την τελευταία σελίδα και με ταξίδεψαν σε ένα ξεχωριστό δρομολόγιο.

Βιβλίο Πάνω από το πτώμα μου
Τίτλος πρωτοτύπου Over my dead body
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Βεατρίκη Κάντζολα-Σαμπατάκου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το τέταρτο βιβλίο μιας σειράς που «…δεν είναι μια αστυνομική ιστορία, είναι μια ιστορία για έναν αστυνομικό» είναι γεμάτη δράση, αγωνία και συγγραφικά τερτίπια, σχέδια και «αντισχέδια». Η οικεία από τα προηγούμενα μυθιστορήματα της σειράς ομάδα τώρα συγκροτείται με στόχο παλαιότερες υποθέσεις φόνων που κατέληξαν στα δικαστήρια αλλά όχι σε καταδικαστικές αποφάσεις. Μέλη της και πάλι η αρχιφύλακας Τζάκι Ρόικροφτ με τον διπλό ρόλο, ο έγχρωμος αστυφύλακας Πολ Αντάζα, η αστυφύλακας Ρεμπέκα Πάνκχερστ και ο επιθεωρητής Ρος Χόγκαν, ο μυστικός πράκτορας και κρυφό χαρτί της ομάδας σε όλα τα βιβλία της σειράς, τον οποίο ο Χόκσμπι βγάζει από τους δρόμους και τον εντάσσει επίσημα στην ομάδα ως δεξί χέρι του Γουόρικ. Μόνο που η σχέση του Ρος με τη Ζοζεφίν Κολμπέρ θα βάλει σε κίνδυνο την υπόληψή του και την πορεία των ερευνών. Ο καθένας τους αναλαμβάνει και μία ανεξιχνίαστη υπόθεση: αντεκδικήσεις συμμοριών στο Ιστ Εντ, μια φαινομενική αυτοκτονία συζύγου, μια εγκληματική δράση ενός τοκογλύφου που κάνει τα πάντα για να εισπράξει, μια δολοφονία σε ένα νάιτ κλαμπ. Όλα αυτά κάπου κάπου πετάγονται ως αναφορές των αστυνομικών που τις ανέλαβαν κι έτσι παρακολουθούμε τις σχεδόν ανύπαρκτες εξελίξεις τους ώσπου ένα δυσάρεστο γεγονός ωθεί κάποιον να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, δίνοντας άλλη μια «βολική λύση» στις εξελίξεις. Χμ….

Τι γίνεται όμως με τον Γουίλιαμ Γουόρικ; Ο αρχιεπιθεωρητής και η σύζυγός του, Μπεθ, απολαμβάνουν ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη με κρουαζιερόπλοιο, δώρο της Κριστίνα Φόκνερ, όπου όμως μπλέκονται σ’ έναν φόνο. Γνωρίζονται με την οικογένεια του Τζέιμς Μπιουκάναν, εγγονού του πλοιοκτήτη και προέδρου της Pilgrim Line Φρέιζερ Μπιουκάναν και γιου του αντιπρόεδρου της εταιρείας Άνγκους κι έτσι, σε αυτό το κοσμοπολίτικο περιβάλλον, γνωρίζουμε τον παππού Φρέιζερ, τα παιδιά του, Άνγκους και Χέιμις, τον Τζέιμς και τη μητέρα του, Άλις, μόνο που οι ήρεμες βραδιές στιγματίζονται από τη δολοφονία του Φρέιζερ. Ποιος είχε την ιδέα τα μέλη της οικογένειας να ταξιδέψουν όλα μαζί; Ποιες είναι οι μεταξύ τους σχέσεις; Ποιο είναι το κίνητρο της δολοφονίας και ποιοι οι ύποπτοι; Θα καταφέρει ο Γουίλιαμ να βρει τον δολοφόνο; Παρ’ όλη τη μαεστρία στην πλοκή, κάτι ο τόπος του φόνου, κάτι το σχεδιάγραμμα του τραπεζιού, κάτι οι ανακρίσεις των υπόπτων, δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου τη δομή έργων της Agatha Christie. Κι όταν όλα τελείωσαν αισίως, οι Γουόρικ διαπιστώνουν πως το δώρο της Κριστίνα είχε σκοπό να τους απομακρύνει από την Αγγλία! Ταυτόχρονα, ο Μάιλς Φόκνερ με τη νέα του ταυτότητα και η γυναίκα του, Κριστίνα, οδηγούν τη μεταξύ τους σχέση σε ένα αξεδιάλυτο κουβάρι συμφωνιών, συνομωσιών και όρκων σιωπής. Είναι δυο άνθρωποι που βρέθηκαν αιχμάλωτοι σε μια από τις πιο παράξενες διελκυστίνδες που έχω συναντήσει ποτέ σε μυθιστόρημα, μιας και ο πρώτος που θα παραβιάσει τη συμφωνία θα παρασύρει και τον άλλο σε καταστάσεις αθέλητες. Τέλος, έχουμε και τον πρώην υπαστυνόμο Μπρους Λαμόντ που έχει περάσει στην άλλη πλευρά του παιχνιδιού και μπλέκεται αριστοτεχνικά στην υπόθεση, με μια σύζυγο που του κοστίζει ακριβά και με το πάθος του για τον ιππόδρομο, στοιχεία που τον κάνουν πρόθυμο να παραβεί τον νόμο με αντίστοιχα οικονομικά κίνητρα.

Αυτό που βρήκα πιο ενδιαφέρον από τις θεαματικές, σχεδόν κινηματογραφικές, εξελίξεις του βιβλίου είναι οι πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες γύρω από την τέχνη, με έμφαση στα αριστουργήματα που βρίσκονται ακόμη σε ιδιωτικές συλλογές και πόσο δύσκολο είναι να πείσει κανείς τους ιδιώτες να τα δανείσουν σε εκθέσεις. Λόγω της ασφαλιστικής κάλυψης με αυστηρούς όρους, δύσκολα βγαίνουν από το Βατικανό ένας Λεονάρντο Ντα Βίντσι ή ένας Μικελάντζελο, για παράδειγμα, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται ο ρόλος και η σημασία των σπάνιων πινάκων που βλέπει το κοινό, πώς και γιατί αυξάνεται η αξία όσων βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, πώς επηρεάζουν τη συλλεκτική αγορά οι εθνικές πινακοθήκες και οι δημοπρασίες από τις οποίες βρίσκουν κλασικά αριστουργήματα κλπ. Έμαθα πως αν το Υπουργείο Εξωτερικών έχει επιφυλάξεις για τη χώρα όπου θέλεις να δανείσεις έναν πίνακα, μπορεί να αρνηθεί (π. χ. αν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας δανειζόταν τα Ελγίνεια Μάρμαρα, αναφέρει ο συγγραφέας), καθώς επίσης πόσο σημαντικό πρόβλημα είναι οι εβραϊκές περιουσίες, μιας και πολλά σημαντικά έργα τα έκλεψαν οι Γερμανοί από τους Εβραίους ιδιοκτήτες τους αλλά «απελευθερώθηκαν» από τους Ρώσους και τώρα φυλάσσονται στο Ερμιτάζ και σε άλλα διάσημα μουσεία του Σιδηρού Παραπετάσματος, τα οποία δεν προτίθενται να αποτελέσουν αντικείμενο δανεισμού σε χώρες όπου θα μπορούσαν να κινηθούν νομικές διαδικασίες εναντίον τους (ας μην ξεχνάμε πως η υπόθεση του βιβλίου διαδραματίζεται πριν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου)! Όλα αυτά και πολλά άλλα με παρέσυραν ξανά στον συναρπαστικό κόσμο της τέχνης όπως και στο πρώτο βιβλίο της σειράς.

Το «Πάνω από το πτώμα μου» είναι η συνέχεια της καριέρας ενός χαρακτήρα που θέλει να ακολουθήσει το όνειρό του και να ενταχθεί στη Σκότλαντ Γιαρντ ως ερευνητής. Οι εξελίξεις στο τέταρτο βιβλίο θα φέρουν τον Γουίλιαμ Γουόρικ αντιμέτωπο με θανάσιμους κινδύνους, σημαντικά ρίσκα και επικίνδυνες αποφάσεις ενώ την ίδια στιγμή ο κόσμος γύρω του αλλάζει ριζικά. Αυτήν τη φορά δεν έχουμε δικανικές μάχες αλλά ένα διαρκές ανθρωποκυνηγητό από Ισπανία σε Αγγλία κι από κει σε Ιταλία και Γαλλία, με τους ήρωες να αλλάζουν τα αεροπλάνα σα να είναι λεωφορεία! Διπλά παιχνίδια, προδοσίες, απληστία και φυσικά θανάσιμος κίνδυνος υπάρχουν σε αφθονία και το μυθιστόρημα είναι μεν συναρπαστικό αλλά με οικείο τρόπο γραμμένο και πατάει στα χνάρια γραφής των προηγούμενων βιβλίων, με τη συνταγή να παραμένει ίδια σε βασικές γραμμές: εκπλήξεις, ρεαλιστικές απιθανότητες, έξυπνα συγγραφικά τρικ και άλλα. Παρ’ όλ’ αυτά θα προχωρήσω με χαρά και στο επόμενο βιβλίο της σειράς.

Βιβλίο Μεθυσμένες αλήθειες 
Συγγραφέας Τατιάνα Τζινιώλη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πηγή
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο είναι αληθινό, άμεσο και ολοζώντανο. Κινηματογραφικό στυλ, έντονες και ρεαλιστικές σκηνές, καθημερινοί διάλογοι, αληθινοί χαρακτήρες, ό,τι αγαπάει κανείς δηλαδή στην Ελληνίδα Cecilia Ahern είναι εδώ. Αν και άρρεν αναγνώστης το βιβλίο το ρούφηξα ως το τέλος ακριβώς λόγω του υφολογικού στυλ της συγγραφέως που δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Με τον γνωστό, κινηματογραφικό, ρεαλιστικό και βαθιά ανθρώπινο τρόπο γραφής της ετοίμασε μια ερωτική ιστορία με τα σκαμπανεβάσματά της, με τις αναποδιές της και με τα εμπόδια που προκύπτουν στην πορεία. Ξεδιπλώνει και αναλύει όλες τις ψυχολογικές παραμέτρους σαν παραμύθι, εύληπτα και καταιγιστικά κι ενώ θα μπορούσε να ξεφύγει σε πολλά σημεία ή να μην καταφέρει να περιγράψει σωστά τον ψυχικό κόσμο των δύο πρωταγωνιστών, έχει τη σύνεση, την εμπειρία και το γνώθι σαυτόν να παραμείνει πιστή στην κεντρική ιδέα της ιστορίας και να μην παρασυρθεί επ’ ουδενί.

Ο τριαντάρης Κόνορ ασφυκτιά στην εδώ και τρεις μήνες σχέση του με τη Χόλυ, η οποία επιπλέον είχε την ιδέα να του χαρίσει για τα γενέθλιά του μια επταήμερη κρουαζιέρα στις Μπαχάμες ενώ ο ίδιος θα προτιμούσε να περάσει τη δική του μέρα με τους κολλητούς του πίνοντας μπίρες. Έχει καταλάβει πως δεν ταιριάζουν ενώ η Χόλυ θέλει να προχωρήσουν παρακάτω. Οι κουβέντες τους δείχνουν το χάσμα που υπάρχει ανάμεσά τους, μ’ εκείνον να το έχει αντιληφθεί κι εκείνη να γεμίζει το κενό με ανούσιες φλυαρίες και σχέδια για τον Κόνορ χωρίς τη γνώμη του! Τι να κάνει όμως που έχουν επτά μέρες μπροστά τους για να τσακωθούν από την αρχή; Στο ίδιο καράβι επιβιβάζεται και η Χέιζελ με την εξηνταπεντάχρονη γιαγιά της, Μπέτι, η οποία της κάνει δώρο την κρουαζιέρα για την αποφοίτησή της κι η κοπέλα ανυπομονεί να περάσει τον χρόνο αυτόν με έναν από τους πιο αγαπημένους της ανθρώπους. Η Μπέτι δεν είναι παλαιών αρχών, αφού μεταξύ άλλων παροτρύνει την εγγονή της να κάνει Tinder, τη συμβουλεύει να γνωρίσει κόσμο για να ξέρει τι θέλει και να μη συμβιβαστεί. Η εικοσάχρονη Χέιζελ μεγάλωσε με τους παππούδες της όσο η δεκαεφτάχρονη μητέρα της έκανε δυο δουλειές για να ζήσουν από τη στιγμή που ο πατέρας προτίμησε τις σπουδές στην Καλιφόρνια και δε γύρισε ποτέ πίσω. Η κοπέλα ευελπιστεί να έχει βρει δουλειά ως τον Οκτώβριο, έχοντας σπουδάσει μάρκετινγκ σε μια δαπανηρή πόλη όπως η Νέα Υόρκη και τότε συναντάει τον Κόνορ.

Οι δύο νέοι θα γνωριστούν στο μπαρ του καραβιού και η χημεία μεταξύ τους θα πάρει τα ηνία. Η οικειότητα και η επικοινωνία είναι το κάτι άλλο αλλά καταλαβαίνουν πως τα βήματά τους (πρέπει να) είναι μετρημένα. Μέσα σε λίγες μέρες γνωρίστηκαν και σε λίγες μέρες όλο αυτό θα τελειώσει. «…ήδη το δωμάτιο είναι ασφυκτικά μικρό και μόνο οι δυο μας είμαστε εδώ. Ή μόνο οι δυο μας έχουμε σημασία» (σελ. 32). Τι πρέπει να γίνει όμως όταν υπάρχει τρελή χημεία στην πιο ακατάλληλη στιγμή; Περιμένεις ή, όσο το αφήνεις, τόσο πιο εύκολο είναι να μη συμβεί τίποτα; Ναι, υπάρχει μια άκρως ερωτική ατμόσφαιρα που συνδυάζεται άψογα με το ρομαντικό ταξίδι στις εξωτικές Σεϋχέλλες και πάλι χωρίς γλυκανάλατες κα περιττές λεπτομέρειες, μόνο που αυτό αφορά τις πρώτες 80 σελίδες, αφού κάποιες λάθος αποφάσεις και σκέψεις πυροδοτούν μια σειρά από εξελίξεις όσο εκείνος κι εκείνη επιστρέφουν στις ζωές τους κι έτσι υπάρχει διάχυτη η αγωνία αν θα ξαναβρεθούν, αν θα συγχωρέσει ο ένας τον άλλον για όσα έγιναν ή δεν έγιναν πάνω στο πλοίο, αν θα ακολουθήσουν τα όνειρά τους, αν θα πάρουν τις ευκαιρίες που θα τους παρουσιαστούν ακόμη και εις βάρος της σύντομης σχέσης που είχαν και πολλά άλλα. Τι καριέρα έκαναν, ποιοι είναι οι ανταγωνιστές, ποια τα προβλήματα, ποιες οι αναποδιές, ποιες οι απόπειρες νέων σχέσεων με τον καθένα τους να είναι ακόμη εκεί, στην καρδιά και στον νου του άλλου. Ως πότε; Το κείμενο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και την ιστορία την αφηγούνται εναλλάξ η Χέιζελ και ο Κόνορ. Δεν ξαναβλέπουμε την ίδια ιστορία από άλλη οπτική, αντίθετα ο ένας συνεχίζει από κει που σταμάτησε ο άλλος. Εκείνος σκιαγραφείται ελαφρόμυαλος και ίσως λίγο δειλός κι εκείνη εγωίστρια, να όμως που ο έρωτας, οι περιστάσεις και τα λάθη αρχίζουν να λειάνουν τις γωνίες τους και να σχηματίζονται αληθινοί χαρακτήρες! Η χρήση ενεστώτα διαρκείας δίνει ζωντάνια και βοηθάει την ιστορία να κυλήσει γρήγορα, χωρίς ανάσα. Αληθινές, ατόφιες, ανθρώπινες παρεξηγήσεις απομακρύνουν το ζευγάρι και όμορφες στιγμές τους ενώνουν ξανά. Προς τιμήν της, η Τατιάνα Τζινιώλη, ξέροντας πως ακροβατεί ανάμεσα σε αγκάθια, κρατά σφιχτά στο χέρι της την ιστορία και την ξεδιπλώνει όσο πρέπει. Οι παρεξηγήσεις ήταν φυσιολογικές, δοσμένες με εκπληκτικό συναισθηματικό περιεχόμενο, οι ανατροπές έρχονταν εκεί που δεν τις περίμενες αλλά δεν έπνιγαν τη ροή της εξέλιξης και γενικά το κείμενο είναι από αυτά που αγαπάς να διαβάζεις ξανά και ξανά.

Στις «Μεθυσμένες αλήθειες» η Τατιάνα Τζινιώλη δίνει και πάλι τη δική της πνοή και μια νέα μορφή σε ιστορίες με κλισέ, καταρρίπτοντάς τα χωρίς δισταγμό και δημιουργώντας μια ιστορία αγάπης που με έπεισε πως θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα από μας. Και μάλιστα στη Νέα Υόρκη, η οποία μεταμορφώνεται από χειμώνα σε καλοκαίρι, τίποτα δε μένει ίδιο στα χρώματα, στο φως και στις μυρωδιές της κι είναι γεμάτη αντιθέσεις, με τις συνοικίες της, τη ζωή που ποτέ δεν κοιμάται, τα τοπόσημά της, τις δραστηριότητές της, τις κοινωνικές διαφορές μεταξύ των περιοχών της, την καθημερινότητα των κατοίκων της το πρωί και το βράδυ, με τις συνήθειές τους, τις προσδοκίες τους και τον εξαντλητικό ρυθμό δουλειάς. Απόλαυσα κάθε λέξη, παρακολούθησα κάθε σκηνή, κατέγραψα κάθε συναίσθημα, όπως κάνω σε κάθε μυθιστόρημα της συγγραφέως, γεμάτος αγωνία για τη συνέχεια και για το πολυπόθητο τέλος. «-Λένε πως το ποτό σε κάνει να λες αλήθειες. Απλά δεν φανταζόμουν πως τις έλεγα φωναχτά. -Οι μεθυσμένες αλήθειες είναι κάτι που ισχύει» (σελ. 35).

Βιβλίο Έγκλημα στον Νείλο 
Τίτλος πρωτοτύπου Death on the Nile
Συγγραφέας Agatha Christie
Μεταφραστής Δέσποινα Κανελλοπούλου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το 1934 η Agatha Christie εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων «Ο Πάρκερ Πάιν ερευνά», με κεντρικό ήρωα έναν ιδιόρρυθμο και ξεχωριστό ντετέκτιβ. Ένα από τα κείμενα είχε τίτλο «Έγκλημα στον Νείλο» και ήταν η επίλυση μιας δηλητηρίασης κατά τη διάρκεια μιας κρουαζιέρας στην Αίγυπτο. Αργότερα, η συγγραφέας άρχισε να γράφει ένα θεατρικό έργο που τελικά το μετέτρεψε σε μυθιστόρημα με ήρωα τον Ηρακλή Πουαρό και η υπόθεσή του ήταν εντελώς διαφορετική με το διήγημα, αν και διαδραματίζεται στην ίδια χώρα. Παρ’ όλ’ αυτά, μετά από πιέσεις, η Agatha Christie ολοκλήρωσε και το θεατρικό, μόνο που απαίτησε πρωταγωνιστής να είναι ένας… επίσκοπος, γιατί είχε αρχίσει να νιώθει παγιδευμένη με τον Βέλγο ντετέκτιβ και να τον αντιπαθεί.

Ο Ηρακλής Πουαρό λοιπόν έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση και με τις οικονομίες που έχει μαζέψει απολαμβάνει τον ελεύθερο χρόνο του και κάνει ταξίδια, επιλέγοντας αυτήν τη φορά την Αίγυπτο. Από την αρχή παρατηρεί πως κάτι δεν πάει καλά με την αψεγάδιαστη εικόνα του ευτυχισμένου ζεύγους Λινέτ και Σάιμον Ντόιλ που καταδιώκεται από την παρουσία της πρώην αρραβωνιαστικιάς Ζακλίν ντε Μπελφόρ και τεντώνει τις κεραίες του, ρωτώντας, αλιεύοντας, ψάχνοντας… Είναι άκρως ρεαλιστική η προσέγγιση και η στάση του απέναντι στο ιδιόμορφο ερωτικό τρίο, τους οποίους αποδομεί ψυχοσυναισθηματικά, συζητά μαζί τους, κατανοεί, παρατηρεί. Ζητά από την Τζάκι να μην επιτρέψει στο κακό να φωλιάσει μέσα της γιατί τότε δύσκολα θα ξεριζωθεί, υποδεικνύει στη Λινέτ πως νιώθει ενοχές για τη συμπεριφορά της απέναντι στη φίλη της, όσο ερωτευμένη κι αν είναι με τον Σάιμον, προσπαθεί να καταλάβει τον τρόπο σκέψης του άντρα της ζωής τους κι ένα βράδυ η Λινέτ δολοφονείται. Για άλλη μια φορά η Agatha Christie ζωντανεύει τις ανθρώπινες σχέσεις μ’ έναν μοναδικό τρόπο.

Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε δύο μέρη, όπου στο πρώτο συναντάμε τους χαρακτήρες στον φυσικό τους χώρο να ετοιμάζονται για το ταξίδι και μαθαίνουμε πώς γνωρίστηκαν η Λινέτ με τον Σάιμον, και στο δεύτερο εκτυλίσσεται η κυρίως υπόθεση. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο, πολυπρόσωπο μυθιστόρημα γεμάτο συνεχείς ανατροπές, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και εξωτικό σκηνικό, αυτό της Αιγύπτου και συγκεκριμένα του Νείλου. Δείπνο, ξεναγήσεις, ελεύθερος χρόνος με πλεκτό, διάβασμα ή ενδελεχή παρακολούθηση των συνεπιβατών, έτσι ζωντανεύει με ενάργεια το σκηνικό της κρουαζιέρας και με παρέσυρε σ’ ένα ταξίδι στη χώρα των Φαραώ. Η πολυτέλεια του κρουαζιερόπλοιου και η άγρια ομορφιά της φύσης είναι οι ιδανικοί τόποι για ξεκούραση, μόρφωση και… φόνο. Στο ταξίδι συμμετέχουν γεροντοκόρες και αρχαιολόγοι, συγγραφείς αισθηματικών βιβλίων και μποέμ τύποι, πιστές νοσοκόμες και υπάκουες ξαδέλφες, δικηγόροι και γιατροί. Νέοι έρωτες, αμοιβαίες αντιπάθειες, ανατροπές και μυστικά δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον παζλ που αγωνιούσα να ολοκληρωθεί ώστε να δω τα γεγονότα με καθαρή ματιά. Ο συνταγματάρχης Ρέις, παλιός γνωστός του Ηρακλή Πουαρό από το μυθιστόρημα «Με ανοιχτά χαρτιά» (δέκατη πέμπτη περιπέτεια του ντετέκτιβ, κυκλοφόρησε το 1936), τον βοηθάει με τις έρευνες, οι οποίες ζωντανεύουν την επίμαχη νύχτα ξανά και ξανά από διαφορετικές οπτικές γωνίες και με μια ποικιλία απόψεων και γνωμών ως την τελική σκηνή, όπου ο Ηρακλής Πουαρό, που αυτήν τη φορά δυσκολεύτηκε αρκετά, αποκαλύπτει τη συναρπαστική και περίπλοκη αλήθεια. Μία προς μία διαλευκαίνονται οι επιμέρους υποθέσεις, όπως έκαναν οι αρχαιολόγοι σε μιαν αποστολή όπου συμμετείχε ο ντετέκτιβ στον «Φόνο στη Μεσοποταμία» («Αφαιρούν το χαλαρό χώμα και σκαλίζουν εδώ κι εκεί μ’ ένα μυστρί μέχρις ότου αναδειχθεί το αντικείμενο… απαλλαγμένο από καθετί άσχετο», σελ. 329) κι αμέσως μετά, βήμα προς βήμα, αποκαλύπτεται το ευφάνταστο, σατανικό σχέδιο της δολοφονίας της Λινέτ Ντόιλ.

Το μυθιστόρημα είναι η δέκατη έβδομη περιπέτεια του Ηρακλή Πουαρό και κυκλοφόρησε στην Αγγλία το 1937 και στην Αμερική το 1938. Στα ελληνικά υπήρξαν πολλές εκδόσεις ώσπου κυκλοφόρησε από το Λυχνάρι με τον ίδιο τίτλο και σήμερα (2020) επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μεγαλύτερο σχήμα, με πρόλογο του Τεύκρου Μιχαηλίδη και με νέα μετάφραση (της Δέσποινας Κανελλοπούλου). Ως προς το εξώφυλλο ακολουθούν την έκδοση Harper Collins (1996) ενώ έχουν ανακοινώσει πως στόχος τους είναι να κυκλοφορήσουν στα ελληνικά όλα τα αστυνομικά έργα της Agatha Christie. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1978 μ’ ένα αξεπέραστο καστ (Πίτερ Ουστίνοφ στον ρόλο του Πουαρό, Μία Φάροου, Μπέτυ Ντέιβις, Ολίβια Χάσεϋ, Άντζελα Λάνσμπουρι, Μάγκυ Σμιθ κ. ά.) και ανακοινώθηκε πως θα προβληθεί νέα διασκευή το 2022 (Κένεθ Μπράνα στον ρόλο του Πουαρό, Αννέτ Μπένινγκ, Τομ Μπάτερμαν κ. ά.).

Βιβλίο Η (μία και μοναδική) Μαύρη Θρούμπα
Συγγραφέας-Εικονογράφος Λέλα Στρούτση
Κατηγορία  Αστυνομικό μυθιστόρημα / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα αστείο και ταυτόχρονα μορφωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα για παιδιά από 10 ετών και πάνω που θα το λατρέψουν οι μικροί φίλοι των εκδόσεων Κέδρος. Το ευχαριστήθηκα, γέλασα πολύ, προβληματίστηκα επίσης και χάζεψα για ώρα την καλαίσθητη εικονογράφηση. Αληθινοί χαρακτήρες, ωραία πλοκή και ολοζώντανη εικονογράφηση θα κρατήσουν συντροφιά στα παιδιά και θα τα προβληματίσουν. Μου άρεσε πολύ που η συγγραφέας και εικονογράφος δεν έμεινε μόνο στην επίλυση του γρίφου και στη σκιαγράφηση μοναδικών προσωπικοτήτων αλλά φρόντισε να πετάξει σε διακριτικές θέσεις και εγκυκλοπαιδικά στοιχεία που θα παρακινήσουν τους αναγνώστες να ψάξουν περισσότερες πληροφορίες όταν τελειώσουν το βιβλίο: το παράδοξο του κουρέα, ο Μπέρτραντ Ράσελ, ο κύβος του Ρούμπικ, ο Πυθαγόρας, η θεωρία της λογικής των μαθηματικών, τα Sudoku, οι αστερισμοί, τα τάπας, ο Αριστοτέλης και άλλα πολλά είναι εδώ και περιμένουν να αφηγηθούν κι αυτά την ιστορία τους.

Ποιος έκλεψε λοιπόν τη Μαύρη Θρούμπα; Ο επαγγελματίας γευσιγνώστης Ολιβιέ Καλαμόν που λατρεύει τις ελιές, ο γιαπωνέζος τζογαδόρος Μά-κι Γκα-ντε-μά-κι που έχει χάσει την περιουσία του στα ζάρια, ο οδηγός αγώνων Φόρμουλα 1 Ερμής Γρηγοριάδης, ο ταχυδακτυλουργός Τουρλού Αχταρμά ή η παράφωνη σοπράνο Ντονατέλα Ντορεμί; Και πόσο θα βοηθήσει η λογική την επίλυση του γρίφου; Δε μένει παρά να το ανακαλύψετε!

Βιβλίο Τρεις ωκεανοί και μία θάλασσα
Συγγραφέας Έφη Βενιανάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η γιαγιά Δήμητρα, απλή και αγράμματη γυναίκα, μεγαλώνει τέσσερα παιδιά, δυο αγόρια και δυο κορίτσια στη δύσκολη επαρχία της δεκαετίας του 1950. Οι γιοι ξενιτεύονται και η Δήμητρα μένει με τις κόρες της. Παντρεύει τη Μάγδα με το ζόρι με έναν μεγαλύτερό της και πλούσιο άντρα και η μικρή ακολουθεί τα βήματα των αδελφών της στην Αμερική. Παντρεύεται έναν χαρτοπαίκτη, μέθυσο και βίαιο σύζυγο κι όταν τα πράγματα φτάνουν στο απροχώρητο καλεί κοντά της τη μάνα της, τη Δήμητρα, που τόσο της έχει λείψει. Η Μαρίνα έχει κάνει δύο κόρες και παρακολουθούμε τη δύσκολη ζωή των μεταναστών στη μακρινή αυτήν ήπειρο.

Τη δεκαετία του 1990 η Μαρία προσπαθεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής της άρρωστης από καρκίνο μητέρας της, Μαρίνας, και μεταξύ άλλων επιστρέφουν στο νησί. Ποιος είναι ο μυστηριώδης άντρας που ζει απομονωμένος στην άκρη του χωριού; Γιατί περιτριγυρίζει τη Μαρία; Άραγε θα επέλθει η συγχώρεση μετά από τόσα χρόνια; Θα κλείσουν οι πληγές; Πόσο καταλυτικό ρόλο θα παίξει η Μαρία σε αυτά;

Εκπληκτικό βιβλίο. Μου άρεσε πολύ που δεν κατονομάζονται οι χώρες, οπότε δεν έχουμε μια πραγματιστική θεώρηση της πλοκής και θα μπορούσε οι γυναίκες να είναι οποιεσδήποτε, οπουδήποτε, οποτεδήποτε! Λάκυ Κάντρι είναι η Αυστραλία, Πατρίδα είναι η Ελλάδα και το καράβι με το οποίο μετακινούνται οι γυναίκες μας λέγεται Νόστος. Δίνονται σε πολύ ωραίο βαθμό, με συνεχή πισωγυρίσματα από το παρελθόν στο παρόν και το αντίστροφο, οι δυσκολίες στην επαρχία του ’50, οι αγώνες των μεταναστών, η καθημερινότητα και οι σχέσεις μεταξύ των επιβατών στο υπερωκεάνειο και όλα αυτά κλείνουν με ένα πολύ όμορφο, ρομαντικό και ισορροπημένο τέλος που συγκινεί.

Βιβλίο Περιπέτεια
Τίτλος πρωτοτύπου Adventure
Συγγραφέας Enid Blyton
Μεταφραστές Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη / Γιάννης Παρασκευόπουλος
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Τζακ, η Λούσι-Αν, ο Φίλιπ και η Ντάινα, μαζί με τον παπαγάλο τους, Κίκι, είναι μια παρέα παιδιών που προσπαθούν να περάσουν ήσυχα τις μέρες τους, μόνο που πέφτουν πάντα πάνω σε περιπέτεια, ανακαλύπτουν χαμένους θησαυρούς και τους κυνηγάνε οι κακοί των ιστοριών! Συναρπαστικές αναλυτικές περιγραφές, εκτεταμένοι διάλογοι που δίνουν ζωηρότητα και ρεαλισμό στην ιστορία, ανατροπές και εκπλήξεις κι ένα μυστήριο που όλο και πυκνώνει από σελίδα σε σελίδα, κωμικοτραγικές εξελίξεις που με διασκέδασαν και ταυτόχρονα με γέμισαν αγωνία για τη συνέχεια, έμφαση σε έννοιες όπως η αγάπη προς τα ζώα, η φιλία, η έννοια του κακού μέσα από μια όσο γίνεται πιο ωραιοποιημένη εικόνα και πολλά άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αγαπημένης συγγραφέως εκατομμυρίων παιδιών είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που με κράτησαν ως το τέλος του κάθε βιβλίου.

«Στη θάλασσα», τα παιδιά ταξιδεύουν στη Σκοτία για διακοπές κι όταν εξαφανίζεται ο παλιός τους φίλος που τα συνόδευε αρχίζουν να τον αναζητούν σε ένα δύσκολο μα συναρπαστικό σκηνικό. «Στο πλοίο» τα παιδιά έχουν κλείσει μια κρουαζιέρα με τελικό προορισμό τα ελληνικά νησιά. Πορτογαλία, Μαρόκο, Ιταλία και Αιγαίο πέλαγος φιλοξενούν τα γέλια και τις γκάφες τους ώσπου στην Ελλάδα, μέσα από μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων, οδηγούνται στα ίχνη ενός θησαυρού στο νησί Ρήνεια. Τι κρύβεται λοιπόν εκεί και ποιοι δεν πρέπει να το αποκτήσουν;

«Περιπέτεια» λοιπόν και ξεκινήστε άφοβα να γνωρίσετε μια νέα παρέα μικρών ηρώων που θα σας συναρπάσει χάρη σε μια πένα που ξέρει τι ζητάνε οι μικροί αναγνώστες από 8 ετών και πάνω και το προσφέρει απλόχερα και γλαφυρά. Το γεγονός ότι εκδόθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και εξακολουθούν να είναι στις πρώτες προτιμήσεις παιδιών και γονέων λέει από μόνο του πολλά!

Βιβλίο Η πένα και το ξίφος
Τίτλος πρωτοτύπου Mightier than the sword
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Γιώργος Μπαρουξής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ιστορίες, ανατροπές, άνθρωποι, ένα διακριτικό ιστορικό φόντο μα πάνω απ’ όλα η εκπληκτική γραφή του Jeffrey Archer με κράτησαν και σε αυτό το βιβλίο στο οποίο γυρνούσα μανιωδώς τις σελίδες για να προχωρήσω παρακάτω. Σε πολύ γενικές γραμμές το μοτίβο εξακολουθεί να είναι το ίδιο όμως ο στρατηγικός σχεδόν σχεδιασμός των εξελίξεων εξακολουθεί να με αφήνει με κομμένη την ανάσα. Πάλι έχουμε δολοπλοκίες με το χρηματιστήριο και με τα ποσοστά των μετοχών που ανεβοκατεβάζουν μέλη του ΔΣ όλη την ώρα ακριβώς την πιο κρίσιμη για τα σχέδια των καλών και των κακών στιγμή, ξανά δικαστικές σκηνές, ολοζώντανες, λες και ο συγγραφέας μετέτρεψε σε μυθιστόρημα πραγματικές δίκες, απλώς τώρα δε μας χωράει η Αγγλία και επεκτεινόμαστε στο Ανατολικό Βερολίνο και το Λένινγκραντ.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως η περίπτωση του Μπαμπάκοφ δε με ενδιαφέρει και κακώς εντάχθηκε και αναπτύχθηκε ως ιδέα. Από την άλλη όμως είμαστε στη δεκαετία του 1960, επομένως πώς θα δώσει ιστορικό ρεαλισμό κάποιος σε αυτήν την περίοδο, αν δεν αναφερθεί στην τρομερή εποχή του Ψυχρού Πολέμου, με όλες τις συνέπειες που είχε για τον κόσμο, από τη στιγμή μάλιστα που η δράση εκτυλίσσεται στην κραταιά Μεγάλη Βρετανία; Έτσι λοιπόν απόλαυσα τη γραφή του Jeffrey Archer που μου θύμισε τα κατασκοπικά έργα του John Le Carre, αγνόησα την υπερφυσική ιδιότητα του Χάρι Κλίφτον να είναι σε θέση να απομνημονεύσει ολόκληρο βιβλίο και να το ξαναγράψει αυτολεξεί και συγκινήθηκα με τον αδιέξοδο έρωτα που γεννήθηκε μεταξύ Τζάιλς Μπάρινγκτον και Κάριν Μπραντ, της διερμηνέως του. Μέσα από αυτές τις ιστορίες αναπαραστάθηκαν πειστικά οι συνθήκες διαβίωσης και σχεδόν φυλάκισης των κατοίκων στο Ανατολικό Βερολίνο και στη Ρωσία, οι ιστορίες των ανθρώπων που παγιδεύτηκαν και χωρίστηκαν από τις οικογένειές τους. Ειδικά ως προς το Βερολίνο οι διαδικασίες των συνόρων (στο Σημείο Ελέγχου Τσάρλυ είχα μεταβεί κι εγώ πρόσφατα κι ακόμη υπάρχει μια ανατριχίλα) ήταν ρεαλιστικές και απόλυτα αληθοφανείς.

Δε θα ξεχάσω επίσης ποτέ τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε ο Χάρι Κλίφτον την υπόθεση του βιβλίου που έγραψε ο Μπαμπάκοφ για τον Στάλιν κι εξαιτίας του φυλακίστηκε κατόπιν μιας δίκης-παρωδία. Έφτασε σε σημείο να αναγκαστεί να υπογράψει μια δήλωση που θα τον ταπείνωνε σε όλο τον κόσμο και θα έριχνε την καριέρα του στα Τάρταρα, η αμάθεια όμως των Ρώσων τον βοήθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση υπέρ του με τον πιο έξυπνο και ευρηματικό τρόπο που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος. Κάτι τέτοια μικροτεχνάσματα είναι που δε με αφήνουν να βαρεθώ όσο διαβάζω τα συναρπαστικά Χρονικά!

Από την άλλη, δε μου άρεσε η νέα προεκλογική εκστρατεία του Τζάιλς Μπάρινγκτον, μιας και πάλι είχαμε άγρα υποψηφίων, αναλυτική καταγραφή των διαδικασιών που απαιτούνται, debates (μέχρι και η ίδια ερώτηση περί των συζύγων των υποψηφίων διατυπώθηκε) και ξανά η διαφορά μεταξύ Βουλής των Λόρδων και Βουλής των Κοινοτήτων. Απλώς εδώ έγινε πιο ενδιαφέρον το πράγμα, μιας και αντίπαλον δέος του Τζάιλς ήταν ο ταγματάρχης Φίσερ! Ποιος λοιπόν από τους δύο θα εκλεγεί και τι συνέπειες θα έχει αυτό στη ζωή του αντιπάλου;

Η Μπάρινγκτον κατάφερε να αποκρύψει την απόπειρα της τρομοκρατικής επίθεσης του ΙΡΑ και το Μπάκιγχαμ τα πάει πολύ καλά ενώ γενικώς η ακτοπλοΐα πολυτελείας αρχίζει ν’ ανθίζει στον κόσμο. Παρ’ όλ’ αυτά ο Φίσερ και η Βιρτζίνια, ο Σλόουν και ο Μέλορ μπαινοβγαίνουν στο ΔΣ και στις ζωές των πρωταγωνιστών με πάμπολλα τερτίπια και μηχανορραφίες, με διαφορετικές κάθε φορά συνέπειες και κόστος. Δυστυχώς έφτασε η ώρα να αποχαιρετήσουμε κάποιον από αυτούς με έναν τρόπο που με κλόνισε. Τον θεώρησα άδικο και ίσως άκαιρο, σύντομα όμως κατάλαβα πως μόνο έτσι θα μπορούσε να δοθεί ολόκληρη η προσωπικότητα: ακεραιότητα μέχρι τέλους, πίστη και υποταγή σε έναν και μοναδικό σκοπό κι αν δεν τα καταφέρεις, θεαματική εξοδος!

Κλείνοντας, έχω να πω πως το τέλος του βιβλίου ήταν πραγματική έκπληξη! Διάβαζα, διάβαζα, γυρνούσα σελίδες, γυρνούσα και τσουπ! Ξαφνικά δεν είχε άλλο! Δε σταμάτησε δηλαδή το βιβλίο με ένα ολοκληρωμένο κεφάλαιο, αφήνοντας τη συνέχεια της ιστορίας σε εκκρεμότητα αλλά ήταν λες και διακόπηκε ξαφνικά το βιβλίο ή τελείωσε το χαρτί! Κι έμεινα μετέωρος! Όσο και να θες να αφήνεις τον αναγνώστη σε αγωνία για το επόμενο βιβλίο, δεν είναι καλό να ακολουθείς τέτοιες ιδέες. Σε αυτό ακριβώς το κρίσιμο σημείο κόβανε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 τις περιπέτειες των ηρώων τους τα λαϊκά μυθιστορήματα και τα εξαίσια δείγματα παραλογοτεχνίας, τύπου Μικρός Ήρως και Μικρός Αρχηγός κλπ. Κατ’εμέ λοιπόν, αν και χωρίς ιδιαίτερες λογοτεχνικές και ψυχογραφικές αξιώσεις, τα Χρονικά των Κλίφτον και κυρίως οι αναγνώστες τους δεν αξίζουν μιας τέτοιας αντιμετώπισης. Κάτι τέτοια είναι που με αναγκάζουν να συγκεντρώνω πρώτα όλα τα βιβλία της σειράς και μετά να τα διαβάζω. Πάω για το επόμενο!

Βιβλίο Πρόσεξε τι θα ευχηθείς
Τίτλος πρωτοτύπου Be careful what you wish for
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Γιώργος Μπαρουξής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα κρουαζιερόπλοιο κάνει το παρθενικό του ταξίδι αλλά ως τότε το Χρηματιστήριο και οι μετοχές, τα παιχνίδια που παίζονται στο παρασκήνιο των συνεδριάσεων του ΔΣ της Μπάρινγκτον, η συνεργασία του ΙΡΑ με τον Πέδρο Μαρτίνες, ο Άλεξ Φίσερ και η Βιρτζίνια Φένικ που διψάνε για εκδίκηση και αίμα είναι η μία πλευρά. Η Έμμα Μπάρινγκτον, πρόεδρος επιτέλους του ΔΣ της εταιρείας του προπάππου της, ο βουλευτής Τζάιλς Μπάρινγκτον που αναρωτιέται αν θα καταφέρει στις επόμενες εκλογές να γίνει υπουργός, ο Σεμπάστιαν Μπάρινγκτον που αρχίζει καριέρα τραπεζίτη στην Τράπεζα Φάρδινγκς, η ζωγράφος Τζέσικα Κλίφτον και ο συγγραφέας Χάρι Κλίφτον που συνεχίζουν τα βιβλία του να γνωρίζουν επιτυχία είναι η άλλη πλευρά. Και η μητέρα των μαχών θα δοθεί στο κρουαζιερόπλοιο Μπάκιγχαμ.

Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τη λεπτομερέστατη καταγραφή του τρόπου με τον οποίο ο Τζάιλς Μπάρινγκτον επανεξελέγη βουλευτής, που αφορούσε ένα πολιτικό σύστημα για το οποίο δε γνωρίζω τίποτα και έπιασε κάμποσες σελίδες, αν αγνοήσουμε την κατασκοπική φαντασία του συγγραφέα που τοποθέτησε τις δυνάμεις του SAS να προστατεύουν την Μπάρινγκτον από τα σατανικά σχέδια του Πέδρο Μαρτίνες καθώς και την ανίερη συμμαχία του Αργεντινού μεγαλοκακοποιού με τις επαναστατικές δυνάμεις του ΙΡΑ και το γεγονός πως ανεπίσημα υπάρχει στα τρένα της Βρετανίας μια συγκεκριμένη πόρνη (ελεύθερη επαγγελματίας ε!) προς ικανοποίηση των μόνιμων και περιστασιακών πελατών της εταιρείας σιδηροδρόμων, το υπόλοιπο 98 % του βιβλίου είναι ένα συναρπαστικό στόρι από την αρχή ως το τέλος. Κι αυτό το τέλος, όσο γρήγορο ήταν το υπόλοιπο βιβλίο, τόσο το φινάλε μου έβγαλε την ψυχή μέχρι την τελευταία σελίδα, μιας και ο συγγραφέας προτίμησε να κωλυσιεργήσει με χαριτωμενιές και φλυαρίες μεταξύ των επιβατών ώσπου να δούμε αν θα πετύχει το σαμποτάζ του ΙΡΑ ή όχι.

Το βιβλίο εκτυλίσσεται από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 ως τα μέσα της δεκαετίας του 1960, με τη δεκάχρονη ήδη διακυβέρνηση της Ελισάβετ, τους πολιτικούς κύκλους της Βρετανίας να συζητούν για την ένταξη ή όχι της χώρας στην ΕΟΚ, την καταξίωση του Ρόθκο και του Φράνσις Μπέικον μεταξύ άλλων ζωγράφων στο καλλιτεχνικό στερέωμα, τη γυναίκα να αρχίζει να παίρνει σημαντικότερους ρόλους σε δημόσια αξιώματα και πάνω απ’ όλα με την αύξηση της συχνότητας των αεροπορικών ταξιδιών εις βάρος της ναυσιπλοΐας. Για τον λόγο αυτόν η ναυπήγηση ενός πολυτελούς υπερωκεάνιου κρίθηκε μεγάλο ρίσκο για την Μπάρινγκτον που ασχολούνταν ως τότε αποκλειστικά με μεταφορές φορτίων. Επομένως, ας αφήσω τον αναγνώστη να διαβάσει με την ησυχία του πώς και γιατί φτάσαμε στην υπερψήφιση της ναυπήγησης του Μπάκιγχαμ μα πάνω απ’ όλα πώς σχεδιάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν οι παγίδες και η αντεπίθεση των καλών ενάντια στα σατανικά σχέδια του αρχικακού.

Ιδιαίτερη συγκίνηση όπως προείπα μου δημιούργησε ο θάνατος ενός αγαπημένου χαρακτήρα, που ζωγραφίστηκε με τόσο υπέροχα χρώματα, εξοπλίστηκε με πολλά θετικά χαρακτηριστικά και προσόντα και δυστυχώς ο τρόπος που αποκαλύφθηκε ένα μυστικό σχεδόν ταυτόχρονα με τη μανία για εκδίκηση του Πέδρο Μαρτίνες αφαίρεσαν άδικα κατ’ εμέ την παρουσία του στα Χρονικά. Ικανοποιήθηκε όμως πλήρως το σαπουνοπερικό μου αίσθημα με τον τρόπο που η λαίδη Βιρτζίνια ξαναβγήκε στο προσκήνιο ενώ προστέθηκαν δύο ακόμη καλοί στο πρόγραμμα, ο βιομήχανος ιχθυόπαστας Ρόμπερτ Μπίνγκαμ και ο διευθυντής της τράπεζας Φάρδινγκς Σέντρικ Χάρντκασλ.

Μέχρι στιγμής λοιπόν η saga των Κλίφτον και των Χάρινγκτον είναι ένα συναρπαστικό κείμενο, με χιλιάδες ανατροπές και εκπλήξεις, προσθαφαιρέσεις χαρακτήρων, (υπερβολική) φαντασία και ελάχιστα καλολογικά στοιχεία ή επεξεργασία ψυχογραφημάτων. Η οξύνοια όμως και η φαντασία του συγγραφέα, ο προσεκτικός σχεδιασμός της πλοκής, το ταίριασμα των διάφορων και διαφορετικών χαρακτήρων χωρίς αναληθοφάνειες, τα ψήγματα ιστορικού υπόβαθρου για τον ρεαλισμό της ιστορίας και οι δυνατές συγκινήσεις από τα δρώμενα και τις εξελίξεις είναι ελάχιστα από τα θετικά χαρακτηριστικά των βιβλίων που με παρακινούν να τρέχω με ανυπομονησία στο επόμενο της σειράς και στο επόμενο και στο επόμενο…