Βιβλίο Για να ζούμε ενωμένοι 
Συγγραφέας Ελένη Σβορώνου 
Εικονογράφος Χρήστος Κούρτογλου
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Για να ζούμε…» είναι και πάλι μια τεκμηριωμένη και εις βάθος μελέτη, αυτήν τη φορά αφιερωμένη στην ελληνική Ιστορία από την Τουρκοκρατία ως τη Μικρασιατική καταστροφή. Φωτίζει αντικειμενικά και ακριβοδίκαια τα γεγονότα και τις εξελίξεις που οδήγησαν ως τον Σεπτέμβριο του 1922 και είναι γραμμένη με τέτοιο τρόπο που μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος. Τι είναι η Μεγάλη Ιδέα; Πόσο επιζήμια ήταν η στρατηγική που ακολουθήθηκε μετά τους Βαλκανικούς και κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας; Τι είναι ο αλύτρωτος ελληνισμός; Γιατί διχάστηκε η Ελλάδα; Τι πραγματική ήθελαν οι ίδιοι οι Έλληνες της Σμύρνης; Αλήθειες και ντοκουμέντα εναλλάσσονται με τρυφερές λογοτεχνικές χροιές και προσωπική άποψη της συγγραφέως, όχι για να εκφέρει γνώμη αλλά για να βοηθήσει τα παιδιά από 8 ετών και πάνω να κατανοήσουν το παρελθόν της πατρίδας μας και τι πραγματικά συνέβαινε στη Μικρά Ασία. Μικρές παράγραφοι, ξεχωριστές σημειώσεις στα περιθώρια των σελίδων, εκφράσεις κα σχήματα λόγου, ερωτήσεις και απαντήσεις κάνουν το διάβασμα ελκυστικό και φέρνουν στο φως γεγονότα που οφείλουν να ξέρουν τα παιδιά για να κατανοήσουν το χτες και να αντιληφθούν καλύτερα το σήμερα, Η εικονογράφηση του Χρήστου Κούρτογλου είναι λιτή και αρκετά αφαιρετική, αποφεύγει τις κουραστικές λεπτομέρειες κι έχει μια εντελώς προσωπική υφολογική προσέγγιση στις απεικονίσεις.

Βιβλίο Το παιδί και το άγαλμα του Άντερσεν
Συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση
Εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Υπάρχει ένα άγαλμα βυθισμένο στην άκρη του λιμανιού της γενέτειρας πόλης του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Όλοι το φωτογραφίζουν και συνεχίζουν τη μέρα τους, υπάρχει όμως κι ένα παιδί που προσπαθεί να καταλάβει γιατί το άγαλμα του συγγραφέα είναι βυθισμένο στο νερό. Με τη συμπεριφορά του όμως ο μικρός μας φίλος γίνεται αντικείμενο χλευασμού και επιτιμητικών σχολίων. Ποιο είναι αυτό το παιδί και γιατί ξημεροβραδιάζεται κοιτώντας το άγαλμα; Πώς μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας τα παραμύθια; Γιατί περπατάει το άγαλμα κάθε 2 Απριλίου την ημέρα των γενεθλίων του παραμυθά; Πρόκειται για ένα εκπληκτικό κείμενο που εντάσσει αριστοτεχνικά τους ήρωες του Άντερσεν στη ζωή μας και δείχνει με έξυπνο και συγκινητικό τρόπο πώς αλλάζουμε αν πάψουμε να είμαστε παιδιά. Σε δεύτερο επίπεδο είναι ένας συγκινητικός φόρος τιμής στον μεγάλο παραμυθά που συντρόφεψε τα πρώτα όνειρα παιδιών και παιδιών. «Όλος ο κόσμος είναι μια αλληλουχία από θαύματα, μόνο που τα έχουμε συνηθίσει και τα βλέπουμε ως κάτι συνηθισμένο», λέει ο Άντερσεν. Η συγγραφέας, μέσω του διαλόγου μεταξύ παιδιού και αγάλματος, τονίζει: «-Βλέπεις, αγαπημένο μου παιδί, η ζωή είναι σαν ένα πανέμορφο τραγούδι που οι στίχοι του συχνά δε βγάζουν κανένα νόημα. -Και πρέπει εμείς να τους δώσουμε νόημα». Υπέροχα διαχρονικά μηνύματα, συγκινητικές στιγμές, προσεγμένοι διάλογοι, συναρπαστική μίξη ρεαλισμού και φαντασίας συγκροτούν ένα υποδειγματικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά που θα το διαβάζουν ξανά και ξανά, ανακαλύπτοντας κάθε φορά και κάτι διαφορετικό. Η εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη κινείται στα χρώματα της νύχτας του βόρειου ημισφαιρίου, με αφαιρετικές προσεγγίσεις στα πρόσωπα και ταυτόχρονα εξαίρετες απεικονίσεις άλλων λεπτομερειών, όπως η νύχτα, το λιμάνι, η πόλη, η θέα από τους λόφους. Εντυπωσιακό είναι το αναδιπλούμενο φύλλο με όλους τους ήρωες των παραμυθιών που εμφανίζονται στην κορύφωση της αφήγησης και δημιουργούν ένα εκπληκτικό σαλόνι ομορφιάς και χρωμάτων. Το παραμύθι θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης των παιδιών και θα τα βοηθήσει να κατανοήσουν και να αγαπήσουν τα παραμύθια όχι ως τρόπο νανουρίσματος ή για να περνάει η ώρα αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι της γαλούχησής τους και τμήμα της ψυχοσύνθεσής τους.

Βιβλίο Τελευταία ευχή 
Τίτλος πρωτοτύπου The postard killers
Συγγραφείς James Patterson, Liza Marklund
Μεταφραστής Νίκη Προδρομίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για άλλη μια συναρπαστική και γρήγορη περιπέτεια του James Patterson, ο οποίος τη συνέγραψε με τη Σουηδή Liza Marklund, διάσημη συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων με ηρωίδα τη δημοσιογράφο Άνικα Μπένγτζον. Έχουμε όλα τα κλασικά και πετυχημένα συστατικά, με ανθρωποκυνηγητό, ανατριχιαστικούς φόνους, περιγραφές της Σουηδίας και αργότερα της Δανίας και μια έξυπνη ανατροπή, χάρη στην οποία το βιβλίο με κράτησε ως το τέλος για να δω πώς θα τη χειριστούν και με ποιον τρόπο θα κλείσουν την περιπέτεια οι δύο συγγραφείς. Έμεινα αρκετά ικανοποιημένος, μιας και τα τοπόσημα ήταν προσεγμένα και προσθέτανε τον απαραίτητο ρεαλισμό, το modus operandi μού έδωσε μαθήματα ζωγραφικής (αχ, αυτός ο «Ετοιμοθάνατος δανδής» του Nils Dardel) και η πλοκή κυλούσε αβίαστα και γρήγορα.

Φλωρεντία, Αθήνα, Σάλτσμπουργκ, Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι, Βερολίνο και τώρα Στοκχόλμη. Ο Τζέικομπ Κάνον, που θέλει να αυτοκτονήσει τώρα που έχασε την κόρη του κι έχει παραδοθεί στον αλκοολισμό, εργάζεται ανεπίσημα, με μεγάλη προσοχή, για να μην μπλεχτεί στην έρευνα της εκάστοτε χώρας και απελαθεί. Η συμπεριφορά του είναι αντισυμβατική, ελαφρόμυαλη και προκλητική, δεν τον σταματάει όμως τίποτα προκειμένου να μάθει πληροφορίες που θα τον οδηγήσουν πιο γρήγορα στους δολοφόνους της κόρης του. Η στάση του απέναντι στην Ντέσι Λάρσον, τη δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ μιας μεγάλης εφημερίδας στη Στοκχόλμη που έλαβε την κάρτα των δολοφόνων, δημιουργεί στη γυναίκα απρόσμενα συναισθήματα. Στρέφεται για βοήθεια στην πρώην σύντροφό της, αστυνομική επιθεωρήτρια Γκαμπριέλα Όσκαρσον, σύντομα όμως μπλέκεται σ’ ένα συναισθηματικό κουβάρι που θα τη δυσκολέψει. Ο Κάνον καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της αστυνομικής διεύθυνσης της πόλης κι έτσι αρχίζει μια περιπέτεια γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές για όλους.

Η «Τελευταία ευχή» είναι ένα γρήγορο, ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, με τα αναμενόμενα βήματα επίλυσης, επιφανειακούς χαρακτήρες, ένα έξυπνο παιχνίδι γάτας και ποντικού και με γέμισε αγωνία, με ταξίδεψε στη Στοκχόλμη κι ασχολήθηκε με θέματα ταμπού και Τέχνης.

Βιβλίο Το αίμα της γοργόνας
Τίτλος πρωτοτύπου Le sang des sirenes
Συγγραφέας Thierry Serfaty
Μεταφραστής Γιώργος Καλαμαντής
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Σύγχρονοι Ορίζοντες
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Έξυπνο και ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Ένας επιστήμονας που πειραματίζεται επιτυχώς στην καταπολέμηση του ιού του AIDS σκοτώνεται σε τροχαίο, θύμα μιας επιστημονικής συνομωσίας. Η Ζωή όμως του δίνει το δικαίωμα να ξαναζήσει τα γεγονότα, να καταλάβει γιατί δολοφονήθηκε και κυρίως να μαντέψει ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός αλλά και ο εκτελεστής! Μπορεί να ακούγεται παρατραβηγμένο, επιστημονικής φαντασίας ή και χαζό αλλά δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά. Όλα εξηγούνται, όλα αναλύονται. Ο Χέλεμπεργκ και η εταιρεία που χρηματοδοτεί την έρευνά του πρέπει να προλάβουν την αντίπαλο εταιρεία που στέλνει συνέχεια κατασκόπους για να κλέψουν τα μυστικά τους και να αντιγράψουν τα βήματά τους προς τη σημαντικότερη ανακάλυψη της ιολογίας: την καταπολέμηση του AIDS. Χωρίς να στέκεται πολύ στην ιστορία και στην τυπολογία του ιού του AIDS, το μυθιστόρημα μας δείχνει όλα τα πρόσωπα της ζωής του επιστήμονα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Κατασκοπεία, το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού, ποιος είναι ο κατάσκοπος, ποιος κινεί τα νήματα και γιατί, κι όλα αυτά για να διαπιστώσουμε ότι ο πραγματικός ένοχος είναι πολύ κοντά στον επιστήμονα, πιο κοντά από ό,τι πιστεύει κι αυτός κι εμείς! Φυσικά δε σταματάμε εκεί. ΟΚ μαθαίνουμε τον πραγματικό δολοφόνο. Τι μένει τώρα; Να αποκαλύψουμε την πραγματική ταυτότητα του αφηγητή! Πρέπει να διαβαστεί από όσους αγαπούν την αστυνομική λογοτεχνία γιατί είναι γρήγορο, έξυπνο, ανατρεπτικό και σε συνεπαίρνει, ειδικά εκεί που λες ότι τελειώσανε όλα! Twist and turn στην κυριολεξία!

Βιβλίο Love for ever-Ωχ!
Συγγραφέας Λύο Καλοβυρνάς
Κατηγορία Χιούμορ / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μοντέρνοι Καιροί (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έλενα είναι μοριακή βιολόγος και εργάζεται σε Ινστιτούτο Ερευνών στην Κοπεγχάγη πάνω σε κάτι που δε μας αποκαλύπτεται από την αρχή. Αντιθέτως, η Έλενα έχει πονοκεφάλους από τις δύο ως τώρα αποτυχημένες προσπάθειες των ερευνών της και καταφεύγει στα χάπια για να κοιμηθεί. «Κατάπιε το μικρό ροζ χαπάκι κι ευχήθηκε οι βενζοδιαζεπίνες να εισχωρήσουν γρήγορα στους υποδοχείς GABAa. Αυτά παθαίνεις όταν είσαι μοριακή βιολόγος: ούτε ένα γαμωηρεμιστικό δεν μπορείς να πάρεις χωρίς να ξέρεις τι σου κάνει» (σελ. 19). Αυτό ήταν, ένας νέος έρωτας γεννήθηκε και ξενύχτησα για να  το τελειώσω.

Το βιβλίο είναι πανέξυπνο, ευρηματικό και ρεαλιστικότατο. Η μοριακή μας βιολόγος, πληγωμένη από τους εφηβικούς έρωτες στο λύκειο και τον πόνο που αφήνουν, μόλις μαθαίνει πώς λειτουργεί ο έρωτας και πως όλα είναι θέμα χημείας μεταξύ των φερομόνων (γι’ αυτό έχει τιγκάρει ο κόσμος στα αταίριαστα εμφανισιακά ή χομπιστικά ζευγάρια, γιατί «οι συγκεκριμένες φερομόνες που εκκρίνουν ταιριάζουν με τις δικές μας») τάσσεται στο πλάι της επιστήμης μόνο και μόνο για να καταφέρει να φτιάξει τη φερομόνη του σώματός της και να ψεκάσει έναν χώρο ώστε όποιος τη μυρίσει να την ερωτευτεί. Και όχι μόνο αυτό, η Έλενα ψάχνει να βρει τον ιδανικό συνδυασμό των φερομόνων, που θα γεννήσει στον άλλον το αίσθημα του μόνιμου έρωτα, δηλαδή τα ζευγάρια θα ερωτευτούν για πάντα! Και φυσικά τα πράγματα πάνε κατά διαόλου, με έναν κωμικό αλλά όχι γελοίο τρόπο, με ένα διδακτικό αλλά όχι «κουνώ-το-δάχτυλο» στυλ γραφής. Τρομερό, αν σκεφτεί κανείς πως όλα ξεκίνησαν από κάτι απλό: «Ήταν απλώς θέμα ορμονών, αυτός τις παρήγαγε κι εκείνη τις μύρισε» (σελ. 60).

Το μυθιστόρημα είναι καλοδουλεμένο και έχει τόσες πολλές αλήθειες, οι οποίες, ακόμη χειρότερα, έρχονται κατακέφαλα την ώρα που δεν το περιμένεις, γύρω από τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, τον αιώνιο έρωτα, αλήθειες και ψέματα γύρω από τις σχέσεις και τη διαχρονικότητά τους και πάρα πολλά άλλα που αφορούν την ανθρώπινη κοινωνία και ειδικά τα νανομόριά της, τα ζευγάρια. Γιατί ερωτευόμαστε; Γιατί χωρίζουμε; Πώς χωρίζουμε; Γιατί πονάμε και κλαίμε μετά από ένα τέλος ακόμη και δύο εβδομάδων, πόσο μάλλον δύο και παραπάνω χρόνων; Ποιο είναι το μυστικό για μια μακροχρόνια σχέση; Τι αποκομίζουμε από κάθε σχέση και σε τι μας βοηθάει να πειραματιζόμαστε με νέες σχέσεις αντί να μένουμε μόνιμα προσκολλημένοι σε μία; Ακόμη κι αν έχουμε μακροχρόνια σχέση πώς διαιωνίζεται αυτή η αγάπη και η τρυφερότητα;

Τα πειράματα της Έλενας σε πρώτο στάδιο έχουν επιτυχία και η έρευνά της προχωράει σε κλινικό επίπεδο πάνω σε ανθρώπους. Επομένως, τι; Όλα ωραία και καλά, μυρίζουμε τις φερομόνες και ερωτευόμαστε για πάντα; Κι όμως, όχι! Πάμπολλα ζευγάρια-πειραματόζωα δεν ανταποκρίθηκαν θετικά και δεν ερωτεύτηκαν από την αρχή. Άλλοι χώρισαν και άλλοι ένιωθαν το ίδιο με πριν από τα πειράματα. Απ’ όσους χώρισαν, μόνο ο ένας από τους δύο ήταν ερωτευμένος ξανά από την αρχή, οπότε ο άλλος, όταν τον χώρισε γιατί έγινε «της προσκολλήσεως», πιέζοντάς τον αφόρητα, είτε είχαμε αυτοκτονίες, είτε είχαμε ασφαλιστικά μέτρα, μύλος! Επομένως, τι πήγε στραβά; Γιατί το πείραμα απέτυχε κι άρχισε να βάζει σε κίνδυνο τα ζευγάρια-πειραματόζωα; Η απάντηση με άφησε πραγματικά άφωνο, γιατί ο έρωτας είναι τόσο πολύπλευρος, με εκατομμύρια άλλες παραμέτρους που δε φαίνονται διά γυμνού οφθαλμού και γιατί φυσικά δεν είναι ένα προκαθορισμένο παιχνίδι στρατηγικής, Αυτή ειδικά η επεξήγηση μου έδωσε νέα ώθηση στα ερωτήματα για τον έρωτα και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της αιώνιας σχέσης και τη βρήκα τρομερά έξυπνη και ουσιώδη.

Όλα αυτά λοιπόν τα δημιουργεί η Έλενα, ένα κορίτσι που στα επτά της χρόνια εγκαταλείφθηκε από τη μάνα της, γιατί «πήγε να βρει την πραγματική ευτυχία» σύμφωνα με τον πατέρα της, έναν άντρα που τη γαλούχησε με έναν ηλίθιο κατ’ εμέ τρόπο διαπαιδαγώγησης! Φανταστείτε να πηγαίνετε για πικ νικ στο δάσος κι ο μπαμπάς αντί να σας δείχνει το μεγαλείο της φύσης να σας βάζει μπροστά σε μια σωρεία do-it-yourself περιστάσεων ώστε να σταθείτε στα δικά σας πόδια και να αναπτύξετε τους δικούς σας μηχανισμούς ωριμότητας: αν πάθω τώρα καρδιακή προσβολή πώς θα βρει κάποιον να με σώσει, αν πέσει πάνω μου βράχος πώς θα με ξεπλακώσεις, ή ακόμη χειρότερα αν κάποιος της χαρίσει μια κούκλα γιατί να μην τη δεχτεί (καλά, αυτό ήταν κορυφαίο, γιατί δεν έπρεπε να δίνει σημασία στην εξωτερική εμφάνιση αλλά στα εσωτερικά χαρίσματα και φυσικά να μην κλάψεις, γιατί θα δείχνεις ηλίθια!). Αυτό το ανασφαλές λοιπόν πλάσμα τρώει τα μούτρα της πέφτοντας στους εφηβικούς έρωτες, οπότε αυτό είναι και το κατηγορώ της προς τον πατέρα: ότι δεν την έμαθε να αντιμετωπίζει σωστά τον έρωτα. Γι’ αυτό λοιπόν και το μπάχαλο στην ιστορία μας.

Κι όμως, πρωταγωνιστής δεν είναι η Έλενα, εκείνη είναι απλά ο μηχανισμός που βάζει σε κίνηση τα γρανάζια της ιστορίας. Κατ’ εμέ, πρωταγωνιστές είναι το παντρεμένο ζευγάρι Όε και Φρέδερικ που ζουν στην Κοπεγχάγη, μιας και ο Όε είναι ο επικεφαλής ερευνών του Ινστιτούτου όπου εργάζεται η Έλενα, ένας άντρας παντρεμένος για πάνω από δεκαπέντε χρόνια με τον σύντροφό του και αρχίζει να πανικοβάλλεται όταν καταλαβαίνει ότι ο χρόνος περνάει και ΙΣΩΣ η σχέση τους αρχίζει να φθείρεται. Δέχεται λοιπόν, αν και με δισταγμό, να γίνει κι αυτός πειραματόζωο, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Μέσα από αυτήν τη σχέση, και χωρίς να εστιάζει ο συγγραφέας αποκλειστικά στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ξεδιπλώνεται η πραγματική ιδέα του μυθιστορήματος, γιατί το ζευγάρι κυριολεκτικά αποδομείται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη και μέσω αυτών λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες που με άφησαν άφωνο και σκεπτικό για πολλές ώρες. Χώρια που μου παρουσίασε το ιδανικό ζευγάρι μόνο και μόνο για να μου το τινάξει στον αέρα με έναν ευρηματικό, ρεαλιστικό τρόπο, μιας και έχω κατασταλάξει πλέον πως δεν υπάρχει ιδανικό ζευγάρι αλλά ιδανικοί τρόποι για να σώζεις τη σχέση σου. Ο τρόπος που παλεύουν για να μείνουν μαζί, οι απανωτές ανατροπές στη ζωή τους, οι αλήθειες που ξεπετιούνται χωρίς να σε ρωτήσουν, σε συνδυασμό με την αποκάλυψη της πραγματικής αιτίας που δε γίνεται να μένεις ερωτευμένος για πάντα δημιούργησαν κατ’ εμέ το πιο αρραγές εν συνόλω μυθιστόρημα που αγάπησα βαθιά. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως εκτός από τις επιλογές μας υπάρχουν και αστάθμητοι παράγοντες, όπως ο θάνατος ή μια αρρώστια, επομένως τι κάνουμε τότε, που ως άλλοι θεοί καταφέραμε να υλοποιήσουμε αυτό το «ερωτευμένοι για πάντα;» Μήπως η φύση ξέρει κάτι καλύτερο που στα ζώα ο έρωτας κρατάει το πολύ τρία χρόνια και μετά προχωράμε σε νέα φάση αναπαραγωγής;

Το «Love for ever-Ωχ!» είναι πανέξυπνο, αληθινό, άμεσο, καίριο, διαχρονικό, διεισδυτικό, γραμμένο με έναν κωμικό τρόπο που βοηθάει τον αναγνώστη να δεχτεί και να χωνέψει τις αλήθειες που συντροφεύουν μια σχέση, έναν έρωτα, ένα ζευγάρι και ως κείμενο απέχει παρασάγγας από κάτι «ελαφρύ». Τα πανέξυπνα μηνύματα περνάνε μέσα από το χιούμορ και τις ακραίες καταστάσεις μόνο και μόνο για να γίνουν πιο εύκολα αποδεκτά. Συν το γεγονός ότι το μυθιστόρημα είναι καλογραμμένο, με ευρύ λεξιλόγιο, παραστατικότατες σκηνές, δυνατούς διαλόγους και μια απίστευτη αληθοφάνεια στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, συν ότι το τελευταίο μέρος διαδραματίζεται στο νησί καταγωγής μου, τη Σάμο, συν τις σελίδες 272-273 που είναι οι πιο δυνατές του βιβλίου και με έκαναν να κλάψω γοερά, τρομάζοντας τους γύρω μου, συν τα κατά τόπους πλούσια καλολογικά στοιχεία (κυρίως παρομοιώσεις και μεταφορές), ε, τι άλλο πια να γράψω για να ψάξετε να βρείτε αυτό το βιβλίο; Μπράβο στον συγγραφέα, που ήδη έχει διανύσει σημαντικές αποστάσεις ως προς την ενημέρωση για ευαίσθητα θέματα όπως το AIDS και η κοινωνική ανισότητα, γιατί κατάφερε όλη αυτήν την εμπειρία του να την αποδώσει με ένα ευαίσθητο, συγκινητικό, αληθινό βιβλίο που με κέρδισε από την αρχή.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Του έδωσε ένα καλαθάκι με αποδεικτικά στοιχεία: ορίστε το «δε με παίρνεις τόσο συχνά τηλέφωνο», πάρε κι ένα «όλο εγώ σε παίρνω», α, βρήκα κι ένα «όταν μιλάμε, ακούγεσαι σα να βαριέσαι», το «αποφεύγεις να βρισκόμαστε» σου το ‘δωσα;» (σελ. 54-55).

«Άλλωστε δεν είναι μόνο οι περαστικοί άντρες που βάζουν σε κίνδυνο μια σχέση. Αρκεί η εντροπία της συμβίωσης, η πλήξη που απειλεί να σκουριάσει σαν αρμύρα τους αρμούς του γάμου. Πριν το καταλάβεις, βρίσκεσαι να κοιτιέσαι με τον άλλο καθώς απομακρύνεστε, άθελά του, άθελά σου, σαν καράβι που έχει λύσει τους κάβους» (σελ. 156).

Βιβλίο Πράσινη σκόνη
Τίτλος πρωτοτύπου The midnight witness
Συγγραφέας Sara Blaedel
Μεταφραστής Σωτήρης Σουλιώτης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το πρώτο βιβλίο της δανικής σειράς μυστηρίου με πρωταγωνίστριες την αρχιφύλακα Λουίσε Ρικ και τη φίλη της, δημοσιογράφο Καμίλα Λιντ, μας συστήνεται χωρίς ανάσα! Δύο φόνοι, ένας δημοσιογράφος και μια νεαρή κοπέλα, ταράζουν την καθημερινότητα της Κοπεγχάγης. Το ενδιαφέρον κεντρίζει ο δημοσιογράφος γιατί ήταν στα ίχνη μιας σπείρας που διακινούσε την Πράσινη Σκόνη, το πιο σκληρό ναρκωτικό που γνώρισε η πρωτεύουσα της Δανίας. Ποιος τον σκότωσε; Τι αποκαλύψεις ετοιμαζόταν να κάνει; Ποιους «φωτογράφιζε» με τα άρθρα του;

Η Λουίσε αγωνίζεται να βγάλει μια άκρη και ταυτόχρονα να σώσει την ερωτική της σχέση με έναν σύντροφο που ετοιμάζεται να μετακομίσει στη Σκωτία για επαγγελματικούς λόγους. Η Καμίλα ονειρεύεται το ρεπορτάζ που θα την κάνει διάσημη και ανακατεύεται στην υπόθεση του δολοφονημένου δημοσιογράφου, βάζοντας σε κίνδυνο χωρίς να το καταλάβει και τη δική της ζωή! Ποιος έχει στήσει αυτήν τη σκοτεινή πλεκτάνη; Ποιος διακινεί ένα ναρκωτικό που όπως αποκαλύπτεται έχει πάψει να κυκλοφορεί ευρέως στην αγορά; Τι συμφέροντα κρύβονται στον τρομακτικό, απειλητικό και αδίστακτο κόσμο της νύχτας; Και με μια ωραία ανατροπή προς το τέλος του βιβλίου, οι δυο φόνοι συνδέονται! Το συνιστώ αν θέλετε να ξενυχτήσετε αγκαλιά με ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι! Και μην ξεχνάτε την ανεξάρτητη συνέχεια, το «Λέγε με πριγκίπισσα»!

Βιβλίο Λέγε με πριγκίπισσα
Τίτλος πρωτοτύπου The silent women (Call me princess)
Συγγραφέας Sara Blaedel
Μεταφραστής Λύο Καλοβυρνάς
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Επιτέλους ένα καλό αστυνομικό που δεν κοψομεσιάζεσαι να το κουβαλάς σε λεωφορεία και τρένα. 324 σελίδες, συμπυκνωμένες, μεστές, γεμάτες αγωνία και σασπένς. Βιβλίο με αρχή, μέση και τέλος και ελάχιστες παράπλευρες ιστορίες. Ένας ο δολοφόνος και αυτόν ψάχνουμε. Χωρίς υπόπτους από το γύρω περιβάλλον (έτσι νομίζει ο αναγνώστης αρχικά), χωρίς πολλές πολλές ανακρίσεις και σάλτσες. Ποιος βιάζει κοπέλες στην Κοπεγχάγη, με τις οποίες συνομιλεί πρώτα ηλεκτρονικά σε ιστοτόπους γνωριμιών; Ποια τα χαρακτηριστικά του; Ποιο το ψευδώνυμό του και σε ποιο από τα χιλιάδες σάιτ γνωριμιών δρα;

Η Λουίσε Ρικ, αστυνομικός του Εγκληματολογικού, αναλαμβάνει την υπόθεση και διεισδύει στα σκοτεινά μονοπάτια της μοναξιάς που βιώνουν τόσοι άνθρωποι στην εποχή μας και αντί “να μαζεύουν σκόνη στα μπαρ” δικτυώνονται κοινωνικά μέσω ηλεκτρονικών μορφών επικοινωνίας. Η συγγραφέας μάς δείχνει πόσοι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα σάιτ γνωριμιών είτε ως τρόπο ζωής είτε από έντονο εθισμό. Μαθαίνουμε για τις χιλιάδες διαφορετικές περιπτώσεις και χαρακτήρες που συναντά κάποιος εκεί μέσα, για τον τρόπο διασκέδασης, για το συναινετικό σεξ και ως πού φτάνει αρκεί να το θέλουν και οι δύο και πολλά άλλα. Η φίλη της Λουίσε, Καμίλα Λιντ (και τις δύο τις γνωρίσαμε ήδη στο βιβλίο «Πράσινη σκόνη» -να το εντάξω στα προς ανάγνωση βιβλία-, δημοσιογράφος στην εφημερίδα Πρωινή, αρχίζει να συναντάει κι εκείνη ανθρώπους από σάιτ γνωριμιών! Το προαίσθημα της Λουίσε χτυπά κόκκινο!

Ένα καλογραμμένο, γρήγορο αστυνομικό μυθιστόρημα για μια “γρήγορη”, μοναχική, ανθρώπινη κοινωνία!

Βιβλίο Ο Καστανάνθρωπος
Τίτλος πρωτοτύπου Kastanjemanden
Συγγραφέας Søren Sveistrup
Μεταφραστής Βαγγέλης Γιαννίσης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι πολυεπίπεδο και γεμάτο αγωνία κι απανωτές ανατροπές. Τα πρώτα βήματα της έρευνας φέρνουν στο φως επιμέρους ιστορίες που όλες μαζί συγκροτούν τον ιστό γύρω από τον οποίο επικεντρώνεται ο συγγραφέας κι είναι ενδιαφέρουσες και ρεαλιστικά δοσμένες. Παιδική κακοποίηση, κηδεμονίες και χωρία του νόμου που επιτρέπουν τις ανώνυμες καταγγελίες δείχνουν μια από τις αρκετές τρύπες του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας της Δανίας. Κι όσο πηγαίνουμε από τη μια ιδέα και υποψία στην άλλη, τόσο ο Καστανάνθρωπος γελάει με την πορεία των ερευνών.

Το πρωταγωνιστικό ντουέτο είναι εντελώς ανορθόδοξο και επιφανειακά αταίριαστο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα χημεία μεταξύ τους ενώ η διάσταση απόψεων είναι το απαραίτητο μέσον για μια πολυπρισματική αντιμετώπιση της υπόθεσης. Η Νάια Τουλίν είναι τριάντα χρονών, ζει με την κόρη της, Λε, και έχει σχέση με τον Σεμπάστιαν Βαλούρ: «Απλώς, προτιμώ να τον εκμεταλλεύομαι σεξουαλικά από το να σκοτώσω αργά τη σχέση μας» (σελ. 117). Ο Σεμπάστιαν είναι γόνος εύπορης οικογένειας δικηγόρων και διευθύνει με τον αδελφό του τη φίρμα τους. Το σεξ μαζί του είναι καταπληκτικό και η Νάια δε θέλει ρομάντσα και ηλιοβασιλέματα. Θα παραμείνουν όμως έτσι τα συναισθήματά της ή θ’ αρχίσει να καλωσορίζει και το ρομαντικό, κοινωνικό στοιχείο μιας σχέσης; Μήπως κάτι αναπάντεχο στρέψει αλλού τη ματιά της; Στην επαγγελματική της ζωή, εργάζεται εδώ και εννιά μήνες στο Τμήμα Μείζονων Εγκλημάτων, γνωστό ως Ανθρωποκτονιών: «Οι υποθέσεις ήταν γελοίες, οι τεχνολογικές προδιαγραφές ελάχιστα πιο εξελιγμένες από έναν υπολογιστή Commodore 64», γι’ αυτό θέλει απεγνωσμένα μετάθεση στην Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (NC3). Ευφυής, ξεπετάει υποθέσεις με ρυθμό που «κάνει τους πιο έμπειρους ερευνητές να μοιάζουν με χελώνες».

Στον αντίποδα έχουμε τον σαραντάρη Μαρκ Ες, αστυνομικό επιθεωρητή που έπεσε σε δυσμένεια στη Χάγη. Ατημέλητος, με κοσμοπολίτικο όμως αέρα, λιγομίλητος και μυστηριώδης, είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, που αποκαλύπτεται σταδιακά. Εκφράζεται περίεργα, σκέφτεται με τον δικό του ευρύτερα ακαταλαβίστικο τρόπο, δημιουργεί μια συμπαθητικά ιδιόρρυθμη περσόνα και του αρέσει να ταξιδεύει πολύ. Δυστυχώς, οι πραγματικοί λόγοι που προτιμά μια τέτοια διέξοδο είναι σκληροί και αφορούν τις μέρες του παρελθόντος του, από τη σκοτεινιά του οποίου τρέχει να ξεφύγει. Περιμένει πώς και πώς να γυρίσει στη Χάγη αλλά κάτι στην υπόθεση τον απορροφάει και της χαρίζει όλη του την προσοχή και την ενέργεια. Μήπως όμως βρει στην Κοπεγχάγη κάτι που δεν περίμενε;

Ο προϊστάμενος του Τμήματος Μείζονων Εγκλημάτων Νιλάντερ, σε μια περίοδο που το Υπουργείο Δικαιοσύνης ρίχνει το βάρος του στην Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, με αποτέλεσμα να γίνεται περικοπή δαπανών από τα υπόλοιπα τμήματα, έχει ανάγκη από ανθρώπινο δυναμικό αλλά ο υποδιευθυντής της Αστυνομίας του δίνει για λίγες μέρες έναν ερευνητή «που τον ξαπόστειλε η Γιούροπολ», μιας και οι σχέσεις της με τη δανέζικη αστυνομία δεν είναι και οι καλύτερες! Ο Νιλάντερ πιστεύει ακράδαντα στις δυνάμεις της Τουλίν και συμμερίζεται την άποψή της πως τεχνολογικά βρίσκονται στη Λίθινη Εποχή, γι’ αυτό τη θέλει πάση θυσία στο Τμήμα του και της τονίζει επανειλημμένα πως είναι «φρέσκια» για να μην του φύγει. Είναι φιλόδοξος, προσπαθεί να εξισορροπεί καταστάσεις και να ακολουθεί το γράμμα του νόμου, σύντομα όμως καταλαβαίνει πως η υπόθεση του Καστανάνθρωπου είναι μια ωρολογιακή βόμβα.

Η υπόθεση εξελίσσεται με τη χρήση κυρίως ενεστώτα διαρκείας που δίνει ένταση και αγωνία στην αφήγηση και που εναλλάσσεται πολλές φορές ακόμη και στην ίδια παράγραφο με αφηγηματικό ενεστώτα. Ο χειρισμός είναι υποδειγματικός, με διαρκείς ανατροπές, ανθρώπινες ιστορίες, κλιμάκωση της αγωνίας και της έντασης με μέτρο, κεντρική ιδέα σωστή και πολύπλοκη που με κράτησε ως το τέλος, ταυτότητα δράστη που δεν μπορεί να τη μαντέψει εύκολα κάποιος και συνεχή παιχνίδια μυαλού. Μου άρεσε ο ανορθόδοξος Ες που φωτίζει με τον δικό του τρόπο λογικά ερωτήματα αλλά ανακινεί καταστάσεις που πρέπει να μείνουν θαμμένες, έχουμε και τη δυσμένεια απέναντί του κι έτσι κάνει το δικό του ψαχούλεμα, σχεδόν παράλληλα με την Τουλίν. Η ιστορία μάς δείχνει τα φωτεινά και τα σκοτεινά σημεία της Κοπεγχάγης και την έντονη δυσαρέσκεια του συγγραφέα απέναντι στην παιδική κακοποίηση, καθώς και στην παραμέληση των παιδιών από τους γονείς τους αλλά και σε άλλα κακώς κείμενα της χώρας.

Ελάχιστα αρνητικά σημεία που δε μειώνουν την αξία της αγωνίας του βιβλίου είναι τα ακόλουθα: εν πρώτοις, σε κάποια σημεία η γραφή γινόταν φλύαρη και εστίαζε σε περιττές σκηνές, όπως αυτές που ακολούθησαν μετά την αποκάλυψη του ενόχου και στις οποίες, μεταξύ άλλων, ντε και καλά, έπρεπε να υπεισέλθει ένα λανθάνον ερωτικό τικ τακ ανάμεσα σε κάποιους σημαντικούς χαρακτήρες. Κατά δεύτερον δινόταν τόσο επιτηδευμένα έμφαση σε κάποιους από τους πρωταγωνιστές που φυσικά τραβούσαν την προσοχή μου, μόνο και μόνο για να φανεί πως είχαν βάλει το χεράκι τους σε παραπλήσιες ιστορίες και όχι στην καθαυτή κεντρική ιδέα της υπόθεσης. Βρέθηκα σε σημείο να πω πως «αυτός είναι, αυτός το έκανε», μόνο και μόνο για να διαπιστώσω πως έπεσα στην παγίδα του συγγραφέα. Φυσικά και δεν πρέπει να τα δίνεις όλα μασημένα στον αναγνώστη αλλά κι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο δυστυχώς κουράζει. Επιπλέον, δε θα ξεχάσω την αμφισημία της λέξης «ξεψύχησε» που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας, κόβοντας χρόνια από τη ζωή μου, μόνο και μόνο για να δω στο επόμενο κεφάλαιο μια νεκρανάσταση. Τέλος, ενώ καταγράφονται λεπτομερώς πράξεις και γεγονότα σε όλο το βιβλίο, σε τέσσερα ή παραπάνω σημεία ο συγγραφέας ξεκινάει ένα κεφάλαιο περιγράφοντας συνοπτικά τι συνέβη από το σημείο που σταμάτησε ως το σημείο που συνεχίζει την αφήγηση. Υπάρχουν δηλαδή χρονικά κενά που καταγράφονται εν τάχει για να προχωρήσει η εξέλιξη παρακάτω κι η επανάληψη αυτής της τεχνικής μου δημιούργησε απορίες, εφόσον, όπως προείπα, σε άλλα σημεία υπάρχουν εκτενέστερες αφηγήσεις.

«Ο Καστανάνθρωπος» χτυπάει εκεί που δεν το περιμένεις, κρύβεται στις σκιές, έχει φτιάξει ένα σφιχτοδεμένο δίχτυ το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξηλώσει και επιτίθεται σε ανθρώπους που κάποιο κοινό στοιχείο πρέπει να έχουν αλλά ποιο είναι αυτό; Ενδιαφέροντες χαρακτήρες, ευρηματική εξέλιξη, ένα πρωτότυπο πρωταγωνιστικό ντουέτο, ρεαλισμός στους διαλόγους και στις πράξεις των ηρώων και μια ασφυκτική πλοκή είναι μερικά από τα θετικά χαρακτηριστικά της πρώτης εμφάνισης του συγγραφέα.

Βιβλίο Αναμονή
Τίτλος πρωτοτύπου Marko effekten
Συγγραφέας Jussi Adler-Olsen
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Λιβάνης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η πυκνή γραφή του Jussi Adler-Olsen με έριξε αμέσως στα άδυτα μιας παράνομης οικονομικής συμφωνίας που επετεύχθη για  να διασωθεί ένας τραπεζικός κολοσσός. Συναλλαγές εκατομμυρίων, θυσίες και απαιτήσεις για την εξασφάλιση της συνεχούς ροής των εσόδων που εκταμιεύονται σε αόρατους λογαριασμούς, μυστηριώδεις δολοφονίες στο Καμερούν κάποια στιγμή θ’ αφήσουν την άκρη του νήματος να φανεί μέσα από ένα τυχαίο λάθος. Έτσι κάποιος θα οδηγηθεί στα ίχνη και θα δολοφονηθεί. Τα παρακλάδια και οι διασυνδέσεις αδίστακτων ανθρώπων καταγράφονται και παρουσιάζονται με ενάργεια και σασπένς. Είναι τέτοιος ο τρόπος γραφής που αρχικά κρατούσα σημειώσεις για να μη χάσω ούτε λέξη από την πυκνογραμμένη πλοκή και για να κατανοήσω τις σχέσεις μεταξύ των ηρώων, μόνο και μόνο για να διαπιστώσω πως σύντομα ο θεματικός άξονας μετατοπίζεται σε άλλους χαρακτήρες κι από κει σε άλλους κι όλους αυτούς τους συναντάμε σταδιακά να αλλάζουν ριζικά (όχι απαραίτητα προς το καλύτερο) και τελικά να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής! Ο Adler-Olsen ξέρει να δημιουργεί ένα καλογραμμένο καλειδοσκόπιο επιμέρους ιστοριών που ενώνονται με αναπάντεχο τρόπο.

Ο Γουίλιαμ Σταρκ, με τον οποίο ξεκινάει το μυθιστόρημα, ξέρει πως αν κάποιος υφιστάμενος σημάνει συναγερμό με την υποψία κατάχρησης εξουσίας ή άλλης ατασθαλίας στον τρόπο διαχείρισης των κρατικών υποθέσεων μπαίνει σε κίνδυνο ο ίδιος, κι ας θεωρείται πλέον μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος, γιατί επίσημα είναι «καρφί» κι ίσως φυλακιστεί. Γεμάτος υποψίες («πότε ήταν η τελευταία φορά που ένα πρόγραμμα τόσο περιορισμένης εφαρμογής… είχε εξασφαλίσει τέτοια τεράστια χρηματοδότηση;») κι ανήσυχος πως τα κονδύλια μεταφέρονταν σε κρατικούς αξιωματούχους στη Γιαουντέ, αφήνοντας τις τοπικές αρχές να τα διαχειριστούν, σε μια χώρα που θεωρείται από τις πιο διεφθαρμένες του κόσμου, βρίσκεται σε μεγάλο ηθικό δίλημμα. Γιατί φεύγει λοιπόν από τη Δανία; Τι θα ανακαλύψει στην Αφρική και θ’ αναγκαστεί να γυρίσει πίσω;

Αμέσως μετά, με τον ίδιο ρεαλισμό παρουσιάζονται οι συνθήκες διαβίωσης του Μάρκο Τζέιμσον και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρά με τα παιδιά που βρίσκονται στην ίδια με αυτόν μοίρα. «Όλοι τους έμοιαζαν να μην αντέχουν άλλο. Να μην αντέχουν την καθημερινότητα, τη ζωή, τους εαυτούς τους» (σελ. 45). Ο Ζόλα τους διαφεντεύει σκληρά και ανελέητα, τιμωρεί, φτάνει στα άκρα, όμως δεν είναι μόνο ο συντονισμός των μικροκλοπών η δουλειά του. Κι έτσι ο Μάρκο το σκάει κι αυτό είναι η αρχή μιας «νέας» ζωής, γεμάτης στερήσεις, δεύτερες ευκαιρίες, ανατροπές και φυσικά με την ανάσα τη συμμορίας στον σβέρκο του και τη διαρκή αγωνία μην και τον βρουν.

Συνολικά το μυθιστόρημα είναι αρκετά δεμένο και ολοκληρωμένο, απλώς επί μέρους πλατειάζει και παρεμβάλλει κάποιες ιστορίες που καθυστερούν την εξέλιξη της κεντρικής ιδέας, όπως η υπόθεση εμπρησμού που έχουν αναλάβει στον Τομέα Q του Καρλ Μερκ που αναλύεται τόσο εκτενώς που δεν μπορώ να μη σκεφτώ πως έπρεπε να βρεθεί κάτι να μας απασχολήσει όσο ο Μάρκο ζούσε σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητά του. Επίσης, ο τρόπος ζωής του νεαρού παιδιού, τα καταφύγια που αλλάζει, αποτυπώνονται με πάρα πολλές λεπτομέρειες κι ομολογώ ότι κάποια σημεία τα προσπέρασα. Ο τρόπος όμως με τον οποίο διασταυρώνονται οι δύο αυτοί χαρακτήρες είναι έξυπνος και ευρηματικός, αν και θ’ αργήσουμε αρκετά να δούμε τους αστυνομικούς να καταλαβαίνουν τη σημασία της εξαφάνισης του άντρα που υποπίπτει στην αντίληψή τους με απρόσμενο τρόπο.

Όταν επιτέλους φτάνουμε στην καρδιά του μυθιστορήματος, αρχίζει μια μεγάλη σειρά από ανατροπές και καταιγιστικές εξελίξεις που τινάζουν στον αέρα όσα ξέραμε ήδη κι αρχίζει ένας αγώνας δρόμου για τον εντοπισμό των ενόχων και την αποκάλυψη της αλήθειας. Ανθρωποκυνηγητά, εκτελέσεις, εκβιασμοί, πληρωμένοι δολοφόνοι κι ένα θύμα που παίρνει απρόσμενα την τύχη του στα χέρια του, δυσκολεύοντας την ομαλή ροή των γεγονότων είναι μερικά μόνο από τα γνωρίσματα του συναρπαστικού αυτού βιβλίου.

Η τριτοπρόσωπη αφήγηση αλλάζει συνέχεια οπτικές γωνίες, μεταπηδά από τον ένα πρωταγωνιστή στον άλλον, χωρίς όμως να χάνεται η λογική συνέχεια των εξελίξεων. Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν το γεγονός πως σε κάποιες ανακρίσεις του Μερκ έχουμε στο ίδιο κεφάλαιο την οπτική γωνία του ανακριτή και αμέσως μετά του ανακρινόμενου. Αλήθειες και ψέματα, υπεκφυγές και αγώνας να εντοπιστεί η αλήθεια τοποθετούνται αντικριστά και δημιουργούν απολαυστικά χωρία εν τω μέσω των καταιγιστικών εξελίξεων που ανέφερα πριν. Φυσικά, υπάρχει και το χιούμορ, που είναι καλοδεχούμενο όταν ελαφραίνει τις ανυπόφορες στιγμές έντασης: «Έστριψε την καρέκλα του προς το μέρος του Καρλ, παρατηρώντας τον με εκείνο το κουρασμένο ύφος που παίρνει ένας γονιός όταν τα παιδιά στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου αρχίζουν να ρωτάνε αν κοντεύουν να φτάσουν στην Ιταλία, τη στιγμή που βρίσκονται σκάρτα δέκα χιλιόμετρα νότια της Κοπεγχάγης» (σελ. 76).

Ταυτόχρονα, έμαθα για πολλές εξελίξεις στις ζωές των αστυνομικών του Τμήματος Q που είχα γνωρίσει στο πρώτο βιβλίο της σειράς, κάτι που ταυτόχρονα όμως με στενοχώρησε, μιας και δεν έχω διαβάσει τα ενδιάμεσα κι έτσι ήρθα προ τετελεσμένου (η «Αναμονή» είναι το πέμπτο μυθιστόρημα). Ο Καρλ Μερκ, ερευνητής αστυνομικός στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών, προϊστάμενος στον Τομέα Q που λύνει ανεξιχνίαστες υποθέσεις, πιστεύει στη Ρόζε Κνούντσεν, μια αστυνομικό που δεν έχει εκπαιδευτεί πλήρως αλλά έχει επιλύσει δύο σημαντικές υποθέσεις του τμήματος, με την πιο παράδοξη εμφάνιση που θα μπορούσε να έχει αστυνομικός που επισκέπτεται ανθρώπους στα σπίτια τους: ένας απίθανος συνδυασμός emo και πανκ! Λαρς Μπιόρν αναπληρωτής διευθυντής του Τομέα Ανθρωποκτονιών, Μάρκους Γιάκομπσεν, επικεφαλής του Τμήματος Ανθρωποκτονιών, και κυρίως ο Χαφέζ αλ-Άσαντ είναι άνθρωποι που θα πρωταγωνιστήσουν σε ενδιαφέρουσες παράλληλες ιστορίες. Συμπάθειες και αντιπάθειες, σκληρά εργαζόμενοι και καρεκλοκένταυροι, προσωπική εμπάθεια και ατομικές επιδιώξεις δυσκολεύουν τη ροή των ερευνών και την καθημερινότητα, κυρίως του Καρλ.

Ειδικά ο Άσαντ, που έχει ζαλίσει τον προϊστάμενό του, Μερκ, με τους παραλληλισμούς του και τις παροιμίες του με τις καμήλες, έχει αρχίσει να γίνεται αστέρι πρώτου βεληνεκούς, εξακολουθεί να όμως κρατάει καλά κρυμμένα μυστικά κι αυτά επιτέλους θα έρθουν στο φως! Τι πραγματικά συμβαίνει λοιπόν και τι διαφεύγει της προσοχής του Καρλ Μερκ; Τέλος, ο Χάρντι, που είχε μείνει παράλυτος από απόπειρα δολοφονίας εν ώρα καθήκοντος στο πρώτο βιβλίο, χάρη στη βοήθεια ενός ικανού φυσιοθεραπευτή, άρχισε επιτέλους να αποκτά σταδιακά έναν υποτυπώδη έλεγχο των μυών του.

Η «Αναμονή» είναι ένα μυθιστόρημα που ξεδιπλώνεται πολύ ωραία, με έμφαση σε κάθε περιστατικό που οδήγησε στις κεντρικές εξελίξεις καθώς και στα καθαυτά γεγονότα, γραμμένο παραστατικά, ρεαλιστικά και συναρπαστικά. Προσεκτικά διαλεγμένοι χαρακτήρες, πρωτότυπος τρόπος σύνδεσης γεγονότων, σασπένς και αγωνία για τη συνέχεια είναι κάποια από τα θετικά χαρακτηριστικά του μυθιστορήματος.

Βιβλίο Ο φύλακας των χαμένων υποθέσεων
Τίτλος πρωτοτύπου Kvinden i buret
Συγγραφέας Jussi Adler-Olsen
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Λιβάνης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το 2002, η Μερέτε Λίνγκαρ, αντιπρόεδρος του Κόμματος των Δημοκρατών, εξαφανίζεται μυστηριωδώς από το πλοίο που τη μετέφερε από την Κοπεγχάγη στη Γερμανία. Ο αδερφός της, με σοβαρή νοητική αναπηρία ύστερα από τροχαίο ατύχημα, κλείνεται σε ίδρυμα. Το 2007 ο επιθεωρητής Καρλ Μερκ, πραγματικό πρόβλημα στους κόλπους της Αστυνομίας λόγω των δικών του μεθόδων που ακολουθεί, παραπετιέται σε ένα καινούργιο γραφείο που δημιουργείται αποκλειστικά για ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Ο Μερκ νιώθει σχεδόν ξοφλημένος ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές που του προκάλεσε η τελευταία επίθεση εν ώρα υπηρεσίας, μια επίθεση από αγνώστους που στοίχισε τη ζωή σε έναν συνάδελφό του κι έναν άλλον τον καθήλωσε παράλυτο στο κρεβάτι. Ο Μερκ ήταν εκεί αλλά είχε λιποψυχήσει και δεν επιτέθηκε στους δράστες. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, για βοηθό του του φόρτωσαν τον Άσαντ, έναν Σύριο πολιτικό πρόσφυγα που κρύβει κι αυτός τα δικά του μυστικά αλλά με τέτοια και τόση προσοχή στη λεπτομέρεια και ένα τόσο ακονισμένο μυαλό που πολλές φορές τον κατευθύνει σωστά!

Τυχαία η πρώτη υπόθεση που αναλαμβάνουν είναι η εξαφάνιση της Μερέτε. Ο τρόπος που διαλέγει ο συγγραφέας να μας παρουσιάσει την υπόθεση και τα βήματα της κλιμάκωσης κάνουν το μυθιστόρημα αγωνιώδες, ανατρεπτικό, κάτι που δε θα το αφήνετε από τα χέρια σας! Ορφανοτροφεία, διπλοπροσωπία, ψευδείς ταυτότητες, η μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής θαλάμων αποσυμπίεσης (τώρα πτωχευμένη), μια ανάπηρη γυναίκα, ένα στημένο τροχαίο ατύχημα, ένας ιστός άριστα φτιαγμένος για να πιάσει στα δίχτυα του τον ανυποψίαστο αναγνώστη που διψά για καλά αστυνομικά μυθιστορήματα!