Βιβλίο Η μπάλα 
Συγγραφέας Κωνσταντίνα Τασσοπούλου
Εικονογράφος Ρένια Μεταλληνού
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Νικόλας κατεβάζει την κούτα με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και βάζει τα κλάματα γιατί λείπει μια συγκεκριμένη μπάλα. Εξηγεί λοιπόν στην αδελφή του ποια σημαντικά γεγονότα της οικογενειακής τους ζωής είναι δεμένα με αυτήν την μπάλα και γιατί την ψάχνει σαν τρελός.

Η υπέροχη, συγκινητική και άκρως ατμοσφαιρική ιστορία της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου δείχνει με έξυπνο τρόπο το βάρος της απώλειας του ενός γονιού «που δουλεύει μακριά», ειδικά σε γιορτινές περιόδους, και πώς μπορεί να το αντιμετωπίσει ένα παιδί. Δυο αδέλφια λοιπόν που μεγαλώνουν με τον πατέρα στα καράβια και με τη μάνα σε μια δουλειά που της στερεί πολλές ώρες μαζί τους προσπαθούν να μαλακώσουν τον πόνο τους κάνοντας χαρούμενα και αισιόδοξα σχέδια. Η μπάλα είναι ο συνδετικός κρίκος του Νικόλα και της αδελφής του με τα πρώτα τους Χριστούγεννα, με το αγαπημένο τους γλυκό που έφτιαχνε η μαμά και τελικά με την αναχώρηση του πατέρα «στα καράβια». Η μπάλα μπορεί τελικά να γίνει μια χρυσόσκονη από σπασμένα γυαλάκια που θα γεφυρώσει την απόσταση με τον μπαμπά και έτσι να γλυκάνει λίγο την απώλειά του. Μια συγκινητική ιστορία που λειαίνει τις «σκληρές γωνίες» της ζωής των δύο παιδιών και δείχνει πώς μπορεί ένα αγαπημένο στολίδι να συνδεθεί με σημαντικές στιγμές από τις πρώτες τους αναμνήσεις, να τα ενώσει με τον απόντα μπαμπά και, γιατί όχι, να τα βοηθήσει να καταλάβουν το ένα το άλλο και να έρθουν πιο κοντά.

Η εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού ζωντανεύει υποδειγματικά το κείμενο συνδυάζοντας άψογα το ρεαλιστικό με το φαντασιακό στοιχείο. Έχουμε την καθημερινότητα του Νικόλα και της αδελφής του εν όψει των Χριστουγέννων, όμορφες αναμνήσεις με αφορμή την μπάλα και τελικά το αγαπημένο στολίδι συνδέει αναπάντεχα το σπιτικό τους με το ταξίδι του μπαμπά και με τις πολύτιμες στιγμές με τη μαμά. Στις σελίδες κυριαρχεί το σκούρο φόντο που όμως αφήνει περιθώριο να δούμε τι διαδραματίζεται στο πρώτο επίπεδο, όπου υπάρχει ποικιλία εκφράσεων, οπτικών γωνιών και χρωμάτων. Υπέροχες χριστουγεννιάτικες και οικογενειακές εικόνες αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το παραμύθι.

Βιβλίο Το Μικρό Πάπιγκο
Συγγραφέας Θοδωρής Γεωργακόπουλος
Εικονογράφος Mariana Rio
Κατηγορία Παραμύθι / Αλληγορία
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια φορά κι έναν καιρό, ψηλά πάνω σ’ ένα όμορφο βουνό, ήταν το Μικρό Πάπιγκο. Ένα χωριό με λίγα σπίτια, λίγους κατοίκους, λίγα αυτοκίνητα κι αυτό δεν του άρεσε καθόλου. Ήθελε να γίνει μια μεγάλη πόλη αλλά δεν ήξερε πώς. Ζητά λοιπόν τη βοήθεια του αδελφού του, Μεγάλου Πάπιγκου, που δε θέλει το αδελφάκι του ν’ αλλάξει, ρωτάει από δω, ρωτάει από κει, ακόμη και τα Ιωάννινα ρωτάει κι η απάντηση ίδια: «Μείνε μικρό, τρυφερό, καθαρό και ήσυχο»! Τότε, στρέφεται στη Νέα Υόρκη και η συζήτησή τους θα γεννήσει μια πρωτοφανή ιδέα!

Ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος έγραψε μια έξυπνη αλληγορία για όσους θέλουν να αλλάξουν και δεν τους αρέσει αυτό που είναι και την εμπλουτίζει με ιδέες που θα συναρπάσουν τα μικρά παιδιά. Βρήκα πολύ πρωτότυπη την πλοκή και μου άρεσε ο τρόπος γραφής με τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις (αφού το Πάπιγκο ρωτάει διάφορες πόλεις και χωριά), με την ποικιλία των συνωνύμων (αφού το χωριό παίρνει την ίδια απάντηση σχεδόν απ’ όλους) και κυρίως με το απροσδόκητο τέλος που θα ξετρελάνει τους μικρούς αναγνώστες και θα πυροδοτήσει τη φαντασία τους! Οι συζητήσεις μεταξύ των πόλεων και των χωριών γίνονται αντιληπτά από τους ανθρώπους ως αεράκι, άνεμος, θύελλα, μιας και το Πάπιγκο φωνάζει όλο και δυνατότερα για να ακουστεί σε μακρινές αποστάσεις και στο τέλος τα αποτελέσματα της κουβέντας του χωριού με τη Νέα Υόρκη φέρνουν μια νέα τάξη πραγμάτων.

Η εικονογράφηση της Mariana Rio φαίνεται απλή και σχεδόν μονοδιάστατη, μιας και σε κάθε σελίδα αποτυπώνονται τα χωριά και οι πόλεις με παρόμοιο τρόπο ενώ τα χρώματα είναι κυρίως το μαύρο, το λαδί, το άσπρο, το κόκκινο και το γκρι. Αν προσέξει όμως κανείς καλύτερα θα δει κάποιες λεπτομέρειες που δε φαίνονται με την πρώτη ματιά και δείχνουν έντονη κινητικότητα από τους κατοίκους που πηγαίνουν στις δουλειές τους, διαβάζουν, συναναστρέφονται ενώ κάπου κάπου φαίνεται μια παιδική χαρά, μια εκκλησία, ένα αυτοκίνητο. Μέσα από την απλότητα των γραμμών και την αδρή σκιαγράφηση ζωντανεύουν οι διαφορές των πόλεων και των χωριών ενώ μου έκανε εντύπωση η ποικιλία της αποτύπωσης των δέντρων, άλλα στρογγυλά, άλλα με γυμνά κλαριά, άλλα με πολλά και άλλα με λίγα φύλλα. Μια απλή, σχεδόν απλοϊκή απεικόνιση, με αρκετή δουλειά και λεπτομέρεια όμως.

Βιβλίο Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού 
Συγγραφέας Ελένη Πριοβόλου
Εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα μωρό και μια φάλαινα μπελούγκα γεννιούνται την ίδια μέρα και στιγμή, η Ραμού σε μαιευτήριο και η Μπελού σε ενυδρείο. Διαφορετικά πλάσματα σε διαφορετικούς τόπους αλλά με έναν μαγικό τρόπο η μία βρέθηκε στο μυαλό της άλλης. Έγιναν αχώριστες, παίζουν και γελάνε μαζί. Ταυτόχρονα, η μαμά της Ραμού ανησυχεί που η κόρη της μιλάει μόνη της σε μια φάλαινα που ζει στο ενυδρείο αλλά δεν τη βλέπει. Η μαμά της τελικά υπαναχώρησε με τη «φανταστική φίλη» του παιδιού της, οι συμμαθητές της όμως την αποπαίρνουν: «Μας τρελαίνεις με τις ψεύτικες ιστορίες σου για μια φάλαινα που κανένας δε βλέπει ούτε ακούει». Από την άλλη, το ίδιο ανησυχεί και η μαμά φάλαινα, που το παιδί της της μιλάει για το κοριτσάκι και πιστεύει πως ίσως είναι κάποιο από τα παιδιά που επισκέπτονται το ενυδρείο. Ναι αλλά η Μπελού δεν ασχολείται με κανένα από αυτά όταν τη φωνάζουν και στενοχωριέται που τους λέει για τη φίλη της αλλά δεν πιστεύει κανείς για «το κορίτσι που ζει μέσα στο νερό».

Η Ελένη Πριοβόλου έγραψε ένα πρωτότυπο, αν και λίγο δύσκολο, παραμύθι για την αποδοχή και τη διαφορετικότητα. Χρησιμοποιεί τη φανταστική σχέση δύο ετερόκλητων πλασμάτων που όμως βρήκαν τρόπο και επικοινωνούν για να δείξει στα παιδιά πως, αν βλέπουν μια διαφορετική συμπεριφορά σε κάποιον γύρω τους, υπάρχουν τρόποι να τον προσεγγίσουν. Δε χρειάζεται να θυμώνουν που δεν κατανοούν το σύμπαν του ούτε να τον απομακρύνουν ή να τον αποθαρρύνουν. Αντιθέτως, η αγάπη και η φαντασία μπορούν να δημιουργήσουν έναν κόσμο όπου «τα αδύνατα γίνονται δυνατά χάρη στην αποδοχή και την αγάπη». Η συγγραφέας αφήνει την ιστορία να μιλήσει με διάφορους και διαφορετικούς τρόπους στην ψυχή των παιδιών, συνιστώ όμως να υπάρξει βοήθεια από έναν μεγαλύτερο για καλύτερη κατανόηση των εννοιών. Σε πρώτο επίπεδο, η απλή ανάγνωση μιας χαριτωμένης ιστορίας για δυο πλάσματα που επικοινωνούν ψυχικά θα κερδίσει τα παιδιά, τα υπέροχα νοήματα και η βασική ιδέα του βιβλίου όμως θα κατανοηθούν καλύτερα με όποιον βοηθήσει τους μικρούς αναγνώστες επ’ αυτού, μιλώντας μαζί τους για τη συναίσθηση, την αποδοχή, τη φαντασία κλπ.

Η εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη βαδίζει στα ίδια χνάρια του φαντασιακού με την ιστορία, αποτυπώνοντας με αδρές γραμμές και χωρίς λεπτομέρειες τους διαφορετικούς κόσμους της Ραμού και της Μπελού. Με βασικά χρώματα για φόντο (κίτρινο το παιδί, μπλε η φάλαινα) που αναμιγνύονται αρμονικά δημιουργείται ένας υπέροχος συγκερασμός των δύο κόσμων και απολαμβάνουμε τις περιπέτειες της Ραμού και της Μπελού στην προσπάθειά τους να κερδίσουν τον κόσμο γύρω τους και να τους εντάξει στο μικρόκοσμό τους.

Δυο πλάσματα, δυο κόσμοι, μία μορφή αγάπης, αυτή που δεν κάνει διακρίσεις.

Βιβλίο Ένας άνθρωπος από μέταλλο
Συγγραφέας Νίκος Αντωνίου
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Μάρκος δυσκολεύεται να κοιμηθεί τα βράδια γιατί έχει βρει τον τρόπο να ταξιδεύει με τη σχολική του τσάντα σε διάφορα μέρη και τόπους, να συναντά άλλους ανθρώπους, να γνωρίζει διαφορετικούς πολιτισμούς. Μια φορά λοιπόν ταξιδεύει σ’ έναν πλανήτη όπου ζουν δυο πλάσματα από μέταλλο, εκ των οποίων το ένα κουτσαίνει. Ο Σεν θέλει να πάει με τον Έπι στην πόλη για να τον ανακυκλώσει και καθ’ οδόν συναντούν διάφορα εμπόδια, χάρη στα οποία ο Μάρκος εξηγεί στους νέους του φίλους σημαντικές έννοιες που αποτελούν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά γνωρίσματα για να είναι κάποιος άνθρωπος. Έτσι λοιπόν, πρέπει να νοιαζόμαστε για τους φίλους μας και να μην τους εγκαταλείπουμε στα δύσκολα, να είμαστε συνετοί και να αποφεύγουμε να μπλέκουμε σε κοροϊδίες, να σεβόμαστε τη ζωή κάποιου και να μην του τη στερούμε, να μην αποφασίζουμε να τον παροπλίσουμε όταν μεγαλώσει και «χαλάσει» αλλά τότε να του δείξουμε ακόμη μεγαλύτερη αγάπη και φροντίδα. Ο άνθρωπος «Δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται» και τα πλάσματα μπερδεύονται: «Εσείς οι άνθρωποι κάνετε τα πράγματα δύσκολα». Τότε έρχεται μια κρίσιμη στιγμή για τον Σεν που πρέπει να πάρει μια δύσκολη απόφαση.

Μια πολύ συγκινητική και τρυφερή ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά, χάρη στην απειρία δύο γλυκών πλασμάτων, τη σύνεση, την επιλογή και τις συνέπειές της, την αγάπη, τη φιλία και πολλά άλλα με ένα τέλος που δεν το περίμενα και μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Με απλό λεξιλόγιο και με αφορμή διάφορα περιστατικά που η αστείρευτη φαντασία του συγγραφέα παραθέτει στο κείμενο μπορούμε να γνωρίσουμε ποικίλα συναισθήματα, να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας και να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να υποστηρίζουμε κάποιον που διαφέρει από μας.

Η εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα είναι υπέροχη και ζωντανεύει με τον καλύτερο τρόπο όχι μόνο τον φανταστικό πλανήτη που επισκέπτεται ο Μάρκος αλλά και διάφορα στιγμιότυπα του παιδιού από τα συναρπαστικά ταξίδια του. Ο Σεν και ο Έπι αποτυπώνονται με χαριτωμένα ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά και η ιστορία τους ζωντανεύει με πρωτότυπες οπτικές γωνίες, πληθώρα συναρπαστικών λεπτομερειών από τον πλανήτη τους και απρόσμενες προοπτικές. Πάντως, θα προτιμούσα να υπάρχουν πιο ζωηρά χρώματα κι όχι η επιλογή της σέπιας που χαρίζει μεν μια υποβλητική ατμόσφαιρα αλλά δε δίνει το απαραίτητο φως που χρειάζεται ένα παιδικό βιβλίο για να τραβήξει το βλέμμα των παιδιών.

Μια ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά πως οι άνθρωποι δεν καθορίζονται από τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά αλλά από τις επιλογές, τις συμπεριφορές και τις πράξεις τους.

Βιβλίο Το μολύβι που μάλωσε με την ξύστρα 
Συγγραφέας Χριστίνα Μάρκου
Εικονογράφος Βιβή Μαρκάτου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία ξεκινάει τον Σεπτέμβρη, όπου γονείς και παιδιά διαλέγουν υλικά για τη νέα σχολική χρονιά κι όσα αντικείμενα αγοράζονται αποχαιρετούν τους φίλους τους στα ράφια. Έτσι και το μολύβι με την ξύστρα, από μεγάλη τύχη θα συνεχίσουν να είναι μαζί και θα πάνε σχολείο στην ίδια κασετίνα, αυτήν της Μαρίας που τα διάλεξε. Πόσο όμορφα και παραστατικά ζωντανεύει η συγγραφέας την παρέα των αντικειμένων που αγωνιούν για την αυριανή μέρα! Για παράδειγμα, το κόκκινο τετράδιο άκουσε πως θα το χρησιμοποιήσουν στην αντιγραφή, το τετράδιο της ορθογραφίας ελπίζει να μην το γεμίσουν λάθη αλλά κι έτσι να γίνει η γόμα θα είναι πάντα μαζί του κλπ. Πράγματι, την επόμενη μέρα στο σχολείο, η Μαρία θα γράψει την πρώτη της έκθεση με το μπλε ριγωτό μολύβι και προσπαθεί να το κρατήσει σωστά για να κάνει τα καλύτερά της γράμματα. «Το μολύβι είχε ανατριχιάσει ολόκληρο… Είχε βρει το νόημα της ζωής… Επιτελούσε το σκοπό του: έγραφε!». Με χαρά λοιπόν η ξύστρα βοηθούσε τον καλύτερό της φίλο να γίνει μυτερός, μόνο που το μολύβι θεωρεί τον εαυτό του σημαντικό και αρχίζει να επαίρεται. Τι θα γίνει τότε; Πόσο πολύ πληγώθηκε η ξύστρα; Πώς θα αντιδράσει το μολύβι όταν δει πόσο χρήσιμα φαίνονται τα άλλα μολύβια; Θα δεχτεί τη βοήθεια του ταλαιπωρημένου τετραδίου της Γλώσσας, πάνω στο οποίο η Μαρία έμαθε τα πρώτα της γράμματα; Πώς θα καταλάβει την αξία της συγνώμης αλλά και της χρησιμότητας;

Η Χριστίνα Μάρκου έγραψε μια τρυφερή και γλυκιά ιστορία γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις. Πλούσιο λεξιλόγιο, πολυεπίπεδη πλοκή και διαχρονικά μηνύματα κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των μικρών αναγνωστών και ο ανθρωπομορφισμός των αντικειμένων που χρησιμοποιούν στην καθημερινότητά τους θα τα βοηθήσουν στην κατανόηση του παραμυθιού. Μου άρεσε πολύ η ανάπτυξη και η εξέλιξη της ιστορίας, με το μολύβι και την ξύστρα, φίλοι παντοτινοί, σταδιακά να οδηγούνται στον τσακωμό, και πώς αντέδρασε το μολύβι στον εκούσιο αποκλεισμό του. Είναι αλήθεια πως, αν δεν προσφέρουμε κάτι σε κάποιον, αν δε φανούμε κάπου χρήσιμοι, θα είμαστε άδειοι και κενοί, έτσι δε θα εξελιχθούμε, δε θα γίνουμε καλύτεροι. Επιπλέον, αυτή η αλλαγή πρέπει να γίνει σταδιακά και οφείλουμε στον εαυτό μας να προχωρήσουμε μπροστά παρά τις δυσκολίες των αλλαγών στην αρχή. Μόνο με επιμονή και προσπάθεια θα γράψουμε τη δική μας ιστορία. Καλό είναι επίσης να βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας και να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, για παράδειγμα το μολύβι δεν είχε σκεφτεί πως, γράφοντας πάνω στα τετράδια, τα αλλάζει κι αυτά με τη σειρά του, τα μεταμορφώνει!

Η ιστορία έχει όμως και δεύτερες αναγνώσεις για όποιον θέλει να εντρυφήσει περισσότερο: τα σχολικά συζητούν μεταξύ τους στην περσινή σχολική τσάντα της Μαρίας ενώ σημαντική βοήθεια στο μολύβι δίνει το ταλαιπωρημένο προπέρσινο τετράδιο της Γλώσσας, λεπτομέρειες που υποδόρια δείχνουν πως δε χρειάζεται τα παιδιά να αποκτούν συνεχώς καινούργια πράγματα εφόσον αυτά που έχουν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμα, να μην τα κακομαθαίνουμε δηλαδή και να μην τα γαλουχούμε με τη λαχτάρα να αποκτούν διαρκώς αντικείμενα που ίσως να μη χρησιμοποιήσουν και ποτέ αν τα έχουν σε πληθώρα και, κυρίως, να μην εκτιμήσουν το πώς τα αποκτούν. Τέλος, η εικονογράφηση της Βιβής Μαρκάτου είναι γεμάτη χρώματα και άκρως ρεαλιστική. Τα αντικείμενα έχουν εκφραστικότητα και σωστές διαστάσεις μέσα στον χώρο όπου αποτυπώνονται ενώ το φόντο είναι κυρίως αφαιρετικό, αφήνοντας έτσι να δοθεί έμφαση στα σχολικά είδη της ιστορίας και να ξεδιπλωθεί η ιστορία.

«Το μολύβι που μάλωσε με την ξύστρα» είναι ένα τρυφερό και ρεαλιστικό παραμύθι για παιδιά από 6 ετών και πάνω που θα βοηθήσει τα παιδιά να βελτιωθούν, να εξελιχθούν, να κατανοήσουν τη θέση τους στον φιλικό και οικογενειακό τους κύκλο, να αγαπήσουν την προσφορά στον άλλον και να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους. Πόσο τρυφερή η συμβουλή: «Γράψε, γι’ αυτό έχεις γεννηθεί. Γράψε κι ας υπάρχει κίνδυνος να τελειώσει το μελάνι σου. Γράψε τη δική σου ιστορία. Γράψε!». Ελάτε λοιπόν να δούμε γιατί το μολύβι μάλωσε με την ξύστρα και πώς μπορούμε να τους τα ξαναφτιάξουμε.

Βιβλίο Στο μάτι του ταύρου 
Συγγραφέας Δώρος Αντωνιάδης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για την πρώτη υπόθεση του αστυνόμου Ελευθεριάδη και περιέχει σε ικανοποιητικό βαθμό όλα τα εχέγγυα ενός καλού αστυνομικού μυθιστορήματος. Γρίφοι, ανατροπές και κλιμακούμενη πλοκή δε με άφησαν σε ησυχία και προσπαθούσα να καταλάβω τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα θύματα. Οι εγκυκλοπαιδικές αναφορές σε μαθηματικά προβλήματα και επιστήμονες με βοήθησαν να καταλάβω τι γίνεται στο μυαλό του δολοφόνου και δεν κουράστηκα από την παράθεσή τους. Το Ξυράφι του Όκαμ, η κατοπτρική γραφή, η ακολουθία Φιμπονάτσι και άλλα παίζουν τον ρόλο τους στην ιστορία κι έρχονται στο φως σταδιακά, συμπληρώνοντας κάθε φορά κι ένα διαφορετικό κενό. Με βοηθό τον Νίκο Αθανασίου που θα πάρει τη θέση του όταν οριστικοποιηθεί η παραίτησή του, ο Ελευθεριάδης αγωνίζεται να βρει τον δολοφόνο.

Ο ήρωας του βιβλίου μόλις υπέβαλε την παραίτησή του, εκπλήσσοντας τους πάντες στη δουλειά του. Γιατί είναι ψυχρός τελευταία με τη γυναίκα του και απόμακρος με τα παιδιά του; Τι αποφάσεις πήρε; Βήμα προς βήμα παρακολουθούμε μαζί με την επίλυση της υπόθεσης τη διάλυση του γάμου του με την Ελπίδα, τα νεύρα, τον θυμό, τα όρια στα οποία έφτασε η Ελπίδα εδώ και καιρό. Μήπως λοιπόν αυτή η υπόθεση, κι ας είναι η τελευταία, αποτελέσει τη θρυαλλίδα για ριζικές αποφάσεις; Τα μαθηματικά είναι η μεγάλη αγάπη του αστυνόμου αλλά η δουλειά του δεν τον άφησε να ολοκληρώσει τις αντίστοιχες σπουδές, ήρθε έπειτα κι η Ελπίδα στη ζωή του κι όλα άλλαξαν οριστικά. Αγαπάει επίσης τις μηχανές, κάτοχος ο ίδιος μιας Ζ1000 που περιγράφεται παραστατικά και μεταδίδει την αίσθηση της ταχύτητας και του κινδύνου. Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε την κατά τρία χρόνια μικρότερη αδελφή του Πέτρου, Άννα, η οποία είναι παντρεμένη με τον Μανόλη, τον καλύτερο φίλο του. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από την Μπιάφρα κι έφτασε έγκυος στην Ελλάδα. Ο Μανόλης είναι καλοσυνάτος, έξυπνος και δυνατός, καταφέρνοντας να επιβιώσει με την έξαρση του ρατσισμού και την ξενοφοβία. Το ζευγάρι έχει κι αυτό τον δικό του ρόλο στο μυθιστόρημα, εμπλουτίζοντας έτσι την πλοκή.

Τα κεφάλαια πότε μας φέρνουν στο παρόν και πότε μας γυρνάνε είκοσι χρόνια πριν, ξεδιπλώνοντας δυο παράλληλες ιστορίες φαινομενικά αταίριαστες, οι οποίες όμως θα κουμπώσουν απροσδόκητα στο κατάλληλο σημείο. Στη Θεσσαλονίκη του χτες λοιπόν ξεδιπλώνεται η ζωή του ψυχολόγου που δολοφονήθηκε, η φοιτητική του ζωή, το στέκι του όπου έπαιζε βελάκια, πώς έμπλεξε με μια μυστηριώδη υπόθεση χάρη σ’ έναν περίεργο τύπο που του φορτώθηκε ξαφνικά και με μια Ελένη. Καμάρα, Εστία, Εγνατία και άλλα σημεία της πόλης δίνουν τον παλμό της φοιτητικής ζωής της συμπρωτεύουσας και παρακολουθούμε ένα περίεργο παιχνίδι για γερούς λύτες. Στα θετικά της γραφής είναι οι λεπτομερείς αλλά όχι κουραστικές περιγραφές των τόπων του εγκλήματος ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα (μέχρι και σχεδιαγράμματα υπάρχουν!), η γρήγορη δράση, οι κινηματογραφικές σχεδόν σκηνές και οι ενδιαφέρουσες παρομοιώσεις («Το στομάχι μου γουργουρίζει σαν 72άρι παπάκι με μανιβέλα που δεν παίρνει μπροστά»), στοιχεία που συγκροτούν ένα καλό ελληνικό νουάρ.

Το μυθιστόρημα «Στο μάτι του ταύρου» είναι το πρώτο της σειράς περιπετειών με ήρωα τον αστυνόμο Πέτρο Ελευθεριάδη και η αρχή μιας ιστορίας που βελτιώνεται από βιβλίο σε βιβλίο, με τους χαρακτήρες να εμφανίζονται και να αποσύρονται κάθε φορά, δημιουργώντας ένα ελκυστικό και ενδιαφέρον για τον αναγνώστη σύμπαν. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα το βρήκα λίγο πιο αδύναμο από τα επόμενα αλλά ας μην ξεχνάμε πως ήταν η πρώτη εμφάνιση του συγγραφέα. Γι’ αυτόν τον λόγο και δεν επηρεάστηκα αρνητικά από την αποκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του ενόχου, τα κίνητρα του οποίου έδειχναν αληθοφανή αλλά εμένα δε με έπεισαν ούτε από την εμφάνιση ενός από μηχανής θεού που μπερδεύει τις εξελίξεις ώστε να οδηγηθούμε στο ανατρεπτικότατο (προσωρινό) τέλος. Μαθηματικά λοιπόν και αστυνομικό μυστήριο με γρίφους, τι καλύτερο για ξενύχτι;

Βιβλίο Τα λαστιχένια παπούτσια
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Γιώτα Κοκκόση
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Κάθε καλοκαίρι η Εύα αγοράζει καινούργια λαστιχένια παπούτσια για τη θάλασσα. Θέλει να τρέχει στα βότσαλα χωρίς να πονάνε τα πόδια της και να περπατάει με άνεση στα βράχια. Με την παρέα της παίζουν κάθε μέρα στην παραλία, ψάχνουν για πεταλίδες, κυνηγάνε καβούρια, μαζεύουν αλάτι, βάζουν όλη τους τη φαντασία για να περνάνε καλά. Μια μέρα ένας γλάρος σουλατσάρει στην αμμουδιά και τα παιδιά τον ακολουθούν, διαπιστώνοντας κάτι συναρπαστικό!

Η Δέσποινα Λιαράκου, μέσα από παραστατικές και ρεαλιστικές περιγραφές οικείων περιστατικών (και ποιος δεν έχει κάνει δίπλα στη θάλασσα όσα ζωντανεύει με τη γραφή της) καταφέρνει να περάσει όμορφα μηνύματα γύρω από τη διαφορετικότητα, την αυτοδιάθεση και την ατομική ελευθερία. Τα παιδιά παίζουν φορώντας πλαστικά παπουτσάκια κι έτσι έχουμε μια ομοιομορφία, αν τα βγάλει όμως κάποιος θα διαπιστώσει πως ο βηματισμός του και τα ίχνη του στην άμμο ποικίλλουν. Αυτή η παρατήρηση εμπλουτίζει τα παιχνίδια των παιδιών του βιβλίου και ταυτόχρονα δίνει στους μικρούς αναγνώστες να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να ξεχωρίζουμε από το σύνολο, πιστεύοντας στον εαυτό μας και χαράζοντας το δικό μας μονοπάτι. Το τέλος είναι πολύ συγκινητικό και δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την προσωπική εξέλιξη μέσα από την επαφή με τη φύση και το αισθητηριακό παιχνίδι. Η εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση μυρίζει καλοκαίρι. Χρυσαφένια άμμος και γαλάζια θάλασσα πλημμυρίζουν τις σελίδες ενώ τα παιδιά αποτυπώνονται αδρά και με ρεαλιστικές λεπτομέρειες. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες αποτυπώνουν την καθημερινότητα των μικρών πρωταγωνιστών στην ακτή σαν κάδρα από εικόνες του καλοκαιριού που έχει ζήσει ο καθένας μας. Χαρά, ανεμελιά, ξενοιασιά, φως στολίζουν τη δουλειά της εικονογράφου και δημιουργούν αξέχαστα στιγμιότυπα που πυροδοτούν τη φαντασία και συμπληρώνουν ιδανικά το κείμενο.

Βιβλίο Μικρές ελληνικές ιστορίες
Συγγραφέας Γιολάντα Χατζή
Εικονογράφος Πέτρος Χριστούλιας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Γιολάντα Χατζή, σε συνεργασία με τον εικονογράφο Πέτρο Χριστούλια, κάνει ένα τολμηρό βήμα: να μιλήσει σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας για τα χρόνια της ζύμωσης της Επανάστασης του 1821. Με αγάπη και ενδιαφέρον ζωντανεύει περιστατικά που οδήγησαν σταδιακά στον ξεσηκωμό του γένους και καταγράφει πολύτιμες στιγμές γεμάτες ιδεολογία, ηρωισμό, αγάπη για την πατρίδα και την ελευθερία.

Το έβδομο βιβλίο της σειράς αφορά τη συναρπαστική ζωή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο οποίος από παιδί ορκίστηκε να εκδικηθεί τους Τούρκους για τις ταπεινώσεις που έζησε. Παρακολουθούμε λοιπόν τη ζωή του ως τη στιγμή που το έσκασε στη Ζάκυνθο για να καταταγεί στον αγγλικό στρατό κι από κει στα βουνά του Μοριά όπου μαζεύει κόσμο για τον ξεσηκωμό αλλά και στα Δερβενάκια, στη μάχη των οποίων έγινε γνωστός ήρωας. Το κείμενο είναι απλό αλλά παραστατικό, βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν τις καταβολές και την πορεία του Κολοκοτρώνη, τα εντάσσει σωστά στο κλίμα της εποχής και του τόπου ενώ το γλωσσάρι στο τέλος τα βοηθάει να κατανοήσουν καλύτερα το κείμενο. Η εικονογράφηση είναι έξυπνη, με τους περισσότερους ήρωες του παραμυθιού να έχουν τη μορφή ζώων (σκύλοι, χελώνες, κόκορες, ταύροι), κάτι που βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να απολαύσουν την ιστορία. Προσέξτε το γεγονός πως ο Δράμαλης έχει στην κουστωδία του τίγρεις και καμήλες ως ακολούθους, κάτι που δείχνει τη φροντίδα του εικονογράφου για τη λεπτομέρεια. Απρόσμενες λεπτομέρειες, ρεαλισμός, πολλά και όμορφα χρώματα ενισχύουν τη φαντασία και συμπληρώνουν ιδανικά το κείμενο.

Ομολογώ πως το λεξιλόγιο και οι πληροφορίες που δίνονται ίσως δυσκολέψουν τα παιδιά στα οποία απευθύνονται τα βιβλία, εδώ όμως είναι απαραίτητη μια ευδόκιμη συνεργασία με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς ώστε οι μικροί αναγνώστες να μην επηρεαστούν αλλά να ενσκήψουν με ενδιαφέρον και φιλομάθεια πάνω από τις άγνωστες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας που διαμόρφωσαν την πορεία της πατρίδας μας. Το γλωσσάρι μάλιστα στο τέλος των βιβλίων θα βοηθήσει εποικοδομητικά αυτήν τη συναρπαστική αναγνωστική περιπέτεια, υπερκερνώντας τυχόν προβλήματα και εμπόδια. Η μάθηση πρέπει να είναι διαρκής και να εμπλουτίζεται συνεχώς, επομένως ένα πιο πλούσιο λεξιλόγιο ή κάποιες ιδέες που δεν έχουν κατανοήσει πλήρως σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά καλό είναι να παρουσιάζονται εύληπτα και διασκεδαστικά, όπως ακριβώς προτείνει η Γιολάντα Χατζή, ώστε να τα κάνουν αναπόσπαστο κτήμα τους. «Μικρές ελληνικές ιστορίες» λοιπόν για παιδιά από 5 ετών και πάνω, κατάλληλες για να μάθουν με εύληπτο τρόπο οι μικροί αναγνώστες τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος μας. Είναι μια σειρά βιβλίων που αξίζει να εμπιστευτούν γονείς και εκπαιδευτικοί και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κατανοήσουν σωστά σημαντικές περιόδους της ελληνικής Ιστορίας.

Βιβλίο Ήμουν ένας bully 
Τίτλος πρωτοτύπου Ero un bullo
Συγγραφέας Andrea Franzoso
Μεταφραστής Φοίβος Μπότσης
Κατηγορία Εφηβικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Andrea Franzoso έγραψε ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα που απευθύνεται κυρίως σε εφήβους αλλά και σε ενήλικες. Με γρήγορες εξελίξεις και πολλές αλλαγές στη ζωή του πρωταγωνιστή, καταγράφει το πώς και το γιατί ενός έφηβου επαναστάτη και ενήλικου μικροκακοποιού που προσπαθεί να καταλάβει ποια είναι η θέση του στην κοινωνία και κυρίως ποιος φταίει και έχει συγκεντρώσει τόσο θυμό μέσα του. Παρ’ όλο που στην περίληψη του οπισθόφυλλου αναγράφεται ένας ιερέας ως σημαντικό πρόσωπο, δεν είναι μόνο ο Ντον Κλαούντιο που επηρεάζει τον Ντάνιελ αλλά πολλά πρόσωπα σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του: συμμαθητές, κολλητοί, οι κοπέλες του, συγκρατούμενοι, ψυχολόγοι, όλοι τους τον βοηθάνε να χωθεί βαθύτερα στα λάθη ή τον κρατούν στην επιφάνεια. Ο συγγραφέας δεν είναι επικριτικός ούτε υποκειμενικός, αντίθετα, παρακολουθεί από κοντά τον ήρωα του βιβλίου του και καταγράφει με ακρίβεια τα περιστατικά και τις συνθήκες που θα τον οδηγήσουν στον κακό ή / και στον έντιμο δρόμο, με τις εξελίξεις πότε να πηγαίνουν προς τη μια μεριά και πότε προς την άλλη, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζει ο αναγνώστης πού θα καταλήξει όλη αυτή η περιπέτεια.

Η δράση εκτυλίσσεται κυρίως  στην υποβαθμισμένη περιοχή του Κουάρτο Οτζάρο στο Μιλάνο όπου έφτασαν οι γονείς του Ντάνιελ για να ξεκινήσουν να επιβιώνουν με δουλειές του ποδαριού και μαθαίνουμε για την άσχημη μεταξύ τους σχέση που συχνά κατέληγε σε ξύλο κι από τις δυο μεριές, με καβγάδες για ασήμαντο λόγο, με τη μνησικακία και την περιφρόνηση να τους κατακλύζει, οπότε δε συγκρατούνταν ούτε μπροστά στα παιδιά, στον Ντάνιελ και στη μεγαλύτερή του αδελφή, Λουτσία. Ο πατέρας ποτέ δε συμπαραστάθηκε στον γιο του, αντίθετα, τον τσάκιζε λεκτικά χωρίς έλεος ενώ και οι δυο γονείς έκαναν λάθος χειρισμούς στην ανατροφή των παιδιών τους: ο Ντάνιελ είναι το χαϊδεμένο και τη μεγαλύτερή του αδελφή τη βάζουν να υποχωρεί στις απαιτήσεις του αλλά αν παραπονιόταν της ζητούσαν να δείξει ωριμότητα! Ο πατέρας φέρεται απαξιωτικά στον γιο του και τον προσβάλλει, διαλέγει με ακρίβεια τις πιο αιχμηρές λέξεις και δε διστάζει να σηκώσει χέρι όχι μόνο στη γυναίκα του μα και στην κόρη του. Αυτό το οικογενειακό περιβάλλον κάνει τον Ντάνιελ να μαζεύει θυμό, σιωπηλό, παγερό θυμό έτοιμο να εκραγεί.

Με αυτό το βάρος, ο μικρός ήρωας του βιβλίου πηγαίνει στο γυμνάσιο: «Το καλό παιδί έψαχνε τον δικό του χώρο, που του τον είχαν αρνηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ήταν θυμωμένος…Με όποιον του είχε κλέψει τα παιδικά του χρόνια. Με όσους ήταν πιο τυχεροί από εκείνον. Με όποιον ήταν ευτυχισμένος» (σελ. 29). Ζαβολιές, αποβολές, τιμωρίες, βίαια περιστατικά, εκφοβισμός αδύναμων μαθητών, έρωτας με διάφορες κοπέλες, ακόμα και παράλληλες σχέσεις. Στο πλάι του, ο κολλητός του, ο Μαξίμ, επίσης από διαλυμένη οικογένεια, με τον οποίο δημιουργούν συμμορίες, κλέβουν, χτυπούν, προκαλούν. «Στο Κουάρτο Οτζάρο η αξία ενός προσώπου μετριόταν με βάση τα εγκλήματά του, την ικανότητά του να μπαίνει φυλακή…Τον σεβασμό τον κέρδιζε ο πιο δυνατός, ο πιο παραβατικός, ο πιο εγκληματίας» (σελ. 77). Η φιλία τους, χωρίς να το καταλαβαίνουν, είναι σημαντική για τα δυο παιδιά, μιας και υποσυνείδητα αντιπροσωπεύει ένα προστατευμένο μέρος, έναν χώρο όπου εκφράζουν ανάγκες και φιλοδοξίες χωρίς προσχήματα και μυστικά. Η ραπ είναι το αποκούμπι του Ντάνιελ, περιγράφει τέλεια την πραγματικότητά του, βυθίζεται στη μουσική και στους στίχους της.

Από κει και πέρα τα πάντα είναι μονόδρομος: ληστείες τραπεζών που η επιτυχία τους τονώνει το ηθικό του παιδιού και κάνει τρελές σπατάλες αλλά και λάθη και φυσικά αναμορφωτήρια και φυλακές. Παραδόξως, όταν τον συλλαμβάνουν νιώθει αγωνία και ανυπομονησία από τη μια, υπερηφάνεια και επαναστατικότητα από την άλλη, δεν έχει συνειδητοποιήσει τι έχει κάνει και πόσο πλήγωσε την οικογένειά του και κυρίως τον εαυτό του. Μια σειρά από περιστατικά που τονίζουν την αξία της εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα ο εγωισμός του Ντάνιελ, η αχαριστία του, η κακή του πλευρά είναι οι δύο πόλοι στους οποίους στηρίζεται το μυθιστόρημα ως το λυτρωτικό τέλος και η ρεαλιστική γραφή με έκανε να νιώσω πως ζούσα από κοντά όλα αυτά τα γεγονότα, τις επιπλήξεις, τις αποδράσεις, τις τιμωρίες. Το «Ήμουν ένας bully» είναι η συναρπαστική ιστορία ενός θυμωμένου παιδιού που άργησε να καταλάβει τι πραγματικά του φταίει, που γύρισε την πλάτη του στις ευκαιρίες και έζησε σκληρά περιστατικά που τον έφτασαν στα όρια της αντοχής του. Δυνατό, ρεαλιστικό και ανατρεπτικό κείμενο με απανωτές ανατροπές που με κράτησε ως το τέλος.

Βιβλίο Το μέλλον [δεν] μπορεί να περιμένει 
Συγγραφέας Δώρος Αντωνιάδης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Δώρος Αντωνιάδης μέσα σε μόλις 200 σελίδες καταφέρνει να στήσει ένα ελκυστικό, καλογραμμένο, κινηματογραφικά δοσμένο αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο υπόπτους, ενόχους και αθώους και να ξεδιπλώσει μια ιστορία της οποίας κάθε πλευρά παρακολουθούμε απ’ όλες τις μεριές. Κάθε κεφάλαιο μας δίνει και μια νέα διάσταση των γεγονότων, ρίχνει περισσότερο μυστήριο στις ταυτότητες των χαρακτήρων και στον ρόλο τους μες στο κείμενο και μας πηγαινοφέρνει από το παρελθόν στο σήμερα. Υπόκοσμος, ρωσική μαφία, καζίνο και τζόγος, αστυνομικοί που παίζουν σε διπλό ταμπλό, μια ομάδα ανθρώπων που επέζησαν από πυροβολισμό και συναντιούνται τακτικά για να το συζητήσουν, μια εξαφανισμένη σύζυγος, ένα νοσοκομείο με παράνομα πειράματα και πολλά άλλα συγκροτούν ένα γρήγορο και ανατρεπτικό μυθιστόρημα με χαρακτήρες που γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο «ΚεχριBARΙ». Αυτό όμως το κατάλαβα αφού είχα τελειώσει το βιβλίο και διάβασα τις περιλήψεις των προηγούμενων οπότε ξαφνιάστηκα, γιατί το μυθιστόρημα στέκεται και αυτοτελώς για όποιον δε διάβασε κανέναν άλλον τίτλο της σειράς.

Ο Αντρέι αφήνει τη Ρωσία για να εγκατασταθεί σε κλινική πολυτελείας στη Λευκωσία που μάχεται αποκλειστικά το αλτσχάιμερ, αν και με παράνομες και μη εγκεκριμένες θεραπείες. Άνθρωπος της νύχτας, καλά δικτυωμένος στον υπόκοσμο, περιμένει με αγωνία να παραλάβει ένα πακέτο αλλά το ατύχημα με το λεωφορείο του ανατρέπει τα σχέδια. Ο Μίλτος, που αναλαμβάνει τη μεταφορά για λογαριασμό του Αντρέι, εξαφανίζεται μετά το τροχαίο. Επιβιβάστηκε στο λεωφορείο; Εξαφανίστηκε στον τόπο του ατυχήματος ή νωρίτερα; Έτσι ο Αντρέι ρίχνει στο κατόπι του τη Χοντρή και τον Λιγνό, ντετέκτιβ της Αστυνομίας, που δουλεύουν για λογαριασμό του. Τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα του ατυχήματος και πώς θα καταφέρουν να βρουν τον εξαφανισμένο Μίλτο; Επιπλέον, ο Λιγνός έχει μπλέξει με τον τζόγο και σχεδιάζει να αποκτήσει εκείνος το πολύτιμο πακέτο ώστε να διαπραγματευτεί με τον Αντρέι, κάτι που βρίσκει αντίθετη τη Χοντρή. Τι θα συμβεί λοιπόν παρακάτω; Ταυτόχρονα, ο Αθανασίου, νέος προϊστάμενος στο Τμήμα Εγκλημάτων Κατά Ζωής, αναστατώνεται από το ατύχημα στην Κύπρο κι αναρωτιέται αν γνωρίζει το θύμα ενώ ο Πέτρος Ελευθεριάδης, που παρέδωσε αυτήν τη θέση και βγήκε στη σύνταξη, αναζητά την εξαφανισμένη γυναίκα του, Ελπίδα, η οποία όχι απλά χάθηκε αλλά υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες πως είναι μπλεγμένη με πληρωμένους εκτελεστές! Ένα λάθος κι ένα ατύχημα την ξαναβγάζουν στην επιφάνεια, αναπτερώνοντας τις ελπίδες του Ελευθεριάδη και μπλέκοντάς τον με την υπόθεση. Σε αυτό το μπερδεμένο κουβάρι παρεμβάλλονται τα κεφάλαια του χτες, όπου ένας άντρας ξυπνάει από το κώμα σε νοσοκομείο της Αθήνας, έχει μια σφαίρα στο κεφάλι και δεν μπορεί να μιλήσει, οπότε ξεκινάει να καταγράφει ό,τι θυμάται για να βοηθήσει την αστυνομία. Σύντομα όμως αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του για να εκδικηθεί για τον θάνατο της οικογένειάς του. «Μόνο εγώ ήξερα πώς να ολοκληρώσω τη δουλειά» (σελ. 22). Στην απόφασή του να φύγει από το νοσοκομείο συμβάλει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Τι έχει συμβεί στο παρελθόν του; Πώς σκοτώθηκε η οικογένειά του; Γιατί αναζητά εκδίκηση; Γιατί τον παρενοχλεί ο Ελευθεριάδης; Ποιος είναι ο μυστηριώδης Βίκτωρας που γνώρισε σε μια ομάδα επιζώντων από πυροβολισμούς; Ποιος είναι ο ρόλος της καμέο εμφάνισης του Κρις Πάπας από τον «Δύτη» του Μίνωα Ευσταθιάδη;

Η γραφή είναι στακάτη και γρήγορη με ελάχιστα καλολογικά στοιχεία που όμως δίνουν μια ιδιαίτερη ταυτότητα στο βιβλίο, όπως για παράδειγμα τη νύχτα του ατυχήματος: Λευκωσία, εννιά το βράδυ: «Η φύση παραδίδεται στη νωθρότητα της υγρής νύχτας» (σελ. 12). Ή αργότερα που μπαίνει κάποιος σ’ ένα πάρκινγκ και «Σειρές από νυσταγμένα αυτοκίνητα την κοιτάζουν σιωπηλά» (σελ. 116). Επίσης, έχουμε παράλληλη αρίθμηση κεφαλαίων, με αύξουσα σειρά σε αυτά που αφορούν το σήμερα, με αντίστροφη σε αυτά που αφορούν το παρελθόν. Η πλοκή κλιμακώνεται, οι ήρωες του βιβλίου ξεδιπλώνουν σταδιακά τα μυστικά τους και το ατύχημα αποκτάει διαστάσεις θρίλερ, αφού στήνεται σταδιακά ένα καλοπαιγμένο παιχνίδι που θα φέρει απανωτές εξελίξεις και ανατροπές στις ζωές όλων. Με συγγραφική μαεστρία οι χαρακτήρες αλλάζουν προτεραιότητες, θέσεις, ρόλους μέσα στην ιστορία και όλο αυτό πάει ως το τέλος όπου πλέον όλα τα κομμάτια έχουν μπει στη θέση τους και η ιστορία μπαίνει σε νέες βάσεις. Προδοσίες και συμμαχίες, μυστικά που βγαίνουν στο φως και αλήθειες που πρέπει να μείνουν κρυμμένες, συμβόλαια θανάτου που εκτελούνται με τρόπο που δεν έχει συμφωνηθεί και πολλά άλλα συγκροτούν ένα βιβλίο του οποίου η πλοκή ρέει σα νεράκι και παίζει με το μυαλό του αναγνώστη. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως: «Το σχέδιο για να πετύχει θέλει υπομονή και κάποιες φορές το μέλλον μπορεί να περιμένει»!

Βιβλίο Ραγίσματα
Συγγραφέας Αναστασία Σταματοπούλου
Εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης
Κατηγορία Αλληγορία
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για άλλη μια εξαίρετη ιστορία από τους δημιουργούς των «Πουλιών» που τονίζει μέσα από μια συναρπαστική και γεμάτη διαχρονικά μηνύματα ιστορία πως μέσα από το βάρος των τύψεων και των ενοχών που συνήθως μας φορτώνουν οι άλλοι γινόμαστε καλύτεροι. Παρ’ όλ’ αυτά, τούτο είναι ένα έντονα αρνητικό συναίσθημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζουμε καταπρόσωπο και να βγάζουμε έστω και μια φλούδα θετικότητας από αυτό, αλλιώς θα μας κυριεύσει και θα μας χειραγωγήσει διά βίου. Η ιστορία απευθύνεται σε παιδιά από 10 ετών και πάνω κι είναι γραμμένη με λυρικότητα και υπέροχα καλολογικά στοιχεία. Η ιστορία ξεκινάει όταν το άσπρο ελάφι πέφτει πάλι πάνω στον Κυνηγό και μας περιγράφει τα αισθήματά του για όσα βίωσε εκείνη τη νύχτα (πρωθύστερη αφήγηση) ενώ ταυτόχρονα επιστρέφουμε στο παρόν και βλέπουμε την κλιμακούμενη αναμέτρηση ανάμεσα σε θύμα και θύτη. Στο τέλος έρχεται μια μεγάλη ανατροπή που αφήνει στον αναγνώστη την ευχέρεια να αποφασίσει για το βάρος του φταιξίματος και πόσο αντικειμενικό ή υποκειμενικό είναι. Γρήγορη, κινηματογραφική αφήγηση, τρυφερότητα και συγκίνηση μου σύστησαν την όμορφη καθημερινότητα της αγέλης, τη φρίκη του ξεκληρίσματός της και τη μοναχική πορεία που ακολουθεί πλέον ο τελευταίος της φυλής του, το δακτυλοδεικτούμενο, σπάνιο και ενοχικό άσπρο ελάφι. Με άφθαστο ρεαλισμό ζωντανεύει η ζωή στο δάσος, η καθημερινότητα των ελαφιών, η ένταση και η αγωνία να γλυτώσουν από τον Κυνηγό, η τσακισμένη ψυχολογία του άσπρου ελαφιού και η τελική αναμέτρηση που οδηγεί στο απρόσμενο και τρυφερό τέλος.

Η εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη είναι απολαυστική, υπέροχη και συναρπαστική, με εκπληκτικές προοπτικές και οπτικές γωνίες, με υπέροχα παιχνιδίσματα, με εικόνες μέσα στην εικόνα κι όσο πλησιάζουμε προς το τέλος τόσο αρχίζουν να φαίνονται τα ραγίσματα στο σώμα του άσπρου ελαφιού που υποδεικνύουν την ατέλεια και την ασυμμετρία του παράλληλου τίτλου. Δίπλα σε αυτόν διαβάζουμε τη λέξη kintsugi που σημαίνει: «Η τέχνη της επιδιόρθωσης σπασμένων κεραμικών αντικειμένων με πολύτιμα υλικά, καθώς και η ιδέα πως κάποιος ατελής, που έχει «ραγίσει» στη ζωή του, είναι πιο όμορφος από κάποιον που δεν έχει ραγίσει ποτέ, κάποιος που έχει δυσκολευτεί στη ζωή είναι τελειότερος από κάποιον που του ήρθαν όλα εύκολα». Ο Βασίλης Κουτσογιάννης επέλεξε  χρώματα που εναλλάσσονται με φωτεινούς και σκοτεινούς τόνους, χαρίζει έξυπνες απεικονίσεις και ζωντανεύει εξαίρετα και παραστατικά την τελική αναμέτρηση, χαρακτηριστικά που τραβούν το μάτι, εμπλουτίζουν την ιστορία και βοηθάνε στη μαγική και μαγευτική ατμόσφαιρα της αφήγησης.

Τα »Ραγίσματα» είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο για μεγάλα παιδιά και για ενηλίκους, γεμάτο νοήματα, δεύτερες αναγνώσεις και άφθαστη εικονογράφηση. Πώς μας επηρεάζουν οι τύψεις και το βάρος; Ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει το δικαίωμα να μας το κάνει αυτό; Εμείς πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και να μην παρασύρεται σε φορτία που άλλοι μας δίνουν; Συγκίνηση, ανατροπές και διαχρονικά μηνύματα με προβλημάτισαν και με έβαλαν σε σκέψεις.

Βιβλίο Κράτα την ανάσα σου
Συγγραφέας Αιμίλιος Σολωμού
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αιμίλιος Σολωμού στο νέο του μυθιστόρημα ξεδιπλώνει με λιτές περιγραφές και κοφτές προτάσεις μια ιστορία διασυρμού δύο ουσιαστικά ανθρώπων, μιας και στη σκιά της απηνούς καταδίωξης του καθηγητή Ιωάννη Καλλέργη ζει και αναπνέει η μαθήτρια Άννα. Τα φώτα πέφτουν φυσικά στον διωκόμενο, τον οποίο γνωρίζουμε από κάθε πλευρά. Βλέπουμε τις εξελίξεις από τη δική του οπτική, η αφήγηση αρχικά είναι αποσπασματική, είναι τόσο σοκαρισμένος που δυσχεραίνει τη θέση του κι όταν αρχίζει να ξεδιπλώνεται το κουβάρι μαθαίνουμε τι πραγματικά συνέβη, πώς ήταν οι σχέσεις του με τον διευθυντή και με τους καθηγητές, πώς είναι ο γάμος του με την Αλεξάνδρα. Έχει τύψεις; Άγχος; Φόβο; Νιώθει αδικημένος; Γιατί; Σιγά σιγά αρχίζει η κατρακύλα στη δουλειά του, δοκιμάζεται η σχέση του με τη σύζυγό του, γίνεται θέμα στις ειδήσεις κι όσο συμβαίνουν αυτά η αλήθεια για τη ζωή της μαθήτριας περνάει πίσω από τις γραμμές, οι προτάσεις υποδεικνύουν ξεκάθαρα τι της συμβαίνει και τι έγινε στην πραγματικότητα, τι την οδήγησε στην καταγγελία. Το ψυχογράφημα του καθηγητή είναι διάφανο, αντικειμενικό, βαθύ, όλα τα γεγονότα που ακολουθούν τη διαπόμπευση τον γονατίζουν και η αγωνία επιτείνεται με τη χρήση ενεστώτα διαρκείας. Μελετητής της Ιστορίας και της ανθρώπινης ψυχολογίας, της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της ψυχολογίας των μαζών, ο Καλλέργης ξέρει πολύ καλά για τον παρορμητισμό, την απουσία λογικής και κριτικού πνεύματος, την ευπιστία, τη ροπή στην υπερβολή των συναισθημάτων, ξέρει πώς λειτουργούν αυτοί οι μηχανισμοί σε κάθε εποχή, ξέρει, απλώς δεν περίμενε πως θα ζούσε τις στιγμές του Ντρέιφους. Ο καθηγητής προσπαθεί να θυμηθεί τι συνέβη αλλά όλα του φαίνονται σαν όνειρο, έχει κενά μνήμης, θυμάται σποραδικές εικόνες και στιγμιότυπα, πού τελειώνει η πραγματικότητα και πού αρχίζει η φαντασία; Ο καθηγητής αγωνίζεται να κρατήσει την ανάσα του, νιώθει πως ξαναβιώνει τον πνιγμό και την ασφυξία όπως τότε που ήταν έφηβος στο χωριό όπου μεγάλωσε. Τι συνέβη εκείνη την περίοδο και τι σχέση έχει με τα όσα ζει τώρα;

Βήμα προς βήμα μαθαίνουμε και για τη σχέση του Καλλέργη με την Αλεξάνδρα, η οποία, μετά την καταγγελία, περνάει από χίλια κύματα: βεβαιότητα και αμφιβολία, δυσπιστία και αγάπη, ειλικρίνεια και υποστήριξη. Πώς γνωρίστηκε το ζευγάρι, τι χαρακτήρες είναι, πώς πάει ο γάμος τους, τι νιώθει ο ένας για τον άλλον; Είναι δυο άνθρωποι με βαρύ οικογενειακό παρελθόν και δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, «πάντα ένιωθαν τη σχέση τους λειψή… ένα πένθος, ανομολόγητο και θαμμένο βαθιά στην ψυχή τους σερνόταν μετέωρο ανάμεσά τους» (σελ. 95). Εκείνη κλονισμένη από διάφορα περιστατικά που βίωσε πριν τον γνωρίσει, εκείνος κουβαλάει την τραγωδία που σημάδεψε την εφηβεία του και ακόμη ξυπνάει από εφιάλτες. Ο Καλλέργης είναι ένας άνθρωπος που κατάφερε να ξεφύγει από το χωριό του, να διαβάσει, να ανοίξει τους ορίζοντές του και τελικά να ενταχθεί σ’ έναν κύκλο σημαντικών  γνωριμιών που τον ήθελαν για τη διαφορετική του ματιά στα πράγματα, χάρη στην αφέλεια και στον ρομαντισμό του και στον τρόπο που αναμίγνυε τη λογοτεχνία. Να όμως που κι αυτά κόπηκαν μαχαίρι και μάλιστα με άγαρμπο τρόπο μετά τη δημοσιοποίηση της καταγγελίας. Ένα μικρό ψέμα από δω, ένας υπαινιγμός από κει, οδηγούν τον ήρωα του βιβλίου να επιστρέψει στο χωριό του, όπου κυριαρχεί η σιωπή μακριά από τη συνάφεια του κόσμου κι εκεί ξέρει πως θα έρθει κάποτε η μοναδική στιγμή που θα δώσει νόημα στα τόσα χρόνια καρτερίας. Ο συγγραφέας δίνει τον καλύτερό του εαυτό στις λυρικές περιγραφές του τόπου και της φύσης όπου απομονώνεται ο Καλλέργης, όμως αυτή η φυγή έχει λόγο ύπαρξης, έχει ανατροπές κι η ιστορία συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον. Ο καθηγητής ξαναγίνεται ο άνθρωπος που υπήρξε κάποτε, αυτός που προοριζόταν να γίνει και δεν έγινε. Και τότε έρχεται το παρελθόν με μια σημαντική αποκάλυψη που εξηγεί όσες απορίες είχε πάρει μαζί του φεύγοντας κι αυτό βάζει τη ζωή του σε νέες βάσεις! Κάπου κάπου ένας μυστηριώδης άντρας αναλαμβάνει με πρωτοπρόσωπη αφήγηση να φωτίζει κάποιες γωνίες της καθαυτής ιστορίας αλλά ποιος είναι, γιατί ενδιαφέρεται, τι σκοπό έχει;

Το «Κράτα την ανάσα σου» είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα ενδοσκόπησης που λοιδωρεί με λυρικότητα και διεισδυτικά ψυχογραφήματα την ευκολία με την οποία κάποιοι (χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δημοσιογράφοι, ακόμη και τα ίδια τα θύματα) μπορούν να τινάξουν στον αέρα τη ζωή του θύματός τους χωρίς αποδείξεις. Από κεφάλαιο σε κεφάλαιο και από σελίδα σε σελίδα βλέπουμε πώς δημιουργείται ένα μαύρο πρόβατο μιας κοινωνίας που νοσεί και την ίδια ώρα εθελοτυφλεί. Μια φήμη, μια καλά προβεβλημένη είδηση που δεν έχει διασταυρωθεί αν είναι αλήθεια, αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη τη στάση ανθρώπων που βοηθήθηκαν, που το θύμα τούς στήριξε ή απλώς μιλούσε μαζί τους. Του γυρνούν την πλάτη και τον λοιδωρούν, γράφουν συνθήματα στον τοίχο του σπιτιού του. Πώς μπορεί λοιπόν κάποιος να ξεφύγει από αυτήν την αρρώστια; Έχει νόημα να υπερασπιστεί τον εαυτό του; Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται με κομμένη ανάσα και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος χάρη στην έξυπνη πλοκή και τα καθόλου πληκτικά ψυχογραφήματα των ηρώων που μας συστήνει.

Βιβλίο Αόρατα φτερά 
Συγγραφέας Βεατρίκη Σαΐας-Μαγρίζου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Βεατρική Σαΐας-Μαγρίζου επιστρέφει με το νέο της μυθιστόρημα σε μια οικεία θεματολογία, αυτήν του Ολοκαυτώματος, και στήνει μια άκρως ενδιαφέρουσα περιπέτεια γεμάτη συναίσθημα και αγωνία. Γύρω από την κεντρική της ιδέα αναπτύσσει μια πλοκή που κόβει την ανάσα και παρουσιάζει ένα κορίτσι διαφορετικό από τα άλλα, μιας και πάσχει από εγκεφαλική παράλυση ή CP (Cerebral Palsy). Έμαθα πολλά γι’ αυτήν την ασθένεια, μιας και η καθημερινότητα της Εύας Καμπά καταγράφεται παραστατικά, με όλες τις δυσκολίες, τον αγώνα που δίνει με τις φυσιοθεραπείες και τις εξετάσεις της, τα άσχημα και κακοπροαίρετα πειράγματα που δέχεται στο σχολείο, τη βοήθεια που χρειάζεται για πράγματα που για τους άλλους είναι δεδομένα και πιο απλά. Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1980, όπου η τεχνολογία και οι κλινικές έρευνες δεν έχουν προχωρήσει πολύ, κάτι αχνοφαίνεται όμως από την άλλη μεριά του Ατλαντικού στο επιστημονικό πεδίο κι ίσως βοηθήσει την κατάσταση. Όνειρο της Εύας είναι να χορέψει και κάνει ό,τι μπορεί για να το πραγματοποιήσει, όσο δύσκολο κι ανέφικτο κι αν φαίνεται. Ο δίδυμος αδερφός της, Φοίβος, την πειράζει και την ενοχλεί συνέχεια, κατά βάθος όμως την αγαπάει και στέκεται στο πλάι της όταν η Εύα αποφασίζει, με την υποστήριξη των δασκάλων της, να κάνει κάτι στο σχολείο που θα δείξει σε όλους τι σημαίνει να παλεύεις με την παράλυση.

Τα δυο παιδιά είναι εγγόνια της Σάρας Καμπά, της μόνης από την οικογένεια που γλύτωσε από το Άουσβιτς κι έτσι, παράλληλα με τη ζωή της Εύας, μαθαίνουμε τα τραγικά γεγονότα του Ολοκαυτώματος, τη ζωή των Εβραίων της Θεσσαλονίκης πριν και μετά την Κατοχή, τις απάνθρωπες συνθήκες στο στρατόπεδο, τους χιλιάδες θανάτους. Αυτές οι δύο ιστορίες δένονται απρόσμενα όταν εμφανίζεται ο Άντολφ Χόρβαρτ, Γερμανός αξιωματικός που κατάφερε να γλυτώσει από τις δίκες και το ανθρωποκυνηγητό, ο οποίος τώρα θέλει πίσω τον θησαυρό που έθαψε στον Χορτιάτη. Γνωρίζουμε μια σκληρή προσωπικότητα, έναν πιστό θιασώτη του Αδόλφου Χίτλερ και της νοοτροπίας του, ένα αδίστακτο πλάσμα που δεν ορρωδεί προ ουδενός. Θα καταφέρει να βρει τα κλοπιμαία που έκρυψε; Τι λάθη θα κάνει που θα τον φέρουν αντιμέτωπο με το παρελθόν; Πώς συνδέεται με την απαγωγή;

Τα «Αόρατα φτερά» της Βεατρίκης Σαΐας-Μαγρίζου είναι ένας ύμνος στη δύναμη της θέλησης και της αυτοπεποίθησης και ταυτόχρονα ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα αφιερωμένο στη φρίκη του Ολοκαυτώματος των Εβραίων. Η Εύα είναι μια δυνατή προσωπικότητα, που καταφέρνει να ατσαλώσει τον εαυτό της μέρα με την ημέρα, αποκτά δύναμη και θέληση έχοντας όνειρα κι ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο και νιώθει σα να φυτρώνουν στην πλάτη της αόρατα φτερά. Ο αγώνας της διακόπτεται με την απαγωγή της κι έτσι ξεδιπλώνεται ένα κουβάρι που αφορά την ιστορία της φρίκης που έζησε η γιαγιά της στο Άουσβιτς. Αγωνία, ποικίλα συναισθήματα, εκπλήξεις, διαχρονικά μηνύματα και πλούσια πλοκή είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά ενός μυθιστορήματος που με κράτησε ως την τελευταία σελίδα.