Βιβλίο Η ώρα της καταιγίδας 
Τίτλος πρωτοτύπου The intruder
Συγγραφέας Freida McFadden
Μεταφραστής Κίκα Κραμβουσάνου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Freida McFadden έγραψε ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο ερωτήματα, αποκαλύψεις, μυστικά κι ένα άρτιο κλείσιμο των φαινομενικά άσχετων μεταξύ τους ιστοριών. Η Κέισι που ζει στο δάσος και η Έλλα που βιώνει σοβαρή κακοποίηση στο σπίτι της αφηγούνται εναλλάξ σε πρώτο πρόσωπο όσα τους συμβαίνουν, δημιουργώντας κλιμακούμενη ένταση και σασπένς ως το τέλος. Ρεαλιστικές και στακάτες περιγραφές, διαρκείς εναλλαγές πλοκής κι ένα συναίσθημα μίσους και ζήλειας που αυξάνεται από σελίδα σε σελίδα με γέμισαν αγωνία μέχρι να καταλάβω τι πραγματικά συνέβη. Κι όταν τα πάντα ήρθαν στο φως, προστέθηκαν όσα ακόμη χρειάζονταν για να γνωρίσουμε τους χαρακτήρες σε βάθος και να δικαιολογήσουμε, συμπονέσουμε ή αντιδράσουμε στις πράξεις τους.

Η Κέισι έχει βρει εδώ κι ένα εξάμηνο ένα απομονωμένο σπίτι σ’ ένα δάσος στο Χαμσάιρ και προσπαθεί να πείσει τον σπιτονοικοκύρη της, Ρόνι, να της φτιάξει την ετοιμόρροπη στέγη εν όψει της επερχόμενης καταιγίδας. Η ζωή της έχει διαλυθεί κι αναγκάστηκε μετά την απόλυσή της να ψάξει για κάτι ήρεμο και απομονωμένο. Εργαζόταν στη Βοστόνη ως δασκάλα αλλά τι συνέβη κι έχασε τη δουλειά της; Ζει σαν ερημίτης, αν και με σχετικές ανέσεις, χωρίς κινητό και τώρα προετοιμάζεται για τον άσχημο καιρό, παρά τις νουθεσίες του Ρούντι και του γείτονά της, Λι Τρέινορ, να μείνει μαζί τους ή να τη στείλουν σε ξενοδοχείο. Τι ρόλο παίζει όμως ο Λι και τι πραγματικά θέλει από την Κέισι, όσο ευγενικά κι αν της φέρεται; Η καταιγίδα ξεσπάει και η Κέισι βρίσκει ένα τρομοκρατημένο κορίτσι στην αποθήκη της γεμάτο αίματα κι έναν σουγιά στο χέρι. Με χίλιους κόπους θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της να τη φέρει μες στο σπίτι και προσπαθεί με τρόπο να μάθει τι της συνέβη. Από πού ήρθε; Τι γυρεύει; Γιατί κρατάει έναν χάρτη που οδηγεί στο σπίτι της Κέισι; Γιατί δεν την αναζητά κανείς; Η σχέση τους θα περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα, εντείνοντας το σασπένς και την αγωνία για τη συνέχεια ώσπου να βγει στο φως ένα σκληρό μυστικό.

Παράλληλα, η Έλλα είναι μαθήτρια γυμνασίου στο Μέντφορντ και την πιάνουν συχνά να κλέβει. Είναι τραυματισμένη ψυχολογικά, ατίθαση, επαναστάτρια, εριστική. Ζει με τη μητέρα της σ’ ένα σπίτι για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, η οποία αποθησαυρίζει τα πάντα στο σπίτι της, με αποτέλεσμα τόνοι φαγητού, ποτού, χαρτιού, μπουκαλιών και άλλων αντικειμένων να σαπίζουν αργά και σταθερά. Η αποτυχημένη μητέρα της προσπαθεί να κρατήσει τη δουλειά της κι όποτε βγαίνει για ραντεβού κλειδώνει το παιδί στην ντουλάπα κι επιπλέον το δέρνει και το κακοποιεί όποτε φέρεται άσχημα ή προσπαθεί να της πετάξει τα πράγματα. Φυσικά και δεν έχουν φίλους ούτε κοινωνική ζωή, σε σημείο μάλιστα η μητέρα να προτιμά να αγοράζει ρούχα παρά να φέρει μάστορα να φτιάξει το χαλασμένο πλυντήριο. Η Έλλα, απ’ όσα ξέρει για τον πατέρα της, αγνοεί την ύπαρξή τους, μιας και η μητέρα της δεν του το είχε πει ποτέ όταν τους παράτησε. Το κλειστοφοβικό, βρώμικο σπίτι ζωντανεύει με ενάργεια και σοκαριστικές λεπτομέρειες ενώ η Έλλα ζει ακόμη εκεί μέσα γιατί φοβάται πως οι ανάδοχες οικογένειες θα είναι χειρότερες. Ο Άντον, το ταραχοποιό στοιχείο της τάξης, φέρεται άσχημα στην Έλλα ώσπου ένα μάθημα γεωλογίας θα τους φέρει ανέλπιστα κοντά και θα διαπιστώσουν πόσα κοινά στοιχεία έχουν. Ο Άντον θα τη βοηθήσει να απελευθερωθεί, να αλλάξει νοοτροπία, να γεμίσει αισιοδοξία και δύναμη ώστε να αντιμετωπίζει τη μητέρα της, μόνο που η υποδειγματική μαθήτρια της τάξης θα τους πιάσει στα πράσα και τίποτε δε θα είναι πια ξανά το ίδιο στις ζωές και των τριών. Μια πληροφορία για το παρελθόν της Έλλα θα την κάνει να τινάξει τα πάντα στον αέρα με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Το μυθιστόρημα, μέσα από τις ιστορίες δύο διαφορετικών γυναικών, καταγράφει με ρεαλισμό και ακρίβεια τις συνέπειες της αυτοδικίας και παραθέτει με σκληρότητα και ωμότητα σκηνές ψυχικής και σωματικής κακοποίησης ώστε να φέρει τον αναγνώστη σε δίλημμα: αν ήξερε ότι ένα παιδί ζούσε υπό τέτοιες συνθήκες δε θα τιμωρούσε τον ένοχο αντί να περιμένει τη δικαιοσύνη; Ταυτόχρονα, το κείμενο είναι και μια κραυγή βοήθειας για τα θύματα κακοποίησης που ζουν εφιαλτικές στιγμές χωρίς να έχουν να απευθυνθούν κάπου. Πόσο αποφασισμένος είναι λοιπόν κάποιος να τιμωρήσει τέτοιους ανθρώπους και πόσο εύκολα μπορεί να φτάσει κανείς στα άκρα; Θα το μετανιώσει τότε ή θα το απολαύσει και ίσως συνεχίσει το έργο του και με άλλους θύτες; Τι συμβαίνει όταν το θύμα γίνεται θύτης και παίρνει την κατάσταση στα χέρια του; Έχει δίκιο ή άδικο; Ποια είναι η πιο δίκαιη τιμωρία για κάποιον; Έξυπνες ανατροπές σε κρίσιμα σημεία, ολοκληρωμένα ψυχογραφήματα, μια κεντρική ιδέα  δοσμένη από πολλά διαφορετικά πρίσματα κι ένα αξέχαστο φινάλε που δένει σφιχτά και αμετάκλητα δύο φαινομενικά ξεχωριστές ιστορίες είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά ενός μυθιστορήματος που με ξενύχτησε. Άλλωστε «δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την οικογένεια»!

The post «Η ώρα της καταιγίδας», της Freida McFadden, εκδ. Διόπτρα appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Χήρα για ένα χρόνο
Τίτλος πρωτοτύπου A widow for one year
Συγγραφέας John Irving
Μεταφραστής Κίκα Κραμβουσάνου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για ένα βιβλίο 640 σελίδων, ύψους 28 εκατοστών με μικρή γραμματοσειρά. Λυπάμαι, σταματώ εδώ, στο 1ο μέρος και συγκεκριμένα στη σελίδα 218. Τι αποκόμισα; Σε γενικές γραμμές ότι αν δεν ξεχνιόταν ο συγγραφέας κι έμενε αυστηρά στον περίγυρο της οικογένειας κι όχι στον καθένα που περνά από τη ζωή της οικογένειας κι από τη ζωή των δορυφόρων της οικογένειας θα είχαμε ένα εξαιρετικό βιβλίο, με βαθιά ηθικά διδάγματα, ωμό ρεαλισμό, κοινωνικά σχόλια πέρα για πέρα αληθινά και μια ανθρώπινη τραγωδία που θα ήθελα να τη βιώσω ως το μεδούλι. Δυστυχώς όμως κουράστηκα. Πάρα πολλές λεπτομέρειες, πάρα πολλά περιστατικά, πάρα πολλοί χαρακτήρες, κουράστηκα κι αποπροσανατολίστηκα. Επιμένω όμως ότι το υλικό της οικογένειας της Ρουθ θα έδινε ένα ανθρώπινο μυθιστόρημα με πολλά καίρια σημεία το οποίο δύσκολα θα αποχωριζόμουν. Δύο ατάκες κρατάω:

– όταν ο Έντι αυνανίζεται με τα ρούχα της Μάριον, μητέρας της Ρουθ, και η Μάριον τον πιάνει στα πράσα, ο Έντι διστακτικά ζητά να προχωρήσουν κι η Μάριον τον παρακαλεί να περιοριστεί στα ρούχα της, γιατί τα ρούχα δεν πληγώνουν.
– όταν η Μάριον εγκαταλείπει τον άντρα της και τη Ρουθ και φεύγει παίρνοντας τις φωτογραφίες των παιδιών της, του αφήνει τη Ρουθ, λέγοντας δι’ αντιπροσώπου: παίρνω τα παιδιά μου, του αφήνω την κόρη του.

Από τόσες σελίδες κράτησα αυτά τα δύο αποσπάσματα, δεν έχω χρόνο να αποκωδικοποιήσω άλλο αυτό το βιβλίο. Δεν το θεωρώ κακό αλλά δεν με κράτησε τόσο ώστε να προχωρήσω μέχρι το τέλος. Κάτι μου λέει ότι είναι καλύτερη η συνέχεια αλλά δεν είναι η στιγμή να το κρατήσω παραπάνω.

The post «Χήρα για ένα χρόνο», του John Irving, εκδ. Μελάνι appeared first on Πανος Τουρλης.