Βιβλίο Ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης και το μυστικό της Πρώτης
Συγγραφέας Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιώ Τσοκώνα δοκιμάζεται με επιτυχία στο παιδικό μυθιστόρημα και γράφει μια συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη μυστικά, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες, ανατροπές, αγωνία και ανθρωποκυνηγητό. Η πλοκή ξεδιπλώνεται σταδιακά, οι χαρακτήρες παίρνουν θέση, τα πρώτα ερωτήματα εμφανίζονται και στο ταξίδι αρχίζει η περιπέτεια! Τα δίδυμα Σοφία και Μανώλης είναι ενθουσιασμένα που η τάξη τους θα κάνει μια ολιγοήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Ένα μέρος που: «Είναι σημαντικότατο κομμάτι της ιστορίας μας και πρέπει να το γνωρίζουμε όχι μόνο μέσα από τα βιβλία αλλά και από κοντά». Οι πληροφορίες που συλλέγουμε είτε από βιβλία και διαδίκτυο είτε από μαρτυρίες ανθρώπων είναι πολύτιμες και μοναδικές κι έτσι η δασκάλα των παιδιών τα βάζει να συγκεντρώσουν ό,τι μπορούν ώστε να ετοιμάσουν μια συλλογική εργασία για την πόλη, να την έχουν μαζί τους στο ταξίδι, «σαν ένα αυτοσχέδιο ταξιδιωτικό βιβλιαράκι» κι εκεί θα κρατήσουν σημειώσεις, θα μιλήσουν με ανθρώπους της ομογένειας και θα καταγράψουν τα πάντα.

Η Σοφούλα με τον Μανώλη είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι γιατί μεγάλωσαν με την Πολίτισσα γιαγιά τους που δεν έπαψε να του μιλάει για την πατρίδα της που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Έτσι με τα λόγια της ταξιδεύουν στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου, όπου έζησε ευτυχισμένα χρόνια και σπούδασε σε σημαντικά σχολεία. Μέσα από την αφήγησή της ταξιδεύουμε σε μια άλλη εποχή, όπου το Πέρα ήταν το κεντρικότερο σημείο της πόλης, γεμάτο θέατρα και νυχτερινή ζωή, το κτήριο του Ζάππειου Παρθεναγωγείου που ακόμη θυμίζει παλάτι ήταν γεμάτο παιδιά, η Αγία Τριάδα, με τρούλο μεγαλύτερο αμέσως μετά από αυτόν της Αγίας Σοφίας, που φιλοξενούσε στους κόλπους της το ελληνικό στοιχείο κ. π. ά. Και τι να πει κανείς για τα καταπράσινα Πριγκηπόννησα, όπου ήταν το εξοχικό της σπίτι, ο παράδεισος επί γης, με αρχοντικά και άμαξες…

Μόνο που η γιαγιά άλλαξε διάθεση όταν κατάλαβε πού θα μείνουν τα εγγόνια της, γέμισε βαριές σκέψεις και κακοκεφιά. Η παιδόπολη που θα τους φιλοξενήσει ήταν κάποτε μοναστηριακό συγκρότημα κι εκεί πήρε όρκο βαρύ με τρεις φίλες της να μην αποκαλύψει το μυστικό της αδελφής Ευπραξίας που τις εμπιστεύτηκε λίγο πριν χωρίσουν λόγω των απελάσεων. Τα δυο εγγόνια λοιπόν αναλαμβάνουν διπλή αποστολή: από τη μια να ψάξουν για τον θησαυρό στο μέρος όπου θα μείνουν, με τη βοήθεια των φίλων τους, Δήμητρας, Σπύρου και Άρη και από την άλλη, με τη βοήθεια του μικρού ντετέκτιβ Ιωάννη από «Το άγαλμα του Πραξιτέλη», να εντοπίσουν τις φίλες της γιαγιάς, Αλίκη και Καίτη, μια διαδικασία αρκετά δύσκολη παρά το ίντερνετ και τα μέσα δικτύωσης. Ερωτήσεις, επαφές, γνωριμίες, συμπτώσεις, όλα τίθενται στην υπηρεσία των παιδιών για να βγάλουν άκρη από αυτό το μπερδεμένο κουβάρι. Στην αναζήτηση όμως του χαμένου θησαυρού θα συμμετάσχουν και δύο κλέφτες που θα δυσκολέψουν την κατάσταση αρκετά. Πώς έμαθαν για τον θησαυρό; Πώς καταφέρνουν και παρακολουθούν στενά τα παιδιά; Τι σχέση έχουν με την όλη ιστορία και ποιος κρύβεται πίσω απ’ όλ’ αυτά;

Με αφορμή την ξενάγηση των παιδιών από τον κύριο Σωκράτη και τον οδηγό τους, Αχμέτ Μπέη, ταξιδεύουμε κι εμείς στη μαγευτική Κωνσταντινούπολη, με τα χωριά του Βοσπόρου, τον Πύργο της Κόρης, τον Κεράτιο κόλπο με τις τέσσερις γέφυρές του, το Φανάρι, το Εγιούπ, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και πολλά άλλα σημεία. Μάλιστα, η συγγραφέας, με ένα έξυπνο συγγραφικό τέχνασμα, αποφεύγει τα πολύ τουριστικά μνημεία, όπως την Αγία Σοφία, την Κινστέρνα και το Τοπ Καπί κι επικεντρώνεται σε λιγότερα γνωστά μέρη, ώστε να δείξει την ατόφια Κωνσταντινούπολη που ο κάθε επισκέπτης οφείλει να γνωρίσει. Μέχρι και στο καφέ του Πιέρ Λοτί ανεβαίνουμε! Πλήθος πληροφοριών από την αρχαία, τη βυζαντινή και τη σύγχρονη Ιστορία συμπληρώνουν το παζλ των γνώσεων που αποκομίζουμε από αυτήν την περιπέτεια και αναβιώνουν το μεγαλείο της Πόλης και των Πριγκηπόννησων. Έμφαση δίνεται φυσικά στην προσωπικότητα του Ρωμανού Διογένη, που εξορίστηκε στο μέρος όπου τώρα φιλοξενούνται τα παιδιά και στη μάχη του Ματζικέρτ ενώ πολλά παραδείγματα δείχνουν το μέγεθος της συρρίκνωσης του ελληνικού στοιχείου στην Πόλη.

«Ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης και το μυστικό της Πρώτης» είναι μια συναρπαστική και ανατρεπτική περιπέτεια, γεμάτη συναρπαστικές εξελίξεις, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες και σασπένς. Αν και το τέλος ολοκληρώνει σωστά και όπως πρέπει την ιστορία, μου φάνηκε κάπως απότομο ενώ θα ήθελα κι ένα κεφάλαιο όπου οι τρεις φίλες να ξανασυναντιούνται ύστερα από τόσα χρόνια (αν και Ιώ Τσοκώνα είναι αυτή, ίσως μας επιφυλάσσει καμιά έκπληξη σε επόμενο βιβλίο). Η Κωνσταντινούπολη ξεδιπλώνεται σε όλο της το μεγαλείο, έλκοντας μικρούς και μεγάλους αναγνώστες, και η συγγραφέας καταγράφει με ενάργεια και αντικειμενικότητα τη δική της πατρίδα.

Βιβλία Μια μέρα με τον Θαλή 
Συγγραφέας Ιώ Τσοκώνα
Εικονογράφος Ιάσων Ανδριανός
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ρώσση
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιώ Τσοκώνα καταφέρνει να αποτυπώσει αυτήν την ενδιαφέρουσα προσωπικότητα σε ένα κείμενο γεμάτο εκπλήξεις και ρεαλισμό, κατάλληλο για παιδιά από 8 ετών και πάνω. Οι αντιλήψεις, η προσωπικότητα, οι απόψεις και ο τρόπος σκέψης του φιλόσοφου είναι τόσο πλούσιες που μόνο με έξυπνα αφηγηματικά τεχνάσματα μπορεί να κρατηθεί το ενδιαφέρον των παιδιών. Έτσι, η συγγραφέας, χωρίζοντας το βιβλίο σε τρία άτυπα μέρη (σχολείο, οικογένεια, ταξίδι στον χρόνο) αλλάζει οπτικές γωνίες και βοηθάει τα παιδιά να κάνουν μικρά διαλείμματα πριν προχωρήσουν στο επόμενο κομμάτι της ιστορίας που θα τα οδηγήσει ακόμη πιο βαθιά στο μυαλό του Θαλή. Ο Ιάσονας με τη βοήθεια της δασκάλας του πρώτα και του αδελφού του, Αίαντα και της μητέρας του στη συνέχεια, μαθαίνει μέσα από συζητήσεις και διάφορα πειράματα για την εποχή του φιλοσόφου, για την καθημερινότητά του, για τα θεωρήματά του, για τις αλλαγές που έφερε στη φιλοσοφία και στις επιστήμες και για πολλά άλλα. Μια αναζήτηση στον υπολογιστή θα φέρει τα δυο αδέλφια με αναπάντεχο τρόπο στη Μίλητο του Θαλή και τότε…

Σύντομοι διάλογοι, παραστατικές σκηνές, προσεγμένο λεξιλόγιο, εξισορρόπηση γνώσης και χιούμορ είναι γνωρίσματα που θα κρατήσουν τα παιδιά ως το τέλος του βιβλίου. Ειδικά από τη στιγμή που τα δυο αδέλφια μεταφέρονται στη Μίλητο και γνωρίζουν από κοντά τον Θαλή η πλοκή απογειώνεται και οι γνώσεις έρχονται με κατανοητό και εύληπτο τρόπο, μιας και αναλαμβάνει να εξηγήσει ο ίδιος ο φιλόσοφος! Γεωμετρία και τριγωνομετρία ζωντανεύουν με απλό τρόπο και βοηθάνε τους μικρούς αναγνώστες να κατανοήσουν τις βασικές έννοιες της απόστασης, της μέτρησης και της διχοτόμησης του κύκλου. Σημαντικό ρόλο παίζει και η εικονογράφηση του Ιάσονα Ανδριανού, ο οποίος αποτυπώνει σωστά και κατάλληλα την εποχή του Θαλή και τα θεωρήματα που αναπτύσσει και επεξηγεί ο φιλόσοφος στον Ιάσονα και στον Αίαντα ενώ οι εικόνες από τη σημερινή εποχή έχουν εξίσου ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες και λεπτομέρειες. Ολοσέλιδα ή μικρά καρέ, έξοχες κοντινές λήψεις σε αντικείμενα, σωστές φωτοσκιάσεις και προσοχή στη λεπτομέρεια κάνουν την εικονογράφηση ιδανικό συμπλήρωμα του κειμένου.

Τι είναι ηλεκτρισμός και σε τι μορφή χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα; Πώς μπορούσε να προβλέψει ο Θαλής μια έκλειψη ηλίου απλώς παρατηρώντας τα άστρα και χωρίς τη βοήθεια των σημερινών τεχνολογιών; Πώς ήταν η Μίλητος την εποχή του φιλοσόφου; Ποια ήταν τα σημαντικότερα θεωρήματα του Θαλή; Πώς μπορεί ένα κείμενο να σε βοηθήσει να αγαπήσεις τη γεωμετρία; Χάρη στο βιβλίο της Ιούς Τσοκώνα «Μια μέρα με τον Θαλή» γνωρίζουμε τον άνθρωπο και τον φιλόσοφο Θαλή, χάρη στον οποίο μπήκε ο σπόρος στην ανθρώπινη σκέψη. Μικρά και εύληπτα παραδείγματα, αποφθέγματα, παραστατικές εικόνες, προσεγμένο και απλό λεξιλόγιο, ανατροπές και εκπλήξεις δημιουργούν ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο που βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να μπουν και να κατανοήσουν ένα σημαντικό μέρος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

Βιβλίο Έγκλημα στον Ιανό
Συγγραφέας Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το «Έγκλημα στον Ιανό» είναι μια αξιόλογη πρώτη προσπάθεια της εξαιρετικής μεταφράστριας Ιούς Τσοκώνα, που γεννήθηκε κι εκείνη, όπως η ηρωίδα της, στην Κωνσταντινούπολη, εξ ου και τα αποσπάσματα από το κείμενο που μεταφράζει η Δανάη αλλά και οι αναμνήσεις της ίδιας της πρωταγωνίστριας, είναι τόσο καλογραμμένα, πηγαία και αυθεντικά. Η μετάφραση αφορά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα γύρω από ένα έγκλημα που διαπράττεται στην Πρίγκηπο και ξεδιπλώνεται παράλληλα με την κυρίως περιπέτεια. Επομένως ο αναγνώστης έχει δύο εγκλήματα να λύσει! Το θετικό είναι πως το κείμενο που επεξεργάζεται η Δανάη παρατίθεται αποσπασματικά κι έτσι το κέντρο βάρους παραμένει το έγκλημα στον «Ιανό», όμως αυτό δε δίνει τη γοητεία που χρειάζεται η επίλυση ενός προβλήματος. Εκεί που ακολουθούσα τα χνάρια της δολοφονημένης γιαγιάς του Εκίν και αναρωτιόμουν πώς θα καταφέρει να λύσει το μυστήριο ο εγγονός της, με τη βοήθεια του φτωχού παιδικού του φίλου και αμαξά Κεμάλ, πάνω που γίνεται ένα ατύχημα και τα κομμάτια ενώνονται τυχαία, η λύση και το τέλος του βιβλίου δίνεται εν τάχει και περιληπτικά από τη Δανάη, μιας και η ίδια πλησιάζει στις δικές της απαντήσεις.

Ποια είναι λοιπόν η Δανάη; Μητέρα δύο κοριτσιών, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Πρίγκηπο κι εγκατεστημένη πλέον στην Αθήνα, αγαπά την κλασική και την αστυνομική λογοτεχνία και βιοπορίζεται μεταφράζοντας. Προς τιμήν της η κυρία Τσοκώνα διάλεξε να μας συστήσει μια απλή γυναίκα, έξυπνη και πνευματώδη, που τη γνωρίζουμε κυρίως μέσα από την καθημερινότητά της, χωρίς πολλές περιγραφές. Έτσι λοιπόν, αυτή η απλή γυναίκα αγωνίζεται να λύσει μια υπόθεση κάνοντας ακριβώς τις γκάφες που θα έκανε κάποιος εκτός του αστυνομικού και εγκληματολογικού χώρου. Με τον θάνατο της ηλικιωμένης να της έχει γίνει έμμονη ιδέα, αγωνίζεται να συγκεντρωθεί στη μετάφρασή της, να εξακολουθήσει να είναι μια καλή και προκομμένη μάνα, να κρατήσει επαφές με τις φίλες και συμμαθήτριές της, να παραμείνει ο εαυτός της. Δεν τα καταφέρνει. Καταφεύγει σε πράξεις που δεν περίμενε πως θα έκανε, ψεύδεται, ψαχουλεύει, ανοίγει ξένα σπίτια, γίνεται φορτική σε γιατρούς, νοσοκόμες και αστυνομικούς και μπράβο της που δεν την έχει μπαγλαρώσει κανείς πριν τελειώσει το μυθιστόρημα!

Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα κουραστικό κείμενο, μιας και πόσο εύκολα μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη ένας συμπαγής τοίχος πάνω στον οποίο πέφτει συνέχεια η Δανάη, όμως κάτι η ευρηματικότητά της για να πετύχει αυτό που θέλει, κάτι ο γλυκός χαρακτήρας του αστυνόμου Νικηφόρου, κάτι η παράλληλη εξιχνίαση του φόνου στην Πρίγκηπο, οι σελίδες κυλάνε αβίαστα. Επίσης, παρ’ όλο που μια μέση νοικοκυρούλα, αδαής περί εξιχνιάσεων φόνων, θα μπορούσε να γίνει καρικατούρα, με χιουμοριστικά στιγμιότυπα ή παρατραβηγμένα περιστατικά, δεν υπάρχει πουθενά έστω και μία αχρείαστη κωμική νότα, επομένως ξέρει η κυρία Τσοκώνα τις ισορροπίες που οφείλει να κρατήσει σε αυτήν τη διαφορετική από τις συνηθισμένες αστυνομική ιστορία που επέλεξε να ξεδιπλώσει.

Από την άλλη έχουμε τον νεαρό Νικηφόρο, έναν αστυνομικό που ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους συναδέλφους του, μακριά από κόλπα ή άλλες δραστηριότητες. Θέλει να κάνει μόνο τη δουλειά του και ας μην τον έχουν σε υπόληψη οι ανώτεροί του. Η Δανάη, με τις εμμονές της, του δίνει το έναυσμα να ξεψαχνίσει μια υπόθεση παρατημένη από την επίσημη Αστυνομία, μήπως και καταφέρει ν’ ακουστεί το όνομά του και μαζέψει κάνα παράσημο ή πάρει προαγωγή. Η ηρωίδα, ακολουθώντας τα χνάρια του πτώματος και τις διαδικασίες που απαιτούνται πριν ταφεί φτάνει στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας, όπου και συναντά τον ανωτέρω νεαρό, ένα παιδί που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι γιος της, όπως λέει και η ίδια. Μαζί κάνουν ένα καλό ντουέτο, αρκετά ιδιαίτερο και ξεχωριστό, με τον Νικηφόρο να της μιλάει στον πληθυντικό, με εκείνη να του διορθώνει τους σολοικισμούς του, η σχέση τους να περνάει από διάφορες φάσεις (αγαστή συνεργασία, αρμονική φιλία, τσακωμούς κλπ.), γενικώς πέρασα καλά μαζί τους. Μάλιστα, η κυρία Τσοκώνα δε δίστασε να αφιερώσει και στον Νικηφόρο κάποιες σελίδες με τα αισθήματά του, τις σκέψεις του, τα σχέδιά του, ώστε να δει ο αναγνώστης και αυτήν την προσωπικότητα και να ενταχθεί καλύτερα στο πλαίσιο δράσης του.

Σε γενικές γραμμές, το μυθιστόρημα είναι μια στρωτή, καλή προσπάθεια, ρεαλιστικό, με ανατροπές, όμως ένιωσα πως υπήρχαν πολλά κενά, στα οποία θα ήθελα κάποιες απαντήσεις, εκτός κι αν υπάρχει στα σκαριά κάποια συνέχειά του. Δεν αναφέρεται πουθενά ο πατέρας των κοριτσιών της Δανάης, δε μου άρεσε που η αστυνομία φάνηκε τόσο αδύναμη και δεν έκανε σωστά τη δουλειά της (για παράδειγμα, η λύση του μυστηρίου προκύπτει από ένα μέρος γεμάτο κόσμο, επομένως νομίζω πως αν κάποιος διάβαζε τις καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων ίσως καταλάβαινε αμέσως τι συνέβη) αλλά πάνω απ’ όλα δεν ήθελα αυτό το κοφτό και απότομο, εκκρεμές τέλος, μιας και η ιστορία σταματά ακριβώς τη στιγμή που η Δανάη μαντεύει τον ένοχο. Ούτε οι συνέπειες αυτής της αποκάλυψης καταγράφηκαν ούτε παρακολουθούμε τις αναμενόμενες εξελίξεις (είναι αυτός ο ένοχος τελικά ή μήπως έκανε λάθος η Δανάη;) που απαιτούνται για την ουσιαστική λύση του μυστηρίου, λείπει δηλαδή αυτό που λέμε «κάθαρση». Επίσης, πιστεύω ακράδαντα πως αν η Δανάη δεν είχε οικογενειακές υποχρεώσεις θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εξαιρετικό ζευγάρι με τον Νικηφόρο. Η πνευματική τους διαφορά, το ανισοβαρές των ηλικιών τους, το γεγονός πως μαθαίνει ο ένας από τον άλλον είναι πολύ καλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας σχέσης που θα μπορούσε να εξελιχθεί (αργά ελπίζω) σε ερωτική, με χιλιάδες ψηφίδες ψυχολογικού ρεαλισμού.

Το «Έγκλημα στον Ιανό» είναι μια σύνθετη αστυνομική ιστορία που προσπαθεί να εξιχνιάσει μια απλή γυναίκα, χωρίς ιδιαίτερες (έως καθόλου) γνώσεις και εμπειρία πάνω σε τέτοιες υποθέσεις. Οι περιπέτειες που ζει λόγω της εμμονής της ότι η γυναίκα στην εκδήλωση του «Ιανού» δολοφονήθηκε είναι γεμάτες αγωνία και ένταση ενώ τα εμπόδια που συναντάει απλώς ατσαλώνουν το πείσμα της. Ταυτόχρονα, εξιχνιάζεται και η υπόθεση μυστηρίου που έχει αναλάβει η Δανάη να μεταφράσει από τα τουρκικά στα ελληνικά κι έτσι τρέχουν δυο παράλληλες ενδιαφέρουσες αστυνομικής υφής περιπέτειες. Το συνιστώ για όσους πιστεύουν στις ικανότητες ενός μέσου ανθρώπου ή δε θέλουν άλλους υπερ-ήρωες ή ντετέκτιβ στο βιβλίο που διάλεξαν να διαβάσουν.

Βιβλίο Το φονικό φιλί
Τίτλος πρωτοτύπου Buse cinayeti
Συγγραφέας Mehmet Murat Somer
Μεταφραστής Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο ανώνυμος αφηγητής της ιστορίας είναι ένας γοητευτικός προγραμματιστής υπολογιστών το πρωί και μια πανέμορφη, προκλητική τραβεστί το βράδυ, με δικό της gay club και αυστηρούς κανόνες και για τους πελάτες και για τα «κορίτσια» της. Έχει ολοκληρωμένη και συγκροτημένη προσωπικότητα κι όσο αθώο τον βλέπεις τόσο καλά μπορεί να σε εξοντώσει στο δευτερόλεπτο χάρη στις πολεμικές τέχνες που γνωρίζει! Κι όλα αυτά στην Κωνσταντινούπολη, την ουσιαστική πρωτεύουσα της Τουρκίας, με τον μουσουλμανικό νόμο πάνω από τα κεφάλια όλων των πολιτών της. Το κείμενο, χωρίς να γίνεται πουθενά χυδαίο, περιγράφει με ωμότητα τις συνήθειες και τα σεξουαλικά ενδιαφέροντα ευυπόληπτων κατά τα άλλα, παντρεμένων και διάσημων αντρών της Πόλης. Ειδικά ο αφηγητής έχει τα δικά του ας το πούμε «βίτσια» που τον έδειχναν τόσο ανθρώπινο και αληθινό (ρόφημα από μάραθο, κλασική μουσική, ύπνος αργά το πρωί….). Η τελευταία παράγραφος του μυθιστορήματος ήταν από τις πιο ωραίες ερωτικές περιγραφές που έχω διαβάσει ως τώρα. Τέλος, ο αφηγητής έχει καταπληκτικές και διορατικές παρατηρήσεις πάνω στο αντρικό φύλο και τα βίτσια που ικανοποιούν την ερωτική του λίμπιντο.

Ως προς το αστυνομικό κομμάτι, η εξέλιξη της πλοκής δεν είναι ανατρεπτική αλλά κλιμακούμενη. Ξεκινάμε με τη δολοφονία της Μπουσέ και μιας γειτόνισσας της θείας της κι από κει ξεδιπλώνεται το κουβάρι που θα οδηγήσει σε ένα υψηλά ιστάμενο πρόσωπο που ντρέπεται για το παρελθόν του αλλά και σε μια συμμορία εκβιαστών. Ποιος λοιπόν διάσημος δε θέλει να δημοσιευτούν οι φωτογραφίες του με τραβεστί; Ποιος δολοφονεί αδίστακτα; Ποιοι αποτελούν τη συμμορία των εκβιαστών; Πόσο κινδυνεύει ο ίδιος ο αφηγητής; Ένα ωραίο, διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στα σκοτεινά στενά της Κωνσταντινούπολης.

Βιβλίο Δολοφονίες προφητών
Τίτλος πρωτοτύπου Peygamber Cinayetleri
Συγγραφέας Mehmet Murat Somer
Μεταφραστής Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο ανώνυμος αφηγητής της ιστορίας είναι ένας γοητευτικός προγραμματιστής υπολογιστών το πρωί και μια πανέμορφη, προκλητική τραβεστί το βράδυ, με δικό της gay club και αυστηρούς κανόνες και για τους πελάτες και για τα «κορίτσια» της. Έχει ολοκληρωμένη και συγκροτημένη προσωπικότητα κι όσο αθώο τον βλέπεις τόσο καλά μπορεί να σε εξοντώσει στο δευτερόλεπτο χάρη στις πολεμικές τέχνες που γνωρίζει! Κι όλα αυτά στην Κωνσταντινούπολη, την ουσιαστική πρωτεύουσα της Τουρκίας, με τον μουσουλμανικό νόμο πάνω από τα κεφάλια όλων των πολιτών της. Το κείμενο, χωρίς να γίνεται πουθενά χυδαίο, περιγράφει με ωμότητα τις συνήθειες και τα σεξουαλικά ενδιαφέροντα ευυπόληπτων κατά τα άλλα, παντρεμένων και διάσημων αντρών της Πόλης. Ο πρωταγωνιστής μάλιστα έχει καταπληκτικές και διορατικές παρατηρήσεις πάνω στο αντρικό φύλο και τα βίτσια που ικανοποιούν την ερωτική λίμπιντο.

Σε αυτό το μυθιστόρημα, η Πονπόν, με το βαπτιστικό όνομα Ζαχαρίας, από φόβο ότι θα είναι η επόμενη στη λίστα του δολοφόνου, συγκατοικεί με τον πρωταγωνιστή μας, δημιουργώντας του έναν πονοκέφαλο άνευ προηγουμένου. Η δεύτερη παράξενη συναναστροφή είναι η εκλεπτυσμένη, με περίεργη φωνή και αρκετά «κραγμένη» τραβεστί Γκιονούλ και η κορυφαία είναι ο παράλυτος, απομονωμένος, κομπιουτεράς Κεμάλ, με τον οποίο ο ντετέκτιβ έχει τις πιο σοκαριστικές και δυνατές σκηνές του μυθιστορήματος. Φανταστείτε έναν άνθρωπο, πανέξυπνο, ιδιοφυΐα στους υπολογιστές, καθηλωμένο σε αναπηρικό καρότσι και άσχημο εμφανισιακά, επομένως όλα του τα βίτσια και οι κρυφές επιθυμίες να ξεχειλίζουν από το σώμα του. Και αυτός ο άνθρωπος να έρχεται σε ιδιότυπες συνεργασίες με τον αφηγητή μας, ο οποίος τον χρειάζεται για να λύσει την υπόθεση. Η ανθρωπιά και η ερωτική βία κορυφώνονται ταυτόχρονα στις συναντήσεις τους!

Ως προς το αστυνομικό κομμάτι, η εξέλιξη της πλοκής είναι κλιμακούμενη. Ποιος είναι ο κατά συρροήν δολοφόνος που σκοτώνει ανυποψίαστες και αθώες τραβεστί; Τι πρεσβεύει; Τι κάνει στην καθημερινή του ζωή; Γιατί ο αφηγητής πάει γυρεύοντας; Είναι όντως ένοχος αυτός που υποψιάζεται ο ντετέκτιβ-τραβεστί; (μα ακόμη παραμένει ανώνυμος;). Η ιστορία κλιμακώνεται στην τουριστική Αλικαρνασσό, με μια αξέχαστη σκηνή και μια μεγάλη αποκάλυψη. Ο πρωταγωνιστής είναι πολύ διαφορετικός από όσους «ντετέκτιβ» και ντετέκτιβ έχω συναντήσει ως τώρα. Άνθρωπος της νύχτας, με ολοκληρωμένη προσωπικότητα, χωρίς υπερβολικές γνώσεις ή τρελές διασυνδέσεις, καταφέρνει με απόλυτη αληθοφάνεια να λύσει τις υποθέσεις που τραβάνε την προσοχή του και στοχοποιούν τον χώρο στον οποίο κυκλοφορεί και εργάζεται τα βράδια. Ένα ωραίο, διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που αγάπησα όσο κανένα. Κρίμα που δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά και τα τρία επόμενα βιβλία της σειράς.