Θάνος Κονδύλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 01 Feb 2021 21:46:39 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Θάνος Κονδύλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μυστήριο στον ναό του Δία», του Θάνου Κονδύλη, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b1%cf%8c-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25ae%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25bf-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%258c-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b4%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b4%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b1%cf%8c-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 30 Jan 2021 21:05:55 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11235 Ολυμπία, 432 π. Χ. Ο γλύπτης Φειδίας κοντεύει να τελειώσει το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία που θα αποκαλυφθεί σε λίγες μέρες, οπότε και ξεκινάνε οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Μια νύχτα όμως κάποιος μπαίνει κρυφά στον χώρο του ναού και στήνει μια παγίδα για τον Φειδία, ο οποίος κατηγορείται με κλοπή χρυσού. Οι αποδείξεις είναι ατράνταχτες και ο γλύπτης φυλακίζεται. Ο ανηψιός του, Αγησίλαος, με τη βοήθεια του Τεύκρου, γιου του αρχηγού της φρουράς, και της Θάλειας, κόρης πανδοχέα, αναλαμβάνουν να ρίξουν φως στην υπόθεση.

Βιβλίο Μυστήριο στον ναό του Δία 
Συγγραφέας Θάνος Κονδύλης
Εικονογράφος Θάνος Τσίλης
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο είναι ιδανικό για μικρούς αναγνώστες από 8 ετών και πάνω, γεμάτο περιπέτειες, ανατροπές, πάμπολλες εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες δοσμένες εύληπτα και μια παραστατικότατη εικονογράφηση. Η αφήγηση έχει μια κλιμάκωση στην εξέλιξή της και βρίθει ενδείξεων και ιχνών που θα οδηγήσουν σταδιακά τους μικρούς πρωταγωνιστές στη λύση του μυστηρίου, κάτι που θα βάλει σε κίνδυνο τις ζωές τους. Η αρχιτεκτονική του ιερού της Ολυμπίας, οι περιγραφές της καθημερινότητας της εποχής, η έξυπνη σύνδεση της υπόθεσης με μια αντίστοιχη που έζησε ο Φειδίας με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς όταν χτίστηκε ο Παρθενώνας, είναι από τα θετικά στοιχεία του βιβλίου που με κέρδισαν και με κράτησαν ως το τέλος. Με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα ότι ο συγγραφέας έχει βελτιωθεί πολύ από το πρώτο βιβλίο της σειράς «Μυστήριο στην αρχαία Αθήνα» στον σχεδιασμό της ιστορίας, στην έρευνα που απαιτεί κάθε του κείμενο, στην αναπαράσταση των σκηνών και στις περιγραφές των προσώπων.

Επίσης, μου άρεσε πολύ η εικονογράφηση του Θάνου Τσίλη, η οποία μου θύμισε, χωρίς υπερβολές, την πλαστικότητα του Θέμου Ανδρεόπουλου και το πενάκι του Βύρωνα Απτόσογλου, που στόλισαν όλα τα παιδικά φυλλάδια των δεκαετιών 1950-1960. Ο Θάνος Τσίλης αναπαριστά με σαφήνεια, σωστή προοπτική, ωραίο καδράρισμα τις περιπέτειες των ατρόμητων παιδιών του βιβλίου, χωρίς να καταφεύγει σε πολλές λεπτομέρειες για τον περιβάλλοντα χώρο της δράσης, αφήνοντας έτσι στον μικρό αναγνώστη τη δυνατότητα να ξεκουράσει το βλέμμα του στις εικόνες, να πάρει μια ανάσα και να συνεχίσει αναζωογονημένος την ανάγνωση.

Το «Μυστήριο στον ναό του Δία» είναι μια καλογραμμένη, μελετημένη περιπέτεια, γεμάτη μυστήριο, κινδύνους και εκπλήξεις που θα συναρπάσει κάθε μικρό αναγνώστη που του αρέσει να ταξιδεύει σε άλλες εποχές, συντροφιά με ένα καλό βιβλίο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b1%cf%8c-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Η τελευταία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου», του Θάνου Κονδύλη, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2581%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b4%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Wed, 06 Jan 2021 16:46:03 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10161 Άννα Παλαιολογίνα Νοταρά. Κόρη του Μεγάλου Δούκα (=πρωθυπουργού) Λουκά Νοταρά και τελευταία σύζυγος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Παντρεύονται λίγες μέρες πριν την Άλωση της Πόλης το 1453. Η Άννα αγαπούσε τον Βενετό Μαρίνο Κονταρίνι, οι καταστάσεις όμως, η θέση του πατέρα της, η αγάπη προς την Πόλη την υποχρέωσαν να αγνοήσει τους χτύπους της καρδιάς της και να δοθεί σε έναν άνθρωπο πάνω στον οποίο οι Ρωμιοί στήριξαν τις ελπίδες και τους φόβους τους. Ο Παλαιολόγος φυγαδεύει τη γυναίκα του λίγες μέρες πριν την τελική επίθεση των Τούρκων. Από κει και πέρα η Άννα ζει πολλές περιπέτειες, γνωρίζει την καλή και την κακή πλευρά της ζωής κι αναμένει νεότερα για τους άντρες της. Τη ζωή της μας την αφηγείται η ίδια μέσα από ένα χειρόγραφο που έγραψε στα γεράματά της, όπου δε διστάζει να εκφράσει συναισθήματα, να τονίσει λάθη, να μετανιώσει για πράγματα, με λίγα λόγια να γδυθεί μπροστά στα μάτια του αναγνώστη.

Βιβλίο Η τελευταία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου
Συγγραφέας Θάνος Κονδύλης
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα τρυφερό και συγκινητικό βιβλίο για τη ζωή, τις φιλανθρωπίες και τη νοοτροπία μιας γυναίκας που θα μπορούσε να ζήσει κάλλιστα στη σκιά του άντρα της και να εκμεταλλευτεί τη φήμη του, καθώς και το οικονομικό υπόβαθρο του πατέρα της και να μην κάνει απολύτως τίποτα. Αντίθετα, η Άννα Παλαιολογίνα στάθηκε στα πόδια της, μεγάλωσε, τράνεψε και στη Βενετία της δόθηκε η ευκαιρία να χτίσει μια ανθηρή ελληνική κοινότητα, με εκκλησία, τυπογραφεία και πολλά ακόμα. Μέχρι και σήμερα μνημονεύεται το όνομά της στους κύκλους του απόδημου ελληνισμού. Στο βιβλίο διαβάζουμε για όλες τις φιλανθρωπίες, όμως αυτό δεν γίνεται με άσχημο και προκλητικό τρόπο. Με ταπεινότητα, σεβασμό απέναντι στο ελληνικό στοιχείο, αγωνία για όλες τις αναποδιές που ίσως συναντήσει κάποιος σε ένα τέτοιο εγχείρημα, η τελευταία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου χαράσσει το όνομά της στους ελληνικούς κύκλους του απόδημου Ελληνισμού. Με αφορμή την ως άνω εξιστόρηση, η Άννα βρίσκει την ευκαιρία πολλές φορές να παρεκκλίνει από τις αναμνήσεις της και να δώσει ιστορικά και άλλα στοιχεία για τις οικογένειες Νοταρά, Σφραντζή, Παλαιολόγου, για την Κωνσταντινούπολη, το Μυστρά, το Ναύπλιο, τη Βενετία, τη Σιένα, όλα περιεκτικά και όμορφα τοποθετημένα, χωρίς να γίνονται κουραστικά.

Στα μειονεκτήματα του μυθιστορήματος είναι η χρήση λεξιλογίου και εκφραστικών μέσων που δε συνάδουν με την εποχή, για παράδειγμα «όταν έβγαινε έξω σήκωνε τα μαγαζιά», «-Τον έβαλες στο μάτι;» κλπ. που, αν δεν κάνω λάθος, δεν είναι τόσο εύηχες ούτε για το επίπεδο της οικογένειας Νοταρά ούτε για την εποχή. Προς το τέλος του βιβλίου αυτές οι εκφράσεις και γενικότερα η σκιαγράφηση αυτής της νοοτροπίας κάπως αποσοβούνται, οπότε μάλλον ο συγγραφέας έγραψε επίτηδες έτσι για να δείξει την εφηβική και νεαρή ηλικία της αυτοκράτειρας αλλά και πάλι….Επιπλέον το επίρρημα «λοιπόν» χρησιμοποιείται υπερβολικά πολλές φορές: «Λοιπόν, στο εξής τα πράγματα ακολούθησαν το δρόμο τους…», «Λοιπόν, φτάσαμε στο δικαστήριο…», «Λοιπόν, μια μέρα, καθώς ήμουν στο γραφείο μου…» κλπ.

Το βιβλίο παρ’ όλ’ αυτά το συνιστώ για την επισταμένη μελέτη του συγγραφέα πάνω στη ζωή της Παλαιολογίνας, για την άμεση και ζωντανή περιγραφή της εποχής και των ανθρώπων, για τη συγκίνηση που ένιωσα για όσα προσέφερε αυτή η γυναίκα στον ελληνισμό.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Τα γαλάζια φτερά του έρωτα», του Θάνου Κονδύλη, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%b9%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25b6%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2586%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25ac-%25ce%25b8%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b4%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%b9%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 12 Sep 2020 17:09:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6835 Σε ένα ακριτικό νησί του Αιγαίου, απέναντι από τις τουρκικές ακτές, μεγαλώνουν μαζί δυο αγόρια, ο Λευτέρης και ο Οκάν. Ψαρεύουν κάθε μέρα μαζί με τους πατεράδες τους, ανταλλάσσουν απόψεις, σκέψεις και συναισθήματα, γίνονται στενοί φίλοι. Παράλληλα στο νησί φτάνει η Κατερίνα, την οποία ο Λευτέρης συμπαθεί, καταφέρνει να του ανοιχτεί και γίνονται πολύ καλοί φίλοι. Όταν ενηλικιώνονται, ο Λευτέρης φεύγει για την Αθήνα να σπουδάσει και ο Οκάν φεύγει για σπουδές στη Σμύρνη. Τελικά ο Λευτέρης κατατάσσεται στην Πολεμική Αεροπορία και γεμάτος χαρά πέφτει τυχαία πάνω στην Κατερίνα, με την οποία επιτέλους ζουν τον έρωτά τους. Το 1974, με την κορύφωση της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο Λευτέρης, καταρρίπτει ένα τουρκικό αεροσκάφος!

Βιβλίο Τα γαλάζια φτερά του έρωτα
Συγγραφέας Θάνος Κονδύλης
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Θα μείνω στην κεντρική ιδέα του βιβλίου, που είναι εξαιρετική: η ειρήνη και ότι δεν έχουμε τίποτα σημαντικό να μας χωρίζει από τους Τούρκους, άνθρωποι κι αυτοί, άνθρωποι κι εμείς. Μέσα από τη φιλία των δυο αγοριών μεταδίδεται ένα φιλειρηνικό μήνυμα που βρίσκει εφαρμογή σε όλες τις πανανθρώπινες σχέσεις: ειρήνη και τίποτε άλλο! Η παιδική ηλικία που περιγράφει ο συγγραφέας είναι πολύ όμορφη, γεμάτη νοσταλγικές εικόνες, αθωότητα, ειλικρίνεια, αλληλεγγύη, εμπιστοσύνη και μια γερή φιλία.

ΠΡΟΣΟΧΗ SPOILERS

Δυστυχώς, κατ εμέ, όταν τα παιδιά ενηλικιώνονται, αρχίζουν μακροσκελείς εσωτερικές σκέψεις των πρωταγωνιστών, η υπόθεση τραβάει σε μάκρος ενώ θα μπορούσε να ξετυλιχτεί πολύ πιο γρήγορα, και το πιο παρατραβηγμένο όλων είναι η περίπτωση της Κατερίνας. Γιατί, από τη στιγμή που το κείμενο, αν και αδύναμο λογοτεχνικά, στηρίζει μια όμορφη έννοια όπως αυτή της αδελφοσύνης και της ειρήνης, περιγράφει όμορφα τα αθώα παιδικά νιάτα, πρέπει ξαφνικά η Κατερίνα, όταν έρχεται στην Αθήνα να σπουδάσει, να χρησιμοποιήσει το κορμί της για να περνάει τα μαθήματα και μετά να γίνει πόρνη; Αν είχαμε κάποια άλλη, ρομαντική ιστορία για την τύχη της Κατερίνας στην πρωτεύουσα, η όλη ατμόσφαιρα του βιβλίου θα ήταν καλύτερη. Επίσης, πώς είναι δυνατόν ο Λευτέρης, που μεγάλωσε με τουρκάκι, να καταλήξει να μισεί τόσο πολύ τους Τούρκους και να θολώσει τόσο πολύ ώστε να θέλει να καταρρίψει έναν άγνωστο Τούρκο που μπήκε στο FIR της πατρίδας του; Όσο σκληρή κι αν είναι η εκπαίδευση, αν έχεις γαλουχηθεί με τέτοια συναισθήματα φιλίας δύσκολα θα φτάσεις στα άκρα!

Η ανατροπή του βιβλίου μου άρεσε, γιατί ο συγγραφέας βρίσκει την ευκαιρία να εμπλουτίσει το κείμενο με όμορφες και συγκινητικές σκηνές που τονίζουν την ομοιομορφία μας με τον γείτονα λαό.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%b6%ce%b9%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0