Βιβλίο Κάτι σαν αγάπη 
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Γιώργος Δάντης, ο πρωταγωνιστής της «Τριλογίας της Κρήτης», είναι πλέον 22 ετών και προσπαθεί να συνέλθει από τις περιπέτειες που έζησε, από τις αλλαγές που σάρωσαν σα θύελλα τη ζωή του αλλά και να βρει μια ευκαιρία να αποδείξει στο αφεντικό του, ιδιωτικό ερευνητή Χρήστο Πάλλη, πως έχει τις ικανότητες και τα εχέγγυα να λύσει μια σωστή, σοβαρή υπόθεση. Δύο χρόνια πριν ξεκίνησε αυτήν τη δουλειά ως ασκούμενος με όνειρα και φιλοδοξίες για συγκλονιστικές περιπτώσεις, για ανατροπές, για κίνδυνο κλπ. αλλά κατέληξε να ασχολείται με παρακολουθήσεις και διαζύγια, οπότε χρειάζεται μια ένεση αισιοδοξίας και η γοητευτική Λένα Καράκη είναι η ευκαιρία του. Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης είναι ένας συγγραφέας που τον παρακολουθώ προσεκτικά σε κάθε του βήμα, γιατί ξέρει να περιγράφει με τρομερή δεινότητα τις ιδέες του, αποτυπώνει τρισδιάστατα τον παλμό της εποχής μας και του τόπου που διαλέγει να περιγράψει σε κάθε βιβλίο του και ξέρει να διεισδύει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχολογία. Έτσι κι εδώ, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Γιώργου με έβαλε για τα καλά στη ζωή ενός νεαρού άντρα που αναλαμβάνει μια δύσκολη υπόθεση, ψάχνει, ανακρίνει και συγκρίνει, περπατάει στα Χανιά, ταξιδεύει στα χωριά του νομού, ανακαλύπτει, δυσκολεύεται όταν εμφανίζεται το πρώτο πτώμα που φαινομενικά δεν έχει σχέση με τον stalker της τενίστριας αλλά δεν το βάζει κάτω.

Το μυθιστόρημα περιγράφει με άφθαστο ρεαλισμό και ολοζώντανες σκηνές τον σύνθετο και πολυποίκιλο κόσμο του τένις και τους αγώνες, με τα σλαμ και τα τουρνουά, το ρολάν γκαρός, την άμιλλα και τις προπονήσεις, τη σκληρή και απομονωμένη ζωή του πρωταθλητή. Η Ιφιγένεια Καράκη είναι μια δεκαεπτάχρονη πρωταθλήτρια στο εφηβικό τένις, το μεγαλύτερο και πιο αυτοκαταστροφικό ταλέντο των τελευταίων δεκαετιών, όπως την αποκαλούν οι δημοσιογράφοι λόγω της ιδιαίτερης συμπεριφοράς της. Τι έχει κάνει και νιώθει πως τώρα το πληρώνει; Ποιο είναι το μυστικό της; Πώς βίωσε τον θάνατο της μητέρας της και πώς επηρέασε αυτός τον χαρακτήρα και τη νοοτροπία της; Είναι ένα κορίτσι που τόλμησε να κυνηγήσει το όνειρό της: «Αυτές οι γεμάτες ενθουσιασμό κουβέντες που λένε οι μεγάλοι στα παιδιά, να αφοσιωθούν στα όνειρά τους για να γίνουν ευτυχισμένα, τι ωραίες. Το μόνο που ξεχνάνε να τους πουν είναι πόσο κοστίζουν τα όνειρα» (σελ. 9). Το τένις ήταν η ζωή της, δεν επέτρεψε στον εαυτό της να ερωτευτεί ώστε να αφοσιωθεί σε αυτό, γέμισε πείσμα και δύναμη για να προκριθεί, απογοητευμένη που η μητέρα της παραδόθηκε στον καρκίνο άνευ όρων, όπως εκείνη πιστεύει. Κάποιος όμως θέλει να τη σκοτώσει και της στέλνει απειλητικά μηνύματα. Είναι απλώς κάποιος θαυμαστής της ή η Ιφιγένεια κρύβει κάτι που θα τη βάλει σε κίνδυνο;

Ο νεαρός πρωταγωνιστής έχει να αντιμετωπίσει πολλούς υπόπτους, με πρώτη τη Λένα Καράκη, αντιδήμαρχο Δημοσίων Έργων του δήμου Χανίων, με τον ερωτισμό να υφέρπει ανάμεσά τους. «-Νιώθω ότι το μόνο καλό που έχει προκύψει από αυτή την ιστορία είναι ότι είμαι συνέχεια σε επαφή μαζί σου», του λέει χαρακτηριστικά κι όλο αυτό τον φέρνει σε δύσκολη θέση, μιας και δεν μπορεί να ξεχάσει την αγαπημένη του, Ρέα Ανδρέου, η οποία είναι στο Ρέθυμνο και διαβάζει νυχθημερόν για την εξεταστική της. Ο Γιώργος τής είναι αφοσιωμένος, πιστεύει πως βρήκε ένα μαγικό κορίτσι στα 16 του και γι’ αυτό δε θα το εγκαταλείψει για να κυνηγήσει περισσότερες εμπειρίες, της μένει πιστός για να δείξει πόσο εκτιμά τη συνωμοσία του σύμπαντος που την έφερε στη ζωή του. Ναι αλλά η Λένα παίζει άσχημο παιχνίδι και η κατάσταση γίνεται χειρότερη (ή απλούστερη) όταν η Ρέα έρχεται απρόσμενα στα Χανιά, προς μεγάλη χαρά του Γιώργου, και μαζί ξεκινάνε να λύσουν την υπόθεση. Επίσης, έχουμε τον Ηλία Καράκη, έναν από τους πιο γνωστούς επιχειρηματίες του τουρισμού στα Χανιά, με μια μεγάλη και ακριβή ξενοδοχειακή μονάδα, που παλεύει κι αυτός με τον καρκίνο αλλά οι δυνάμεις του και η θέλησή του δεν έχουν μειωθεί ούτε στο ελάχιστο. Ο Στάθης, η Σόνια και η Στέλλα είναι οι τρεις μοναδικοί φίλοι της Ιφιγένειας, η Καρίν Κόσμανς η καλύτερη προπονήτρια νεαρών κοριτσιών στην Ευρώπη, ο Πέτρος Σκαμνάκης ο γυμναστής, ο Σλοβένος Λάντισλαβ, υπαρχηγός του Μιχάλη Κατσουλάκη που κρατά τον υπόκοσμο της Κισσάμου, ο Ιπποκράτης Φαντάκης μια περίεργη σχέση της Ιφιγένειας, όλοι αυτοί βοηθάνε ή δυσκολεύουν τις εξελίξεις της συναρπαστικής αυτής υπόθεσης.

Ο Γιώργος Δάντης δε φανταζόταν πόσο θα άλλαζε η ζωή του όταν δέχτηκε την πρόταση της Λένας Καράκη, όχι μόνο για να αποδείξει ότι μπορεί να λύσει την υπόθεση αλλά για να σκέφτεται τα προβλήματα άλλων ανθρώπων και να προσπαθεί να τα λύσει αφού ούτε γνώριζε ούτε είχε λύσεις για τα προβλήματα των δικών του. Και είχε πολλά, μιας και, ταυτόχρονα με το διπλάρωμα της Λένας Καράκη, ανακαλύπτει πως η σχέση των γονιών του, που φάνηκε να τα ξαναβρήκαν, εξ ου και απέκτησαν τον πεντάχρονο πλέον Στέργιο («με διαφορά το πιο γλυκό πλάσμα στη γη για περίπου δύο λεπτά κάθε μέρα»), έχει και πάλι τριγμούς. Δυστυχώς ο κολλητός του, ο Νικ, αναγκάστηκε να φύγει για τον Καναδά μετά τα γεγονότα που έζησαν τα δυο παιδιά και η Βάλια, η αδελφή του Γιώργου, τον ακολούθησε, οπότε το συναισθηματικό του βάρος δεν έχει με κάποιον να το μοιραστεί. Παρών στην ιστορία είναι και πάλι ο αστυνομικός διευθυντής Χανίων Σαράντης Βακάκης, του οποίου η σχέση με τον Δάντη έχει περάσει από σαράντα κύματα, γνωστός ως «ο μάστορας» γιατί μερεμετίζει τις υποθέσεις μέχρι να βρει τη λύση τους, με αποτέλεσμα να έχει το μεγαλύτερο ποσοστό επίλυσης υποθέσεων σε όλη την Κρήτη. Ανυπέρβλητο εμπόδιο στις έρευνες όμως είναι ο Στέφανος Τζιλιβάκης, το πιο διακεκριμένο σίχαμα στα Χανιά, με τηλεοπτική εκπομπή-ένοχη απόλαυση, στην οποία βγάζει στη φόρα τα άπλυτα διάφορων Χανιωτών. Και, δόξα τω Θεώ, νάτοι οι αγαπημένοι μου Ντιπόν και Ντυπόν, Σήφης και Ιορδάνης, οι θείοι του Νικ, οι οποίοι συναντούν απρόσμενα τον Γιώργο και τον βοηθάνε στην υπόθεση. Γνήσιοι Κρητικοί, με ντοπιολαλιά, άψογη χημεία μεταξύ τους, τους λείπει ο Νικ αλλά βάλαν τζιμέιλ και φέι-τάιμ για να τα λένε!

Η πόλη των Χανίων και η ευρύτερη περιοχή της Κισσάμου αποτυπώνονται τρισδιάστατα στο χαρτί. Δρόμοι, πλατείες, σημεία-κλειδιά, κρυμμένες είσοδοι, τοποθεσίες γνωστές μόνο στους ντόπιους, κάπου κάπου κι η ντοπιολαλιά της Κρήτης, όλα αυτά μαζί συνθέτουν μια ιστορία που ανασαίνει δίπλα στον αναγνώστη, είναι ολοζώντανη, με τις δικές της επιθυμίες και ανάγκες. Τα σκόρπια και λιγοστά καλολογικά στοιχεία στολίζουν το κείμενο χωρίς να το βαραίνουν: «…η θάλασσα φαινόταν γαλήνια, ατάραχη, σαν ερωμένη που έχει προσωρινά ικανοποιηθεί» (σελ. 16). Και φυσικά οι καίριες, ωμές, αληθινές, διαχρονικές απόψεις του συγγραφέα που με ταρακουνάνε σε κάθε του βιβλίο δίνουν ένα βροντερό παρών: «Για όλους μας, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν υπάρχουν… μέσα μας, εκεί που μετράει. Δεν είμαστε κατασκευασμένοι ως είδος για να αποθηκεύουμε θλίψη για όλο τον κόσμο. Οι μόνοι άνθρωποι που υπάρχουν μέσα μας, οι πολύ δικοί μας, είναι εκείνοι για τους οποίους δεν μπορείς καν να πιστέψεις ότι έφυγαν…Ποτέ δεν το πιστεύεις ότι έφυγαν. Και ποτέ δεν το ξεχνάς» (σελ. 161-162). Και πιο πριν: «Δεν έχει νόημα να είναι μαζί κανείς με κανέναν ό,τι κι αν νιώθουν ο ένας για τον άλλον. Μόλις αρχίσουν να νιώθουν κάτι σαν αγάπη, ο κόσμος θα φροντίσει να τους διαλύσει» (σελ. 140-141). Ας μην ξεχνάμε όμως και το λεπτό χιούμορ του συγγραφέα, τόσο αργά καυστικό που σταματούσα συχνά να ξαναδιαβάσω την πρόταση που προσπέρασα! Για παράδειγμα: «Αν είναι να παλέψεις, πάλεψε σαν να είσαι η τρίτη μαϊμού πάνω στη ράμπα της Κιβωτού του Νώε και, φίλε, έχει αρχίσει να βρέχει!» (σελ. 109). Ή: «…είχε επιλέξει να κυκλοφορήσει έτσι νωρίτερα στην πόλη, ίσως για να τσεκάρει αν υπήρχε στα Χανιά αστυνομία μόδας» (σελ. 177).

Το «Κάτι σαν αγάπη» είναι ένα δυνατό, γρήγορο, κινηματογραφικό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα, όπου η υπόθεση ξεδιπλώνεται γρήγορα, με αυξανόμενη ένταση και αγωνία, σαν ένα καλά σχεδιασμένο παζλ όπου το κάθε κομμάτι μπαίνει στη θέση του την ώρα που πρέπει. Ο συγγραφέας μοιράζει τους χαρακτήρες του μες στην πόλη των Χανίων και έξω από αυτήν, τους αναπτύσσει, τους σκιαγραφεί και τους εξελίσσει σε τέτοιο βαθμό που η λύση του μυστηρίου είναι αληθοφανέστατη, στέρεα δικαιολογημένη και φυσικά αναπάντεχη. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Γιώργος Δάντης της «Τριλογίας της Κρήτης», αλλά η ιστορία μπορεί να διαβαστεί και αυτόνομα, αφού μαθαίνουμε τι απέγιναν οι ήρωες μετά τις εξελίξεις αυτές. Τα όνειρα και οι θυσίες που κάνουμε γι’ αυτά, τα λάθη που καλούμαστε να πληρώσουμε τη λάθος στιγμή, η ευγνωμοσύνη απέναντι κυρίως στον εαυτό μας για όσα ήδη έχουμε και είναι αυτά που ψάχναμε και άλλα είναι μερικά μόνο από τα θέματα που περνάνε μέσα από τις σελίδες όσο ξετυλίγεται μια συναρπαστική ιστορία ανατροπών, εκπλήξεων και σασπένς!

Βιβλίο Δεν είσαι εδώ
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Εφηβικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Εδώ εναλλάξ αφηγητές είναι ο φίλος του Γιώργου, Νικ, και η κοπέλα του, η Ρέα, σε κάποια σημεία και ο ίδιος ο Γιώργος. Έχουν περάσει δύο μήνες από την εξαφάνιση του Γιώργου Δάντη που έλαβε χώρα στο προηγούμενο βιβλίο. Τι έχει συμβεί και πώς θα κινητοποιηθούν οι φίλοι του για να τον βρουν; Και δε μιλάμε για διασκεδαστικές ιστορίες μυστηρίου έφηβων παιδιών αλλά για βαθιά ρεαλιστικές και σκληρές περιπέτειες ανήλικων μαθητών που έχουν να αντιμετωπίσουν την κρητική μαφία! Ο συγγραφέας τοποθετεί τις τελευταίες ψηφίδες της ιστορίας του και χτίζει ένα υπέροχο, ανεπανάληπτο μωσαϊκό. Με την εναλλαγή στην αφήγηση δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω καλύτερα και τον Νικ και τη Βάλια, να νιώσω βαθύτερα τον τρόπο σκέψης τους, να κατανοήσω τις πράξεις τους, να τρομάξω από τα λάθη τους και να αντιδράσω στον παρορμητισμό τους.

Λάτρεψα τον Νικ. Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι αν είναι ένας αποστασιοποιημένος χειριστής θυμικού (και θυμού) ή ένας άνθρωπος με τραυματικό παρελθόν που διαλέγει την απομάκρυνση και την απομόνωση για να λειτουργήσει καλύτερα. Η σχέση του με τις κοπέλες στο σχολείο, η σκηνή με το ζωώδες σεξ και τις ανεξέλεγκτες συνέπειες, το πλούσιο λεξιλόγιό του και η βαθιά του γνώση για όλα, η χρήση πολεμικών τεχνών και η υιοθέτηση της φιλοσοφίας τους στην καθημερινή ζωή συνδυάζονται άρρηκτα με ένα αδίστακτο σε στιγμές κρίσης προσωπείο. Κατ’ εμέ είναι ο πιο λεπτοδουλεμένος χαρακτήρας της ιστορίας και ουσιαστικά ο πιο πολυδιάστατος. Στο τέλος του βιβλίου συμβαίνει κάτι ασύλληπτο, που φωτίζει τον χαρακτήρα του ακόμη περισσότερο, οπότε έφτασα στο σημείο να παλεύω μέσα μου για το αν πρέπει να τον ψεύσω ή να τον σεβαστώ. Αινιγματική προσωπικότητα, φωτίζεται τόσο όσο χρειάζεται και μέχρι την τελευταία σελίδα δε σταματούσε να με εκπλήσσει.

Επίσης, μέσω των Βάλιας και Νικ μου δόθηκε περισσότερος χώρος για να χωθώ στα σπίτια τους και να γνωρίσω καλύτερα τους γονείς τους. Οι χαρακτήρες αυτοί ήταν αληθινοί, τρισδιάστατοι, με ελαττώματα στην ανατροφή των παιδιών τους, στη νοοτροπία τους και στη συμπεριφορά. Σε συνάρτηση με τα δρώμενα στο βιβλίο και με τους τελείως διαφορετικούς ψυχικούς κόσμους των παιδιών που έφεραν στο φως δημιουργούνται απίστευτα τραγικές καταστάσεις με βία, ψυχολογικό εξαναγκασμό και οριστική φθορά στις σχέσεις τους. Πολλά τα ερωτήματα για το πότε έγινε το λάθος, πότε ξεκίνησε η διαδρομή που οδήγησε αυτές τις οικογένειες στην ανύπαρκτη συνεννόηση και στην αδύνατη συμβίωση. Όπως το λέει χαρακτηριστικά και η Βάλια σε μια σκηνή του μυθιστορήματος: «Διαλυόμαστε…Δεν είσαι εδώ και διαλυόμαστε» (σελ. 227).

Μέσα σε όλον αυτόν τον κυκεώνα δράσης, ανατροπών, αλλοτρίωσης υπάρχουν και τα ξαδέρφια της μαμάς του Νικ, που είναι γνήσιες κρητικές καρικατούρες, έμπλεοι κρητικού λεξιλογίου και κουζουλάδας, οπότε χαρίζουν σε αυτό το βιβλίο μεγαλύτερα διαλείμματα ελαφρότητας, γιατί αλλιώς θα ένιωθα ότι πνίγομαι. Προσοχή, μπορεί στην καθημερινότητά τους να είναι Ντυπόν και Ντιπόν αλλά όταν οπλιστούν γίνονται αδίστακτοι! Και διασκέδασα αφάνταστα μαζί τους εφόσον σε αυτό το βιβλίο παίζουν ενεργότερο ρόλο! Φυσικά, εκτός από το χιούμορ εξακολουθεί να υπάρχει η έντονη, διεισδυτική ματιά του συγγραφέα, ο οποίος, εκτός από το να μας ξεναγεί σε όσες των Χανίων άφησε αφώτιστες ως τώρα, να κατακεραυνώνει πλαγίως και εμμέσως τα κακώς κείμενα σε ό,τι διέπει την ανθρώπινη κοινωνία και ιδίως την ελληνική πραγματικότητα. Προσέξτε τη διαχρονική φράση στη σελίδα 33: «Στην τρίτη λυκείου, η μισή τάξη κοιμάται μέσα στο μάθημα για να ξεκουραστεί εν όψει διαβάσματος για το φροντιστήριο, το απόγευμα, και η άλλη μισή χαβαλεδιάζει για να αντέξει το φροντιστήριο το απόγευμα».

Ο κύριος Πολυχρόνης Κουτσάκης λοιπόν μου χάρισε άλλη μια δυνατή ιστορία, γεμάτη αγωνία, εκπλήξεις, σασπένς, ρεαλιστικούς χαρακτήρες και μου απέδειξε ξανά πόσο καλός και διεισδυτικός  συγγραφέας είναι. Το «Δεν είσαι εδώ» ολοκληρώνει με τον πιο δυνατό τρόπο και το πιο απρόσμενο τέλος μια ιστορία που ξεκίνησε σχετικά χαλαρή στο πρώτο μέρος, εμπλουτίστηκε με νέους ήρωες και δευτερεύουσες ιστορίες στο δεύτερο κι όλα ήρθαν να συμπληρωθούν με το τρίτο βιβλίο, όπου τίποτα δεν έμεινε όρθιο ή αναπάντητο.

Βιβλίο Μια ανάσα μόνο
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Εφηβικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Είχα ήδη γράψει στην κριτική για το πρώτο βιβλίο της σειράς ότι ο ταλαντούχος συγγραφέας θα με εκπλήξει ευχάριστα κι ότι το καλογραμμένο μεν, όχι τόσο δυνατό δε «Καιρός για ήρωες» είναι απλώς μια πρόγευση για το τι θα επακολουθήσει. Πραγματικά, παρ’ όλο που εξακολουθεί ο Γιώργος Δάντης να φλυαρεί, να κάνει τις πιο μπερδεμένες σκέψεις τη λάθος στιγμή, να υπάρχουν μεγάλες παράγραφοι κλπ. η ιστορία είναι πιο ώριμη, πιο σφιχτοδεμένη και απόλυτα ανατρεπτική, τολμώ να πω και συγκινητική, γιατί το τέλος με έκανε να δακρύσω.

Το καλοκαίρι που πέρασε, ο Γιώργος και η Ρέα χωρίσανε, όπως χώρισαν και η Βάλια με τον Νικ, οπότε ο τελευταίος επέστρεψε στον Καναδά για να συνέλθει. Η Βάλια συνεχίζει τις σπουδές της στην Αθήνα (είναι μεγαλύτερη του αδελφού της, Γιώργου) κι ο Γιώργος μέσα από πρωθύστερες σκέψεις βάζει τον αναγνώστη στο κλίμα του τι συνέβη εκείνο το καλοκαίρι. Στο μεταξύ επιστρέφει και ο Νικ, οπότε μαζί τα δυο αγόρια, με την αρωγή του διοικητή Βακάκη, αρχίζουν να αναζητούν τη Νίκη και ψάχνουν ποιος κινεί τα νήματα της διακίνησης ναρκωτικών στα Χανιά. Η ιστορία είναι χορταστική από αποκαλύψεις και ανατροπές, από κοινωνικά μηνύματα είτε για τις σχέσεις εφήβων με γονείς και τις ανεξέλεγκτες συνέπειες αν κάτι στραβώσει μέχρι τις ανήκεστες βλάβες των ναρκωτικών στον οργανισμό, ακόμη και τον ρατσισμό. Και όλα αυτά δοσμένα με τη ρεαλιστικότατη γραφή του συγγραφέα, που μας δείχνει ό,τι έχει ξεχάσει από Χανιά στο πρώτο του βιβλίο, με άψογη τοποθέτηση στον χώρο και τον χρόνο ενώ το χιούμορ και οι πανέξυπνες ατάκες που εφευρίσκει ο κύριος Κουτσάκης αναδύονται στην πιο κατάλληλη στιγμή της αφήγησης. Για παράδειγμα, ως προς τις φαντασιοπληξίες της μάνας του Γιώργου ότι το σύμπαν συνωμότησε να τη βοηθήσει με τα ευχάριστα νέα που ήρθαν στη ζωή της: «-Επειδή είναι τόσο σπάνιο αυτό που μας συμβαίνει, σκέφτηκα πως ίσως το σύμπαν προπαθεί να με βοηθήσει να ισορροπήσω…Α, ναι, έτσι πρέπει να ‘ναι [λέει ο Γιώργος]. Σα να το βλέπω μπροστά μου. Το σύμπαν, καθισμένο στο σαλόνι μπροστά στον υπολογιστή του, να κάνει λογαριασμούς σ’ ένα excel» (σελ. 42).

Νέοι χαρακτήρες, νέες ιστορίες, οι ίδιοι πρωταγωνιστές που εμφανίστηκαν και στο πρώτο βιβλίο και ειλικρινά αναρωτιέμαι αν με αυτά που ζει ο Γιώργος Δάντης θα καταφέρει να συγκεντρωθεί να δώσει εξετάσεις για το πανεπιστήμιο. Επίσης μου άρεσε πολύ η τροπή της σχέσης του ήρωά μας με τους γονείς του, με αφορμή ένα αναπάντεχο γεγονός, κάτι που τους έφερε πιο κοντά αλλά και αντιμέτωπους τον έναν με τον άλλον και κυρίως με τον εαυτό του. Και όταν τελειώνει το βιβλίο, ανάμεσα στα δάκρυα για το φινάλε, είδα τον Γιώργο Δάντη έτοιμο να αντιμετωπίσει επιτέλους ενώπιος ενωπίω τον προαιώνιο εχθρό του, Ευγένιο Καλίν. Τον εγγονό του ανθρώπου που είχε ανέβει στο βουνό μαζί με τον παππού του Γιώργου την περίοδο του Εμφυλίου κι ό,τι συνέβη τότε πρέπει να το λύσουν οι απόγονοι, ο Γιώργος και ο Ευγένιος. Και η αλήθεια κρύβεται στα μυστικά υπόγεια περάσματα της πόλης των Χανίων, γιατί και τα Χανιά διαθέτουν αστικούς μύθους. Πραγματικά, κρατώ την ανάσα μου για το οριστικό ξεκαθάρισμα αυτών των λογαριασμών!

Βιβλίο Καιρός για ήρωες
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Εφηβικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα μυθιστόρημα που ξεκινάει με την πιο ανατρεπτική αρχή ιστορίας που έχω διαβάσει ως τώρα: η Ρέα πέφτει από το παράθυρο του σπιτιού της ακριβώς τη στιγμή που στο απέναντι διαμέρισμα διαπράττεται ένα έγκλημα! Η Ρέα, που γλύτωσε τελικά, θυμάται λεπτό προς λεπτό τη σκηνή και τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το κορίτσι που είχε δει να της επιτίθενται έχει εξαφανιστεί ενώ οι γονείς της παριστάνουν πως δεν έχει συμβεί τίποτα. Έτσι, σύντομα, οι ζωές του Γιώργου, του Νικ και της Ρέας θα ενωθούν για να αντιμετωπίσουν ένα αδυσώπητο ανθρωποκυνηγητό και να βρουν τη λύση στο μυστήριο.

Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης είναι ένας συγγραφέας που τον παρακολουθώ προσεκτικά σε κάθε του βήμα, γιατί ξέρει να περιγράφει με τρομερή δεινότητα τις ιδέες του, αποτυπώνει τρισδιάστατα τον παλμό της εποχής μας και του τόπου που διαλέγει να περιγράψει σε κάθε βιβλίο του και ξέρει να διεισδύει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχολογία. Έτσι κι εδώ, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Γιώργου με έβαλε για τα καλά στη ζωή του: αγωνία για τους βαθμούς και τις τελικές εξετάσεις, προβλήματα στη σχολική κοινωνία, ξενύχτι για ένα μεροκάματο μιας και δουλεύει σε ένα στριπτιζάδικο καθαρίζοντας ποτήρια αλλά και τον χώρο, ανθρωπιά μιας και ο Γιώργος κρατάει παρέα στις ξένες του καταστήματος στα διαλείμματα της παράστασής τους ενώ δεν παύει να σκέφτεται τον φτωχό μετανάστη στο φανάρι που η κόρη του πρέπει να χειρουργηθεί αλλά δεν υπάρχουν λεφτά.

Ο συγγραφέας κατάφερε να δημιουργήσει δύο αντίθετους πόλους γύρω από το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, τον Γιώργο και τη Ρέα: οι γονείς του Γιώργου είναι ψιλοαδιάφοροι απέναντι στο παιδί τους, προσπαθούν να φερθούν ως γονείς στον Γιώργο και την αδελφή του, Βάλια, απλώς με διεκπεραιωτικό τρόπο ενώ οι γονείς της Ρέας είναι άνθρωποι που κοιτάνε τη δημόσια εικόνα τους και ασχολούνται με τον δικό τους μικρόκοσμο, αφήνοντας μια κόρη να αποπειράται να αυτοκτονήσει για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια. Από την άλλη, αγάπησα ιδιαίτερα τον Νικ, με τον πλούτο του λεξιλογίου του και ταυτόχρονα τις παρατεταμένες όλο νόημα σιωπές του σχεδόν σε όλη την καθημερινότητά του. Και η ερωτική του σχέση με τη Βάλια δεν είναι και ό,τι καλύτερο για τον Γιώργο, μιας και η σχέση του με την αδελφή του είναι σχεδόν διαλυμένη.

Δε φτάνει λοιπόν που έχουμε αυτούς τους υπέροχους χαρακτήρες για να ξεδιπλωθεί μια συναρπαστική, σχεδόν εφηβική περιπέτεια, έχουμε και την πόλη των Χανίων και της ευρύτερης περιοχής, που αποτυπώνεται τρισδιάστατα στο χαρτί. Δρόμοι, πλατείες, σημεία-κλειδιά, κρυμμένες είσοδοι, τοποθεσίες γνωστές μόνο στους ντόπιους, κάπου κάπου κι η ντοπιολαλιά της Κρήτης, όλα αυτά μαζί συνθέτουν μια ιστορία που ανασαίνει δίπλα στον αναγνώστη, είναι ολοζώντανη, με τις δικές της επιθυμίες και ανάγκες. Γραφή κινηματογραφική, λεξιλόγιο αντίστοιχο της κάθε ηλικίας και του κάθε ήρωα, άνθρωποι πραγματικοί, που κάπου τους έχει συναντήσει ο αναγνώστης στη ζωή του.

Θα αναφερθώ ιδιαίτερα στο λεπτό χιούμορ του Πολυχρόνη Κουτσάκη, τόσο αργά καυστικό που σταματούσα συχνά να ξαναδιαβάσω την πρόταση που προσπέρασα! Για παράδειγμα: «Ξεκινάω από τον Σταθμό, που βρίσκεται στη μέση της Ηρώων Πολυτεχνείου, ανάμεσα στο σουπερμάρκετ και στο πρώην χάι κλασάτο γυμναστήριο που έκλεισε κι έγινε χασάπικο, οπότε το μαγαζί συνεχίζει να ασχολείται με κρέατα» (σελ. 71). Το οποίο κείμενο φυσικά την αμέσως επόμενη στιγμή που θα έχεις χαμογελάσει ή προβληματιστεί, ανελέητα σου πετάει κάτι σαν αυτό: «Ακόμα κι όταν βλέπεις πως αυτός ο κάποιος παίρνει ό,τι θέλει από τους γονείς σας επειδή απλώς υπάρχει, ενώ εσύ πρέπει να είσαι τέλειος για να σου δώσουν τα μισά» (σελ. 143-144).

Η υπόθεση ξεδιπλώνεται σταδιακά, ας μου επιτραπεί να πω και λίγο αργά. Ένα καλά σχεδιασμένο παζλ όπου το κάθε κομμάτι μπαίνει στη θέση του την ώρα που πρέπει. Ο συγγραφέας μοιράζει τους χαρακτήρες του μες στην πόλη, τους αναπτύσσει, τους σκιαγραφεί και τους εξελίσσει σε τέτοιο βαθμό που η λύση του μυστηρίου είναι αληθοφανέστατη, στέρεα δικαιολογημένη και φυσικά ανατρεπτική. Το βιβλίο είναι το πρώτο της τριλογίας, γι’ αυτό δεν γκρινιάζω έντονα για την αργοπορία του κειμένου να προχωρήσει σε κάθε επόμενο στάδιο ως την τελική λύση. Νιώθω ότι αυτό είναι ένα εισαγωγικό πρελούδιο και σύντομα θα αναγνωρίσω εκείνη τη δεξιοτεχνία του ανθρώπου που με κάνει να τρέχω κάθε φορά να διαβάζω καινούργιο του βιβλίο, έχοντάς του απόλυτη εμπιστοσύνη. Ένα σημαντικό μειονέκτημα παρ’ ολ’ αυτά για μένα είναι οι πολλές μεγάλες παράγραφοι του κειμένου. Στο τέλος του μυθιστορήματος, παρ’ όλο που δόθηκε η απάντηση στον κεντρικό γρίφο, η τελευταία πρόταση είναι το κλειδί για να χτυπήσει την πόρτα το παρελθόν στη ζωή ενός έφηβου αγοριού και να του δείξει ξεκάθαρα ότι είναι ο κρίκος μιας ιστορίας από τα παλιά κι αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσει. Αναρωτιέμαι τι θα συμβεί στον Γιώργο και πόσο αλλαγμένο θα τον παραδώσει στον ανυποψίαστο αναγνώστη στο τελευταίο βιβλίο…Αλλά έχω χρόνο ως τότε!

«Καιρός για ήρωες» λοιπόν, το πρώτο βιβλίο της τριλογίας που έγραψε ο Πολυχρόνης Κουτσάκης με ήρωα τον Γιώργο Δάντη, παραστατικότατο, αληθοφανέστατο, ρεαλιστικότατο, ανατρεπτικό και συγκινητικό.