Βιβλίο Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Τίτλος πρωτοτύπου La Belle et la Bête
Συγγραφέας Cécile Roumiguière
Εικονογράφος Benjamin Lacombe
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα τέρας παγιδεύει μια όμορφη κοπέλα στον κόσμο του ως αντάλλαγμα για κάτι που του στέρησε ο πατέρας της. Σύντομα αυτοί οι δύο διαφορετικοί χαρακτήρες θα έρθουν απρόσμενα κοντά. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό παραμύθι που το έγραψε η Gabrielle-Suzanne de Villeneuve (1685-1755), παίρνοντας έμπνευση από μια παραπλήσια ιστορία που άκουσε από μια υπηρέτρια. Τη συντομευμένη εκδοχή της έγραψε η Jeanne-Marie Leprince de Beaumont (1711-1780) και σε αυτήν στηρίχτηκαν πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων κι ενηλίκων.

Η Cécile Roumiguière, εμπνευσμένη από αυτές τις γυναίκες, γράφει τη δική της διασκευή, αναδεικνύοντας με άφθαστο τρόπο τα κρυφά νοήματα αλλά και τους πραγματικούς ρόλους της Πεντάμορφης και του Τέρατος: η Πεντάμορφη φοβάται το Τέρας όπως φοβάται μια νεαρή γυναίκα το αρσενικό και το ξύπνημα της σεξουαλικότητας, το Τέρας υποφέρει αφού δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί τη διαφορετικότητά του, εξ ου και συμπεριφέρεται σα ζώο. Εκείνη πρέπει να υπερβεί τον εαυτό της κι εκείνος πρέπει να ελέγχει τα ένστικτά του. Ο ένας προσαρμόζεται στον κόσμο του άλλου και αφουγκράζεται τις επιθυμίες του, σέβονται και αποδέχονται ο ένας τον άλλον. Διαχείριση των παρορμήσεων σεβασμός στην επιθυμία του άλλου, αγάπη και συναίνεση και πολλά άλλα τρυφερά και διαχρονικά μηνύματα ξεπηδούν μέσα από τις γραμμές του κειμένου. Έννοιες και ιδέες δηλαδή που είναι πιο απαραίτητες και σημαντικές στη σημερινή μας εποχή παρά ποτέ άλλοτε.

Στο παραμύθι μαθαίνουμε πώς βρέθηκε ο πατέρας της Πεντάμορφης στον πύργο του Τέρατος, τι λάθος έκανε και το Τέρας απαίτησε την κόρη του για όμηρο, πώς γεννήθηκε και πώς μεγάλωσε το Τέρας, πώς ήταν η συγκατοίκηση των δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πλασμάτων, πώς ήρθαν πιο κοντά και πώς κατέληξε όλη αυτή η ιστορία. Διαρκείς ανατροπές, λυρικότητα και σασπένς, ρεαλιστικές και αξέχαστες σκηνές ανασυγκροτούν το γνωστό παραμύθι με μοναδικό τρόπο. Η εικονογράφηση του Benjamin Lacombe, που είναι και ο επιμελητής της σειράς αυτών των εκδόσεων, είναι αριστουργηματική. Μας χαρίζει πολύχρωμους, μαγικούς ολοσέλιδους πίνακες ζωγραφικής που χάζευα με τις ώρες και ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι με μεγάλη δεξιοτεχνία και επιδεξιότητα. Το εσωτερικό και το εξωτερικό του παλατιού ζωντανεύουν μέσα από μια εξαίρετη παλέτα χρωμάτων και μια πολυπρισματική τοποθέτηση. Τα μεγέθη, οι προοπτικές, οι οπτικές γωνίες είναι αξιέπαινα, το κάστρο δημιουργεί φόβο, η Πεντάμορφη γαλήνη και ηρεμία.

Το κείμενο συμπληρώνεται από τις τρυφερές επιστολές αγάπης που έγραφε η Πεντάμορφη και στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν πληροφορίες για την οικογένεια Γκονσάλβους, ανθρώπους που ζούσαν στην Ισπανία του 16^ου αιώνα και έπασχαν από υπερτρίχωση, κάτι άγνωστο τότε κι έτσι δέχονταν άσχημες συμπεριφορές από τον κόσμο που τους αντιμετώπιζε ως κτήνη και αλλόκοτα πλάσματα.

Βιβλίο Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Τίτλος πρωτοτύπου La petite fille aux allumettes
Συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
Μετάφραση από τα δανικά Jean-Baptiste Coursaud
Εικονογράφος Benjamin Lacombe
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα φτωχό κοριτσάκι που πουλάει σπίρτα παραμονή Πρωτοχρονιάς τουρτουρίζει από το κρύο και καταφεύγει στα σπίρτα του για να ζεσταθεί. Όμορφες εικόνες χαράς και ευδαιμονίας που δε θα ζήσει στην πραγματικότητα αρχίζουν να του κρατούν συντροφιά. Το πασίγνωστο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1845, αποτυπώνει μια τρομακτική αλήθεια της δικής μας εποχής: την αδιαφορία. Ένα φτωχό, μοναχικό, ορφανό κοριτσάκι πουλάει σπίρτα και μοιάζει με τον πόνο και τον θάνατο που συναντάμε καθημερινά στις οθόνες μας αλλά προσπερνάμε με αδιαφορία. Η αφθονία των αγαθών γύρω μας ή στα χέρια μας μας οπλίζει με αδιαφορία και μας ναρκώνει. Είναι σοκαριστικό το γεγονός πως η απανθρωπιά όχι μόνο δεν έχει εξαλειφθεί αλλά έχει πλέον κυριαρχήσει, υποδαυλισμένη από τα μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης. Μια κλασική συγκινητική ιστορία που με το τέλος της φέρνε δάκρυα στα μάτια ακόμη και του πιο σκληρού αναγνώστη.

Το παραμύθι υπήρξε μια προσωπική εμμονή για τον Benjamin Lacombe, μιας και το διάβαζε ξανά και ξανά όταν ήταν παιδί. Η θλίψη του μικρού κοριτσιού τον έκανε να πονάει και ταυτόχρονα τον παρηγορούσε, τον βοήθησε να αποδέχεται τη δική του θλίψη και του θύμιζε πως πάντα υπήρχε μια μοναξιά μεγαλύτερη από τη δική του. Τελικά έφτασε η στιγμή που εικονογράφησε το παραμύθι και μάλιστα ακολούθησε μια πρωτότυπη τεχνική, αυτήν του κάρβουνου ώστε η τραχύτητα, η σκοτεινιά και οι έντονες αντιθέσεις του να μπορούν να μεταφέρουν τη σκληρότητα της πραγματικότητας και την παγωνιά του πεζοδρομίου ενώ το κάρβουνο, αν το δούμε μεταφορικά, είναι η ύλη που παραμένει όταν το σπίρτο έχει πια καεί. Χιλιάδες άφθαστες λεπτομέρειες δημιουργούν ένα εικονογραφικό αριστούργημα, με προεξάρχον το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα χιλιάδες στολίδια του και τα κεριά του.

Οι εικόνες των οραμάτων αποτυπώνονται με ζωηρό και ντελικάτο γκουάς, με έμφαση στο κίτρινο φλούο, «σαν φωτεινή πληγή που κόβει τη νύχτα στα δύο». Οι οπτικές γωνίες είναι πρωτότυπες και μας ταξιδεύουν από μια πανοραμική θέα της πόλης, που είναι γεμάτη κόσμο καλοντυμένο και με γιορτινή διάθεση, στα ξυπόλητα πόδια του κοριτσιού που κρατάει το κουτί της με τα σπίρτα και με την ίδια λήψη τελειώνει η ιστορία, δημιουργώντας έναν εικαστικό ολοκληρωμένο κύκλο. Να σημειωθεί εδώ πως δεν είναι τυχαίο που βλέπουμε πράσινο, το χρώμα της ελπίδας, στη συσκευασία, κάτι που αντιτίθεται στο σκούρο και στο γκρι της υπόλοιπης εικόνας, για να μην αναφερθώ στο γεγονός πως το εξώφυλλο είναι αυτό το σπιρτόκουτο με το κοριτσάκι στο κέντρο του.. Το βλέμμα του κοριτσιού είναι τόσο διαπεραστικό που πολλές φορές έπαιρνα τα μάτια μου από πάνω της, αφού δεν μπορούσα να το βλέπω χωρίς να δακρύζω. Στο τέλος του βιβλίου καταγράφεται το χρονικό συγγραφής, επεξεργασίας και δημοσίευσης του παραμυθιού που είδε για πρώτη φορά το φως το 1845.

Βιβλίο Ιστορία τεράτων
Τίτλος πρωτοτύπου Una de monstruos
Συγγραφέας-Εικονογράφος Rocio Bonilla
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Γιώργος Μπάτρης
Επιμέλεια κειμένου: Πάνος Τουρλής

O Rocio Bonilla έγραψε ένα διασκεδαστικό παραμύθι γεμάτο ενδιαφέροντα και ανατρεπτικά περιστατικά που κορυφώνουν την αγωνία από σελίδα σε σελίδα και παρουσιάζει μέσα από την ιστορία του τη σημασία της αδελφικής αγάπης και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Το δίδαγμα αυτού του παραμυθιού που απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω είναι να ικανοποιούμε ακόμη και όσους δεν είναι σαν εμάς. Η εικονογράφηση του ιδίου είναι φτιαγμένη με λεπτομέρεια αλλά μπορεί να την κατανοήσει εύκολα ένα παιδί μικρής ηλικίας. Ο συγγραφέας είναι από τους αγαπημένους μου και πάντα θέλω να διαβάζω περισσότερες ιστορίες του. Για το λόγο αυτό θα ήθελα να υπήρχε λίγο πιο λεπτομερής και μεγαλύτερη εξέλιξη της ιστορίας, σε επίπεδο βέβαια που μπορούν να καταλάβουν τα μικρότερα παιδιά αλλά το σημειώνω εδώ μόνο και μόνο γιατί λατρεύω τον Rocio Bonilla.

Ένα μοναδικό εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο που καταφέρνει να εξορκίσει κάθε τρομερό τέρας, να νικήσει τον φόβο των τεράτων και …γιατί όχι ; τα παιδιά να γίνουν και φίλοι με τα τερατάκια! Μια τρομακτικά αστεία ιστορία για τα φαινόμενα που, μερικές φορές, απατούν!

Βιβλίο Μα σε τι χρησιμεύει ο Πύργος του Άιφελ; 
Τίτλος πρωτοτύπου Mais à quoi sert la Tour Eiffel?
Συγγραφέας Samir Senoussi
Εικονογράφος Thomas Baas
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι / Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

O Samir Senoussi έγραψε ένα διασκεδαστικό και χρήσιμο πληροφοριακά βιβλίο για το διασημότερο μνημείο της Γαλλίας και μαθαίνει στα παιδιά από 6 ετών και πάνω τη συναρπαστική ιστορία του Πύργου του Άιφελ. Το 1887 στο Παρίσι υπάρχουν η Παναγία των Παρισίων, το Λούβρο και πολλά περιστέρια! Εκείνο το καλοκαίρι, στην αριστερή όχθη (όλοι ξέρουν τι σημαίνει αριστερή όχθη, αδιάβαστους σας βρίσκω), ξεκινάει να δουλεύει ένα εργοτάξιο. Τι φτιάχνουν; Ένα τραμπολίνο, έναν σιδηρόδρομο για τον ουρανό, ένα κανόνι, έναν φάρο; Όχι, τον Πύργο, ο οποίος χτίστηκε μέσα σε δύο χρόνια, δύο μήνες και πέντε μέρες και ήταν ο νικητής του διαγωνισμού της Διεθνούς Έκθεσης του 1889. Είμαστε σε μια εποχή που όλοι ονειρεύονται έναν γιγάντιο πύργο αλλά κανείς δεν αποφασίζει να τον κατασκευάσει. Την πρόκληση αναλαμβάνει ο Γουστάβος Άιφελ με τη βοήθεια δύο μηχανικών και ενός αρχιτέκτονα. Οι πληροφορίες που συγκέντρωσε ο συγγραφέας είναι συναρπαστικές και ταυτόχρονα δοσμένες εύληπτα και με μικρές προτάσεις, χωρίς να κουράζουν. Πόσο συναρπαστική ήταν η διαδικασία από τον σχεδιασμό ως το χτίσιμο και τη με ακρίβεια χιλιοστού ένωση όλων αυτών των σιδηροκατασκευών! Το μνημείο αρχικά δέχτηκε αυστηρή κριτική, κυρίως από τους συγγραφείς, που τότε ο κόσμος τούς διάβαζε και άκουγε τη γνώμη τους, σύντομα όμως έγινε αγαπημένο σημείο των Παριζιάνων. Τι τους έκανε ν’ αλλάξουν γνώμη;

Ωραία όλα αυτά αλλά τελικά σε τι χρησιμεύει; Με το γνωστό του χιούμορ και ειλικρίνεια, ο συγγραφέας παραδέχεται την αλήθεια: Σε τίποτα! Ούτε ναός είναι ούτε όπερα ούτε ιστορικό μνημείο, επομένως και σύμφωνα με τους όρους κατασκευής ο πύργος σε λίγα χρόνια έπρεπε να κατεδαφιστεί. Απελπισμένος, ο Άιφελ σκέφτηκε διάφορα κόλπα για να φανεί χρήσιμος: έφτιαξε στην κορυφή του έναν χώρο επιστημονικής παρατήρησης, κατόπιν μετεωρολογικό σταθμό και τελικά ένα στρατιωτικό παρατηρητήριο με κεραία ραδιοφώνου και σύστημα ασύρματης τηλεγραφίας. Τι απ’ όλ’ αυτά έσωσε τον πύργο και μένει ως σήμερα στη θέση του; Μα φυσικά ο έρωτας! Ποιος έρωτας; Μα δε θα σας τα πω όλα! Η εικονογράφηση του Thomas Baas είναι γεμάτη λεπτομέρειες και αποτυπώνει σωστά την εποχή και τον τόπο των τελών του 19^ου αιώνα. Έχουμε ωραίες σκηνές της καθημερινής ζωής με φορέματα και αντικείμενα εποχής, προοπτικές και σωστή απεικόνιση του μεγέθους του Πύργου, προσωπογραφίες επιφανών Γάλλων που ισορροπούν ανάμεσα στον ρεαλισμό και την καρικατούρα κι ένα ταλαίπωρο πουλί που πετάει από σελίδα σε σελίδα δίνοντας μια διακριτική κωμική νότα στο βιβλίο. Μου άρεσε επίσης που κάποιες σελίδες ήταν όλες κίτρινες ή πράσινες κλπ. χωρίς εικόνες παρά μόνο με κείμενο, κάτι που τραβάει και ξεκουράζει το βλέμμα.

Το «Μα σε τι χρησιμεύει ο Πύργος του Άιφελ;» είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο γεμάτο ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον τρόπο κατασκευής του εμβληματικού γαλλικού μνημείου και μικρά μυστικά από την ιστορική του διαδρομή μέχρι σήμερα. Ο συγγραφέας παραθέτει με συναρπαστικό τρόπο την ιστορία του Πύργου, τον τρόπο κατασκευής του, πώς γλύτωσε από την αρχική σκέψη για κατεδάφιση, σε τι τελικά φάνηκε χρήσιμο και διατηρήθηκε κι επιπλέον χαρίζει μικρά στιγμιότυπα μέσα από τα οποία αποτυπώνεται η συμβολή του μνημείου στην κουλτούρα των Παριζιάνων και πώς ενέπνευσε λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Το μέγεθος μάλιστα της έκδοσης είναι αρκετά μεγάλο και προσιδιάζει στο ύψος του Πύργου ώστε τα παιδιά να έχουν μια πρώτη εικόνα μεγέθους.

Βιβλίο Το κουτί
Τίτλος πρωτοτύπου La scatola
Συγγραφέας Isabella Paglia
Εικονογράφος Paolo Proietti
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τι δουλειά έχει ένα κουτί στη μέση του δάσους; Ποιος είναι μέσα σε αυτό και δε θέλει να βγει; Πώς θα καταφέρουν τα ζώα να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του και να γίνουν φίλοι;

Η Isabella Paglia έγραψε ένα γλυκό και τρυφερό παραμύθι που υμνεί τη φιλία και την αμοιβαία αγάπη. Τα ζώα του δάσους βρίσκουν ένα παράξενο κουτί με δύο τρύπες στη μέση, αρκετά μεγάλο για να χωρέσει κάποιον κι όταν πάνε να το ανοίξουν αυτός που είναι μέσα αρνείται να βγει. Τα ζώα είναι γεμάτα περιέργεια και έχουν πολλές απορίες. Ποιος κρύβεται στο κουτί και γιατί δε θέλει να βγει, παρ’ όλα τα παρακάλια τους; Ίσως νομίζει ότι είναι άσχημος ή διαφορετικός και δεν έχει θέση κοντά τους, ίσως σήμερα είναι μια από αυτές τις μέρες που δε θέλει να κάνει τίποτα και να δει κανέναν, ίσως φοβάται. Αυτές και πολλές άλλες σκέψεις δημιουργούν μια αίσθηση μυστηρίου και αγωνίας για την αποκάλυψη της ταυτότητας του ενοίκου. Η συγγραφέας δημιουργεί έξυπνες και διασκεδαστικές σκηνές μέσα από τις οποίες προσπαθούν να κερδίσουν τα ζώα την εμπιστοσύνη του αγνώστου: στήνουν μια διασκεδαστική παράσταση, οργανώνουν μια μεγάλη γιορτή με φαγητό αλλά το κουτί δεν ανοίγει ούτε σπιθαμή. Και τότε ξεσπάει μια καταιγίδα.

Η εικονογράφηση του Paolo Proietti είναι εξαίρετη και απολαυστική. Η ιστορία ζωντανεύει με υπέροχα παλ χρώματα και με ποικίλες οπτικές γωνίες, με άφθαστο  ρεαλισμό και καταπληκτικούς συμβολισμούς. Μου άρεσε μεταξύ άλλων η σκηνή που δείχνει την απογοήτευση των προσπαθειών των ζώων που φεύγουν με γυρισμένη πλάτη και με τα υπολείμματα της χαράς και του γλεντιού γύρω από το κουτί, κάτι που δείχνει τη ματαίωση των προσδοκιών τους. Τα ζώα αποτυπώνονται στις σωστές τους διαστάσεις και το δάσος ξεπηδά μέσα από τις σελίδες με λιτές λεπτομέρειες και έμφαση στο κίτρινο και καφέ χρώμα. Υποδειγματική η δουλειά του καλλιτέχνη, συνοδεύει με τον καλύτερο τρόπο ένα κείμενο γεμάτο αγωνία και εκπλήξεις.

«Το κουτί» περιγράφει τις προσπάθειες των ζώων του δάσους να κερδίσουν την εμπιστοσύνη ενός αγνώστου που κρύβεται σ’ ένα κουτί και μέσα από μια σειρά περιστατικών οι μικροί αναγνώστες από 4 ετών και πάνω κατανοούν πώς χτίζεται μια φιλία και πώς μπορεί κανείς να κερδίσει ευκολότερα τον άλλον και να έρθει κοντά του. Επίσης, η συγγραφέας τονίζει πως δεν πρέπει να χάνουμε το κουράγιο μας αλλά να προσπαθούμε συνέχεια μέχρι να επιτύχουμε αυτό που θέλουμε. Μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία με υπέροχα διαχρονικά νοήματα.

Βιβλίο Τι λες πως είναι η ευτυχία;
Τίτλος πρωτοτύπου Chi sa che cosa sia la felicità, lo dica
Συγγραφέας Luca Tortolini
Εικονογράφος Marco Somà
Μετάφραση Βαρβάρα Καρζή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τι είναι η ευτυχία; Πώς μπορεί κανείς να την εντοπίσει και την κρατήσει; Πόσο κρατάει και τι αξία έχει; Ένα γλυκό σουρεαλιστικό παραμύθι που θα ταξιδέψει τα παιδιά από 6 ετών και πάνω στον μαγικό κόσμο αυτής της υπέροχης λέξης.

Ο Luca Tortolini έγραψε ένα διαφορετικό παραμύθι που μας δείχνει όλες τις εκφάνσεις της ευτυχίας και μας γεμίζει ερωτήματα και σκέψεις. Δεν είναι εύκολο να πεις τι είναι ευτυχία, μια αφηρημένη έννοια την οποία άλλοι ψάχνουν και άλλοι προσπερνούν, άλλοι ονειρεύονται και άλλοι περιμένουν μια ζωή. Είναι κάτι μικρό ή κάτι τεράστιο; Κρύβεται στα χάδια ή στα γεμάτα καλοσύνη λόγια; Πουλιέται, φυλακίζεται, αγοράζεται; Είναι μια ιδέα που αλλάζει συνεχώς μορφή και ίσως φοβίσει κάποιους και μια λέξη που υπάρχει σε όλες τις γλώσσες αλλά σημαίνει ακριβώς το ίδιο σε όλες; Αξίζει για τον καθένα το ίδιο; Η απάντηση δίνεται με τον πιο γλυκό τρόπο στην τελευταία σελίδα.

Η εικονογράφηση του Marco Somà είναι απολαυστική και γεμάτη φωτεινά και υπέροχα χρώματα. Ο καλλιτέχνης παίρνει ένα σουρεαλιστικό, σχεδόν αφαιρετικό στη βάση του κείμενο και το ντύνει με εξίσου φαντασιακές εικόνες με πλοία να αράζουν στον ουρανό, με τεράστια ψάρια να περνάνε κάτω από βάρκες, με ομπρέλες που επιπλέουν, με κατοικίες από τα παράθυρα των οποίων ξεφυτρώνουν λουλούδια και πολλά άλλα. Βάρος δίνεται στη θάλασσα που γεμίζει με ό,τι πιο σουρεαλιστικό μπορεί να φανταστεί κανείς αλλά σταδιακά ανεβαίνουμε προς τον ουρανό για να καταλήξουμε στο ευτυχισμένο τέλος που ανέφερα πριν. Οι λεπτομέρειες είναι εκπληκτικές και γεμάτες επαναλαμβανόμενα μοτίβα, συγκεκριμένα λουλούδια και λογιών πεταλούδες κυρίως. Μορφές ντυμένες με χοντρά μπουφάν στέκονται δίπλα σε βάρκες στις οποίες επιβαίνουν φιγούρες με ιαπωνικά ρούχα, ανθρωπόμορφα ζώα σε ποικίλες δραστηριότητες κι ένα ποντίκι με ένα μυστηριώδες κουμπί ρούχου στην πλάτη είναι μερικά μόνο από τα στιγμιότυπα που θα πυροδοτήσουν τη φαντασία των παιδιών.

Ένα απολαυστικό και ξεχωριστό παραμύθι που θα πυροδοτήσει πολλές συζητήσεις μεταξύ παιδιών και γονιών.

Βιβλίο Τίνα η πιγκουίνα 
Τίτλος πρωτοτύπου Het ijskoude zoekboek van pinguïn Pip
Συγγραφέας-Εικονογράφος Bente Pompen
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι / Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

H Bente Pompen έγραψε και εικονογράφησε μια καταπληκτική ιστορία γεμάτη τρυφερότητα και χρήσιμες εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για τα πιο γλυκά και χαριτωμένα πλάσματα του κόσμου. Μικρές και απλές προτάσεις μαθαίνουν στα παιδιά για τις συνθήκες ζωής τους στον Νότιο Πόλο, για το πώς αντέχουν στο κρύο, για την καθημερινότητά τους, για τα πολλά και διαφορετικά είδη (αυτοκρατορικοί, τζέντου, μακαρόνι κ. ά.) κ. π. ά. Άγνωστες πληροφορίες μου έδειξαν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και επιβίωσης γεμάτο χαρές αλλά και κινδύνους. Δεν ήξερα ας πούμε πως οι πιγκουίνοι στέκονται στις φτέρνες τους για να μην πατάνε με ολόκληρη την πατούσα στον πάγο, ότι ένας ενήλικος αυτοκρατορικός πιγκουίνος ζυγίζει όσο ένα μοσχαράκι και ότι οι αγκαλιές βοηθάνε πολύ στο κρύο.

Οι πιγκουίνοι είναι από τα λίγα πουλιά που δεν μπορούν να πετάξουν αλλά ο θείος Τζων υποστηρίζει πως αν πιστέψουμε στον εαυτό μας και κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε θα καταφέρουμε τα πάντα, ακόμη και να πετάξουμε (για τους πιγκουίνους μιλάμε πάντα, ε!). Ποια είναι τα πουλιά που δεν μπορούν να πετάξουν, ποια ζώα μπορούν να κρατήσουν περισσότερο την αναπνοή τους κάτω από το νερό, σε τι είναι αξεπέραστοι οι πιγκουίνοι, από ποια ζώα κινδυνεύουν να φαγωθούν, πότε είναι η αναπαραγωγική περίοδος και πώς βρίσκουν το ταίρι τους, πώς δείχνουν την αγάπη τους, πόσο πολύ και πώς ταξιδεύουν για να βρουν τροφή, πώς επωάζουν τα αυγά τους και πολλές άλλες πληροφορίες βοηθάνε τους μικρούς αναγνώστες να δουν πώς είναι η ζωή στον Νότιο Πόλο.

Η εικονογράφηση είναι εκπληκτική! Χιλιάδες στην κυριολεξία λεπτομέρειες, μικροί και μεγάλοι πιγκουίνοι και άλλα ζώα δημιουργούν εξαίρετες απολαυστικές εικόνες με πλήθος κρυμμένων στοιχείων μέσα σε αυτές που θα χαρίσουν στα παιδιά ατέλειωτες ώρες παιχνιδιού. Η Bente Pompen επιπλέον σχεδόν σε κάθε σελίδα παρακινεί τα παιδιά να βρουν κάτι μέσα στους απολαυστικούς πίνακες του βιβλίου ενώ οι απαλοί τόνοι του γαλάζιου και του μπλε δίνουν το ιδανικό φόντο για τη ζωή στους πόλους. Τα δισέλιδα σαλόνια με πανοραμικές εικόνες από την κοινότητα των πιγκουίνων είναι καλοδουλεμένα και δε χόρταινα να τα κοιτάζω και ν’ ανακαλύπτω λεπτομέρειες που δε φαίνονται με την πρώτη ματιά. Επίσης με εντυπωσίασαν οι πολλοί και διαφορετικοί πιγκουίνοι στις πρώτες εσωτερικές σελίδες, φίλοι και συγγενείς της Τίνας που όλοι τους έχουν και διαφορετικά γνωρίσματα για να ξεχωρίζουν. Η Μαίρη Πιγκουίνι με την ομπρέλα της, η γιαγιά με την ποδιά και τα λουλουδάτα γυαλιά, ο σοβαρός Πάρκερ, οι γονείς της Τίνας με τη χαρακτηριστική καρδιά στο στήθος και πολλοί άλλοι καλωσορίζουν αμέσως τα παιδιά στον κόσμο όπου ζουν.

Η Τίνα η πιγκουίνα είναι μια απολαυστική και γεμάτη χρήσιμες γνώσεις ιστορία που μας δείχνει τον τρόπο ζωής και την καθημερινότητα των πιγκουίνων. Μικρές προτάσεις, εύληπτα παραδείγματα, καταπληκτική εικονογράφηση δημιουργούν την καλύτερη πηγή γνώσης γι’ αυτά τα κομψά και γλυκά πλάσματα.

Βιβλίο Συγγνώμη 
Τίτλος πρωτοτύπου Ti chiedo scusa
Συγγραφέας Isabella Paglia
Εικονογράφος Paolo Proietti
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα / Βαρβάρα Καρζή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Isabella Paglia έγραψε ένα βιβλίο για τη δύναμη της συγγνώμης που με απλά παραδείγματα γεμάτα λυρισμό και υπέροχα νοήματα μαθαίνει στα παιδιά από 6 ετών και πάνω να αγαπούν, να κατανοούν, να ζητούν συγχώρεση και αυτό να το κάνουν μέσα από την καρδιά τους. Τα πάντα στη ζωή συνδέονται με κλωστές και με αυτές δημιουργούμε δεσμούς. Οι καρδιές για παράδειγμα είναι φτιαγμένες από κλωστές που κρατούν ενωμένους τους ανθρώπους όμως μπορεί να κοπούν και να πληγώσουν μια ευαίσθητη καρδιά. Όταν φωνάζουμε σε κάποιον τον πληγώνουμε άθελά μας αλλά την εκκωφαντική σιωπή μπορούν να τη σπάσουν οκτώ γράμματα: συγγνώμη. Δεν έχει σημασία αν είμαστε μικροί ή μεγάλοι, όλοι πονάμε όταν σπάσει μια κλωστή κι ανοίξει μια πληγή, οπότε οφείλουμε στον εαυτό μας και στους άλλους να ζητάμε συγχώρεση είτε με τα λόγια είτε μ’ ένα σημείωμα, δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα ώστε να κάνει ο άλλος το δεύτερο, να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να ζητάμε συγγνώμη με την καρδιά μας. «Λυπάμαι» και «Έκανα λάθος» είναι δύο πολύ όμορφα ταξίδια αυτογνωσίας και αγάπης σε μονοπάτια δύσκολα που οδηγούν όμως σ’ ένα μέρος γεμάτο αγάπη, όπου το «Σε χάνω» γίνεται «Σε βρίσκω».

Η εικονογράφηση του Paolo Proietti είναι εξαίρετη και απολαυστική. Η ιστορία ζωντανεύει με πολλές όμορφες, γλυκές, τρυφερές και χαριτωμένες γάτες, με εικόνες που τραβούν το βλέμμα και δημιουργούν χαμόγελα τρυφερότητας και ζεστασιάς, μιας και αυτές είναι αγαπημένα ζώα μικρών και μεγάλων. Τι να πρωτοσχολιάσω σε αυτήν την υποδειγματική δουλειά; Τη σελίδα τίτλου που την ενώνει απρόσμενα με τη διπλανή χάρη στις κλωστές στις οποίες μπλέκονται τα ζωάκια; Την απόλαυση που αποτυπώνεται σε δυο αγκαλιασμένα πλασματάκια που μια πεταλούδα παίζει από πάνω τους; Στα εκπληκτικά σκιαγραφήματα των ζώων που κοιτάνε το φεγγάρι ή ενώνονται μεταξύ τους δημιουργώντας μια καρδιά, σε σκηνές όπου δε μας ενδιαφέρει η λεπτομέρεια και όπου οι φιγούρες έχουν τη δύναμη να γεννούν αισθήματα; Τις συναρπαστικές λεπτομέρειες, με τα γατοπαιχνίδια, τον στύλο ξυσίματος, τις κούτες, τις κάρτες με τα γράμματα που συμμετέχουν στην ιστορία του κειμένου, τι απ’ όλα; Δε γίνεται επίσης να μη σχολιάσω τον τρόπο με τον οποίο δίνονται ακόμη και κρυμμένα νοήματα, όπως στη σκηνή που έχει κοπεί η κλωστή επικοινωνίας ανάμεσα σε δυο γατάκια. Εκεί βλέπουμε το ψαλίδι, τη μία να έχει γυρίσει την πλάτη της στην άλλη που έχει ένα βλέμμα απαξίωσης, άρα από εδώ μπορεί να γεννηθεί μια ιστορία αν πυροδοτηθεί σωστά η φαντασία των παιδιών από κάποιον γονιό. Απαλά και ποικίλα χρώματα δίνουν παλ αποχρώσεις γεμάτες ζωή, κίνηση και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες.

Η «Συγγνώμη» είναι μια υπέροχη, απολαυστική, γεμάτη νοήματα ιστορία που δείχνει στα παιδιά με απλό και διασκεδαστικό τρόπο πόσο κακό κάνουν οι τσακωμοί, τα λάθη και οι εγωισμοί και πόσο σημαντική είναι μια συγγνώμη, πότε και πώς πρέπει να ειπωθεί και τι θα αλλάξει αφού τη διατυπώσουμε με την καρδιά μας. Γλυκές ψιψίνες μας κάνουν συντροφιά στις σελίδες αυτού του υπέροχου κειμένου όσο ετοιμαζόμαστε να διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε απέναντι σε ανθρώπους που αγαπήσαμε.

Βιβλίο Όταν όλα πήγαν στραβά 
Τίτλος πρωτοτύπου When everything went wrong
Συγγραφείς Max Temporelli, Barbara Gozzi
Εικονογράφος Agnese Innocente
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Τόμας Έντισον ασχολήθηκε από νωρίς με τις εφευρέσεις και μας χάρισε τον πολύγραφο, τον φωνογράφο, το κινητοσκόπιο και τον ηλεκτρικό λαμπτήρα. Ο Τζαν Ερνστ Ματσέλιγκερ ρίχτηκε με τα μούτρα να συνδυάσει τη μηχανική που τόσο αγαπούσε με την υποδηματοποιία στην οποία εργαζόταν ως μετανάστης στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατάφερε να εξασφαλίσει χρόνο και χρήμα για τις βιομηχανίες. Ο Γουλιέλμος Μαρκόνι αφοσιώθηκε στα ραδιοκύματα και θέλησε ν’ ανακαλύψει τον τρόπο να στέλνει σήματα πολύ μακριά και χωρίς καλώδια. Με τον τηλέγραφο λοιπόν έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά «για να κατανοήσουν περισσότερο τον εαυτό τους και να γίνουν καλύτεροι», όπως είπε χαρακτηριστικά ενώ είχε ανακαλύψει εμμέσως την ιονόσφαιρα όπου αντανακλώνταν αυτά τα σήματα! Ο Ουίλσον Γκρέιτμπατς ανακάλυψε τον βηματοδότη και μελέτησε σε μεγάλο βαθμό την καρδιά και τις λειτουργίες της. Ο Τζέιμς Ντάυσον εφηύρε την ηλεκτρική σκούπα χωρίς σακούλα, φέρνοντας επανάσταση στα νοικοκυριά. Η Μαργκαρέτε Στάιφ στράφηκε στη ραπτική και αγάπησε την τσόχα, την οποία χρησιμοποίησε από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός για την παραγωγή παιχνιδιών. Η Στέφανι Λουίζ Κουόλεκ ήταν μια γυναίκα ακριβής και προσεκτική και εργάστηκε στη βιομηχανική χημεία, όπου ανακάλυψε το κέβλαρ, μια ίνα πέντε φορές πιο ανθεκτική από τον χάλυβα. Ο Τσαρλ Γκούντγιαρ ασχολήθηκε με τα μυστικά του καουτσούκ. Ο Πέρσυ Σπένσερ εργάστηκε στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και των εξαρτημάτων και τελικά ανακάλυψε τον φούρνο μικροκυμάτων. Ο Τζων Στιθ Πέμπερτον έμαθε να φτιάχνει φυτικά σκευάσματα για τη θεραπεία των ασθενειών και από ένα λάθος ανακάλυψε την τονωτική κόκα-κόλα.

Άντρες και γυναίκες που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν δύο αιώνες πριν και σήμερα εξακολουθούν να είναι σημεία αναφοράς χάρη στις μοναδικές και πρωτοποριακές τους ανακαλύψεις παρουσιάζονται σε αυτό το βιβλίο με συναρπαστικό τρόπο. Πειραματίζονται, απογοητεύονται και πεισμώνουν, αφοσιώνονται, κάνουν γκάφες και λάθη, το αποτέλεσμα όμως, ακόμη κι αν δεν είναι το προσδοκώμενο, τους δικαιώνει. Μικρές παράγραφοι, σύντομες προτάσεις, απλοποιημένη ορολογία για καλύτερη κατανόηση και η παραστατική εικονογράφηση της Agnese Innocente βοηθάνε τα παιδιά από 8 ετών και πάνω να κατανοήσουν τις επαναστατικές αλλαγές των βιογραφούμενων προσώπων. Η Innocente μάλιστα δημιουργεί όχι μόνο μικρές και μεγάλες εικόνες σε διάφορα σημεία των σελίδων αλλά συχνά παρεμβάλει και δισέλιδες ιστορίες κόμικ που επικεντρώνονται στο συγκεκριμένο στιγμιότυπο του κάθε προσώπου που θα επιφέρει την αλλαγή, θα κατανοήσει το λάθος του, θα αποδυθεί σε νέο γύρο πειραματισμών.

«Όταν όλα πήγαν στραβά» οι επιστήμονες και τεχνικοί δεν τα παράτησαν, δεν απογοητεύτηκαν, δεν γκρίνιαξαν, αντίθετα, μελέτησαν ακόμη πιο πολύ, παρατήρησαν καλύτερα, ξενύχτησαν και τελικά βρήκαν τρόπους που βελτίωσαν τη ζωή του μέσου ανθρώπου. Ο τρόπος σκέψης τους και οι απόψεις τους αποτελούν διαχρονικά ηθικά διδάγματα που θα εμπνεύσουν τους μικρούς αναγνώστες να μην υποκύψουν στην πρώτη δυσκολία, να μην αποθαρρυνθούν και κυρίως να μη νιώσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση. Μια άλλη ματιά σ’ ένα φαινομενικό λάθος, η διαίσθηση, η κατανόηση της αστοχίας, η αυτοπεποίθηση είναι μερικοί παράγοντες που σταδιακά θα μας οδηγήσουν σε κάτι καινούργιο, διαφορετικό, απρόσμενο. Ακριβώς όπως συνέβη με τα πρόσωπα του βιβλίου.

Βιβλίο Ο Άρης χαμογελάει-Ο Άρης γκρινιάζει 
Τίτλος πρωτοτύπου Grahams’ got the grins grumps
Συγγραφέας P. Crumble
Εικονογράφος Matt Shanks
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Άρης είναι ένα γκρινιάρικο ελεφαντάκι που μια μέρα του πάνε όλα στραβά. Το αγαπημένο του πουλόβερ έχει μπει στο πλύσιμο, πάτησε ένα παιχνίδι, του κόπηκε το κορδόνι του παπουτσιού, άρχισε να βρέχει όταν ξεκίνησε για το σχολείο κι είχε και αρακά για μεσημεριανό όταν γύρισε σπίτι! Ήταν μια απαίσια μέρα για τον Άρη…ή μήπως όχι; Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω, τα οποία μπορούν να γυρίσουν το βιβλίο ανάποδα και να διαβάσουν την ιστορία από την αρχή, γεμάτη αισιοδοξία και τύχη αυτήν τη φορά! Έτσι, μέσα από έξυπνες ανατροπές, οι μικροί αναγνώστες μαθαίνουν να βρίσκουν κάτι αισιόδοξο στις αναποδιές τους και να μην γκρινιάζουν ασταμάτητα, αφού σύντομα, με κάποιον τρόπο, κάτι καλό θα βγει στην πορεία. Για παράδειγμα, μετά τον αρακά έχει μηλόπιτα για επιδόρπιο!

Η εικονογράφηση του Matt Shanks είναι απλή και χωρίς πολλές λεπτομέρειες, με μεγάλες μορφές και πολλά χρώματα. Η προβοσκίδα του Άρη βοηθάει κι αυτή με τον τρόπο της δημιουργώντας έτσι αστείες απεικονίσεις ενώ οι καθαυτές ιστορίες χρωματίζονται με πιο σκούρες επιλογές η γκρινιάρικη, με πιο φωτεινές η αισιόδοξη. Ένα θυμωμένο σύννεφο συνοδεύει τον Άρη όταν γκρινιάζει κι ένα κίτρινο φόντο στις περισσότερες στιγμές της ημέρας του αισιόδοξου Άρη. Επίσης μου άρεσε πολύ σε χρώματα και απεικόνιση η βόλτα του Άρη με τη φίλη του τη Φένια κάτω από τη βροχή. Επομένως, ποιον Άρη προτιμάτε και πώς μπορείτε να βελτιώσετε μια δύσκολη μέρα;

Βιβλίο Τα ταξίδια του Μαρίνου
Τίτλος πρωτοτύπου I viaggi di Marino
Συγγραφέας-Εικονογράφος Cecilia Cavallini 
Μετάφραση Βαρβάρα Καρζή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Μαρίνος είναι ένας γλυκός ρινόκερως που θέλει να νιώθει χρήσιμος κι εφευρίσκει διάφορες ιδέες για να βοηθάει τον κόσμο. Όλα ξεκίνησαν όταν το καλοκαίρι μοίραζε σπιτικές λεμονάδες και διαπίστωσε πως αυτό μπορεί να το προσφέρει ο οποιοσδήποτε κι έτσι στρέφει το ενδιαφέρον του αλλού. Αποφασίζει λοιπόν να φέρνει τη βροχή όπου την έχουν ανάγκη και σύντομα αρχίζει να ταξιδεύει ακολουθώντας πάντα το καλοκαίρι. Έτσι ξεκινάει μια συναρπαστική σειρά ταξιδιών σε όλο τον κόσμο και οι μικροί αναγνώστες ακολουθούν τον Μαρίνο από τον βορρά μέχρι τον νότο. Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω και το λεξιλόγιο είναι απλό και εύληπτο. Ο γλυκός ρινόκερως πότε ταξιδεύει στον νότο κάτω από τον Ισημερινό, πότε στον Νέο Κόσμο που θέλουν να καθαρίσει ο βρώμικος αέρας, πότε στην Ευρώπη που έχει αναστατωθεί από τις θερμοκρασίες, πότε στην ανατολή για τους πολύτιμους ορυζώνες. Γιατί δεν τον καλούν όμως και στον Βόρειο Πόλο; Θα στρέψει τη ματιά του ο Μαρίνος και προς τα εκεί; Και πώς μπορεί να συνεισφέρει στους πόλους με τη βροχή; Τίποτα δεν εμποδίζει τον ήρωα της ιστορίας να σκαρφιστεί κάτι εξίσου χρήσιμο και γέλασα πολύ με την ευστροφία του.

Η Cecilia Cavallini έκανε και την εικονογράφηση του κειμένου της, το οποίο γέμισε με παλ και πλούσια χρώματα γεμάτα φως και αδρές γραμμές. Παραστατικές απεικονίσεις, ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, σωστή προοπτική, έξυπνες οπτικές γωνίες κι ένα χορταστικό δισέλιδο στο τέλος του βιβλίου όπου ξεδιπλώνεται ο πλανήτης μας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια είναι γνωρίσματα που θα οξύνουν τη φαντασία των παιδιών, θα εμπλουτίσουν τη σκέψη τους και το λεξιλόγιό τους στην προσπάθειά τους να περιγράψουν τι βλέπουν σε κάθε σελίδα. Αγάπησα τα σαλιγκαράκια μες στη βροχή, εντυπωσιάστηκα από τα πολύχρωμα ψάρια και τις πανέμορφες ομπρέλες που δημιούργησαν γοητευτικές εικαστικές αντιθέσεις και απόλαυσα τις μεταμορφώσεις του Μαρίνου σε κάθε περίσταση. Ελάτε λοιπόν να ζήσουμε «Τα ταξίδια του Μαρίνου».

Βιβλίο Ένα γράμμα
Τίτλος πρωτοτύπου Una carta
Συγγραφέας Irene Verdú
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα, Βαρβάρα Καρζή
Εικονογράφος Verónica Aranda
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας ταχυδρόμος λόγω μιας καταιγίδας χάνει ένα γράμμα που το βρίσκει ο άνεμος. Με σβησμένα τα στοιχεία του παραλήπτη, ο άνεμος το αφήνει να βρει μόνο του τη μοίρα του κι έτσι προσγειώνεται στο σπίτι ενός καθαρού και νοικοκυρεμένου γάτου που δεν είχε φίλους: «Καλύτερα μόνος παρά με κακή παρέα»! Να όμως που το γράμμα τον παρακινεί να ψάξει τον παραλήπτη κι έτσι αρχίζει μια σειρά από καλές πράξεις που ξαφνιάζουν τον κόσμο αλλά σύντομα θα τον γεμίσουν από χαρά χάρη σε μια απρόσμενη έκπληξη.

Είναι μια υπέροχη, τρυφερή και συγκινητική ιστορία που με απλά λόγια δείχνει στα παιδιά τα πλεονεκτήματα της καλοσύνης και της βοήθειας. Η χήνα, η κλώσσα, το τσοπανόσκυλο δέχονται την απρόσμενη βοήθεια του γάτου και ανταποδίδουν με πολλή αγάπη, βοηθώντας τον έτσι να καταλάβει πως η γκρίνια, η ξεροκεφαλιά και το πείσμα δε βοηθούν τη συμπεριφορά μας και την κοινωνικοποίησή μας. Αντίθετα, η αγάπη, η φιλία, η παρέα είναι μεγάλα προτερήματα και τα χρειαζόμαστε όλοι.

Η εικονογράφηση της Veronica Aranda είναι απλή και ταυτόχρονα παραστατική, γεμάτη χρώματα και γλυκές εκφράσεις! Μ’ άρεσε πολύ το γράμμα όπως ήταν σχεδιασμένο, με τα λουλουδάκια του και τις περικοκλάδες του και πώς πέταγε πάνω από την πόλη. Τι ενδιαφέρουσα προοπτική! Έτσι γίνεται και με τις υπόλοιπες εικόνες όπου παρακολουθούμε μέσα από ποικίλες οπτικές γωνίες τα δρώμενα ενώ ταυτόχρονα απρόσμενες λεπτομέρειες ελκύουν το βλέμμα και ωθούν τα παιδιά σε ατέλειωτες ώρες παιχνιδιού.

Βιβλίο Ο σχοινοβάτης
Τίτλος πρωτοτύπου Il filiambulante
Συγγραφέας Federica Ortolan
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα, Βαρβάρα Καρζή
Εικονογράφος Marco Leoni 
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ιδού, ο καλύτερος ακροβάτης τεντωμένου σχοινιού στον κόσμο. Πώς μπορεί να ισορροπεί πάνω σε μια τρίχα με τόση αυτοπεποίθηση; Κανείς δεν ξέρει πότε φτάνει, από πού έρχεται και πού πάει. Δεν έμεινε ποτέ πάνω από μια μέρα στον ίδιο τόπο. Πώς δουλεύει, πώς στήνει την παράστασή του, ποιο είναι το μυστικό του και τα καταφέρνει πάντα να φτάνει από τη μια μεριά της τρίχας στην άλλη, πώς τον επηρεάζουν τα πουλιά και τα κλαδιά της σημύδας; Τι θα κάνει όταν διαπιστώσει πως η καριέρα του πλησιάζει στο τέλος; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται σ’ ένα διαφορετικό βιβλίο για παιδιά από 6 ετών και πάνω.

Η Federica Ortolan καταγράφει με προσεγμένες προτάσεις και σωστά μελετημένες εξελίξεις την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα ενός μυστηριώδους σχοινοβάτη που βλέπει την καριέρα του να τελειώνει από μέρα σε μέρα. Όλοι αγωνιούν για το μέλλον του, αναρωτιούνται τι θα κάνει στην τελευταία του παράσταση, πώς θα αποσυρθεί από τα φώτα. Η συγγραφέας στήνει ένα άκρως ρεαλιστικό σκηνικό με τέτοια λεπτομέρεια και προσοχή που το τέλος δεν έχει κάποια σημασία. Δείχνει τον ήρωά της να το παίρνει απόφαση και απλώς να δημιουργεί έναν αφηγηματικό κύκλο επιστρέφοντας στις πρώτες προτάσεις που χρησιμοποίησε. Ένα ολοκληρωμένο, συγκινητικό ταξίδι κι ένα απρόσμενο τέλος είναι δύο από τα προτερήματα του βιβλίου.

Η εικονογράφηση του Marco Leoni κινείται σε χρώματα σέπιας και δημιουργεί ένα άκρως ρεαλιστικό περιβάλλον με γραμμές που λες και απορροφούνται και αργοσβήνουν στις σελίδες. Γήινα χρώματα ζωντανεύουν τον σχοινοβάτη, απρόσμενες λεπτομέρειες τραβούν το βλέμμα σε σημεία που δεν περίμενα, ο άφθαστος ρεαλισμός στις φιγούρες και στις φυσιογνωμίες αντιδιαστέλλεται με τον σουρεαλισμό της αφήγησης. Μια διαφορετική ιστορία γεμάτη περιπέτειες και εκπλήξεις που αξίζει να ανακαλύψει κανείς.

Βιβλίο Ένα βιβλίο με… υπερθησαυρούς!
Τίτλος πρωτοτύπου El gran libro de los supertesoros 
Συγγραφέας Susanna Isern 
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Εικονογράφος Rocio Bonilla
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Άλλο ένα έξυπνο και συναρπαστικό βιβλίο της Susanna Isern που μέσα από μικρές ιστορίες δείχνει στα παιδιά τι είναι θησαυρός για τον καθένα μας, τι πολύτιμο έχουμε στη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, στο δωμάτιό μας, ακόμη και στην ψυχή μας, που να μας δίνει χαρά, να μας γεμίζει ευχάριστα τον χρόνο, να το θεωρούμε σημαντικό για μας. Με πολλά παραδείγματα και ποικίλες περιπτώσεις, οι μικροί αναγνώστες γνωρίζονται με διάφορα παιδιά, αγόρια και κορίτσια όλων των φυλών και των φύλων, τα οποία μας καλωσορίζουν στη ζωή τους και μας εκμυστηρεύονται μικρά μυστικά ή μάλλον… υπερ-θησαυρούς!

Οι φίλοι, τα ταξίδια, η αγάπη, τα ζώα, η οικογένεια, οι αναμνήσεις και πάρα πολλά άλλα ξεδιπλώνονται μέσα από μικρές ολοσέλιδες αυτοτελείς ιστορίες που βοηθάνε τα παιδιά να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και ταυτόχρονα να κατανοήσουν και εκείνα τι γεμίζει περισσότερο τη δική τους ζωή. Βρήκα πολύ διασκεδαστική τη βραδιά της κατασκήνωσης, ιδιαίτερα τρυφερή την αγάπη της Χριστίνας για τα ζώα, εντυπωσιάστηκα με το πόσα βιβλία διαβάζει η Μίκα και μου άρεσαν το πώς εξερευνά ο Νίκος τον κόσμο, πώς μαζεύει ο Αλέξης τα φιλιά και τα χαμόγελα των αγαπημένων του ανθρώπων, πώς αποζητάει ο Ρένος περισσότερο χρόνο με τους φίλους του, τι μαζεύει η Ζωή. Αυτά και χιλιάδες άλλα περιστατικά ξεδιπλώνονται μέσα από τις σελίδες αυτού του συναρπαστικού και έξυπνου βιβλίου, μέσα από τις σελίδες του οποίου ο κάθε μικρός αναγνώστης θα ταυτιστεί με κάποιον από τους ήρωες ή ακόμη και με περισσότερους από έναν! Έτσι θα κατανοήσει πώς μπορεί να εμπλουτίσει την αγαπημένη του συνήθεια και ίσως, επιπλέον, χάρη σε αυτές τις ιστορίες, τα παιδιά αποκτήσουν και νέες συνήθειες ή παρατηρήσουν κάτι πρωτόγνωρο που δεν είχαν προσέξει πριν. Αυτό το βιβλίο δημιουργεί μικρές ολοκληρωμένες προσωπικότητες μέσα από έναν διασκεδαστικό τρόπο μάθησης του γύρω μας κόσμου και της ιδιοσυγκρασίας μας.

Η εικονογράφηση της Rocio Bonilla είναι υπέροχη, ρεαλιστική και ταυτόχρονα σουρεαλιστική, αναμιγνύει άψογα την πραγματικότητα που βιώνουν οι ήρωες του παραμυθιού με τα όνειρα, τα σχέδια και τις προσδοκίες που κάνουν. Αγαπημένες φατσούλες ταξιδεύουν στον κόσμο, διαβάζουν, μαζεύουν, πετάνε, παίζουν, κολυμπάνε με μια ποικιλία εκφράσεων και χαρακτηριστικών γνωρισμάτων. Ένα απολαυστικό σύμπαν γεμάτο απρόσμενες λεπτομέρειες ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια των μικρών αναγνωστών και δημιουργούν μια αξέχαστη αναγνωστική εμπειρία.

Βιβλίο Η Έμμα ζωγραφίζει και…
Τίτλος πρωτοτύπου Emma ne veut pas dépasser 
Συγγραφέας Céline Person
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα, Βαρβάρα Καρζή
Εικονογράφος Francesca Dafne Vignaga
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έμμα λατρεύει τη ζωγραφική αλλά νιώθει μέσα της κάτι τόσο δα μικρό που την εμποδίζει να την απολαύσει. Δεν καταλαβαίνει τι είναι αλλά η λαχτάρα της για τα χρώματα, τα σχέδια και τα σχήματα δεν την εγκαταλείπει ποτέ. Ζωγραφίζει λοιπόν με τον φόβο μην ξεφύγει από τη γραμμή, ακολουθεί πιστά και φανατικά το πλαίσιο της εικόνας με την οποία καταπιάνεται, μόνο που τελικά ο μεγαλύτερος φόβος της πραγματοποιείται κι έτσι ζει μια απρόσμενη περιπέτεια!

Η συγγραφέας χτίζει έναν συναρπαστικό κόσμο γεμάτο αντιθέσεις και ασυμβατότητες για να δείξει με τον καλύτερο τρόπο πως δεν είναι κακό «να ξεφεύγουμε κάπου κάπου, να αφήνουμε τις επιταγές, τα «πρέπει» και τους κανόνες και να ακολουθούμε την καρδιά μας». Έτσι λοιπόν η Έμμα γνωρίζει τον ουρανό που ξέφυγε από το μπλε, το πουλί που ξέφυγε από τα φτερά του, το φεγγάρι που ξέφυγε από τη νύχτα, το αεροπλανάκι που ξέφυγε από τον χρόνο και τον πιλότο του που ξέφυγε από τον φόβο του. Οι συναρπαστικές περιπέτειες που θα ζήσει με τους νέους της φίλους θα δείξουν στην Έμμα πώς να πάψει να φοβάται και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση ώστε να ζήσει μια καλή ζωή, ακολουθώντας τις δικές της επιθυμίες. Ο φόβος μάς κρατάει πίσω και μας εμποδίζει να ζήσουμε ελεύθερα, να πιστέψουμε στις δυνάμεις και στις αντοχές μας, να απολαύσουμε τις αγαπημένες μας ασχολίες κι αυτό η Έμμα το κατανοεί με τον πιο κατάλληλο τρόπο.

Η εικονογράφηση είναι ονειρική, κινείται σε παλ χρώματα και σπάει το φράγμα μεταξύ ρεαλισμού και φαντασίας. Μπορεί στην αρχή να βλέπουμε την Έμμα να ζωγραφίζει σ’ ένα όμορφο περιβάλλον, με τη μαμά της να την παρακολουθεί, όταν αρχίζει όμως η περιπέτειά της ζούμε σ’ ένα πανέμορφο παραμυθένιο σύμπαν χωρίς προοπτική και ρεαλισμό και μέσα σε αυτό η εικονογράφος βάζει τα καλύτερά της σχέδια! Λουλούδια, σύννεφα, το λαμπερό φεγγάρι, ο μικρός φίλος της Έμμα, το κουνελάκι, τοποθετημένα σε αναπάντεχα σημεία και δοσμένα υποδειγματικά, δημιουργούν ένα υπέροχο φαντασιακό περιβάλλον που συμπληρώνει άψογα το κείμενο.