Ευρυτανία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Thu, 06 Jul 2023 14:27:50 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Ευρυτανία – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Φιλί που έμοιαζε με αντίο», του Άρη Αποστολάκη, εκδ. Πνοή https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ad%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b1%ce%b6%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25b9%25ce%25bb%25ce%25af-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ad%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25b6%25ce%25b5-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25bf-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ad%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b1%ce%b6%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Thu, 06 Jul 2023 14:27:50 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=14044 Ο Πέτρος Αποστόλου επιστρέφει από την Αμερική για να εγκατασταθεί οριστικά στον τόπο του και ερωτεύεται τη Ρεγγίνα Κυριαζή, μόνο που ο δεσμός τους είναι κόκκινο πανί για τη μητέρα εκείνης. Ποιο μυστικό λοιπόν κρύβει η Δέσποινα και γιατί δεν πρέπει οι δυο νέοι να ιδωθούν ξανά; Ποια είναι η Άρτεμη Σοφιανού που στα μάτια της παρατηρεί κανείς τσακισμένες ελπίδες και σκοτάδι; Πώς μεταμορφώθηκε από επιτυχημένη χορεύτρια σε σκιά του εαυτού της; Γιατί το φιλί εκείνης της στιγμής που λαχταράει η Ρεγγίνα έμοιαζε με αντίο; Σε ποιους ανήκουν τα πτώματα που εντοπίστηκαν σ’ ένα απομακρυσμένο σπίτι και πώς συνδέεται με όλα αυτά ένας μοιραίος σεισμός;

Βιβλίο Φιλί που έμοιαζε με αντίο 
Συγγραφέας Άρης Αποστολάκης 
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πνοή
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Άρης Αποστολάκης στο μυθιστορηματικό του ντεμπούτο γράφει μια τρυφερή, ρομαντική ιστορία γεμάτη εμπόδια και δυσκολίες, ελπίδα και αγάπη, ανατροπές και παιχνίδια της μοίρας. Οι ήρωές του ξεκινάνε τις πορείες τους από το Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας τη δεκαετία του 1990 κι έκτοτε ο δρόμος τούς βγάζει στη Χαλκιδική, στη Νέα Υόρκη, στη Ρώμη, ακόμη και στη Φολέγανδρο ενώ οι πραγματικές ρίζες της πλοκής άρχισαν να πλέκονται πίσω στη δεκαετία του 1960. Το μυθιστόρημα ξεκινάει πατώντας σε αναμενόμενα για μια τέτοια ιστορία στερεότυπα, σύντομα όμως ξεφεύγουμε αρκετά, μιας και μπλέκονται πολλά πρόσωπα (χωρίς όμως να χαθώ ούτε στιγμή), διαδραματίζονται καταστάσεις που δε σταματούν να οδηγούν τους ήρωες του βιβλίου σε αλληλοεπιδράσεις ενώ οι εκπλήξεις που συνάντησα κατά την ανάγνωση ενέτειναν την αγωνία μου όχι μόνο για το τι συνέβη στο παρελθόν αλλά και πώς θα κλείσει ο κύκλος που άνοιξε ανάμεσα σε δυο γυναίκες. Ο Πέτρος και η Ρεγγίνα ακολουθούν το δικό τους κοινό μονοπάτι, αφήνουν πίσω τους γκρεμισμένες ψυχές αλλά κι οι ίδιοι τιμωρούνται. Η αφήγηση εναλλάσσεται μεταξύ τριτοπρόσωπης και πρωτοπρόσωπης (κυρίως από τη Ρεγγίνα) ενώ τα πρωθύστερα επιτείνουν την αγωνία με την (όχι πολύ αργή) σταδιακή αποκάλυψη των περασμένων και των μελλούμενων. Μια εξαφάνιση κι ένας θάνατος είναι η αρχή για ένα κουβάρι που ξετυλίγεται σταδιακά κι όσο μας απομακρύνει από την αρχική αιτία του κακού τόσο αναρωτιόμουν τι ακριβώς συνέβη και οδηγηθήκαμε ως εδώ.

Το «Φιλί που έμοιαζε με αντίο» είναι μια ενδιαφέρουσα ρομαντική ιστορία που περιέχει οικεία μυθιστορηματικά στερεότυπα περί εμποδίων και απαγορευμένου έρωτα, σύντομα όμως η πλοκή ακολουθεί δικά της μονοπάτια, γίνεται πολυεπίπεδη και διάφορα πρόσωπα την εμπλουτίζουν με σημαντικό ρόλο ο καθένας τους. Ταξίδεψα, γνώρισα, έμαθα, γέμισα ποικίλα συναισθήματα, συγκινήθηκα σ’ ένα αναγνωστικό ταξίδι γεμάτο αποκαλύψεις, εκπλήξεις, έρωτα, αγάπη, προδοσία, μυστήριο, τύψεις, θάνατο. Μου άρεσαν η γραφή, η ατμόσφαιρα και η τόσο καλοσχεδιασμένη πλοκή σε τέτοιο βαθμό που αποχωρίστηκα το βιβλίο με δυσκολία.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ad%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b1%ce%b6%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Ασημένια μάτια», της Ιουλίας Ιωάννου, εκδ. Πνοή https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1-%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b9%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25b9%25cf%2589%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1-%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85/#respond Thu, 26 Nov 2020 18:21:08 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8604 Δίδυμα αδέρφια γεννιούνται αποτελώντας την εκπλήρωση μιας προφητείας, χωρίς να το γνωρίζουν. Οι συνθήκες και οι δεισιδαιμονίες θα τα χωρίσουν. Χρόνια αργότερα θα έχουν εκπληρωθεί τα πρώτα βήματα της προφητείας και οι πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος χωρίς να το ξέρουν πλησιάζουν σ’ εκείνη τη νύχτα που θα απαιτήσει ανθρώπινο αίμα. Πώς θα κλείσει αυτός ο κύκλος; Θα ξαναβρεθούν τα αδέλφια με το περίεργο σημάδι στο χέρι; Τι ρόλο παίζουν στην ιστορία το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής και ένα ζευγάρι ασημένια μάτια στολισμένα με πετράδια;

Βιβλίο Ασημένια μάτια
Συγγραφέας Ιουλία Ιωάννου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πνοή
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη σημερινή εποχή και αναμιγνύει ιδανικά τον μύθο και τις προφητείες με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Η συγγραφέας καταπιάνεται αυτήν τη φορά με ένα εντελώς διαφορετικό θέμα και το αφηγείται διαλέγοντας ένα στυλ που δεν έχει δοκιμάσει ως τώρα: την εναλλακτική πρωτοπρόσωπη αφήγηση μεταξύ των χαρακτήρων από την αρχή ως το τέλος του βιβλίου. Αυτό το γνώρισμα, μαζί με την ατμόσφαιρα που αναδύεται λες μέσα από τα βάθη αιώνιων βουνών, δίνουν στο μυθιστόρημα ένα εξωπραγματικό σκηνικό και του χαρίζουν εκείνη τη γλυκιά άχλη που περιβάλλει ιστορίες φαντασίας και μυστηρίου. Θεοί περιμένουν τη θυσία, θνητοί νομίζουν πως κινούνται τυχαία χωρίς να ξέρουν πως αποτελούν την κλωστή από τον καμβά της μοίρας…

Το μυθιστόρημα ξεκινάει ως η περιπέτεια μιας κοπέλας που καταφέρνει να το σκάσει από τον σύζυγο που τη δέρνει καθημερινά και βρίσκει καταφύγιο σε άλλη πόλη, γνωρίζοντας καλοσυνάτους ανθρώπους που τη βοηθάνε στα πρώτα της βήματα. Σύντομα όμως καταλαβαίνει πως δεν είναι παρά ένα πιόνι στα σχέδια του ανθρώπου που παντρεύτηκε χρόνια πριν, ενός κακού και βάναυσου άντρα που γνωρίζει για έναν θρύλο και θέλει να εκπληρώσει την προφητεία ώστε να γεμίσει πλούτη (ένας τόσο βάναυσος και υποχθόνιος χαρακτήρας δε θα έπρεπε να λέγεται Θεόφιλος, εκτός κι αν επελέγη σκόπιμα αυτό το όνομα ένεκα η τραγική ειρωνεία). Σύντομα έπαψα ν’ ασχολούμαι με τη δική μου καθημερινότητα, μιας και η φαντασία της κυρίας Ιωάννου με παρέσυρε σε έναν κόσμο που χωρίζεται από τον παρόντα με μια λεπτή κλωστή. Αλήθεια και μύθος, αγωνία και εκπλήξεις, ξωτικά και δαιμόνια στήνουν έναν ξέφρενο χορό περιστατικών γεμάτο ένταση, κρυμμένες αλήθειες και θαμμένα μυστικά. Οι χαρακτήρες δε μένουν στάσιμοι. Ναύπλιο, Αθήνα, Χαλκίδα, ορεινή Ευρυτανία, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη είναι μερικοί από τους τόπους όπου διαδραματίζεται η πλοκή, ο καθένας με τη δική του αύρα και «προσωπικότητα».

Η γραφή πιστεύω πως θέλει άλλο ένα μικρό βήμα για να γίνει πιο δυνατή, ειδικά στην παράθεση των διαλόγων, όμως το περιβάλλον που καλείται ν’ αποδώσει και να περιγράψει στα μάτια του αναγνώστη η κυρία Ιωάννου το στήνει σωστά και ακριβοδίκαια. Υπάρχουν περιστατικά που δίνονται ακόμη και μέσα σε μία παράγραφο, κάτι που δίνει ένταση και δύναμη στην αφήγηση. Ίσως κάπου οι συμπτώσεις να φανούν υπερβολικά πολλές όμως αυτή ακριβώς είναι η πορεία ενός κειμένου που αποδίδει με ενάργεια τον κόσμο των ξωτικών και των θρύλων. Τα «Ασημένια μάτια» είναι ένα παραμύθι ενηλίκων και πραγματικά χάρηκα που ο ρεαλισμός παραχωρούσε ευχαρίστως τη θέση του στην τιθασευμένη παρ’ όλ’ αυτά φαντασία. Αυτό είναι άλλο ένα προτέρημα της συγγραφέως: γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η μυθοπλασία και τη συμμαζεύει, γιατί αν προχωρούσε ένα βήμα παραπέρα ίσως τα γεγονότα να ανακατεύονταν σε ένα αξεχώριστο συνοθύλευμα. Ξέρει τι θέλει να γράψει, γνωρίζει τι επιθυμεί να μεταδώσει και πού να δώσει έμφαση, είναι αυστηρή με τον εαυτό της και παρέδωσε ένα κείμενο με ισορροπίες, αισθήματα και αγάπη προς την πλούσια λαογραφική παράδοση του τόπου μας. Οι χαρακτήρες αλλάζουν και μεταβάλλονται συνεχώς εξαιτίας των γεγονότων και των ανατροπών που συναντούν μπροστά τους. Ναι, είναι όλοι τους μονήρεις από την αρχή ως το τέλος (οι κακοί παραμένουν κακοί και οι καλοί παραμένουν καλοί) αλλά είναι ακέραιοι, πιστοί στον σκοπό και τους στόχους τους και δίνουν με την ποικιλία των συναισθημάτων τους έναν σωστό ρεαλισμό στα δρώμενα. Αγαπημένη μορφή φυσικά ο πατήρ Γρηγόριος, η σωστή εμφάνιση του λογικού και η περιορισμένη ανάμιξη του θείου σε μια πολύ γοητευτική ιστορία, όπως είναι κάθε κομμάτι της ελληνικής και γενικότερα της παγκόσμιας μυθολογίας.

Τα «Ασημένια μάτια» είναι μια διαφορετική ιστορία που χαράζει τα δικά της μονοπάτια στην καρδιά του αναγνώστη και ένα στοίχημα που κατάφερε να κερδίσει η συγγραφέας, μιας και τα δύο προηγούμενα έργα της κατέγραψαν με αγάπη, υπομονή και πάθος ανθρώπινες ερωτικές ιστορίες. Τώρα δοκιμάστηκε στη λεπτή εξισορρόπηση του φανταστικού με το πραγματικό, ποτισμένη με τις διηγήσεις των παππούδων της για χαμένους θησαυρούς και θαύματα και κατάφερε να το φέρει επάξια σε πέρας. Με ταξίδεψε και με συγκίνησε, με έπεισε ότι κάτι «πέραν του κόσμου τούτου» θα μπορούσε να συμβεί στην εποχή μας και μου έδειξε πως η αγάπη και η αυταπάρνηση μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά τον κόσμο να πάει μπροστά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1-%ce%b9%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Φλουρί κωνσταντινάτο», της Μάρως Καρδαρά, εκδ. Ελληνικά Γράμματα https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%af-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%ac/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25af-%25ce%25ba%25cf%2589%25ce%25bd%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%af-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%ac/#respond Sat, 24 Oct 2020 17:01:33 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7425 Στη Χελιδόνα, το ξεχασμένο αυτό χωριό της Ευρυτανίας, ελάχιστα χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, ξεδιπλώνεται η συγκινητική και τραγική ιστορία μιας οικογένειας που διαλύεται στη δίνη του Εμφυλίου, έχοντας ζήσει τη δύσκολη, καθόλου άνετη και θεόφτωχη μοίρα του κτηνοτρόφου και του γεωργού. Η πρωταγωνίστρια περιγράφει με ειλικρίνεια όλα τα καλά και τα άσχημα που έζησε, καταγράφει εν είδει χρονικού τις μέρες και τις νύχτες στο χωριό της, φωτίζει όλες τις πτυχές από τον χαρακτήρα της και δίνει μια ανατριχιαστική μαρτυρία για τις σκληρές ώρες και τις αξημέρωτες μέρες της ζωής στα βουνά, τότε που μαινόταν ο Εμφύλιος πόλεμος.

Βιβλίο Φλουρί κωνσταντινάτο
Συγγραφέας Μάρω Καρδαρά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνικά Γράμματα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Με ντοπιολαλιά που επεξηγείται στις σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου, με πάμπολλες δυνατές και παραστατικές εικόνες, με άφθονα καλολογικά στοιχεία, με χιλιάδες λογοτεχνικές πινελιές, ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός τόπου και μιας γυναίκας. Ενός τόπου που ρίζωσε πάνω στα απόκρημνα, δύσβατα βουνά, όπου μέχρι κι ο ήλιος κουράζεται να μεσουρανήσει, και μιας γυναίκας που σα φτερό στον άνεμο ξεκολλά από τον πατέρα της για να προσκολληθεί στον άντρα της, χωρίς να ρωτηθεί, χωρίς να την υπολογίσουν.

Το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας καταλαμβάνει η περίοδος του Εμφυλίου, όπου οι αντάρτες και οι δημοκρατικοί παίζουν το παιχνίδι του ποντικού και της γάτας πάνω στα βουνά, κάτι που πληρώνουν τα δύσμοιρα χωριά και οι πολλές φορές αθώοι χωριανοί, ειδικά αν υπάρχει η υπόνοια ότι κρύβουν αντάρτες. Δύσκολες, σκληρές και απάνθρωπες στιγμές, λεηλασίες και βασανιστήρια και από τις δυο πλευρές και ο τρόμος φωλιασμένος βαθιά μες στις ψυχές των κατοίκων, που δεν τολμούν ούτε τα ζώα να στείλουν για βοσκή ούτε να παν στη βρύση για νερό. Για να μη μιλήσω για το τρομερό δράμα που έζησαν όλοι αυτοί οι μεροκαματιάρηδες όταν αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν μες στον ίδιο τους τον τόπο σε μέρη πιο κοντινά στο Καρπενήσι και πιο πεδινά από τον φόβο των αντίποινων! Μια ξενιτειά που κράτησε τουλάχιστον τρία χρόνια!

Κι εκεί που λες έχει τελειώσει ο Εμφύλιος, ας επιστρέψουμε στην πρότερη ανυπόφορη ζωή, να και ένας γάμος που αλλάζει συθέμελα τη ζωή της γυναίκας, να και μια κατολίσθηση, που ανάγκασε τους κατοίκους του χωριού να φύγουν για πάντα και να ζήσουν σε νέα οικόπεδα που τους παραχώρησε το κράτος ένεκα η φυσική καταστροφή, να και η ιδέα της μετανάστευσης που θα χωρίσει για πάντα τα παιδιά από τους δικούς τους. Διαβάζοντας για τις ζωές αυτών των ανθρώπων χωμένος στο ζεστό μου πάπλωμα ή φορώντας ζεστά και άνετα ρούχα ένιωσα τύψεις, πολλές τύψεις. Γιατί τέτοια γεγονότα αν τα ζήσεις σήμερα θα βάλεις τα κλάματα από την πρώτη στιγμή ενώ εκείνοι οι άνθρωποι, τότε, με τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, την ανέχεια, τη μοναξιά, την ωμότητα της ζωής, δε λύγισαν και δε δάκρυσαν ποτέ, παρά μόνο από χαρά όταν καρποφορούσε η γη τους. Τι να πω!

Ένα υπέροχο κείμενο, που κατάφερε να μεταφέρει αυτούσιο όλο το φάσμα των συναισθημάτων από μια ζωή στα βουνά της Ευρυτανίας ως τη δεκαετία του 1950, να αναπαραστήσει υπέροχα δοσμένες αλλά σκληρές εικόνες και να τα ντύσει όλα αυτά με τα ήθη, τα έθιμα, την κουλτούρα, τη γλώσσα των ντόπιων, χωρίς να μακρηγορήσει και χωρίς να κουράσει. Ένα βιβλίο που αξίζει να αναζητήσετε!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%af-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%ac/feed/ 0 «Η νύχτα της αλήθειας», του Σπύρου Πετρουλάκη, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2587%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ae%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Tue, 09 Jun 2020 16:09:50 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=5091 Μια έφηβη εξαφανίζεται από την κατασκήνωση όπου περνούσε τις διακοπές της. Ένας ηλικιωμένος συμπαραστέκεται στη γυναίκα του που νοσηλεύεται με εγκεφαλικό, με την οποία τον δένουν χιλιάδες αναμνήσεις, μία τραγωδία κι ένα μυστικό. Μια σερβιτόρα δεν είναι μόνο ο άνθρωπος που φέρνει τους καφέδες αλλά και μια γυναίκα δυνατή και αισιόδοξη. Ένας πατέρας φυλακίζεται για έναν φόνο που ίσως και να μην έκανε. Τρία χρυσά αστέρια ψάχνουν τον νόμιμο ιδιοκτήτη τους. Τι συνδέει άραγε αυτά τα φαινομενικά ετερόκλητα στοιχεία και πώς ενώνονται οι ζωές των χαρακτήρων του βιβλίου;

Βιβλίο Η νύχτα της αλήθειας
Συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το νέο μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη το χαρακτηρίζει μια φρέσκια μάτια και πειραματίζεται μ’ έναν διαφορετικό θεματικό ιστό. Φεύγει από τον αποκλειστικό κινητήριο μοχλό του έρωτα και ζωντανεύει με την προσεκτική πένα του διάφορες παράλληλες ιστορίες γεμάτες μυστήριο, αγωνία, συγκίνηση και ένταση, συγκροτώντας στο τέλος μια πολυπρισματική πλοκή που με κράτησε ως την τελευταία λυτρωτική σελίδα. Η δικαίωση, η τιμωρία, η εκπλήρωση, η αντοχή, η δοτικότητα πρωταγωνιστούν σε ένα μυθιστόρημα που αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά του και συστήνει ενδιαφέροντες χαρακτήρες: την έφηβη Φένια που βλέπει τη ζωή της ν’ αλλάζει δραματικά μέσα σε μια μέρα, τη Ναταλία και τον Πάτροκλο που κουβαλούν ένα βάρος από το παρελθόν, τον ηλικιωμένο Διονύση από την Ιθάκη και την άρρωστη γυναίκα του, Αντωνιάνα, με την οποία ενώθηκαν στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου, την αγαπημένη μου Ελευθερία με τον δικό της ψυχολογικό σταυρό και τον Στράτο, που όλα τον καταδεικνύουν για δολοφόνο της γυναίκας του. Ενορχηστρωμένοι σωστά και με ψυχογραφήματα που ανταποκρίνονται στις αλλαγές που συντελούνται γύρω τους ζωντανεύουν μ’ έναν τρόπο που μ’ έκανε να νιώσω πως ανασαίνουν δίπλα μου, ζουν και μιλάνε σα να μην είναι αποτυπωμένοι σε χαρτί.

Για παράδειγμα, η Ελευθερία, με υπέροχα κεντίδια προσωπικότητας, με σθένος και αντοχές, χιούμορ έξυπνο και ταιριαστό σε δύσκολες στιγμές που αλαφραίνει την κατάσταση, με την προσωπική της οικογενειακή τραγωδία που έδειξε διακριτικά το μεγαλείο της ψυχής της έτσι όπως ήρθε στο φως, ήταν μια γυναίκα που την αγάπησα και θέλησα πραγματικά να γνωρίσω, έτσι και ήταν πραγματικός άνθρωπος. Αρχικά δείχνει να έχει ζήσει πολλά και με την πείρα της υποστηρίζει έναν ηλικιωμένο άντρα όσο επισκέπτεται τη γυναίκα του, σταδιακά όμως εξελίσσεται σε έναν φίλο καρδιάς και τελικά σε μια ηρωίδα μάνα που, όχι μόνο δε λυγίζει, αλλά ατσαλώνεται και πεισμώνει για να αντέξει μέσα από τη δοτικότητα απέναντι στους ανθρώπους που συναναστρέφεται. Θα μπορούσε να είναι απρόσιτη και μισάνθρωπος, θα μπορούσε να απομυζεί τη χαρά και την ευτυχία των γύρω της ή να τους ζηλεύει, η Ελευθερία του Σπύρου Πετρουλάκη όμως είναι ένα ατόφιο διαμάντι. Στο ίδιο περίπου μοτίβο κινούνται και οι υπόλοιποι, πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, αναπνέουν και ζουν μέσα σε μια κρυστάλλινη γυάλα όπως αυτή στο εξώφυλλο, που όμως θα έρθει η στιγμή που θα σπάσει και τότε το οξυγόνο ίσως να μην το αντέξουν όλοι.

Η ιστορία είναι γεμάτη πρωθύστερα που με ταξίδεψαν από το πιο μακρινό ως το πιο κοντινό σήμερα και φώτισαν σκοτεινά σημεία ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε, αυξάνοντας έτσι την ένταση της πλοκής και ταυτόχρονα αφήνοντας νέες ερωτήσεις που κι αυτές θα απαντηθούν με τη σειρά τους. Τα κεφάλαια είναι ευσύνοπτα αλλά και μεγαλύτερης έκτασης, με επικεφαλίδες που τονίζουν ακριβώς τη χωροχρονική τοποθέτηση της δράσης, κάτι που βοήθησε αρκετά την ανάγνωση κι όσο πλησίαζε το τέλος τόσο τα επιμέρους νήματα κόβονταν σε καίριο σημείο. Η κλιμάκωση της αγωνίας όσο ζύγωνε το τέλος ήταν κάτι που δεν έχω βιώσει σε τέτοια ένταση, τουλάχιστον ως τώρα, ενώ μ’ άρεσε επίσης που ο συγγραφέας δε χαρίστηκε στους χαρακτήρες του, μιας και τους άλλαξε αληθοφανώς και λελογισμένα όλους (ή… σχεδόν όλους).

Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον το γνώριμο και οικείο στυλ του Σπύρου Πετρουλάκη, απλώς εδώ ένιωσα σα να βρήκε τον προορισμό του. Εκτός από την καλοδουλεμένη πλοκή που ήδη ανέφερα, θαύμασα την ικανότητά του να με ταξιδέψει στα βουνά της Ευρυτανίας, σε ένα απομονωμένο καταφύγιο όπου θα διαδραματιστεί μεγάλο μέρος του βιβλίου. Εξυμνεί την καταπράσινη και άγρια φύση των βουνών, τονίζει τα χρώματα και τις μυρωδιές, δείχνει τα πεύκα, τις λίμνες, τα ρυάκια, με βοηθάει να κλείσω τα μάτια και ν’ αφεθώ στο σπάνιο κάλεσμα του θυμαριού και της ρίγανης, να χαϊδέψω από απόσταση ζαρκάδια και τρυποκάρυδους… Ένα ολόκληρο, φωτεινό, ζωντανό ελληνικό τοπίο επηρέασε και ενέπνευσε τον συγγραφέα να φτιάξει έναν απίθανο καμβά που θα βοηθήσει κάποιους ήρωές του να πάρουν σημαντικές αποφάσεις και να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας.

Η δύναμη της συγχώρεσης, η πίκρα της αδικίας που αποζητά επανόρθωση, ένα παιδί και μια δολοφονία, τρία χρυσά αστέρια και μια σημαντική απόφαση περιμένουν τη «Νύχτα της αλήθειας» για να έρθουν στο φως. Το μυθιστόρημα είναι ένα στρωτό, γλυκό και ταυτόχρονα σκληρό κείμενο με τρισδιάστατους χαρακτήρες, αναπάντεχες εξελίξεις και πολλά νοήματα που με ταξίδεψε, με εξέπληξε και με γέμισε αγωνία και ποικίλα συναισθήματα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Τα ψηλά βουνά», του Ζαχαρία Παπαντωνίου, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%88%ce%b7%ce%bb%ce%ac-%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2588%25ce%25b7%25ce%25bb%25ce%25ac-%25ce%25b2%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ac-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%88%ce%b7%ce%bb%ce%ac-%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/#respond Sun, 19 Apr 2020 13:55:40 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4010 Τα “Ψηλά βουνά” κυκλοφόρησαν το 1918 και αποτελούσαν το πρώτο σχολικό αναγνωστικό στη δημοτική γλώσσα. Η απλή αφήγηση και η ζωντανή γλώσσα του Ζαχαρία Παπαντωνίου καθιστούν το βιβλίο αυτό ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα και αξεπέραστα έργα της ελληνικής λογοτεχνίας. Μια παρέα παιδιών τελειώνουν το σχολείο και αποφασίζουν να κάνουν διακοπές στα ψηλά βουνά της Ευρυτανίας. Εκεί έρχονται σε επαφή με τη ζωή του βουνού, τις ομορφιές της φύσης, δημιουργούν μια κοινότητα με ρόλους και αρμοδιότητες για τον καθένα. Μαθαίνουν να λύνουν τα προβλήματά τους και να ξεπερνούν τις δυσκολίες της ζωής, ενώ γίνονται δάσκαλοι για τον Λάμπρο, το μικρό τσοπανόπουλο που διψάει για μάθηση. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Τα ψηλά βουνά
Συγγραφέας Ζαχαρίας Παπαντωνίου
Διασκευή Χαρά Γιαννακοπούλου
Εικονογράφοι Ειρήνη Ζελέσκου, Θάνος Τσίλης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στα «Ψηλά βουνά», έργο που έμεινε χαραγμένο στην αναγνωστική μνήμη χιλιάδων Ελλήνων, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου μέσα από την απλή αφήγηση, με ζωντανή γλώσσα, αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας παιδιών που περνούν μόνα τους -με την άδεια των γονιών τους- τις καλοκαιρινές διακοπές στα βουνά της Ευρυτανίας. Εκεί, μέσα στις ομορφιές της ελληνικής φύσης, μαθαίνουν να λειτουργούν σαν ομάδα, να αλληλοβοηθιούνται, να σέβονται το ένα το άλλο, αλλά και να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Τα «Ψηλά βουνά», έργο που θεωρείται έως σήμερα φαινόμενο μοναδικό και αξεπέραστο για τα ελληνικά παιδαγωγικά δεδομένα, εκδόθηκαν για πρώτη φορά ως αναγνωστικό της τρίτης τάξης του δημοτικού σχολείου, την περίοδο 1917-18 και αποτέλεσε το πρώτο σχολικό αναγνωστικό στη δημοτική γλώσσα, στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που καθιέρωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Το βιβλίο επαινέθηκε απ’ τον Παλαμά και τον Ξενόπουλο για την παιδαγωγική και λογοτεχνική του αξία, τη ζωντανή δημοτική γλώσσα και την τυπογραφική του καλαισθησία. Τα «Ψηλά βουνά», παρά τον πρωτοποριακό τους χαρακτήρα προκάλεσαν λυσσαλέες αντιδράσεις και κάηκαν δημοσίως από τις κυβερνήσεις μετά το 1920.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι εκδόσεις Μίνωας επέλεξαν να εντάξουν στη σειρά «Κλασικοί θησαυροί» αυτό το αγαπημένο ανάγνωσμα. Διασκευασμένο επιτυχημένα από τη Χαρά Γιαννακοπούλου και εικονογραφημένο υπέροχα από τους Θάνο Τσίλη και Ειρήνη Ζελέσκου θα κρατήσει πολύτιμη συντροφιά στους μικρούς αναγνώστες από 4 έως 6 ετών. Υπέροχο κείμενο, γεμάτο ιδανικά και αξίες, ένας ύμνος στη φιλία, την ομαδικότητα, τη δίψα για μάθηση, την αλληλεγγύη, την παρέα. Γέλιο, ανατροπές, αγωνία, περιπέτεια, τα προσεκτικά διασκευασμένα «Ψηλά βουνά» θα ενθουσιάσουν μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Χαρίστε στα παιδιά σας έννοιες και αξίες που δύσκολα θα βρουν πέρα από τα βιβλία και είμαι σίγουρος ότι αυτό το κείμενο θα βελτιώσει τη νοοτροπία τους σημαντικά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%88%ce%b7%ce%bb%ce%ac-%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85/feed/ 0