Εμπειρία Εκδοτική – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sat, 30 Jan 2021 13:57:44 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Εμπειρία Εκδοτική – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μελάνι ανεξίτηλο», του Νάσου Χριστογιαννόπουλου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%be%ce%af%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b9-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25be%25ce%25af%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bb%25ce%25bf-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bd%25cf%258c%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%be%ce%af%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/#respond Sat, 16 Jan 2021 20:19:49 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10709 Βενετία, Κέρκυρα, 1688: Η Αμέλια Λορεντάν, κόρη αρχοντικής γενιάς της Βενετίας, ερωτεύεται στο καρναβάλι τον Έντζο Σαλέριο, καπετάνιο του ενετικού στόλου. Μα πριν ανθήσει ο έρωτας αυτός, ψευδείς ειδήσεις φτάνουν στ’ αυτιά της κοπέλας και το ειδύλλιο βρίσκει εμπρός του ανυπέρβλητα εμπόδια. Βενετία, Κέρκυρα, 2006: Ο Τάκης Λουδανός, μεγάλος ηθοποιός του θεάτρου, ξεκινά ένα ταξίδι στον τόπο που, πριν ένα χρόνο, έζησε την πιο δραματική στιγμή της ζωής του. Στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει το παρελθόν και να χτίσει το μέλλον, βρίσκεται εμπρός σε μία επικίνδυνη υπόθεση διεθνούς λαθρεμπορίας και ανθρώπινης εκμετάλλευσης. Όλα ξετυλίγονται με την ανακάλυψη εκείνων των χαρτιών του 17ου αιώνα μέσα σ’ ένα νυφικό σεντούκι σε χωριό της Άρτας. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Μελάνι ανεξίτηλο
Συγγραφέας Νάσος Χριστογιαννόπουλος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Επιφανειακό, ρηχό, πλατειάζει χωρίς λόγο, κακή χρήση των λέξεων (μα «λαός του νησιού»;), υπόθεση τραβηγμένη από τα άκρα και η Ιστορία ανακατεμένη με άσχημο τρόπο με τη μυθοπλασία. Κάπως καλύτερα γραμμένη η ιστορία του 1688 αλλά πολλές γυναίκες μπλέχτηκαν στη ζωή του Σαλέριο, πάρα πολλές αμπελοφιλοσοφίες και επαναλήψεις και πλατειασμοί, για τη δε υπόθεση του σήμερα (2006) δεν έχω λόγια: φλυαρία, κακή χρήση του χιούμορ σε άσχετα σημεία, η υπόθεση σέρνεται και επίσης πλατειάζει, ρηχοί χαρακτήρες, η Ιταλίδα στη ζωή του Λουδανού ανάθεμα κι αν κατάλαβα γιατί έπρεπε να αναφερθεί στην προηγούμενη ζωή της, όπου ήταν πόρνη και ο μαστροπός της την ανάγκαζε να τρώει τις ακαθαρσίες της, έλα! Ως προς την υπόθεση του λαθρεμπορίου καμία δράση, καμία ανατροπή! Δεν κατάλαβα γιατί τα έγγραφα που ήταν κρυμμένα στην κασέλα έπρεπε να μας απασχολήσουν και να είναι συνεκτικός δεσμός των δύο ιστοριών. Αφήστε το καλύτερα!

 

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%ac%ce%bd%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%be%ce%af%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Μισό καράβι από τη Χίο», της Αγγελικής Συρρή-Στεφανίδου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%87%ce%af%ce%bf-%cf%83%cf%85%cf%81%cf%81%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%258c-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25b2%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25cf%2587%25ce%25af%25ce%25bf-%25cf%2583%25cf%2585%25cf%2581%25cf%2581%25ce%25ae-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2586%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%87%ce%af%ce%bf-%cf%83%cf%85%cf%81%cf%81%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85/#respond Sat, 16 Jan 2021 17:11:13 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10689 Τι να πω, όσο ωραία ξεκινάει και περιγράφει την ιστορία, τόσο πιο μπερδεμένο γίνεται, ειδικά από το δεύτερο μέρος και εφεξής. Καταπληκτική γραφή, πολύ ωραίες εικόνες, ντοπιολαλιά της Χίου, ωραία ιστορία (στην αρχή τουλάχιστον), ωραία εισαγωγή, ένα κείμενο που σε ταξιδεύει στη μυροβόλο Χίο και την κοντινή Σμύρνη.

Βιβλίο Μισό καράβι από τη Χίο
Συγγραφέας Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Την ιστορία μάς τη διηγείται η γειτόνισσα μιας κοπέλας που ταξίδεψε στη Χίο (η συγγραφέας;) και της κίνησε την περιέργεια η μαυροφορεμένη μορφή στο αρχοντικό σπίτι απέναντι. Έτσι, η πρόθυμη ηλικιωμένη γυναίκα, κόρη ράφτρας που μπαινόβγαινε στο αρχοντικό των Χατζηπαναγήδων, υπήρξε αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας των όσων διαμείβονται. Το βιβλίο ξεκινάει στις αρχές του 20ού αιώνα, με την ιστορία του Γιώργου Χατζηπαναγή, γιου πλοιοκτήτη κι εμπόρου, μοναχογιού και αδελφού τριών θυγατέρων. Μοσχαναθρεμμένος και καλομαθημένος, ανατρέπει τα πάντα και πηγαίνει κόντρα στην οικογένειά του όταν γνωρίζει στη Σμύρνη, όπου ταξιδεύει για δουλειές, την Ευδοκία Συμεωνίδη. Την ερωτεύεται και αρχίζει μια έντονη προστριβή με τους γονείς του και ειδικά με τη μάνα του, τη Μαρουλιώ, η οποία καταριέται από το πρωί ως το βράδυ την καρσινή (=τη γυναίκα από καρσί, από απέναντι) που της ξεμυάλισε το γιο και ανέτρεψε την ισορροπία των πραγμάτων: πρώτα να παντρευτούν οι μεγάλες αδελφές και μετά ο γιος. Περιγράφονται ένα σωρό περιστατικά και διενέξεις, με αποκορύφωση τη Μικρασιατική Καταστροφή, οπότε η οικογένεια Συμεωνίδη καταφεύγει στο αρχοντικό των Χατηπαναγήδων! Ο Γιωργής φτάνει σε ανοιχτή ρήξη και ο εαυτός του ξεπερνάει κάθε όριο, αρκεί να μείνει δίπλα στη γυναίκα που αγαπάει. Καταλαβαίνετε ότι φυσικά παντρεύτηκαν όμως εδώ αρχίζει η ιστορία να μπερδεύεται και να αποκτά χαρακτήρα ελαφρού αισθηματικού ροζ μυθιστορήματος και αποπροσανατολίστηκα τελείως!

Αχ, μα γιατί; Γιατί; Ένα κείμενο τόσο καλογραμμένο, μια όμορφη ερωτική ιστορία, πασπαλισμένη με όσο έρωτα, ίντριγκα και ανατροπές πρέπει, γιατί να εξελιχθεί σε άρλεκιν; Μια χαρά περιγράφονται τα ήθη και τα έθιμα της επαρχίας τότε, η κυρά κι αφέντρα μάνα, ο κύρης του σπιτιού που μόνο το σπίτι δε διαφέντευε, το ράφι και η απελπισία που φέρνει στις ανύπαντρες μεγαλογυναίκες και τόσα άλλα. Η γραφή δε μας προδίδει, η συγγραφέας συνεχίζει να κεντά ως προς τις λέξεις και τους χαρακτήρες (αν εξαιρέσεις κάτι μονολόγους τεράστιους ως προς τα δεινά του πολέμου και το κακό που φέρνουν στην ανθρωπότητα, καθώς και πολλά σημεία όπου η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολλές διαφορετικές λέξεις για την ίδια έννοια), όμως η ιστορία παύει γρήγορα να κρατά το ενδιαφέρον του σώφρονος και απαιτητικού αναγνώστη. Κρίμα γιατί επιμένω ότι η συγγραφέας είναι σε θέση να δώσει πολλά περισσότερα και να χειριστεί πολύ καλύτερα μια πλοκή!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Ώρες μετά και αφού το νιο φεγγάρι είχε προ πολλού χαθεί κι οι θόρυβοι του δρόμου είχαν αποκοιμηθεί μαζί με τους κατοίκους της μικρής γειτονιάς -όταν την ησυχία της νύχτας συντρόφευε μόνο το γλυκό μουρμούρισμα από το κύμα που γλυκοφιλούσε απαλά την παραδομένη στα χάδια του ακρογιαλιά, και το μονότονο θρηνητικό τραγούδι από το νυχτοπούλι ξαγρυπνούσε μαζί με τις σκέψεις μου-ξαπλωμένη στα δροσερά μου σεντόνια, που μοσχοβολούσαν ήλιο και θάλασσα, ψηλάφιζα..» (σελ. 14).

«-Κακορίζικια ήταν η καημένη…Από τα γεννησοπάνια της ήτανε κακορίζικια και καταραμένη…» (σελ. 14).

«Αυτό είναι, βλέπεις, που δίνει ζωντάνια και ξεχωριστή οντότητα στην προσωπικότητα του πρωταγωνιστή σε κάθε ιστορία, αφού η κάθε στιγμή που περνά αλλάζει τη νοοτροπία και την αντίληψη του αφηγητή, έτσι που να διαμορφώνει, να τροποποιεί, να ολοκληρώνει, μα κατά το πλείστον να ωραιοποιεί ή να καταδικάζει με τα όσα αφηγείται τον ήρωά του» (σελ. 19).

«Ήξερε, βλέπεις, πως το έθιμο στη Χίο απαιτεί…να πηγαίνουνε τα γονικά της νύφης στο σπίτι του γαμπρού για να τον γυρέψουνε και μ’ αυτόν τον τρόπο να αποδίδεται η τιμή σ\’ εκείνους που ανάστησαν τέτοιο άντρακλα και τέτοιο κουβαλητή που, ας είναι καλά, θα ‘παιρνε τη θυγατέρα τους να την κάμει κυρά κι αρχόντισσα και, δόξα τω Θεώ, να ξεφορτωθούνε και τον μπελά της» (σελ. 42).

«Τότε όμως, κι αφού ο καπετάν Παναγής λούφαξε και γι’ άλλη μια φορά αποφάσισε πως του ‘φθανε να ‘ναι καπετάνιος στο καΐκι του και τα καπετανλίκια της στεριάς χαλάλι της της γυναικός του…ξαφνικά κι εκεί που δεν το περιμένανε, το συμβούλιο έπαψε πια να γίνεται κεκλεισμένων των θυρών γιατί οι φωνές του Γιωργάκη κάμανε τα θυρόφυλλα ανύπαρκτα και τους τοίχους από χαρτόνι» (σελ. 72).

«Το καλοκαίρι μεσοκοπούσε και τα πανηγύρια σ’ όλη τη Χιο ήτανε στο φόρτε τους. Βλέπεις, η αγροτιά κι ο κοσμάκης, μόλις ζεστάνει ο καιρός, μεγαλώσουν οι μέρες, τελειώσει ο αγώνας του θέρους και ζεσταθεί κι η τσέπη με κανέναν παρά, λαχταρούν να διασκεδάσουν…» (σελ. 100).

«Βλέπεις, αυτόν που λυγά, που γονατίζει κι έχει ανάγκη, κανένας δεν τον μάχεται και δεν τον συνορίζεται. Αλίμονο… μόνο τον δυνατό, τον διαλεχτό και τον ξεχωριστό πετροβολούνε» (σελ. 110).

«Κι έρχονταν οι καλοθελητές και οι κουσελούδες και τους τα πρόφταιναν, κι όσο κι αν εκείνοι δεν απαντούσαν και λαβές σε περαιτέρω συζητήσεις δεν έδιναν, εν τούτοις οι άλλοι όλο και πιο κάτω τα πήγαιναν τα πάρε και τα δώσε, με τσόντες κι αλατοπίπερα που ‘ριχναν από μόνοι τους κι έκαναν την τρίχα τριχιά» (σελ. 113).

«Τώρα κι ύστερα από τόσες δεκαετίες που είχαν να συναντηθούν, τα μαύρα μαλλιά του Λοΐζου είχανε γκριζάρει για τα καλά και οι ξανθές ατίθασες μπούκλες του Γιώργη είχανε καταντήσει πέντε τρίχες στην κορυφή και δεκαπέντε γύρω τριγύρω στο κεφάλι του, μπορεί μάλιστα, αν συναντιόνταν στο δρόμο, να προσπερνούσε ο ένας τον άλλον αδιάφορα» (σελ. 138).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%87%ce%af%ce%bf-%cf%83%cf%85%cf%81%cf%81%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Μάλαμα κι ασήμι», της Αδαμαντίνης Κουμιώτου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b9-%ce%b1%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b9-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25b9-%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ae%25ce%25bc%25ce%25b9-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b9-%ce%b1%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b9-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/#respond Sat, 16 Jan 2021 16:02:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10676 Η Δέσποινα, λοιπόν. Το μάλαμα που μάλαξε η ζωή χωρίς να του στερήσει τη λάμψη και τη δύναμη. Το ασήμι του αγώνα και της βιοπάλης της γυναίκας, της κάθε γυναίκας των αρχών και των μέσων του 20ού αιώνα. Όπως το ασήμι είναι ένα σπάνιο, μαλακό μέταλλο με έντονη λάμψη, έτσι και η Δέσποινα είναι ένας σπάνιος άνθρωπος, προικισμένη με μοναδικά χαρίσματα που δεν έλιωσαν κάτω από τη σφύρα της καθημερινής βιοπάλης, με ουσιαστική λάμψη που φωτίζει τους γύρω της ανθρώπους.

Βιβλίο Μάλαμα κι ασήμι
Συγγραφέας Αδαμαντίνη Κουμιώτου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο περιγράφει τη ζωή της Δέσποινας, την οποία γνωρίζουμε από τα πρώτα παιδικά της χρόνια και παρακολουθούμε την ζωή της από τη δεκαετία του 1930 μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μία γνήσια νησιώτισσα, μια ανάσα από τις ακτές του Αιγαίου, που αγωνίζεται αδιάκοπα και αγόγγυστα στηρίζοντας όσο μπορεί με τις δυνάμεις της και το πατρικό της σπίτι και το δικό της και στην συνέχεια των παιδιών της. Πανέξυπνη και γεμάτη ανεξάντλητη δύναμη και αντοχή δίνει έναν αγώνα χωρίς τέλος, χωρίς να σταματά να ελπίζει και να ονειρεύεται. Οι συνθήκες της ζωής της δεν αλλάζουν ούτε κι όταν παντρεύεται τον Πολυκράτη, έναν άντρα με καλό όνομα, εργατικό, που τη νοιαζόταν και την αγαπούσε με τον τρόπο του. Παρά τη γενικώς καλή ποιότητα του χαρακτήρα του, προξενεί και αρκετή θλίψη στην Δέσποινα (με ζηλοτυπίες, μικρούς καυγάδες)…

Γνωρίζουμε λοιπόν τη ζωή της Δέσποινας, των γονιών της, των αδελφών της, των θυγατέρων της. Απλή, στρωτή αφήγηση, με ποικίλες ανατροπές, διανθισμένη με τόσες όμορφες εικόνες και ντυμένη με τόσες όμορφες λέξεις που δεν μπορείς να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Είναι η σκληρή αλήθεια για τις αντοχές και τα κουράγια μιας γυναίκας-μάλαμα, τόσο δοτικής και θετικής που έχει την υποστήριξη όλου του χωριού στα τελευταία κεφάλαια που η ζωή της ανατρέπεται ριζικά. Εκεί στα τελευταία κεφάλαια γνωρίζουμε και την συγγραφέα Υβόννη Ζαχαρίου, στην οποία η Δέσποινα εκμυστηρεύεται την ιστορία της. Μαύρη σκιά σε όλα αυτά ο Γιώργης, ο ανταγωνιστής του Πολυκράτη, που δεν μπορεί να χωνέψει ούτε ως το μούχρωμα της ζωής του ότι η Δέσποινα διάλεξε άλλον για να παντρευτεί κι έτσι δε χάνει ευκαιρία να την τρομάζει, να την δυσκολεύει… Παρακολουθούμε έτσι ένα σκάκι με δυο πιόνια, τον αξιωματικό και τον βασιλιά. Ποιος θα φάει ποιον; Ποιος θα κάνει τη μοιραία κίνηση και θα βγει από τη σκακιέρα και με ποιον τρόπο;

Το κείμενο είναι χωρισμένο σε κεφάλαια που σκεπάζονται από ωραία ποιητικά και πεζά αποσπάσματα (από Λαμαρτίνο, Μπόρχες μέχρι Ελύτη, Ουράνη και Ιωάννου) και καταλαβαίνεις από την αρχή ότι έχεις στα χέρια σου ένα πολύτιμο κείμενο της ελληνικής λογοτεχνίας, πλασμένο με μάλαμα κι ασήμι από την κοσμηματοπώλη συγγραφέα!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Βουνά στη σειρά ήταν η ζωή της κι ούτε μια πιθαμή κάμπος, στράτα στρωτή» (σελ. 12).

«-Έτσι ειν’, παιδιά μου, η ζωή / μια ξαστεριά, μια μπόρα / κάνε στην μπόρα υπομονή / στην ξαστεριά προχώρα (σελ. 42).

«Περισσότερα κι απ’ τη Μήδεια του Ευριπίδη, θα ‘χε να διαλαλήσει για των γυναικών τη μοίρα, για τις δυσκολίες, για τον αγώνα να ξέρουν όσα δεν μαθαίνονται, όταν περνούσαν απ’ την υποταγή στον πατέρα στην εξουσία του άντρα, που… άλλαζε τον αέρα του -όποτε επιθυμούσε- καληώρα με τον δικό της, ενώ εκείνες ήταν πάντα εκεί, ταγμένες σε πολλούς, πάμπολλους ρόλους, που όλοι περίμεναν απ’ αυτές να τους παίζουν και τέλεια» (σελ. 48).

«Τα μάτια του, όταν έπαυαν οι ακτίνες της ζήλειας να τα διαπερνούν, γίνονταν ζάχαρη. Θα μπορούσες να μελώσεις κι ένα ταψί μπακλαβά, αν μάζευες το μέλι που έβγαζαν. Σαν την έπαιρνε αγκαλιά, χανόταν στις πιο
όμορφες, γαλάζιες θάλασσες. Δεν ταξίδεψαν -παρά για μεγάλες ανάγκες- στη ζωή τους. Τα ταξίδια όμως στην αγκαλιά του, όσα πικρά κι αν της έδωσε η ζωή, δεν τα ξέχασε ποτέ» (σελ. 81).

«Είν’ ένας κύκλος η ζωή / με κέντρο την αγάπη / περίμετρο τον έρωτα / και εμβαδό το δάκρυ» (σελ. 122).

«Αθεράπευτα άτυχη είμαι, ένα χαμόγελο και δέκα πίκρες, αυτό είμαι» (σελ. 211).

«Όποιος προσπαθούσε να ταυτίσει πρόσωπα και καταστάσεις, θα ‘χανε τον λογαριασμό και άκρη δε θα ‘βρισκε. Ποιος μπορούσε ποτέ με βεβαιότητα ν’ ανακαλύψει τις ρίζες στην αλήθεια της όποιας συγγραφής;» (σελ.
319).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b9-%ce%b1%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b9-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Τα τζοβαΐρια της αγάπης», της Παναγιώτας Σμυρλή-Στρατοπούλου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b6%ce%bf%ce%b2%ce%b1%ce%90%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bb%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b6%25ce%25bf%25ce%25b2%25ce%25b1%25ce%2590%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25ac%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2583%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25bb%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b6%ce%bf%ce%b2%ce%b1%ce%90%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bb%ce%ae/#respond Wed, 06 Jan 2021 16:54:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10165 Είμαι από τους αναγνώστες που δεν είναι και τόσο φανατικοί των διηγημάτων, με την έννοια ότι θέλω και προτιμώ να διαβάσω κάτι εκτεταμένο και ολοκληρωμένο αντί για σύντομες σταγόνες είτε τέχνης είτε κακοτεχνίας. Όταν διαβάζω διηγήματα καταλαβαίνω το ύφος και το στυλ του συγγραφέα αλλά πρέπει να θυμάμαι μια γενική εικόνα για όλα τα διηγήματα και να διαλέξω κάνα-δυο καλύτερα από τα άλλα, κάτι δύσκολο, ειδικά όταν χρειάζομαι κάπου 2-3 μέρες για κάθε βιβλίο τουλάχιστον. Έτσι κι εδώ, παρ΄ όλο που το γράψιμο της συγγραφέως είναι πανέμορφο και λυρικότατο, στενοχωρέθηκα που έχουμε συλλογή διηγημάτων και μάλιστα πολλών!

Βιβλίο Τα τζοβαΐρια της αγάπης
Συγγραφέας Παναγιώτα Σμυρλή-Στρατοπούλου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Γραφή λογοτεχνικότατη, σε ταξιδεύει σε κάθε περίσταση που περιγράφει, μεταφορές και παρομοιώσεις, καλολογικά στοιχεία, κάθε ιστορία και μια εξομολόγηση της εύστροφης ψυχής της συγγραφέως προς τον αναγνώστη. Αν και ξεκίνησε καλά το περιεχόμενο των διηγημάτων και η κεντρική ιδέα (αφορμή με ένα διαφορετικό κόσμημα κάθε φορά να ξετυλίγονται οι ιστορίες), σύντομα το κεντρικό θέμα ήταν ένα και μόνο ένα, η Μικρασιατική καταστροφή. Τα πρώτα διηγήματα αφορούν: την περιπέτεια μιας Αφγανής συζύγου και μητέρας αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου που το χωριό της βομβαρδίζεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς, ο χωρισμός μιας Ελληνίδας κι ενός Τούρκου σε χωριό έξω από τη Σμύρνη με το ξέσπασμα της μικρασιατικής καταστροφής, οι αναμνήσεις μιας εβραίας από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και μετά σωρεία διηγημάτων με αφορμή τον μαύρο Σεπτέμβρη του 1922. Δεν λέω, καλογραμμένα και σίγουρα ξεχωριστά το ένα από το άλλο και ως προς την πλοκή και ως προς το γράψιμο και ως προς την εξέλιξη, όμως πολλά και με επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

Μετά κάνα-δυο ιστορίες τρυφερές και αγαπησιάρικες έτσι γενικά και το βιβλίο κλείνει με μια πολύ ωραία ιστορία για τις δυσκολίες των μεταναστών στην απρόσωπη Αθήνα. Μικρές μικρές ιστορίες μέσα σε μια μεγαλύτερη και με αφορμή αυτήν τη «συνάντηση» των ετερόκλητων προσώπων εμφανίζεται αυτοπροσώπως η συγγραφέας, αποχαιρετώντας τους ήρωές της και ταυτόχρονα ευχαριστώντας τους ανθρώπους που γνώρισε και την ενέπνευσαν να γράψει αυτά τα κείμενα. Αυτό το κλείσιμο ήταν πολύ πρωτότυπο και έσωσε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα που αποκόμισα από τη συλλογή αυτή των διηγημάτων.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Ο θάνατος ήταν κάτι τόσο απόλυτο και αληθινό, που κανείς θρήνος, κανένα μοιρολόι δεν μπορούσε να τον αποτρέψει. Ήρθε τόσο αιφνίδια, σαν τους γύπες που εφορμούν, αφού πρώτα ζυγιάσουν ακίνητοι τα φτερά τους στον ήλιο σαν να ξεχάστηκαν, και μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρα, έχουν αρπάξει το θύμα τους και έχουν χαθεί μακριά. Το Αφγανιστάν ήταν πλούσιο σε πέτρες και ερείπια. Οι άνθρωποι παλιά ήταν γεωργοί και βοσκοί, τώρα ήταν απλώς στόχοι. Τα χωράφια δεν ήταν εύκολο να καλλιεργηθούν, αφού νάρκες ξηράς με χρυσά χρώματα που θύμιζαν παιχνίδι αναπαύονταν στα ισχνά χορτάρια ή λίγες πιθαμές κάτω από το έδαφος. Άπλωνες το χέρι και σφύριζε ο θάνατος, περπάταγες αμέριμνος και βρόνταγε ο τόπος από χαλασμό, κουρνιαχτό και αντάρα» (σελ. 51).

«Όταν αγαπάς, νιώθεις τη μεγαλύτερη χαρά και τη μεγαλύτερη λύπη. Έτσι είναι η αγάπη. Να την εμπιστευτείς. Αν χρειαστείς να πεις αντίο, κόρη μου, θα νιώσεις μέσα σου σαν να φυσάει μουσώνας. Πάρε βαθιές ανάσες και περίμενε. Θα κοπάσει»(σελ. 258).

«Να και η Σάρα.. Κι ο Σαμουήλ…Και τα αντικείμενα που εξουσιάζουν τις ζωές τους. Το μενταγιόν, το κολιέ, τα σκουλαρίκια…Σε μια συνάντηση νυχτερινή στο σταθμό της πόλης μου. Και της καρδιάς μου» (σελ. 314).

«Ιστορίες αληθινές. Του έρωτα ιστορίες. Και της φωτιάς. Ήρθαν σ\’ εμένα, αφού οι δρόμοι μας περιμένουν να τους περπατήσουμε, οι συναντήσεις, λες κι είναι από αλλού καθορισμένες, μας καρτερούν. Σε ένα παγκάκι μιας πλατείας, στις ταπεινές καμαρούλες των προσφυγικών, στην παραλία ψάχνοντας για βότσαλα… Ευχαριστώ όλους αυτούς τους ανθρώπους που μίλησαν για κείνο το μεγάλο κύμα που ρίχτηκε πάνω τους. Που ο έρωτας, παρών στις τραγικότερες στιγμές τους. άρπαξε, έδωσε, πήρε. Κομμάτια ζωής» (σελ. 315).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b6%ce%bf%ce%b2%ce%b1%ce%90%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bb%ce%ae/feed/ 0 «Το τραγούδι των λύκων», της Βάντας Κουτσοκώστα, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bb%cf%8d%ce%ba%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%83%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25b4%25ce%25b9-%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd-%25ce%25bb%25cf%258d%25ce%25ba%25cf%2589%25ce%25bd-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25bf%25ce%25ba%25cf%258e%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bb%cf%8d%ce%ba%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%83%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1/#respond Wed, 06 Jan 2021 15:03:05 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10120 Η Φλάβια, μια νεαρή όμορφη γυναίκα, αγωνίζεται να κερδίσει ξανά τη ζωή της που χάθηκε στη στάχτη, όταν μια καταστροφική πυρκαγιά έπληξε το χωριό της και έγινε η αιτία να χάσει το φως της. Μετά από μια επιτυχημένη μεταμόσχευση, καταφέρνει να αποκτήσει ξανά την όρασή της, όμως ένας νέος Γολγοθάς αρχίζει γι’ αυτήν. Γιατί, μόλις αντικρίζει με τα καινούργια της μάτια τα γεράνια του κήπου, διαισθάνεται πως κάποιο φοβερό μυστικό κρύβουν αυτά τα ξένα, δανεικά μάτια και δε θα ησυχάσει ποτέ αν δεν το ανακαλύψει. Η επώδυνη αναζήτηση στη σκιά και τα χνάρια μιας άλλης γυναίκας την οδηγεί σε ένα καταστροφικό παιχνίδι ανάμεσα στον έρωτα και το προσωπικό της χρέος. Και τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια δραματική αποκάλυψη, με τραγικές συνέπειες. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το τραγούδι των λύκων
Συγγραφέας Βάντα Κουτσοκώστα
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πολύ ωραία γραφή αλλά δε μου άρεσε η υπόθεση και θεωρώ ότι είναι λανθασμένος ο χειρισμός της πλοκής!

Η Φλάβια ζει ευτυχισμένη στο χωριό της ώσπου μια μεγάλη πυρκαγιά καταστρέφει τα πάντα. Χάνει το φως της κι όταν βρίσκεται δωρητής ματιών, νιώθει κάτι μεταφυσικό: τα μάτια ανήκαν στην Εριάν, σύζυγο πάμπλουτου άντρα, του Νικόδημου. Δεν κατάλαβα πώς αλλά η Φλάβια ερωτεύτηκε τον ανιψιό του Νικόδημου, Φίλιππο αλλά παντρεύτηκε τον Νικόδημο μόνο και μόνο για να ανακαλύψει το μυστικό του! Κατά λάθος μπαίνει και ο Φίλιππος στο στόχαστρο αλλά η σχέση τους δε θα είναι πια η ίδια! Και ενδιάμεσα σε όλα αυτά έχουμε τις αναμνήσεις της Φλάβιας από το χωριό της, όμορφες ιστορίες ανθρώπων που δυσκολεύτηκαν στη ζωή τους, πολύ ωραία αναπαράσταση εποχής, ηθών, εθίμων και νοοτροπιών, δυστυχώς σε αρκετά σημεία πλατειάζει η συγγραφέας και χάνουμε τον μπούσουλα. Ειλικρινά, αν η υπόθεση ήταν διαφορετική και η παρουσίαση της πλοκής αλλιώς, το κείμενο θα ήταν από τα πιο καλογραμμένα που έχω διαβάσει. Δυστυχώς όμως η κεντρική, αρκετά παρατραβηγμένη, ιστορία και τα πισωγυρίσματα στο σήμερα και στο τότε, αποπροσανατολίζουν αρκετά τον αναγνώστη.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bb%cf%8d%ce%ba%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%84%cf%83%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1/feed/ 0 «Άστεγο φιλί», της Αδαμαντίνης Κουμιώτου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%ce%b1%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b5%25ce%25b3%25ce%25bf-%25cf%2586%25ce%25b9%25ce%25bb%25ce%25af-%25ce%25b1%25ce%25b4%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%ce%b1%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/#respond Sun, 22 Nov 2020 16:18:16 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8453 Εκπληκτικές ιστορίες, γραμμένες με την αξεπέραστη πένα της κυρίας Κουμιώτου. Χαρά, δάκρυ, λύπη, ζωή, συναισθήματα, εικόνες, χρώματα, σκηνές, ενορχηστρωμένα με μαεστρία! Εξαιρετική η επιλογή των στίχων και των αποσπασμάτων στην αρχή του κάθε διηγήματος, ώστε ο αναγνώστης να ενταχθεί με τον πιο κατάλληλο τρόπο στην ουσία των διηγημάτων. Ιστορίες σύντομες και εκτεταμένες, άνθρωποι και ανθρωπάκια, ατυχίες, συμπτώσεις αγωνίες, όλα σε αυτήν την καλαίσθητη συλλογή διηγημάτων που μας χαρίζει απλόχερα η συγγραφέας.

Βιβλίο Άστεγο φιλί
Συγγραφέας Αδαμαντίνη Κουμιώτου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το Φροσάκι, ο χειμωνανθός της ζωής μας….Μια γυναίκα παγιδευμένη και ταπεινή, που δε σηκώνει κεφάλι και δεν παρακούει σε προσταγές. Μια γυναίκα, λάδι για το καντήλι των άλλων πάντα και μόνο. Και τώρα, χιονάτη μες στα μαύρα, να ξεχωρίσει μες στο πλήθος για να την πάρει ο ένας και μοναδικός πιο γρήγορα…..

Άστεγο φιλί, όσο σύντομο φαίνεται, τόσο γεμάτο συναίσθημα είναι. Ένας άστεγος και το φιλί του στην κοπέλα που τον ελέησε, «ένα άστεγο φιλί, που ανταπέδιδε τη στιγμιαία στέγαση από μια ξένη, άγνωστη, περαστική καρδιά» (σελ. 29).

Η μοναξιά της τρίτης ηλικίας στο «Για την καλή παρέα…» «Μοναξιά είχε η γυναίκα κι αυτή δεν ήταν νερό να το πιει για να βοηθήσει την μπουκιά να πάει στο στομάχι» (σελ. 68). Τι συγκινητικές, ρομαντικές στιγμές, ανθρώπων που βρίσκονται στην τρίτη ηλικία και νιώθουν την ανάγκη να μείνουν κοντά στα παιδιά τους αλλά να μη γίνουν ταυτόχρονα και φόρτωμα. Ψυχές μοναχικές, με ανοιχτές καρδιές και κλειστή την πόρτα του παρελθόντος να μη μετανιώσουν και γυρίσουν πίσω κι αλλάξει η πορεία του χρόνου. Λιτές λέξεις, μεστές εικόνες!

Η γκρίνια της Βγενιώς στο «Πρώτα βγαίνει η ψυχή», η χαρά της πρώτη-φορά-γιαγιά στο «Του παιδιού μου το παιδί», η ξεματιάστρα κυρά-Πηγή στο «Αντί άλλης απάντησης» με τη διφορούμενη απάντηση «Ε…» στην ερώτηση «Τι κάνεις;», η τραγική και τόσο αληθινή ιστορία στο «Σβησμένο όνομα», είναι ελάχιστες μόνο από τις συνολικά είκοσι τρεις ιστορίες που θα σας κερδίσουν. Εξαιρετικό στυλ, παλλόμενες λέξεις, καλολογικά στοιχεία, δύναμη, ενάργεια, αγαπημένα στοιχεία που συναντώ σε κάθε πόνημα της κυρίας Κουμιώτου και ανυπομονώ να με τυλίξει ξανά και ξανά με αυτές τις λέξεις, να μου ψιθυρίσει γλυκά την καληνύχτα με τον δικό της τρόπο και να χαθώ στα πελάγη των σελίδων της. Να τονίσω και το υπέροχο πράσινο εξώφυλλο που ξεφεύγει αρκετά από την αισθητική των εξωφύλλων που σνυαντώ συνήθως στην αγορά. Υπέροχη επιλογή για μια συντροφιά το βράδυ πριν κοιμηθούμε ή σε εκείνες τις ώρες που χρειάζεται να μείνουμε μόνοι. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af-%ce%b1%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Αλεξάνδρεια: στο δρόμο των ξένων», της Πέρσας Κουμούτση, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf-%cf%80%ce%ad%cf%81%cf%83%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25be%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b4%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bc%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2581%25cf%2583%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2584%25cf%2583 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf-%cf%80%ce%ad%cf%81%cf%83%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83/#respond Mon, 16 Nov 2020 20:02:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8284 Το πλοίο έφτασε επιτέλους στο λιμάνι. Ο κυρ-Γιάννης και η φαμίλια του, όπως τόσες άλλες ελληνικές οικογένειες, βρίσκονταν τώρα εδώ, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αναζητώντας μια καινούργια αρχή σε μια νέα πατρίδα μακριά από τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν στη Σμύρνη. Γρήγορα εγκαταστάθηκαν στην οδό αλ Αφράνκ, στο δρόμο των ξένων, εκεί όπου έμεναν όλες οι ράτσες του Θεού, όπως έλεγαν και οι ντόπιοι. Εκεί, όλοι μαζί, Έλληνες, Γάλλοι, Εβραίοι, Αρμένιοι, Μαλτέζοι και Ιταλοί συμβίωναν με τους Αιγύπτιους, έκαναν τα δικά τους όνειρα, ζούσαν τις δικές τους προσδοκίες, τις μικρές χαρές και λύπες.. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Αλεξάνδρεια: στο δρόμο των ξένων
Συγγραφέας Πέρσα Κουμούτση
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Άλλο ένα λιτό και συγκινητικό μυθιστόρημα της Πέρσας Κουμούτση. Μέσα από την ιστορία της οικογένειας του κυρ-Γιάννη, τους έρωτες, τις χαρές, τις φιλίες, τον αγώνα τους, ζούμε στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, με τις τοπικές εξελίξεις και περιπέτειες της χώρας ως την απελευθέρωση από την αγγλική επιρροή. Ένας έρωτας ζητά ολοκλήρωση, ένας φαμελίτης ζητά τη χαρά του έρωτα, η ζωή αποκτά απογόνους αλλά δείχνει και το σκληρό της πρόσωπο. Εξαιρετικό έργο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf-%cf%80%ce%ad%cf%81%cf%83%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83/feed/ 0 «Ομερτά», της Αναστασίας Κορινθίου, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%81%cf%84%ce%ac-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%af%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25ac-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25b8%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%81%cf%84%ce%ac-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%af%ce%bf%cf%85/#respond Fri, 30 Oct 2020 18:11:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7780 Πέντε άντρες και μια γυναίκα. Πώς συνδέονται μεταξύ τους; Πώς τα φέρνει η ζωή; Τι θα κερδίσουν και τι θα χάσουν; Με ποιανού την κηδεία ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου και πώς πέθανε; Πώς μπορεί η κυρία Αναστασία Κορινθίου να γράψει ένα κωμικό μυθιστόρημα; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι άκρως διασκεδαστική.

Βιβλίο Ομερτά
Συγγραφέας Αναστασία Κορινθίου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Χιούμορ
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αλέξανδρος είναι καθηγητής και κάνει ιδιαίτερα σε φροντιστήριο. Ζει έναν τελματωμένο γάμο με την Καίτη και αγωνίζεται να μην πνίξει τις τρεις κόρες του, που έχουν σηκώσει μπαϊράκι εφηβείας (οι μεγάλες, γιατί η μικρή ακόμη παντρεύει τον Κεν με την Μπάρμπι). Μια μέρα ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του τον απατά και μετά από έναν άκρως ξεκαρδιστικό διάλογο, νομίζω τον πιο αντιπροσωπευτικό ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, η Καίτη τον αφήνει σύξυλο να μεγαλώσει τα παιδιά τους.

Ο Νικόλας είναι ψυχαναλυτής και ομοφυλόφιλος. Λίγο. Γιατί στην αρχή ακροβατεί ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες, μέχρι που να γνωρίσει τον έρωτα της ζωής του. Κι αυτόν χωρίς ανταπόκριση. Έχει ψυχαναλύσει κόσμο και κοσμάκη, με τον εαυτό του δεν τα έχει καταφέρει ποτέ. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας, ο Μιχάλης, είναι γιος Σμυρνιάς μάνας, που δεν τον αφήνει σε ησυχία, έχει λόγο για τα πάντα στη ζωή του, εξακολουθεί να τον ταΐζει στο στόμα, να τον ρωτά εξονυχιστικά για τα πάντα, να του στοιχειώνει τη ζωή, να του διώχνει τις ελάχιστες γυναίκες που τολμά να γνωρίσει. Παχουλός, τριχωτός, με γυαλιά, διστακτικός και άτολμος. Ο πλούσιος Κωνσταντίνος, γόνος πάμπλουτης οικογένειας, κάνει ό,τι θέλει, δεν υπολογίζει το χρήμα, ταξιδεύει όπου θέλει, γενικώς περνά ζωή χαρισάμενη, κάτι αντίστοιχο με τον Χρήστο, τον πέμπτο της παρέας, που είναι ακριβώς ο τηλεοπτικός χαρακτήρας του «Ακάλυπτου» που είχαμε δει αρκετά χρόνια πριν σε πασίγνωστη σειρά.

Αυτοί οι πέντε άντρες θα γνωριστούν τυχαία σε ένα μπαρ και θα αρχίσουν να κάνουν παρέα, να γελάνε και να κλαίνε, να ανταλλάσσουν απόψεις επί παντός επιστητού, να επηρεάζουν ο ένας τη ζωή των άλλων. Και ανάμεσά τους θα μπει τυχαία η Καίτη, με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικό ρόλο. Και το μυθιστόρημα παίρνει φωτιά! Έξυπνο, ευρηματικό, ανατρεπτικό, σαρκαστικό, ειρωνικό, μοντέρνο, φευγάτο, αληθινό, το νέο δείγμα γραφής της κυρίας Κορινθίου με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο. Δεν είναι απλά μια χιουμοριστική ιστορία που με διασκέδασε, δεν είναι μια ελαφρότητα για να περάσει ο αναγνώστης καλά, αλλά η πραγματική σχεδόν διάσταση της σημερινής εποχής και κοινωνίας, έστω και υπό το πρίσμα μιας κατά βάσιν σουρεαλιστικής πλοκής.

Οι καταστάσεις και οι ατάκες βγάζουν πολύ γέλιο και δένουν αρμονικά με τις δραματικές καταστάσεις της μονογονεϊκής οικογένειας, του ρατσισμού, της υπερβολικά άνετης οικονομικά καλοζωίας, της ανεργίας αλλά πάνω από όλα τονίζεται η διάβρωση στις ανθρώπινες σχέσεις. Χαρακτήρες ρεαλιστικοί, που τους έχω προσπεράσει στον δρόμο, με τα πάνω τους και τα κάτω τους, αρχίζουν να δένουν ως παρέα λίγες σελίδες πριν μια τυχαία αποκάλυψη πυροδοτήσει το σαθρό οικοδόμημα της φιλίας τους, διώχνοντας από τον μάταιο τούτο κόσμο ένα (εξιλαστήριο;) θύμα. Η πένα της κυρίας Κορινθίου αφήνει κυριολεκτικά για την τελευταία σελίδα την ταυτότητα του πτώματος.

Αυτό που δε μου άρεσε ήταν η επαναλαμβανόμενη παράγραφος στο τέλος κάθε κεφαλαίου που αφορούσε την Καίτη, περιέγραφε τον δικό της ψυχικό κόσμο και καλούσε τους αναγνώστες σε μια διαφορετική ομερτά. Επίσης, δε θεώρησα απαραίτητες τις τελευταίες παραγράφους των κεφαλαίων, όπου με πλάγια γραφή η συγγραφέας παρέθετε κάποιες σκέψεις της για τη ζωή, τον έρωτα, τον θάνατο, λυρικά δοσμένες, κατ’ ελάχιστον ταιριαστές με τη ροή της υπόθεσης. Η κυρία Κορινθίου μπορεί να γράψει υπέροχα και τρυφερά, να χτίσει ένα καλολογικό πλαίσιο και να το διακοσμήσει με ανεπανάληπτες λέξεις και εικόνες, όμως αυτή ακριβώς η τεχνική της θεωρώ ότι δε συνάδει με το περιεχόμενο και την ταχύτητα του συγκεκριμένου βιβλίου.

Η «Ομερτά» είναι ένα κωμικά δραματικό και διασκεδαστικά ρεαλιστικό μυθιστόρημα που θα αγαπηθεί από πολλούς.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Καθρέφτες χωρίς μνήμη μην αφήσεις να ρουφήξουν τη μορφή σου, μην τη φυλακίσουν ποτέ στο γυαλί τους το σπασμένο από χρόνια. Σαν εσένα που σπας κάθε μέρα, σαν εμένα που σπάω κάθε στιγμή και γίνομαι τόση δα… τοσοδούλα, γυάλινη, αιχμηρή…Να με ματώνεις, να σε ματώνω, να αποκτά χρώμα ο έρωτας ο τρελός…» (σελ. 47).

«Γιατί, συγνώμη, αλλά ξέρεις εσύ κανέναν Έλληνα μεταξύ Καραμανλή-ανιψιού και Παπανδρέου-γιου που να είναι καλά;» (σελ. 49).

«Έτσι είναι ο έρωτας, Μια εξερεύνηση… Πρώτα πρέπει να ξεκινήσεις, μετά πρέπει να φτάσεις κι έπιετα πρέπει να σιγουρευτείς ότι δεν μένουν και άλλοι στο μέρος που θα μείνεις εσύ. Και, το πιο σημαντικό, πρέπει να βρεις τρόπο να ριζώσεις εκεί και να κάνεις τη νέα πατρίδα, πατρίδα σου» (σελ. 103).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%81%cf%84%ce%ac-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%af%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Τα χρόνια της νεότητός του, ο ηδονικός του βίος», της Πέρσας Κουμούτση, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%b5%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bd%25ce%25b5%25cf%258c%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2584%25cf%258c%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%b5%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83%ce%b7/#respond Sat, 18 Jul 2020 09:50:16 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5523 Τα χέρια του Κωνσταντίνου Βάκαρη είχαν ταξιδέψει στα σώματα των ωραιότερων γυναικών της Αλεξάνδρειας. Αυτά τότε, στα χρόνια της νεότητάς του. Μα ο ερωτικός του βίος ήταν αμφιλεγόμενος. Εκείνος προτιμούσε να ξοδεύει τις νύχτες του είτε στην αγκαλιά της μικρής Άμαρ είτε με την Ανσάφ στα καπηλειά και τα μπορντέλα. Ήταν όμως κι εκείνη η νύχτα με τον ποιητή, που προσπαθούσε να κρύψει σαν να μην υπήρξε ποτέ. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Τα χρόνια της νεότητός του, ο ηδονικός του βίος
Συγγραφέας Πέρσα Κουμούτση
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα τρυφερό ψυχολογικό μυθιστόρημα που αναπαριστά την εσωτερικότητα και την πρόωρη γήρανση ενός περιζήτητου άντρα που κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό του, καταδικασμένος σε πρόωρη γήρανση από τη μελαγχολία και τη θλίψη. Αναπαρίσταται η Αλεξάνδρεια του 1900-1902 και η σκιά της εφήμερης νυχτιάς με τον ποιητή Καβάφη αγκαλιάζει όλο το μυθιστόρημα αλλά ποτέ δεν εμφανίζεται μπροστά στα μάτια μας. Στοιχειώνει τον πρωταγωνιστή και τον αναγνώστη. Πρωτότυπο και πολύ καλό έργο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%b5%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%83%ce%b7/feed/ 0 «Δυο φίλες», της Ελένης Μπεντιλλά, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%cf%85%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%bb%ce%ac/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b4%25cf%2585%25ce%25bf-%25cf%2586%25ce%25af%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b7-%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25b5%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25ac https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%cf%85%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%bb%ce%ac/#respond Mon, 04 May 2020 14:18:21 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4610 Η Θοδώρα και η Χρύσα, μετά τα πενήντα τους, συναντιούνται τυχαία στην Κωνσταντινούπολη. Η Θοδώρα πήγε για να βρει και να ευχαριστήσει την πρωταγωνίστρια της αγαπημένης της ταινίας για την ταύτιση που της δημιούργησε και τα αισθήματα που της γέννησε, η Χρύσα για να δει από κοντά τον αγαπημένο της, πανέμορφο ηθοποιό τούρκικης τηλεοπτικής σειράς. Οι δυο γυναίκες έχουν να μιλήσουν από τα σχολικά τους χρόνια, μεγαλωμένες μαζί στα στενά της Θεσσαλονίκης. Θα καλύψουν αυτό το κενό; Τι συνέβη τότε και απομακρύνθηκαν; Ποια θα κάνει το πρώτο βήμα για να προσεγγίσει την άλλη; Θα καταφέρουν να βρουν αυτό που πραγματικά αναζητούν με πρόσχημα μια χίμαιρα, κάτι αστείο για κάποιους κατ’ επίφασιν «σοβαρούς» θεατές των ζωών τους;

Βιβλίο Δυο φίλες
Συγγραφείς Ελένη Μπεντιλλά
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα διαφορετικό, γυναικείο μυθιστόρημα, που ξεχειλίζει αγάπη, τρυφερότητα και ψυχική αγωνία ενώ είναι νοτισμένο από την αύρα της μαγευτικής Κωνσταντινούπολης. Η γραφή είναι πολύ καλή, απλή αλλά γεμάτη στέρεα συναισθηματικά και ψυχολογικά υπόβαθρα για όλους τους χαρακτήρες. Δύο γυναίκες που ουσιαστικά είναι άγνωστες, ακόμη και εχθροί από μια παρεξήγηση, σταδιακά θα ανοίξουν τις καρδιές τους η μία στην άλλη, μιας και τα γεγονότα στη ζωή τους είναι ραγδαία: η Χρύσα, τρεις φορές ζωντοχήρα, γνωρίζει δύο ενδιαφέροντες άντρες ενώ η παντρεμένη Θοδώρα έχει ένα σωρό προβλήματα με την αδερφή της και τον ανυπάκουο γιο της.

Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που εξελίχθηκαν οι πρωταγωνίστριες, έχοντας η κάθε μια το δικό της δράμα και τους δικούς της φόβους και δαίμονες. Ταυτίστηκα απόλυτα με τη Θοδώρα, κυρίως γιατί λάτρεψα κι εγώ τη συγκεκριμένη ταινία («Πληγές του φθινοπώρου» λέγεται και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα) και μου δημιούργησε περίπου τα ίδια συναισθήματα. Επιπλέον, η συγγραφέας μας ταξιδεύει με εξαιρετικό τρόπο σε όλη την Κωνσταντινούπολη, μας αποκαλύπτει γνωστές και άγνωστες πλευρές της βασίλισσας των πόλεων ενώ ο Τούρκος νεαρός Αλί, που τόσο συμπτωματικά γνωρίζει η Θοδώρα, είναι το πιο ταιριαστό κλειδί για να γεφυρωθούν οι διαφορές μεταξύ των λαών.

Νέα Ιωνία, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη, τρεις τόποι που σημάδεψαν δύο γυναίκες. Μια ξεχωριστή ιστορία για τη γυναικεία ψυχολογία που δεν καταντάει μελοδραματική ούτε εκβιάζει το συναίσθημα του αναγνώστη. Γρήγοροι διάλογοι, σποραδικά τοποθετημένες γεωγραφικές και ιστορικές πληροφορίες, άριστη γνώση της γυναικείας ψυχολογίας κι ένα ιδανικό φινάλε είναι λίγα από τα θετικά χαρακτηριστικά του υπέροχου αυτού μυθιστορήματος. “Όχι, δε θα κλάψω, γιατί αν κλάψω θα χαθεί η μαγεία”, που λέει και η ηρωίδα της ταινίας.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b4%cf%85%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%bb%ce%ac/feed/ 0