Βιβλίο Μα, μπαμπά, είναι χάλια
Συγγραφέας Παναγιώτα Πλησή
Εικονογράφος Γιώργος Σγουρός
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο είναι μια αξιόλογη προσπάθεια για να μάθουν τα παιδιά χωρισμένων γονιών ότι δεν αλλάζει τίποτα στη ζωή τους, δε χρειάζεται να νιώθουν τύψεις ή ανασφάλεια ή να φοβούνται για το μέλλον τους και για την αγάπη των γονιών τους. Η ψυχολόγος Ελεονώρα Σουρλάγκα γράφει μια πολύ καλή εισαγωγή για τους μικρούς αναγνώστες κι επίσης ο πολύ καλός επίλογος θα βοηθήσει τα παιδιά να οπλιστούν με υπομονή και κατανόηση και να αντιληφθούν τι πραγματικά συμβαίνει στις ζωές μιας μαμάς, ενός μπαμπά κι ενός παιδιού μετά το διαζύγιο. Η χαριτωμένη, γλυκιά εικονογράφηση του Γιώργου Σγουρού είναι πολύ καλή επιλογή να ντυθεί το κείμενο με τις κατάλληλες εικόνες.

Δε μου άρεσε όμως ο χαρακτήρας του μικρομέγαλου που έχει η Λένα. Ήταν πολύ είρων, κακομαθημένη και υπερβολικά σίγουρη για τον εαυτό της, που κατ’ εμέ δεν είναι και το καλύτερο πρότυπο για ένα μικρό παιδί. Ναι, είναι πανέξυπνη, διορατική, εφευρετική, όμως αυτά δεν πηγάζουν από τον χαρακτήρα της αυθόρμητα και με την παιδική αθωότητα της ηλικίας της αλλά ατσαλώνουν μια υπερβολικά σίγουρη για τον εαυτό της προσωπικότητα και δυστυχώς δε συμβαίνει κάτι στο κείμενο που να δείξει πόσο άσχημο είναι αυτό. Θα προτιμούσα να διαβάσω για ένα τρομαγμένο παιδί, με ανασφάλειες, φοβίες και απορίες και όχι για ένα κορίτσι που τα ξέρει όλα! Επίσης δε μου άρεσε το ασαφές και βεβιασμένο τέλος. Κατά τα άλλα οι αντιδράσεις των γονιών στη συμπεριφορά της Λένας είναι σωστές, αληθινές και ανθρώπινες. Μου άρεσε η πρωτοτυπία να μιλάει ο μπαμπάς τηλεφωνικά με τον φίλο του, τον Ευάγγελο, μου άρεσε ο χαρακτήρας του «πατριού» Στέφανου και οι ανατροπές στη ζωή της Λένας που όσο έδιωχνε τη Μαρίνα, τόσο την έβρισκε μπροστά της. Διασκεδαστικό και διδακτικό ταυτόχρονα!

Βιβλίο Κρυφτό
Συγγραφέας Ελεονώρα Σουρλάγκα
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Πανσέληνος και η Μυρσίνη, με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση, μας εξιστορούν τη ζωή τους, τα αισθήματά τους, τις εμπειρίες τους, τις οικογένειές τους, τις απορίες τους, τα ατοπήματά τους, τις αταξίες τους, τους σπουδές τους, τα λάθη τους. Δεν κρύβονται από τον αναγνώστη αλλά από τον εαυτό τους. Τα δυο παιδιά μεγαλώνουν μαζί στη Μυτιλήνη και αργότερα στην Αθήνα ως την οριστική απόφαση που θα τους οδηγήσει σε παράλληλους δρόμους. Ανακαλύπτουν μαζί τον έρωτα, την αγάπη, το «αντάμα», τα κοινά βιώματα, μεγαλώνουν, αναπτύσσονται αλλά δεν ωριμάζουν. Μετά το σημείο καμπής στη σχέση τους δεν υπάρχει επιστροφή. Ο Πανσέληνος αφοσιώνεται στην καριέρα του ως τενόρος σε συναυλίες και παραστάσεις ανά τον κόσμο και η Μυρσίνη καταφεύγει σε έγγαμο βίο με παιδί, που σύντομα αποδεικνύεται λάθος, ατόπημα, σφάλμα.

Οι δυο ήρωες βρίσκονται και ξαναχάνονται, επικοινωνούν και αδιαφορούν, τιμωρούν και τιμωρούνται, κρύβονται και εμφανίζονται σε ένα ατελείωτο γαϊτανάκι με λάθος μουσικό ρυθμό. Εξαιρετική γραφή, διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη ψυχολογία, κινήσεις και λάθη ανθρώπινα και αληθοφανέστατα, πουθενά η υπερβολή, η παρέκβαση, το τραβηγμένο, πουθενά ανία, βαρεμάρα ή πλήξη κι ας διαβάζουμε μια ιστορία δύο ανθρώπων που αγαπήθηκαν χωρίς να αγαπήσουν και χωρίς να τοποθετήσουν την αγάπη στις πραγματικές διαστάσεις της μες στη ζωή τους. Το διάβασα ενδελεχώς, δεν μπορούσα να παραλείψω ούτε μία γραμμή και το έφτασα ως το τέλος. Στο φόντο του μυθιστορήματος κινούνται δευτερεύοντες χαρακτήρες, ήθη και έθιμα τόπων, εποχών και γενεών, σκέψεις και ανάσες μιας εποχής που μεγαλώνει μαζί με τον Πανσέληνο και τη Μυρσίνη.

Το πιο συναρπαστικό σημείο ήταν το υπόγειο της Μυρσίνης στα παιδικά της χρόνια, το δικό της καταφύγιο από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα της επάνω ζωής, με τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες της. Και φυσικά μου άρεσε που έσπασε το κλασικό στερεότυπο ότι αν το αγόρι μεγαλώσει με κούκλες και καλλιτεχνικές ανησυχίες θα γίνει ομοφυλόφιλος! Ο Πανσέληνος έκανε αυτό που ήθελε, είχε τα ενδιαφέροντά του και φυσικά δεν αντικατέστησε ποτέ στην καρδιά του τη Μυρσίνη. Υποδόριο χιούμορ, διακριτικά σχόλια, βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας! Και η Μυρσίνη να συνεχίζει να γράφει, φτάνοντας στην εποχή του e-mail, επιστολές! «Το τέλος της αλληλογραφίας έχει καταφέρει ένα γενναίο τραύμα στην ποιότητα του έρωτα», γράφει χαρακτηριστικά η συγγραφέας (σελ. 458).

Ανακαλύψτε την πιο καλογραμμένη, συναρπαστική, λογοτεχνικότατη ιστορία αγάπης που έχετε διαβάσει ποτέ και μη βιαστείτε να το τελειώσετε!