Βιβλίο Έρωτες από πηλό 
Συγγραφέας Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Γαληνού έγραψε ένα ενδιαφέρον ρομαντικό μυθιστόρημα γεμάτο ολοκληρωμένους χαρακτήρες, ανατροπές και ερωτήματα που απαντώνται την κατάλληλη στιγμή μόνο και μόνο για να δώσουν τη θέση τους σε καινούργια. Η Φαίδρα, ο Μάρκος και η Έλσα αποτελούν ένα ιδιαίτερο ερωτικό τρίγωνο και η γνωριμία μας μαζί τους ξεκινάει στο παρόν, όπου βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Η Φαίδρα Μαραγκού είναι τηλεπαρουσιάστρια με καριέρα που αρχίζει να παίρνει την κάτω βόλτα, ο Μάρκος Κομνηνός δεν είναι πλέον υφυπουργός ενώ περιτριγυρίζεται από φήμες για το πόθεν έσχες του και η Έλσα Βαλεντάκη αποφυλακίζεται. Η Φαίδρα και ο Μάρκος, παρά τις διαφορές τους και τις αντιθέσεις τους, τον ταραχώδη γάμο και το οδυνηρό διαζύγιο, εξακολουθούν να είναι σαν τη φωτιά δίπλα στο μπαρούτι. Μήπως λοιπόν υπάρχει κάτι βαθύτερο που συντηρεί και ανατροφοδοτεί τη διαμάχη αυτή και τους ωθεί στα άκρα; Μετά από δεκατρία χρόνια «που έζεχναν σαν ψοφίμι» αποφυλακίζεται η Έλσα Βαλεντάκη, πρώην σύντροφος του Μάρκου και πρώην φίλη της Φαίδρας. Πώς συνδέονται αυτοί οι δύο άνθρωποι με την καταδίκη της; Θέλει να τους εκδικηθεί ή τους έχει συγχωρέσει; Τι έχει συμβεί στο παρελθόν τους και πόσο ένοχη είναι η Έλσα; Για ποιο λόγο καταδικάστηκε;

Δεκατρία χρόνια πριν, στην Αμοργό, τα πάντα φαίνονταν ειδυλλιακά και ξέγνοιαστα. Η Έλσα αποφασίζει να επισκεφθεί τη γιαγιά της στο νησί μαζί με τη Φαίδρα και τον Μάρκο. Ποτά, βόλτες, μπάνιο, χαλάρωση και ηρεμία, όλα συμβάλλουν σε ονειρεμένες διακοπές. Ο γείτονάς τους, Ζαν Κλοντ Λαμπέρ, έχει χάσει την έμπνευσή του και ό,τι δουλεύει στο μάρμαρο και στον πηλό τού φαίνεται κοινότοπο και αδιάφορο. Κάποτε ήταν φτασμένος και περιζήτητος καλλιτέχνης αλλά τώρα τα γλυπτά του τα θεωρεί μίζερα και ακαλαίσθητα. Τότε, ερωτεύεται τη Φαίδρα και της προτείνει να γίνει το γυμνό μοντέλο του. Σύντομα όμως ο Ζαν Κλοντ, με έναν μυστηριώδη και γοητευτικό τρόπο, θα γίνει καταλύτης στις ζωές όλων τους και θα τους οδηγήσει σε αποφάσεις που θα τους αλλάξουν για πάντα είτε με τον χαρακτήρα του είτε με τις επιλογές του είτε με τον τρόπο σκέψης του. Πάντα έπλαθε τα ανθρώπινα όρια λες κα ήταν από πηλό, σαν αυτόν που επεξεργάζεται για τα γλυπτά του, κι αυτό είναι μέρος της γοητείας του. Σύντομα όμως κάτι θα τινάξει στον αέρα την ανεμελιά του καλοκαιρινού έρωτα. Τι μυστικό κρύβει ένα όμορφο ξύλινο κουτί και σε ποιον αναθέτει ο Ζαν Κλοντ να το κρύψει; Η παραλία του Μούρου, η Χώρα, η Αγία Άννα και άλλα σημεία της Αμοργού θα συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος.

Η ιστορία ξεκινάει στο παρόν με αφορμή την αποφυλάκιση της Έλσας, επιστρέφει στο παρελθόν όπου μαθαίνουμε τι συνέβη και επανέρχεται στο παρόν για να δούμε τις συνέπειες και πώς θα πορευτούν οι ήρωες του βιβλίου με τις νέες εξελίξεις. Η συγγραφέας έχει μελετήσει καλά την πλοκή και βάζει τους χαρακτήρες που έπλασε μπροστά στα λάθη τους και σε μια νέα πραγματικότητα ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να μας μεταφέρει ξανά στο παρελθόν αλλά για να μας αποκαλύψει ένα άλλο μυστικό που επηρέασε κι αυτό κάποιους απ’ όσους γνωρίσαμε. Ο Μάρκος και η Φαίδρα, με την Έλσα ελεύθερη, κάνουν λάθη, καταστρέφονται σταδιακά ψυχολογικά, κάνουν βεβιασμένες κινήσεις κι έτσι ακολουθούν μια καθοδική πορεία που θα μας οδηγήσει σ ένα λυτρωτικό μα και σκληρό τέλος.

Ολοκληρωμένες προσωπικότητες επηρεάζονται και αλληλοεπιδρούν διαρκώς οδηγώντας σε απανωτές εκπλήξεις ενώ διάφορα καλολογικά στοιχεία, παρομοιώσεις και μεταφορές στολίζουν το κείμενο («Έγερνε ο ήλιος στη δύση του μέσα σε ένα έντονο, φλογερό κόκκινο που διαλαλούσε τη μεγαλόπρεπη αποχώρησή του.  Θέριευαν οι φωτεινές ανταύγειες, βάθαιναν τα πύρινα χρώματα…», σελ. 41). Μου άρεσε επίσης που η συγγραφέας δεν έμεινε μόνο στους τέσσερις βασικούς ήρωες αλλά μας σύστησε κι άλλους που κινούνται στο οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, για να τονίσει περισσότερο τα κίνητρα των πρωταγωνιστών και την ψυχοσύνθεσή τους κι έτσι σταδιακά καταφέρνει να τους ενώσει όλους χωρίς υπερβολές, ακρότητες και βιασύνες, σ’ ένα αρραγές παζλ γεμάτο αποκαλύψεις. Οι «Έρωτες από πηλό» μένουν ανολοκλήρωτοι κι αυτό θα το μάθουν με τον πιο δύσκολο τρόπο ο Μάρκος, η Φαίδρα και η Έλσα. Εκείνη η νύχτα, εκείνο το λεπτό, στάθηκε μοιραίο για όλους και τα απόνερά του αρχίζουν να πνίγουν σταδιακά τους ήρωες του μυθιστορήματος. Λύτρωση και συγχώρεση ή μίσος και εκδίκηση; Ποιο νήμα τους συνδέει και πού θα τους οδηγήσει; Είναι έτοιμοι να μάθουν κρυφές λεπτομέρειες από το παρελθόν που θα βάλουν την ιστορία σε νέες διαστάσεις;

Βιβλίο Δώδεκα ημέρες θύελλας 
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Γαληνού έγραψε ένα υπέροχο, δυνατό, τρυφερό και ανατρεπτικό μυθιστόρημα με πολλές εκπλήξεις και ζωντανεύει μια ιστορία αγάπης γεμάτη εμπόδια και προβλήματα. Η ιστορία κλιμακώνεται σταδιακά και δεν πατάει σε στερεότυπα, οπότε δεν ήξερα τι με περιμένει σε κάθε κεφάλαιο, αφού ακόμη κι όταν δείχνει πως ο κύκλος των περιπετειών κλείνει, σχεδόν αμέσως ανοίγει ένας δεύτερος, σημαντικός και απαραίτητος για να μπουν όλα τα πράγματα στη θέση τους. Πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι η Μελίνα Κανελλάκη και ο Έκτορας Βελής. Εκείνη είναι σύζυγος του μεγαλύτερού της ηλικιακά πλαστικού χειρουργού Μάριου Χατζηκυριάκου που της εξασφάλισε μια άνετη ζωή, μόνο που πλέον τίποτα δεν της φαίνεται εντυπωσιακό όπως στην αρχή κι ο γάμος της έχει αρχίσει να γίνεται πληκτικός και αδιάφορος. Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή της η κακομαθημένη και φαντασμένη ετεροθαλής αδελφή της, Νάνσυ; Πώς είναι η σχέση της με τα ενήλικα πλέον παιδιά του άντρα της από τον πρώτο του γάμο; Εκείνος είναι ο νεανικός έρωτας της Μελίνας και ξανασυναντιούνται μετά από είκοσι περίπου χρόνια αλλά όχι τυχαία. Ο Έκτορας της αποκαλύπτει πως τον πλήρωσαν για λογαριασμό κάποιου να κάνει μια παράνομη σχέση μαζί της για να τη βλάψουν, δεν ξέρει όμως ποιος και γιατί και ζητά τη βοήθειά της για να το ανακαλύψουν. Είναι αλήθεια τα όσα λέει ή κόλπο δικό του; Γιατί νοιάζεται ακόμη για τη Μελίνα; Τι συνέβη στη ζωή του και δέχτηκε αυτήν την πρόταση; Ποια είναι η Αλίκη για την οποία θα έκανε τα πάντα; Τι συνέβη στο παρελθόν και γιατί έφυγε μακριά του η Μελίνα; Γύρω τους υπάρχουν φίλοι, γνωστοί, συγγενείς, εχθροί κι αντίπαλοι που στήνουν ένα ενδιαφέρον γαϊτανάκι χαρακτήρων και όλοι τους είναι ύποπτοι στο ενδιαφέρον παιχνίδι που ξεδιπλώνεται στις σελίδες του μυθιστορήματος.

Το κείμενο είναι γεμάτο πανέμορφες εικόνες και αξιοσημείωτες παρομοιώσεις ενώ οι μεταφορές που ζωντανεύουν τη Νύχτα, το Φεγγάρι και τον Ήλιο που παρακολουθούν τα γεγονότα είναι προσεγμένες και περιορισμένες για να μη χαλάσουν το κέντρο βάρους της αφήγησης: «Ανέμισε η Νύχτα τα μαύρα της πέπλα πάνω από τον αττικό ουρανό… Έσκυψε και σκούντησε τον Άνεμο μήπως τον ξεσηκώσει από τον λήθαργο και φυσήξει μια στάλα… Όμως άδικα, εκείνος ούτε που σάλεψε. Μέρες λαγοκοιμόταν αμέριμνος, αφήνοντας την πρωτεύουσα να ξεφυσά και να ιδρώνει μέσα σε έναν παρατεταμένο καύσωνα» (σελ. 9). «-Πόσο πολύπλοκοι είναι οι άνθρωποι! Πόσο δυνατά φυσούν τα συναισθήματά τους! Πόση σκόνη σηκώνουν οι άνεμοι της ψυχής τους»! (σελ. 382), παραδέχεται κάπου η ξελογιάστρα Νύχτα κι αφήνεται να συγκινηθεί, να γελάσει μα πάνω απ’ όλα να παρακολουθήσει με ενδιαφέρον τα όσα συμβαίνουν στις ζωές της Μελίνας και του Έκτορα, με τον ίδιο τρόπο που το έκανα κι εγώ, χωρίς να χάνω ούτε μία σειρά.

Οι «Δώδεκα ημέρες θύελλας» που ζωντανεύουν στο νέο μυθιστόρημα της Ελένης Γαληνού ανατρέπουν για πάντα τις ζωές ενός άντρα και μιας γυναίκας, ξυπνούν αναμνήσεις, παγιδεύουν αθώους, φωτίζουν ενόχους και δείχνουν ποικίλες οπτικές γωνίες μιας συναρπαστικής ιστορίας, όπου τα πρόσωπα μπαίνουν σε άλλες θέσεις, το σχέδιο δείχνει πιο φριχτό και κατασκότεινο όσο προχωρούσα την ανάγνωση κι όσο πλησιάζουμε στο τέλος τόσο αναρωτιόμαστε ποια γωνία απ’ όλες είναι η αληθινή, ποιος είναι ο τελικός στόχος, ποιος ο σκοπός, ποιος ο τρόπος υλοποίησης του σχεδίου. Με παράλληλες σκηνές και ανατροπές, η συγγραφέας ανάβει και πάλι τη φλόγα ανάμεσα στη Μελίνα και τον Έκτορα ενώ την ίδια στιγμή χαρίζει άφθονο σασπένς όσο τα αναπάντητα ερωτήματα δημιουργούν έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω τους για την ταυτότητα του προσώπου που θέλει το κακό τους, για τους ρόλους που παίζουν κάποιοι από το οικογενειακό και επαγγελματικό τους περιβάλλον και άλλα. Δε λείπουν φυσικά οι ρομαντικές σκηνές ούτε και η ανθρωπιά, μιας κι επισκεπτόμαστε ένα παιδί που νοσηλεύεται κι όλα αυτά τα κομμάτια της ιστορίας τα παρακολουθεί και η Νύχτα, η οποία ξεχνιέται κι αργεί να δώσει τη θέση της στον Ήλιο! Αγάπη, λυρισμός, ρομαντική ατμόσφαιρα, εμπόδια, αποκαλύψεις συγκροτούν ένα σφιχτοδεμένο κείμενο που με συγκίνησε.

Βιβλίο Σε μαύρο φόντο
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα /  Περιπέτεια
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Γαληνού αυτήν τη φορά μου χάρισε ένα εσωτερικό ταξίδι. Άφησε για λίγο τα ιστορικά μυθιστορήματα και κοίταξε βαθιά στην ψυχή της Δάφνης. Μέσα από μια ρομαντική ιστορία γεμάτη αγάπη και ερωτηματικά για τη μοίρα και τον ρόλο της στη ζωή μας, με φόντο ένα μυστικό που πρέπει να φυλαχτεί καλά ώσπου η ανθρωπότητα να είναι πραγματικά έτοιμη να το δεχτεί, προκύπτει μια ενδιαφέρουσα περιδιάβαση στον εαυτό μας, που βάλλεται τόσο έντονα (ιδιαίτερα στην εποχή μας) από την ψευδαίσθηση της ανάγκης των υλικών αγαθών για την επιβίωσή του. Έχουμε ένα love story που ζωντανεύει με τον οικείο πλέον τρόπο της συγγραφέως, έχουμε ενδιαφέρουσες εξελίξεις ως προς τον ρόλο της Ομάδας των Επτά στην ιστορία, έχουμε κάποιες ανατροπές και όλα αυτά δένουν στρωτά και καθόλου κουραστικά με διάφορες σκέψεις που πηγάζουν από τα γεγονότα που βιώνει η Δάφνη. Είμαστε έτοιμοι ν’ ακούσουμε την καρδιά μας ως προς το τι πραγματικά θέλει και χρειάζεται; Γιατί υπάρχουν πόνος, προδοσία και μίσος στη ζωή; Γιατί νιώθουμε εξαρτημένοι από τα υλικά αγαθά και πόσο στ’ αλήθεια σημαντικά είναι για τη ζωή μας; Πρέπει να ακολουθούμε από ένα πείσμα ένα μονοπάτι ή να αφηνόμαστε στα σημάδια; Πώς θα καταφέρουμε να εξασκηθούμε για να καταλάβουμε τι σημαίνει η κάθε αναποδιά ή αναβολή για το μέλλον μας;

Η Δάφνη Μελίτη λοιπόν, διακεκριμένη καλλιτέχνις, σκιτσάρει πρόσωπα με ξεχωριστή μορφή που προκαλούν ιδιαίτερη αίσθηση και τα τοποθετεί σε μαύρο φόντο. Έχει όμως την εντύπωση πως δεν είναι της φαντασίας της αλλά κάπου τα έχει συναντήσει. Κι επιπλέον έχει την αδιόριστη αίσθηση πως οι φιγούρες την καθοδηγούν στο πώς να τις αποτυπώσει, της ψιθυρίζουν μυστικά. Οι αντιδράσεις και ο τρόπος σκέψης της αντικαθρεφτίζουν σωστά την αγωνία του εκάστοτε καλλιτέχνη, τον δημιουργικό του οίστρο, τις ανησυχίες του, την έμπνευση που κάνει συνέχεια τα δικά της, το κατά καιρούς «μπλοκάρισμά» του, την απομάκρυνση από φίλους και γνωστούς όσο κρατάει ο δημιουργικός οίστρος, ανθρώπους μάλιστα που έχουν τα δικά τους προβλήματα αλλά δσστυχώς ο φίλος απουσιάζει. ενώ μυρωδιές από ακρυλικά και λαδομπογιές ποτίζουν τις σελίδες. Δημιουργώντας συνολικά δεκατέσσερις πίνακες, προετοιμάζει μια έκθεση διαφορετική από τις άλλες. Εικόνες γεμάτες αντίφαση αλλά και μαγνητισμό θα τραβήξουν το βλέμμα και θα προκαλέσουν συζητήσεις. Όταν όμως μάθει η ζωγράφος πως τα πρόσωπα είναι αληθινά και μάλιστα έχουν πεθάνει πρόσφατα, θα βρεθεί μπλεγμένη σ’ ένα κουβάρι αναπάντητων ερωτηματικών και ανατριχιαστικών συμπτώσεων. Στην πορεία θα ερωτευτεί τον Νικόλα, που εργάζεται ως ανταποκριτής ειδικών αποστολών σε εφημερίδα με έδρα τη Μαδρίτη αλλά αντί ν’ αφεθεί στα πρωτόγνωρα αισθήματα τρέμει για την επόμενη στιγμή. Τι είναι αυτό που τη φοβίζει;

Από την άλλη, ο αδελφός της, Ερρίκος, χωμένος στις οικογενειακές επιχειρήσεις, νιώθει πως τους χωρίζει ένας αόρατος τοίχος και μια σιωπή που με τον καιρό απωθήθηκε και έγινε κάτι σαν αιώνια εκκρεμότητα, κάτι που ο ίδιος έβαλε ανάμεσά τους από φόβο και τύψεις για εκείνη τη μοιραία νύχτα που άλλαξε τις ζωές τους για πάντα. Ταυτόχρονα, ως μεγαλύτερος και ως άρρεν αδελφός, ασκεί ιδιαίτερη πίεση και έλεγχο στην ανεξάρτητη αδελφή του που τελικά αντέδρασε φεύγοντας από το πατρικό τους σπίτι και ξεκινώντας μια νέα ζωή ολομόναχη. Το τελευταίο διάστημα, αν και διστακτικά, προσέγγισαν ξανά ο ένας τον άλλον. Θα καταφέρουν να ξαναβρούν το χαμένο έδαφος; Τι ρόλο θα παίξει στις αποφάσεις του Ερρίκου η περιπέτεια στην οποία ρίχνεται η Δάφνη, η οποία, για άγνωστο σ’ εκείνον λόγους, αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλης διάρκειας ταξίδι;

Τέλος, η Ομάδα των Επτά εξακολουθεί από την αρχαιότητα να υφίσταται και να προστατεύει τα μυστικά της ανθρωπότητας μέχρι και σήμερα, παρά το τραγικό γεγονός που έβαλε σε κίνδυνο το μυστικό τους και οι συνέπειές του τους κατατρύχουν μέχρι και σήμερα. Ένα μέρος της Γνώσης έχει διοχετευτεί αθόρυβα προς τα έξω, προσφέροντας εντυπωσιακή πρόοδο στην ιατρική και την επιστήμη, για το σύνολο όμως της Γνώσης η ανθρωπότητα δεν είναι έτοιμη, μιας και είμαστε σε μια εποχή που η Ύλη έχει κερδίσει πολύτιμο έδαφος από το Πνεύμα. Ανάμεσα στο πεπρωμένο, στη ζωή και στον θάνατο υπάρχει μια μεγαλειώδης λησμονημένη αλήθεια κι αυτή πρέπει να μείνει κρυμμένη και κωδικοποιημένη μέχρι την ημέρα που πρέπει.

Το μυθιστόρημα, όπως έγραψα και πριν, έχει ως κύριο άξονα την ενδοσκόπηση που οφείλουμε να κάνουμε όλοι, κάτι που έγινε πιο επιτακτικό με την εμφάνιση της πανδημίας του 2020. Χωρίς να απορρίπτει συλλήβδην τον υλισμό, η συγγραφέας καταφέρνει, χάρη στο ταξίδι που κάνει η Δάφνη για να καταλάβει τι συμβαίνει με τους πίνακές της και πώς τους εμπνέεται, να δείξει πως ίσως έχουμε εξαρτηθεί λίγο παραπάνω από την ύλη εις βάρος του πνεύματος. Τι πραγματικά χρειαζόμαστε, τι έχουμε ανάγκη, ποιοι είμαστε; Καλά είναι τα υλικά αγαθά αλλά ας μη γινόμαστε σκλάβοι τους. Η Δάφνη κάνει ένα μεγάλο ταξίδι μέσα της και γύρω της αλλά δεν καταφεύγει σε εκτενείς μονολόγους φιλοσοφίας, μιας και υπάρχει αρμονική εξισορρόπηση δράσης και σασπένς με τις σκέψεις που διατυπώνονται. Η Ομάδα των Επτά συνδέεται μ’ έναν εμπνευσμένο τρόπο με τη ζωή της, χωρίς υπερβολές και απίθανες συμπτώσεις, κλείνοντας στρωτά τον απαιτούμενο κύκλο. Μου άρεσε επίσης που γνώρισα λίγο καλύτερα δύο χαρακτήρες που συνάντησα στη διλογία για τη Δούκισσα της Πλακεντίας κι έτσι δόθηκε λίγη παραπάνω νότα μυστηρίου σε όσα γίνονται στο βιβλίο.

Καλολογικά στοιχεία, παρομοιώσεις και μεταφορές, ατμόσφαιρα μυστηρίου, ρομαντισμός και αγωνία, περιπέτεια και δράση, αιώνια μυστικά και μια αξιοπρεπής πλοκή συγκροτούν ένα διαφορετικό μυθιστόρημα, όπου η μοίρα διαρκώς τσακώνεται με την καρδιά, με την πρώτη να μην αλλάζει ποτέ πορεία και με τη δεύτερη να είναι ο καλύτερος σύμβουλος στα αδιέξοδα. Πρόκειται για ένα αξιόλογο πείραμα της Ελένης Γαληνού που εντρυφεί στον εσώτερο εαυτό μας χωρίς να κουράζει και χωρίς να φλυαρεί. Σκέφτηκα, ταξίδεψα, προβληματίστηκα κι έφτασα ικανοποιημένος ως το λυτρωτικό τέλος.

Βιβλίο Ακόμη θυμάμαι
Συγγραφέας Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από τα θετικά του μυθιστορήματος θα τονίσω την πλοκή κυρίως, γιατί ίσως από την ανωτέρω περίληψη φαίνεται απλοϊκή και για κάποιους προβλέψιμη, όμως η ιστορία έχει κι άλλα να μας αποκαλύψει. Η αφήγηση σε γενικές γραμμές κυλάει απλά, με το παρελθόν της κάθε μίας μοναχής να ξεπροβάλλει την ώρα που πρέπει και υπό τις συνθήκες που το επιβάλλουν. Η κεντρική ιδέα βασικά αφορά τη Χάρι και τον Πέτρο, τον έρωτά τους και τα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζουν. Σταδιακά όμως κι ενώ φαίνονται άσχετες με την ιστορία μας, οι ζωές των μοναχών αρχίζουν να πλέκονται σφιχτά γύρω από το ζευγάρι και να δίνουν μια άλλη όψη της υπόθεσης. Μου άρεσαν τα διαχρονικά μηνύματα της ανθρωπιάς και της αγάπης, οι αρετές που τονίζονται, τα ηθικοπλαστικά μηνύματα, το γεγονός ότι κάθε επιλογή έχει και τις συνέπειές της κλπ. Το τέλος ήταν κάπως διαφορετικό από ό,τι θα περίμενα και ολοκλήρωσε σωστά τις ζωές των δύο νέων.

Από την άλλη, οι διάλογοι μου φάνηκαν μακροσκελείς, τα καλολογικά στοιχεία έδιναν ένα όμορφο περιτύλιγμα στο κείμενο όμως φαίνονταν σα να αποσύρονταν όποτε μπαίναμε στην κυρίως αφήγηση, κάποια σημεία ίσως ήταν υπέρ το δέον περιγραφικά ενώ η ίδια η ιστορία κάπου κάπου μου φαινόταν αναληθοφανής και υπερβολική. Σε αυτό συμβάλλει η προσωπική, υποκειμενική μου άποψη για την ύπαρξη «θαυμάτων» και «αγίων» στη σημερινή εποχή, στα οποία δεν πιστεύω,  ακρίτως τουλάχιστον, επομένως από την αρχή η υπόθεση δε με ενθουσίασε. Παρ’ όλ’ αυτά ο χειρισμός των χαρακτήρων από τη συγγραφέα ήταν ακριβοδίκαιος, με τις σωστές νότες ρομαντισμού και ρεαλισμού, με προσεκτικά διαλεγμένες παρομοιώσεις και περιγραφές, επομένως σε επόμενο βιβλίο της, που θα διαλέξει άλλη κεντρική ιδέα, να απολαύσω σε μεγαλύτερο βαθμό το ύφος και της στυλ της κυρίας Γαληνού.

Βιβλίο Η κατάρα των Μάγιερ
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται κυρίως στο ερημικό μέρος κοντά στο Δάσος των Στεφανιών, στη βόρεια Ελλάδα: «Καθηλωμένοι σε τούτο τον έρημο τόπο, ζούσαν στο παρασκήνιο, μην τολμώντας να πετάξουν από πάνω τους το μεγάλο κακό που στοίχειωνε τούτη την οικογένεια» (σελ. 35-36). Η άγρια ομορφιά και η απομόνωση του αρχοντικού δίνουν αφορμή στη συγγραφέα να γεμίσει τις περιγραφές της με όμορφα καλολογικά στοιχεία και να περιγράψει τη φύση με ρεαλισμό ενώ η ζοφερότητα και η αίσθηση πως σταμάτησε ο χρόνος είναι τα κατάλληλα υλικά για να ζωντανέψει μια παλιά κατάρα που θα στοιχειώσει τους ήρωες του μυθιστορήματος, ακόμη και χρόνια μετά. Η δεισιδαιμονία, χάρη στη βελτιούμενη γραφή της κυρίας Γαληνού, σχεδόν εξανθρωπίζεται και κάνει συντροφιά στη λυρικότητα και τις πρωτότυπες παρομοιώσεις που χρησιμοποιούνται. Οι κοφτοί και παραστατικοί διάλογοι χαρίζουν τη συναρπαστική κινηματογραφικότητα που απαιτείται για να αιχμαλωτιστεί ο αναγνώστης σε μια πολυεπίπεδη και ανατρεπτική ιστορία έρωτα, πάθους και προδοσίας. Παράλληλα όμως με το σήμερα, μέσω των αναμνήσεων της γιαγιάς Ελισσώς ταξιδεύουμε στο παρελθόν, στα νεανικά της βιώματα και πώς μεγάλωσε με τη μάνα της μετά τον θάνατο του πατέρα της και πόσο σημαντικός υπήρξε για κείνη ο γοητευτικός και πλούσιος Ιβάν. Σελίδα τη σελίδα ξεδιπλώνεται ένας μίτος που θα φέρει στο φως ανθρώπινα λάθη και αστοχίες, αλήθειες καλά κρυμμένες και ψέματα που λαμπυρίζουν ολοπόρφυρα.

Το μυθιστόρημα προσεγγίζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο και με ευρηματικές ιδέες τον μύθο της δολοφονίας του τελευταίου τσάρου της Ρωσίας, Νικολάου Ρομανόφ του Β΄ και της οικογένειάς του καθώς και της απόδρασης της Αναστασίας, της μικρότερης κόρης, πριν τη μαζική τους εκτέλεση. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές για τα γεγονότα της μοιραίας νύχτας, καμία πληροφορία όμως δεν είναι επιβεβαιωμένη και μετά το συμβάν ξέσπασε έντονη παραφιλολογία γιατί η ρωσική κυβέρνηση δεν ανέλαβε επίσημα την ευθύνη αυτών των θανάτων, πλην του τσάρου. Η κυρία Ελένη Γαληνού, μετά την εξίσου συναρπαστική και τεκμηριωμένη διλογία της για τη Δούκισσα της Πλακεντίας («Μυστική διαθήκη» και «Αιώνιοι ψίθυροι»), επιστρέφει στην έρευνα και βρίσκει άφθονο υλικό που θα ταξιδέψει εκ νέου τον αναγνώστη σε περασμένες εποχές, απόλυτα κρίσιμες για την εξέλιξη ιστορίας και θεσμών. Καταφέρνει σε γενικές γραμμές να κρατήσει αποστάσεις από τους χαρακτήρες της, τους παρακολουθεί, τους καταγράφει ακριβοδίκαια, παρ’ όλ’ αυτά ο χειρισμός της πλοκής καθρεφτίζει ξεκάθαρα τις προσωπικές της απόψεις για την ελεύθερη βούληση και ταυτόχρονα το πεπρωμένο, το οποίο δεν μπορείς τελικά να αποφύγεις. Έτσι το στυλ του κειμένου δημιουργεί μια γλυκιά συντροφικότητα μεταξύ αναγνώστη και συγγραφέως και βοηθάει στην καλύτερη δημιουργία συναισθημάτων.

«Η κατάρα των Μάγιερ» είναι μια τρυφερή, ρομαντική ιστορία που ξεδιπλώνεται ως απότοκο ιστορικών γεγονότων που εξακολουθούν να επηρεάζουν ακόμη και σήμερα τις αντιλήψεις και τις δοξασίες αρκετών. Θα καταφέρει ο έρωτας και η αγάπη να βοηθήσουν τη λύτρωση και τη δικαίωση να κυριαρχήσουν; Πόσο καλά είναι κρυμμένα τα μυστικά της οικογενείας που αναστατώνει η Ιρίνα με την τυχαία επίσκεψή της;

Βιβλίο Αιώνιοι ψίθυροι
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Δούκισσα της Πλακεντίας ή Σοφί ντε Μαρμπουά-Λεμπρέν (1785-1854) ήταν φιλέλλην Αμερικανογαλλίδα, σύζυγος του Δούκα της Πλακεντίας ή Πιατσέντσα (πόλης της Ιταλίας), που συνεισέφερε πολλά από κοινωνικής και οικονομικής άποψης στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Μετά τον θάνατο της κόρης της, Ελίζας, κατά το ταξίδι τους στην Ασία, η Δούκισσα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, τοποθετώντας το βαλσαμωμένο σώμα του παιδιού της στο σπίτι όπου έμεναν προσωρινά επί της οδού Πειραιώς. Έχτισε το Καστέλλο της Ροδοδάφνης (σημερινός Πύργος της Πλακεντίας) στην Πεντέλη, αγοράζοντας μια τεράστια έκταση από τη Μονή Πεντέλης και την Έπαυλη των Ιλισίων (σημερινό Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο) καθώς και άλλες οικίες που ολοκληρώθηκαν όμως μετά τον θάνατό της.

Η κυρία Ελένη Γαληνού ολοκληρώνει την ιστορία που ξεκίνησε στη «Μυστική Διαθήκη» και με παρέσυρε σε μια νέα περιπέτεια, γεμάτη κρυμμένα μυστικά, σημαντικές αποκαλύψεις αλλά και συγκίνηση και έρωτα! Αυτήν τη φορά το βάρος πέφτει ξεκάθαρα στο σήμερα, με τις δύο φίλες να πολεμάνε εναντίον του Ρήγα και της Βικτόριας και μέσα από μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων κλείνουν με τρυφερό και ταυτόχρονα σκληρό τρόπο τους λογαριασμούς με το παρελθόν. Η Ελίζα, μητέρα πλέον ενός κοριτσιού, της Σοφίας, θα παλέψει με νύχια και με δόντια για να προστατέψει τον εαυτό της και το παιδί της από τα σατανικά σχέδια των δύο αδυσώπητων εχθρών της, οι οποίοι όλο και πλησιάζουν στο καλά κρυμμένο μυστικό της Δούκισσας της Πλακεντίας.

Ο Ρήγας και η Ελίζα έχουν πολλά θέματα να λύσουν και η ιστορία τους περνάει από όλες τις αποχρώσεις: από το μαύρο της εκδίκησης στο γκρίζο των γλυκών αναμνήσεων κι από το ροζ του μονομερούς έρωτα του Ρήγα στο κόκκινο του πάθους του με τη Βικτόρια. Μέσα από τα γεγονότα, ο Ρήγας θα μεταμορφωθεί, θα αλλάξει πολλές φορές πλευρά και δε θα σταματήσει να παλεύει ανάμεσα στον έρωτά του για τη γυναίκα που του κατέστρεψε τη ζωή και το μίσος που τον κυριεύει τώρα που έχει την ευκαιρία να εκδικηθεί. Αρωγός του η πανίσχυρη και αδίστακτη Βικτόρια, που έχει τα δικά της σχέδια κι ένα αφάνταστα τραγικό μυστικό που με εντυπωσίασε.

Ως προς τη Δούκισσα της Πλακεντίας, η μορφή της εμφανίζεται λιγότερο σε αυτό το μυθιστόρημα, μιας και όλα τα γεγονότα της ζωής της, οι αντιλήψεις της, ο χαρακτήρας και η νοοτροπία της καταγράφηκαν διεξοδικά και συναρπαστικά στο προηγούμενο βιβλίο. Αυτήν τη φορά, η συγγραφέας αποφασίζει να διαλευκάνει το μυστήριο της ύπαρξης των υπόγειων στοών της Αθήνας και να μπλέξει όπως μόνο εκείνη ξέρει τη φαντασία με την πραγματικότητα. Ξεκαθαρίζει από την αρχή πως οι φήμες για παθιασμένο έρωτα με τους λήσταρχους κυκλοφόρησαν επίτηδες ώστε η Δούκισσα να κάνει ανενόχλητη τη δουλειά της και να φτιάξει με τη βοήθεια των αντρών ένα δίκτυο από λαβυρινθώδεις στοές. Γιατί και πώς προέβη σε μια τέτοια κίνηση, είναι ένα ερώτημα που θα ταλανίσει πολύ τον αναγνώστη ώσπου ν’ απαντηθεί. Χάρη όμως σε αυτό το μυθιστόρημα έμαθα πολλά για τον λόγο ύπαρξης των στοών στις οποίες περπάτησα με την Ελίζα στο προηγούμενο βιβλίο και στράφηκε η προσοχή μου στον μυστηριώδη τριπλό διαβήτη που συναντάμε σε μερικά καπάκια υπονόμων μες στην πόλη.

Οι «Αιώνιοι ψίθυροι» είναι οι ίδιοι οι θρύλοι, τα ανεπιβεβαίωτα δηλαδή γεγονότα που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, ανακατεύοντας αλήθειες και φαντασία. Δροσίζουν με την αύρα τους κάθε σελίδα και ανταμείβουν μ’ ένα χάδι στον ώμο τον αναγνώστη που διαβάζει αυτό το μυθιστόρημα. Μύθος και αλήθεια είναι αρμονικά και όμορφα αναμεμιγμένα σ’ ένα βιβλίο που σέβεται το παρελθόν και τη ζωή της Δούκισσας και του λήσταρχου Νταβέλη και ρίχνει φως σε όσα σημεία χρειάζεται για να μη διαλύσει τη γοητεία του αφανέρωτου και του δυσεξήγητου. Είναι ένα περιπετειώδες, ερωτικό και γεμάτο αγωνία κείμενο και ένα σωστό συμπλήρωμα του πρώτου βιβλίου της διλογίας. Απαντάει σε ερωτήματα που δημιουργήθηκαν, κλείνει στρωτά και ρεαλιστικά τον κύκλο με το τίμημα που χρειάζεται, επεξηγεί και ταυτόχρονα σφραγίζει μυστικά και απορίες και με ταξίδεψε σ’ ένα ρομαντικό χτες κι ένα σκληρό σήμερα.

Βιβλίο Μυστική διαθήκη
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Ελένη Γαληνού, μετά από μια σημαντική καριέρα στον χώρο της ρομαντικής λογοτεχνίας, αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα και να χαρίσει στο αναγνωστικό κοινό μια διαφορετική ιστορία απ’ όσες έχει γράψει ως τώρα. Ταξίδεψε σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν, για το οποίο έψαξε ενδελεχώς, και ένωσε με υπέροχο τρόπο τη φαντασία και τον μύθο με την πραγματικότητα. Σε αυτό βοήθησε η ίδια η προσωπικότητα της Δούκισσας της Πλακεντίας, μιας γυναίκας αμφιλεγόμενης, προκλητικής για την εποχή της, που έχτισε κάποια υπέροχα ανάκτορα στην Αθήνα, υπήρξε ευρυμαθής και στήριξε το δικαίωμα των γυναικών στη γνώση. Όλα αυτά λοιπόν προκάλεσαν σκάνδαλο στην τότε κοινωνία, οπότε άρχισαν ν’ ακούγονται διάφορα για κείνη, άλλα φήμες και άλλα αλήθεια. Έτσι η κυρία Γαληνού βρήκε άφθονο έδαφος για να επεξεργαστεί την ιστορία της και να με ταξιδέψει σε μια εποχή όπου η Αθήνα ήταν ένα μικρό χωριό, η Ελλάδα έκανε τα πρώτα της ελεύθερα από την οθωμανική κυριαρχία βήματα και οι άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να συζητάνε περί φιλοσοφίας και άλλων μυστικιστικών ιδεών.

Η Δούκισσα της Πλακεντίας ή Σοφί ντε Μαρμπουά-Λεμπρέν (1785-1854) ήταν φιλέλλην Αμερικανογαλλίδα, σύζυγος του Δούκα της Πλακεντίας ή Πιατσέντσα (πόλης της Ιταλίας), που συνεισέφερε πολλά από κοινωνικής και οικονομικής άποψης στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Μετά τον θάνατο της κόρης της, Ελίζας, κατά το ταξίδι τους στην Ασία, η Δούκισσα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, τοποθετώντας το βαλσαμωμένο σώμα του παιδιού της στο σπίτι όπου έμεναν προσωρινά επί της οδού Πειραιώς. Έχτισε το Καστέλλο της Ροδοδάφνης (σημερινός Πύργος της Πλακεντίας) στην Πεντέλη, αγοράζοντας μια τεράστια έκταση από τη Μονή Πεντέλης και την Έπαυλη των Ιλισίων (σημερινό Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο) καθώς και άλλες οικίες που ολοκληρώθηκαν όμως μετά τον θάνατό της.

Η εκκεντρική, ιδιότροπη και μυστηριώδης προσωπικότητά της αναβιώνει μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματος της κυρίας Γαληνού, φέρνοντας έναν σωστό αέρα εποχής και αναπαριστώντας τεκμηριωμένα όσα γεγονότα της ζωής της διαλέγει η συγγραφέας να αφηγηθεί και εξυπηρετούν την πλοκή της. Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται ταυτόχρονα σε παρελθόν και παρόν, επομένως στο κομμάτι που αφορά τη Δούκισσα της Πλακεντίας γνώρισα μια γυναίκα που τυραννήθηκε από τους άντρες, έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης και εξαγοράς και μετάνιωνε για το χρονικό διάστημα που η επιλόχειος κατάθλιψη της στέρησε τη φροντίδα της μονάκριβης κόρης της. Γνώστρια ιδιαίτερων θρησκευτικών και όχι μόνο αιρέσεων, Εβραία κατ’ επιλογήν, διαβιούσα σε απομακρυσμένη περιοχή, έριξε το βάρος της στην επιμόρφωση των γυναικών. Έτσι η φαντασία έρχεται να συμπληρώσει κάποια κενά και να τεκμηριώσει κάποιες φήμες, με αποτέλεσμα να χτιστεί ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Γιατί η Δούκισσα άρχισε να χαράζει χάρτες; Τι ήταν αυτές οι διαδρομές και τι θα συναντούσε κάποιος αν τις ακολουθούσε; Τι σκοπό είχαν οι μυστηριώδεις βραδινές συγκεντρώσεις που οργάνωνε αυτή η γυναίκα; Τι τρόπους έβρισκε στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με το πνεύμα της κόρης της; Πόσο σφιχτό και στενό κύκλο επιγόνων δημιούργησε γύρω της, μια γυναίκα άκληρη και μόνη; Αυτά και άλλα ερωτήματα καλείται να απαντήσει η Ελίζα του 21ου αιώνα.

Στο παρόν, έχουμε την ερωτική ιστορία της Ελίζας και του Ρήγα, μια γερή φιλία της κοπέλας αυτής με την Κωνσταντίνα και μια μυστηριώδη γιαγιά, που ξέρει να φυλάει καλά τα μυστικά των προγόνων της. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή από τη μέση του βιβλίου και μετά είναι οι διαρκείς αναφορές στις μυστικές στοές και τις υπόγειες διαδρομές της Αθήνας, για τις οποίες έχω δει κι ακούσει πολλά. Άρχισα να διαβάζω με επιφύλαξη, μιας και γνωρίζω πολύ καλά τους πολλαπλούς ρόλους τους στην πραγματικότητα και στην αστική μυθολογία, ξέρω πόσες από αυτές έχουν καταστραφεί ή κρυφτεί και καταλαβαίνω πως δεν είναι εύκολο να τις εξερευνήσει κανείς. Η κυρία Γαληνού όμως με παρέσυρε στο δικό της παιχνίδι και πείστηκα απόλυτα για όσα διάβαζα, μιας και η Ελίζα με την Κωνσταντίνα, στην προσπάθειά τους να βρουν τη λύση του μυστηρίου, αρχίζουν να επισκέπτονται αυτές τις στοές! Η έρευνα που κάνουν στο διαδίκτυο και σε άλλες πηγές μου έδωσε την ευκαιρία να μάθω με εύληπτο και όχι μακροσκελή ή βαρετά επιστημονικό τρόπο πληροφορίες για τη Δούκισσα της Πλακεντίας αλλά και για το δίκτυο των στοών. Εδώ κι αν δέθηκαν αρμονικά η φαντασία με την πραγματικότητα! Πόσο μάλλον όταν η υπόθεση προχώρησε ακόμη περισσότερο, με την υπόνοια πως η υπόγεια Αθήνα κρύβει κάποια μυστικά που ίσως βάλουν σε κίνδυνο το μέλλον της ιστορικότητας κι έτσι για κάποιους είναι σύμφορο να μείνουν για πάντα κρυμμένα.

Η Ελίζα ζει διάφορες περιπέτειες με εσάνς κατασκοπείας και γρήγορη δράση, αρχίζει να γίνεται πιο προσεκτική, απειλείται η ζωή της και όταν μαθαίνει πως είναι κι αυτή μια από τις παραλήπτριες της Μυστικής Διαθήκης ατσαλώνεται και ετοιμάζεται να συνεχίσει την παράδοση των προγόνων της. Άλλη μια απόδειξη του διττού περιεχομένου του βιβλίου είναι και το γεγονός πως πίσω από τις γραμμές και ως κίνητρο και αίτιο για όλη αυτήν τη μυστικοπάθεια και τον κίνδυνο είναι ένα διαχρονικό χαρακτηριστικό γνώρισμα: «πόσο όμορφο είναι να γεννιέσαι γυναίκα και να γίνεσαι μάνα». Αυτή η τρυφερή και πολύτιμη έννοια ξεπηδάει σχεδόν σε κάθε κεφάλαιο, πότε με την αγωνία της Δούκισσας για το άρρωστο παιδί της, τον πόνο της για τον χαμό του και την προσπάθειά της να μετουσιώσει αυτήν την απουσία σε κάτι δημιουργικό και διηνεκές, πότε με το άγχος της οποιασδήποτε γυναίκας να γίνει μάνα με όσα αυτό συνεπάγεται. Αυτό κρατάω από το μυθιστόρημα: το ότι εκεί που θα μπορούσε να είναι παρατραβηγμένη η εξέλιξη της πλοκής εμφανίστηκαν τεκμηριωμένα στοιχεία που δυναμώνανε τη φαντασία και το ότι εκεί που ίσως για κάποιους φανεί αδύναμη ή αδικαιολόγητα μακροσκελής η γραφή (ειδικά οι διάλογοι κόβανε την ένταση της αφήγησης με την εκτεταμένη χρήση τους) τονίζονται μέσα σε αυτήν την απλοϊκότητα τα ωραιότερα διαχρονικά μηνύματα και αξίες, για τα οποία πρέπει κάποιος να ρισκάρει ακόμη και τη ζωή του.

«Η Μυστική Διαθήκη» είναι ένα προσεγμένο μυθιστόρημα που με ταξίδεψε στην Αθήνα της Δούκισσας της Πλακεντίας, με κατέβασε στις μυστηριώδεις και περίπλοκες υπόγειες στοές της πόλης αυτής, μου χάρισε όμορφες εικόνες και τρυφερά στιγμιότυπα μα πάνω απ’ όλα με τη φιλόγυνη στάση της συγγραφέως κατάλαβα πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε πλάι μας ένα τέτοιο φύλο είτε ως μάνα είτε ως σύντροφο, ένα πλάσμα που η Ιστορία της γύρισε την πλάτη και μόνο χάρη σε σημαντικές προσωπικότητες και καίριες καμπές του χρόνου κατάφερε να ορθοποδήσει και να τονίσει την αξία της.