Βιβλίο Η κούπα του Πτολεμαίου-Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη
Συγγραφέας Κώστας Στοφόρος
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Χιλιάδες ερωτηματικά, κλιμακούμενη αγωνία, έξυπνη και απολαυστική αναπαράσταση της πόλης και της περιοχής του Πόρτο Ράφτη, με πολλά ιστορικά στοιχεία που δύσκολα θα βρουν οι μικροί αναγνώστες στα σχολικά βιβλία. Η κούπα του Πτολεμαίου είναι μια υπέροχη, καλογραμμένη, ανατρεπτική περιπέτεια για μεγάλα παιδιά και εφήβους που με συντρόφεψε ευχάριστα και με έκανε να χάσω αρκετές στάσεις λεωφορείου μέχρι να το τελειώσω. Δε γνώριζα τη γραφή του κυρίου Στοφόρου και πλέον θα είμαι φανατικός θαυμαστής του. Ωραίο λεξιλόγιο, ολοζώντανες αναπαραστάσεις σκηνών και περιστατικών, αληθινοί και καθημερινοί διαλόγοι, ευρηματικές ανατροπές και δεξιοτεχνία στην αφήγηση είναι λίγες από τις αρετές του συγγραφέα. Στα συν είναι και η σκέψη, εκτός από την αναφορά στην ιστορία του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου και της εποχής του, με αφορμή τον παππού που αγαπάει την παρέα των εγγονιών του, να ξεδιπλωθεί η ιστορία των εξορίστων κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας στη Λέρο, μεταξύ των οποίων  και ο Γιάννης Ρίτσος. Με όσο γίνεται πιο αντικειμενική ματιά και ευσύνοπτα, ο κύριος Στοφόρος ανέπτυξε τις απόψεις του και τα ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Το μυθιστόρημα είναι γεμάτο πληροφορίες για την εποχή του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου (309-246 π. Χ.), ιδρυτή του Φάρου και της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, για την κούπα του, έναν κάνθαρο από όνυχα, για το Πόρτο Ράφτη και την Κορώνη και για τις αρχαιοκαπηλείες που παρατηρούνται αυξημένα σε καιρό πολέμου. Η ιστορία εξελίσσεται άνετα, αβίαστα, με πολύ ωραίο λόγο, χωρίς τα ιστορικά στοιχεία να κουράζουν ή να απομονώνουν την πλοκή, με τα παιδιά να έχουν το καθένα τη δική του ψυχολογία, συμπεριφορά και αντιδράσεις, μικρά παιδιά που θα παίξουν, θα τσακωθούν, θα ψάξουν στο Διαδίκτυο για στοιχεία κλπ.

Ατμοσφαιρικό, γεμάτο αγωνία και μυστικά, πλούσιο σε πληροφορίες, έξυπνο και συναρπαστικό ως προς την πλοκή, το βιβλίο «Η κούπα του Πτολεμαίου» μυρίζει το χώμα του Πόρτο Ράφτη, αναδίδει τη σαπίλα της αρχαιοκαπηλίας («έγκλημα πολιτιστικόν» κατά τον Γ. Α. Μαγκάκη) και καλωσορίζει τον μικρό αναγνώστη σε μια διαφορετική περιπέτεια! Η Κατερίνα, η Ζωή, η Αντιγόνη, η Άννα, η Βιργινία, ο Μίσα, η Ζηνοβία, ο Δημήτρης, ο Γιάννης και ο Βαγγέλης σας περιμένουν!

Βιβλίο Τριγμοί από το παρελθόν
Συγγραφέας Άνα Ζάχαρη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Όστρια
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Άνα Ζάχαρη έγραψε ένα ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα που αναπτύσσεται σε τρεις ξεχωριστές ιστορίες, με την Αλίκη και τα ξαδέρφια της, Μίμη και Μίκη, να κάνουν τους αυτόκλητους ντετέκτιβ με μεγάλη επιτυχία. Στα «Θαμμένα μυστικά» έχουμε το χρονικό της διερεύνησης του θανάτου της προγιαγιάς Λίνας Μερκούτη και της μαγείρισσάς της, στη «Χαμένη διαθήκη» οι τρεις φίλοι αναλαμβάνουν να εντοπίσουν κάτι τόσο πολύτιμο που κάποιοι δε διστάζουν μπροστά σε τίποτα για να το αποκτήσουν και στον «Αναμενόμενο φόνο» διαπράττεται ένα έγκλημα κυριολεκτικά «κεκλεισμένων των θυρών»! Οι τρεις αυτές ιστορίες επιπλέον δένονται αναπάντεχα και αποτελούν ένα ενιαίο χρονικό της οικογένειας Μερκούτη από τις ρίζες του απώτατου παρελθόντος ως το σήμερα, με τις φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους ιστορίες να αλληλοσυμπληρώνονται ενώ το Χρονικό που ακολουθεί τα «Θαμμένα μυστικά» είναι μια συναρπαστική καταγραφή εξελίξεων και γεγονότων που θα δεθούν με όλες τις υποθέσεις. Η συγγραφέας, μέσα από τρεις πολύ καλογραμμένες και ανατρεπτικές ιστορίες, δημιούργησε ένα αρραγές κείμενο που με εντυπωσίασε και με κράτησε σε εγρήγορση, μιας και πολλά κομμάτια του οικογενειακού παζλ τοποθετήθηκαν σε απρόσμενα σημεία ολοκληρώνοντας με τον πιο ευφάνταστο τρόπο την πλοκή.

Η Αλίκη Λασκαράτου με πρωτοπρόσωπη αφήγηση εξιστορεί τα γεγονότα και μας καλωσορίζει στο οικογενειακό σπίτι της γιαγιάς Νίνας στην Κηφισιά. Η Νίνα μετά τον θάνατό της το άφησε στον γιο της, Κωνσταντίνο, και τη γυναίκα του, Γκαλίνα, των οποίων τα παιδιά, Μίκης και Μίμη (Δήμητρα), μεγάλωσαν μαζί με την Αλίκη. Εξερευνούσαν στα μικράτα τους το σπίτι, άκουγαν και συγκρατούσαν τις ιστορίες για τα μέλη της οικογένειας, προσπαθούσαν να αναπαραστήσουν τον τόπο και τον χρόνο από κάθε αφήγηση. Η Αλίκη, ψάχνοντας κάτι χαρτιά στη σοφίτα, ανακαλύπτει έναν θησαυρό από παλιά αντικείμενα, βιβλία, χαρτιά και περιοδικά, κάτι που την ξετρελαίνει ως βιβλιοφάγος που είναι αλλά και ένα τετράδιο συνταγών. Σε αυτό κρύβεται ένα σημείωμα της μαγείρισσας της προγιαγιάς, Μαργαρίτας Ψυχούλη, η οποία τονίζει πως η κυρά της δολοφονήθηκε και δεν πέθανε από φυσικού! Η μαγείρισσα φαίνεται πως αυτοκτόνησε λίγο καιρό μετά, με σημάδια κατάθλιψης από την απώλεια της Λίνας Μερκούτη, ήταν όμως αυτή η αιτία ή δολοφονήθηκε κι εκείνη; Έτσι οι τρεις νέοι αρχίζουν να σκαλίζουν την υπόθεση.

Μέσα από συναρπαστικά γεγονότα και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες ταξιδεύουμε πίσω στη δεκαετία του 1910 και γνωρίζουμε τη Λίνα και τον Τζώρτζη Μερκούτη, αξιότιμο πολιτικό και πρώην υπουργό. Με ωραία και προσεγμένη χρήση της καθαρεύουσας στο ημερολόγιο του Τζώρτζη ζωντανεύουν περιστατικά που αναβιώνουν την εποχή του πρώτου έρωτα και του γάμου του με τη Λίνα, την καριέρα του στο Υπουργείο Στρατιωτικών, πώς ανακάλυψε ότι κάποιος από το σπίτι του έκλεψε πολύτιμα στρατιωτικά έγγραφα έναν χρόνο μετά προδίδοντας έτσι την πατρίδα, πώς αντέδρασε στον θάνατο της γυναίκας του και πολλά άλλα. Ποιος «έκρυβε τα χαρτιά στον τοίχο»; Σε ποιον τοίχο και τι γράφουν αυτά τα χαρτιά;

Μαγείρισσα, σοφέρ, δύο καμαριέρηδες, κηπουρός, γκουβερνάντα και ο αδερφός του Τζώρτζη, Τίμος, που γύρισε από το Παρίσι όπου σκορπούσε την περιουσία που του άφησε ο πατέρας του είναι οι βασικοί ύποπτοι για τον θάνατο της εγκύου Λίνας. Ταυτόχρονα, ζωντανεύει μια πανέμορφη Αθήνα, με τους κήπους της, με τις δεξιώσεις της, με την έντονη κοινωνική ζωή, με την άφιξη του δευτερότοκου γιου του βασιλιά, Γεωργίου, Ύπατου Αρμοστή της Κρήτης, που αναστατώνει τα σαλόνια κ. ά. Οι σχέσεις του Τζώρτζη με τον άσωτο αδελφό του, οι κρίσεις του για την πολιτική και στρατιωτική κατάσταση της εποχής, ο διορισμός του ως υπουργός εν όψει των Βαλκανικών πολέμων, οι δυο κόρες που απέκτησε, ο χαρούμενος κι ευτυχισμένος μικρόκοσμος στη βίλα τους στην Κηφισιά, τα πρόσωπα που έβλεπε η Μαργαρίτα σε άσχετες στιγμές σε άκαιρους χώρους είναι μικρές λεπτομέρειες που συμπληρώνουν ένα παζλ γεμάτο μυστήριο και υποψίες ενώ ξεπηδά η αστική τάξη των αρχών του 20ού αιώνα, τα τραπεζώματα, τα μεγάλα ονόματα που θεωρούνται ανυπόληπτα και δεν έχουν βλάψει ποτέ κανέναν αλλά στα κρυφά διαπράττουν σκάνδαλα κλπ.

Μου άρεσαν πολύ οι χαρακτήρες των νέων παιδιών και ειδικά η Αλίκη, η οποία, αν και γόνος αστικής οικογένειας, με σχετική οικονομική άνεση, είναι καταδεκτική και καθόλου υπεροπτική, ο λόγος της και ο τρόπος σκέψης της σχεδόν «λαϊκός», ενώ το ίδιο συμπεριφέρονται και τα ξαδέλφια της. Ίσως με αυτήν την επιλογή η συγγραφέας δείχνει πώς αλλάζουν οι γενιές και οι εποχές και κυρίως πως οι επίγονοι και οι απόγονοι στρέφουν την πλάτη τους σε όλο αυτόν τον καθωσπρεπισμό και το πρωτόκολλο, ανούσιες λεπτομέρειες που, παρ’ όλ’ αυτά, διατηρήθηκαν για καιρό. Λέει μάλιστα χαρακτηριστικά ο Μίκης: «Κι εμείς αν δε μέναμε στο ίδιο σπίτι, σιγά μην ήξερε ο ένας τι κάνει ο άλλος»! (σελ. 36). Αυτό το διακριτικό και φίνο χιούμορ ελαφραίνει σε αρκετά σημεία το σασπένς είτε με εκφράσεις όπως «είχανε του κερατά τα τρεχάματα» είτε με ξεκαρδιστικές ατάκες όπως «-Αυτός ο Βαγγέλης μια χαρά παιδί είναι. Άμα δεν τον θες εσύ, πες το ν’ απλώσω δίχτυα» (σελ. 41) είτε με σαρκασμό: «-Αχ, πουλάκι μου, (δεν μπορεί, θα φτερώσω καμιά ώρα)…» (σελ. 92).

Οι επόμενες δύο υποθέσεις δεν υπολείπονται σε κάτι ως προς την αγωνία, την ένταση και το σασπένς. Στη «Χαμένη διαθήκη», ο Δημήτρης, φίλος της Αλίκης από τη Φιλοσοφική, της αναθέτει να βρει τη χαμένη διαθήκη του προπάππου του. Οι έρευνες της Αλίκης την οδηγούν στη Σύμη, όπου κάποιος διαρρηγνύει το πατρικό του φίλου της, ενισχύοντας την πεποίθησή της πως η διαθήκη υπήρξε και πως κάποιος ψάχνει κάτι πολύτιμο. Βοηθοί της στη νέα αυτή έρευνα είναι φυσικά τα ξαδέλφια της, Μίκης και Μίμη. Θα λύσουν άραγε τα αινίγματα που θα βρουν γραμμένα σε απρόσμενα σημεία; Τι συνέβη στη Σύμη του 1942; Είναι μια ακόμη πιο συναρπαστική από την πρώτη ιστορία που μας ταξιδεύει στην αρχαιότητα, στις σκοτεινές στοές της Μασονίας, στην εποχή του αμφιλεγόμενου Καλλιόστρο και, γιατί όχι, στο σήμερα, στην οικογένεια Μερκούτη που δένεται απρόσμενα με τις εξελίξεις στη Σύμη. Η συγγραφέας καταφέρνει με επιδεξιότητα να αναπαραστήσει τις τόσο διαφορετικές μεταξύ τους εποχές (αρχαιότητα, μεσαίωνα, Τουρκοκρατία) και τόπους (Ιταλία, Σκωτία, Μεσολόγγι) και να ενώσει αναπάντεχα τους εκάστοτε πρωταγωνιστές σ’ ένα μεγάλο μυστικό που πρέπει να προφυλαχθεί από κακόβουλα χέρια και μυαλά.

Τέλος, «Η χαμένη διαθήκη» ακολουθεί το απαραίτητο και εξίσου συναρπαστικό Χρονικό, χάρη στο οποίο μαθαίνουμε, μέσα από μυθιστορηματικά δοσμένα περιστατικά, πολλές πτυχές της οικογένειας Μερκούτη, από τον πρώτο πρόγονο στην Ενετοκρατία ως το παρόν. Έτσι γνωρίζουμε καλύτερα τις καταβολές του Τζώρτζη Μερκούτη και τη δημόσια και ιδιωτική στάση του μετά την οικογενειακή τραγωδία, καθώς και για τις τύχες των θυγατέρων του, Ευγενίας ή Νίνας και Ελισάβετ (ή Έλης) και των απογόνων τους. Όλο αυτό το βάρος των πληροφοριών υπαναχωρεί με τον «Αναμενόμενο φόνο», μια πιο λιτή και απλή μα δύσκολη υπόθεση. Εδώ έχουμε έναν φόνο που διαπράττεται κεκλεισμένων των θυρών, μιας και το θύμα βρίσκεται δολοφονημένο σ’ ένα κλειδωμένο σπίτι χωρίς ίχνη παραβίασης, εισόδου και εξόδου. Συγγενής του θύματος είναι ένας καλός φίλος των δίδυμων Μίκη και Μίμης κι έτσι ξεκινούν τις έρευνες. Η νεκρή ήταν μια γυναίκα παράξενη, ιδιότροπη, όλοι οι γείτονες που γνωρίζουν οι τρεις νέοι δεν έχουν να πουν καλά λόγια για κείνη ενώ λέγεται πως αγόρασε το σπίτι κοψοχρονιά πετώντας έξω τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του που δεν πρόλαβε να πάρει τα πράγματά του και της τα απαιτούσε! Τη σκότωσε ο ταλαιπωρημένος από τη συμπεριφορά άντρας της, ο προηγούμενος ιδιοκτήτης ή κάποιος άλλος;

Οι «Τριγμοί από το παρελθόν» είναι ένα μυθιστόρημα-πρόκληση, το οποίο ο αναγνώστης μπορεί να το αντιμετωπίσει σαν τρία εκτεταμένα διηγήματα και να διαβάζει όσο και ως όπου θέλει αλλά συνδέονται μεταξύ τους πολύ στενά και συγκροτούν ένα ενιαίο στην ουσία κείμενο, εξ ου και δεν μπορεί να παραλείψει κάποια από αυτές ή να τις διαβάσει με σειρά άλλη από αυτήν που παρατίθενται. Επιπλέον, η κάθε μια από αυτές μέσα σε λίγο σχετικά αριθμό σελίδων καταφέρνει να στήσει ένα υπέροχο και διαφορετικό κάθε φορά ιστορικό υπόβαθρο ενώ η συγγραφέας δε διστάζει να ταξιδεύει τον αναγνώστη από το χτες στο σήμερα, πιο μακριά στο απώτερο παρελθόν, να τον ξαναφέρνει κάπου κοντά για να τον τραβήξει στο σήμερα κι όλα αυτά με τρόπο που δεν κουράζει και δεν μπερδεύει. Η Ικαρία και η Σύμη στήνονται προσεγμένα, με το ντόπιο χρώμα τους, με την αληθινή και αυθεντική τους ταυτότητα, με την ντοπιολαλιά τους, βοηθώντας με τον τρόπο τους στη διερεύνηση των υποθέσεων. Το σασπένς και η αγωνία χτυπούν κόκκινο και στα τρία κείμενα, τα μυστήρια είναι διαφορετικά και ποικίλα, το ταξίδι κάθε φορά και πιο εθιστικό! Ένα πρωτότυπο και διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο.

Βιβλίο Το τέλος του παιχνιδιού;
Συγγραφέας Κώστας Στοφόρος
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η παρέα των παιδιών που γνωρίσαμε στα προηγούμενα βιβλία της σειράς είναι πλέον στην εφηβεία ενώ οι περιπέτειες που έχουν ζήσει ως τώρα τους έχουν αλλάξει, τους έχουν ωριμάσει και τους έχουν δείξει πόσο σοβαρό κίνδυνο μπορεί να διατρέξουν στην προσπάθειά τους να λύσουν τα μυστήρια στα οποία μπλέκουν. Οι απώλειες αγαπημένων φίλων και οι αλλαγές στις ζωές τους μερικά τα κάνουν πιο εσωστρεφή και μερικά να πάψουν να παίρνουν αψήφιστα τον κίνδυνο. Αυτήν τη φορά θα ριχτούν σ’ έναν αγώνα επιβίωσης πάνω σε αφιλόξενες βραχονησίδες και σε αγριεμένες θάλασσες. Ποιος θα καταφέρει να γλυτώσει και ποιος όχι; Ο Γιάννης, η Ζηνοβία, η Αντιγόνη, ο Δημήτρης, ο Σάββας και ο Ιάσονας, διασκορπισμένοι στην Ελλάδα ή και στο εξωτερικό ακόμη, φτάνουν με τους γονείς τους στη Λέρο όπου τους υποδέχονται η Κατερίνα και η Ζωή. Αυτήν τη φορά, το αγαπημένο τραγούδι της παρέας, «Η μπαλάντα του Αντρίκου», που είχε γίνει η αρχή μιας πολύ δυνατής φιλίας, μοιάζει δυσοίωνα προφητικό: «Ήρθ’ ο χειμώνας ο κακός / και σκόρπισε η τρελή παρέα»! Τα παιδιά αγνοούνται έξω από τους Λειψούς και οι γονείς τους και άλλοι συγγενείς αγωνιούν για την τύχη τους αλλά μέσα στα δεινά υπάρχει κι ένα αναπάντεχα ευχάριστο νέο που ανατρέπει την πλοκή! Η θλιβερή περιπέτεια «Στον ιστό της αράχνης» ξανάρχεται στο προσκήνιο με τον πιο αναπάντεχο τρόπο.

Το νέο μυθιστόρημα της παρέας του Πόρτο-Ράφτη κλείνει τους ανοιχτούς λογαριασμούς που υπάρχουν από τις προηγούμενες ιστορίες, ενώνει τους κακούς εναντίον των καλών και όλα οδηγούν φαινομενικά στο τέλος του παιχνιδιού. Ο συγγραφέας, όπως παραδέχεται και στο τέλος της ιστορίας, θέλησε με αυτόν τον τρόπο να αποχαιρετήσει τους ήρωες που όλοι αγαπήσαμε, να όμως που απέκτησαν δική τους φωνή και υπόσταση και τον ανάγκασαν να ετοιμάζει την επόμενη ιστορία! Η παρέα έχει αυξηθεί κατά πολύ και χρειάζεσαι πλέον σημειώσεις για να τους παρακολουθείς, για να παρατηρείς πως καλλιεργούνται και πώς αλλάζουν οι μεταξύ τους σχέσεις, το ενδιαφέρον όμως δε μειώνεται! Κάποιοι ερωτεύτηκαν, κάποιοι απογοητεύτηκαν, κάποιοι προσμένουν, κάποιοι είναι ανοιχτόκαρδοι και κάποιοι εσωστρεφείς, οι διαπροσωπικές τους σχέσεις επηρεάζουν και τις εξελίξεις κι όλα αυτά εμπλουτίζονται με την παρουσία του Κάρελ Βίντερ, που πρωτογνωρίσαμε στη «Σπηλιά του Δράκου».

Ο γιος λοιπόν του Κουρτ Βίντερ ζει πλουσιοπάροχα εδώ και τρία χρόνια σε φυλακές στις Βρυξέλλες. Ο όμιλος που διοικεί επεκτάθηκε και στον τομέα της υγείας, οπότε οι σφαίρες επιρροής του αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Μαζεύει πλούτο και δύναμη για να εκδικηθεί την παρέα του Πόρτο-Ράφτη για τον θάνατο του πατέρα του, τον οποίο έχασε εξαιτίας τους κι όταν επιτέλους αποφυλακίζεται, σύντομα χάρη στις γνωριμίες του, επιστρέφει στην Ελλάδα. Έχει λοιπόν σχέση με το ναυάγιο ανοιχτά της Λέρου; Επίσης, στο νησί υπάρχει κέντρο φιλοξενίας προσφύγων που μπαίνει στο στόχαστρο της ΜΚΟ «Ανοιχτή Αγκαλιά», με σκοπό να εντοπίσει ασυνόδευτα παιδιά για τους καλύτερούς πελάτες του ομίλου Βίντερ, δικαστές, επιχειρηματίες, βουλευτές και όχι μόνο. Η οργάνωση μάς είναι γνωστή από την «Πέμπτη πόλη των Δωριέων» και συνεργάζεται στενά με τον Βίντερ. Θα αποδώσει αυτή η συμμαχία καρπούς τώρα που τα παιδιά βγήκαν εκτός μάχης;

Στον αντίποδα του κακού υπάρχει το καλό, με τη μορφή του αστυνόμου Παπαγεωργίου που έχει γίνει φύλακας άγγελος πια της παρέας. Ο Παπαγεωργίου, εμμονικός με τον Βίντερ, δεν πιστεύει πως είναι τυχαίο που τα παιδιά χάθηκαν την περίοδο που ο Γερμανός επιχειρηματίας βρέθηκε στην Ελλάδα! Ταυτόχρονα, ο νέος υπουργός πίνει νερό στο όνομα του Βίντερ ενώ φήμες υποστηρίζουν πως δημιουργήθηκε ένα λογισμικό παρακολούθησης των εργαζομένων στη ΓΑΔΑ με την ονομασία Predator! Στο πλάι του Παπαγεωργίου βρίσκεται η υπαστυνόμος πλέον Μελίνα με την οποία θα προσπαθήσουν να κόψουν τα κεφάλια της οργάνωσης του Βίντερ. Η αφήγηση είναι γρήγορη και κλιμακούμενη, με την ένταση και το σασπένς να έχουν τον πρώτο λόγο ενώ διαρκή πρωθύστερα δε με άφησαν σε ησυχία, αφού τα γεγονότα που οδήγησαν στο ναυάγιο εναλλάσσονταν με όσα προηγήθηκαν και έστησαν τις βάσεις ώστε να φτάσουμε σε αυτό το απρόσμενο συμβάν και να καρδιοχτυπούμε για τα θύματα.

Η γραφή του Κώστα Στοφόρου βελτιώνεται από βιβλίο σε βιβλίο ενώ οι περιπέτειες των ηρώων του δεν πατάνε σε γνώριμα μονοπάτια. Πολυεπίπεδη πλοκή, αγωνία και σασπένς, ανατροπές και κίνδυνοι, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες και εφηβική ανεμελιά φτιάχνουν έναν συναρπαστικό σκελετό δράσης και περιπέτειας, φτάνοντας την αγωνία και την ένταση στα ύψη ενώ αναμιγνύονται δεξιοτεχνικά και υποδειγματικά τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα με τις φανταστικές περιπέτειες των ηρώων του βιβλίου, δημιουργώντας ένα κράμα αγωνίας, ανατροπών και πληροφόρησης. Η «παρέα του Πόρτο Ράφτη» ζει νέες περιπέτειες που θα φέρει τα μέλη της αντιμέτωπα με θανάσιμα μυστικά και σημαντικές πτυχές της Ιστορίας. Πρόκειται για άλλη μια υπέροχη, ανατρεπτική, καλογραμμένη περιπέτεια για παιδιά και εφήβους που με συντρόφεψε ευχάριστα και με έκανε κι αυτή, όπως και όλες οι προηγούμενες της σειράς, να χάσω αρκετές στάσεις λεωφορείου μέχρι να την τελειώσω. Θα τονίσω ξανά ότι το ανυπέρβλητο ταλέντο του συγγραφέα που μας χαρίζει όλες αυτές τις τεκμηριωμένες και καλά μελετημένες ιστορίες είναι ένα κράμα της εγκυκλοπαιδικότητας της Αντιγόνης Μεταξά, της φροντίδας της Πηνελόπης Δέλτα και της αγωνίας στα βιβλία της Enid Blyton.

Βιβλίο Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου
Συγγραφέας Βασιλική Μακρή
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bookoo
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Βασιλική Μακρή έγραψε μια ιστορία που με ξάφνιασε από την αρχή με τον τρόπο γραφής, τον χειρισμό και τον πυκνό καμβά πάνω στον οποίο ξεδίπλωσε τις ζωές των χαρακτήρων της. Ο Γερμανός αξιωματικός Γκούσταβ Ράινχαρντ επιστρέφει στο νησί της Κρήτης για να βρει το κρυμμένο άγαλμα που ξέθαψε στα ανοιχτά της Ντίας και να το παραδώσει στο ελληνικό κράτος, γεμάτος τύψεις για όσα έκανε τις ημέρες της γερμανικής κατοχής. Μόνο που η άνοια δεν τον αφήνει να θυμηθεί και αναθέτει στον διευθυντή του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου Ματθαίο Ηλιοπετρίτη και στην αρχαιολόγο Ναυσικά Αργυρίου να διαβάσουν το ημερολόγιό του, όπου κάπου ανάμεσα στις λέξεις κρύβει το μέρος όπου έθαψε το άγαλμα καθώς και μια πινακίδα με γραμμική γραφή Β. Η εμφάνιση της Ναυσικάς θα του ξυπνήσει άσχημες μνήμες και θα τον οδηγήσει σ’ ένα ταξίδι ενδοσκόπησης και αναπολήσεων, αυξάνοντας τη λαχτάρα του για συγχώρεση. Στον δρόμο τους εμφανίζεται ξανά και ο ψαράς ενώ ταυτόχρονα η Ναυσικά αρχίζει να βρίσκει σε αυτήν την ιστορία σκόρπια κομμάτια που τη φέρνουν αντιμέτωπη με τα παιδικά της βιώματα και αναστατώνουν την οικογένειά της που είχε καταφύγει στη Λέρο μετά την Κατοχή και κρύβει βαθιά μέσα της ένα περιστατικό στο ψυχιατρείο του νησιού. Η ιστορία ξεδιπλώνεται με πρωθύστερα, με παραστατικούς διαλόγους και με επιλεγμένες αποκαλύψεις που φέρνουν στο φως μόνο όσα κομμάτια θέλει εκείνη τη στιγμή η συγγραφέας, οπότε η αγωνία αυξάνεται και η ανάγνωση προχωράει με πυρετώδεις ρυθμούς. Η καθαυτή ιστορία δεν είναι απλή ούτε μονοδιάστατη αλλά έχει θύτες και θύματα, δυσκολίες και μυστικά οπότε τα πάντα είναι ρευστά μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

Οι χαρακτήρες έχουν ρεαλισμό και είναι ολοκληρωμένοι, οι σκέψεις τους, οι αντιδράσεις τους, οι πράξεις τους έχουν άμεση σχέση με το παρελθόν τους και υπάρχει συνέχεια και συνέπεια. Ο Γλεντούσης είναι γιος σφουγγαρά που υπέκυψε τελικά στη νόσο των δυτών, άλλωστε αυτόν τον πατέρα δεν τον χόρτασε, πιο πολύ μια αντίστροφη μέτρηση ήταν ως την εκάστοτε επιστροφή του αφού το μεροκάματο τον έβγαζε συνέχεια για μπάρκο. Ο ψαράς λατρεύει την απόκοσμη ησυχία του βυθού, είναι προσεκτικός όταν βουτάει κι η ζωή του δυσκόλεψε κι άλλο όταν ξέσπασε ο πόλεμος, οπότε άρχισε να κάνει τον ψαρά για λογαριασμό των κατακτητών ώστε να επιβιώσει. Ο Γερμανός αξιωματικός Γκούσταβ Ράινχαρντ που τον πλήρωνε για τα μαθήματα κατάδυσης έχει ένα σωματικό ελάττωμα που τον έκανε συχνά θύμα εκφοβισμού στα σχολικά του χρόνια. Είναι πιστός στο καθήκον του, σκοτώνει και εκτελεί, κατά βάθος όμως έχει κάποιες στιγμές ανθρωπιάς που δε βρίσκουν χώρο και χρόνο να βγουν στο φως παρά μόνο μετά τον πόλεμο, όπου ήδη η ψυχολογία του είναι βεβαρημένη απ’ όσα έκανε. Η γνωριμία του με μια ντόπια κοπέλα στην κατακτημένη Κρήτη θα δυσχεράνει πολύ τα πράγματα και θα τον οδηγήσει σε ακρότητες και απονενοημένες πράξεις που θα βρουν τις συνέπειές τους σαράντα χρόνια μετά με απροσδόκητο τρόπο.

Η αρχαιολόγος Ναυσικά Αργυρίου προσελήφθη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, τον τόπο καταγωγής της μητέρας της με την οποία ζούνε τώρα στη Λέρο αλλά δεν παύει να σκέφτεται το Βερολίνο όπου σπούδασε, την καθημερινότητά του, το Τείχος, την ιστορία του και περπατάει στην πόλη του Ηρακλείου, την οποία γνωρίζουμε κι εμείς μαζί της. Τα τοπόσημα και τα μνημεία έχουν σημαντική ιστορική και αρχαιολογική αξία και η συγγραφέας καταφέρνει να τα κάνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των χαρακτήρων της, παρέχοντάς μας γνώσεις και πληροφορίες με τρόπο που δεν κουράζει ούτε βαραίνει την πορεία της ανάγνωσης. Πότε ταξιδεύουμε στη μινωική εποχή μέσα από ντοκουμέντα και κτερίσματα, πότε αποκωδικοποιούμε κι εμείς μαζί με τους ήρωες την πινακίδα με τη γραμμική γραφή Β κι όλα αυτά σε συνδυασμό με τις εξελίξεις που τρέχουν! Η σημαντική πινακίδα που έχει θαφτεί μαζί με το άγαλμα είναι μια επιστημονική πρόκληση που αναγκάζει την κοπέλα να αγνοήσει το ναζιστικό παρελθόν του Γερμανού αξιωματικού και να ξεχάσει για λίγο τις δύσκολες στιγμές που βίωσε η οικογένειά της στην Κατοχή. Στο πλάι της Ναυσικάς είναι ο επίσης αρχαιολόγος Ματθαίος Ηλιοπετρίτης, με ειδίκευση στη γραμμική γραφή Β, μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που δείχνει διαφορετική στάση και συμπεριφορά ανάλογα με τις συνθήκες. Η επαγγελματική τους σχέση αρχικά θα μπει εμπόδιο στον ρομαντισμό που υποφώσκει ανάμεσά τους, θα έρθει όμως η στιγμή που θα υποχρεωθούν να παραδεχτούν αισθήματα και θα υποστούν τις αντίστοιχες συνέπειες.

Απόλαυσα τη στρωτή γραφή που είναι γεμάτη από ολοζώντανες εικόνες και εναλλαγές αφήγησης, αφού στην καταγραφή των εξελίξεων παρεμβάλλονται αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Γερμανού αξιωματικού, στίχοι του ποιήματος του Βιτσέντζου Κορνάρου και επιστολές. Μετρημένοι διάλογοι, πλούσιο λεξιλόγιο, δύναμη παραστατικότητας, ιστορικά, λαογραφικά και γεωγραφικά στοιχεία που περνάνε ανάμεσα από τις γραμμές και μου χάριζαν γνώσεις, χωρίς να το καταλάβω και χωρίς να κουράζουν (αξέχαστη θα μου μείνει η αποκωδικοποίηση της γραμμικής γραφής Β σύμβολο προς σύμβολο) ενώ ταυτόχρονα τα σύντομα πρωθύστερα φωτίζουν σημαντικές στιγμές του χτες και δεν είναι περιττά. Με τον τρόπο της η συγγραφέας μου έδειξε πως τα εκθέματα διαχέουν τη μαγεία τους με το πρώτο φως της μέρας και χωρίς τους τουρίστες, οι μορφές στις τοιχογραφίες ανασαλεύουν, οι γαλάζιες κυρίες ψιθυρίζουν μεταξύ τους κι όλα αυτά όσο ο Μίνως Καλοκαιρινός, ο Άρθουρ Έβανς, ο Νικόλαος Πλάτων, σημαντικές προσωπικότητες της αρχαιολογίας και όχι μόνο, είναι σα να αγωνιούν μαζί με τον αναγνώστη για το αν θα καταφέρει η Ναυσικά να βρει το άγαλμα και να το φέρει στο φως.

Τι θυμίζουν στην αρχαιολόγο οι ζωγραφιές του Γερμανού; Πού βρίσκεται το άγαλμα; Πώς θα συνδεθεί η ζωή της με αυτόν τον άγνωστο άντρα; Πώς μπορεί η αναζήτηση ενός αρχαίου αγάλματος να κουμπώσει με τους προραφαηλίτες ζωγράφους αλλά και με την ίδια τη Ναυσικά; Τι έχει συμβεί στη ζωή του Γκούσταβ που έχει ανάγκη από συγχώρεση; Τι σταυρό κουβαλάει για τόσα χρόνια και πώς θα καταφέρει να εξιλεωθεί μετά από τόσο καιρό; Ποια είναι η Αρετούσα στην οποία απευθύνεται και γιατί της εξομολογείται τη ζωή του, προσπαθώντας να την πείσει πως δεν είναι ένα τέρας όπως οι συμπατριώτες του; «Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου» είναι μια ανατρεπτική πολυεπίπεδη ιστορία που αγγίζει πολλά θέματα και περιγράφει τις περιπέτειες και τις συγκρούσεις διαμετρικά αντίθετων χαρακτήρων με αφορμή μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη.

Βιβλίο Μυθιστόρημα με κλειδί 
Συγγραφέας Χρήστος Μαρκογιαννάκης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το «μυθιστόρημα με κλειδί» είναι ένα είδος μυθιστορήματος που περιγράφει πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις αλλά με επικάλυψη μυθοπλασίας. Η Λούσι Ντέιβις, προστατευόμενη του Αρνό Καντενά, παραθέριζε τα τελευταία χρόνια στη Νήσο κι άρχισε να συναναστρέφεται τον κλειστό κύκλο των ξένων επισκεπτών του τόπου, οι οποίοι συμπεριφέρονται λες και είναι αυτοί οι κάτοικοι του νησιού κι ας έρχονται μόνο τα καλοκαίρια. Στο μυαλό της λοιπόν η Λούσι έχει να γράψει ένα τέτοιο μυθιστόρημα, μόνο που τα πραγματικά γεγονότα που καταγράφει αφήνουν πολλά υπονοούμενα και επιβεβαιώνουν κάποιες υποψίες, επομένως κάποιος θέλει να της κλείσει το στόμα. Πώς κατάφερνε να πείθει τους άλλους να της εξομολογούνται τα εσώψυχά τους και πόσο θανατηφόρο αποδείχτηκε αυτό; Γιατί διάλεξε τη Νήσο; Πώς γίνεται κάποιος που είναι συμπαθής σε όλους να καταλήξει δολοφονημένος; Μυστικά και κουτσομπολιά, αποκαλύψεις και κρυμμένες αλήθειες, ménage à trois, πατρότητες, λαθρεμπόριο, ναρκωτικά, απ’ όλα έχει ο μπαξές ή μάλλον το νησί, το θέμα είναι όμως τι απ’ όλα αυτά όπλισε το χέρι του δολοφόνου. Τι συμβαίνει όταν σε ένα ισόπλευρο τρίγωνο αλλάζουν οι ισορροπίες;

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Νήσο, σ’ ένα φανταστικό νησί των Δωδεκανήσων λίγα μίλια από την Τουρκία, που έχει βέβαια όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που συναντάμε σε τέτοια μέρη: μια Μονή, τη Χώρα, ένα λιμάνι, ένα κέντρο υγείας, έναν αστυνομικό σταθμό κ. ά. και ο απότομος καιρός που αγριεύει οδηγεί σε απαγορευτικό απόπλου και κατάπλου, οπότε το νησί, μαζί κι ο δολοφόνος, απομονώνονται. Λόγω της κακοκαιρίας το Εγκληματολογικό από την Αθήνα και η Ιατροδικαστική Υπηρεσία της Ρόδου δεν μπορούν να προσεγγίσουν, οπότε στην αρχή εκτυλίσσονται τραγικωμικές ευφάνταστες σκηνές που μεν γελάς αλλά στενοχωριέσαι με τις ελλείψεις στα νησιά μας. Ο αστυνόμος Χριστόφορος Μάρκου βρίσκεται σε διακοπές αφού ο διευθυντής του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής Αττικής, αστυνόμος Μιχάλης Ρώβης, του έδωσε αναγκαστική άδεια από τη ΓΑΔΑ για να ξεκουραστεί μετά τις τελευταίες του υποθέσεις. Η ιστορία επικεντρώνεται στα ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα των υπόπτων και ξεδιπλώνεται μέσω ανακρίσεων αλλά και αναπάντεχων γεγονότων, οπότε μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει άνετα την ιστορία, αφού δεν υπάρχουν στενοί δεσμοί με τα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Ο αστυνόμος Μάρκου βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση, αφού δεν έχει προσωπικούς δεσμούς με κανέναν από τη Νήσο κι αυτό δεν του γεννάει προκαταλήψεις και συμπάθειες ή αντιπάθειες, επομένως με καθαρό μυαλό προχωράει βήμα προς βήμα τις έρευνες. Όλη αυτή η εμπειρία είναι μια καλοδεχούμενη αλλαγή συγκριτικά με τις προηγούμενες ανθρωποκτονίες που είχε χειριστεί κι αφοσιώνεται στους υπόπτους, έχοντας στο πλάι του τον δόκιμο αστυνόμο Αντώνη Κατζίκη, αφού ο διοικητής του είχε μεταβεί στην Κω κι αποκλείστηκε εκεί.

Το «Μυθιστόρημα με κλειδί» αποπνέει μια εσάνς παλιών αστυνομικών μυθιστορημάτων, αποφεύγει τις φριχτές λεπτομέρειες, δίνει σωστά ψυχογραφήματα, περιέχει κλιμακούμενη αγωνία και απανωτές, ανατροπές ενώ στήνει ένα παιχνίδι γάτας-ποντικιού με τον αναγνώστη, ακριβώς όπως έκανε η Agatha Christie στα έργα της (δεν είναι τυχαία η αναφορά στο όνομά της και στα βιβλία της τουλάχιστον τέσσερις φορές σε όλο το κείμενο). Το βιβλίο είναι «πεπαλαιωμένο» (ακολουθεί δηλαδή τις δομές των κλασικών αστυνομικών μυθιστορημάτων) και ταυτόχρονα ολόφρεσκο, έξυπνο, με σασπένς κι ομολογώ ότι όσο πλησίαζα στο τέλος τόσο πιο γρήγορα διάβαζα για να βρω τον δολοφόνο και για να δω αν τα «ψίχουλα» που μου άφηνε ο συγγραφέας κάπου κάπου με οδηγούσαν στον ένοχο. Επίσης μου άρεσε πολύ που παρατίθενται και τα πρώτα κεφάλαια του μυθιστορήματος που έγραφε η νεκρή, κάτι σαν παιχνίδι «βρες-ποιος-είναι-ποιος», με τη «βεντάλια των κουτσομπολιών» να ανοίγει όλο και περισσότερο και να εμφανίζονται όλο και περισσότερα κίνητρα! Υποψίες, φήμες, κουτσομπολιά κι ένας κλειστός κύκλος υπόπτων που αρνείται να δείξει τα μυστικά του δυσκολεύουν την υπόθεση κι όλα αυτά με κράτησαν αιχμάλωτο ως την τελευταία σελίδα!

Βιβλίο  Έγκλημα στον Γαλατά και άλλες μαύρες ιστορίες
Συγγραφέας Χρύσα Σπυροπούλου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από τη συλλογή διηγημάτων της Χρύσας Σπυροπούλου ξεχωρίζω τη «Θανάσιμη παγίδα στη Λέρο», όπου ένας συγγραφέας και η γυναίκα του κάνουν διακοπές στη Λέρο, ένα νησί στο οποίο ο γνωστός του πρωταγωνιστή από τα φοιτητικά τους χρόνια Κάρλο και η γυναίκα του, Τζουλιάνα, έχουν οινοποιείο, αμπέλια και έναν πύργο κτισμένο με τέτοιο τρόπο που θυμίζει την πατρίδα τους, την Τοσκάνη, την οποία άφησαν πίσω τους για να επιδοθούν στην αμπελοκαλλιέργεια. Τα σχέδια του ζευγαριού να προχωρήσουν το μυθιστόρημά του αυτός, την εργασία της, εκείνη δεν ευοδώνονται αφού ο Κάρλο δολοφονείται. Την υπόθεση αναλαμβάνει η αστυνόμος Γεωργίου, που γνωρίσαμε στο μυθιστόρημα «Ταραγμένα νερά» κι έτσι ταξιδεύουμε στον βασανισμένο τόπο της Λέρου, που αποτελεί το ιδανικό σκηνικό δράσης ενός εγκλήματος. Η ιστορία έχει υπόπτους και ποικίλα κίνητρα αλλά μου φάνηκε ρηχή και βιαστική, χωρίς ψυχογραφήματα, χωρίς ιδιαίτερη δράση. Ίσως φταίει και το γεγονός πως είχε δημοσιευτεί σε συνέχειες και τώρα δεν υπήρξε φροντίδα για τη συνοχή του κειμένου, όπως για παράδειγμα στη σελίδα 25 όπου ο Αναγνώστου ετοιμάζεται να γράψει τα ονόματα των συμμετεχόντων σ’ ένα δείπνο σ’ ένα μπλοκάκι κι αμέσως μετά υπάρχει η φράση «Λοιπόν, αυτοί ήταν εδώ εκείνο το βράδυ» χωρίς να έχουν προηγηθεί τα ονόματα. Από τη μια σκηνή περνάμε στην άλλη, η δράση είναι καταιγιστική αλλά η τελική αποκάλυψη έρχεται γρήγορα κι απότομα. Τα υπόλοιπα διηγήματα έχουν κι αυτά μερικά θετικά γνωρίσματα, ο τρόπος γραφής όμως σύντομα κουράζει ή αποθαρρύνει. Στα «Παιχνίδια ταυτότητας» η λύση έρχεται ακριβώς στη μέση του κειμένου σαν από μηχανής θεός, αποδυναμώνοντας την ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί, στο «Με δόλο από το Κολωνάκι» επίσης δεν υπάρχει καμία έκπληξη, όπως και στο «Θύμα», όπου ο Αναγνώστου που εμφανίζεται στο πρώτο και στο ομότιτλο της συλλογής διήγημα απλώς μαθαίνει για ένα λυπηρό συμβάν με αρχή, μέση και τέλος χωρίς καμία έκπληξη. Ακόμα και το «Υπάρχουν και χειρότεροι θάνατοι» μου άρεσε πολύ ως ιδέα και είχε μια ενδιαφέρουσα ανατροπή, υπάρχουν λέξεις όμως όπως «πόρτα», «πορτοφόλι», «χόμπι» και άλλες που εμφανίζονται είτε στην πορεία της αφήγησης είτε από τη Φανώ, την ηρωίδα του κειμένου, που όμως δεν υπήρχαν στην εποχή που περιγράφεται κι έτσι αποδυναμώνεται η ιστορία.

Βιβλίο Μικρές παράξενες ιστορίες
Συγγραφέας Θάνος Ζαράγκαλης
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα κείμενα του Θάνου Ζαράγκαλη από την άλλη αναμιγνύουν με ευφάνταστο τρόπο σουρεαλισμό και πραγματικότητα και καταφέρνουν στον πολύ περιορισμένο χώρο των ολιγοσέλιδων κειμένων να δημιουργήσουν σκοτεινή και ανατρεπτική ατμόσφαιρα, με θέματα «μαύρα», gothic, ανατριχιαστικά και απροσδόκητα. Γελωτοποιοί, πολεμιστές, μαγικά χαλιά δημιουργούν ένα σύμπαν εντελώς διαφορετικό απ’ όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Πολλές φορές έμεινα με ανοιχτό στόμα λόγω των απροσδόκητων τροπών των ιστοριών και πάντα ήθελα να έχει η κάθε μια τους και λίγο κείμενο ακόμη, να μη διακοπεί η μαγεία της ανάγνωσης τόσο νωρίς! Η θεία δίκη στο «Φαράγγι», το μαγικό χαλί στον «Ηθοποιό», ο γελωτοποιός στο «Μουσείο», το ανατριχιαστικό περιστατικό στον «Ζωγράφο», ο εμπνευσμένος «Αντικαθεστωτικός» που περιγράφει με ανατριχιαστικό τρόπο τον Σατανά είναι μερικές μόνο από τις έξυπνες ιστορίες της συλλογής που με παρέσυραν σ’ ένα σκοτεινό, «παράξενο» σύμπαν που έστησε ο ευφάνταστος συγγραφέας. Πολλά και διαφορετικά περιστατικά, διαφορετικά αφηγηματικά μοτίβα, ποικίλες κεντρικές ιδέες που, ακόμη κι αν στρέφονται γύρω από τον ίδιο περίπου θεματικό άξονα, δημιουργούν μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη συλλογή μικρών κειμένων, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Βιβλίο Το μυστικό της καταιγίδας
Συγγραφέας Σοφία Βόικου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

1945. Σε ένα ακριτικό ηφαιστειογενές νησί των Δωδεκανήσων. Η Γερμανία έχει ηττηθεί και οι κατακτητές αποχωρούν από τον ελλαδικό χώρο. Στην πιο απόκρημνη παραλία του νησιού η Αννιώ, με ένα μωρό στο στήθος, φτάνει κάθιδρη στο ραντεβού της με τον Γερμανό διοικητή που ετοιμάζεται να το σκάσει με μια βάρκα. Ο Πάουλ την αγάπησε πολύ αλλά δεν μπορεί να την πάρει μαζί του. Η Αννιώ δεν μπορεί να πιστέψει στην προδοσία. Ο δωσίλογος Πετρής εκμεταλλεύεται την αδυναμία της, τη βιάζει και τη σκοτώνει μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Λογγίνου που είχε ακολουθήσει την Αννιώ από μακριά. Μια νύχτα με καταιγίδα η αθώα ψυχή της Αννιώς αποχαιρετά το μωρό της, ο Πετρής διαπράττει φόνο και ο Λογγίνος παίρνει υπό την προστασία του το ορφανό μωρό.

Σαράντα χρόνια αργότερα μια ξαφνική καταιγίδα πάνω από το νησί φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με το σκοτεινό αυτό παρελθόν. Ο καμπούρης Λογγίνος, καντηλανάφτης και νεωκόρος στην εκκλησία, ο αυστηρός και αδίστακτος Πρόεδρος, η υποταγμένη στην ενδοοικογενειακή βία Πιπίτσα, η δασκάλα Κλειώ, η ορφανή Κατερίνα, χήρα του πεθαμένου από καρκίνο Πολύδωρου, είναι τα βασικά πρόσωπα που κατά τη σοφή μαεστρία της συγγραφέως πότε βγαίνουν στο φως και πότε αποσύρονται σε μια σιωπή όλο μυστικά. Τη νύχτα της καταιγίδας ένα σκάφος εξωκείλει στην ίδια απόμερη παραλία, με επιβάτες μια μπάντα από εύθυμους Ιταλούς και έναν καπετάνιο που έχει να αντιμετωπίσει το φόβο της μοναξιάς του και τα φαντάσματα του παρελθόντος του. Αυτό το ναυάγιο είναι η αφορμή να ξανάρθει ο ιδιοκτήτης του, ο Πάουλ, στο νησί.

Ο καμβάς της ιστορίας είναι άριστα δουλεμένος και οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται χωρίς βιασύνη μπροστά στον αναγνώστη. Πίσω από τη φιλήσυχη και φαινομενικά επίπεδη, ανιαρή και ανούσια κοινωνική ζωή του νησιού υπάρχουν μίση, πάθη, μυστικά, αμαρτίες που πρέπει να ξεπληρωθούν. Κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται! Ο μικρόκοσμος του νησιού είναι μια πυριτιδαποθήκη που περιμένει το φιτίλι για να εκραγεί και να τινάξει στον αέρα τα καθώς πρέπει, τα κεκρυμμένα, τα ύπουλα, τις ενοχές, τις τύψεις. Αγαπημένοι χαρακτήρες ο Λογγίνος και η Κλειώ, ο πρώτος με τις καμπούρες από τα κρίματα δίνει ένα ανατρεπτικό και λυτρωτικό τέλος στην ιστορία, ενώ η Κλειώ, με την πρωτοπρόσωπη αφήγησή της και τον αγαπημένο της σκαραβαίο Πελεγκρίνο, που πεισμώνει τις πιο κρίσιμες στιγμές και δεν παίρνει μπροστά, δίνει την εύθυμη νότα στο μυθιστόρημα. Δε θα ξεχάσω όμως ούτε την Πιπίτσα που κάνει την επανάστασή της, αδιαφορώντας για το τι θα πει ο κόσμος που συναναστρέφεται ως κυρία Προέδρου, ούτε την Κατερίνα, που έχει πολλά μαζεμένα για τον κύριο Πρόεδρο. Αλήθεια, ποιος είναι ο κύριος Πρόεδρος; Πώς αναρριχήθηκε στην εξουσία; Τι θα βρει κανείς αν σκάψει στο χτες του; Καλογραμμένο, αληθινό, καίριο και αγαπημένο μυθιστόρημα!

Βιβλίο Τούμπαλιν
Συγγραφέας Βάσια Χατζηγιαννάκη
Εικονογράφος Γιώργος Σγουρός
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ελάτε να ταξιδέψουμε στο μαγευτικό και ακριτικό Καστελλόριζο. Τόσο μακριά από τα υπόλοιπα ελληνικά νησιά κι όμως τόσο κοντά μας! Εκεί ζει ένα πολυμήχανο αγόρι, που μπορεί να κατασκευάσει πολλά πράγματα και να βρει λύσεις σε πολλά απίθανα προβλήματα. Αυτό το αγόρι όμως φοβάται τη θάλασσα! Ώσπου ένα πρωί με τη βοήθεια μιας χελώνας καρέτα καρέτα μπαίνει σε μια αξέχαστη περιπέτεια που θα του αλλάξει για πάντα τη ζωή!

Το υπέροχο λεξιλόγιο της συγγραφέως και η μαγική πένα του εικονογράφου καλωσορίζουν το μικρό παιδί στον υπέροχο κόσμο της θάλασσας! Ηφαίστεια, χελώνες, πιγκουίνοι, περιμένουν τους μικρούς αναγνώστες να τους ξεναγήσουν στη μαγεία του βυθού και της αβύσσου και να σβήσουν μια για πάντα το φόβο τους για το νερό! Στις τελευταίες σελίδες υπάρχει αφιέρωμα στις θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα και πώς να προστατέψουν αυτό το μοναδικό είδος οι μικροί μας φίλοι.. Μη διστάσετε, βουτήξτε στις σελίδες του τρυφερού αυτού παιδικού βιβλίου και αγαπήστε τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα! Προσοχή όμως στα αβγά της χελώνας, ε!

Βιβλίο Συμπληγάδες
Συγγραφέας Σαράντης Κρητικός
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τρυφερό και ρομαντικό. Απλό και καλογραμμένο. Κείμενο που ρέει, χωρίς ακρότητες και υπερβολές. Στη Σύμη του 15ου αιώνα ένα κομμάτι ξύλο ξεβράζεται στα Μπούζμπουρνου από την απέναντι Σύμη και το βρίσκει μια νεαρή Τουρκάλα. Με τη βοήθεια του Έλληνα βυρσοδέψη διαβάζει το ελληνικό όνομα που είναι σκαλισμένο πάνω και σκαλίζει κι αυτή το δικό της και το ξαναρίχνει στη θάλασσα. Έτσι ξεκινάει ένα ρομαντικό παιχνίδι ανάμεσα σε δυο νέα παιδιά, τα ονόματα γίνονται μηνύματα, τα μηνύματα έρωτας και ο έρωτας απελπισία. Αγωνία και ελπίδα, έρωτας και ρομάντσο, μια ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει μια αξιόλογη τηλεοπτική σειρά. Διακριτική χρυσόσκονη σε μια ιστορία που επαναλαμβάνεται ακόμη και σήμερα ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικής αντίληψης, θρησκευτικών πεποιθήσεων, νοοτροπίας. Και νικητής βγαίνει πάντα ο έρωτας! Η μόνη μου αντίρρηση είναι οι λέξεις και η νοοτροπία που εκφράζουν, μιας κι έχουμε να κάνουμε με το έτος 1623, π. χ. η έκφραση «ρε» (έστω και χαϊδευτικά) υπήρχε από τότε; Δεν παύει παρ’ όλ’ αυτά να είναι ένα όμορφο κείμενο που σε ταξιδεύει ευχάριστα.

Βιβλίο Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί
Συγγραφέας Άννα Γαλανού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ομολογώ ότι διαβάζοντας αυτό το μυθιστόρημα είχα πολλές διακυμάνσεις: από τη βαρεμάρα και το ξεφύλλισμα των πρώτων σελίδων ως την ένταση και τα πλούσια συναισθήματα και εικόνες που μου χάρισε το ημερολόγιο του Πέρσαλφ και ως την αγωνία για το αν θα καταφέρουν τελικά η Λένα και ο Φίλιππος να ξανασμίξουν και να ζήσουν τον έρωτά τους. Όποτε περιγράφει η συγγραφέας τα ερωτικά σμιξίματα των δύο νέων, έχουμε πολλές περιττές σκέψεις και εσωτερικές αναζητήσεις, ερωτικές περιγραφές που εμένα δε με κράτησαν και κάποιες παρατραβηγμένες συμπτώσεις. Το ημερολόγιο όμως του Πέρσαλφ ανατρέπει ευχάριστα αυτό το σκηνικό, γιατί περιγράφει με αμεσότητα και παρατηρητικό βλέμμα την καθημερινή ζωή των τσιγγάνων, τις περιπλανήσεις τους, τη φτώχεια, τις κλεψιές, την αποπομπή τους από τον πολιτισμό και τα χωριά, τις αναποδιές τους, τις δύσκολες καιρικές συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν τον χειμώνα, τις γιορτές και τα πανηγύρια που στήνονται με την ελάχιστη αφορμή και πολλά άλλα. Και η ιστορία είναι δυνατή: ο Πέρσαλφ ερωτεύεται μια μπαλαμή σε ένα από τα χωριά που κατασκηνώνουν, κόρη ενός πλούσιου αργυροχόου, κι ο έρωτάς τους συναντάει πάρα πολλά εμπόδια και απρόσμενες ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο.

Η συγγραφέας δεν ακολουθεί μονοδιάστατη, επίπεδη αφήγηση, αλλά διαλέγει με προσοχή το πώς θα ξετυλίξει κάθε μέρος της ιστορίας της. Στην αρχή έχουμε τη γνωριμία των πρωταγωνιστών, μετά το ημερολόγιο, που σταματά σε καίριο σημείο, οπότε την αφήγηση τη συνεχίζουν οι ίδιοι οι γονείς της Λένας και στη συνέχεια ψάχνουμε να βρούμε τα ίχνη του Φίλιππου, που έχει παραιτηθεί από το νοσοκομείο. Αυτό το μέρος της πλοκής εκτυλίσσεται με πολύ πυκνογραμμένο τρόπο και εξαπλώνεται σε αρκετές σελίδες, κάτι που δείχνει την επαρκή εξισορρόπηση των επιμέρους κομματιών της ιστορίας (εδώ είναι η πιο παρατραβηγμένη σύμπτωση κατ’ εμέ: ο άνεργος, πεινασμένος Φίλιππος άγεται και φέρεται στην αφιλόξενη Αθήνα και λιποθυμά από την εξάντληση μπροστά σε γκαλερί έργων τέχνης, της οποίας οι ιδιοκτήτες ανακαλύπτουν το κρυφό του ταλέντο, του ζωγράφου, και τον κάνουν όνομα στον χώρο της τέχνης).

Σε γενικές γραμμές ένα κατά τόπους καλογραμμένο κείμενο, ένας έρωτας δοσμένος με πρωτότυπο τρόπο κι ένα καλογραμμένο κείμενο που θα κρατήσει συντροφιά με τον πλούτο του λεξιλογίου και τον επιδέξιο χειρισμό της πλοκής. Πολύ όμορφα τα λουλούδια που στολίζουν την αρχή κάθε κεφαλαίου. Μου έδειξαν μια πολύ φροντισμένη επιμέλεια, κάτι που χαρακτηρίζει κάθε μυθιστόρημα των εκδόσεων Διόπτρα.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Ο τσιγγάνος δεν λογαριάζει τα λεφτά, κι αν τα ‘χει, δεν τα κρατάει για πολύ. Ξέρει καλά πως είναι άχρηστα και περιττά. Ο τσιγγάνος νοιάζεται μόνο για το σήμερα. Το αύριο δεν το ξέρει, περιμένει να ξημερώσει για να το παλέψει, κάθε φορά κι ένας καινούργιος αγώνας. Αν βγει χαμένος ή κερδισμένος, δεν τον νοιάζει, αρκεί να προλάβει τη νύχτα… Η ελπιδα κάθε μέρας είναι μία ακόμα νύχτα, τότε ακουμπά την καρδιά του και νιώθει πως η ζωή είναι εκεί και τον περιμένει. Μόνο αυτό έχει σημασία. Αυτό το ξέρει πολύ καλά» (σελ. 162).

«Οι άλλοι κι εμείς… Αυτή ήταν πάντα η ζωή μας κι έπρεπε να το δεχτούμε αυτό. Ένα βήμα μπροστά, δέκα πίσω και πάλι μπροστά και πάλι…και πάλι… Ο τσιγγάνος και ο δρόμος, η απόλυτη ευτυχία!» (σελ. 280).

«Αποφάσισε λοιπόν κι έβαλε ελάχιστες σκιές εδώ κι εκεί, χωρίς όμως να δείχνει τη θέση του ήλιου. Μόνο ένας που κοίταζε προσεκτικά τον πίνακα θα μπορούσε να καταλάβει ότι ήταν μεσημέρι. Μια ώρα που αφήνει ελπίδες και προσδοκίες, που αφήνει το περιθώριο να το σκεφτείς και ν’ αλλάξεις γνώμη, να τρέξεις και να προλάβεις ή να γυρίσεις την πλάτη και να ξεκινήσεις κάτι καινούριο. Ακριβώς η μέση της μέρας» (σελ. 418).