Βιβλίο Ο Ηρακλής και τα 101 αδέσποτα κουτάβια 
Συγγραφέας Λίνα Μουσιώνη
Εικονογράφος Πέτρος Χριστούλιας
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Λίνα Μουσιώνη μας συστήνει ένα αγόρι με ζωηρή φαντασία και πανέξυπνο μυαλό που με κέρδισε από την αρχή με την αυταπάρνησή του, την επιμονή του και τους τρόπους που μηχανεύεται για να κατασκευάσει κάτι. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που στην τελευταία σελίδα αντικρίζουμε έναν ενήλικο Ηρακλή σε ένα απόλυτα ταιριαστό επάγγελμα. Σε γενικές γραμμές, το κείμενο ζωντανεύει με ενάργεια τα όνειρα που κάνει ο μικρός μας ήρωας για τη στιγμή που θα αποκτήσει κατοικίδιο, τα αναλυτικά και καλά φτιαγμένα, σχεδόν επιστημονικά, σχέδια που ετοιμάζει για τη στέγη που θα φιλοξενήσει το σκυλάκι που θέλει να αποκτήσει κ. ά. Ο Ηρακλής με τον τρόπο σκέψης του βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να κατανοήσουν τι σημαίνει να έχεις κατοικίδιο, πόσο καλή παρέα είναι ένα ζώο αλλά και ταυτόχρονα πόσο μεγάλη ευθύνη είναι η ανατροφή τους: «Η αγάπη δεν είναι μπάλα για να τη χτυπάς στον τοίχο και να γυρίζει πίσω. Χρειάζεται τουλάχιστον δυο παίκτες».

Η συγγραφέας όμως δεν αφηγείται μόνο διασκεδαστικές απόπειρες του Ηρακλή ώστε να γελάσουν τα παιδιά, μιας και στη συνέχεια μας οδηγεί στο δημοτικό κυνοκομείο όπου ζουν έγκλειστα χιλιάδες αδέσποτα. Από κείνη τη στιγμή, η ιστορία παίρνει μια αναπάντεχη και συγκινητική ανατροπή. Με αξιέπαινη εξισορρόπηση λοιπόν, το κείμενο πότε βγάζει αβίαστα γέλιο, όπως στον τρόπο που φέρεται ο Ηρακλής στην αδελφή του και πώς της αρπάζει το κουκλόσπιτο και πότε μας δείχνει τον σεβασμό στους γονείς και στις αποφάσεις τους. Θα μπορούσε να είναι ένα κακομαθημένο παλιόπαιδο που κάνει τα πάντα για να τραβήξει την προσοχή τους και να τους εκβιάσει συναισθηματικά αλλά ο Ηρακλής προτιμά να τους φέρει με το μέρος του προσπαθώντας σκληρά και δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη του για ένα σκυλάκι. Μου άρεσε πολύ και ο χαρακτήρας της μαμάς, μια γυναίκα που έχει «μια φωνή που λύγιζε σίδερα» αλλά η ίδια αυτή φωνή «γίνεται μαρμελάδα φράουλα» όταν διαβάζει στα παιδιά της βιβλία.

Η εικονογράφηση του Πέτρου Χριστούλια είναι ρεαλιστική και λεπτομερής. Εκπληκτικές σκιαγραφήσεις, ωραία χρώματα, σωστή χρήση φωτοσκίασης, ενδιαφέρουσες προοπτικές, συναρπαστικές λεπτομέρειες είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά μιας δουλειάς που συμπληρώνει ιδανικά το κείμενο. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες αποτυπώνουν εύγλωττα τις απόπειρες του παιδιού για στέγη του κατοικιδίου που θα αποκτήσει και μας ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες του σπιτιού της οικογένειάς του. Απολαυστική η μη λεκτική επικοινωνία μεταξύ των γονιών, κωμική η αποτύπωση της ιδιοχρησίας του κουκλόσπιτου, χαριτωμένες όλες οι αδέσποτες φατσούλες στο κυνοκομείο, τι να πρωτοαναφέρω! Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για όσα ονόματα και τοπόσημα αναφέρονται στο βιβλίο καθώς και παιχνίδια και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

Βιβλίο Όλα ανάποδα 
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Εικονογράφος Αποστόλης Ιωάννου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ναταλία είναι καλή μαθήτρια και, παρά τις συνεχείς αλλαγές στη ζωή της, καταφέρνει να προσαρμοστεί σχετικά εύκολα σε κάθε νέα τάξη. Δυστυχώς στο καινούργιο σχολείο πέφτει θύμα bullying από τον συμμαθητή της, Ζαχαρία, ο οποίος είναι ανιψιός του διευθυντή και δεν τιμωρείται ποτέ. Το παιδί είναι πλέον ασύδοτο, δέρνει και χτυπάει τους  μαθητές, δεν έχει ανοίξει βιβλίο και τις ασκήσεις του τις κάνει η μάνα του. Φυσικά, αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού και σεβασμού, κάτι που γίνεται όμως από φόβο και η Ναταλία αναρωτιέται πώς και πότε θα τον σταματήσει κάποιος. Την πνίγει το δίκιο και στενοχωριέται με την ασύδοτη συμπεριφορά του, παρ’ όλ’ αυτά αποφεύγει να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί του. Κάθε φορά όμως που δε μιλάει, ο Ζαχαρίας θα βρίσκει έναν άλλον λόγο για να της φερθεί άσχημα, να τη χτυπήσει ή να τη φοβίσει.

Το καταφύγιο του μικρού κοριτσιού είναι τα παράξενα όνειρα που βλέπει στον ύπνο της, στιγμιότυπα που αντιστρέφουν την καθημερινότητά της αναμεμιγμένα με τον απαραίτητο σουρεαλισμό: δε χρειάζεται με την οικογένειά της να αλλάζουν πόλεις, οι νταήδες την υποστηρίζουν ή τιμωρούνται κλπ. Έτσι, κάποια στιγμή, η Ναταλία αποφασίζει να αντιδράσει με έναν περίεργο τρόπο: θα κάνει τα πάντα ανάποδα, όπως στα όνειρά της, για να γίνουν όλα πιο όμορφα. Δε θα κλάψει, δε θα το βάλει στα πόδια, όχι, όλα ανάποδα! Αρχίζει λοιπόν ένας αγώνας εξόντωσης, με τον Ζαχαρία να της επιτίθεται ή να την πειράζει κι εκείνη να του ανταποδίδει σε μεγαλύτερο βαθμό. Θα φέρει αποτέλεσμα αυτή η τακτική άραγε;

Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης έγραψε ένα πρωτότυπο μυθιστόρημα για τον σχολικό εκφοβισμό και προτείνει μια έξυπνη λύση για την αντιμετώπισή του. Το κείμενο ζωντανεύει με ενάργεια τη σχολική καθημερινότητα της Ναταλίας και φωτογραφίζει στιγμιότυπα από τη νέα της ζωή με παραστατικές σκηνές. Σύντομοι διάλογοι, πλούσιο λεξιλόγιο, κλιμάκωση της πλοκής και μια απρόσμενη ανατροπή στο τέλος που τονίζει τη σημασία και την αξία της ανθρωπιάς και της ενσυναίσθησης είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του βιβλίου. Η εικονογράφηση του Αποστόλη Ιωάννου είναι εξίσου απολαυστική, με σχέδια γεμάτα κίνηση και σχεδόν τρισδιάστατη απεικόνιση, με κάποια καρέ να θυμίζουν κόμικ. Μικρές και μεγάλες εικόνες συνοδεύουν ταιριαστά το κείμενο, οι μορφές των παιδιών έχουν ποικίλες εκφράσεις ενώ παρατήρησα πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες. «Όλα ανάποδα» λοιπόν, η καλύτερη λύση στον σχολικό εκφοβισμό, μια πρωτότυπη πρόταση αντιμετώπισης του κινδύνου.

Βιβλίο Σαν τη Μαρία
Συγγραφέας Πολυχρόνης Κουτσάκης
Εικονογράφος Πετρούλα Κρίγκου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης έγραψε για ένα έξυπνο και πεισματάρικο κορίτσι που μιμείται τη ζωή και το στυλ της Μαρίας Σάκκαρη χωρίς στην πραγματικότητα να καταφέρνει κάποια προσωπική βελτίωση σ’ ένα απαιτητικό άθλημα όπως το τένις. Η συνονόματη Μαρία είναι μαθήτρια της τετάρτης δημοτικού, βαριέται το σχολείο και ανυπομονεί να επιστρέφει σπίτι για να παίξει στο τάμπλετ. Κάποια στιγμή οι γονείς της αποφασίζουν να την εντάξουν σε όποια αθλητική δραστηριότητα επιθυμεί για να ξεκολλήσει και η Μαρία διαλέγει το τένις. Με αυτό έπαιζε στο τάμπλετ και έψαχνε στο διαδίκτυο για πληροφορίες και τεχνικές, οπότε νιώθει πως έχει γίνει εξπέρ. Όνειρό της είναι να μοιάσει στη Μαρία Σάκκαρη αλλά και να την ξεπεράσει κι έτσι ξεκινάει μια περίοδος μεγάλης αναστάτωσης για όλους. Η μικρή ηρωίδα του βιβλίου γίνεται αγενής με τους πωλητές, κοπιάρει άτεχνα την πορεία και το στυλ της Σάκκαρη (μέχρι και τον αδαή παππού της θέλει για προπονητή, όπως η τενίστρια) ενώ η μαμά νιώθει ανήμπορη να τα βγάλει πέρα με δυο άντρες που κάνουν στο παιδί όλα τα χατίρια.

Το κείμενο είναι έξυπνο και παρουσιάζει ένα κορίτσι γεμάτο πείσμα και όνειρα που δε σταματά να προσπαθεί ακόμη κι όταν τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Μήπως τελικά πρέπει κάποτε να τα παρατάμε και να στρέφουμε το ενδιαφέρον μας αλλού, όπου ίσως είμαστε καλύτεροι; Μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας του παππού, που κι αυτός σαν τον γιο του δε χαλάει χατίρι στη Μαρία, μόνο που είναι πιο προσγειωμένος και πραγματιστής. Αποδεικνύεται τελικά σημαντικός μέντορας γιατί βοηθάει την εγγονή του να εξασκηθεί συστηματικά και της αρνείται χάρες, δε θέλει να τη στείλει για τουρνουά πριν τη θεωρήσει εκείνος έτοιμη, την προσγειώνει, της βάζει φρένο στη βιασύνη να προχωρήσει παρακάτω. «Δεν κάνουμε προπόνηση για να κερδίσω; Κάνουμε για να μη χάσω με διαφορά»; Αυτή η διαπίστωση σοκάρει τη Μαρία και είναι η αρχή μιας σειράς παράλογων αποφάσεων που ίσως την οδηγήσουν πιο κοντά στο όνειρό της (μέχρι και στο χωριό της Σάκκαρη πάνε οικογενειακώς για να βρει τι της λείπει και δεν τα καταφέρνει). Φυσικά, υπάρχουν και κωμικές νότες που αλαφραίνουν την πλοκή: «-Τι είπες; Τη ρώτησε για να βεβαιωθεί πως είχε ακούσει αυτό που ήξερε πως είχε ακούσει αλλά δεν ήθελε να το έχει ακούσει» (σελ. 80).

Το «Σαν τη Μαρία» είναι ένα συναρπαστικό βιβλίο που μαθαίνει στα παιδιά πώς να κυνηγούν τα όνειρά τους αλλά και να τα εγκαταλείπουν αν δεν τα καταφέρνουν, ώστε να βρουν αυτό στο οποίο θα πετύχουν καλύτερα. Μέσα από διάφορες συναρπαστικές εξελίξεις, μαθαίνουμε τα πάντα για το τένις, για τις διαφορές στις ρακέτες, για τις πλέξεις, για το περίπλοκο σύστημα πόντων και κυρίως για τα βασικά προαπαιτούμενα: να έχεις πολύ καλή κίνηση με τα πόδια για να μπορείς να αλλάζεις κατεύθυνση χωρίς να χάνεις την ισορροπία σου και να έχεις τέλειο συντονισμό χεριών και ματιών ώστε να βρίσκεις την μπάλα στο σωστό σημείο της ρακέτας. Η ασπρόμαυρη εικονογράφηση της Πετρούλας Κρίγκου είναι καλή και παραστατική, ζωντανεύει την καθημερινότητα του παιδιού και της οικογένειάς του με μια μίξη σουρεαλισμού και πιστής απεικόνισης (όπως οι προσωπογραφίες της Μαρίας Σάκκαρη) και συνοδεύει το κείμενο με ολοσέλιδες απεικονίσεις ή μικρά καρέ. Πάμε να δουλέψουμε «Σαν τη Μαρία» λοιπόν για να βρούμε αυτό που πραγματικά μας καλύπτει, αυτό στο οποίο μπορούμε να διαπρέψουμε.

Βιβλίο Η θεία Πορτοκαλένια και το όρος Τουπουνγκάτο 
Συγγραφέας Μαρία Δασκαλάκη
Εικονογράφος Σοφία Παπαδοπούλου
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μαρία Δασκαλάκη έγραψε μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη ανατρεπτικές περιπέτειες που μας ταξιδεύουν σε πολλά σημεία του πλανήτη και του διαστήματος, χάρη στην ευφράδεια και την αχαλίνωτη φαντασία της θείας Πορτοκαλένιας, της πιο καλής θείας του κόσμου. Στην πραγματικότητα λέγεται Άννα αλλά τα πορτοκαλί μαλλιά της εμπνέουν τον μικρό αφηγητή της ιστορίας να της δώσει αυτό το παρατσούκλι. Η θεία φοράει περίεργα ρούχα που λέει πως τα φτιάχνει μόνη της και φέρνει παράξενα δώρα στον Παντελή της, ο οποίος δε χάνει ευκαιρία και τη βάζει να του αφηγείται συνέχεια τις περιπέτειές της! Έτσι, ταξιδεύουν στη μακρινή νότια Αμερική, στο διάστημα, στα αστέρια που λάμπουν σα χριστουγεννιάτικες μπάλες κι αποτυπώνουν τα πιο όμορφα πράγματα του κόσμου, σε ηφαίστεια με ασημένια λάβα, σε στέπες και τούνδρες ή τρώνε τα μπισκότα ενός διάσημου σεφ που κρατά επτασφράγιστη τη συνταγή, παίζουν ξυλόφωνο, προσπαθούν να σώσουν τον κόσμο από έναν μεγάλο τυφώνα και χιλιάδες άλλα πράγματα!

Η συγγραφέας βάζει όμως δίπλα τους και μια μαμά που είναι το άκρως αντίθετο της αδελφής της. Προσγειωμένη, ρεαλίστρια, «πεζή», χωρίς να το θέλει καταστρέφει κάθε φορά τα όνειρα και τη φαντασία τους και μαλώνει τακτικά τη θεία Πορτοκαλένια, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή η Πορτοκαλένια να μην ξανάρθει. Θα τα ξαναβρούν οι δύο αδελφές; Πώς θα αντιδράσει ο Παντελής; Το τέλος της ιστοράις το βρήκα συγκινητικό και γέλασα πολύ με τον τρόπο που παρουσίασε η θεία τα πράγματα στον αγαπημένο της ανιψιό, δίνοντάς του αφορμή να κάνει μια μεγάλη σκανταλιά από αγάπη για κείνη και να κλείσω το βιβλίο γελώντας δυνατά. Η εικονογράφηση της Σοφίας Παπαδοπούλου είναι υπέροχη, κινείται σε παλ χρώματα και παντρεύει ιδανικά τον σουρεαλισμό και τη φαντασία με τα ρεαλιστικά χαρακτηριστικά θείας και ανιψιού. Τα πορτοκαλένια μαλλιά της θείας έχουν μια πολύ γλυκιά απόχρωση και τα λαμπερά της μάτια είναι ολοζώντανα ενώ τα πορτοκαλένια σκουλαρίκια της τα βρήκα άκρως καλόγουστα. Μου άρε πολύ που η αδελφή της θείας Πορτοκαλένιας αποτυπώνεται με πιο σκούρα χρώματα, ακριβώς για να τονιστεί η διαφορά ανάμεσα στις δύο αδελφές και απεικονιστικά. Ποικίλες οπτικές γωνίες, ένα λευκό φόντο που πάντα θα έχει κάτι πάνω του από σχέδια και λεπτομέρειες, πρωτότυπες προοπτικές, καλοσχεδιασμένοι χάρτες, έντονη κίνηση είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά που θα ενισχύσουν και θα εξιτάρουν τη φαντασία των παιδιών.

«Η θεία Πορτοκαλένια και το όρος Τουπουνγκάτο» της Μαρίας Δασκαλάκη είναι μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη περιπέτειες και κρυμμένα μυστικά που η θεία αποκαλύπτει μόνο στον ανιψιό της (και στους αναγνώστες, βεβαίως), ανατροπές και σουρεαλιστικές εκπλήξεις. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν δραστηριότητες, ασκήσεις, παιχνίδια και κουίζ για ακόμη μεγαλύτερη απόλαυση της ιστορίας, ακόμη και μια μαγική συνταγή για επίδοξους μάγειρες. Πάμε λοιπόν να ταξιδέψουμε με τη θεία Πορτοκαλένια!

Βιβλίο Μακριά μαλλιά μπλεγμένα 
Συγγραφέας Συμώνη Δημητρακοπούλου
Εικονογράφος Πετρούλα Κρίγκου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Συμώνη Δημητρακοπούλου έγραψε μια διασκεδαστική και τρυφερή ιστορία για παιδιά από 8 ετών και πάνω που αφορά τη διαφορετικότητα, το κακό που κάνουν τα πειράγματα αλλά και τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι στα μικρότερα αδέλφια. Είναι ένα καλογραμμένο, γεμάτο ανατροπές και πολυεπίπεδο βιβλίο, με πλούσιο λεξιλόγιο, ζωντανούς διαλόγους και ρεαλιστικές καταστάσεις που όλα τα παιδιά βιώνουν στην καθημερινότητά τους: η ζωή με τη μαμά και τον μπαμπά και πώς αλλάζει όταν γεννιέται ένα μωρό, οι φιλίες στο σχολείο που κατά λάθος μπορεί να μετατραπούν σε προβλήματα, η συμπεριφορά απέναντι σε κάτι διαφορετικό και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να περάσει τη διαχωριστική γραμμή του «νόμιζα ότι παίζαμε» και να κάνει χωρίς να το θέλει κάτι πιο σοβαρό. Η μικρή μας ηρωίδα με τα μπλεγμένα μαλλιά έχει μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα και της συμβαίνουν ταυτόχρονα πολλές δυσάρεστες καταστάσεις που προσπαθεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία, αν και στην αρχή δεν τα καταφέρνει. Σύντομα όμως έρχονται ανατροπές που δείχνουν αναγνώριση του λάθους, αναμονή για συγχώρηση και βελτίωση των σχέσεων και τρυφερά στιγμιότυπα που με συγκίνησαν. Οι ασκήσεις, οι γρίφοι και τα παιχνίδια στις τελευταίες σελίδες θα συντροφέψουν τα παιδιά και θα τα βοηθήσουν να μάθουν καλύτερα την ιστορία διασκεδάζοντας και παίζοντας.

Η εικονογράφηση της Πετρούλας Κρίγκου είναι υπέροχη με ενδιαφέρουσες και ποικίλες οπτικές γωνίες. Μου άρεσε που δεν ακολουθεί τα γνωστά μεσογειακά στερεότυπα για τις μορφές των χαρακτήρων του βιβλίου, αφού ο μπαμπάς είναι κατάξανθος, με μούσια και γυαλιά ενώ ο καλύτερος φίλος, ο Αλέξανδρος, επίσης ανοιχτόχρωμος και με φακίδες. Τα σκίτσα αποπνέουν ατμόσφαιρα κόμικ γιατί διάφορα αστεία περιστατικά αποτυπώνονται με τρόπο που θυμίζουν αυτήν τη μορφή τέχνης. Μου άρεσε επίσης το φόντο σε κάποιες σελίδες, όπως ο γαλάζιος ουρανός στα διαλείμματα, το ουράνιο τόξο όταν επανενώθηκε η οικογένεια μετά το μαιευτήριο και ο καφέ κορμός της κρυψώνας.

«Μακριά μαλλιά μπλεγμένα» λοιπόν και όχι μόνο αφού το κοριτσάκι της ιστορίας μας καλείται να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα πολλές δυσκολίες σε μία και μόνη μέρα. Ένα συγκινητικό και τρυφερό μυθιστόρημα που θα βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν τα όρια σε μια φιλία, να αντιμετωπίσουν σωστά τον εκφοβισμό και να υποδεχτούν με χαρά το νέο μέλος της οικογένειάς τους.

Βιβλίο Άμπαλη εγώ;
Συγγραφέας Αντιόπη Φραντζή
Εικονογράφος Νίκος Γιαννόπουλος
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Χριστιάνα παίζει πολλά παιχνίδια με τις φίλες και τους φίλους της, λατρεύει όμως το ποδόσφαιρο και θυμώνει που τη χαρακτηρίζουν άμπαλη. Ως κόρη αμυντικού, τα καλοκαίρια στο χωριό έκαναν μαζί τα καλύτερα ματσάκια κι είναι το αγαπημένο της άθλημα. «Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι. Στο παιχνίδι που θέλουν», υποστηρίζει η συγγραφέας στο καλογραμμένο αυτό παραμύθι. Πρόκειται για ένα κείμενο αφιερωμένο στο ποδόσφαιρο και μέσα από αυτό στο παιχνίδι για τα στερεότυπα των δύο φύλων που εξακολουθούν να υπάρχουν ως τις μέρες μας. Η λύση είναι απλή: εφόσον αγαπάμε κάποια κοινά πράγματα, δεν υπάρχει λόγος να μαλώνουμε! Η ιστορία δείχνει και την άλλη πλευρά του νομίσματος: στρέφεται και στον αδερφό της Χριστιάνας, που δεν του αρέσει καθόλου το ποδόσφαιρο χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι «ούφο». «…πολλοί άνθρωποι θέλουν τα πράγματα τακτοποιημένα σε κουτάκια… κάποια στιγμή όλοι θα αναγκαστούν να βγουν από τα κουτάκια τους, γιατί στη ζωή κερδίζει όποιος τολμάει να ψάξει και να ανακαλύψει αυτό που τον κάνει χαρούμενο και δημιουργικό». Δε μένει λοιπόν παρά να διαλέξουμε φίλους που μας ταιριάζουν και να νιώσουμε ευτυχισμένοι σε μια παρέα που μας θέλει για αυτό που είμαστε. Έξυπνα κι ενδιαφέροντα παιχνίδια και κουίζ συμπληρώνουν το κείμενο ενώ η εικονογράφηση του Νίκου Γιαννόπουλου είναι όμορφη και άκρως ρεαλιστική, με πολλά χρώματα και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες. Βρήκα αστείες και χαριτωμένες τις εκφράσεις της  θυμωμένης Χριστιάνας ενώ οι μορφασμοί της κακής συμμαθήτριας δε γίνεται να μη φέρουν στο νου την Ελίζα από την Κάντυ-Κάντυ!

Βιβλίο Η δασκάλα με μισεί!
Συγγραφέας-Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Λίζα αναθέτει στα παιδιά για μία εβδομάδα να γράφουν κάθε μέρα κάποια αλλαγή που παρατηρούν γύρω τους και να το αναπτύσσουν σε μια σύντομη έκθεση. Η μικρή μας ηρωίδα, που ζηλεύει το χρυσό αστεράκι και το κόκκινο «μπράβο» που πήρε ο αδελφός της, στύβει συνέχεια το μυαλό της να γράψει κάτι ενδιαφέρον, έχοντας στο νου τι θέλει ν’ ακούσει η δασκάλα της. Τα αποτελέσματα δυστυχώς περιορίζονται στο μπλε, σκέτο «μπράβο». Σταδιακά το κοριτσάκι νιώθει απελπισία που την κυριεύει και γίνεται άγχος, με αποτέλεσμα να αναθεωρήσει τη συμπεριφορά της και να καταλάβει πώς θα καταφέρει να πάρει τον έπαινο! Ευρηματική ιδέα, που περνάει επιμέρους μηνύματα γύρω από τον πόλεμο και τους πρόσφυγες, ακόμη και την ανακύκλωση, πάνω απ’ όλα όμως δείχνει πως δεν πρέπει να λέμε ψέματα στον εαυτό μας. Το κοριτσάκι γράφει ό,τι νομίζει πως η δασκάλα της θέλει ν’ ακούσει ή να διαβάσει, είναι όμως έτσι; Μήπως πρέπει να γράφουμε αυτά που πραγματικά μας προβληματίζουν και μας απασχολούν; Η ιστορία συμπληρώνεται με παιχνίδια και κουίζ ενώ η εικονογράφηση της ίδιας της συγγραφέως είναι ενδιαφέρουσα και μπλέκει όμορφα το σουρεαλιστικό με την πραγματικότητα. Οι σκέψεις της μικρής ηρωίδας αποτυπώνονται στο χαρτί με ζωηρές γραμμές όσο η πραγματικότητά της είναι γεμάτη συναρπαστικές λεπτομέρειες.

Βιβλίο Οι ντετέκτιβ της βεράντας 
Συγγραφέας Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος Θέντα Μιμηλάκη
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιωάννα Μπαμπέτα έγραψε ένα τρυφερό μυθιστόρημα γεμάτο αγάπη για τα ζώα αλλά και για τους ανθρώπους. «Δεν είναι απαραίτητο να είναι κοντά σου κάποιος για να τον αγαπάς. Μπορεί να είναι μακριά και να τον νιώθεις πολύ κοντά», αναφέρει η συγγραφέας ενώ στη συνέχεια η σοφή γιαγιά υποστηρίζει: «Να ξέρεις, αγόρι μου, πως ψάχνοντας, πάντα κάτι βρίσκεις. Ίσως όμως αυτό που θα ανακαλύψεις να μην είναι αυτό που περιμένεις». Ταυτόχρονα, οι παππούδες των παιδιών αγαπάνε τα ζώα, ταΐζουν γάτες και περιστέρια κι αυτή η αγάπη μεταλαμπαδεύτηκε και στα εγγόνια τους. Η συγγραφέας δείχνει μέσα από μικρά καθημερινά περιστατικά τον τρόπο που οφείλουμε να φροντίζουμε τα αγαπημένα μας κατοικίδια, χωρίς όμως και να ενοχλούμε τους γείτονες, τονίζοντας με έμφαση πως η μόνιμη παραμονή τους στα μπαλκόνια είναι εγκληματική.

Τα δυο παιδιά έχουν ένα γλυκό, διακριτικό δέσιμο από την πρώτη στιγμή που γνωρίστηκαν: «Μου χαμογέλασε κι ο κόσμος μύρισε γιασεμί». Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη, εναλλάξ από Δημήτρη και Άννα, και χάρη σε αυτές τις διαφορετικές οπτικές γωνίες γνωρίζουμε καλύτερα τον παππού, τη γιαγιά και τους γείτονες των δύο παιδιών. Κι έχουμε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα πινακοθήκη χαρακτήρων: ο απρόσιτος Στρατηγός, η αυστηρή και αδιάφορη αφεντικίνα του Κούκι, η ζαχαροπλάστρια, η φιλόζωη ιδιοκτήτρια, ο φιλάργυρος γείτονας που νοικιάζει το σπίτι του σε ξένους είναι άνθρωποι κυριολεκτικά της διπλανής πόρτας και δίνουν το έναυσμα για μια ποικιλία κινήτρων! Γέλασα πολύ με τις έρευνες των παιδιών που βασίστηκαν σε όσα βλέπουν σε σειρές στην τηλεόραση και θαύμασα τους συλλογισμούς τους και τα βήματα που ακολούθησαν, το πώς αφαιρούσαν υπόπτους και πώς τους ανέκριναν. Η ιστορία έχει αγωνία και σασπένς, τα κίνητρα πολλά και έξυπνα και το τέλος ήταν συγκινητικό και αναπάντεχο.

Η εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη είναι πολύχρωμη, ζωηρή και απεικονίζει την καθημερινότητα δύο γειτονικών πολυκατοικιών με λεπτομέρειες οικείες για τον μικρό αναγνώστη. Τα μπαλκόνια ζωντανεύουν τις προσωπικότητες των ιδιοκτητών τους, οι χαρακτήρες έχουν ο καθένας το πορτρέτο του, με τους γείτονες να συνοδεύονται από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της καθημερινότητάς τους (καπέλο ο Στρατηγός, διακοσμημένο σαλόνι ο ιδιοκτήτης που νοικιάζει, απλό ντύσιμο η φιλόζωη, πιο κομψό η ιδιοκτήτρια του Κούκι κλπ.) ενώ οι εικόνες δε διστάζουν είτε να επιστεγάσουν είτε να αναμιχθούν με το κείμενο με ωραίες λεπτομέρειες που δίνουν έμφαση στο συγκεκριμένο σημείο της αφήγησης.

«Οι ντετέκτιβ της βεράντας» είναι ένα έξυπνο και συναρπαστικό βιβλίο για παιδιά από 8 ετών και πάνω, με πλούσιο λεξιλόγιο, ανατρεπτικές σκηνές και αγάπη για τα ζώα. Συνοδεύεται από παιχνίδια και ερωτήσεις που θα βοηθήσουν τους μικρούς αναγνώστες να εμπεδώσουν καλύτερα την πλοκή και θα τους χαρίσουν ατέλειωτες ώρες δημιουργικής απασχόλησης.

Βιβλίο Η μάγισσα Λουίζα και οι 32 γάτες
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Πετρούλα Κρίγκου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου επιστρέφει μ’ ένα τρυφερό παραμύθι για τη ζωοφιλία και την αγάπη που πρέπει να δείχνουμε στα αγαπημένα μας τετράποδα φιλαράκια. Η αφήγηση είναι κλιμακωτή και ανατρεπτική, με μυστήριο και ερωτήματα που απαντώνται σταδιακά. Το λεξιλόγιο είναι προσεγμένο και οι προτάσεις μικρές και ευκολοδιάβαστες. Η εικονογράφηση της Πετρούλας Κρίγκου είναι η πιο κατάλληλη για να αναπαραστήσει το σουρεαλιστικό περιβάλλον της μάγισσας Λουίζας και η καλλιτέχνις δίνει τον καλύτερό της εαυτό, ζωγραφίζοντας όλων των ειδών τα ζώα με όποιον τρόπο μπορεί να φανταστεί κανείς, οπότε σίγουρα τα μικρά παιδιά θα ευχαριστηθούν να βλέπουν ξανά και ξανά τις τρελές λεπτομέρειες που θα δώσουν φτερά στη φαντασία τους.

Το παραμύθι είναι κατάλληλο για παιδιά από 6 ετών και πάνω και περιλαμβάνει πολλές ασκήσεις και παιχνίδια για εμπέδωση του κειμένου και ατέλειωτες διασκεδαστικές ώρες. Στην αρχική σελίδα υπάρχει κι ένας QR Code για όσους θέλουν ν’ ακούσουν την αφήγηση της ιστορίας από την ίδια τη συγγραφέα.

Βιβλίο Στον πλανήτη Κόκκινο μια φορά
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Σοφία Παπαδοπούλου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Αλληγορία
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Τζένη Κουτσοδημητροπούλου γράφει μια ευφάνταστη και συγκινητική αλληγορία που βρίσκει εφαρμογή σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Κεντρική ιδέα είναι η ξαφνική εμφάνιση του διαφορετικού και ο τρόπος με τον οποίο οχυρωνόμαστε μακριά από αυτό, χωρίς να κάνουμε τον κόπο να το προσεγγίσουμε και να το γνωρίσουμε καλύτερα. Αυτό το διαφορετικό θα μπορούσε να είναι ένας μετανάστης ή ένας καινούργιος συμμαθητής ή συνάδελφος, οτιδήποτε εν γένει αλλάζει άρδην την κοινωνική, οικογενειακή ή επαγγελματική μας ζωή. Χωρίς φαντάζομαι να το γνωρίζει η συγγραφέας, η πρώτη αυθόρμητη αντίδραση των κατοίκων του πλανήτη Κόκκινου να υψώσουν τείχη απέναντι στους «εισβολείς» βρήκε πρόσφατα την παράλογη εφαρμογή της σε μέτρα προφύλαξης από μεγάλο κράτος ενάντια στη μετανάστευση, κάτι που κάνει ακόμη πιο ανατριχιαστική και ρεαλιστική την αφήγηση.

Δεν είναι τυχαίο που τη λύση για την προσέγγιση του «άλλου» τη δίνουν δυο μικρά παιδιά, οι θαρραλέοι Λέο και Λιλή, που αγνοούν τα τείχη και αρχίζουν να πλησιάζουν τους κατοίκους  του πλανήτη Γκρι. Το τι θα απογίνουν τα δύο παιδιά και ποιες εκπλήξεις τα περιμένουν θα αφήσω τους μικρούς αναγνώστες να το ανακαλύψουν μόνοι τους. Απλώς θα σημειώσω εδώ πόσο μου άρεσε η αναμενόμενη μεν, συγκινητική δε ανατροπή της ιστορίας και ο διακριτικός τρόπος με τον οποίο εντυπώνει η συγγραφέας στο μυαλό του μικρού αναγνώστη την αγάπη και τη δεκτικότητα που πρέπει να έχουμε απέναντι σε κάθε τι καινούργιο, χωρίς να παρασυρόμαστε από τη μάζα ή από ανόητες και ασταθείς διαδόσεις.

Η εικονογράφηση της κυρίας Σοφίας Παπαδοπούλου είναι ρεαλιστική και ποικιλόχρωμη, με εκφραστικές φυσιογνωμίες και ωραίες απεικονίσεις τοπίων. Το βλέμμα μάλιστα των κατοίκων του πλανήτη Κόκκινου στη σελίδα 12 είναι ακριβώς ό,τι συναντάμε καθημερινά στα δελτία ειδήσεων σε καταυλισμούς προσφύγων: τρομαγμένο, γεμάτο απορία για το μέλλον και τη συμπεριφορά των «απέναντι».

Ταξιδέψτε «Στον πλανήτη Κόκκινο μια φορά» και αφεθείτε σε ένα ζεστό καλωσόρισμα του αλλιώτικου, του διαφορετικού, ανοίξτε το νου και αγκαλιάστε ανυστερόβουλα ό,τι έρχεται να ανατρέψει τη ζωή σας και ταυτόχρονα να την εμπλουτίσει. Στο βιβλίο διατίθεται κωδικός QR Code με την αφήγηση του βιβλίου ενώ στις τελευταίες σελίδες παρατίθενται πανέξυπνες ερωτήσεις και διασκεδαστικά παιχνίδια για την εμπέδωση και επεξεργασία της ιστορίας.

Βιβλίο Η πιο σημαντική νίκη του Αχιλλέα
Συγγραφέας Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος Θέντα Μιμηλάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια του σκύλου του Αχιλλέα, του χαριτωμένου Πάτροκλου, κι έτσι οι μικροί αναγνώστες ζουν με διασκεδαστικό τρόπο τις καταστάσεις του Αχιλλέα, βλέπουν τις αντιδράσεις του όταν χάνει και όταν κερδίζει και καταλαβαίνουν ποια είναι η σωστή και κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά. Γιατί ο εγωισμός και η εμμονή στην πρωτιά έχει μεταξύ άλλων μια σοβαρή συνέπεια: τη μοναξιά, το παιδί δεν έχει φίλους, μιας και τους βλέπει όλους ανταγωνιστικά. Τι μπορεί να κάνει λοιπόν ο γονιός για να βοηθήσει το παιδί του; Ποια είναι η χρυσή τομή ανάμεσα στην επιτυχία και τη μονομανία της πρωτιάς; Πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένα παιδί και πώς γίνεται να ξεχωρίσει αυτές τις έννοιες;

Η κυρία Ιωάννα Μπαμπέτα δείχνει για άλλη μια φορά την αγάπη της προς τα παιδιά και το ενδιαφέρον της για θέματα με τα οποία  δεν έχουν καταπιαστεί ακόμη πολλά βιβλία πρωτοσχολικής λογοτεχνίας. Με το πολύχρωμο, ζωηρό, ενδιαφέρον και σωστά παραστατικό σκίτσο της κυρίας Θέντας Μπιμπλάκη, που απεικονίζει την καθημερινότητα ενός παιδιού με λεπτομέρειες οικείες για τον μικρό αναγνώστη εντός και εκτός σπιτιού, η συγγραφέας καταγράφει τη σωστή και τη λανθασμένη συμπεριφορά παιδιού και συγγενών ενώ οι καταστάσεις που αφηγείται είναι απόλυτα αληθοφανείς και πειστικές, βοηθώντας τον μικρό αναγνώστη να κατανοήσει καλύτερα βασικές αρχές και αξίες της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά από 6 ετών και πάνω και συνοδεύεται από έξυπνες, διασκεδαστικές ασκήσεις κατανόησης και περαιτέρω επεξεργασίας του κειμένου.