Δημήτρης Γιατρέλλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Thu, 07 Jan 2021 15:42:34 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Δημήτρης Γιατρέλλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Το τραγούδι του κούκου», του Δημήτρη Γιατρέλλη, εκδ. Γαβριηλίδη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25b4%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Thu, 07 Jan 2021 15:42:34 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10224 Ευκολοδιάβαστο και σχετικά καλό. Πυκνό γράψιμο, αλληλουχία γεγονότων, κάποια σημεία δείχνουν ότι ο συγγραφέας τώρα ξεκινάει να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο χώρο της λογοτεχνίας αλλά το σύνολο είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλό. Τολμώ να το χαρακτηρίσω και πρωτότυπο, γιατί έχουμε έναν γόνο πλούσιας οικογένειας που τελειώνει από φαντάρος και ετοιμάζει να κάνει την προσωπική του επανάσταση, μη μετέχοντας στην οικογενειακή επιχείρηση, πρώτα όμως θα πάει μια βόλτα ως τη Μυτιλήνη για διακοπές (εδώ πολλές «τουριστικές» αναφορές για τη Μυτιλήνη, οκ ο συγγραφέας είναι από κει, το\’ πιασα).

Βιβλίο Το τραγούδι του κούκου
Συγγραφέας Δημήτρης Γιατρέλλης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Και πέφτει θύμα απαγωγής. Εδώ είναι η ανατροπή. Πώς περνά τις μέρες του, τι γίνεται με τους απαγωγείς του, ποιοι είναι στο κόλπο κλπ. κλπ. Ευτυχώς (δυστυχώς για τον ήρωα) έχουμε και στην εξέλιξη της απαγωγής ανατροπές! Επίσης, κιτρίνισα όταν διάβασα ότι ο συγγραφέας προτείνει το βιβλίο «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη». Γενικά δεν είμαι υπέρ του να διαφημίζεις βιβλία μέσα στο βιβλίο σου (είτε από θαυμασμό, είτε από υστεροβουλία ή δεν ξέρω τι άλλο) οπότε αυτή η κίνηση δε μου άρεσε (αν και το «Αντιός, Σεχραζάντ» που επίσης προτείνει ο συγγραφέας το βρήκα και θα το διαβάσω). Τέλος, περιττές για μένα οι παραπομπές στο τέλος του βιβλίου ως προς τα μουσικά κομμάτια που ακούει ή χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της υπόθεσης του βιβλίου, απλώς με αποσπούσαν από την πλοκή.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Η άρνηση της άρνησης», του Δημήτρη Γιατρέλλη, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25bd%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25bd%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Thu, 26 Nov 2020 17:50:25 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8588 Ο Δάκης Κομνηνός, δημοσιογράφος, προσπαθεί για καιρό να βρει δουλειά ώσπου του κατεβαίνει μια ιδέα: να γίνει ιδιωτικός ντετέκτιβ, πιστεύοντας πως θα του ανατεθούν κάνα διαζύγιο, καμιά παρακολούθηση, τέτοια πράγματα, άρα θα βγάλει εύκολα χρήματα. Φυσικά διαψεύδεται, γιατί τον επισκέπτεται η σύζυγος πάμπλουτου βιομήχανου που του αναθέτει να βρει αποδείξεις ότι ο άντρας της την απατά, μόνο που σχεδόν αμέσως ξεκινούν φόνοι γύρω της και ο Δάκης βυθίζεται σε μια υπόθεση που θα τον βάλει σε κίνδυνο. Ταυτόχρονα, ο παλιός του φίλος, Γιώργος Ορφανός, που πρόσφατα μετατέθηκε στο Τμήμα Εγκλημάτων Κατά Ζωής της ΓΑΔΑ, αναλαμβάνει τη διαλεύκανση αυτών ακριβώς των φόνων! Η υπόθεση έχει πολύ ζουμί! Τι κοινό έχει λοιπόν η δολοφονία ενός ιερωμένου με ένα στικάκι γεμάτο ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον ενός υπουργού; Τι σχέση έχει ο βιομήχανος με τις δολοφονίες; Ποιος κινείται πίσω απ’ όλ’ αυτά και γιατί; Θα πετύχει η διαλεκτική λογική ως μέθοδος για να λυθεί η υπόθεση;

Βιβλίο Η άρνηση της άρνησης
Συγγραφέας Δημήτρης Γιατρέλλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι ένα αξιοπρεπές αστυνομικό με πολλά θετικά σημεία. Είναι γραμμένο κυρίως σε ενεστώτα διαρκείας, κάτι που δίνει ταχύτητα, δύναμη και ζωντάνια στο κείμενο και με κρατούσε σχεδόν όρθιο από την ένταση. Μου άρεσε που δεν έχουμε έναν ντετέκτιβ, πρώην αστυνομικό, με όλα τα κλισέ χαρακτηριστικά της παγκόσμιας αστυνομικής λογοτεχνίας. Αντιθέτως, ο Δάκης (από το Δευκαλίων) είναι ένας άνεργος φουκαράς που σκαρφίζεται μια κομπίνα για να βγάλει εύκολο χρήμα λόγω της πολυετούς ανεργίας του και βρίσκεται ανακατεμένος σε μια υπόθεση που βρωμάει από χιλιόμετρα μαφία, εκβιασμούς, ξεκαθάρισμα παρελθόντος και εκδίκηση. Επιπλέον, φοβάται τα αεροπλάνα και ο τρόπος που τα αντιμετώπισε τελικά με βοήθησε κι εμένα σε αυτό το πρόβλημα! Οι χαρακτήρες έρχονταν ο ένας πίσω από τον άλλον και κούμπωναν σωστά στη ροή της πλοκής, ο καθένας με το δικό του ιστορικό υπόβαθρο, χαρακτήρα και αντιδράσεις. Η λύση του μυστηρίου ορθότατη, πληρέστατη και καθόλου αναμενόμενη, ήρθε κατόπιν κλιμακωτής έντασης και αγωνίας.

Η όλη υπόθεση έχει να κάνει με τη δεκαετία του 1970, οπότε υπήρξε διασπασμένος ο χώρος της Αριστεράς και αυτό δίνει περιθώριο στον συγγραφέα να αναπτύξει κάποιες σκέψεις του για τη θέση της ιδεολογίας αυτής αμέσως μετά τη Δικτατορία και να εξηγήσει κατά πόσο ο ανθρώπινος παράγοντας οδήγησε σε κατακερματισμό των αριστερών: «Αφού οι αριστεροί ήταν η πλειονότητα εκείνη την εποχή, φυσικό είναι να τροφοδοτήσουν όλο τον ιστό της κοινωνίας. Άλλο θέμα τι κράτησε ο καθένας από την επαφή του με την Αριστερά, τι πέταξε και βέβαια τι ιδιοποιήθηκε» (σελ. 269-270). Απόψεις που με βοήθησαν κι εμένα να καταλάβω όχι μόνο τον κινητήριο μοχλό της ιστορίας του βιβλίου αλλά και τη σημερινή πραγματικότητα. Διασκορπισμένα στο μυθιστόρημα, χωρίς να καθυστερούν την πλοκή ή να κουράζουν την ανάγνωση, ήταν το απαραίτητο φόντο για την κατανόηση της κεντρικής ιδέας.

Δύο σημεία δε μου άρεσαν: ο τρόπος σκέψης του Δάκη και το τέλος. Ο Δάκης άρχισε να εφαρμόζει τη διαλεκτική λογική από ένα σημείο και μετά για να μπορέσει να κατανοήσει τι έχει να αντιμετωπίσει και ταυτόχρονα είτε οι σκέψεις του είτε ο διάλογος που έκανε με οικεία πρόσωπα πολλές φορές ξεστράτιζε με τσιτάτα του Μαρξ, του Χέγκελ, του Αριστοτέλη και πολλών άλλων φιλοσόφων και πολιτικών, σημεία που με κούραζαν και με ευχαρίστηση τα προσπέρναγα. Σίγουρα όλο αυτό δίνει μια διαφορετικότητα στη νοοτροπία του πρωταγωνιστή και έναν χαρακτήρα εντελώς εναλλακτικό από όσους έχω γνωρίσει ως τώρα, όμως προσπερνούσα αυτά τα χωρία χωρίς τύψεις.

Το τέλος του βιβλίου, παρ’ όλο που είναι ορθόν, ολοκληρωμένο και ικανοποιητικό, με εξέπληξε, γιατί μόλις φτάσαμε στη λύση του μυστηρίου, τα πάντα από κει και πέρα δόθηκαν μέσα σε τέσσερις σελίδες εν είδει επιλόγου! Δεν περίμενα καταδιώξεις, ποινές και τίσιν, αλλά ούτε κι αυτή τη σχεδόν διεκπεραιωτική ολοκλήρωση. Η ιστορία δε χάνει πουθενά την ακεραιότητά της και τον σφυγμό της, πάντως ο συμπυκνωμένος επίλογος ήταν κάτι ξένο προς την υπόλοιπη ιστορία.

«Η άρνηση της άρνησης» είναι ένα ζωντανό, παλλόμενο μυθιστόρημα, που έχει να κάνει με απλούς και απλησίαστους ανθρώπους, συστήνει στο κοινό έναν εντελώς καινούργιο από άποψη νοοτροπίας και αντιδράσεων κεντρικό χαρακτήρα και επιλέγει μια ρηξικέλευθη μέθοδο επίλυσης, κάτι που θέλει τον χρόνο του από τον αναγνώστη για να την κατανοήσει και να την αγαπήσει. Καλογραμμένο, σφιχτό, γραμμικό και ανατρεπτικό!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Είμαστε ακόμα εδώ», του Δημήτρη Γιατρέλλη, εκδ. Ωκεανίδα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%b4%cf%8e-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b5-%25ce%25b1%25ce%25ba%25cf%258c%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25b5%25ce%25b4%25cf%258e-%25ce%25b4%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25ae%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%b4%cf%8e-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7/#respond Mon, 09 Mar 2020 20:45:45 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3746 Ένα επίκαιρο κοινωνικό και πολιτικό θρίλερ που με καθήλωσε. Τρεις αρχικά άγνωστοι άνθρωποι που τελικά συνδέονται, πολιτικές και ιδεολογικές αναζητήσεις, άκρα αριστερά, γραμμή οργάνωσης, ΓΑΔΑ και ανακρίσεις, γιάφκα, κοινωνικές αντιθέσεις, ανθρωποκυνηγητό, ανατροπές, καταπληκτικά σκιαγραφημένοι χαρακτήρες, όλα εδώ! Φρέσκο, ολοζώντανο, καθηλωτικό, το νέο μυθιστόρημα του κυρίου Γιατρέλλη με ξαγρύπνησε! Ο Νίκος Πολίτης είναι υπεύθυνος πωλήσεων σε μεγάλη εταιρεία και διαζευγμένος. Το στρες και η κούραση του προκαλούν έμφραγμα. Στη διάρκεια της ανάρρωσης αναθεωρεί πολλά πράγματα από την καθημερινότητά του και τη φιλοσοφία ζωής. Ώσπου ξαναβλέπει την Ελένη Καμπά.

Βιβλίο Είμαστε ακόμα εδώ
Συγγραφέας Δημήτρης Γιατρέλλης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ωκεανίδα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Καμπά, γυναίκα στη μέση ηλικία, εντάσσεται σε μια ομάδα ένοπλης πάλης, θεωρώντας την το τελευταίο καταφύγιο πολιτικής δράσης, μιας και είχε βρεθεί σε ιδεολογικό αδιέξοδο, ούσα στα πενήντα, «το ηλιακό σταυροδρόμι της γυναίκας στις αρχές του 21ου αιώνα». Συλλαμβάνεται από την Αστυνομία γιατί συνδέεται με τη γιάφκα της οργάνωσης. Δεν κρίνεται προφυλακιστέα, όμως, χάρη στον Βασίλη Σγουρό κι έτσι αγωνίζεται να στήσει τη ζωή της από την αρχή. Ο Βασίλης Σγουρός, μέλος της Αντιτρομοκρατικής, εκπλήσσεται όταν ανακρίνει την Ελένη, γιατί είναι παλιά του γνωστή. Η έγγαμη ζωή του έχει πάρει την κατιούσα και το απωθημένο «Ελένη» των γυμνασιακών του χρόνων τον βάζει σε δίλημμα. Ο Σωτήρης είναι ο αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης Αειφόρος Δράση και έχει μπει στο στόχαστρο της Αντιτρομοκρατικής. Θα καταφέρει η Ελένη Καμπά να τον κάνει να ξεπεράσει τα σεξουαλικά και ιδεολογικά του προβλήματα;

Η ιστορία αφορά κυρίως αυτούς τους τρεις ανθρώπους, τη ζωή των οποίων ο συγγραφέας με μαεστρία συστήνει σιγά σιγά και χωρίς μονοδιάστατη αφήγηση. Πότε γυρνάμε στο παρελθόν, πότε επιστρέφουμε στο τώρα, πότε μαθαίνουμε τι συνέβη τότε, στα επαναστατικά γυμνασιακά χρόνια, αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, που όλοι τους ανήκαν στην ίδια κομματική νεολαία και ήρθαν αντιμέτωποι με την επιλογή ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία, αξιοπρέπεια και σκέψη και στη γραμμή του κόμματος, στο οποίο οφείλουν υποταγή (αν ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε και δεν υπάκουε στο κόμμα θα ήμαστε παιδική χαρά, όπως περίπου λέει το κείμενο). Ένα σοβαρό γεγονός στο παρελθόν που συνδέει τον Βασίλη, την Ελένη και τον Νίκο εξακολουθεί να θεωρείται αγκάθι στις μεταξύ τους σχέσεις. Έτσι ξεκινάει κι ένα από τα πιο πρωτότυπα ερωτικά γαϊτανάκια, το οποίο σε συνδυασμό με τη ρεαλιστική, κινηματογραφική γραφή, δημιουργεί ένα καλοστημένο θρίλερ που με άφησε με κομμένη ανάσα.

Εκτός από την πλοκή που είναι πολύ καλοδουλεμένη, κατάλαβα και πολλά πράγματα γύρω από τη νοοτροπία των κομματικών οργανώσεων (μάλλον συγκεκριμένου προσανατολισμού). Τα λόγια είναι κοφτερά και αληθινά: «Εξάλλου, όταν δέχτηκε να μπει στην ομάδα του, δεν το έκανε μόνο σαν ρέκβιεμ αποχαιρετισμού της πολιτικής δράσης έτσι όπως αυτή εκφραζόταν απ’ τα πολλά σχήματα της Αριστεράς. Έναν αποχαιρετισμό που τον πάλευε μέσα της τον τελευταίο καιρό, όταν άρχισε να πιστεύει πως όλες αυτές οι πολιτικές δεν εξέφραζαν κοινωνικές τάξεις, ούτε καν ομάδες, παρά μόνο τον πολιτικό ναρκισσισμό όσων τις διατύπωναν». (σελ 185). Κάλλιστα θα μπορούσα να διαβάσω φιλιππικούς για την ένταξη σε τέτοιες οργανώσεις και για τα κακά που δημιουργούν κυρίως στην ελεύθερη σκέψη, όμως στο κείμενο δίνεται μια ωραία πρόταση-κατακλείδα γι’ αυτές τις νοοτροπίες: «Το να αλλάζεις όμως απόψεις με την απόκτηση γνώσεων και εμπειριών είναι πολύ πιο υγιές από το να μένεις προσκολλημένος σε δόγματα και καταστάσεις ξεπερασμένες από τη ζωή» (σελ. 391). Έτσι λοιπόν διέκρινα μια αμερόληπτη και αντικειμενική παράθεση γεγονότων μέσα από τις οργανώσεις αυτές, κατάλαβα πόσο εύκολα μπορεί κάποιος εντός προσωπικού αδιεξόδου να κινηθεί λίγο ακόμη πιο αριστερά αλλά πάνω από όλα πόσο εύπλαστος είναι ο ανθρώπινος χαρακτήρας και πόσο χειραγωγήσιμος.

Η αγωνία κορυφώνεται όταν τα πιόνια παίρνουν τις τελικές θέσεις τους και η ιστορία οδεύει προς το τέλος. Καμία αψυχολόγητη αντίδραση, καμία απιθανότητα, διάλογοι στέρεοι και αληθοφανείς, χαρακτήρες τρισδιάστατοι και πολύ καλά σκιαγραφημένοι, μοναδική δεξιότητα στην πλοκή είναι λίγα μόνο από τα θετικά στοιχεία του υπέροχου και διαφορετικού αυτού μυθιστορήματος.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%b4%cf%8e-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7/feed/ 0