Βιβλίο Για να ζούμε ενωμένοι 
Συγγραφέας Ελένη Σβορώνου 
Εικονογράφος Χρήστος Κούρτογλου
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Για να ζούμε…» είναι και πάλι μια τεκμηριωμένη και εις βάθος μελέτη, αυτήν τη φορά αφιερωμένη στην ελληνική Ιστορία από την Τουρκοκρατία ως τη Μικρασιατική καταστροφή. Φωτίζει αντικειμενικά και ακριβοδίκαια τα γεγονότα και τις εξελίξεις που οδήγησαν ως τον Σεπτέμβριο του 1922 και είναι γραμμένη με τέτοιο τρόπο που μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος. Τι είναι η Μεγάλη Ιδέα; Πόσο επιζήμια ήταν η στρατηγική που ακολουθήθηκε μετά τους Βαλκανικούς και κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας; Τι είναι ο αλύτρωτος ελληνισμός; Γιατί διχάστηκε η Ελλάδα; Τι πραγματική ήθελαν οι ίδιοι οι Έλληνες της Σμύρνης; Αλήθειες και ντοκουμέντα εναλλάσσονται με τρυφερές λογοτεχνικές χροιές και προσωπική άποψη της συγγραφέως, όχι για να εκφέρει γνώμη αλλά για να βοηθήσει τα παιδιά από 8 ετών και πάνω να κατανοήσουν το παρελθόν της πατρίδας μας και τι πραγματικά συνέβαινε στη Μικρά Ασία. Μικρές παράγραφοι, ξεχωριστές σημειώσεις στα περιθώρια των σελίδων, εκφράσεις κα σχήματα λόγου, ερωτήσεις και απαντήσεις κάνουν το διάβασμα ελκυστικό και φέρνουν στο φως γεγονότα που οφείλουν να ξέρουν τα παιδιά για να κατανοήσουν το χτες και να αντιληφθούν καλύτερα το σήμερα, Η εικονογράφηση του Χρήστου Κούρτογλου είναι λιτή και αρκετά αφαιρετική, αποφεύγει τις κουραστικές λεπτομέρειες κι έχει μια εντελώς προσωπική υφολογική προσέγγιση στις απεικονίσεις.

Βιβλίο Το παιδί και το άγαλμα του Άντερσεν
Συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση
Εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Υπάρχει ένα άγαλμα βυθισμένο στην άκρη του λιμανιού της γενέτειρας πόλης του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Όλοι το φωτογραφίζουν και συνεχίζουν τη μέρα τους, υπάρχει όμως κι ένα παιδί που προσπαθεί να καταλάβει γιατί το άγαλμα του συγγραφέα είναι βυθισμένο στο νερό. Με τη συμπεριφορά του όμως ο μικρός μας φίλος γίνεται αντικείμενο χλευασμού και επιτιμητικών σχολίων. Ποιο είναι αυτό το παιδί και γιατί ξημεροβραδιάζεται κοιτώντας το άγαλμα; Πώς μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας τα παραμύθια; Γιατί περπατάει το άγαλμα κάθε 2 Απριλίου την ημέρα των γενεθλίων του παραμυθά; Πρόκειται για ένα εκπληκτικό κείμενο που εντάσσει αριστοτεχνικά τους ήρωες του Άντερσεν στη ζωή μας και δείχνει με έξυπνο και συγκινητικό τρόπο πώς αλλάζουμε αν πάψουμε να είμαστε παιδιά. Σε δεύτερο επίπεδο είναι ένας συγκινητικός φόρος τιμής στον μεγάλο παραμυθά που συντρόφεψε τα πρώτα όνειρα παιδιών και παιδιών. «Όλος ο κόσμος είναι μια αλληλουχία από θαύματα, μόνο που τα έχουμε συνηθίσει και τα βλέπουμε ως κάτι συνηθισμένο», λέει ο Άντερσεν. Η συγγραφέας, μέσω του διαλόγου μεταξύ παιδιού και αγάλματος, τονίζει: «-Βλέπεις, αγαπημένο μου παιδί, η ζωή είναι σαν ένα πανέμορφο τραγούδι που οι στίχοι του συχνά δε βγάζουν κανένα νόημα. -Και πρέπει εμείς να τους δώσουμε νόημα». Υπέροχα διαχρονικά μηνύματα, συγκινητικές στιγμές, προσεγμένοι διάλογοι, συναρπαστική μίξη ρεαλισμού και φαντασίας συγκροτούν ένα υποδειγματικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά που θα το διαβάζουν ξανά και ξανά, ανακαλύπτοντας κάθε φορά και κάτι διαφορετικό. Η εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη κινείται στα χρώματα της νύχτας του βόρειου ημισφαιρίου, με αφαιρετικές προσεγγίσεις στα πρόσωπα και ταυτόχρονα εξαίρετες απεικονίσεις άλλων λεπτομερειών, όπως η νύχτα, το λιμάνι, η πόλη, η θέα από τους λόφους. Εντυπωσιακό είναι το αναδιπλούμενο φύλλο με όλους τους ήρωες των παραμυθιών που εμφανίζονται στην κορύφωση της αφήγησης και δημιουργούν ένα εκπληκτικό σαλόνι ομορφιάς και χρωμάτων. Το παραμύθι θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης των παιδιών και θα τα βοηθήσει να κατανοήσουν και να αγαπήσουν τα παραμύθια όχι ως τρόπο νανουρίσματος ή για να περνάει η ώρα αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι της γαλούχησής τους και τμήμα της ψυχοσύνθεσής τους.

Βιβλίο Τελευταία ευχή 
Τίτλος πρωτοτύπου The postard killers
Συγγραφείς James Patterson, Liza Marklund
Μεταφραστής Νίκη Προδρομίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για άλλη μια συναρπαστική και γρήγορη περιπέτεια του James Patterson, ο οποίος τη συνέγραψε με τη Σουηδή Liza Marklund, διάσημη συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων με ηρωίδα τη δημοσιογράφο Άνικα Μπένγτζον. Έχουμε όλα τα κλασικά και πετυχημένα συστατικά, με ανθρωποκυνηγητό, ανατριχιαστικούς φόνους, περιγραφές της Σουηδίας και αργότερα της Δανίας και μια έξυπνη ανατροπή, χάρη στην οποία το βιβλίο με κράτησε ως το τέλος για να δω πώς θα τη χειριστούν και με ποιον τρόπο θα κλείσουν την περιπέτεια οι δύο συγγραφείς. Έμεινα αρκετά ικανοποιημένος, μιας και τα τοπόσημα ήταν προσεγμένα και προσθέτανε τον απαραίτητο ρεαλισμό, το modus operandi μού έδωσε μαθήματα ζωγραφικής (αχ, αυτός ο «Ετοιμοθάνατος δανδής» του Nils Dardel) και η πλοκή κυλούσε αβίαστα και γρήγορα.

Φλωρεντία, Αθήνα, Σάλτσμπουργκ, Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι, Βερολίνο και τώρα Στοκχόλμη. Ο Τζέικομπ Κάνον, που θέλει να αυτοκτονήσει τώρα που έχασε την κόρη του κι έχει παραδοθεί στον αλκοολισμό, εργάζεται ανεπίσημα, με μεγάλη προσοχή, για να μην μπλεχτεί στην έρευνα της εκάστοτε χώρας και απελαθεί. Η συμπεριφορά του είναι αντισυμβατική, ελαφρόμυαλη και προκλητική, δεν τον σταματάει όμως τίποτα προκειμένου να μάθει πληροφορίες που θα τον οδηγήσουν πιο γρήγορα στους δολοφόνους της κόρης του. Η στάση του απέναντι στην Ντέσι Λάρσον, τη δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ μιας μεγάλης εφημερίδας στη Στοκχόλμη που έλαβε την κάρτα των δολοφόνων, δημιουργεί στη γυναίκα απρόσμενα συναισθήματα. Στρέφεται για βοήθεια στην πρώην σύντροφό της, αστυνομική επιθεωρήτρια Γκαμπριέλα Όσκαρσον, σύντομα όμως μπλέκεται σ’ ένα συναισθηματικό κουβάρι που θα τη δυσκολέψει. Ο Κάνον καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της αστυνομικής διεύθυνσης της πόλης κι έτσι αρχίζει μια περιπέτεια γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές για όλους.

Η «Τελευταία ευχή» είναι ένα γρήγορο, ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, με τα αναμενόμενα βήματα επίλυσης, επιφανειακούς χαρακτήρες, ένα έξυπνο παιχνίδι γάτας και ποντικού και με γέμισε αγωνία, με ταξίδεψε στη Στοκχόλμη κι ασχολήθηκε με θέματα ταμπού και Τέχνης.

Βιβλίο Το αίμα της γοργόνας
Τίτλος πρωτοτύπου Le sang des sirenes
Συγγραφέας Thierry Serfaty
Μεταφραστής Γιώργος Καλαμαντής
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Σύγχρονοι Ορίζοντες
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Έξυπνο και ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Ένας επιστήμονας που πειραματίζεται επιτυχώς στην καταπολέμηση του ιού του AIDS σκοτώνεται σε τροχαίο, θύμα μιας επιστημονικής συνομωσίας. Η Ζωή όμως του δίνει το δικαίωμα να ξαναζήσει τα γεγονότα, να καταλάβει γιατί δολοφονήθηκε και κυρίως να μαντέψει ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός αλλά και ο εκτελεστής! Μπορεί να ακούγεται παρατραβηγμένο, επιστημονικής φαντασίας ή και χαζό αλλά δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά. Όλα εξηγούνται, όλα αναλύονται. Ο Χέλεμπεργκ και η εταιρεία που χρηματοδοτεί την έρευνά του πρέπει να προλάβουν την αντίπαλο εταιρεία που στέλνει συνέχεια κατασκόπους για να κλέψουν τα μυστικά τους και να αντιγράψουν τα βήματά τους προς τη σημαντικότερη ανακάλυψη της ιολογίας: την καταπολέμηση του AIDS. Χωρίς να στέκεται πολύ στην ιστορία και στην τυπολογία του ιού του AIDS, το μυθιστόρημα μας δείχνει όλα τα πρόσωπα της ζωής του επιστήμονα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Κατασκοπεία, το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού, ποιος είναι ο κατάσκοπος, ποιος κινεί τα νήματα και γιατί, κι όλα αυτά για να διαπιστώσουμε ότι ο πραγματικός ένοχος είναι πολύ κοντά στον επιστήμονα, πιο κοντά από ό,τι πιστεύει κι αυτός κι εμείς! Φυσικά δε σταματάμε εκεί. ΟΚ μαθαίνουμε τον πραγματικό δολοφόνο. Τι μένει τώρα; Να αποκαλύψουμε την πραγματική ταυτότητα του αφηγητή! Πρέπει να διαβαστεί από όσους αγαπούν την αστυνομική λογοτεχνία γιατί είναι γρήγορο, έξυπνο, ανατρεπτικό και σε συνεπαίρνει, ειδικά εκεί που λες ότι τελειώσανε όλα! Twist and turn στην κυριολεξία!

Βιβλίο Πράσινη σκόνη
Τίτλος πρωτοτύπου The midnight witness
Συγγραφέας Sara Blaedel
Μεταφραστής Σωτήρης Σουλιώτης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το πρώτο βιβλίο της δανικής σειράς μυστηρίου με πρωταγωνίστριες την αρχιφύλακα Λουίσε Ρικ και τη φίλη της, δημοσιογράφο Καμίλα Λιντ, μας συστήνεται χωρίς ανάσα! Δύο φόνοι, ένας δημοσιογράφος και μια νεαρή κοπέλα, ταράζουν την καθημερινότητα της Κοπεγχάγης. Το ενδιαφέρον κεντρίζει ο δημοσιογράφος γιατί ήταν στα ίχνη μιας σπείρας που διακινούσε την Πράσινη Σκόνη, το πιο σκληρό ναρκωτικό που γνώρισε η πρωτεύουσα της Δανίας. Ποιος τον σκότωσε; Τι αποκαλύψεις ετοιμαζόταν να κάνει; Ποιους «φωτογράφιζε» με τα άρθρα του;

Η Λουίσε αγωνίζεται να βγάλει μια άκρη και ταυτόχρονα να σώσει την ερωτική της σχέση με έναν σύντροφο που ετοιμάζεται να μετακομίσει στη Σκωτία για επαγγελματικούς λόγους. Η Καμίλα ονειρεύεται το ρεπορτάζ που θα την κάνει διάσημη και ανακατεύεται στην υπόθεση του δολοφονημένου δημοσιογράφου, βάζοντας σε κίνδυνο χωρίς να το καταλάβει και τη δική της ζωή! Ποιος έχει στήσει αυτήν τη σκοτεινή πλεκτάνη; Ποιος διακινεί ένα ναρκωτικό που όπως αποκαλύπτεται έχει πάψει να κυκλοφορεί ευρέως στην αγορά; Τι συμφέροντα κρύβονται στον τρομακτικό, απειλητικό και αδίστακτο κόσμο της νύχτας; Και με μια ωραία ανατροπή προς το τέλος του βιβλίου, οι δυο φόνοι συνδέονται! Το συνιστώ αν θέλετε να ξενυχτήσετε αγκαλιά με ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι! Και μην ξεχνάτε την ανεξάρτητη συνέχεια, το «Λέγε με πριγκίπισσα»!

Βιβλίο Λέγε με πριγκίπισσα
Τίτλος πρωτοτύπου The silent women (Call me princess)
Συγγραφέας Sara Blaedel
Μεταφραστής Λύο Καλοβυρνάς
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Επιτέλους ένα καλό αστυνομικό που δεν κοψομεσιάζεσαι να το κουβαλάς σε λεωφορεία και τρένα. 324 σελίδες, συμπυκνωμένες, μεστές, γεμάτες αγωνία και σασπένς. Βιβλίο με αρχή, μέση και τέλος και ελάχιστες παράπλευρες ιστορίες. Ένας ο δολοφόνος και αυτόν ψάχνουμε. Χωρίς υπόπτους από το γύρω περιβάλλον (έτσι νομίζει ο αναγνώστης αρχικά), χωρίς πολλές πολλές ανακρίσεις και σάλτσες. Ποιος βιάζει κοπέλες στην Κοπεγχάγη, με τις οποίες συνομιλεί πρώτα ηλεκτρονικά σε ιστοτόπους γνωριμιών; Ποια τα χαρακτηριστικά του; Ποιο το ψευδώνυμό του και σε ποιο από τα χιλιάδες σάιτ γνωριμιών δρα;

Η Λουίσε Ρικ, αστυνομικός του Εγκληματολογικού, αναλαμβάνει την υπόθεση και διεισδύει στα σκοτεινά μονοπάτια της μοναξιάς που βιώνουν τόσοι άνθρωποι στην εποχή μας και αντί “να μαζεύουν σκόνη στα μπαρ” δικτυώνονται κοινωνικά μέσω ηλεκτρονικών μορφών επικοινωνίας. Η συγγραφέας μάς δείχνει πόσοι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα σάιτ γνωριμιών είτε ως τρόπο ζωής είτε από έντονο εθισμό. Μαθαίνουμε για τις χιλιάδες διαφορετικές περιπτώσεις και χαρακτήρες που συναντά κάποιος εκεί μέσα, για τον τρόπο διασκέδασης, για το συναινετικό σεξ και ως πού φτάνει αρκεί να το θέλουν και οι δύο και πολλά άλλα. Η φίλη της Λουίσε, Καμίλα Λιντ (και τις δύο τις γνωρίσαμε ήδη στο βιβλίο «Πράσινη σκόνη» -να το εντάξω στα προς ανάγνωση βιβλία-, δημοσιογράφος στην εφημερίδα Πρωινή, αρχίζει να συναντάει κι εκείνη ανθρώπους από σάιτ γνωριμιών! Το προαίσθημα της Λουίσε χτυπά κόκκινο!

Ένα καλογραμμένο, γρήγορο αστυνομικό μυθιστόρημα για μια “γρήγορη”, μοναχική, ανθρώπινη κοινωνία!

Βιβλίο Ο Καστανάνθρωπος
Τίτλος πρωτοτύπου Kastanjemanden
Συγγραφέας Søren Sveistrup
Μεταφραστής Βαγγέλης Γιαννίσης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι πολυεπίπεδο και γεμάτο αγωνία κι απανωτές ανατροπές. Τα πρώτα βήματα της έρευνας φέρνουν στο φως επιμέρους ιστορίες που όλες μαζί συγκροτούν τον ιστό γύρω από τον οποίο επικεντρώνεται ο συγγραφέας κι είναι ενδιαφέρουσες και ρεαλιστικά δοσμένες. Παιδική κακοποίηση, κηδεμονίες και χωρία του νόμου που επιτρέπουν τις ανώνυμες καταγγελίες δείχνουν μια από τις αρκετές τρύπες του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας της Δανίας. Κι όσο πηγαίνουμε από τη μια ιδέα και υποψία στην άλλη, τόσο ο Καστανάνθρωπος γελάει με την πορεία των ερευνών.

Το πρωταγωνιστικό ντουέτο είναι εντελώς ανορθόδοξο και επιφανειακά αταίριαστο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα χημεία μεταξύ τους ενώ η διάσταση απόψεων είναι το απαραίτητο μέσον για μια πολυπρισματική αντιμετώπιση της υπόθεσης. Η Νάια Τουλίν είναι τριάντα χρονών, ζει με την κόρη της, Λε, και έχει σχέση με τον Σεμπάστιαν Βαλούρ: «Απλώς, προτιμώ να τον εκμεταλλεύομαι σεξουαλικά από το να σκοτώσω αργά τη σχέση μας» (σελ. 117). Ο Σεμπάστιαν είναι γόνος εύπορης οικογένειας δικηγόρων και διευθύνει με τον αδελφό του τη φίρμα τους. Το σεξ μαζί του είναι καταπληκτικό και η Νάια δε θέλει ρομάντσα και ηλιοβασιλέματα. Θα παραμείνουν όμως έτσι τα συναισθήματά της ή θ’ αρχίσει να καλωσορίζει και το ρομαντικό, κοινωνικό στοιχείο μιας σχέσης; Μήπως κάτι αναπάντεχο στρέψει αλλού τη ματιά της; Στην επαγγελματική της ζωή, εργάζεται εδώ και εννιά μήνες στο Τμήμα Μείζονων Εγκλημάτων, γνωστό ως Ανθρωποκτονιών: «Οι υποθέσεις ήταν γελοίες, οι τεχνολογικές προδιαγραφές ελάχιστα πιο εξελιγμένες από έναν υπολογιστή Commodore 64», γι’ αυτό θέλει απεγνωσμένα μετάθεση στην Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (NC3). Ευφυής, ξεπετάει υποθέσεις με ρυθμό που «κάνει τους πιο έμπειρους ερευνητές να μοιάζουν με χελώνες».

Στον αντίποδα έχουμε τον σαραντάρη Μαρκ Ες, αστυνομικό επιθεωρητή που έπεσε σε δυσμένεια στη Χάγη. Ατημέλητος, με κοσμοπολίτικο όμως αέρα, λιγομίλητος και μυστηριώδης, είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, που αποκαλύπτεται σταδιακά. Εκφράζεται περίεργα, σκέφτεται με τον δικό του ευρύτερα ακαταλαβίστικο τρόπο, δημιουργεί μια συμπαθητικά ιδιόρρυθμη περσόνα και του αρέσει να ταξιδεύει πολύ. Δυστυχώς, οι πραγματικοί λόγοι που προτιμά μια τέτοια διέξοδο είναι σκληροί και αφορούν τις μέρες του παρελθόντος του, από τη σκοτεινιά του οποίου τρέχει να ξεφύγει. Περιμένει πώς και πώς να γυρίσει στη Χάγη αλλά κάτι στην υπόθεση τον απορροφάει και της χαρίζει όλη του την προσοχή και την ενέργεια. Μήπως όμως βρει στην Κοπεγχάγη κάτι που δεν περίμενε;

Ο προϊστάμενος του Τμήματος Μείζονων Εγκλημάτων Νιλάντερ, σε μια περίοδο που το Υπουργείο Δικαιοσύνης ρίχνει το βάρος του στην Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, με αποτέλεσμα να γίνεται περικοπή δαπανών από τα υπόλοιπα τμήματα, έχει ανάγκη από ανθρώπινο δυναμικό αλλά ο υποδιευθυντής της Αστυνομίας του δίνει για λίγες μέρες έναν ερευνητή «που τον ξαπόστειλε η Γιούροπολ», μιας και οι σχέσεις της με τη δανέζικη αστυνομία δεν είναι και οι καλύτερες! Ο Νιλάντερ πιστεύει ακράδαντα στις δυνάμεις της Τουλίν και συμμερίζεται την άποψή της πως τεχνολογικά βρίσκονται στη Λίθινη Εποχή, γι’ αυτό τη θέλει πάση θυσία στο Τμήμα του και της τονίζει επανειλημμένα πως είναι «φρέσκια» για να μην του φύγει. Είναι φιλόδοξος, προσπαθεί να εξισορροπεί καταστάσεις και να ακολουθεί το γράμμα του νόμου, σύντομα όμως καταλαβαίνει πως η υπόθεση του Καστανάνθρωπου είναι μια ωρολογιακή βόμβα.

Η υπόθεση εξελίσσεται με τη χρήση κυρίως ενεστώτα διαρκείας που δίνει ένταση και αγωνία στην αφήγηση και που εναλλάσσεται πολλές φορές ακόμη και στην ίδια παράγραφο με αφηγηματικό ενεστώτα. Ο χειρισμός είναι υποδειγματικός, με διαρκείς ανατροπές, ανθρώπινες ιστορίες, κλιμάκωση της αγωνίας και της έντασης με μέτρο, κεντρική ιδέα σωστή και πολύπλοκη που με κράτησε ως το τέλος, ταυτότητα δράστη που δεν μπορεί να τη μαντέψει εύκολα κάποιος και συνεχή παιχνίδια μυαλού. Μου άρεσε ο ανορθόδοξος Ες που φωτίζει με τον δικό του τρόπο λογικά ερωτήματα αλλά ανακινεί καταστάσεις που πρέπει να μείνουν θαμμένες, έχουμε και τη δυσμένεια απέναντί του κι έτσι κάνει το δικό του ψαχούλεμα, σχεδόν παράλληλα με την Τουλίν. Η ιστορία μάς δείχνει τα φωτεινά και τα σκοτεινά σημεία της Κοπεγχάγης και την έντονη δυσαρέσκεια του συγγραφέα απέναντι στην παιδική κακοποίηση, καθώς και στην παραμέληση των παιδιών από τους γονείς τους αλλά και σε άλλα κακώς κείμενα της χώρας.

Ελάχιστα αρνητικά σημεία που δε μειώνουν την αξία της αγωνίας του βιβλίου είναι τα ακόλουθα: εν πρώτοις, σε κάποια σημεία η γραφή γινόταν φλύαρη και εστίαζε σε περιττές σκηνές, όπως αυτές που ακολούθησαν μετά την αποκάλυψη του ενόχου και στις οποίες, μεταξύ άλλων, ντε και καλά, έπρεπε να υπεισέλθει ένα λανθάνον ερωτικό τικ τακ ανάμεσα σε κάποιους σημαντικούς χαρακτήρες. Κατά δεύτερον δινόταν τόσο επιτηδευμένα έμφαση σε κάποιους από τους πρωταγωνιστές που φυσικά τραβούσαν την προσοχή μου, μόνο και μόνο για να φανεί πως είχαν βάλει το χεράκι τους σε παραπλήσιες ιστορίες και όχι στην καθαυτή κεντρική ιδέα της υπόθεσης. Βρέθηκα σε σημείο να πω πως «αυτός είναι, αυτός το έκανε», μόνο και μόνο για να διαπιστώσω πως έπεσα στην παγίδα του συγγραφέα. Φυσικά και δεν πρέπει να τα δίνεις όλα μασημένα στον αναγνώστη αλλά κι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο δυστυχώς κουράζει. Επιπλέον, δε θα ξεχάσω την αμφισημία της λέξης «ξεψύχησε» που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας, κόβοντας χρόνια από τη ζωή μου, μόνο και μόνο για να δω στο επόμενο κεφάλαιο μια νεκρανάσταση. Τέλος, ενώ καταγράφονται λεπτομερώς πράξεις και γεγονότα σε όλο το βιβλίο, σε τέσσερα ή παραπάνω σημεία ο συγγραφέας ξεκινάει ένα κεφάλαιο περιγράφοντας συνοπτικά τι συνέβη από το σημείο που σταμάτησε ως το σημείο που συνεχίζει την αφήγηση. Υπάρχουν δηλαδή χρονικά κενά που καταγράφονται εν τάχει για να προχωρήσει η εξέλιξη παρακάτω κι η επανάληψη αυτής της τεχνικής μου δημιούργησε απορίες, εφόσον, όπως προείπα, σε άλλα σημεία υπάρχουν εκτενέστερες αφηγήσεις.

«Ο Καστανάνθρωπος» χτυπάει εκεί που δεν το περιμένεις, κρύβεται στις σκιές, έχει φτιάξει ένα σφιχτοδεμένο δίχτυ το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξηλώσει και επιτίθεται σε ανθρώπους που κάποιο κοινό στοιχείο πρέπει να έχουν αλλά ποιο είναι αυτό; Ενδιαφέροντες χαρακτήρες, ευρηματική εξέλιξη, ένα πρωτότυπο πρωταγωνιστικό ντουέτο, ρεαλισμός στους διαλόγους και στις πράξεις των ηρώων και μια ασφυκτική πλοκή είναι μερικά από τα θετικά χαρακτηριστικά της πρώτης εμφάνισης του συγγραφέα.

Βιβλίο Ξεχασμένα κορίτσια
Τίτλος πρωτοτύπου The forgotten girls
Συγγραφέας Sara Blaedel
Μεταφραστής Ρένα Χατχούτ
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κλειδάριθμος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια συναρπαστική ιστορία με αλλεπάλληλες ανατροπές και μια κλιμακούμενη πορεία ερευνών που οδηγεί σε ένα μεγάλο, απάνθρωπο μυστικό που με συγκλόνισε! Τι ρόλο παίζει το ίδρυμα για πνευματικά ανάπηρους τροφίμους που έκλεισε αρκετά χρόνια πριν; Ποια ήταν η διευθύντριά του τότε, μια γυναίκα που παραιτήθηκε ελάχιστες ώρες πριν ο γιατρός του ιδρύματος πιστοποιήσει τον θάνατο των διδύμων την ίδια ώρα από πυρετό; Ποιος κρύβεται πίσω από τις μυστηριώδεις εξαφανίσεις γυναικών που περπατούν ή κάνουν τζόκινγκ στο δάσος μόνες τους; Είστε έτοιμοι να δείτε τι κρύβεται πίσω από την πιο νοσηρή φαντασία;

Η Λουίσε Ρικ και ο συνεργάτης της, Άικ Νόορστρεμ, σκιαγραφούνται και αποδίδονται ωραία, με κράτησε η εξέλιξη της γνωριμίας και της συνεργασίας τους. Το κλίμα στο νεοσύστατο τμήμα, που αν δε διαλευκανθεί η πρώτη κιόλας υπόθεση, κινδυνεύει με κλείσιμο, ήταν ασφυκτικό, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες της Λουίσε να διαλευκάνει την εξαφάνιση των κοριτσιών. Εν τω μεταξύ, οι ανακρίσεις περιορίζονται σε άτομα που ζουν στο Βάλσε, μέσα ή γύρω από το δάσος, άτομα που η Λουίσε έχει συναναστραφεί στο παρελθόν, άτομα που συγκροτούσαν έναν κύκλο του παρελθόντος που θέλει ν’ αφήσει πίσω της. Σα να μην της φτάναν όλα αυτά, η Λουίσε έχει την κολλητή της φίλη, Καμίλα, μια ευέξαπτη γυναίκα που επιτέλους ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Φρέδερικ, δημιουργώντας ένα σωρό προβλήματα στον μέλλοντα σύζυγο και στους γύρω της αλλά με την ιδιότητά της ως ρεπόρτερ βοηθάει στις ανακρίσεις. Τα παιδιά της Καμίλα, Μάρκους, και της Λουίσε, Γιόνας, ήταν πολύ καλοί φίλοι μέχρι που οι δρόμοι των μανάδων τους χώρισαν. Η Λουίσε έφυγε από το Βάλσε την ημέρα που βρήκε τον σύντροφό της κρεμασμένο.

Επομένως, το παρελθόν έχει πολλά και καλά κρυμμένα μυστικά και η Λουίσε πρέπει να βρει τη δύναμη να το αντιμετωπίσει, γιατί στην πορεία των ερευνών κάτι της δείχνει την αλήθεια για εκείνη τη μοιραία βραδιά. Η υπόθεση της καθυστερημένης νοητικά δίδυμης έχει σασπένς και απανωτές ανατροπές ενώ το κυρίως θέμα ως προς τον εγκλεισμό ανθρώπων με νοητικά προβλήματα σε άσυλο χωρίς τις στοιχειώδεις έστω φροντίδες και θεραπείες είναι πολύ σκληρό και επίκαιρο. Τα «Ξεχασμένα κορίτσια» είναι μια πολύ δυνατή ιστορία που μου χάρισε μια διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη ψυχολογία και η συγγραφέας έδειξε ότι διάλεξε σωστά τους χαρακτήρες της και κατάφερε να κεντρίσει το ενδιαφέρον μου για την εξέλιξη της υπόθεσης.

Βιβλίο Ο φύλακας των χαμένων υποθέσεων
Τίτλος πρωτοτύπου Kvinden i buret
Συγγραφέας Jussi Adler-Olsen
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Λιβάνης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το 2002, η Μερέτε Λίνγκαρ, αντιπρόεδρος του Κόμματος των Δημοκρατών, εξαφανίζεται μυστηριωδώς από το πλοίο που τη μετέφερε από την Κοπεγχάγη στη Γερμανία. Ο αδερφός της, με σοβαρή νοητική αναπηρία ύστερα από τροχαίο ατύχημα, κλείνεται σε ίδρυμα. Το 2007 ο επιθεωρητής Καρλ Μερκ, πραγματικό πρόβλημα στους κόλπους της Αστυνομίας λόγω των δικών του μεθόδων που ακολουθεί, παραπετιέται σε ένα καινούργιο γραφείο που δημιουργείται αποκλειστικά για ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Ο Μερκ νιώθει σχεδόν ξοφλημένος ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές που του προκάλεσε η τελευταία επίθεση εν ώρα υπηρεσίας, μια επίθεση από αγνώστους που στοίχισε τη ζωή σε έναν συνάδελφό του κι έναν άλλον τον καθήλωσε παράλυτο στο κρεβάτι. Ο Μερκ ήταν εκεί αλλά είχε λιποψυχήσει και δεν επιτέθηκε στους δράστες. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, για βοηθό του του φόρτωσαν τον Άσαντ, έναν Σύριο πολιτικό πρόσφυγα που κρύβει κι αυτός τα δικά του μυστικά αλλά με τέτοια και τόση προσοχή στη λεπτομέρεια και ένα τόσο ακονισμένο μυαλό που πολλές φορές τον κατευθύνει σωστά!

Τυχαία η πρώτη υπόθεση που αναλαμβάνουν είναι η εξαφάνιση της Μερέτε. Ο τρόπος που διαλέγει ο συγγραφέας να μας παρουσιάσει την υπόθεση και τα βήματα της κλιμάκωσης κάνουν το μυθιστόρημα αγωνιώδες, ανατρεπτικό, κάτι που δε θα το αφήνετε από τα χέρια σας! Ορφανοτροφεία, διπλοπροσωπία, ψευδείς ταυτότητες, η μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής θαλάμων αποσυμπίεσης (τώρα πτωχευμένη), μια ανάπηρη γυναίκα, ένα στημένο τροχαίο ατύχημα, ένας ιστός άριστα φτιαγμένος για να πιάσει στα δίχτυα του τον ανυποψίαστο αναγνώστη που διψά για καλά αστυνομικά μυθιστορήματα!