Βιβλίο Κάτω από μια πορτοκαλί ομπρέλα  
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Ασπασία Ξυδέα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Τελεία

Η Δέσποινα Λιαράκου έγραψε ένα συγκινητικό και τρυφερό παραμύθι για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή και χρησιμοποιεί ένα συνηθισμένο αντικείμενο για να ενώσει αναπάντεχα τους ήρωες του παραμυθιού της. Με μικρές προτάσεις και πλούσιο λεξιλόγιο ζωντανεύει μια ιστορία που μου έφερε δάκρυα στα μάτια και μου έδειξε με άριστο τρόπο την ψυχοσύνθεση ενός παιδιού που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να γίνει προσφυγόπουλο. Η συγγραφέας δεν αναφέρει ξεκάθαρα το παρελθόν του Πάολο αλλά το δημιουργεί μέσα από υπονοούμενα και μικρές νύξεις που δείχνουν έμμεσα στους μικρούς αναγνώστες τα τραγικά γεγονότα που βίωσε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί και η οικογένειά του στη νέα τους πατρίδα. «Στο σχολείο ο Πάολο δεν καταλάβαινε όλα όσα άκουγε αλλά λίγο πολύ έβγαζε νόημα». Όταν ο δάσκαλος ζητά από τα παιδιά της τάξης να διαλέξουν ένα πολύτιμο αντικείμενο για να το παρουσιάσουν την επόμενη φορά, ο ήρωας της ιστορίας δεν ξέρει τι να διαλέξει, αφού η μπάλα του δε χωρούσε στα πράγματά τους, οι κάρτες με τους ποδοσφαιριστές είχαν βραχεί και τσαλακωθεί κλπ. Αυτά είναι γνωρίσματα της περιπέτειας που βίωσε το παιδί μέχρι να βρει μια καινούργια ζωή κι έτσι οι προτάσεις αυτές αποτελούν ερεθίσματα για συζήτηση ως προς το τι μπορεί να συνέβη και γιατί υπήρξαν αυτές οι απώλειες.

Ο Πάολο λοιπόν ξαπλώνει στο κρεβάτι του σπιτιού τους, «ένα κρεβάτι για όλους και για τους γονείς του και για κείνον. Δεν τον πείραζε καθόλου αυτό γιατί ένιωθε τη ζεστασιά τους». Κι εκεί που δημιουργεί ιστορίες με τη φαντασία του βλέπει κρεμασμένη δίπλα στην πόρτα μια πορτοκαλί ομπρέλα που του θυμίζει τις όμορφες στιγμές στην πατρίδα του με τους φίλους του όταν έβρεχε. Κι επίσης: «Το πορτοκαλί ήταν για εκείνον το χρώμα της ελπίδας, σαν το γιλέκο που έσωσε τη ζωή τους». Έτσι το παιδί διαλέγει να δείξει στην τάξη του αυτό το αντικείμενο και από κείνη τη στιγμή μια σειρά από ανατροπές θα βοηθήσουν την ομπρέλα να παίξει άλλο, απρόσμενο ρόλο στη ζωή του.

Η εικονογράφηση της Ασπασίας Ξυδέα είναι γεμάτη χρώματα και όμορφα στιγμιότυπα. Οι σουρεαλιστικές απεικονίσεις των παιδιών και γενικά των μορφών με μπλε περιγράμματα και η επιλογή των μπλε μαλλιών σε όλους ταιριάζει απρόσμενα με τον άφθαστο ρεαλισμό των αντικειμένων από τη σχολική και όχι μόνο καθημερινότητα του Πάολο και των συμμαθητών του. Πρωτότυπες οπτικές γωνίες, ποικίλες γωνίες λήψης, ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες βοηθάνε τα μικρά παιδιά να νιώσουν οικεία και άνετα, μιας και η ιστορία εκτυλίσσεται κυρίως σε μια σχολική αίθουσα. Το στενόχωρο διαμέρισμα του Παόλο έχει απρόσμενο φως, η τάξη είναι γεμάτη όμορφα μηνύματα στους τοίχους και στον πίνακα («Φιλία-Καλοσύνη-Αποδοχή-Αγάπη-Ειρήνη») αλλά και κρυμμένες μαθηματικές πράξεις ενώ η καθαυτή πόλη αποτυπώνεται με απλοϊκές σχεδόν γραμμές, χωρίς λεπτομέρειες που ίσως κουράσουν.

«Κάτω από την πορτοκαλί ομπρέλα» τα παιδιά θα ζήσουν μεγάλες ανατροπές μαζί με τον ήρωα της ιστορίας, τον Πάολο, και θα καταλάβουν τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας, τι ζωή αφήνουν πίσω τους αυτοί οι άνθρωποι μα κυρίως πώς μπορούν να αγκαλιάσουν τα «ξένα» παιδιά και να γίνουν φίλοι, αφού στην ουσία τίποτα δεν τους χωρίζει. Μια υπέροχη ιστορία γεμάτη τρυφερότητα και εκπλήξεις που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την αποδοχή και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Βιβλίο Τα λαστιχένια παπούτσια
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Γιώτα Κοκκόση
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Κάθε καλοκαίρι η Εύα αγοράζει καινούργια λαστιχένια παπούτσια για τη θάλασσα. Θέλει να τρέχει στα βότσαλα χωρίς να πονάνε τα πόδια της και να περπατάει με άνεση στα βράχια. Με την παρέα της παίζουν κάθε μέρα στην παραλία, ψάχνουν για πεταλίδες, κυνηγάνε καβούρια, μαζεύουν αλάτι, βάζουν όλη τους τη φαντασία για να περνάνε καλά. Μια μέρα ένας γλάρος σουλατσάρει στην αμμουδιά και τα παιδιά τον ακολουθούν, διαπιστώνοντας κάτι συναρπαστικό!

Η Δέσποινα Λιαράκου, μέσα από παραστατικές και ρεαλιστικές περιγραφές οικείων περιστατικών (και ποιος δεν έχει κάνει δίπλα στη θάλασσα όσα ζωντανεύει με τη γραφή της) καταφέρνει να περάσει όμορφα μηνύματα γύρω από τη διαφορετικότητα, την αυτοδιάθεση και την ατομική ελευθερία. Τα παιδιά παίζουν φορώντας πλαστικά παπουτσάκια κι έτσι έχουμε μια ομοιομορφία, αν τα βγάλει όμως κάποιος θα διαπιστώσει πως ο βηματισμός του και τα ίχνη του στην άμμο ποικίλλουν. Αυτή η παρατήρηση εμπλουτίζει τα παιχνίδια των παιδιών του βιβλίου και ταυτόχρονα δίνει στους μικρούς αναγνώστες να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να ξεχωρίζουμε από το σύνολο, πιστεύοντας στον εαυτό μας και χαράζοντας το δικό μας μονοπάτι. Το τέλος είναι πολύ συγκινητικό και δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την προσωπική εξέλιξη μέσα από την επαφή με τη φύση και το αισθητηριακό παιχνίδι. Η εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση μυρίζει καλοκαίρι. Χρυσαφένια άμμος και γαλάζια θάλασσα πλημμυρίζουν τις σελίδες ενώ τα παιδιά αποτυπώνονται αδρά και με ρεαλιστικές λεπτομέρειες. Μικρές και ολοσέλιδες εικόνες αποτυπώνουν την καθημερινότητα των μικρών πρωταγωνιστών στην ακτή σαν κάδρα από εικόνες του καλοκαιριού που έχει ζήσει ο καθένας μας. Χαρά, ανεμελιά, ξενοιασιά, φως στολίζουν τη δουλειά της εικονογράφου και δημιουργούν αξέχαστα στιγμιότυπα που πυροδοτούν τη φαντασία και συμπληρώνουν ιδανικά το κείμενο.

Βιβλίο Μικρές ελληνικές ιστορίες
Συγγραφέας Γιολάντα Χατζή
Εικονογράφος Πέτρος Χριστούλιας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Γιολάντα Χατζή, σε συνεργασία με τον εικονογράφο Πέτρο Χριστούλια, κάνει ένα τολμηρό βήμα: να μιλήσει σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας για τα χρόνια της ζύμωσης της Επανάστασης του 1821. Με αγάπη και ενδιαφέρον ζωντανεύει περιστατικά που οδήγησαν σταδιακά στον ξεσηκωμό του γένους και καταγράφει πολύτιμες στιγμές γεμάτες ιδεολογία, ηρωισμό, αγάπη για την πατρίδα και την ελευθερία.

Το έβδομο βιβλίο της σειράς αφορά τη συναρπαστική ζωή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο οποίος από παιδί ορκίστηκε να εκδικηθεί τους Τούρκους για τις ταπεινώσεις που έζησε. Παρακολουθούμε λοιπόν τη ζωή του ως τη στιγμή που το έσκασε στη Ζάκυνθο για να καταταγεί στον αγγλικό στρατό κι από κει στα βουνά του Μοριά όπου μαζεύει κόσμο για τον ξεσηκωμό αλλά και στα Δερβενάκια, στη μάχη των οποίων έγινε γνωστός ήρωας. Το κείμενο είναι απλό αλλά παραστατικό, βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν τις καταβολές και την πορεία του Κολοκοτρώνη, τα εντάσσει σωστά στο κλίμα της εποχής και του τόπου ενώ το γλωσσάρι στο τέλος τα βοηθάει να κατανοήσουν καλύτερα το κείμενο. Η εικονογράφηση είναι έξυπνη, με τους περισσότερους ήρωες του παραμυθιού να έχουν τη μορφή ζώων (σκύλοι, χελώνες, κόκορες, ταύροι), κάτι που βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να απολαύσουν την ιστορία. Προσέξτε το γεγονός πως ο Δράμαλης έχει στην κουστωδία του τίγρεις και καμήλες ως ακολούθους, κάτι που δείχνει τη φροντίδα του εικονογράφου για τη λεπτομέρεια. Απρόσμενες λεπτομέρειες, ρεαλισμός, πολλά και όμορφα χρώματα ενισχύουν τη φαντασία και συμπληρώνουν ιδανικά το κείμενο.

Ομολογώ πως το λεξιλόγιο και οι πληροφορίες που δίνονται ίσως δυσκολέψουν τα παιδιά στα οποία απευθύνονται τα βιβλία, εδώ όμως είναι απαραίτητη μια ευδόκιμη συνεργασία με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς ώστε οι μικροί αναγνώστες να μην επηρεαστούν αλλά να ενσκήψουν με ενδιαφέρον και φιλομάθεια πάνω από τις άγνωστες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας που διαμόρφωσαν την πορεία της πατρίδας μας. Το γλωσσάρι μάλιστα στο τέλος των βιβλίων θα βοηθήσει εποικοδομητικά αυτήν τη συναρπαστική αναγνωστική περιπέτεια, υπερκερνώντας τυχόν προβλήματα και εμπόδια. Η μάθηση πρέπει να είναι διαρκής και να εμπλουτίζεται συνεχώς, επομένως ένα πιο πλούσιο λεξιλόγιο ή κάποιες ιδέες που δεν έχουν κατανοήσει πλήρως σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά καλό είναι να παρουσιάζονται εύληπτα και διασκεδαστικά, όπως ακριβώς προτείνει η Γιολάντα Χατζή, ώστε να τα κάνουν αναπόσπαστο κτήμα τους. «Μικρές ελληνικές ιστορίες» λοιπόν για παιδιά από 5 ετών και πάνω, κατάλληλες για να μάθουν με εύληπτο τρόπο οι μικροί αναγνώστες τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος μας. Είναι μια σειρά βιβλίων που αξίζει να εμπιστευτούν γονείς και εκπαιδευτικοί και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κατανοήσουν σωστά σημαντικές περιόδους της ελληνικής Ιστορίας.

Βιβλίο Όταν η φαντασία πάει σχολείο 
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Ρένια Μεταλληνού
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Τελεία

Το παραμύθι της Δέσποινας Λιαράκου είναι αφιερωμένο στη φαντασία! Με κεντρικό άξονα τις περιπέτειες προσαρμογής της Λίνας στο νηπιαγωγείο αρχικά και στο δημοτικό στη συνέχεια ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες πύραυλοι, ζώα, γράμματα, ρομπότ, φυτά και χιλιάδες άλλα αντικείμενα που φτιάχνουν απίθανες ιστορίες γεμάτες γέλιο, κέφι και χαρά! Το παραμύθι είναι πολυεπίπεδο και καταγράφει μέσα από ποικίλα κι ενδιαφέροντα γεγονότα τις φάσεις ζωής της ηρωίδας η οποία μεγαλώνει και ωριμάζει. Τα μικρά περιστατικά που απαρτίζουν την καθημερινότητά της, που εξιτάρουν τη φαντασία της, που οξύνον τα ερεθίσματά της κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών. Μου άρεσε πολύ ο προσεκτικός και υποδειγματικός χειρισμός της πλοκής, μιας και, όταν φτάνουμε στο δημοτικό, η έκπληξη είναι πολύ μεγάλη όταν κουμπώνουν μεταξύ τους κάποιες λεπτομέρειες που συναντήσαμε στην αρχή της ιστορίας.

Η εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού ζωντανεύει τη φαντασία της Λίνας με τον καλύτερο τρόπο! Ιπποποταμίνες που λιάζονται, ψάρια με φούστες τουτού, γράμματα που σχηματίζουν λέξεις, μολύβια που μιλούν, αφράτοι λουκουμάδες που αγκαλιάζουν τη Λίνα και τους νέους της φίλους και χιλιάδες άλλα αντικείμενα και όχι μόνο χαρίζουν ατέλειωτες στιγμές γέλιου, χαράς και ξεγνοιασιάς. Αγαπημένη μου απεικόνιση είναι φυσικά η κυρία με τα πολλά βιβλία, η οποία δίνεται σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια, με πολλά σπαστά μαλλιά, κομψά γυαλιά κι ένα γλυκό χαμόγελο!

«Όταν η φαντασία πάει σχολείο» τα παιδιά μπορούν να γνωρίσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους, να καλλιεργήσουν τις γνώσεις, τη σκέψη και την ψυχολογία τους και να περάσουν αξέχαστα μακριά από το σπίτι. Υπάρχουν τρόποι να συνεχιστεί το παιχνίδι και έξω από το αγαπημένο μας δωμάτιο ή χωρίς τους γονείς κι έτσι με τη βοήθεια της δασκάλας και των συμμαθητών να ξετυλιχτούν ιστορίες, να αποτυπωθούν ζωγραφιές και εικόνες και να ζήσουμε μια πολύ παραγωγική μέρα! Πάμε να ακολουθήσουμε λοιπόν τη Λίνα;

Βιβλίο Το σπιρτόκουτο 
Συγγραφέας Δέσποινα Λιαράκου
Εικονογράφος Γιώτα Κοκκόση
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το νέο αγαπημένο παιχνίδι της Σοφίας είναι ένα σπιρτόκουτο. Μόνο που δεν κρύβει εκεί μέσα ζωύφια ή αντικείμενα, όπως ο αδερφός της ο Άρης αλλά πράγματα, ιδέες και συναισθήματα ευχάριστα μα και δυσάρεστα. Τις σταγόνες από τη θάλασσα, τη γεύση της φράουλας, τα δάκρυά της, τη ζήλεια της, όλα τα χωράει το μαγικό αυτό σπιρτόκουτο. Μια μέρα όμως το σπιρτόκουτο έκλεισε για πάντα! Μα τι συνέβη; Γιατί και πώς σφραγίστηκε; Η Δέσποινα Λιαράκου έγραψε ένα υπέροχο αλληγορικό παραμύθι μέσα από το οποίο δείχνει με υποδειγματικό τρόπο πόσο άσχημο είναι να κρατάμε πράγματα μέσα μας και πόσο χρήσιμο είναι να μοιραζόμαστε κάθε μας συναίσθημα με φίλους και γνωστούς. Στην αρχή παρακολουθούσα τη Σοφία να γεμίζει το σπιρτόκουτό της με διάφορα χωρίς να συνειδητοποιώ πως αυτό που κάνει δεν είναι παιχνίδι κι όταν το κουτάκι δεν ξανάνοιγε προσπαθούσα κι εγώ μαζί με την ηρωίδα να καταλάβω τι συνέβη. Έτσι και στην πραγματική ζωή: κάνουμε διάφορες πράξεις χωρίς να σκεφτόμαστε το μετά κι όταν όλα αυτά συσσωρευτούν στρέφονται εναντίον μας κι αναρωτιόμαστε το γιατί. Ιδού λοιπόν η λύση, απλή και ταυτόχρονα χρήσιμη: μοιρασιά, δοτικότητα, φιλία, εξομολόγηση, αγάπη!

Η εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση είναι γεμάτη χρώματα και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες. Μου άρεσε πολύ η απεικόνιση του σπιρτόκουτου και πόσο έξυπνα τοποθετήθηκε η μικρή Σοφία μέσα σε αυτό για το εξώφυλλο του βιβλίου! Το αφαιρετικό, σχεδόν ανύπαρκτο φόντο, βοηθάει το βλέμμα των μικρών αναγνωστών να εστιάσει στη Σοφία και στον αδερφό της, στον μικρόκοσμό τους, στον χώρο και στην καθημερινότητά τους. Τα συναισθήματα που συγκεντρώνει η μικρή ηρωίδα στο σπιρτόκουτο και ο τρόπος με τον οποίο αυτά απελευθερώνονται όταν έρχεται η στιγμή αποτυπώνονται με σουρεαλιστικό, πολύχρωμο τρόπο, δημιουργώντας ένα πανέμορφο σύμπαν που θα παρασύρει μικρούς και μεγάλους στις βασικές ιδέες του παραμυθιού.

Βιβλίο Μια θέση στον ήλιο
Συγγραφέας Νίκος Αντωνίου
Εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Όλα κυλάνε όμορφα και φυσιολογικά στα σκοτεινά λαγούμια των ταρτάρων ώσπου ο Ήρα αποφασίζει να κάνει την επανάστασή του και σκάβει προς τα πάνω για να βγει στο φως και να ανακαλύψει αν υπάρχει άλλος κόσμος πέραν αυτού στον οποίο ζει. Η πράξη του αυτή θα φέρει μεγάλα προβλήματα και ανακατατάξεις. Γιατί δεν πιστεύουμε όποιον μας δείχνει κάτι διαφορετικό και μας βγάζει από τη ρουτίνα μας; Ως πού μπορούμε να φτάσουμε για να μην ταραχτεί η οικεία ισορροπία των πραγμάτων; Ο Νίκος Αντωνίου έγραψε ένα δυνατό και γεμάτο νοήματα και ιδέες παραμύθι που αποτυπώνει τον τρόπο που αντιμετωπίζει η κάθε κοινωνία σε όλες τις εποχές τον πρωτοπόρο, τον φιλομαθή, αυτόν που ξεχωρίζει από την ομάδα: τον στηλιτεύει, τον λοιδωρεί, τον φυλακίζει κι αρνείται να πιστέψει στο καινούργιο, γιατί φοβάται συνέπειες που υπάρχουν μόνο στο δικό της κεφάλι! Στο βιβλίο αυτό γνωρίζουμε κάτι παράξενα ζώα, τους ταρτάρους, που μοιάζουν με μεγάλα ποντίκια και ζουν σε λαγούμια κάτω από τη γη. Ο βασιλιάς τους και οι αξιωματούχοι του είναι ξαπλωμένοι ολημερίς περιμένοντας τα καλούδια των υπηκόων τους ενώ ο ανώτατος άρχων κάθε τόσο αναγορεύει σε «τάρταρο του μήνα» όποιον έχει φέρει το περισσότερο φαγητό.

Ο Ήρα είναι ένας ονειροπόλος τάρταρος που στοχάζεται, παρατηρεί και ψάχνεται αντί να φέρνει φαγητό. Οι σκέψεις του και οι παρατηρήσεις του από τον γύρω τους κόσμο τον πείθουν πως κάτι υπάρχει πάνω από τη γη, μιας και από κει πέφτει νερό, από κει προέρχονται και οι ρίζες που σκάβουν. Συζητά γι’ αυτό με τον σοφό του βασιλείου τους, με έναν αξιωματούχο, ακόμη και με τον βασιλιά, όλοι τους όμως τον αποπαίρνουν. Ο Ήρα λοιπόν, με παρότρυνση της Φόνης, κάνει τη δική του επανάσταση κι αρχίζει να σκάβει για να ανακαλύψει τον νέο κόσμο, κάτι που θα του φέρει μεγάλους μπελάδες. Ο Νίκος Αντωνίου αναλύει προσεκτικά και με αληθοφάνεια ποικίλα και διαφορετικά επιχειρήματα σχετικά με τις αποκαλύψεις του Ήρα που ίσως βάλουν σε κίνδυνο το κλειστό βασίλειο των τάρταρων, εξ ου και φυλακίζεται. Μια αναπάντεχη εξέλιξη όμως τον ξαναφέρνει στο φως και αυτό θα είναι η αρχή μιας σειράς από γεγονότα που θα αλλάξουν για πάντα την καθεστηκυία τάξη. Μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας του Ήρα και αγάπησα τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται. Σκιαγραφείται με ακρίβεια ο χαρακτήρας του φιλέρευνου και φιλομαθούς ατόμου που θα ξεχωρίσει από το σύνολο και θα οδηγήσει σε αλλαγές την κοινωνία, χωρίς όμως αυτό να είναι το ζητούμενο, μιας και πρωτεύει η αλήθεια και η γνώση. Τα μικρά παιδιά θα καταλάβουν με αυτήν την ιστορία πως δε χρειάζεται η τυφλή υπακοή σε νόμους και κανόνες αλλά η ανάπτυξη και η καλλιέργεια της προσωπικότητας μέσα από τα διάφορα ερεθίσματα, χωρίς να έχουμε τον φόβο πως κάνουμε κάτι κακό ή αντίθετο στην κοινωνία της οποίας είμαστε μέλος. Το τέλος είναι λυτρωτικό, συγκινητικό και τρυφερό, χαρίζει μια θέση στον ήλιο για τον καθένα από μας που θα θελήσει να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι.

Η εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη βασίζεται φυσικά στους τόνους του μαύρου και του σκούρου, μιας και η δράση εκτυλίσσεται κυρίως στα υπόγεια λαγούμια των ταρτάρων, όταν όμως ανακαλύπτουμε τον υπέροχο, φωτεινό, δροσερό απάνω κόσμο τα χρώματα χαρίζουν μιαν αισθητική πανδαισία! Προσέξτε πόσο περίπλοκα είναι τα λαγούμια και πόσο αδρά σκιαγραφημένα τα διακριτικά γνωρίσματα των αξιωματούχων ταρτάρων! Μια υπέροχη και δυνατή αλληγορία για τη διαφορετικότητα, γεμάτη ιδέες και νοήματα που θα οδηγήσουν σε πολλές ώρες συζητήσεων και ανταλλαγής απόψεων μεταξύ μικρών και μεγάλων.