Γιώργος Πολυράκης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sat, 07 Nov 2020 21:41:35 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Γιώργος Πολυράκης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Αντίστροφη διαδρομή», του Γιώργου Πολυράκη, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25af%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2586%25ce%25b7-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25bc%25ce%25ae-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 07 Nov 2020 21:40:25 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7957 Ομολογώ ότι ως προς το γράψιμο είναι καλύτερο από τα «Ηράνθεμα» και κάπως θυμίζει τον αγαπημένο μου συγγραφέα, ως προς την ιστορία όμως έχω πραγματικά εκπλαγεί! Δεν περίμενα ποτέ ότι ένας συγγραφέας «με απαιτήσεις», για αναγνωστικό κοινό «με απαιτήσεις», θα κατέφευγε στην εύκολη λύση ενός ρομάντσου για να συνεχίσει να γράφει βιβλία. Εδώ έχουμε μια χιλιοειπωμένη ιστορία χωρίς καμία πρωτοτυπία ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης, χωρίς βάθος, συναίσθημα, αίτιο και αιτιατό, χωρίς σφιχτή πλοκή και συνέχεια-συνέπεια στις πράξεις και τις δράσεις των ηρώων.

Βιβλίο Αντίστροφη διαδρομή
Συγγραφέας Γιώργος Πολυράκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ψηλός, γοητευτικός και αθλητικός τύπος, πρώην Ολυμπιονίκης και αφοσιωμένος πλέον στη βουλευτική ζωή, έχει μια σχέση τριών χρόνων με μια όμορφη κοπέλα, με την οποία θα αγαπιούνται «για πάντα». Παραμονή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ο Δημήτρης Αγγέλου γνωρίζει τον μεγαλοεπιχειρηματία Μιλτιάδη Κωνσταντίνου και την πρόστυχη κόρη του, Υβόννη. Από τη μια, τα λεφτά του επιχειρηματία και ιδιοκτήτη τηλεοπτικού καναλιού και εφημερίδων και από την άλλη το κορμί της ανάγωγης, φτηνής, λάγνας και πολλά υποσχόμενης Υβόννης αλλάζουν για πάντα τον ψυχικό του κόσμο. Παρατάει την αγαπημένη του και παντρεύεται την Υβόννη, χωρίς να ξέρει ότι η κοπέλα που αγαπούσε έχει μείνει έγκυος. Χρόνια αργότερα, ο Αγγέλου θα έρθει αντιμέτωπος με τις συνέπειες των επιλογών του.

Ειλικρινά το ξεφύλλισα χωρίς να χάσω τη συνέχεια της ιστορίας. Διάλογοι μακροσκελέστατοι, σκέψεις ακόμη πιο μακροσκελείς, υπόθεση τραβηγμένη από τα μαλλιά (δόξα τω Θεώ σε αυτές έχουν διαπρέψει άλλες συγγραφείς, δε χρειάζεται να παρασυρθεί και ο, ακόμη αγαπημένος μου, Γιώργος Πολυράκης), αλλαγές στην εξέλιξη που δεν μπορείς να τις πεις και ανατροπές κι όλα αυτά δοσμένα με ρηχό στυλ, χωρίς νοήματα, χωρίς καλολογικά στοιχεία, χωρίς τίποτα. Μόνο σε κάποια σημεία ο συγγραφέας εκφράζει την οργή του για την κατάντια της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, με την ανεργία, το φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων, τον οικονομικό έλεγχο της Τρόικας αλλά κι αυτά τα λόγια τα παραθέτει εν είδει μονολόγων από τρίτα πρόσωπα και χάνει την ευκαιρία να σοκάρει τον αναγνώστη ή έστω να τον βάλει να σκεφτεί και να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο. Υπόσχομαι να δώσω μια τελευταία ευκαιρία στον συγγραφέα με το επόμενο βιβλίο του, όταν με το καλό βγει, αλλιώς θα περιοριστώ αποκλειστικά στα πρώτα του και δε θα τον ξαναδιαβάσω. Η περίπτωσή του μου θυμίζει την κυρία Ντόρα Γιαννακοπούλου, η οποία, μετά τα πολύ καλογραμμένα «Πρόβα νυφικού» και «Μεγάλος θυμός» ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία ως προς το γράψιμο και τις ιστορίες της.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Όταν υπάρχουν άνθρωποι», του Γιώργου Πολυράκη, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd-%25cf%2585%25cf%2580%25ce%25ac%25cf%2581%25cf%2587%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bd-%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b8%25cf%2581%25cf%2589%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Thu, 29 Oct 2020 19:47:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7726 Η Ισμήνη παντρεύεται τον Αλέξανδρο Κονταξή λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος. Η θέση εργασίας του στην ΑΕΤΕ (Ανώνυμος Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρεία, νυν ΟΤΕ) τον βοηθάει να συναναστραφεί με υψηλόβαθμα στελέχη, κάποιοι από αυτούς Γερμανοί, και να ενταχθεί σε έναν κύκλο κοινωνικής επιφάνειας. Με το ξέσπασμα του πολέμου, τα πρόβατα θα γίνουν λύκοι, ο Αλέξανδρος θα μπλεχτεί σε υπόθεση κατασκοπείας και η Ισμήνη θα ζήσει δύσκολες στιγμές που θα τη φέρουν στα όριά της, ώσπου να ανατείλει ξανά ο ήλιος της ελευθερίας. Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος κάποιων προσώπων στη ζωή τους; Πόσο βαθιά στην ψυχολογία των Γερμανών έχουν διεισδύσει οι προτροπές και η κοσμοθεωρία του Αδόλφου Χίτλερ; Τι πραγματικά συνέβη στην Αθήνα, στον απλό κόσμο, εκείνες τις μαύρες μέρες της γερμανικής Κατοχής; Θα αντέξουν η Ισμήνη και ο Αλέξανδρος τις κακουχίες, τα εμπόδια και τις δυσκολίες; Σε τι περιπέτειες μπορεί να ρίξει η λαίλαπα του αίματος ένα ερωτευμένο ζευγάρι;

Βιβλίο Όταν υπάρχουν άνθρωποι
Συγγραφέας Γιώργος Πολυράκης
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Γιώργος Πολυράκης έγραψε άλλο ένα αξιόλογο ιστορικό μυθιστόρημα, γεμάτο ανθρωπιά, αισιοδοξία, ανατροπές και σφιχτοδεμένη πλοκή. Απόλαυσα την εξέλιξη της ιστορίας, λάτρεψα τις ιστορικές αναφορές, ταράχτηκα και θύμωσα σε κρίσιμες στιγμές και ανακουφίστηκα με την έκπληξη που με περιμένει ως αναγνώστη στο τέλος του βιβλίου.

Η ιστορία της κατασκοπείας όπου μπλέκεται «ποιητική αδεία» κατά τον συγγραφέα και ο Αλέξανδρος Κονταξής, είναι η περιβόητη «Αποστολή Χ», για την οποία ομολογώ ότι δεν μπόρεσα να βρω στοιχεία (δεν είχα και τον χρόνο όμως για ενδελεχέστερη μελέτη πέραν του google search). Στην Αποστολή Χ συμμετείχαν πράκτορες του Άξονα με στόχο να δολοφονήσουν τον Γεώργιο Β΄ και τον Παύλο στο Κάιρο. Η πλοκή της υπόθεσης, η κατασκοπεία και η αντικατασκοπεία και ο τρόπος που αντιμάχονται, που αγωνίζονται να μεταδώσουν πρώτοι κρίσιμες πληροφορίες, να παραπλανήσουν τους αντιπάλους, να ρίξουν δολώματα, να θολώσουν τα νερά, είναι άριστα δοσμένα, συναρπαστικά και έξυπνο τοποθετημένα. Εξελίξεις, αναποδιές, εμπόδια, μια αναπάντεχη τροπή και η κατάληξη της όλης επιχείρησης με άφησαν απόλυτα ικανοποιημένο.

Παράλληλα στην Αθήνα η Ισμήνη ζει το δικό της δράμα μακριά από τον άντρα της, υφίσταται τις γερμανικές φρικαλεότητες, γίνεται μάρτυρας της πείνας και της δυστυχίας στην κατεχόμενη Αθήνα. Ο συγγραφέας με τα δικά της μάτια δίνει γλαφυρές περιγραφές της κατάστασης που υπήρχε τότε στους δρόμους, καταγράφει μικρές ιστορίες φρίκης, συγκίνησης και οργής, αποδίδει αριστοτεχνικά μέχρι και την εκτέλεση στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Το κείμενο είναι γεμάτο ιστορικά στοιχεία που δεν κουράζουν τον αναγνώστη, ούτε καθυστερούν την πλοκή, και ο κύριος Πολυράκης μας δείχνει πως ακόμη και στις πιο φρικιαστικές στιγμές για την ανθρωπότητα, ο άνθρωπος θα είναι πάντα ή καλός ή κακός, ή δωσίλογος ή ήρωας, αρκεί κάποιος να αποβάλει τα στερεότυπα από το μυαλό του και να δει αντικειμενικά και κατάματα τα γεγονότα για να κρίνει τις πράξεις. Οι φίλοι εύκολα μετατρέπονται σε εχθρούς, οι εχθροί γίνονται πολύ δύσκολα φίλοι, όμως όλοι είναι πιόνια σε ένα παιχνίδι ανωτέρων και οι εκάστοτε καταστάσεις θα ξυπνήσουν ή τον λύκο ή το αρνί μέσα μας.

Ένα πολύ καλό ιστορικό μυθιστόρημα που το ρούφηξα ως το τέλος, αγνοώντας τις εκτεταμένες σελίδες που δίνουν χώρο στις σκέψεις των πρωταγωνιστών εις βάρος της πλοκής και τις επαναλήψεις κατά τη διάρκεια της αφήγησης (κυρίως στους διαλόγους). Η βιβλιογραφία στις τελευταίες σελίδες δείχνει ευσύνοπτα τη μελέτη που έκανε ο συγγραφέας για να αποδώσει τόσο ικανοποιητικά και όμορφα την εποχή που καλείται να περιγράψει. Ο αγαπημένος μου συγγραφέας επέστρεψε στο είδος που τον αγάπησα και στον ευρηματικό χειρισμό μιας υπόθεσης που ξέρει πολύ καλά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Τα ηράνθεμα θα ανθίσουν ξανά», του Γιώργου Πολυράκη, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b7%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b8%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25b7%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2581%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b7%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b8%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Tue, 21 Apr 2020 08:16:45 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4071 Δεν έχω λόγια! Δεν το πιστεύω! Αυτό το βιβλίο δεν είναι ο Πολυράκης που λάτρεψα, αγάπησα, κόλλησα, όχι! Ανουσίως και κατά φλύαρο τρόπο μακροσκελές, αδύναμο, αδύνατο, ξέπνοο, καμία σχέση με ό,τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα! Τον συγγραφέα τον γνώρισα καιρό πριν ξεκινήσω να γράφω τα κείμενά μου και είναι ο μόνος συγγραφέας που έχω κρατήσει τα βιβλία του σε περίοπτη θέση για να τα διαβάζω ξανά και ξανά (κι επ’ ευκαιρία να τα παρουσιάσω στους αναγνώστες). Πού είναι ο συγγραφέας που έγραψε το “Εκείνη η στιγμή”; Πού είναι ο συγγραφέας που έπλασε και μας χάρισε το μοναδικό και αξεπέραστο “Η κόρη της ανεμώνης;” Πάντως δεν είναι μέσα σε αυτό το βιβλίο κι έχω πάθει σοκ! Ο κύριος Πολυράκης δε γράφει έτσι, εκτός κι αν ήθελε να πειραματιστεί, οπότε παρακαλώ να επιστρέψει στα γνωστά μονοπάτια! 🙂

Βιβλίο Τα ηράνθεμα θα ανθίσουν ξανά
Συγγραφέας Γιώργος Πολυράκης
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

SPOILERS

Βαλένθια 1492. Οι Εβραίοι αρχίζουν να εκδιώκονται από την Ισπανία. Σχέδιο του διαβόητου Τορκεμάδα, επικεφαλής της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης. Ο Χριστόφορος Κολόμβος βρίσκει επιτέλους χρηματοδότες στο πρόσωπο των βασιλέων και ετοιμάζεται να χαράξει νέο δρόμο για τις Ινδίες. Ο Αλφόνσο, που ζει με την αδελφή του Μαρισόλ, ερωτεύεται τη Σαρίτα, την κόρη του πλούσιου άρχοντα δον Αλεχάντρο. Η Μαρισόλ έχει χάσει τον άντρα της εδώ και δέκα χρόνια αλλά η μυστηριώδης εξαφάνισή του δεν τον ανακηρύσσει και νεκρό, οπότε η Μαρισόλ βάζει σε αναμονή τη ζωή της. Η μητέρα των πρωταγωνιστών μας καταλαβαίνει τον έρωτα του Αλφόνσο και της Σαρίτα και θυμώνει. Ο Αλφόνσο κερδίζει την εμπιστοσύνη του δον Αλεχάντρο και ζει τον έρωτά του με τη Σαρίτα, η οποία έχει γίνει φίλη με τη Μαρισόλ. Μετά το θάνατο του Αλφόνσο από τέτανο, η μάνα του καταδίδει τη Σαρίτα στην Ιερά Εξέταση για κάτι αστόχαστα λόγια που την άκουσε να λέει. Η Σαρίτα βασανίζεται από την Ιερά Εξέταση ενώ η Μαρισόλ γνωρίζει τον ανιψιό του δον Αλεχάντρο, τον γοητευτικό ιερωμένο Πάμπλο και ζουν έναν έρωτα όλο εμπόδια.

Κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Όλες οι υπόλοιπες σελίδες είναι εκτεταμένες σκέψεις και συναισθήματα της Μαρισόλ και του Πάμπλο (πώς νιώθουν, γιατί δεν πρέπει να συνευρεθούν, τι να κάνουν, πώς να αντέξουν μακριά ο ένας από τον άλλον), αναλυτικά βασανιστήρια της Σαρίτα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα της Σαρίτα όταν απελευθερώθηκε λόγω έλλειψης αποδείξεων. Το βιβλίο ξεκινά με την κλασική ανατροπή του συγγραφέα, κοινός τόπος σε όλα τα μυθιστορήματά του, όπου τα βασικά πρόσωπα που δίνονται στην πλοκή του οπισθόφυλλου πεθαίνουν ή βγαίνουν από την ιστορία και η πλοκή πάει αλλού. Μετά όμως, ο έρωτας της Μαρισόλ και του Πάμπλο δε με έπεισε, τα βασανιστήρια της Σαρίτα ήταν πάρα πολλά και αναλυτικότατα, ακόμη κι αν σέβομαι τη σκέψη του συγγραφέα να εντάξει πραγματολογικά και ιστορικά στοιχεία για την αληθοφάνεια της πλοκής.

Ωραίο το κλείσιμο αλλά κι αυτό πολύ βεβιασμένο, χωρίς πνοή και δυστυχώς η μέχρι το τέλος πορεία του κειμένου και των ηρώων δε με άφησαν να ευχαριστηθώ την ολοκλήρωση της ανάγνωσης. Στενοχωρέθηκα πάρα πολύ με αυτό το βιβλίο, Έχουμε ένα εξαιρετικά πρωτότυπο θέμα για ελληνικό μυθιστόρημα αλλά οι ήρωες παραμένουν χάρτινοι, επίπεδοι και κινούνται με λάθος χειρισμό και περιγράφονται με λάθος λέξεις. Ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο βιβλίο, με την ελπίδα ο κύριος Πολυράκης να επιστρέψει στα αγαπημένα μου (μας) μονοπάτια.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%ce%b7%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b8%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0