Βιβλίο Περιπέτεια στο νησί
Τίτλος πρωτοτύπου The island of adventure
Συγγραφέας Enid Blyton
Μεταφραστής Γιάννα Μυράτ
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια σειρά από ασθένειες έκαναν τον δεκατετράχρονο Φίλιπ Μάνερινγκ να χάσει τα περισσότερα μαθήματα κι έτσι, με προτροπή των θείων του, για ν’ αναπληρώσει τον χαμένο χρόνο, περνάει τώρα το καλοκαίρι του μ’ έναν από τους δασκάλους του. Στην παρέα τους ευτυχώς προστίθεται ο συνομήλικος ορφανός Τζακ Τρεντ, που ονειρεύεται να γίνει ορνιθολόγος, με τον παπαγάλο του, την Κίκι, και τη μικρότερη αδελφή του, Λούσι-Ανν, οπότε τα πράγματα απέκτησαν περισσότερη πλάκα. Μια αναποδιά στο τέλος των μαθημάτων φέρνει τους Τρεντ στο σπίτι του νέου τους φίλου και της δωδεκάχρονης αδελφής του, Ντάινα, στο σπίτι τους στο Κράγκι Τοπς της Κορνουάλης. Έτσι ξεκινάει η θρυλική σειρά με τα τέσσερα παιδιά και τον παπαγάλο τους που για πρώτη περιπέτεια καλούνται να λύσουν τις μυστηριώδεις λάμψεις που φαίνονται στο δυσπρόσιτο και έρημο Νησί του Σκότους, να καταλάβουν τον πραγματικό ρόλο ενός μυστηριώδους φίλου που μένει απομονωμένος, να κάνουν διάφορες φάρσες στον γενικών καθηκόντων Τζο, που δεν τα συμπαθεί καθόλου κ. ά.

Συναρπαστικές αναλυτικές περιγραφές, εκτεταμένοι διάλογοι που δίνουν ζωηρότητα και ρεαλισμό στην ιστορία, ανατροπές και εκπλήξεις κι ένα μυστήριο που όλο και πυκνώνει από σελίδα σε σελίδα, κωμικοτραγικές εξελίξεις που με διασκέδασαν και ταυτόχρονα με γέμισαν αγωνία για τη συνέχεια, έμφαση σε έννοιες όπως η αγάπη προς τα ζώα, η φιλία, η έννοια του κακού μέσα από μια όσο γίνεται πιο ωραιοποιημένη εικόνα και πολλά άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αγαπημένης συγγραφέως εκατομμυρίων παιδιών είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που με κράτησαν ως το τέλος.

Πάντως, μου έκαναν εντύπωση οι σχεδόν πρωτόγονες καταστάσεις στον μισογκρεμισμένο πύργο των Τρεντ, του οποίου οι ένοικοι ζούσαν χωρίς ζεστό και κρύο νερό, χωρίς ηλεκτρικό, με πολλές δουλειές νοικοκυριού καθημερινά, με το πλύσιμο να γίνεται μια φορά την εβδομάδα και τ’ αγόρια να κοιμούνται στον ψηλό πύργο που δεν είχε παράθυρα! Πάντως στον ελεύθερο χρόνο τους ψάρευαν, κολυμπούσαν, εξερευνούσαν και στην πορεία άρχισαν να εμφανίζονται κάποια περίεργα σημάδια που θα οδηγούσαν τα παιδιά στην πρώτη τους περιπέτεια.

«Περιπέτεια στο νησί» λοιπόν και ξεκινήστε άφοβα να γνωρίσετε μια νέα παρέα μικρών ηρώων που θα σας συναρπάσει χάρη σε μια πένα που ξέρει τι ζητάνε οι μικροί αναγνώστες από 8 ετών και πάνω και το προσφέρει απλόχερα και γλαφυρά. Το γεγονός ότι εκδόθηκε το 1944 και εξακολουθεί να είναι στις πρώτες προτιμήσεις παιδιών και γονέων λέει από μόνο του πολλά!

Βιβλίο  Ο βιβλιοθηκάριος
Τίτλος πρωτοτύπου The librarian
Συγγραφέας Larry Beinhart
Μεταφραστής Γιάννα Μυράτ
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δεν έχω λόγια. Κόλλησα στην πρώτη (επαναλαμβάνω, πρώτη) σελίδα του βιβλίου τουλάχιστον τρεις φορές. Το ξεπέρασα. Μπα, λέω, ιδέα μου θα είναι, άστο να κυλήσει. Δεν μπορεί να είναι ΤΟΣΟ κακογραμμένο! Μετά την τρίτη σελίδα άρχισα να αναρωτιέμαι αν είναι κακογραμμένο ή κακομεταφρασμένο. Ε, μετά το “σύγκρουση ενδιαφερόντων” (conflict of interest = σύγκρουση συμφερόντων) βεβαιώθηκα. Το βιβλίο δεν ξέρω αν αξίζει ή όχι, αν σε κρατάει σαν πλοκή, το παράτησα. Εξαιτίας της μετάφρασης ή / και της επιμέλειας. Ειλικρινά με το ζόρι κρατήθηκα να μην ουρλιάξω, ειδικά όταν διαπίστωσα ότι διάβαζα Καστανιώτη!!!!!Μα είναι δυνατόν η μετάφραση να είναι στην κυριολεξία κατά λέξη; Χωρίς να προσαρμοστεί στη δική μας σύνταξη, ροή, γραμματική; Δεν είναι δυνατόν η μετάφραση να γίνεται λέξη προς λέξη από καμία γλώσσα προς καμία γλώσσα, πάντα υπάρχουν προσαρμογές, ακόμη και τροποποιήσεις όπου δει. Έχω διαβάσει θριλεράκια και Γκρίσαμ και Φορσάιθ κλπ. πουθενά τέτοιο χάλι, ναι, κοφτές και γρήγορες φράσεις, ναι, αγωνία, ναι, ανατροπές αλλά πουθενά δε στάθηκε εμπόδιο η γλώσσα. Διαβάστε:

“Δεν θα ήθελε να είναι τόσο έτοιμος εκεί έξω στη δουλειά, θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε σύγκρουση ενδιαφερόντων ή, όταν θα είναι παρκαρισμένος και θα περιμένει βαριεστημένα, κοιτάζοντας πάνω από τον ώμο του Σπινέλι όσο εκείνος θα έλεγχε τις κόρες του” (σελ. 110). [περιμένετε την κύρια πρόταση που ακολουθεί μετά τον διαζευκτικό σύνδεσμο “ή”; Ναι, κι εγώ]

“Ήθελα να γυρίσω πίσω, εκεί που ανήκω. Στη γαλήνη της βιβλιοθήκης, περιτριγυρισμένος από βιβλία, από στοχασμούς, επιφωνήματα έκπληξης, που, ανεξάρτητα από το πόσο εμπαθείς μπορεί να είναι, θα περιμένουν ήσυχα μια εμπεριστατωμένη απόκριση και ανεξάρτητα του πόσο ισχυρογνώμονες ή προκατειλημμένοι, θα περιμένουν ήσυχα μια έρευνα, έως ότου επιβεβαιωθούν ή ανατραπούν” (σελ. 118). [ποιοι καλέ; τα επιφωνήματα έκπληξης είναι ισχυρογνώμονες και εμπαθείς; και γιατί να περιμένουν απόκριση και μάλιστα εμπεριστατωμένη, ρώτησαν κάτι;]

“Ο Σκοτ είχε μιλήσει, με τον καλοδουλεμένο του αυθορμητισμό, με σοβαρότητα και βαρυσήμαντα, αλλά εν συντομία, για τους κινδύνους και τη φρίκη του πολέμου και είχε εξηγήσει, εν συντομία και με σαφήνεια, για ποιο λόγο έπρεπε να γίνει και μετά είχε πει, μ’ αυτήν την αισιόδοξη, αποφασιστική φωνή ήρωα του σινεμά αλά Τζων Γουέιν μέχρι Ρόναλντ Ρέιγκαν: Ας επελάσουμε” (σελ. 148). [όχι, πείτε μου όντως δεν πάει κάτι καλά στη μετάφραση-επιμέλεια, έτσι δεν είναι; γιατί δεν μπορώ να δεχτώ ότι το αγγλικό κείμενο είναι τόσο άτεχνο!!]

“-Και αν δεν έχουμε νέα για το τι σχεδιάζουν είναι επειδή είναι κάποιο σκοτεινό μυστικό, τόσο σκοτεινό που μονάχα ελάχιστοι μπορούν να το γνωρίζουν. Γι’ αυτό δεν έχουμε ακούσει και γι’ αυτό σε ανησυχεί η σιωπή”. Έγνεψε, σχεδόν ανεπαίσθητα και, σχεδόν ανεπαίσθητα, άστραψε μπροστά της ο γερο-μοναχός μέσα στον παραγωγό του τηλεοπτικού ριάλιτι, μυστικά ικανοποιημένος από το νεαρό τριζόνι” (σελ. 162) [Εγώ πάω για βρούβες].