Γαβριηλίδης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 01 Feb 2021 21:41:10 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Γαβριηλίδης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Το τραγούδι του κούκου», του Δημήτρη Γιατρέλλη, εκδ. Γαβριηλίδη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25b4%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/#respond Thu, 07 Jan 2021 15:42:34 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10224 Ευκολοδιάβαστο και σχετικά καλό. Πυκνό γράψιμο, αλληλουχία γεγονότων, κάποια σημεία δείχνουν ότι ο συγγραφέας τώρα ξεκινάει να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο χώρο της λογοτεχνίας αλλά το σύνολο είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλό. Τολμώ να το χαρακτηρίσω και πρωτότυπο, γιατί έχουμε έναν γόνο πλούσιας οικογένειας που τελειώνει από φαντάρος και ετοιμάζει να κάνει την προσωπική του επανάσταση, μη μετέχοντας στην οικογενειακή επιχείρηση, πρώτα όμως θα πάει μια βόλτα ως τη Μυτιλήνη για διακοπές (εδώ πολλές «τουριστικές» αναφορές για τη Μυτιλήνη, οκ ο συγγραφέας είναι από κει, το\’ πιασα).

Βιβλίο Το τραγούδι του κούκου
Συγγραφέας Δημήτρης Γιατρέλλης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Και πέφτει θύμα απαγωγής. Εδώ είναι η ανατροπή. Πώς περνά τις μέρες του, τι γίνεται με τους απαγωγείς του, ποιοι είναι στο κόλπο κλπ. κλπ. Ευτυχώς (δυστυχώς για τον ήρωα) έχουμε και στην εξέλιξη της απαγωγής ανατροπές! Επίσης, κιτρίνισα όταν διάβασα ότι ο συγγραφέας προτείνει το βιβλίο «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη». Γενικά δεν είμαι υπέρ του να διαφημίζεις βιβλία μέσα στο βιβλίο σου (είτε από θαυμασμό, είτε από υστεροβουλία ή δεν ξέρω τι άλλο) οπότε αυτή η κίνηση δε μου άρεσε (αν και το «Αντιός, Σεχραζάντ» που επίσης προτείνει ο συγγραφέας το βρήκα και θα το διαβάσω). Τέλος, περιττές για μένα οι παραπομπές στο τέλος του βιβλίου ως προς τα μουσικά κομμάτια που ακούει ή χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της υπόθεσης του βιβλίου, απλώς με αποσπούσαν από την πλοκή.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Παλιά, πολύ παλιά», του Πέτρου Μάρκαρη, εκδ. Γαβριηλίδη (Κώστας Χαρίτος #5) https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25cf%258d-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 05 Dec 2020 20:00:39 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8947 Ένας άλλος τίτλος του μυθιστορήματος του Πέτρου Μάρκαρη θα μπορούσε να είναι Ο αστυνόμος Χαρίτος στην Πόλη. Ο Χαρίτος και η Αδριανή αποφασίζουν να εγκαταλείψουν για λίγο την Αθήνα και να πάνε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Θαυμάζουν τα αξιοθέατα και την πολίτικη κουζίνα αλλά, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με τον αστυνόμο Χαρίτο, η χαρά του δε διαρκεί πολύ. Μια ηλικιωμένη γυναίκα από τον Πόντο, που ζει στη Δράμα, επιστρέφει μετά από χρόνια στα πάτρια εδάφη και αρχίζει να σκοτώνει. Ο Χαρίτος πρέπει να προλάβει τον επόμενο φόνο της, αλλά και να καταφέρει να συνεργαστεί με έναν Τούρκο αστυνομικό, τον Μουράτ, με τον οποίο τους «συνδέει» μια αμοιβαία καχυποψία. Η Κωνσταντινούπολη του Πέτρου Μάρκαρη μέσα από τα μάτια του αστυνόμου Χαρίτου. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα γεμάτο πικρία, σαρκασμό και νοσταλγία. Για πρώτη φορά ο Χαρίτος μακριά από την Αθήνα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Παλιά, πολύ παλιά
Συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η αλήθεια είναι ότι μου έλειψε το στιλ του Μάρκαρη. Αστυνομικό με χιούμορ και κοινωνικές παρατηρήσεις που υποβόσκουν. Το θέμα του βιβλίου αρκετά πρωτότυπο. Μια ηλικιωμένη που κόβει βόλτες στην Πόλη και κλείνει παλιούς λογαριασμούς. Με αυτό το βιβλίο ένιωσα σα να με ξεναγούσε στα τουριστικά και στα απόκεντρα σημεία της Πόλης, στην ησυχία και στον κόσμο, στη φθήνια και στην ακρίβεια. Χωρίς να πατρονάρει, να αποκλείει ή να διδάσκει, περνά τα μηνύματά του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για το χαρακτήρα των γειτόνων, για πραγματικές εικόνες των Σεπτεμβριανών και του 1964… Ο αστυνόμος Χαρίτος είναι τρισδιάστατος, αυθεντικός, γνήσιος. Μου αρέσει πάρα πολύ σα χαρακτήρας. Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες στιγμές, με πραγματικές εικόνες ζωής. Σκηνές που είχα ζήσει κι εγώ στην Τουρκία το καλοκαίρι του 2008 και του 2009 ως προς τη φιλοξενία και την εξυπηρέτηση των Τούρκων. Υπάρχουν αλήθειες, δεν υπάρχει μισαλλοδοξία ή ρατσισμός κι είναι ένα αρκετά ευχάριστο μυθιστόρημα με λυτρωτικό και συγκινητικό τέλος. Θέλει να πει πολλά και δεν κουράζει στιγμή.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Offshore», του Πέτρου Μάρκαρη, εκδ. Γαβριηλίδη (Κώστας Χαρίτος #10) https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=offshore-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/#respond Fri, 30 Oct 2020 17:31:46 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7763 Έξι χρόνια πέρασαν από την κρίση που χαντάκωσε την πορεία της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό και γενικότερο γίγνεσθαι. Τα δύσκολα πέρασαν. Αρχίζουν να εμφανίζονται λεφτά από παντού ενώ εταιρείες αρχίζουν να επενδύουν στην Ελλάδα. Από το «λεφτά υπάρχουν» φτάσαμε στο «Από πού είναι τα λεφτά;» Ο αστυνόμος Χαρίτος αντιμετωπίζει το γεγονός με περίσκεψη ενώ η γυναίκα του, Αδριανή, μέχρι και ευχαριστήριο τάμα κάνει και δεν το ψάχνει περαιτέρω. Μια σειρά δολοφονιών που θυμίζουν εκτέλεση για ξεκαθάρισμα λογαριασμών βάζουν το μυαλό του αγαπημένου αστυνόμου ξανά σε τροχιά. Είναι δυνατόν τις δολοφονίες αυτές να τις κάνουν οι αλλοδαποί ένοχοι που εμφανίζονται τόσο βολικά και ομολογούν πολύ σύντομα μετά τη διάπραξη του εγκλήματος; Γιατί ξαφνικά άρχισαν να έρχονται Έλληνες εφοπλιστές να επενδύσουν στην Ελλάδα από τη στιγμή που η νέα κυβέρνηση δεν έχει αναγγείλει κάτι ευνοϊκό ή έστω διαφορετικό γι’ αυτούς; Πόσα εμπόδια θα φέρει στην έρευνα του Χαρίτου ο νέος υποδιευθυντής της αστυνομίας; Πόσο μαύρο είναι το χρήμα που ξεπλένεται μετά την κρίση και από πού πηγάζει;

Βιβλίο Offshore
Συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στη νέα περιπέτεια που έγραψε ο κύριος Μάρκαρης έχουμε τη γνωστή, αγαπημένη στρωτή αφήγηση του συγγραφέα, με πολλές εκπλήξεις και ανατροπές και φυσικά πολλές διαδρομές στην πολύβουη πόλη που αγαπάμε να μισούμε, την Αθήνα. Στο μυθιστόρημα εμφανίζονται οικεία πρόσωπα του επαγγελματικού και οικογενειακού περιβάλλοντος του Χαρίτου που έχω δει και σε προηγούμενα βιβλία και υπάρχει μια ανάγλυφη ατμόσφαιρα της οικονομικής ευμάρειας στην Ελλάδα. Η διεισδυτική ματιά του κυρίου Μάρκαρη είναι και πάλι εδώ, να τέμνει την κοινωνία του 21ου αιώνα, να θέτει καίρια ερωτήματα (ειδικά το μεταναστευτικό και η εγκληματικότητα από αλλοδαπούς αναφέρεται ουσιαστικά), να δημιουργεί υποψίες και σασπένς και με αφορμή του πεπαλαιωμένου αλλά όχι ξεπερασμένου λεξικού του Δημητράκου να συγκρίνεται υποδόρια το τότε και το τώρα από γλωσσικής και εννοιολογικής άποψης.

Η ένστασή μου επικεντρώνεται στο εξής: δεν υπάρχει λύση του μύθου, εκτός κι αν είναι υπό σκέψη να δοθεί συνέχεια στο μυθιστόρημα. Δηλαδή, οι σελίδες γεμίζουν πτώματα και αίμα, ο Χαρίτος κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρει τον ένοχο ή τους ενόχους των μυστηριωδών δολοφονιών, να βγάλει μια άκρη με το κουβάρι της υπόθεσης παρά τις δυσκολίες και κάποια στιγμή που πραγματικά ενοχλεί, μετά από μια σοβαρή και σημαντική συζήτηση καταλαβαίνει τις πραγματικές διαστάσεις και αυτό ήταν. Μου φάνηκε ημιτελές. Τέλος, η ατμόσφαιρα, οι ανατροπές, η ροή της αφήγησης, οι κοινωνικοί προβληματισμοί που αναπτύσσονται με παρέσυραν και αγνόησα τα τυπογραφικά λάθη που υπάρχουν στο κείμενο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/offshore-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Η κοιλιά της πέτρας», της Μάνιας Διαμαντή, εκδ. Γαβριηλίδη https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ae/#respond Sat, 29 Aug 2020 12:48:56 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6522 Ο Ζώης ζει με τις αδελφές του, Γεωργία και Φωτεινή, μια ήρεμη και μονότονη ζωή στην Πάρο. Η Εύα ζει με τις θείες της, Φιφή και Ερμιόνη, στην Κυψέλη, την πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, και ένα καλοκαίρι που κάνει διακοπές και δουλειά σε αυτό το νησί γνωρίζει τον Ζώη. Παντρεύονται και μένουν στην Αθήνα με όνειρο να μετακομίσουν στο Λίβερπουλ για μια καλύτερη ζωή. Ο Βιτάλι, ταλαντούχος χορευτής από τη Σοβιετική Ένωση, γιος πολιτικού πρόσφυγα, βρίσκει ευκαιρία να ταξιδέψει στην Αθήνα και συγκρούεται πολιτισμικά με τον εαυτό του, συγκρίνοντας τις διαφορές και τις αλλαγές μεταξύ των δυο χωρών (η υπόθεση εκτυλίσσεται τη δεκαετία του 1980 κυρίως). Σύντομα, ο Βιτάλι θα γνωρίσει το ζευγάρι, θα δεθούν με έναν διαφορετικό τρόπο και η συγγραφέας κινεί αυτό το τρίγωνο πότε σε ρυθμούς πόλκας και ταραντέλας, πότε ροκ και μπλουζ.

Βιβλίο Η κοιλιά της πέτρας
Συγγραφέας Μάνια Διαμαντή
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το πρώτο μυθιστόρημα της κυρίας Διαμαντή με άφησε ικανοποιημένο. Υπέροχο λεξιλόγιο, όμορφη, στρωτή αφήγηση, με ένα ξεκάθαρο προσωπικό ύφος, διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Πρωτότυπη δομή κεφαλαίων, όμορφοι χαρακτήρες, αληθοφανέστατοι και πειστικοί. Ίσως η εξέλιξη της ιστορίας να φανεί αναμενόμενη στους αναγνώστες και ίσως και να είναι, δεν παύει όμως να είναι δοσμένη με διαφορετικό τρόπο, με προσωπικό ύφος και υπέροχο λεξιλόγιο. Απόλαυσα κάθε λέξη, παρασύρθηκα στις εικόνες της Αθήνας και της Πάρου, συγκινήθηκα με τον τρόπο που οι άνθρωποι αλλάζουν στην πορεία του χρόνου και κυρίως σοκαρίστηκα με τον τρόπο που μας διαφεντεύει η μοίρα.

Το τέλος δε μου άρεσε. Έκανε έναν ωραίο κύκλο συγκριτικά με την αρχή του μυθιστορήματος, όμως τελειώνοντας τη σελίδα 183 γύρισα αμέσως στην επόμενη για να δω απλώς ότι το μυθιστόρημα είχε τελειώσει! Προσωπικά δε μου αρέσει το φινάλε να είναι ασαφές, θα ήθελα να παίρνει ο συγγραφέας την τύχη των ηρώων του στα χέρια του και να τους φτάνει ως το τέλος με τις αντίστοιχες επιπτώσεις και συνέπειες. Σε καμία περίπτωση όμως αυτή η επιλογή της κυρίας Διαμαντή δε με απογοήτευσε, ούτε μείωσε στα μάτια μου τη δυνατότητά της να γράφει στρωτά, ελληνικά, ανθρώπινα μυθιστορήματα. Περιμένω με χαρά ένα ακόμη πιο δυνατό δεύτερο βιβλίο!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ae/feed/ 0 «Μικρό λευκό κοχύλι», της Κατερίνας Χλωροκώστα, εκδ. Γαβριηλίδη https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%bf%cf%87%cf%8d%ce%bb%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%87%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%2581%25cf%258c-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2585%25ce%25ba%25cf%258c-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2587%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b9-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b1-%25cf%2587%25ce%25bb%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25ba%25cf%258e%25cf%2583 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%bf%cf%87%cf%8d%ce%bb%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%87%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83/#respond Mon, 13 Jan 2020 20:31:37 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=2531 Αυτό το βιβλίο ήταν δώρο καρδιάς και κατέληξε δώρο ψυχής. Λευκό και εύθραυστο σαν την ψυχή της φίλης που μου το χάρισε. Την ευχαριστώ βαθύτατα και την ευγνωμονώ όχι γιατί μου σύστησε ένα εξαίρετο βιβλίο αλλά γιατί σκέφτηκε να γίνω κι εγώ κοινωνός του περιεχομένου του. Να ραγίσω σαν το άσπρο κοχυλάκι που δεν πήρε η αφηγήτρια από την κόρη της τη στιγμή που έπρεπε και τώρα μένει να κοιτάει την ασπρόμαυρη, ακίνητη, παγωμένη φωτογραφική αποτύπωση της στιγμής. Γιατί η κόρη της αφηγήτριας βρέθηκε στα 17 της νεκρή και έγκυος δίπλα σε μια λίμνη. Την ώρα που τα όνειρα μάζευαν τις βαλίτσες τους και την εγκατέλειπαν, που η ελπίδα τής χάιδευε αφηρημένη τα μαλλιά και ο Θεός φορούσε μαύρα.

Βιβλίο Μικρό λευκό κοχύλι
Συγγραφέας Κατερίνα Χλωροκώστα
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γαβριηλίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αυτό το κείμενο το γράφω με βουρκωμένα μάτια, γιατί ακόμη αντηχούν μέσα μου οι εκκλήσεις της αφηγήτριας για μια δεύτερη ευκαιρία, να ξαναβρεί τον εαυτό της και να χτίσει από την αρχή τη σχέση της με την κόρη της, που σαν άλλος Ίκαρος έκανε την αντίστροφη διαδρομή, την αμετάκλητη προς τα πάνω. Δεν είναι μια κραυγή βοήθειας αλλά μια παράκληση. Οικοδόμημα είναι οι σχέσεις, που το χτίζεις λιθαράκι λιθαράκι, αν δεν του δώσεις όμως τις πιο γερές βάσεις θα πέσει, όσο καλά χτισμένο κι αν είναι. Και η αφηγήτρια δεν έδωσε τις σωστές βάσεις, αντιθέτως, μπούκωνε την κόρη της με μίσος, υστερικές κραυγές, οδηγίες και εντολές. Ήταν απέναντί της, όχι δίπλα της, την έψεγε αντί να την επαινεί, της υπεδείκνυε αντί να της συστήνει. Παγιδευμένη στην ίδια της τη ζωή, στον ίδιο της, απεριποίητο εαυτό.

Αλήθεια, ποιος φταίει από την οικογένεια; Ο σιωπηλός πατέρας, που αύξαινε τις ώρες εργασίας για να μη βλέπει την απομάκρυνση της συζύγου του αλλά και για να μπορούν να τα βγάζουν πέρα οικονομικά; Η μάνα που έχει φορτωθεί όλες τις ενοχές του κόσμου για τα λάθη που έχει κάνει και για το μίσος που πότισε την κόρη της; Η γιαγιά, που κανάκευε την εγγονή και της έκανε όλα τα χατήρια, δίχως να χάνει ευκαιρία να εκθέτει και να προσβάλλει τη μάνα μπροστά στο παιδί; Τα μεγαλύτερα αδέρφια που ποτέ δε φάνηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του κειμένου, παρά μόνο όταν ήταν ήδη αργά, και πάλι απλώς για να βοηθήσουν με τις τυπικές κινήσεις της αναζήτησης; Και στο κάτω κάτω έχει νόημα να κατηγορείς και να σκορπάς ευθύνες εκ των υστέρων;

Ένα συγκλονιστικό διαμαντάκι 120 σελίδων μικρού μεγέθους που ξεκινάει απλά, λιτά, για να σε παρασύρει σε έναν κυκεώνα σκέψεων και συναισθημάτων, να αρχίσει η αφηγήτρια να ξιφουλκεί κατά του εαυτού της και με απίστευτη ένταση και καθαρότητα να απογυμνώνεται σταδιακά όλος ο ψυχικός της κόσμος και να αποδομείται η οικογένειά της. Αφήγηση-κόλαφος σε πρώτο ενικό, που εναλλάσσεται με την πρωτοπρόσωπη αφήγηση της κόρης. Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι, που δεν έρχονται πλέον σε επαφή, που βάζουν εφήμερες δικαιολογίες όπως ο εγωισμός και η έλλειψη κατανόησης στη μέση, για να μην ξαναβρεθούν ποτέ παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Τα συναισθήματα της μάνας και οι ακραίες πράξεις της κόρης, η ανατροπή για το τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα που η κόρη βρέθηκε νεκρή, λέξεις-μαχαίρια, προτάσεις-τσεκούρια σε ένα κρεοπωλείο οικογενειακής «ευτυχίας».

Αυτό το βιβλίο το συνιστώ σε όσους είναι και σε όσους θέλουν να γίνουν γονείς. Οι πρώτες σελίδες, όπου καταθέτει η αφηγήτρια την ψυχή της και εκφράζει με υπέροχα, αληθινά, τρυφερά, λυρικά λόγια τη μητρότητα, τις αγωνίες, τη χαρά, την ευκαιρία να κάνεις ένα πλάσμα ευτυχισμένο, όχι αντίγραφό σου αλλά ευτυχισμένο και ασφαλές, είναι αναντικατάστατα και ουσιώδη. Εκφράζει και διατυπώνει όλες τις φοβίες, το άγχος και τις ανασφάλειες που πάντα θα έχει ένας γονιός. Και στη συνέχεια η τραγική περίπτωση της Στέλλας, που όλοι θα παραδεχτούμε κρυφά μέσα μας ότι «αυτά δε θα γίνουν ποτέ σε μας» αλλά, δε θέλω να σας τρομάξω, ίσως γίνουν και σε σας, κάτι που απεύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, να τονίζουν με τον πιο τραγικό τρόπο ότι πρέπει να ζεις το τώρα, τη στιγμή, να μπαίνεις εσύ στον μικρόκοσμο του παιδιού σου, απεκδυόμενος εγωισμούς, κοντόφθαλμη οπτική και μίσος, να δέχεσαι με χαρά τα τραταμέντα του κι ας είναι αυτά φόβος και ανασφάλεια, είσαι συ εκεί, να συμπληρώσεις τη συνταγή που θα σε κεράσει, να βάψετε μαζί τον τοίχο του δωματίου της δικής του ζωής και μην ξεχάσετε να βάλετε και την πόρτα της επικοινωνίας, ε!

Θέλω να γράψω τόσα κι άλλα τόσα, θέλω να βγάλω κι εγώ από μέσα μου τις ευχαριστίες μου προς τη συγγραφέα για το σοκ που μου χάρισε, όμως κινδυνεύω να καταντήσω λάλος και ανούσιος, οπότε σταματώ εδώ και τονίζω, με όση ένταση μπορεί να διαπεράσει ο γραπτός λόγος μια άψυχη οθόνη, να αγοράσετε αυτό το βιβλίο και να βυθιστείτε στις σελίδες του, χαϊδεύοντας ταυτόχρονα αυτήν τη ρυθμική ανασούλα που θα κοιμάται στα πόδια σας. Μη διστάσετε να βουρκώσετε από χαρά για την ευλογία αυτή.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Αντί να έρθω εγώ, ερχόσουν εσύ. Κι αυτό, κλεισμένη ακόμη στον θυμωμένο μπερδεμένο κόσμο μου δεν το είδα, γιατί αυτή τη γυναίκα που έψαχνες την έψαχνα κι εγώ. Έχασα την ευκαιρία να σε κερδίσω. Να με αλλάξω, να σε σώσω. Να σώσω εμάς»
(σελ. 57).

«Είχα προσπαθήσει λάθος. Μα είχα προσπαθήσει σκληρά!»
(σελ. 116)

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%bf%cf%87%cf%8d%ce%bb%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%87%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83/feed/ 0