Βιβλίο Στη μέση του Πουθενά
Συγγραφέας Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα
Εικονογράφος Μαρία Μανουρά
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στην ΞΕΝΗΑ-στόπια οι κάτοικοι ζουν ξένοιαστα και αρμονικά γιατί έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τρεις βασικές δεξιότητες αυτοπροστασίας: Ξεφεύγω-ΕΝΗμερώνω-Αποφεύγω. Αυτή η σειρά παραμυθιών βασίζεται στην ανάγκη εφοδιασμού των παιδιών με γνώσεις και δεξιότητες για να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν διάφορες καταστάσεις κινδύνου, να υιοθετούν συμπεριφορές προστασίας και να ενημερώνουν ενήλικες που εμπιστεύονται. Στο πρώτο βιβλίο της σειράς «Στη μέση του Πουθενά», η μικρή πρωταγωνίστρια διασχίζει το δάσος για να βρει τον φίλο της τον Αρκούδο, με παρέα τον Ζαχαρία, ένα παιδί που δεν κάνουν συχνά παρέα αλλά τη διασκεδάζει. Στον δρόμο θα συναντήσουν φίλους και αγνώστους, θα δεχτούν δώρα, θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν με ευγένεια και διπλωματία και γενικώς θα αντιμετωπίσουν κάθε πρόβλημα που βιώνει ένα παιδί που θα χαθεί. Μέσα από κωμικοτραγικά περιστατικά οι μικροί αναγνώστες θα καταλάβουν και θα μάθουν πώς να συμπεριφέρονται όταν βρεθούν στη μέση του πουθενά και δεν ξέρουν προς τα πού να πάνε, σε ποιους να απευθυνθούν, πώς να ζητήσουν βοήθεια. Η έξυπνη ηρωίδα, ο ελαφρόμυαλος φίλος της και τελικά ο Αρκούδος που τα βρίσκει τρομαγμένα μες στη νύχτα θα δώσουν αφορμή για πολλές συζητήσεις μεταξύ γονιών και παιδιών ως προς την ασφάλειά τους. Επίσης, το ποίημα της σελίδας 29 και οι εκπαιδευτικές οδηγίες στο τέλος του βιβλίου είναι η αφορμή για πολλά ερεθίσματα διαλόγου και συμπεριφοράς. Η εικονογράφηση της Μαρίας Μανουρά, με το γλυκό και τρυφερό βλέμμα που αποτυπώνει σε όλα της τα έργα, είναι γεμάτη χρώματα και ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες. Το δάσος δίνεται με ποικίλες λεπτομέρειες και άφθονα λουλούδια και δέντρα, δημιουργώντας το ιδανικό σκηνικό αποπροσανατολισμού ως το αισιόδοξο τέλος.

Βιβλίο Μια κόκκινη μύτη, ένα βιολί κι ένα όνειρο
Συγγραφέας Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου
Εικονογράφος  Francesca Cosanti
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Ζήσης θέλει να γίνει αστείατρος, να σκορπάει το γέλιο και τη χαρά και να σώζει τους Μικρούς Ήρωες από τα Μαύρα Βέλη. Στο πλάι του έχει γιατρούς και νοσοκόμες, γονείς και φίλους, όλοι τους άξιοι υπερ-ήρωες. Η Γιώτα Αλεξάνδρου γράφει ένα συγκινητικό, ανθρώπινο παραμύθι με πάρα πολλά κρυμμένα νοήματα που αφήνουν άπλετο χώρο στους γονείς για να τα επεξεργαστούν με τα παιδιά τους. Το σουρεαλιστικό, σχεδόν αφαιρετικό κείμενο που αποτυπώνει την αχαλίνωτη φαντασία και ταυτόχρονα το ενδιαφέρον, την αγάπη και τον σεβασμό της συγγραφέως και προς τους αναγνώστες αλλά και προς τους Μικρούς Ήρωες επιτρέπει στον γονιό να προχωρήσει την ιστορία μέχρι το σημείο ή με τέτοιο τρόπο που το παιδί να μη φοβηθεί. Είναι κατανοητό ποιοι είναι οι Μικροί Ήρωες και τα Μαύρα Βέλη, οπότε σύντομα τα παιδιά μαθαίνουν πώς να σταθούν στο πλάι των φίλων τους που είναι άρρωστοι ή πώς να αντιμετωπίσουν με δύναμη, αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση το δύσκολο μονοπάτι της δικής τους ζωής. Χάζευα για ώρες τις πολύχρωμες, λεπτομερείς εικόνες της Francesca Cosanti, διάβαζα ξανά και ξανά το κείμενο και πότε γελούσε πότε δάκρυζα. Η εικονογράφος βάδισε στο ίδιο μονοπάτι σεβασμού και αγάπης με τη συγγραφέα και δεν είναι καθόλου φειδωλή στην αποτύπωση της ιστορίας: γιατρός με μάσκα και κόκκινη μύτη παίζει βιολί, παιδιά γελάνε με τα καμώματά του ή όταν αιωρείται σε μια ιπτάμενη κούνια, τούρτες γενεθλίων εναλλάσσονται με μια φυσιολογική κόπωση από την όλη περιπέτεια, όμως το χαμόγελο και η χαρά δε λείπουν ούτε στιγμή ενώ το φόντο είναι αυστηρά λευκό, φωτεινό και αισιόδοξο. Απολαύστε την αποτύπωση του χρόνου στις σελίδες 24-25 και δακρύστε ελεύθερα: «Κύριε Χρόνε, να γίνουμε φίλοι; Έλα να παίξουμε ως την άκρη του λευκού δάσους. Κάθε μέρα και μια νέα περιπέτεια. Ζήση, τι θα ζήσουμε σήμερα»; Μα τι όμορφο, γλυκό, τρυφερό και ειλικρινές παραμύθι και με πόσο σεβασμό ασχολείται με την περιπέτεια υγείας ενός παιδιού!

Βιβλίο Η χελώνα και ο λαγός αλλιώς…
Συγγραφέας Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα
Εικονογράφος Ζωή Χωριατέλλη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία είναι πολύ διασκεδαστική και διαδραματίζεται σ’ ένα δάσος γεμάτο από πουλιά, θηλαστικά και έντομα. Έτσι η συγγραφέας έχει τη δυνατότητα να βάλει πολλά πρόσωπα που να μιλάνε στη χελώνα και τον λαγό και να σχολιάζουν τα γεγονότα. Οι ομιλίες είναι κυρίως σε μορφή ποιημάτων με ομοιοκαταληξίες ενώ η αφήγηση γίνεται σε πεζό λόγο. Η κεντρική ιδέα είναι εξαιρετική και αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα άμιλλας που έχω διαβάσει ως τώρα. Μου άρεσε πολύ η σκέψη της χελώνας αλλά και ο τρόπος που το αποκάλυψε στο τέλος του βιβλίου, κάνοντας τον λαγό να της «βγάλει το καπέλο»! Η εικονογράφηση της κυρίας Ζωής Χωριατέλλη είναι χαριτωμένη, ζωηρή και ποικιλόχρωμη. Τα ζώα αναπαριστώνται απόλυτα ρεαλιστικά και με γλυκές, ανθρώπινες εκφράσεις. Μου άρεσε πολύ η οπτική που χρησιμοποιεί η καλλιτέχνις, μιας και οι εικόνες αποτυπώνονται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, χαρίζοντας έτσι μια ποικιλία από γωνίες απεικόνισης.

«Η χελώνα και ο λαγός αλλιώς…» είναι μια όμορφη, πρωτότυπη ιστορία που δίνει έμφαση στην αξία της προσωπικής ικανότητας και αυτοβελτίωσης και τονίζει πως πρέπει να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να μη σταματάμε να προοδεύουμε καθ΄οιανδήποτε μορφή, κυρίως για δικό μας καλό. Το κείμενο ζωντανεύει με μουσική και τραγούδι μέσω του QR Code που υπάρχει μες στο βιβλίο ενώ στο τέλος υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που θα βοηθήσουν να αναπτυχθεί μια όμορφη και ενδιαφέρουσα συζήτηση του παιδιού με έναν μεγαλύτερο.

Βιβλίο Η ΧΑμένη ΧΑρά της Θυμιώς
Συγγραφέας Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα
Εικονογράφος Μαιρηλία Φωτιάδου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια υπέροχη ιστορία, γραμμένη εναλλάξ σε ποιητικό και πεζό ρυθμό, που δείχνει με διασκεδαστικό και ρεαλιστικό τρόπο τις συνέπειες από τον συσσωρευμένο θυμό, τις επιπτώσεις του στην υγεία ενώ ταυτόχρονα συστήνει με εύληπτο τρόπο μεθόδους θεραπείας! Η ιστορία είναι πολύπλευρη, πολύ χιουμοριστική και ταυτόχρονα διδακτική. Ίσως το μοτίβο των παιδιών και του γέλιου τους να θυμίσει τον «Εγωιστή γίγαντα» του Όσκαρ Ουάιλντ όμως η κυρία Γιαγκάζογλου-Παπούδα έχει πολλά περισσότερα να μας πει.

Η Θυμιώ είναι μια γυναίκα που έχει κλειστεί στον εαυτό της, συμπεριφορά απότοκη του εκφοβισμού και της κοροϊδίας στα μικράτα της αλλά η κακία, το μίσος, ο εγωισμός στη ζωή της είναι χαρακτηριστικά που άφησε η ίδια να κατοικοεδρεύσουν μέσα της. Η συγγραφέας δείχνει με σωστό τρόπο πόσα μειονεκτήματα έχει η κακεντρέχεια και το πείσμα στη ζωή όλων μας. Επιπλέον, χάρηκα που δεν τόνισε ότι ο έρωτας είναι η λύση για όλα, μιας και Δεν είναι λύση. Ναι, η Θυμιώ ερωτεύτηκε, συνέβη όμως ένα άλλο περιστατικό που τη βοήθησε να καταλάβει πόσο κακό κάνει στη ζωή της η μνησικακία αυτή. Οι διάλογοι, ο ρεαλισμός των σκηνών και η εξέλιξη της πλοκής είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του παραμυθιού. Επομένως, η «Χαμένη χαρά…» είναι μια πολυεπίπεδη ιστορία, με ευρηματικές ανατροπές, σωστές λύσεις και ευχάριστο τέλος. Σας ανέφερα τη λεξιπλασία του κειμένου (αγαπημένο γλυκό της Θυμιώς είναι  το τιραμισώ!!!!);

Η εικονογράφηση της Μαιρηλίας Φωτιάδου είναι ζωηρότατη, ρεαλιστική και με πάμπολλες λεπτομέρειες που δε φαίνονται με την πρώτη ματιά. Χρώματα, προοπτική, διαστάσεις, εκφράσεις, φόντο είναι εξαιρετικά δοσμένα και φροντισμένα. Πιστεύω πως πρόκειται για ένα αρμονικό πάντρεμα που θα ταξιδέψει τα μικρά παιδιά, θα τους δείξει πόσο όμορφη είναι η χαρά στη ζωή μας και πόσο άδικα είναι η λύπη και ο θυμός. Μια τρυφερή ιστορία που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Βιβλίο Οδός Αλκυόνης
Συγγραφέας Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα
Εικονογράφος Μαιρηλία Φωτιάδου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Βούλα Γιαγκάζογλου-Παπούδα έγραψε ένα τρυφερό παιδικό μυθιστόρημα για αναγνώστες από 8 ετών και πάνω όπου μέσα από μια τρυφερή φιλία περνάει με υπέροχο και διδακτικό τρόπο πολλά μηνύματα γύρω από τη διαφορετικότητα, την αγάπη, τη φιλία, την εμπιστοσύνη και τον αλτρουισμό. Το κείμενο είναι γεμάτο από παρομοιώσεις, μεταφορές και άλλα καλολογικά στοιχεία, έχει πλούσιο λεξιλόγιο και μια ανατρεπτική πλοκή που θα συναρπάσει τα παιδιά. Μέσα από στιγμές αγάπης αλλά και αμηχανίας ο Στρατής καταλαβαίνει σταδιακά πώς να φερθεί απέναντι στη φίλη του, πώς να την υποστηρίξει και πώς να γίνει τα δικά της μάτια. Με τη συμπεριφορά των δύο πλασμάτων κατάλαβα πως οι λέξεις δεν έχουν καμία σημασία ούτε μπορούν να πληγώσουν κάποιον, οι πράξεις μετράνε περισσότερο. Το ρήμα «βλέπω» μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς ντροπές, μιας και ένας τυφλός έχει την ικανότητα να «βλέπει» με τα μάτια της ψυχής ή μέσα από όμορφες περιγραφές. Μάλιστα ο Στρατής προθυμοποιείται να ζήσει μια διαδρομή που ξέρει με τα μάτια του κλειστά κι έτσι οι μικροί αναγνώστες καταλαβαίνουν απτά και εύκολα τις δυσκολίες ενός τέτοιου προβλήματος. Συγκινήθηκα πολύ με τον τρόπο που εξελίχθηκε η φιλία αυτών των δύο χαρακτήρων και μου άρεσαν τα γεγονότα που επέλεξε η συγγραφέας να βιώσουν ώστε να ατσαλωθούν και να προχωρήσουν στη ζωή τους ένα βήμα παρακάτω. Ο Στρατής και η Αντιγόνη είναι το πρότυπο της φιλίας που μπορεί να επηρεάσει θετικά όσους διαλέξουν αυτό το βιβλίο.

Η εικονογράφηση της Μαιρηλίας Φωτιάδου είναι γεμάτη φωτεινά χρώματα και συναρπαστικές γωνίες και προοπτικές. Εκτός από τα παλ χρώματα του ουράνιου τόξου και της άνοιξης (ακόμη και η μπόρα αποτυπώθηκε με έναν τόνο πιο σκούρο και όχι εντελώς σκοτεινή), υπάρχουν οι πιστές αναπαραστάσεις των λουλουδιών και γενικότερα του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν η Αντιγόνη και ο Στρατής. Λόγω μεγέθους και ρόλου στην ιστορία η αλκυόνη έχει μεγαλύτερο βάρος στις σελίδες και η πλαστικότητα των κινήσεών της, οι εκφράσεις της, το πέταγμά της αποδίδονται με έμπειρο χέρι, κάνοντάς με να νιώσω πως το πουλί στην κυριολεξία πετάει ανάμεσα στις σελίδες.

Το κείμενο συμπληρώνεται με εγκυκλοπαιδικά στοιχεία για τον μύθο της Αντιγόνης, εικονίδιο QR Code για να σκαναριστεί και ν’ ακούσουν τα παιδιά την αφήγηση του βιβλίου καθώς και με οδηγίες για καλύτερη ανάγνωση της ιστορίας από μικρούς και μεγάλους.