Βιβλίο Ο πίνακας της Φλάνδρας
Τίτλος πρωτοτύπου La tabla de Flandes
Συγγραφέας Arturo Perez-Reverte
Μεταφραστής Βερίνα Χωρεάνθη
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σκάκι, ζωγραφική, ευρωπαϊκή ιστορία. Και το αποτέλεσμα σχεδόν μηδενικό. Έχουμε μια διπολική ιστορία: του παρελθόντος (SPOILER, ο ζωγράφος με τον πίνακά του, τις εκφράσεις και τα πρόσωπα που χρησιμοποίησε ουσιαστικά «κάρφωσε» τη Βεατρίκη της Βουργουνδίας ως ηθικό αυτουργό της δολοφονίας του Ροζέ ντε Αρράς, που εδώ παίζει σκάκι με τον ερωτικό αντίζηλό του δούκα του Ουστεμβούργου και σύζυγο της Βεατρίκης). Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Πάμε στο πιο δύσκολο;

Όσο ψάχνει η Χούλια το μυστικό του πίνακα, στην έρευνά της τη βοηθάει ο Θέσαρ, ηλικιωμένος αντικέρ, που τη μεγάλωσε από μικρό παιδί και φυσικά ποτέ δεν ανταποκρίθηκε στα μύχια ερωτικά της καλέσματα, πρώτον, γιατί την ξέρει από παιδί και δεύτερον γιατί είναι ομοφυλόφιλος. Η Χούλια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί επιθυμεί ακόμη τον Θέσαρ και πώς αυτό την έχει μπλοκάρει σεξουαλικά και αισθηματικά με άλλους άντρες αφού το πόρισμα είναι τελεσίδικο. Τέλος πάντων. Αρχίζει μια σειρά φόνων και η Χούλια φαντάζεται ότι κάποιος δε θέλει να αποκαλυφθεί το μυστικό του πίνακα που θα αλλάξει την ευρωπαϊκή ιστορία (καλά, μην αγχώνεστε, για μια προσάρτηση του βασιλείου της Βουργουνδίας στην Αυστροουγγαρία πρόκειται). Και ο Θέσαρ τη βοηθάει με έναν γνωστό σκακιστή να αναπαραστήσουν την παρτίδα σκακιού που ζωγράφισε ο καλλιτέχνης, μήπως σε αυτό βρίσκεται η απάντηση και η ταυτότητα του δολοφόνου.

Λοιπόν, για να μη φάτε το χρόνο σας άδικα, το βιβλίο έχει κάποιες καλές στιγμές, έχει κάποια καλά στοιχεία αλλά από ένα σημείο και μετά λες και βάζει επίτηδες τους ήρωές του να σκέφτονται ώρες ατελείωτες και να χαζεύουν επίσης ώρες ατελείωτες τον πίνακα για να μείνει στάσιμη η πλοκή. Ειδικά στο τελευταίο κεφάλαιο που ο σκακιστής και η Χούλια ανακαλύπτουν τον δολοφόνο και τα σκοτεινά του κίνητρα και τον επισκέπτονται στο σπίτι του και έχουμε εκτενέστατη περιγραφή ενός χώρου που ήδη γνωρίζουμε (ουπς, μου ξέφυγε) αναφωνείς: έλεος! Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι καπνίζουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ όλοι τους και επιδεικτικότατα! Πάμε πάλι: έλεος! ΟΚ, καλή η παρτίδα, πολλοί σκακιστικοί όροι (ούτε που ασχολήθηκα με τις παρτίδες, απλώς τις διάβαζα). Πρόχειρο, κακοφτιαγμένο, επιφανειακό και ρηχό. Dan Brown και πάλι Dan Brown! Α, έχει γίνει και ταινία «Θανάσιμη κίνηση» (1994).

Βιβλίο Η γλώσσα της καρδιάς
Τίτλος πρωτοτύπου Mother tongue
Συγγραφέας Demetria Martinez
Μεταφραστής Βερίνα Χωρεάνθη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Φυτράκης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα από τα ωραιότερα τρυφερά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει. Έρωτας μεταξύ Μεξικάνας και πρόσφυγα του Ελ Σαλβαδόρ στις ΗΠΑ. Χωρίς πλοκή ιδιαίτερη, χωρίς ευθύγραμμη ροή, με αφηγήσεις της Μαίρης-Μαρίας, του πρόσφυγα, της φίλης τους και του γιου τους. Πώς γνωρίστηκαν, τι αισθάνθηκαν, πώς δόθηκαν ο ένας στις αγκαλιές του άλλου. Πώς αγαπήθηκαν, τι σημαίνει έρωτας και συναίσθημα για τον καθένα, τι αγώνα είχε η Μαρία να φέρει τον πρόσφυγα στην πραγματικότητα, να σταματήσει να φοβάται και να αγχώνεται και να πονάει και να θυμάται τα φριχτά βασανιστήρια (τη δεκαετία του 1980 ξέσπασε εμφύλιος στο Ελ Σαλβαδόρ). Καρπός τους ο γιος τους, άλλος αγώνας να πει την αλήθεια στο παιδί της, πώς θα το μεγαλώσει σωστά, πώς θα το φέρει σε επαφή με την κουλτούρα της χώρας του πατέρα του. Ψυχικά τραύματα, έρωτας σφοδρός και πεισμωμένος να αντιπαρέλθει κάθε εμπόδιο στο διάβα του. Και η λύτρωση, χρόνια μετά, να γνωρίσει η Μαρία το Ελ Σαλβαδόρ μεζί με τον γιο της. Ψυχολογικό, τρυφερό, γνήσια ρομαντικό, χωρίς να καταντά μελό. Απλά πολύ ωραίο κείμενο!