Βιβλίο Η σιωπή του λύκου
Τίτλος πρωτοτύπου Lone wolf
Συγγραφέας Jodie Picoult
Μεταφραστής Βασιλική Κνήτου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Λιουκ Γουόρεν λατρεύει τους λύκους τόσο πολύ που αποφασίζει να εγκαταλείψει την οικογένειά του και να προσπαθήσει να γίνει μέλος μιας αγέλης λύκων στον Καναδά. Όλη του η ζωή ήταν συνδεδεμένη με τους λύκους, μελέτησε για τους λύκους, ανέθρεψε λύκους, μεγάλωσε με λύκους. Δυόμιση χρόνια μετά εγκαταλείπει την αγέλη γιατί φτάνει ακριβώς στο σημείο όπου ή θα φύγει ή θα μείνει για πάντα κοντά στα ζώα. Όμως δύσκολα απεκδύεται το ένστικτο του λύκου κι η συμπεριφορά του αγγίζει τα όρια του παραλόγου, όσο κι αν προσπαθεί να ενταχθεί ξανά φυσιολογικά μεταξύ των ανθρώπων. Η Τζόρτζι ζητά διαζύγιο. Μετά ο γιος τους, Έντουαρντ, τους αποκαλύπτει ότι είναι ομοφυλόφιλος και το σκάει στην Μπανγκόκ. Η κόρη τους, Κάρα, αρχικά ζει με τη μητέρα της κι όταν αυτή γνωρίζει και παντρεύεται τον δικηγόρο Τζο Ναγκ, με τον οποίο αποκτούν δίδυμα, η Κάρα επιστρέφει στον πατέρα της. Έξι χρόνια μετά αρχίζει το βιβλίο.

Την ιστορία μάς την αφηγούνται εναλλάξ τα πρόσωπα της οικογένειας. Με τους φόβους τους, τις τύψεις τους, τις ενοχές τους, τα άγχη τους, τον εγωισμό τους. Έξι χρόνια μετά, ο διάσημος Λιουκ, που έχει γράψει βιβλίο για τη ζωή του με τους λύκους κι έχει γίνει σημαντική προσωπικότητα στο χώρο της επιστήμης και της τηλεόρασης, τρακάρει με την κόρη του και πέφτει σε κώμα. Τώρα τι κάνουμε; Ευθανασία ή τον κρατάμε στη ζωή; Ο Έντουαρντ επιστρέφει από την Μπανγκόκ, η Κάρα νιώθει ενοχές γιατί αν δεν ερχόταν ο πατέρας της να την πάρει από εκείνο το «απαίσιο πάρτυ» θα ήταν τώρα ζωντανός, η Τζο αγωνίζεται να κρατήσει ισορροπία ανάμεσα στα παιδιά της και στην οικογένεια με τον Τζο, τα αδέρφια αλληλοσπαράζονται, εκτοξεύοντας κατηγορίες ο ένας στον άλλον κι ευθύνες για τη διάλυση της οικογένειας, μπλέκουν και τα δικαστήρια, χαμός!

Καλογραμμένο, ανατρεπτικό, ανθρώπινο και ρεαλιστικότατο. Το μυθιστόρημα δίνει πολλές πληροφορίες για τη διαβίωση των λύκων και θέτει καίρια ηθικά διλήμματα ως προς το ζήτημα της ευθανασίας. Η συγγραφέας χειρίζεται πολύ καλά το υλικό της και κινεί αριστοτεχνικά τους χαρακτήρες της ως τα όριά τους. Δεν περίμενα ποτέ ότι αδέρφια θα έφταναν στα δικαστήρια για ζήτημα ευθανασίας, χωρίς κανέναν ουσιαστικά να παίρνει την ευθύνη για το ποιος φταίει που ήρθαν έτσι τα πράγματα (λες κι αυτό έχει σημασία σε αυτήν την κατάσταση) αλλά και οι δύο είναι πρόθυμοι να παλέψουν για την κηδεμονία του πατέρα τους (η μεν θέλει να τον κρατήσει στη ζωή, ο δε θέλει να πάψει να τυραννιέται ο πατέρας τους), Φυσικά υπάρχει μια μέγιστη ανατροπή για εκείνη τη νύχτα που αποκάλυψε ο Έντουαρντ στον πατέρα του για τις ερωτικές του προτιμήσεις κατά παρότρυνση της μητέρας του κι από τότε το έσκασε από το σπίτι. Μια ανατροπή που αλλάζει τις ισορροπίες, βάζει τα πράγματα στη θέση τους και η ψυχολογία των ηρώων κομματιάζεται.

Ομολογώ ότι δεν ήξερα σχεδόν τίποτα για τους λύκους και με χαρά ανακάλυψα πόσους μύθους κατέρριψε η συγγραφέας γι’ αυτό το πανέξυπνο είδος ζώου. Οι λέξεις σε χτυπάνε κατά πρόσωπο και σίγουρα θα σκεφτείτε πόσο κατώτερη τελικά είναι η ανθρώπινη φυλή από πολλά «υποδεέστερα» και «μη νοήμονα» τετράποδα ζώα, που δεν ξεγελάνε ποτέ τα άλλα ζώα της αγέλης τους, δεν τα κοροϊδεύουν ποτέ, δεν τα εξαπατάνε, έχουν όλα την ιεραρχία τους μέσα στην αγέλη (ακόμη και στο φαΐ, στο ποιος τρώει ποια κομμάτια του θηράματος), συγκεντρώνουν δηλαδή πολλά χαρακτηριστικά που αρκούν να τραβήξουν την προσοχή κάποιου που έχει απογοητευτεί από το ανθρώπινο γένος και την υποκρισία που το χαρακτηρίζει σε πολλές περιπτώσεις.

Το βιβλίο θα σας κρατήσει μέχρι την τελευταία σελίδα και θα σας κάνει να αναρωτιέστε για πολύ καιρό μετά το τέλος του τι θα κάνατε εσείς στη θέση των παιδιών. Επιπλέον, το γεγονός ότι ο Λιουκ παρεμβάλλεται ανάμεσα στα κεφάλαια περιγράφοντας τα δικά του συναισθήματα από τον κόσμο των λύκων και τις δικές του απόψεις, ο αναγνώστης νιώθει ότι πίσω από τις γραμμές είναι σα να διαβάζει για την οικογένεια του Λιουκ και πόσο ταυτίζονται με «ειρωνικό» τρόπο οι καταστάσεις κινδύνου και πρόκλησης, οπότε μας δείχνει πόσο διαφορετικά αντιδρούν οι νοήμονες και οι «λιγότερο» νοήμονες οργανισμοί!

Δείτε εδώ βιογραφικά στοιχεία για τον άνθρωπο που ενέπνευσε τη συγγραφέα (wolf_researcher).

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Η ελπίδα και η πραγματικότητα είναι ποσά αντιστρόφως ανάλογα μέσα σ\’ ένα νοσοκομείο…Η αμφιβολία απλώνεται σαν μπογιά. Απ’ τη στιγμή που θα ποτίσει το ύφασμα που έχεις υφάνει χρησιμοποιώντας το νήμα της ελπίδας, ποτέ πια δε θα μπορέσεις ν’ απαλλαγείς απ’ το λεκέ» (σελ. 99).

«Μπορείς να φύγεις εννιά χιλιάδες μίλια μακριά από κάποιον. Μπορείς να πάρεις όρκο πως δε θα ξαναπείς τ\’ όνομά του. Μπορείς να τον αφαιρέσεις χειρουργικά απ’ τη ζωή σου. Και πάλι να σε στοιχειώνει» (σελ. 248).

«Πίστευα πως δε θα μπορούσα ν’ αγαπήσω άλλο μωρό όσο αγαπούσα εκείνο που ήδη είχα…Μόλις όμως σε πήρα στα χέρια μου πρώτη φορά συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Ήταν λες και η καρδιά μου ξεδιπλώθηκε άξαφνα. Σα να υπήρχε εκείνο το κρυφό κομμάτι της που μέχρι τότε ούτε κι εγώ η ίδια δεν ήξερα πως υπήρχε κι εκεί χωρούσατε και οι δυο» (σελ. 328).

«Σας έχει τύχει ποτέ να κολυμπάτε το καλοκαίρι…κι ένα σύννεφο να κρύψει τον ήλιο; Τότε, για λίγες έστω στιγμές, νιώθεις να παγώνεις μέσα στο νερό και σκέφτεσαι να βγεις και να σκουπιστείς. Τότε όμως έξαφνα ο ήλιος επιστρέφει, ζεσταίνεσαι ξανά κι όταν αργότερα λες στους άλλους πόσο ωραία πέρασες στη θάλασσα, δε σου περνάει καν απ’ τον νου ν’ αναφέρεις εκείνα τα σύννεφα…Έτσι είναι η ζωή με τον πατέρα μου» (σελ. 349).

«Τα παλιά σημάδια ζωγραφίζουν μέσα μας ένα χάρτη θησαυρού για να ξαναβρίσκεις τον πόνο που έχεις θάψει πολύ βαθιά» (σελ. 414).

«Αναρωτιέμαι τελικά μήπως αυτό που κάνει τις οικογένειες οικογένειες δεν είναι το να γίνονται πάντα όλα τέλεια, αλλά το να μπορείς να δίνεις μια δεύτερη ευκαιρία σ\’ εκείνους που αγαπάς και που κάνουν λάθη» (σελ. 434).

«Όλες οι πράξεις ενός λύκου έχουν κάποιο πρακτικό, απλό κίνητρο. Οι λύκοι δεν κρατάνε μούτρα, δε λένε ένα πράγμα εννοώντας κάτι άλλο, δεν πετάνε υπονοούμενα. Οι λύκοι παλεύουν για δύο λόγους: για την οικογένειά τους και για την περιοχή τους. Οι άνθρωποι κινούνται συχνά από εγωισμό -στον κόσμο των λύκων δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοιες διαθέσεις κι αν τις έχεις θα στις κόψουν διά της βίας. Για το λύκο το θέμα είναι η κατανόηση, η γνώση, ο σεβασμός -χαρίσματα που πολλοί άνθρωποι στερούνται, όπως στερούνται και της ικανότητας να κατανοούν τον φυσικό κόσμο» (σελ. 462).

«Εγώ πάντα πίστευα ό,τι κι αν μου έλεγε ο αδερφός μου, επειδή ήταν μεγαλύτερος και φανταζόμουν πως ήξερε περισσότερα για τον κόσμο. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως τελικά, το να είσαι μεγάλος δε σημαίνει πως είσαι και ατρόμητος. Σημαίνει απλώς ότι φοβάσαι διαφορετικά πράγματα» (σελ. 482).

Βιβλίο Η σκιά του ανέμου
Τίτλος πρωτοτύπου La sombra del viento
Συγγραφέας Carlos Ruiz Zafon
Μεταφραστής Βασιλική Κνήτου
Κατηγορία Περιπέτεια / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα αστυνομικό βιβλίο; Ένα ερωτικό βιβλίο; Ένα βιβλιολογικό βιβλίο; Μάλλον όλα αυτά μαζί. Δεν έχει αστυνόμους και ανακριτές (αστυνομικό), δεν έχει σαχλαμάρες και γλυκανάλατα λόγια (ερωτικό), δεν μένει πολύ πάνω στο βιβλίο (βιβλιολογικό). Έχει όμως κακούς, έχει αδικίες, έχει απίστευτες ανατροπές και μια γλώσσα κι ένα στιλ που σε ταξιδεύουν με μαγικό τρόπο στη Βαρκελώνη πριν τον Εμφύλιο και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Μπαίνουμε κι εμείς στα τραμ και στα τελεφερίκ της πόλης, γευόμαστε τη βρωμιά αλλά και την ομορφιά των στενοσόκακων, ψάχνουμε εναγωνίως γι’αυτό το Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων. Αλήθεια πώς μπορεί ένα (φαινομενικά τυχαίο) βιβλίο να σου αλλάξει τη ζωή, τη σκέψη, τις προτεραιότητες; Ο Carlos Ruiz Zafon έχει την απάντηση και μάλιστα υποβλητική. Ξεκινάμε με την ιστορία του Ντανιέλ που βρίσκει το βιβλίο. Και αρχίζουμε να ψάχνουμε τον συγγραφέα του. Είναι στο Παρίσι; Είναι στη Χιλή; Γράφει ακόμη; Γιατί τα αντίτυπα των βιβλίων του είναι πια τόσο σπάνια; Ποιος και γιατί τα καίει; Γιατί ο κακός επιθεωρητής Χαβιέ κυνηγάει τον Ντανιέλ; Ποιο μυστικό κρύβεται στη ζωή του άγνωστου συγγραφέα;

Πετραδάκι πετραδάκι, ψηφίδα ψηφίδα ξεδιπλώνεται μια απίστευτη ιστορία έρωτα και εκδίκησης που σχεδόν καρμικά αγγίζει και τη ζωή του Ντανιέλ. Ο Χουλιάν Καράξ, γιος καπελά της Βαρκελώνης, βλέπει τη ζωή του να αλλάζει όταν ένας πλούσιος της πόλης τον διαλέγει για να φοιτήσει στο αριστοκρατικό σχολείο. Εκεί κάνει φίλους και εχθρούς. Η αδερφή του κολλητού του είναι ο πρώτος του έρωτας και υποκύπτει στο κάλεσμα των ενστίκτων, προκαλώντας το φθόνο του εχθρού του και σοκ στους γονείς του. Γιατί αυτή η σχέση δεν έπρεπε να ξεκινήσει. Κι αμέσως μια χιονοστιβάδα αλλαγών, ανατροπών και ανελέητου κυνηγητού αλλάζει τα πάντα στη ζωή του συγγραφέα που το σκάει στο εξωτερικό. Και φτάνουμε στον Ντάνιελ που μπλέκεται στην ιστορία και διαπιστώνουμε ότι ο κακός τώρα κυνηγάει αυτόν, ο καλός κυνηγάει τον κακό για να σώσει τον Ντάνιελ. Τι να πρωτοπώ χωρίς να χαλάσω τη μαγεία του βιβλίου. Γαϊτανάκι χαρακτήρων, αισθήματα που χορεύουν στη σκιά του ανέμου κι ο Ντάνιελ το πρόσωπο-κλειδί για να δοθεί ένα τέλος και να αναπαυθούν οι ψυχές των νεκρών και να ολοκληρωθούν οι έρωτες του σήμερα. Χίλια μπράβο στον συγγραφέα που με τις εναλλαγές των αφηγήσεων (σημεία-κλειδιά δίνονται από τους πρωταγωνιστές που τα έζησαν είτε σαν εξομολόγηση είτε σαν γράμμα) και με τα κοσμητικά επίθετα σε ταξιδεύει στις σκέψεις του και στην πόλη του, στους ήρωές τους και τις μπερδεμένες ζωές τους, όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Κάθε λίγο και λιγάκι ανοίγεις το στόμα και λες «θα διαβάσω κι άλλο».

Βιβλίο Λόγια δηλητήριο
Τίτλος πρωτοτύπου Paraules emmetzimades
Συγγραφέας Maite Carranza
Μεταφραστής Βασιλική Κνήτου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Εφηβικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα «Λόγια δηλητήριο» είναι ένα ανατρεπτικό και κλειστοφοβικό θρίλερ απαιτήσεων που θα το συνιστούσα για αναγνώστες από 18 ετών και πάνω. Αν δεν ανήκε στην εφηβική σειρά των εκδόσεων Κέδρος θα το συνιστούσα εξαρχής για ψαγμένους και αυστηρούς φίλους της αστυνομικής λογοτεχνίας, χωρίς όμως να είναι απλά αστυνομικό, μιας και οι σχέσεις που διέπουν τα μέλη της οικογένειας της Μπάρμπαρα και τις κοινωνικές της επαφές δείχνουν άριστη γνώση της ανθρώπινης κοινωνίας και ψυχολογίας. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο ως προς την Μπάρμπαρα και σε τρίτο πρόσωπο ως προς τους άλλους πρωταγωνιστές. Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από το κάθε κομμάτι που φωτογραφίζει κι άλλον χαρακτήρα.

Από τις πρώτες σελίδες βυθίστηκα χωρίς ανάσα στον σκοτεινό κόσμο της Μπάρμπαρα, που είναι κλεισμένη σε ένα υπόγειο, χωρίς φως, χωρίς ήλιο, όπου ικανοποιεί τις άρρωστες ορέξεις του ανθρώπου που την απήγαγε. Δωρικά, λιτά, η συγγραφέας μας περιγράφει τον μικρόκοσμο όπου «ζει» το κορίτσι, καταγράφει τους φόβους, τις αγωνίες, τις ελπίδες της με έναν τρόπο τόσο ρεαλιστικό που με κέρδισε αμέσως. Η ιστορία ξεκινάει με ένα τυχαίο περιστατικό: ο απαγωγέας ξέχασε το κινητό του στο υπόγειο. Η Μπάρμπαρα το αρπάζει για να ζητήσει βοήθεια αλλά δεν υπάρχει σήμα. Ταυτόχρονα, νιώθει τύψεις και ενοχές που θα το κάνει, γιατί το τέρας που την επισκέπτεται κατάφερε να της μειώσει την αξιοπρέπεια, να της διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να της υποδείξει πόσα πράγματα στερείται κάθε φορά που κάνει τέτοια ατοπήματα. Αυτό το τηλεφώνημα θα είναι η αρχή μιας χιονοστιβάδας αποκαλύψεων που με άφησε με ανοιχτό το στόμα και άλλαξε για πάντα τις ζωές των ηρώων.

Η Εύα που τα έφτιαξε με τον σταρ του σχολείου και της τον πήρε η Μπάρμπαρα, οπότε θέλησε να την εκδικηθεί, ο γοητευτικός και κενός καθηγητής που δε διστάζει να ρισκάρει να παρενοχλεί τις μαθήτριές του, οι οποίες αποχαυνωμένες τον ακολουθούν πιστά, οι μοντέρνοι και προοδευτικοί θείοι του κοριτσιού που στις διακοπές που έκανε μαζί τους ως τα 9 της χρόνια την έκαναν να ζήσει πρωτόγνωρες εμπειρίες, η απομακρυσμένη μητέρα που υπακούει πιστά στις νουθεσίες του συζύγου της κι αρνείται να γεμίσει δύναμη, αισιοδοξία και κουράγιο, είναι ελάχιστοι από τους ανθρώπους που δείχνουν καταπρόσωπο πόσο κακό κάνει κάποιος να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του, να μην παίρνει τη ζωή στα χέρια του, να μην εμπιστεύεται τους ανθρώπους που τον έφεραν στον κόσμο, να μην τολμάει κάποιος να υποστηρίξει και κυρίως να προστατέψει το ίδιο του το παιδί από το κακό που παραφυλάει και είναι οφθαλμοφανές. Κάθε σελίδα και άλλο ένα μαχαίρι στην πληγή της οικογένειας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Γλώσσα κοφτή, αφαιρετική, εικόνες παραστατικές, οικείες, με όπλισαν με τη δύναμη να σκαλίζω τα κακώς κείμενα και να μην αφήνω τίποτε στην τύχη, ακριβώς για να μην πληγωθούν ανεπανόρθωτα δικοί μου άνθρωποι.

Ως προς το αστυνομικό κομμάτι της ιστορίας, ο χειρισμός είναι απλώς άψογος. Ο τρόπος που διάλεξε η συγγραφέας να κλιμακώσει την πλοκή, οι αλλαγές που προέκυψαν από ένα απλό τηλεφώνημα, η σταδιακή αποκάλυψη του ενόχου είναι βήματα που μόνο ένας καλά μελετημένος και ικανός συγγραφέας μπορεί να χειριστεί σωστά. Όταν έφτασε μάλιστα η ώρα που ο ένοχος αποκαλύφθηκε με έναν πολύ πρωτότυπο τρόπο, είχα συνεχίσει να διαβάζω 2-3 σελίδες μέχρι να συνειδητοποιήσω πως η συγγραφέας μόλις μου έσκασε το μυστικό. Ήταν τόσο τρομερό και ανατρεπτικό, που το μυαλό μου αρνήθηκε να το δεχτεί και συνέχισε την ανάγνωση. Προσωπικά, δεν περίμενα πως το συγκεκριμένο άτομο θα είχε κάνει αυτό το απονεννοημένο διάβημα και ξαφνικά όλη η σαπουνόφουσκα μιας άνετης, ασφαλούς, δεδομένης ζωής έσκασε με έναν εκκωφαντικό κρότο! Και ο αγώνας δρόμου που ξεκινάει με την αποκάλυψη της αλήθειας μου χάρισε πολλές στιγμές αγωνίας και φόβου για το τέλος (το οποίο a propo μου φάνηκε λίγο υπερβολικό, αν και άκρως δικαιολογημένο).

Τα «Λόγια δηλητήριο» είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα αστυνομικής πλοκής και κοινωνικής κατακρεούργησης, το οποίο τονίζει τη ζημιά που μπορούν να κάνουν οι λέξεις όταν στοχεύουν στην πρόκληση βλαβών ως ένδειξη αντεκδίκησης και τα κλειστά μάτια μπροστά σε ψυχοφθόρες καταστάσεις που κρύβονται σε λέξεις, σκιές και κινήσεις, όχι σε εκφερόμενες προτάσεις για να το αντιληφθείς γρηγορότερα. Ένα μυθιστόρημα για απαιτητικούς αναγνώστες.

Βιβλίο Ο ψίθυρος των κυπαρισσιών
Τίτλος πρωτοτύπου When the cypress whispers
Συγγραφέας Yvette Manessis
Μεταφραστής Βασιλική Κνήτου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα υπέροχο, τρυφερό μυθιστόρημα που ακροβατεί επιδέξια ανάμεσα στη συγκίνηση και το ρομαντικό μυθιστόρημα, που εξισορροπεί με ικανοποιητικό τρόπο μεταξύ του έρωτα και της πραγματικότητας. Είναι μια γλυκιά ιστορία, χωρίς εκπλήξεις και ανατροπές, καλογραμμένη και πέρα για πέρα αληθινή. Δε με νοιάζει που κατάλαβα από την αρχή πού το πάει, με νοιάζει που τα λόγια της συγγραφέως θρονιάστηκαν στην καρδιά μου και με έκαναν να ζήσω όμορφες στιγμές με τη Δάφνη και τη γιαγιά της, Ευαγγελία. Ίσως φανούν παρωχημένες αρκετές σκηνές που αναφέρονται στην ελληνική νοοτροπία και καθημερινότητα ενός απομονωμένου νησιού (μαυροφορεμένες γυναίκες, κοινωνικά στερεότυπα, με πολλά σάλια υποδοχή των γερόντων στο καράβι με τους ξένους και τους δικούς που έρχονται στο νησί κλπ.) και επιπλέον αρκετές σκηνές θα θυμίσουν την ταινία Γάμος α λα ελληνικά (το στιφάδο φέρνει πορδές, φίλα την εικόνα, η θεία κοινωνία περνάει από όλα τα στόματα, ελληνική κουζίνα με φέτα και ελληνικός χορός με συρτάκι κλπ.). Δε με ενόχλησε τίποτε από όλα αυτά. Αμερικανίδα η συγγραφέας και σε ξένους κυρίως απευθύνεται, γι’ αυτό και οι τόσες πληροφορίες γύρω από την ελληνική κουλτούρα, που προσωπικά τις προσπέρασα.

Θα σταθώ στην ουσία του βιβλίου: την ιστορία, τα συναισθήματα, τους χαρακτήρες, που ήταν τόσο καλοδοσμένα και καλογραμμένα που με συγκίνησαν. Η γιαγιά Ευαγγελία, η χήρα που έχει το χάρισμα να ακούει τον ψίθυρο των κυπαρισσιών, είναι μια γυναίκα που περνάνε όλα από τα χέρια της, είναι εκπληκτική μαγείρισσα, ξέρει να διαβάζει άριστα την ανθρώπινη ψυχή και δε βλέπει τη λάμψη στο πρόσωπο της εγγονής της όταν μιλάει για τον άντρα που θα παντρευτεί. Η Δάφνη, μια γυναίκα με δυο πατρίδες κι ένα παιδί, τι βρήκε στον Στίβεν; Σιγουριά και ασφάλεια, έρωτα και αγάπη; Και γιατί καρδιοχτυπάει όταν γνωρίζει τον ψαρά Γιάννη, μια αινιγματική προσωπικότητα με τον οποίο κοντραρίστηκαν από την πρώτη στιγμή για να κρύψει το χτυποκάρδι της; Θα καταλάβει τι κόστος πλήρωσε ώστε να είναι τώρα μια επιτυχημένη επιχειρηματίας και όχι μια ευτυχισμένη μητέρα; Η μικρή Εύα, με τη γλυκιά της αθωότητα, κατά καιρούς πετάει φοβερές ερωτήσεις που δυσκολεύουν τη μητέρα της και της δίνουν να καταλάβει πόσα έχασε από την ανατροφή της κόρης της: απλά πράγματα, παιχνίδι, μια καληνύχτα, ποιοτικό χρόνο μαζί της.

Η ιστορία εκτυλίσσεται κυρίως στο σήμερα, με τη Δάφνη κάπου κάπου να θυμάται τη ζωή της στη Νέα Υόρκη, με τις δυσκολίες και τον οπισθοδρομικό τρόπο ανατροφής των γονιών της, ακόμη και στην πιο πολύβουη πόλη του κόσμου! Μεγαλωμένη αυστηρά και ηθικά, λες και ζούσε στην Ερεικούσα ακόμη, κι όμως κατάφερε να επιβάλει τα θέλω της και να ζήσει τη ζωή που ήθελε. Τώρα έφτασε όμως στο κρίσιμο σταυροδρόμι της καρδιάς της. Είναι άραγε η Δάφνη ευλογημένη να ακούσει κι εκείνη τον ψίθυρο των κυπαρισσιών; Ποιες θα είναι οι επιλογές της και ποιες οι συνέπειες; Τι συνέβη εκείνη τη νύχτα της γερμανικής Κατοχής μεταξύ της γιαγιάς Ευαγγελίας και μιας εβραϊκής οικογένειας;

Υπέροχο μυθιστόρημα, γεμάτο ελληνικές γεύσεις, ιστορίες από την ελληνική μυθολογία, αληθινούς χαρακτήρες και μια γυναίκα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, μεταξύ αλήθειας και ονείρου, μεταξύ κατσαρόλας με στιφάδο και γλάστρας με βασιλικό. Καλοδουλεμένο, δείχνει αγάπη για την Ελλάδα όσο κι αν κάποιες σκηνές είναι παρατραβηγμένες, καίριο και άμεσο, μου κράτησε καλή συντροφιά.