Βιβλίο Γένεσις
Συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Βαγγέλης Μπέκας έγραψε ένα ανατρεπτικό και με κλιμακούμενη πλοκή αστυνομικό μυθιστόρημα που δε με άφησε να πάρω ανάσα, μιας και δημιουργούσε συνεχώς νέα ερωτήματα, δίνοντας μεν απαντήσεις αλλά δημιουργώντας καινούργια. Οι χαρακτήρες μάς συστήνονται σταδιακά και αλληλοεπιδρούν με τέτοιο τρόπο που δημιουργούν ένα συναρπαστικό μα και σκοτεινό παζλ, όπου τα πάντα είναι αλληλένδετα και ο κάθε κρίκος επηρεάζει τον επόμενο και τον προηγούμενο σε μια αλυσίδα απανωτών εκπλήξεων. Η πλοκή είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και η αγωνία κορυφώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, μιας και βγαίνουν στο φως καλά κρυμμένα μυστικά, ανίερες συμμαχίες, απαγορευμένες σχέσεις και ο εγκέφαλος που κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά. Μια Βαβυλωνία που διαδραματίζονται σ’ ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Ελλάδας, γεμάτο βουνά, χωριά, αμμουδιές, ραστώνη και μια παλιά πόλη-κομψοτέχνημα, φτιαγμένη από τους Ενετούς.

Η αντιεισαγγελέας Δήμητρα Λαζάρου είναι το άλφα και το ωμέγα της ιστορίας. Παντρεμένη με έναν άνθρωπο που βλέπει ελάχιστα, μιας και ταξιδεύει συνέχεια, έχει πληγωθεί από μια πρόσφατη αποβολή, προσπαθεί να καταλάβει τι θέλει, τι μπορεί να καταφέρει στη ζωή της, κοντεύει τα σαράντα κι ακόμη δεν έγινε μητέρα, κάτι για το οποίο νιώθει επικριτική τη ματιά της μητέρας της. Η Δήμητρα γνωρίζει κι ερωτεύεται τον γιατρό Νίκο Μακρή, χάρη στον οποίο ο κόσμος της πλέον απέκτησε μαγεία. Είναι αμοιβαίος έρωτας αλλά με εμπόδια, μιας και όταν ξανασυναντιούνται διαπιστώνει πως ο άντρας που αγαπά συνδέεται με τη μία από τις δύο οικογένειες που διαφεντεύουν τον κόσμο της νύχτας. Μέσα σ’ όλ’ αυτά προσπαθεί να βρει τον ένοχο για το ατύχημα του Μιχάλη Στεργίου πριν ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στις αντιμαχόμενες οικογένειες Καρρά και Στεργίου. Η μητέρα της Δήμητρας είναι δικαστής, φιλόδοξη και αυτάρεσκη, εμμονική με τους τύπους, σκληρή και πληγωμένη από το παρελθόν της, τελευταία κάνει απερίσκεπτες και αταίριαστες με τον χαρακτήρα της κινήσεις, που προβληματίζουν την κόρη της. Από την άλλη, ο πατέρας της, πρώην εισαγγελέας, ζει πικραμένος μακριά από την οικογένειά του μετά το σκάνδαλο που τον διέσυρε και τον έκανε να παραιτηθεί. Ξέρει πολλά για το παρελθόν και ίσως γίνει ο λυτρωτής της κόρης του, αλλάζοντάς της τελείως την εικόνα που έχει γι’ αυτόν, πότε θα παρέμβει όμως και τι γνωρίζει; Ο παππούς της Δήμητρας, πρώην δικαστικός, από αρχοντική οικογένεια, με πολλά λεφτά, μισεί τις εποχές που άλλαξαν κι ο τόπος αλώθηκε από τους τουρίστες, έκφυλους και αποβράσματα, είναι ο πατριάρχης της δυναστείας, τα λόγια του νόμος. Ετοιμάζει ένα μουσείο-κόσμημα για την ιστορία της πόλης αλλά δεν είναι αμέτοχος στα γεγονότα του μυθιστορήματος.

Από την άλλη πλευρά του νόμου, έχουμε τις αντίπαλες οικογένειες Καρρά και Στεργίου που λυμαίνονται με τις παρανομίες τους τον τουρισμό του νησιού και τρέφουν αντιπαλότητα για τα συμφέροντα της νύχτας, για την προστασία σε μαγαζιά, για νοθευμένα ποτά κ. ά. Ο πατέρας Καρράς, φόβος και τρόμος, βρίσκει κάτι πολύτιμο που θα τον συνδέσει με το παρελθόν ενός σημαντικού προσώπου της πόλης. Έκανε φυλακή για φόνο κι έχει βάλει στο μάτι τη γυναίκα που τον καταδίκασε. Το ατύχημα του Μιχάλη Στεργίου ρίχνει τις υποψίες στην οικογένειά του κι έτσι τα πράγματα σύντομα θα ξεφύγουν από τον έλεγχο και τον νόμο. Πώς συνδέεται όμως με όλα αυτά ο Νίκος Μακρής, γιατρός που έχει επισκεφθεί δοκιμαζόμενες χώρες όπως η Σομαλία, που βίωσε από κοντά τα ελλιπή υγειονομικά μέτρα, τον φόβο και την αγωνία ανθρώπων χωρίς αύριο και πλέον αμφισβητεί την πορεία της ζωής του; Όλα αυτά είναι ένα αξεδιάλυτο κουβάρι και μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί στα χέρια του διευθυντή Ασφάλειας Στέλιου Αντύπα. Ο αστυνόμος είναι ένας άντρας που εντυπωσιάζει, έχει πάθος με την τεχνητή νοημοσύνη και πώς αυτή θα αλλάξει τον κόσμο και μελετά τα μοντέλα πρόβλεψης που οδηγούν εξαιτίας πολλών κοινωνικών, οικονομικών και γεωπολιτικών παραγόντων στην αύξηση της εγκληματικότητας.

Το μυθιστόρημα είναι γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις, έχει σωστό χειρισμό της πλοκής και ενδιαφέροντες χαρακτήρες, άκρως αληθινούς, μιας και κάνουν λάθη, παρασύρονται, είναι ξεροκέφαλοι και πείσμονες, αγαπούν, εξαπατούν… Η ερωτική νότα μεταξύ της Δήμητρας και του Νίκου είναι διακριτική και γεμάτη εμπόδια, το ατύχημα του Μιχάλη Στεργίου είναι μόνο η αρχή για μια σειρά γεγονότων που θα φέρουν τα πάνω κάτω στη ζωή των κατοίκων του νησιού και των ηρώων του βιβλίου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διεισδυτικά ψυχογραφήματα και προσεγμένες επιρροές μεταξύ των χαρακτήρων. Περισσότερο μου άρεσε η προσωπικότητα της Δήμητρας, μιας γυναίκας με ψυχοσωματικά και συναισθηματικά προβλήματα, μετέωρη σε μια ζωή που δεν ξέρει τι να την κάνει και με μια επικριτική μάνα πάνω από το κεφάλι της. Οι αντιλήψεις τους και η στάση ζωής τους βαθαίνουν το ρήγμα στη σχέση τους: «Το μωρό δεν ήταν προτεραιότητα για εκείνη. Η γέννα πονάει. Η ανατροφή κουράζει. Το μεγάλωμα ενός παιδιού ήταν αχινός για τη μητέρα. Όπως για τη Δήμητρα ήταν αχινός η έλλειψή της. Η ζωή είναι αχινός» (σελ. 253).

Ο συγγραφέας, παρ’ όλο που έχει μια καλά δομημένη ιστορία με θετικά γνωρίσματα, το πάει κι ένα βήμα πιο πέρα, μιας και όλα αυτά τα αφηγείται ένα μυστηριώδες πρόσωπο που δείχνει να ξέρει τα πάντα για όλους και απευθύνεται σ’ έναν μυστηριώδη «ανακριτή». Δε φτάνει λοιπόν το σασπένς από τις απανωτές εξελίξεις, έχουμε και την αγωνία για την ταυτότητα του αφηγητή, που αφήνει ξεκάθαρα αιχμές για τα μειονεκτήματα της σημερινής ψηφιακής εποχής, όπου τα πάντα παρακολουθούνται κι αυτό μπορεί να γίνει ισχυρό όπλο αν πέσει σε λάθος χέρια. «Παρόν και παρελθόν είναι απλώς δεδομένα και με ένα κλικ η αλήθεια στο πιάτο σου» (σελ. 270). «Η ελευθερία των ανθρώπων είναι σχετική» (σελ. 173), τονίζει ο συγγραφέας με αφορμή τα όσα διαδραματίζονται. Στην αφήγηση υπεισέρχεται η υποκειμενική ματιά, δεν έχουμε έναν απλό παρατηρητή, ο οποίος μάλιστα έχει συγκεντρώσει πολλά στοιχεία για τους εμπλεκόμενους αλλά πώς απέκτησε πρόσβαση σε αυτά; Κάπου κάπου παρατήρησα και μια προφορικότητα στον λόγο, κάποιες επαναλήψεις φράσεων που όμως δικαιολογούνται εφόσον έχει επιλεγεί αυτή η μέθοδος εξιστόρησης.

«Είναι σπουδαία η αλήθεια. Καθαρτική. Τι θα ήταν όμως χωρίς εκείνους που την κρύβουν, εκείνους που έχουν μυστικά» (σελ. 173); Το «Γένεσις» δίνει απαντήσεις σε αυτό και σε άλλα ερωτήματα και παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον και πολυπρισματικό παζλ γεμάτο αναπάντεχα γεγονότα, ολοκληρωμένους χαρακτήρες και μια οργουελική ματιά στο σημερινό αύριο που με έκανε να ανατριχιάσω.

Βιβλίο Ο γιος μας 
Συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Βαγγέλης Μπέκας σε αυτό το συγκλονιστικό και άκρως ανατρεπτικό μυθιστόρημα φωτογραφίζει με άφθαστο ρεαλισμό την αδελφική, τη μητρική, την ερωτική αγάπη και ως ποιο σημείο μπορεί να φτάσει κάποιος για να καλύψει αυτόν για τον οποίο νοιάζεται, τις ενδοοικογενειακές συνέπειες από την εξαφάνιση ενός παιδιού, τη σκοτεινή πλευρά όσων έκαναν περιουσία με απάτες και εγκλήματα αλλά ένα χωριό πίνει νερό στ’ όνομά τους και τη σκληρή, σκοτεινή νύχτα που έχει τους δικούς της κανόνες. Πρόκειται για μια καλοσχεδιασμένη ιστορία με ενδιαφέροντες και ολοκληρωμένους χαρακτήρες γεμάτη ερωτήματα που απαντώνται μόνο όταν πρέπει και με αγωνία που κορυφώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, όχι μόνο για την τύχη του παιδιού αλλά και για το τέλος των ηρώων που μπλέκουν εκόντες άκοντες σ’ ένα γαϊτανάκι εξελίξεων που δείχνουν παράλληλες ή άσχετες μεταξύ τους, δένονται όμως κάποια στιγμή με αξιοθαύμαστο τρόπο, οδηγώντας το μυθιστόρημα σ’ ένα δυνατό, αν και ίσως λίγο βιαστικό και με εκκρεμότητες, φινάλε.

Ο Νίκος Ντούσκας πηγαίνει με τον επτάχρονο γιο του, Γιώργο, για κυνήγι παρά το κακό προαίσθημα που έχουν κι αυτός κι η γυναίκα του, Μάγδα, ότι κάτι θα συμβεί. Παρ’ όλο που δε συμπαθεί τα όπλα, το υπόσχεται στο παιδί του να ψάξουν για θήραμα: «Γιατί έτσι κάνουν οι άντρες στα μέρη μας, γιατί έτσι πρέπει. Κι αν κάνεις ένα βήμα πίσω, θα κάνεις πολλά» (σελ. 26), τι μυστικά όμως κρύβει από τη γυναίκα του και σε τι κίνδυνο θα τον βάλουν αυτά; Έχει σχέση το παρελθόν του με την εξαφάνιση του παιδιού; «Άσπρο εγώ, μαύρο η Μάγδα. Κι ο μικρός μεγαλώνει κάπου στο γκρι» (σελ. 54), έτσι περιγράφονται οι σχέσεις του ζευγαριού. Ο συγγραφέας έχει φτιάξει σωστά τα ψυχογραφήματα των γονιών που χάνουν το παιδί τους και τους συμπαραστέκεται, καταγράφοντας τη στάση τους μεταξύ τους από κει και πέρα, πώς αντιδρούν (το σοκ που υπέστησαν δικαιολογεί κάποιες πράξεις που ίσως φανούν ανεδαφικές), πόσο συχνά καταφεύγουν στο δωμάτιο του παιδιού τους για τις τελευταίες αναμνήσεις μαζί του, πώς αναθυμούνται τα τελευταία γεγονότα, πόσο μετανιώνουν που έκαναν ό,τι έκαναν αλλά είναι αργά να γυρίσει ο χρόνο πίσω, πώς προσπαθούν να στηρίξουν ο ένας τον άλλον κλπ. «Εμείς ξοφλήσαμε. Αν δεν είναι τα παιδιά το μέλλον, τότε τι» (σελ. 305); Ο Νίκος, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, φέρνει στο φως νέα στοιχεία εις βάρος του ενώ ταυτόχρονα απευθύνεται σε κάποιο πρόσωπο που τον παρακολουθεί: «Κι αφού στα πω και ξαλαφρώσω, σκέψου καλά και μετά κάνε ό,τι θέλεις» (σελ. 13). Λέξεις-κλειδιά ξεπετάγονται σποραδικά και προσδιορίζουν τον χώρο και τον χρόνο αλλά το παζλ ολοκληρώνεται αργά.

Έχουμε επίσης τον αδερφό του Νίκου, Δημήτρη, ο οποίος τον είχε ακολουθήσει στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδαζε αλλά παρέμεινε εκεί ως τώρα, εκμεταλλευόμενος την εμφάνισή του για να γοητεύει τις γυναίκες. Ξεκίνησε ως μπάρμαν στα Λαδάδικα κι έφτασε να έχει δικό του μαγαζί, σύντομα όμως βρέθηκε να χρωστάει σε τοκογλύφους κι έρχεται για να ζητήσει βοήθεια από τον ξάδερφό του και πρόεδρο του χωριού. Πίσω του αφήνει τη γυναίκα του, Άρτεμη, η οποία έχει κι εκείνη τη δική της ιστορία να αφηγηθεί, μιας και απειλητικά γράμματα και απρόσμενες επισκέψεις από αυτούς που κυνηγούν τον άντρα της την πανικοβάλλουν και η συνέχεια θα είναι εντελώς απρόβλεπτη. Γνωρίζουμε και τον πρόεδρο της κοινότητας των 400 κατοίκων του Αϊ-Γιώργη που έχει αποκτήσει σημαντική περιουσία, στάνες, χωράφια κλπ. χάρη στις βρώμικες δουλειές που έχει ανοίξει και τις πολύτιμες γνωριμίες του. Ο αδερφός του, ο τρελο-Πάνος, είναι λειψός στο μυαλό και φαφούτης αλλά έχει χρυσή καρδιά. Από την άλλη μεριά των συνόρων, στο κοντινό μουσουλμανικό χωριό, ζουν ο Ισμαήλ Μπετσάι και ο Ερίμ, οι οποίοι παρακολουθούν το σπίτι μιας νέας και όμορφης κοπέλας που ζει μόνη. Τι έχει συμβεί μεταξύ του Ερίμ και της Σιμπέλ; Ποιος είναι ο μουλάς που έρχεται στην περιοχή, τι αποζητάει και γιατί δεν τον καλοδέχεται ο πατέρας του Ισμαήλ, που αγωνίζεται να πείσει τον γιο του να μείνει μακριά του; Όλοι αυτοί αλλά και δευτερεύοντες ήρωες, ο καθένας παρ’ όλ’ αυτά με σημαντικό ρόλο στην ιστορία, όλοι τους δυνάμει ύποπτοι, γειτνιάζουν πολύ κοντά στα σύνορα.

Δυνατές, έξυπνες ιστορίες που συνδέονται διαδοχικά μέσα από κεφάλαια που μας πηγαίνουν πότε στη ζωή του ενός και πότε στου άλλου, με τον αφηγηματικό αόριστο να εναλλάσσεται συχνά με τον ενεστώτα διαρκείας ακόμη και στο ίδιο κεφάλαιο, κάτι που δίνει ένταση και γρήγορο ρυθμό και με την τριτοπρόσωπη αφήγηση «των Άλλων» να δίνει τη θέση της στην πρωτοπρόσωπη του Νίκου. Η λυρικότητα της γραφής είναι αξιοπρόσεκτη, μιας και στήνει το κατάλληλο φόντο για την εξέλιξη της ιστορίας. Ομίχλη, βροχή και καταιγίδες, κρύο, συγκροτούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα και η γραφή αφήνει χώρο στη φύση να δείξει την παντοδυναμία της. Σημειωτέον ότι κάποια στιγμή το χωριό απομονώνεται λόγω πτώσης της γέφυρας και όλες οι επικοινωνίες και το ρεύμα κόβονται λόγω της καταιγίδας, οπότε ο κλοιός σφίγγει ακόμη περισσότερο! Κάποιες σκηνές ίσως έπρεπε να παραλειφθούν, κάποιες εξελίξεις ίσως χρειάζονταν μεγαλύτερη προσοχή στον χειρισμό, αυτό όμως που με στενοχώρησε αφάνταστα γιατί είχα παρασυρθεί από τη δίνη των γεγονότων και από την αληθοφάνεια των χαρακτήρων ήταν η τελευταία πράξη του Νίκου που ξεσκέπασε ένα καλά κρυμμένο μυστικό, στο οποίο όμως προσκολλήθηκε κι έτσι ένιωσα πως δεν άξιζε όλο αυτό στη Μάγδα, στη σύζυγό του. Γιατί έκανε αυτήν την επιλογή και γιατί δε μάθαμε πώς αντέδρασε η γυναίκα αυτή; Από ένα σημείο λοιπόν και μάλιστα ένιωσα πως όλη αυτή η υπέροχη πλοκή τυλίχτηκε βιαστικά σ’ ένα ανισοβαρές τέλος που από τη μια ανακούφισε κι από την άλλη με προβλημάτισε γιατί αφαίρεσε κομμάτι της συνολικής μαγείας.

«Ο γιος μας» είναι ένα μυθιστόρημα για τη διαρκή πάλη ανάμεσα στα λάθη που καραδοκούν και στην ιδιοσυγκρασία κάποιου που τα επαναλαμβάνει ή τα αποφεύγει, με τις αντίστοιχες φυσικά συνέπειες ανάμεσα σ’ εκείνον και τους γύρω του. Διαρκή δίπολα αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον, μιας και ταπεινοί, προσγειωμένοι πρωταγωνιστές από τη μια (συνήθως οι γονείς), ευχαριστημένοι με αυτό το λίγο που τους δίνει το χωράφι, το ζώο, ο Θεός ο ίδιος διαρκώς τσακώνονται και διαφωνούν με τα παιδιά που μεγάλωσαν με νουθεσίες και σκληρή ζωή αλλά με την πρώτη ανάσα καλοπέρασης έχουν πάρει αέρα τα μυαλά τους. Κάποιοι προσγειώθηκαν, κάποιοι παλεύουν με ανεμόμυλους φυτοζωώντας κι άλλοι παίρνουν τον στραβό δρόμο. Για όλους όμως θα έρθει η κάθαρση και η λύση, όλοι θα βιώσουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Και το παιδί τελικά θα βρεθεί ή όχι; Τι συνέβη τη νύχτα που εξαφανίστηκε; «..ένα τίποτα είμαστε οι άνθρωποι. Ένα τίποτα. Και το ξεχνάμε. Μέχρι να συμβεί το κακό» (σελ. 67).

Βιβλίο Παγωμένα πέλματα
Συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Βαγγέλης Μπέκας επιστρέφει με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο ενδιαφέρουσες εξελίξεις, καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες και ανατρεπτική πλοκή. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια συννεφιασμένη, γεμάτη αφρικανική σκόνη Αθήνα και σ’ έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο Πειραιά, καταγράφει τη σκοτεινή νύχτα και τους ανθρώπους της, χαρίζει κινηματογραφικές σκηνές και ζωντανεύει ολοκληρωμένους χαρακτήρες, με την αφήγηση να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον με την εναλλαγή πρώτου (Σοφία και Θωμάς) και τρίτου προσώπου. Τους ήρωες τους γνωρίζουμε σταδιακά και διαπιστώνουμε σχεδόν αμέσως πως συνδέονται μεταξύ τους με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους που μπλέκουν το κουβάρι του μυστηρίου και τους ακολουθούμε βήμα προς βήμα σε πρωτόγνωρες καταστάσεις που απαιτούν ρίσκο και γρήγορα αντανακλαστικά.

Ο Θωμάς Δήμου είναι παντρεμένος με τη Μαίρη που λέει τις ειδήσεις σε κανάλι β΄ διαλογής, με την οποία απέκτησαν την έφηβη τώρα Ματίνα και υποφέρει από ένα βαρύ ψυχολογικό τραύμα από την παιδική του ηλικία. Ο Θωμάς είναι δημοσιογράφος, απολυμένος από την εφημερίδα όπου εργαζόταν για πολλά χρόνια και δέχεται την πρόταση της μεγαλοδικηγόρου Αντωνίου να εργαστεί στο γραφείο της ως ερευνητής σκανδάλων που οδηγούν σε παχυλά διαζύγια. «Σου ‘χει τύχει να κρατήσεις στο χέρι πιστόλι, να οπλίσεις, να ακουμπήσεις με το δάχτυλο στη σκανδάλη, έτοιμος να σκοτώσεις γι’ αυτά που αγαπάς;» (σελ. 18). Γιατί όμως καταφεύγει στη βία; Η αδερφή του, Εύα, είναι ηθοποιός σε σαπουνόπερα, παντρεμένη με τον Στάθη Κωστόπουλο, νονό της νύχτας του Πειραιά, με εστιατόρια, καφετέριες και κλαμπ στα χέρια του. Η Σοφία Μήτση είναι υπαστυνόμος στη ΓΑΔΑ και αναπολεί την ανέμελη ζωή της στη Λευκάδα αλλά κουβαλάει κι ένα ασήκωτο βάρος στην ψυχή της. Μετά από πέντε χρόνια στη Μυτιλήνη πήρε μετάθεση στο Ανθρωποκτονιών, όπου πέφτει σε βαθιά και άπατα νερά. Ο γελαστός και ζεστός υπαστυνόμος Λαμπρίδης ο αυστηρός αρρενωπός αστυνόμος Ζηκάκης και ο διευθυντής Καραθάνος προσπαθούν να τη βάλουν στη θέση της από την πρώτη μέρα. Με τη Σοφία ο συγγραφέας δείχνει την κάθε φύσεως παρενόχληση που δέχονται οι γυναίκες ανά πάσα στιγμή της ζωής τους και θέλει με τον τρόπο του να βοηθήσει όσες σκύβουν το κεφάλι τους, να τους δώσει αυτοπεποίθηση και να τονώσει τον χαρακτήρα τους. Χωρίς υπερβολές και ακρότητες, χωρίς στερεότυπες λύσεις, η Σοφία κινείται σ’ έναν κόσμο αντροκρατούμενο κι επιπλέον διψασμένο για άσκηση εξουσίας επί παντός, κυρίως επί γυναικών και καταφέρνει μέσα από τις εξελίξεις να βρει μια άκρη, να κάνει την επανάστασή της, να σηκώσει το κεφάλι και να μου χαρίσει ένα αυθόρμητο χαμόγελο στην τελευταία σελίδα του βιβλίου. Ο Θωμάς και η Σοφία καταφεύγουν συχνά στις μνήμες της παιδικής τους ηλικίας και προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν ώστε να προχωρήσουν επιτέλους με τη ζωή τους. Θα τα καταφέρουν ή θα παραμείνουν δέσμιοι του παρελθόντος τους; Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ένα κοινό χαρακτηριστικό, το οποίο όμως χειρίζεται με εντελώς διαφορετικούς τρόπους και το προσθέτει στον κάθε του χαρακτήρα για διαφορετικό λόγο, έτσι δημιουργείται ένας πολυπρισματικός κεντρικός άξονας που αντικατοπτρίζει από παντού τις προσωπικότητες αυτών των δύο ανθρώπων, οι οποίοι και γνωρίζονται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.

Ο Βαγγέλης Μπέκας στήνει μια έξυπνη πλοκή και αρχίζει σταδιακά να αλλάζει τους χαρακτήρες του, οπότε ο μεν Θωμάς έρχεται σε επαφή με τη σκοτεινή πλευρά της ζωής κι αρχίζει να απορροφάται από το σκοτάδι, ειδικά όταν μαθαίνει κάτι που του αλλάζει για πάντα τη ζωή, η δε Σοφία, από «ψαρωμένη» νέα υπάλληλος που βιώνει σεξισμό και απειλές από τον ανώτερό της, παίρνει την κατάσταση στα χέρια της κι αρχίζει παράλληλες έρευνες, από συναισθηματισμό απέναντι στη νεκρή κοπέλα, της οποίας τα γυμνά πέλματα ακόμη τα νιώθει δίπλα στο πρόσωπό της όσο κρεμόταν. Γυμνά πέλματα που της θυμίζουν μια άλλη γυναίκα εκείνη τη σκοτεινή νύχτα που… Μαζί τους μπλέκεται και ο Στάθης, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές του Πειραιά και κατάφερε να βρεθεί τόσο ψηλά που κάποιοι να τον βάλουν στο μάτι. Αδίστακτος αλλά όχι παράφρων, με κώδικα ηθικής, χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του όταν η γυναίκα του πέφτει θύμα απαγωγής. Η παιδική του φιλία με τον Θάνο έχει στιγματίσει και τους δύο, κάτι που έρχεται στο προσκήνιο σε κάποιες δύσκολες στιγμές και τονίζει με όμορφο τρόπο τη σημασία και τον ρόλο μιας γερής φιλίας στη ζωή. Επίσης ξεχώρισα τον Αχιλλέα Χατζόπουλο, μια πραγματική αναγνωστική έκπληξη, μιας και αρχικά δείχνει ασαφής, θολός, μονότονος αλλά σταδιακά αρχίζει να ξεδιπλώνει μια στάση και μια συμπεριφορά απότοκη του θυμού του για τις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές του μέρους όπου μεγάλωσε. Από την Τρούμπα και τον Έκτο Στόλο φτάσαμε στα κινεζάκια που έχουν κατακτήσει τα πάντα, τα ναυπηγεία της Κόσκο δέχονται καθημερινά χιλιάδες καραβιές κι ο Πειραιάς ετοιμάζεται να γίνει Chinatown, αυτά είναι τα ερεθίσματα που τον γεμίζουν οργή και πόνο. Πώς θα αντιδράσει λοιπόν, ειδικά από τη στιγμή που δουλεύει για λογαριασμό ενός σημαντικού ήρωα της ιστορίας;

Οι εναλλάξ αφηγήσεις εμπλουτίζουν με διαφορετικές οπτικές γωνίες και λεπτομέρειες την ιστορία, η πλοκή κορυφώνεται, η ένταση και η αγωνία αυξάνονται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο. Εξίσου ποικίλη είναι και η γραφή, η οποία πότε είναι στρωτή, πυκνογραμμένη και πότε κοφτή, απότομη, με ενδιαφέρουσα σύνταξη λέξεων που δίνει δύναμη και βάρος σε απρόσμενα σημεία της πρότασης. Και πόσο ταιριαστή με όλα αυτά η ατμόσφαιρα και το γύρω περιβάλλον, με την αφρικανική σκόνη και τη ζέστη να δημιουργούν το ιδανικό φόντο. Ωραίες περιγραφές, επιλεκτική εστίαση σε γεγονότα και επεισόδια, στρωτή γραφή αλλά η συνήθεια όλων να κάνουν ντους (με την αντίστοιχα συχνή χρήση της λέξης) και η επανάληψη του συνδέσμου «καιαιαι…» με το χαρακτηριστικό τράβηγμα που δεν το λέει μόνο ένας χαρακτήρας αλλά πολλοί εμφανίζονται παραπάνω φορές απ’ όσες πρέπει, χωρίς όμως να αποδυναμώνουν την ένταση ή να μειώνουν την αξία του κειμένου. Ποιος κρύβεται λοιπόν πίσω από την αυτοκτονία της πρώτης κοπέλας; Πώς συνδέεται ο θάνατός της με offshore εταιρείες, με στρατηγικές κινήσεις οικονομικής σημασίας που τινάχτηκαν στον αέρα μετά το λοκντάουν του κόβιντ, με μια πλούσια δικηγόρο που θέλει κομμάτι από σημαντικά φιλέτα, μ’ έναν αδίστακτο εκτελεστή και με νεόδμητα ξενοδοχεία; Αξιοπρεπέστατη ιστορία, σωστός χειρισμός, δυνατές αποκαλύψεις μου έδειξαν μιαν άλλη πλευρά της πόλης όπου γεννήθηκα και μεγαλώνω, μια πλευρά που καλύτερα να μη γνωρίσω από κοντά.