Βιβλίο Μια φορά ήταν ο καιρός
Συγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Εικονογράφος Μαρία Ιωακειμίδου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης με το νέο του βιβλίο ρίχνει την τρυφερή ματιά του στον κόσμο γύρω του και μεταπλάθει την αγωνία και τον προβληματισμό του για τις συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσης των επόμενων γενεών σε ένα διασκεδαστικό και ανατρεπτικό παραμύθι για παιδιά από 6 ετών και πάνω. Η ιστορία του είναι πολυεπίπεδη και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί πλούσιο, γεμάτο προσεγμένες λέξεις και μικρής έκτασης προτάσεις. Μας συστήνει μέσα από μια σειρά περιστατικών τον βασικό ήρωα της ιστορίας, τον καιρό, και τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, πώς συναναστρέφεται τον ήλιο, τους μήνες, τον χρόνο, πώς διασκεδάζει και πώς ταλαιπωρεί τον κόσμο. Στη συνέχεια όμως ο καιρός διαπιστώνει το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης κι αρχίζει να ρωτάει όποιον πιστεύει πως θα του βρει μια σωστή και αποδεκτή απάντηση, οπότε οι μικροί αναγνώστες τον ακολουθούν γεμάτοι αγωνία για τη συνέχεια, μιας και οι ελάχιστες πληροφορίες που μοιράζονται τα στοιχεία της φύσης με τον καιρό δε δίνουν δια μιας τη λύση και πρέπει να ψάξουμε κι αλλού, να προχωρήσουμε παρακάτω κλπ. Όταν επιτέλους φτάνουμε στην άκρη του νήματος, ο συγγραφέας προτείνει σημαντικές πρακτικές λύσεις που θα αλλάξουν την καθημερινότητά μας και θα ελαφρύνουν την κατάσταση στον πλανήτη.

Η εικονογράφηση είναι της Μαρίας Ιωακειμίδου και βρήκα αρκετά πρωτότυπο το γεγονός πως πρόκειται για ένα μικρό παιδί που αποτυπώνει την ιστορία με τα μαρκαδοράκια του και τις νερομπογιές του. Φυσικά και δεν έχει νόημα να σταθούμε κριτικά απέναντι σε αυτήν την ιδέα, αντιθέτως, είναι προτιμότερο να απολαύσουμε τη φρεσκάδα, τα χρώματα, τη γλυκύτητα που αποτυπώνονται στο χαρτί. Γραμμές, αντικείμενα και προοπτικές καταργούν κάθε κανόνα κι έρχονται έτσι πιο κοντά στην παιδική φαντασία, ερεθίζοντάς την δημιουργικά και βοηθώντας τους μικρούς αναγνώστες να αγκαλιάσουν περισσότερο την ιστορία. Ο καιρός αποτυπώνεται όπως είμαι σίγουρος πως τον έχουν στο μυαλό τους τα περισσότερα παιδιά κι είναι τόσο τρυφερό να τον βλέπουμε μέσα από παιδικά χεράκια!

«Μια φορά ήταν ο καιρός» λοιπόν που περνούσε όμορφα ταλαιπωρώντας τον κόσμο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης ώσπου συνειδητοποίησε πως ο λαμπερός και σημαντικός για όλους μας πλανήτης κινδυνεύει από την ανύπαρκτη οικολογική συμπεριφορά μας. Στην προσπάθειά του να κατανοήσει το πρόβλημα και να αναζητήσει πρακτικές και ουσιαστικές λύσεις, ο ήρωας της ιστορίας θα απευθυνθεί σε όποιον γνωρίζει για να βοηθηθεί στην εξιχνίαση του μυστηρίου κι έτσι ξεδιπλώνεται μια όμορφη, καλογραμμένη και πλούσια σε μηνύματα και λεξιλόγιο ιστορία. Τα παιδιά κατανοούν μέσα από διασκεδαστικά και συγκινητικά περιστατικά τι πρέπει να κάνουν για να βοηθήσουν το περιβάλλον να αναπνεύσει καλύτερα και να σταματήσει να καταστρέφεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς και διασκεδάζουν με τους διαλόγους και την καθημερινότητα του καιρού.

Βιβλίο Τέσσερις ιστορίες μυστηρίου; 
Συγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στην πρώτη ιστορία, η Στρουμφίτα φαίνεται να αυτοκτόνησε, μιας και βρήκαν το πτώμα της δίπλα σ’ ένα επιθετικό γράμμα στο οποίο στηλιτεύει τις συνθήκες διαβίωσης στο στρουμφοχωριό. Παραπονιέται, λοιδωρεί, κατηγορεί: δεν της έγραψε ποτέ κανένας ούτε ένα ποίημα, δεν άλλαξε ποτέ της ρούχα, δεν την παντρεύτηκε κανείς, αντίθετα όλοι είχαν ασχολίες αλλά αυτήν την είχαν χώσει στην κουζίνα ή της είχαν αναθέσει να γηροκομεί τον μπαρμπα-Στρουμφ! Ναι αλλά ο ιατροδικαστής δε βρήκε αιτία θανάτου στο πτώμα της και το μυστήριο πυκνώνει. Η χωροφυλακή ξεκινάει ανακρίσεις με τον Μπέτα και τον Στόκο, ενώ τα μέσα ενημέρωσης οργιάζουν με πηχυαίους τίτλους και εικασίες. Δε ναρκώθηκε, δεν την έπνιξαν, οπότε πώς πέθανε; Είναι ένα ανατρεπτικό κείμενο από το οποίο περνάνε όλα τα κινούμενα σχέδια της παιδικής ηλικίας όσων μεγάλωσαν τη δεκαετία του 1980. Οι έρευνες ξεκινάνε από το στρουμφοχωριό, όπου ανακρίνονται όλα τα στρουμφάκια, ο μπαρμπα-Στρουμφ, ο Χουζούρης, ο Γκρινιάρης, ο Λιχούδης, ο Προκόπης, ο Σπιρτούλης, ο Ξεφτέρης, ο Σκουντούφλης, ο Μελένιος, ο Ζωγράφος, ο Ντορεμί, ο Χαχανούλης, ο καθένας με εμφανή την προσωπικότητά του που μπερδεύει ή διευκολύνει τις έρευνες. Όταν όμως οι χωροφύλακες πέφτουν σε αδιέξοδο την υπόθεση αναλαμβάνει ο Αστυνόμος Σαΐνης, που αρχίζει να ανακρίνει τη Μάγια τη Μέλισσα, την Κάντυ Κάντυ, την Όλιβ του Ποπάυ, τη Χάιντυ! Τελικά ποιος είναι ο ένοχος και τι δουλειά έχουν όλοι αυτοί σε αυτό το κείμενο με τις απρόσμενες εξελίξεις;

Στη δεύτερη ιστορία, «Ένας τζίτζικας στην Κύθνο», ο Τζίτζι Τζιτζίκογλου μας αφηγείται την ιστορία του όσο λιάζεται στο αγαπημένο του νησί, την Κύθνο. Έχει αράξει στα ενοικιαζόμενα στα Μαρτινάκια και περιγράφει τις καλοκαιρινές διακοπές των τουριστών που ενοχλεί με τη φωνή του. Την προσοχή του τραβάει ένας νεοφερμένος που από τις κουβέντες στο κινητό καταλαβαίνει πως είναι συγγραφέας και τον ακολουθεί παντού γιατί του αρέσει να μορφώνεται! Να όμως που ερωτεύεται μια πεταλούδα (το τζιτζίκι, όχι ο συγγραφέας) και η ζωή του αλλάζει για πάντα! Εν τω μεταξύ σιγά σιγά φτάνει και η παρέα του επισκέπτη, οπότε ο Τζίτζι μας τους περιγράφει με κουτσομπολίστικη διάθεση, παρατηρεί και σχολιάζει τα πάντα ενώ τους ακολουθεί στο νησί κι έτσι έχουμε έναν συναρπαστικό και πρωτότυπο οδηγό της Κύθνου! Γέλιο και χαρά, ξεγνοιασιά και ανεμελιά συντροφεύουν την παρέα κι ο τζίτζικας, χωρίς να έχει ξεχάσει στιγμή την πεταλούδα του, τους ακολουθεί κατά πόδας ή μάλλον κατά φτερά και μαθαίνει πολλά πράγματα! Πρόκειται για ένα άκρως αυτοβιογραφικό κείμενο που με έξυπνο τρόπο αλλάζει τις οπτικές αφήγησης κι ο συγγραφέας περνάει υποδόρια πολλά προσωπικά βιώματα από το δικό του καλοκαίρι σε αυτό το νησί.

Στην τρίτη ιστορία, «Ανθισμένες βουκαμβίλιες», η διάσημη Ελληνίδα συγγραφέας Σάντρα Δελλή γράφει το ένα best-seller πίσω από το άλλο, γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, τα βιβλία της μοσχοπουλιούνται, γίνονται σειρές και ταινίες. Πώς ξεκίνησε όμως αυτή η καριέρα; Τι άφησε πίσω της η Σάντρα και τι τίμημα πλήρωσε; Βήμα προς βήμα παρακολουθούμε την πορεία της προς την κορυφή, μια διαδρομή που αντικατοπτρίζει γεγονότα και συμπεριφορές οικεία στον εκδοτικό χώρο. Σε παραπλήσιο θεματικό άξονα αλλά με εντελώς διαφορετική πλοκή κινείται και η τελευταία ιστορία, ο «Απρόσκλητος επισκέπτης», όπου ο γιατρός Μιχάλης Σιδέρης είναι παραδομένος στη μοναξιά και στην κατάθλιψη ώσπου ένα αναπάντεχο γεγονός του δείχνει την πραγματικά σκληρή πλευρά της ζωής κι αρχίζει να αλλάζει τρόπο σκέψης και συμπεριφορά, να συνέρχεται, να μετανιώνει. Δύο πολύ ενδιαφέρουσες προσωπικότητες που βιώνουν καταστάσεις σύγχρονες, καθημερινές, δυστυχώς συνηθισμένες και οικείες σε πολύ κόσμο.

Οι «Τέσσερις ιστορίες μυστηρίου» είναι μια συλλογή από λίγο πιο προσωπικά κείμενα του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, που έχει αφεθεί να εμπνευστεί από στιγμές κι ανθρώπους σε κάθε στιγμή της ζωής του. Γρήγορη αφήγηση, ελάχιστοι διάλογοι, πολύ συναίσθημα, ωραίες ιστορίες, ρεαλισμός και αμεσότητα είναι στοιχεία που με κράτησαν ως την τελευταία σελίδα του κάθε διηγήματος και με δυσκολία αποχαιρέτησα τους ήρωές τους.