Βιβλίο Γένεση
Τίτλος πρωτοτύπου Undone
Συγγραφέας Karin Slaughter
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας κατά συρροήν δολοφόνος απάγει και βασανίζει ανελέητα γυναίκες. Γιατί το κάνει; Τι έχει στο μυαλό του; Ποιο είναι το κοινό τους χαρακτηριστικό; Πώς τον εμπνέει το κεφάλαιο της Βίβλου που τιτλοφορείται Γένεση; Πόσα θύματα θα δολοφονήσει μέχρι να εντοπιστεί; Γιατί παραχώνει πλαστικές σακούλες σκουπιδιών στα γεννητικά τους όργανα;

Έχω την αίσθηση ότι σε αυτό το βιβλίο κουράστηκα λίγο. Οι προσωπικές ιστορίες των πρωταγωνιστών αναπτύσσονται διεξοδικότατα εις βάρος της υπόθεσης που εξιχνιάζουν. Το κείμενο είναι λεπτοδουλεμένο, ανατριχιαστικό και ανατρεπτικότατο αλλά εντόπισα πολλές ανακρίσεις, πολύ ψάξιμο, πολλές εξελίξεις στον χαρακτήρα της Φέιθ και του Γουίλ και τώρα γνωρίσαμε και την ιατροδικαστή Σάρα Λίντον, που εγκαταστάθηκε στην Ατλάντα προσπαθώντας να ξεχάσει τις οδυνηρές αναμνήσεις από τη δολοφονία του αστυνομικού συζύγου της. Η αλήθεια είναι ότι τη Σάρα Λίντον τη συμπάθησα. Η συγγραφέας με έπεισε για την κατάθλιψή της, τις φοβίες και την αγωνία της για το αύριο χωρίς έναν άντρα που αγάπησε βαθιά και τον έχασε ξαφνικά και αδικαιολόγητα. Από κει και πέρα η Φέιθ Μίτσελ ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος για δεύτερη φορά (αναρωτιέται πώς θα το πάρει ο 18χρονος γιος της) αλλά και διαβητική ενώ ο Γουίλ Τρεντ καταλαβαίνει πως η δυσλεξία του θα γίνει οπωσδήποτε σοβαρό εμπόδιο στην καριέρα του!

Ανατριχιαστική ιστορία, διεισδυτικές κοινωνιολογικές παρατηρήσεις, κοφτερή γραφή, οι ανατροπές όσο πλησιάζει το τέλος του βιβλίου πυκνώνουν και γνωρίζουμε ακόμη περισσότερο τους πρωταγωνιστές της σειράς βιβλίων της Κάριν Σλότερ.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Όσο πιο μεγάλος ο αριθμός του δρόμου τόσο πιο ζόρικο το πεζοδρόμιο. Σύντομα η Λόλα και η παρέα της θα κατέληγαν στην Εικοστή Πρώτη Οδό, έναν δρόμο όπου η κατάσταση ήταν τόσο απελπιστική, ώστε το τοπικό αστυνομικό τμήμα έστελνε συχνά ασθενοφόρα εκεί, για να παραλάβουν τις γυναίκες που είχαν πεθάνει στη διάρκεια της νύχτας» (σελ. 437).

Βιβλίο Τρόμος σε τρεις πράξεις
Τίτλος πρωτοτύπου Triptych
Συγγραφέας Karin Slaughter
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο βιβλίο έχουμε τρία μέρη:

στο πρώτο μέρος ο ντετέκτιβ Μάικλ Όρμγουντ προσπαθεί να λύσει μια υπόθεση δολοφονημένων κοριτσιών που ο δολοφόνος τούναρκβς κόβει τη γλώσσα. Γιατί; Ποιος τις σκοτώνει; Είκοσι χρόνια πριν είχε συλληφθεί ένας άντρας που είχε σκοτώσει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Τώρα είναι ο ίδιος ή κάποιος που τον αντιγράφει; Παράλληλα ο Όρμγουντ, που μεταξύ άλλων πολέμησε στον πόλεμο του Κόλπου πριν γίνει αστυνομικός και μετά ντετέκτιβ, είναι παντρεμένος με ένα καθυστερημένο νοητικά παιδί. Όλα αυτά του πέφτουν βαριά και γι’ αυτό ξεκίνησε καιρό πριν παράλληλη σχέση με τη χαριτωμένη γειτόνισσα. Σα να μην του φτάναν όλα αυτά στο κατόπι του έρχεται απρόσκλητος θαρρείς ο Γουίλ Τρεντ, μέλος της ειδικής ομάδας σύλληψης βίαιων εγκληματιών, έναν τομέα που συγκρότησε η Αμάντα Βάγκνερ μετά από είκοσι χρόνια εξαιρετικής πορείας στο Σώμα: “Τα μέλη που την απάρτιζαν ήταν, αυτό που λέμε, πολύ ιδιαίτερα. Σε γενικές γραμμές οι δέκα άντρες που είχε επιλέξει η Αμάντα για να εργαστούν υπό τις διαταγές της ήταν όλοι σαν τον Γουίλ, νεαροί πράκτορες που είχαν αρκετό καιρό στην υπηρεσία και είχαν αποδείξει πως δεν ταίριαζαν με τους υπόλοιπους. Οι προϊστάμενοί τους στις εκθέσεις αξιολόγησης τους είχαν χαρακτηρίσει δύσκολους αλλά ποτέ τους δεν είχαν κάνει κάτι που να δικαιολογεί επίσημη επίπληξη, πόσο μάλλον απόλυση. Αλλά ήταν καλοί στη δουλειά τους, ανήκαν σ’ εκείνη την κατηγορία των ενηλίκων οι οποίοι προσπαθούσαν να διορθώσουν τις καταστάσεις που δεν μπόρεσαν να ελέγξουν ως παιδιά” (σελ. 269-270).

Στην πραγματικότητα ο Γουίλ Τρεντ μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, ζώντας την ιδιαίτερη χαρά που νιώθουν οι ανώμαλοι άντρες όταν έρχεται καινούργιο αγοράκι στην οικογένειά τους, μια οικογένεια που παρουσίασαν τέλεια για να υιοθετήσουν νέα “ερωτικά παιχνίδια”. Ο Γουίλ, σημαδεμένος από ουλές, κοψίματα, καψίματα, έτρεχε με πολύ μεγάλη του χαρά πίσω στο ορφανοτροφείο και την αγαπημένη του φίλη, Άντζι, ένα εξίσου δυστυχισμένο πλάσμα, με το οποίο μεγάλωσαν μαζί. Κάποια στιγμή ήρθε και το πρώτο φιλί και η ερωτική σχέση, όμως η Άντζι δεν άντεχε να είναι τόσο ευάλωτη απέναντι σε έναν άνθρωπο που κυριολεκτικά την ήξερε πάρα πολύ καλά και γι’ αυτό κατά καιρούς τον παρατούσε για οποιαδήποτε εφήμερη σχέση ήξερε πως θα την πλήγωνε. Κι ο Γουίλ δεν μπορούσε μετά να μην τη δεχτεί πίσω. Η Άντζι εργάζεται πλέον ως ντετέκτιβ στο Ηθών και ο Όρμγουντ ήταν ένας από τους άντρες που την εξαπάτησαν.

Στο δεύτερο μέρος διαβάζουμε την ιστορία από την πλευρά του καταδικασμένου για βιασμό και δολοφονία Τζόναθαν Σέλεϊ. Πώς είναι σα χαρακτήρας και νοοτροπία, ποια η οικογένειά του, γιατί κατέφυγε στα ναρκωτικά και μετά πήρε την κατιούσα, ποια η ζωή του μέσα στη φυλακή και πώς ζει μετά την αποφυλάκισή του. Η αδερφή του παράτησε την ιατρική για να γίνει δικηγόρος και ήταν η αγαπημένη του πατέρα τους, κάτι που έκανε τον πατέρα τους να την υποδεικνύει ως πρότυπο απέναντι στον άχρηστο τον γιο του, που μόνο να μπλέκει ξέρει και να κηλιδώνει το οικογενειακό τους όνομα. Η συγγραφέας δίνει πάρα πολλά στοιχεία για τον στιγματισμό των αποφυλακισμένων, για τις δύσκολες στιγμές που περνάνε ψάχνοντας για δουλειά, σπίτι και μια αξιοπρεπή νέα αρχή (όσοι τουλάχιστον έχουν μετανιώσει). Τι συμβαίνει στη ζωή λοιπόν αυτού του ανθρώπου όταν ανακαλύπτει ότι όσο ήταν στη φυλακή κάποιος πολύ δικός του άνθρωπος είχε εκμεταλλευτεί τα προσωπικά του στοιχεία και του έστηνε έναν κλοιό από τον οποίο δε θα μπορούσε να ξεφύγει; Και πόσο μεγάλο είναι το σοκ του αναγνώστη όταν ανακαλύπτει ότι η ιστορία παίρνει μια τελείως διαφορετική τροπή;

Στο τρίτο μέρος παρακολουθούμε με κομμένη ανάσα την εξέλιξη και τις συνεχείς ανατροπές αυτής της υπέροχης, αστυνομικής ιστορίας, μέσα από την οποία περνάνε πολλά κοινωνικά μηνύματα για την κατάσταση στην Ατλάντα, μια πόλη που περιλαμβάνεται σταθερά στις δέκα πιο βίαιες πόλεις της Αμερικής και στην οποία μεγάλωσε η συγγραφέας, μιας ιστορίας με πόρνες, κοινωνική ανισότητα, φυλετική προκατάληψη, βιαιοπραγίες στις φυλακές, εκμετάλλευση της ισχυρής θέσης ενός αστυνομικού για να πασάρει ναρκωτικά στις πόρνες και να τις χειρίζεται σεξουαλικά, με ανήλικα κορίτσια που βγαίνουν νωρίς στο πεζοδρόμιο ελπίζοντας για κάτι καλύτερο και βρίσκοντας τα ναρκωτικά, τους βιασμούς, την απογοήτευση.

Τελικά ο Τζόναθαν είναι αθώος; Και αν ναι, πώς θα αποδείξει την αθωότητά του; Θα τον στηρίξει επιτέλους η αδερφή του νομικά ή θα εξακολουθεί να του γυρίζει την πλάτη; Πώς θα καταφέρει να πείσει αυτός, ένας αποφυλακισμένος, την ισχυρή αστυνομική δύναμη της Ατλάντα, για την αλήθεια των λεγομένων του; Τελικά ποιος κρύβεται πραγματικά πίσω από όλη αυτήν την πλεκτάνη και γιατί; Ως ποιο σημείο φτάνει το μίσος και η εμμονή κάποιου για έναν άνθρωπο που του τον υποδεικνύουν συνέχεια και επισταμένως για πρότυπο; Πώς είναι να ζεις σε μια πόλη όπου οι καλοβαλμένες γειτονιές γειτνιάζουν με τα φτωχόσπιτα και τις εργατικές πολυκατοικίες και τα εύπορα ζευγάρια θεωρούν πως τα χρήματα και η προνομιακή κοινωνική τους θέση είναι αρκετά για να προστατέψουν τα παιδιά τους από τα ναρκωτικά αλλά δε συνειδητοποιούν πως αυτοί οι δύο παράγοντες βοηθούν τα παιδιά τους να εξασφαλίσουν απλώς καλύτερα ναρκωτικά, σε μια χώρα που δέχεται ευχαρίστως να ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια για να σώσει ένα παιδί που έπεσε σε πηγάδι αλλά ούτε καν χαλαλίζει εκατό δολάρια ώστε να μπει περίφραξη στο πηγάδι; Οι κοινωνιολογικές παρατηρήσεις της συγγραφέως εγείρουν πολλές σκέψεις!

Εξαιρετική αστυνομική ιστορία από όλες τις πλευρές!

Βιβλίο Ρήξη
Τίτλος πρωτοτύπου Fractured
Συγγραφέας Karin Slaughter
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

ΜΗ διαβάσετε αυτό το βιβλίο αν δεν έχετε διαβάσει το Τρόμος σε τρεις πράξεις, είναι σα να έχετε δει τη σειρά 24 από τον 2ο κύκλο (ναι, την έκανα αυτήν τη βλακεία). Αν και δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το προηγούμενο, η κυρίως ιδέα της σειράς των βιβλίων θα προδοθεί αμέσως αν ξεκινήσετε από αυτό το βιβλίο.

Έξυπνη υπόθεση, ανατροπές, ερωτηματικά, αγωνία, ύποπτοι, άλλοθι και μια σοβαρή υπόθεση παιδοφιλίας έφηβων κοριτσιών που ξεκινά από το παρελθόν. Κι όταν ο Γουίλ Τρεντ φτάνει στην άκρη του μίτου, διαπιστώνει ότι ο παιδόφιλος είχε και συνεργό! Ομολογώ ότι δεν έχει καμία σχέση ως προς το σύνολο με το πρώτο βιβλίο, εδώ έχουμε με μια κλασική υπόθεση απαγωγής, ένα κλασικό whodunit, με τις αναμενόμενες ανατροπές και τα διαδοχικά έξυπνα βήματα που απαιτούνται για να φτάσεις στην άκρη. Δεν είναι αργό, δεν είναι χαζό, δεν είναι βαρετό αλλά υπολείπεται σε πολλά από την ατμόσφαιρα του πρώτου βιβλίου.

Ο Γουίλ είναι αρραβωνιασμένος με την Άντζι και προσπαθούν να συγκατοικήσουν. Η συνεργάτις του, Φέιθ Μίτσελ, από την Αστυνομία της Ατλάντα, τον μισεί θανάσιμα γιατί εξαιτίας του αναγκάστηκε η μητέρα της σε παραίτηση χρόνια πριν όταν ήταν επικεφαλής έξι αστυνομικών που κλείστηκαν στη φυλακή για δωροδοκία. Η δυσλεξία του Γουίλ εξακολουθεί να τον δυσκολεύει σε πολλά σημεία κι η προϊσταμένη του, Αμάντα, τον πιέζει να αποκαλύψει και στη Φέιθ την αλήθεια, γιατί χάρη στην επιτυχή της δράση στην υπόθεση, θα ζητήσει να τη μεταφέρουν στο Πολιτειακό Γραφείο Ερευνών και θα γίνουν συνεργάτες. Ο πατέρας της κοπέλας που απήχθη, Πολ Καμπάνο, είναι ένα από τα ορφανά που μεγάλωσαν μαζί με τον Γουίλ, μόνο που είναι θανάσιμος εχθρός του από τότε ακόμη και δεν τον έχει ξεχάσει. Πόσο αυτό θα επηρεάσει τη συνεργασία τους για να βρουν το ανήλικο κορίτσι; Πόσο σύντομα η γυναίκα του Πολ θα τον κατηγορήσει ανοιχτά για την έλλειψη ουσιαστικής πατρικής φροντίδας όλα αυτά τα χρόνια; Πόσο πολύ θα αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα αυτήν την οικογένεια η απαγωγή της κοπέλας είτε βρεθεί ζωντανή είτε όχι; Η συγγραφέας γράφει και πάλι κοφτερά: “[Το Άνσλεϊ Παρκ]… ήταν μια από τις παλιότερες και πλουσιότερες συνοικίες της πόλης, όπου εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα δικηγόροι, γιατροί και τραπεζίτες είχαν χτίσει τις ζηλευτές τους επαύλεις, ούτως ώστε μελλοντικές γενιές δικηγόρων, γιατρών και τραπεζιτών να μπορέσουν να ζήσουν όπως αυτοί: ασφαλείς και περιχαρακωμένοι καταμεσής μιας από τις πιο βίαιες μεγαλουπόλεις του αμερικανικού νότου. Το μόνο πράγμα που είχε αλλάξει στην πορεία των χρόνων ήταν ότι οι μαύρες γυναίκες που έσπρωχναν το καροτσάκι με τα λευκά μωρά αμείβονταν καλύτερα” (σελ. 20).

Κολέγια, ιδιωτική εκπαίδευση, η σκοτεινή πλευρά της Ατλάντα, ονειρώξεις με ανήλικα κοριτσάκια, ανώμαλοι καθηγητές που εκμεταλλεύονται τις θέσεις τους και την ισχύ τους, αλλάζοντας για πάντα τον μικρόκοσμο αθώων θυμάτων. Σκληρό περιεχόμενο που θα σας ξενυχτήσει για άλλη μια φορά.

Βιβλίο Ένας επικίνδυνος δρόμος
Τίτλος πρωτοτύπου A dangerous road
Συγγραφέας Kris Nelscott
Μεταφραστής Αθανάσιος Ζάβαλος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Σμόκι είναι ξεκάθαρα υπέρ της κατάργησης του φυλετικού διαχωρισμού αν και ποτέ δεν ανακατεύεται σε πολιτικά ζητήματα, τα οποία διαφοροποιεί από τις επιθυμίες και τη θέληση του απλού λαού, μιας και οι πολιτικοί μπορεί κάλλιστα να καπηλευτούν το κοινό αίσθημα για δική τους ωφέλεια. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος: «Έτσι έβλεπα τον εαυτό μου: σαν έναν άνθρωπο που δεν ήταν πρόθυμος να εμπλακεί προσωπικά σε κρίσεις αλλά ο οποίος καθάριζε, έναντι αμοιβής, όσα άφηναν οι άλλοι πίσω τους» (σελ. 25).

Ο Σμόκι προσέχει ένα δεκάχρονο παιδί, τον Τζίμι, αδελφό του Τζο, και γιο μιας πόρνης που «έχει χάσει τον εαυτό της» τελευταία, σε σημείο να εγκαταλείψει τα παιδιά της ζώντας σε άλλη πολιτεία. Ο Τζο παρασύρει τον αδελφό του σε άσχημα μονοπάτια, όπου μυστηριώδη πακέτα αλλάζουν χέρια, κάτι που κινητοποιεί τον Σμόκι για να προσφέρει ένα καλύτερο περιβάλλον στο παιδί. Η ιστορία αυτού του μικρού ήρωα είναι συγκινητική και απόλυτα ρεαλιστική, μιας και με αφορμή την αγάπη του για τον Τζο ο Τζίμι θα παραστεί μάρτυρας μιας συγκλονιστικής σκηνής που θα αλλάξει την πορεία της ζωής του για πάντα.

Και σα να μη φτάνανε όλα αυτά, στο γραφείο του Σμόκι εμφανίζεται μια γοητευτική λευκή γυναίκα, η Λόρα, που του αποκαλύπτει πως η μητέρα της, που απεβίωσε πρόσφατα στο Σικάγο, του αφήνει ένα σημαντικό χρηματικό ποσόν ως κληρονομιά, κάτι που την ξάφνιασε, μιας και δεν τον έχει ξαναδεί στη ζωή της. Το ίδιο έκπληκτος όμως είναι και ο ντετέκτιβ, αφού δεν ξέρει κανέναν από τους γονείς της. Σταδιακά όμως αυτή η υπόθεση θα πάει πολύ πίσω, πολύ βαθιά και θα φέρει αντιμέτωπους και τους δύο με ένα μυστικό που έπρεπε να μείνει καλά φυλαγμένο.

Η γραφή είναι πρωτοπρόσωπη, γρήγορη, με κινηματογραφική σχεδόν ροή και περιγράφει μια συναρπαστική ιστορία με μια σωρεία ανατροπών που δε με άφησαν να πάρω ανάσα. Φυσικά και αναπτύσσεται αίσθημα μεταξύ του Σμόκι και της Λόρα, ο τρόπος όμως που διαλέγει η συγγραφέας να το χειριστεί είναι σκληρός, σχεδόν κυνικός, γιατί το τοποθετεί σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που φέρνει αντιμέτωπες τις επιθυμίες με την αυστηρή πραγματικότητα. Με ελάχιστες ερωτικές σκηνές και ταυτόχρονα εξαιρετική ένταση μεταξύ των πρωταγωνιστών, με πολύ καλά καλλιεργημένη εξέλιξη της γνωριμίας και της σχέσης αυτής, ξεδιπλώνεται ένας έρωτας καταδικασμένος, πνιγμένος στις παράπλευρες απώλειες της εποχής και του τόπου, όχι όμως λόγω του κοινωνικού ταμπού (λευκή με μαύρο; Ποτέ!) αλλά λόγω της κρυμμένης ιστορίας που δεσμεύει τον Σμόκι και τη Λόρα.

Βήμα το βήμα, μέρα τη μέρα, η Λόρα αρχίζει να νιώθει πως το στέρεο οικοδόμημα της ζωής της αποσυντίθεται και καταρρέει. Ποιοι ήταν στην πραγματικότητα οι γονείς της και γιατί της έκρυβαν πράγματα; Τι τους συνδέει με τον Σμόκι Ντάλτον; Τι συνέβη εκείνο το βράδυ του 1939 στην Ατλάντα, όπου παρευρέθησαν οι πρωταγωνιστές της ταινίας «Όσα παίρνει ο άνεμος» στην επίσημη προβολή της; Ποιοι και γιατί λιντσάρανε τους γονείς του Σμόκι, αναγκάζοντας τις αρχές της πόλης να τον φυγαδεύσουν σε ανάδοχη οικογένεια;

Εκτός από το συναρπαστικό μυστήριο, έχουμε στέρεη αναπαράσταση της ατμόσφαιρας που επικρατούσε στην Αμερική την εποχή του Πολέμου στο Βιετνάμ και της τρομοκρατίας των Μαύρων Πανθήρων, ρεαλιστική απεικόνιση των συγκρούσεων, των πορειών και των καταστροφών στο Μέμφις το 1968 και μια καλοσκηνοθετημένη σεκάνς με τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Τα γεγονότα περιγράφονται όπως έγιναν, ένιωσα τον καπνό από τα λεηλατημένα καταστήματα, φοβήθηκα για την τύχη του όχλου όταν ξεκίνησαν επεισόδια στις πορείες, συμπαραστάθηκα στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και τρόμαξα με το γεγονός πως η δολοφονία του ίσως ήταν οργανωμένη για να μην προβεί σε διεκδίκηση της προεδρίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το συγγραφικό εύρημα να υπάρχει αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας, κάτι που θα εκτινάξει την αγωνία στα ύψη και θα δημιουργήσει το δεύτερο βιβλίο με ήρωα τον Σμόκι, ήταν αναπάντεχο.

Το μυθιστόρημα «Ένας επικίνδυνος δρόμος» είναι το πρώτο μιας σειράς περιπετειών με τον Σμόκι Ντάλτον, καλογραμμένο, τεκμηριωμένο, ρεαλιστικό, με ένα προσεκτικά μελετημένο ιστορικό φόντο, αληθινούς χαρακτήρες που με παρέσυραν, με συγκίνησαν, με απογοήτευσαν, με εξέπληξαν και μια ιστορία αγάπης που θέλω κάποια στιγμή να δικαιωθεί. Κοινωνικό και αστυνομικό, με περιστατικά και εξελίξεις που ξεφεύγουν από την πεπατημένη και μια γραφή που ρέει ασταμάτητη ως την τελευταία σελίδα, είναι ένα βιβλίο που με προβλημάτισε και άφησε να εννοηθούν πολλές ομοιότητες του τότε με το σήμερα ως προς το φυλετικό και γενικότερα κοινωνικό κομμάτι της αφήγησης.