Ανδρέας Μιαούλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 01 Feb 2021 15:57:49 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Ανδρέας Μιαούλης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Ουσιώδης μάρτυρας», του Steve Martini, εκδ. Bell https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%82-steve-martini/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b9%25cf%258e%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2581%25cf%2584%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25b1%25cf%2582-steve-martini https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%82-steve-martini/#respond Mon, 26 Oct 2020 20:02:19 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7644 Η πανεπιστημιούπολη του Ντάβενπορτ συγκλονίζεται από 4 άγριους φόνους που συμβαίνουν μέσα σε διάστημα 5 ημερών. Τα θύματα είναι δεμένα και καρφωμένα στο χώμα στις όχθες του Πούτα Κρικ. Αργότερα ανακαλύπτονται άλλα δύο πτώματα. Η Αστυνομία συλλαμβάνει έναν ύποπτο, ένα Ρώσο μετανάστη, φύλακα του πανεπιστημίου αλλά η υπόθεση κρύβει πολύ περισσότερα. Η ανάμιξη του Ρώσου στις δύο τελευταίες δολοφονίες αμφισβητείται. Μάλλον κάποιος αντέγραψε τον δολοφόνο, κρύβοντας τα δικά του κίνητρα.

Βιβλίο Ουσιώδης μάρτυρας
Τίτλος πρωτοτύπου Prime witness
Συγγραφέας Steve Martini
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μην περιμένετε ανατροπές και αγωνία σε πραγματική δράση και χρόνο. Όλα διαδραματίζονται κυρίως μέσα σε δικαστικές αίθουσες. Ανατροπές, πλοκή κλπ. μόνο με δικανικούς όρους και παραθυράκια του νόμου. Ο Ρώσος έκανε τους φόνους κι ένας άλλος τον αντέγραψε για να καλύψει τα δικά του ίχνη. Αυτό είναι δεδομένο από την αρχή. Από κει και πέρα πότε θα δικαστεί, βάσει ποιων μαρτύρων, τι δολοπλοκίες και ιστοί εξυφαίνονται για την επίλυση της υπόθεσης και κυρίως ποιος είναι ο δεύτερος δολοφόνος όλα εκδικάζονται και ανατρέπονται πριν ή μετά τις ακροαματικές διαδικασίες. Πολύ καλή η ανατροπή και η τελική αποκάλυψη και οι σκηνές κυνηγητού μες στο δικαστικό μέγαρο. Όντως δεν περίμενα ότι αυτός θα ήταν ο δολοφόνος και είναι και πολύ καλά δομημένο το προφίλ του και η συμπεριφορά του στο βιβλίο. Είναι καλό θριλεράκι αλλά κλειστοφοβικό και με πολλούς δικανικούς όρους και ανατροπές επί των δικών και επί των εγγυήσεων κλπ. που ίσως κουράσουν και ξενίσουν.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%82-steve-martini/feed/ 0 «Νεκρός και ζωντανός», του Dean Koontz, εκδ. Πλατύπους (Φρανκενστάιν #3) https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-dean-koontz/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25ba%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25ce%25b6%25cf%2589%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%258c%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-dean-koontz https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-dean-koontz/#respond Fri, 16 Oct 2020 15:37:38 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7294 Ενώ ο καταστροφικός τυφώνας πλησιάζει, ενώ οι σκοτεινές δημιουργίες του Βίκτωρα Ήλιος αρχίζουν να χάνουν τον έλεγχο, ενώ η Νέα Ορλεάνη βυθίζεται στο χάος και το μέλλον της ανθρωπότητας κρέμεται από μια κλωστή, μοναδική ελπίδα αποτελεί η πρώτη, αποτυχημένη προσπάθεια του Βίκτωρα να κατασκευάσει τον τέλειο άνθρωπο. Η μερικών αιώνων ιστορία του Δευκαλίωνα ξεκίνησε ως η πρωτότυπη εκδήλωση ενός οράματος χωρίς ψυχή -και είναι μοιραίο να τελειώσει με την τελική αντιπαράθεση μεταξύ ενός καταραμένου πλάσματος και του παρανοϊκού δημιουργού του. Όμως πρώτα πρέπει να αντιμετωπίσουν ένα τερατούργημα που ούτε το σατανικό μυαλό του Βίκτωρα δε θα μπορούσε να συλλάβει: μια ακατανίκητη οντότητα που ξεπροβάλλει μέσα από το συλλογικό εφιάλτη της ανθρωπότητας, με δυνάμεις και σκοπό πέρα από κάθε φαντασία. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Νεκρός και ζωντανός
Τίτλος πρωτοτύπου Dead and alive
Συγγραφέας Dean Koontz
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Περιπέτεια / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πλατύπους (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή, SPOILERS!

Έχω πολλές ενστάσεις! Ο Βίκτωρ βρίσκει το θάνατο ανάμεσα στα τέρατα που δημιούργησε και αυτομάτως με το θάνατό του τα τέρατα σκοτώνονται ενώ ένας κλώνος του σπάει το γυάλινο κλουβί του και το σκάει, φορτωμένος με όλες τις πληροφορίες που έχει και ο Βίκτωρ, πιστό του αντίγραφο σώματι και πνεύματι! Γιατί περιγράφεται το τέρας που μεταλλάσσεται γενετικά; Ότι το σκάει από τη φυλακή του από λάθος του υπολογιστή και μετά αρχίζει να τρώει τα τέρατα για να τους δώσει μια ελευθερία τάχα μου; Κεφάλαια για μένα περιττά. Επίσης αυτό το τέρας κατά λάθος απελευθερώνει τον Χαμαιλέοντα, ένα πλάσμα που παίρνει τα σχήματα, τις μορφές και το χρώμα του γύρω περιβάλλοντος και γίνεται αόρατο. Ποιος ο λόγος να φτιάξει ο Βίκτωρ κάτι τέτοιο, αφού το τέρας αυτό θέλει να τον σκοτώσει, μιας και είναι προγραμματισμένο να μην επιτίθεται στους κλώνους μόνο; Αυτό το πλάσμα (;) τρυπώνει στο αμάξι του Βίκτωρ όταν το βάζει στα πόδια, μακριά από το νοσοκομείο, και το μαχαιρώνει ο Τζόκο, το τερατάκι του Χάρκερ, όταν επιτίθεται στον Βίκτωρ σε μια αλέα όπου συναντήθηκε με την Έρικα 5! Δύο σημεία της πλοκής χωρίς νόημα αφού ουσιαστικά παρά τον υπέρτατο τρόμο που μπορούν να προκαλέσουν δεν βοηθάνε σε τίποτα!

Επίσης ποιο το νόημα να υπάρχει ένα τεράστιο πλάσμα κάτω από τον σκουπιδότοπο, που να έχει μαζέψει γύρω του όλα τα τέρατα του Φρανκενστάιν, που δεν είχαν πεθάνει 100 % αλλά νεκραναστήθηκαν στη χωματερή, εντελώς ελευθερωμένα από τις εντολές του Βίκτωρ, αφού τα τέρατα απλώς τον άρπαξαν και τον πέταξαν βαθιά μες στα σκουπίδια, κάτι που θα μπορούσαν να το κάνουν με την καθοδήγηση ενός οποιουδήποτε άλλου πλάσματος.

Οι τελευταίες σελίδες είναι λες και βιάζεται ο συγγραφέας να κλείσει το βιβλίο! Οι ντετέκτιβ παντρεύονται επιτέλους μεταξύ τους, παραιτούνται από την Αστυνομία και ιδρύουν γραφείο ντετέκτιβ στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Δευκαλίων με ένα άγγιγμα θεραπεύει τον Άρνι από τον αυτισμό (αν είναι δυνατόν, τότε γιατί δεν το έκανε νωρίτερα, όταν φοβόντουσαν ότι λόγω του αυτισμού του ίσως πείσμωνε και δεν συνετιζόταν να κρυφτεί στο Θιβέτ;) και η Έρικα 5 γλύτωσε από τον θάνατο χάρη σε μια αστραπή που την τύλιξε όταν πέθαινε ο Βίκτωρ. Έλεος!!!!!!!!!!!!!!!!!

Πάρα πολλές φορές μου έχει τύχει σε 5λογίες και 7λογίες το πρώτο βιβλίο να είναι καλύτερο όλων. Το ίδιο ισχύει κι εδώ δυστυχώς!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-dean-koontz/feed/ 0 «Πόλη της νύχτας», των Dean Koontz και Ed Gorman, εκδ. Πλατύπους (Φρανκενστάιν #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1%cf%82-dean-koontz/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2587%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2582-dean-koontz https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1%cf%82-dean-koontz/#respond Fri, 16 Oct 2020 15:29:39 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7289 Από τον μετρ του τρόμου, Dean Koontz, έρχεται η συνέχεια της πιο κλασικής ιστορίας τρόμου όλων των εποχών. Αν νομίζετε πως γνωρίζετε την ιστορία, ξέρετε μόνο τη μισή αλήθεια. Ετοιμαστείτε για το μυστήριο, το μύθο, τον τρόμο και τη μαγεία του «Φρανκενστάιν: Πόλη της νύχτας». Βγαλμένο από το συλλογικό ανθρώπινο εφιάλτη, έχει ένα και μοναδικό στόχο, μια και μόνη αποστολή: να μας αντικαταστήσει. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Πόλη της νύχτας
Τίτλος πρωτοτύπου City of night
Συγγραφείς Dean Koontz, Ed Gorman
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Περιπέτεια / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πλατύπους (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η υπόθεση προχωράει, τα τέρατα του Φρανκενστάιν αρχίζουν να αποδιοργανώνονται, ζευγάρι εκτελεστών βρίσκει τον μπελά του με τους δυο αστυνομικούς, ο Άρνι καταφεύγει στο Θιβέτ με τη βοήθεια του Δευκαλίωνα, το τερατάκι που γέννησε ο αστυνομικός αρχίζει να αποκτά υπόσταση και θέλει να σκοτώσει τον Φρανκενστάιν, η Έρικα 5 στην προσπάθειά της να γίνει καλύτερη από την 4 κάνει γκάφες, η μετάφραση καλύτερη σχετικά αλλά ο επιμελητής είναι ακόμη στην τουαλέτα και δεν ασχολήθηκε με το κείμενο, κάπου αρχίζει να με ψιλοχαλάει……

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1%cf%82-dean-koontz/feed/ 0 «Ο άσωτος υιός», του Dean Koontz, εκδ. Πλατύπους (Φρανκενστάιν #1) https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ac%cf%83%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%85%ce%b9%cf%8c%cf%82-dean-koontz/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2589%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2585%25ce%25b9%25cf%258c%25cf%2582-dean-koontz https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ac%cf%83%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%85%ce%b9%cf%8c%cf%82-dean-koontz/#respond Fri, 16 Oct 2020 15:24:07 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7284 Πριν από χρόνια διάβασα τον Φρανκενστάιν της Μαίρη Σέλλεϋ και μου σηκώθηκε η τρίχα. Η γραφή και η πλοκή λες και γράφτηκαν σήμερα κι όχι τότε. Από τα ελάχιστα βιβλία κλασικής φιλολογίας που ευχαριστήθηκα. Τώρα έπεσε στα χέρια μου η, ας πούμε, συνέχειά του! Ο Βίκτωρ Φρανκενστάιν εξακολουθεί να ζει, τώρα υπό το όνομα Βίκτωρ Ήλιος, μακριά από την Αυστρία, στις ΗΠΑ, τη χώρα όπου τα πειράματα μοριακής βιολογίας και οι επιστημονικές ανακαλύψεις και νεωτερισμοί αυξάνονται ραγδαία. Το τέρας του Φρανκενστάιν, ο Δευκαλίων, απομονωμένος σε μοναστήρι στο Θιβέτ, μαθαίνει ότι ο Φρανκενστάιν ζει και έρχεται στη Νέα Ορλεάνη για να κλείσουν οριστικά τους λογαριασμούς. Κι όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο η αρχή! Καλώς ορίσατε στο σατανικό κόσμο του Dean Koontz, που σε αυτήν τη σειρά βιβλίων υπερβάλει εαυτόν! Δύο σκηνές θα μου μείνουν αξέχαστες: η σκηνή που ένας κατά συρροήν δολοφόνος κάνει μανικιούρ στα χέρια μιας πολύ όμορφης κοπέλας, της κόβει τα πετσάκια, τα λιμάρει, τα φιλάει, μιλάει με την κοπέλα και στο τέλος του κεφαλαίου τα βάζει σε μια σακούλα και τα ρίχνει στην κατάψυξη (η κοπέλα ήταν νεκρή και ο δολοφόνος της είχε κόψει τα χέρια για κατ’ οίκον διασκέδαση!) και η δεύτερη που η γυναίκα του Βίκτωρ Φρανκενστάιν ανακαλύπτει ένα χέρι να περπατάει στο σαλόνι της!

Βιβλίο Ο άσωτος υιός
Τίτλος πρωτοτύπου Prodigal son
Συγγραφέας Dean Koontz
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Περιπέτεια / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πλατύπους (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

SPOILERS

Πάνθεον χαρακτήρων, απλόχερο σασπένς, κάπου κάπου σπλάτερ, ανατροπές, αποκαλύψεις, γενετικά πειράματα, η ουτοπία του τρελού επιστήμονα, χιούμορ με το οποίο ο ένας αστυνομικός-πρωταγωνιστής αντιμετωπίζει την πραγματικότητα (;). Ένα βιβλίο που με έχει ανατριχιάσει και μου έχει χαρίσει άφθονο ξενύχτι.

Κάρσον Ο’ Κόνορ: αστυνομικός, με αυτιστικό αδερφό, σκληρόπετση και ζόρικη, κάποια στιγμή θέλει να ξεκαθαρίσει το όνομα του πατέρα της, που σκοτώθηκε σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Αγωνίζεται να μην παραδεχτεί τον έρωτά της για τον συνάδελφο Μάικλ Μάντισον, μιας και οι συνάδελφοι ντετέτκτιβς «κόβουν πισινούς, δεν πιάνουν πισινούς» (ευγενικά το έθεσα, εν αντιθέσει με το κείμενο). Ο Μάικλ Μάντισον δεν μας δίνει και πολλά στοιχεία για τον εαυτό του, απλώς κάνει καλαμπούρια και τον γοητεύει το ενδιαφέρον της Κάρσον για το άτομό του. Ο αυτιστικός αδερφός Άρνι Ο’ Κόνορ, ένα παιδί κλεισμένο στον εαυτό του, τελειομανές, φανατικό της υγιεινής και της ευταξίας, τρώει φαγητά με συγκεκριμένα χρώματα και όχι ανακατεμένα συστατικά, το κάθε τι σε δικό του κουτάκι. Μια τυχαία φωτογραφία του που χαμογελάει στις εφημερίδες (πράγμα σπάνιο, μιας και τα αυτιστικά παιδιά δύσκολα χαμογελούν) τραβάει την προσοχή κάποιου.

Ο Βίκτωρ Φρανκενστάιν, τώρα Ήλιος, πάμπλουτος και ισχυρό μέλος της τοπικής ελίτ, έχει ανακαλύψει τον τρόπο να διατηρείται ακμαίος και νέος, να τον απασχολούν όλο και λιγότερο οι ανθρώπινες ανάγκες του φαγητού και του ύπνου, έχει κατασκευάσει με πρωτοπόρες επιστημονικές μεθόδους πλάσματα, τα οποία, γεμάτα με download αρχείων που ο Βίκτωρ έχει επιλέξει, έχουν σκοπό κάποια στιγμή να επιτεθούν στην ανθρωπότητα και να την κυριεύσουν. Ο Βίκτωρ έχει 5 κατηγορίες πλασμάτων, από ελίτ μέχρι χειρώνακτες, τους έχει αφαιρέσει το δικαίωμα να σκοτώνουν (μόνο όταν απειλούνται ή όταν τα διατάξει) ή να αυτοκτονούν καθώς και το αναπαραγωγικό σύστημα. Ερωτικά συνευρίσκεται με την Έρικα, μια γυναίκα που κατασκευάζει κατά βούλησιν όταν παρεκτρέπεται. Τώρα βρισκόμαστε στην Έρικα 5, η οποία κάνει το λάθος ο Βίκτωρ να της εμφυσήσει την αγάπη για το διάβασμα κι έτσι η Έρικα αρχίζει να νιώθει οίκτο, συμπόνια, έλεος, να σκέφτεται, δίνοντας έτσι τέλος σε ένα από τα πειράματα του άντρα της. Στόχος του είναι να κατασκευάσει τα τέλεια πλάσματα, που θα δουλεύουν και θα σκέφτονται χωρίς να κουράζονται, χωρίς να έχουν την ανάγκη να διασκεδάσουν ή να σκεφτούν ή να έχουν κρίση.

Δύο από αυτά τα πλάσματα όμως αρχίζουν να αναρωτιούνται ποιοι πραγματικά είναι και γιατί δε νιώθουν χαρά, ικανοποίηση, ευτυχία, ελπίδα. Το ένα πλάσμα, ο Ράνταλ, κατασκεύασμα αυτισμού του Βίκτωρ, που θέλει να πειραματιστεί με αυτήν την ασθένεια και να τη χρησιμοποιήσει για να βελτιώσει την παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα (μιας και τα αυτιστκά άτομα λατρεύουν την ευταξία και την καθαριότητα), καταφέρνει να ξεπεράσει την αγοραφοβία του αυτισμού με έξυπνα τρικ και να καταλήξει στο σπίτι της Ο’ Κόνορ για να βρει τον Άρνι και να τον ρωτήσει γιατί χαμογελάει, ποιο είναι το μυστικό που βρήκε και να το μοιραστούν. Το ίδιο κι ένα άλλο πλάσμα, που όμως λειτουργεί «κανονικά» κι έτσι απλώς σκοτώνει τους ανθρώπους για να ανακαλύψει το μυστικό της ευτυχίας. Οι δολοφονίες του συνδέονται με τις δολοφονίες ενός άλλου άντρα, ο οποίος σκοτώνει γυναίκες που έχουν κάτι ωραίο πάνω τους (μάτια, χείλια, πόδια κλπ.) ώστε να σχηματίσει την τέλεια γυναίκα.

Κι όλα αυτά στη Νέα Ορλεάνη, μια πόλη χωμένη στις μαγείες και τα μεταφυσικά κόλπα.

Οι δύο αστυνομικοί ανακαλύπτουν ότι υπάρχει ολόκληρη συνωμοσία για την καταστροφή της υπάρχουσας ανθρωπότητας και ο Δευκαλίων στέκεται στο πλευρό τους για να τους βοηθήσει. Ο Βίκτωρ αρχίζει να διαπιστώνει κάποιες παρεκκλίσεις των πλασμάτων του, σοκάρεται με την απόδραση του Ράνταλ 6, έντρομος ανακαλύπτει ότι ένα από τα πλάσματα αρχίζει να «γεννάει» από μέσα από τα σπλάχνα του ένα νανο-τερατάκι, τα πλάσματα αρχίζουν να αντικαθιστούν σημαντικούς ανθρώπους της κοινωνίας, και τα πτώματα των ανθρώπων καταλήγουν σε μια χωματερή της εταιρείας του Βίκτωρ και θάβονται κάτω από τόνους σκουπιδιών. Τώρα τελευταία όμως κάτι κινείται κάτω από τα σκουπίδια…

Αυτά σε γενικές γραμμές στο πρώτο βιβλίο. Γρήγορη δράση, εναλλαγές, αγωνία. ΔΥΣΥΤΧΩΣ όμως όλα αυτά καταστρέφονται από την κάκιστη μετάφραση και ανύπαρκτη επιμέλεια του κειμένου. Θυμώνω όμως με μερικούς που αντιμετωπίζουν έτσι ελαφρά το αναγνωστικό κοινό. Τι φταίει; Το περιεχόμενο του βιβλίου, που είναι τρόμου κι άρα δε θεωρείται λογοτεχνία; Και; Σε κοινό δεν το δίνεις το βιβλίο; Πώς θα σχηματίσει το γλωσσικό του κριτήριο, με ΑΥΤΟ το βιβλίο, ΕΤΣΙ μεταφρασμένο; Θα μου πεις, δε μαθαίνεις ελληνικά με τον Φρανκενστάιν, ναι θα συμφωνήσω, όμως υπάρχουν άνθρωποι που αρέσκονται να διαβάζουν (μόνο) τέτοια βιβλία κι αν η αντιμετώπιση της μεταφράστριας και του εκδοτικού οίκου είναι τόσο πρόχειρη, ο αναγνώστης θα στρέψει την πλάτη του (αν το διαπιστώσει) ή θα πέφτει σε λάθη εκφραστικά και μεταφραστικά (αν δεν το διαπιστώσει). Τυχαία παραδείγματα: «κύωνες» αντί κίονες στη σελίδα 104, «κουσκούσευαν» αντί κουτσομπόλευαν στη σελίδα 414 κι ένα σωρό άλλα λάθη. Ευτυχώς στο 2ο βιβλίο άλλαξε ο μεταφραστής κι από ό,τι έχω διαβάσει ως τώρα η κατάσταση βελτιώνεται.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ac%cf%83%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%85%ce%b9%cf%8c%cf%82-dean-koontz/feed/ 0 «Τζακ και Τζιλ», του James Patterson, εκδ. Bell (Alex Cross #3) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bb-james-patterson/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b6%25ce%25b1%25ce%25ba-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25b6%25ce%25b9%25ce%25bb-james-patterson https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bb-james-patterson/#respond Mon, 27 Jan 2020 13:44:02 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=2985 Στην Ουάσιγκτον, την πόλη όπου ζει και εργάζεται ο ντετέκτιβ Άλεξ Κρος, ένα ζευγάρι αρχίζει να δολοφονεί διάσημους ανθρώπους αφήνοντας στον τόπο του εγκλήματος αυτοσχέδια μηνύματα με το ψευδώνυμο «Τζακ και Τζιλ». Αυτή η σειρά των δολοφονιών όμως έχει βάλει σε υποψίες τον Λευκό Οίκο και τις μυστικές υπηρεσίες, μιας και έτσι αποκαλούνται με κωδικό τρόπο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ και η Πρώτη Κυρία. Έτσι, ο Άλεξ Κρος καλείται στα άδυτα του Λευκού Οίκου να συνεργαστεί με το FBI αλλά και με τη CIA, σε περίπτωση που οι δύο δολοφόνοι απλώς πειραματίζονται και τελειοποιούνται, με τελικό στόχο τη δολοφονία του Προέδρου Τόμας Μπερνς. Ταυτόχρονα, εξάχρονα και εφτάχρονα παιδάκια δολοφονούνται στη γειτονιά του Άλεξ Κρος όμως η δυάδα των Τζακ και Τζιλ αποσπά τη μερίδα του λέοντος στα ΜΜΕ, κάτι που εξοργίζει τον δολοφόνο των παιδιών και η κατάσταση σύντομα θα εκτραχυνθεί!

Βιβλίο Τζακ και Τζιλ
Τίτλος πρωτοτύπου Jack and Jill
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αυτή είναι η τρίτη περιπέτεια που έγραψε ο James Patterson με ήρωα τον Άλεξ Κρος και η υπόθεση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις. Ο υπαρχηγός ντετέκτιβ στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της Ουάσιγκτον και ψυχολόγος έχει ήδη ξεκινήσει τις έρευνες για τις δολοφονίες των παιδιών όταν τον καλούν (και τον αποσπούν) εσπευσμένα στον Λευκό Οίκο. Η υπόθεση «Τζακ και Τζιλ» είναι σκοτεινή, δύσκολη και ανεξιχνίαστη. Το FBI φοβάται πως είναι τόσο καλά οργανωμένη που υπάρχει κάποιος εγκέφαλος από πίσω ενώ η CIA φτάνει στο σημείο να υποψιάζεται πως ίσως κάποιος από τους πληρωμένους δολοφόνους που χρησιμοποιούν για ρύθμιση κάποιων εσωτερικών υποθέσεων της χώρας έχει χάσει τον έλεγχο! Εκτυλίσσεται δηλαδή μια απίστευτη συνωμοσιολογία, η οποία σε συνδυασμό με την ατμόσφαιρα φόβου και αγωνίας που επικρατεί εν όψει της πιθανής δολοφονίας του Προέδρου, δίνει την αφορμή στον συγγραφέα να καταγράψει, αν και διακριτικά, τον πατριωτισμό που διακρίνει τον μέσο Αμερικανό απέναντι στην καθεστηκυία τάξη της χώρας του.

Η καθαυτή υπόθεση είναι έξυπνη και με πολλά μυστικά. Χωρίς να κατονομάζονται αρχικά (αν και η Τζιλ αποκαλύπτεται), ο Τζακ και η Τζιλ παρουσιάζονται με μεγάλη οξυδέρκεια και διεισδυτικότητα. Το παράλογο σκεπτικό τους, η περίεργη σχέση που έχουν μεταξύ τους, η έλλειψη μοτίβου και συγκεκριμένου σχεδίου εκτέλεσης είναι αυτά που δίνουν άφθονη αγωνία στον αναγνώστη ως την τελευταία σελίδα. Ναι, η Τζιλ αποκαλύπτεται σε κρίσιμο σημείο όμως αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με την πραγματική ταυτότητα του Τζακ που αργεί να αποκαλυφθεί, μιας και είναι η μεγάλη ανατροπή της ιστορίας! Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το δίδυμο αυτό χρησιμοποιεί έναν ελεύθερο σκοπευτή για να θολώσει τα νερά γύρω από τις ταυτότητές τους και οι περιγραφές της αιματηρής επίθεσης κατά του Προέδρου στο ταξίδι του στη Νέα Υόρκη είναι καλογραμμένες και ολοζώντανες. Ποιος όμως κρύβεται πραγματικά πίσω από το θανάσιμο ντουέτο και γιατί αποσκοπούσε εξαρχής στην εκτέλεση του Προέδρου είναι κάτι μη αναμενόμενο.

Ο δολοφόνος των παιδιών είναι εξίσου δαιδαλώδης σαν υπόθεση και ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ένα έξυπνο συγγραφικό τέχνασμα για να δυσκολέψει τον αναγνώστη ως προς την πραγματική ταυτότητά του. Μου άρεσε που ξεκίνησε «ο καημένος» τις δολοφονίες σχεδόν ταυτόχρονα με τους Τζακ και Τζιλ κι έτσι άρχισε να γίνεται άτσαλος και ριψοκίνδυνος, ώστε να τραβήξει τα φώτα πάνω του. Το μυθιστόρημα γράφτηκε το 1996, οπότε η χρήση του δικτύου Prodigy της ΙΒΜ που χάκαρε ο δολοφόνος για να στρέψει τις υποψίες αλλού και ο τρόπος που λογοκρίθηκαν τα μηνύματά του προς τους συνδρομητές του δικτύου μου θύμισε την κοινότητα του facebook και νοστάλγησα σχεδόν την ανάγκη που είχε η ανθρωπότητα από τόσο παλιά για άμεση και γρήγορη επικοινωνία.

Σε προσωπικό επίπεδο, ο Άλεξ Κρος, που πλέον έχει αρχίσει να κουράζεται από όλη αυτήν τη βία και ονειρεύεται να αποσυρθεί από την ενεργό δράση για να δουλέψει πάλι ως ψυχολόγος και μόνο, συνεργάζεται στενά με τον παιδικό του φίλο και συνάδελφο Τζον Σάμπσον, νιώθει πως οι φρενήρεις ρυθμοί των υποθέσεων τον κάνουν να χάνει πολύτιμο χρόνο από την οικογένειά του, δοκιμάζεται για τρίτη φορά αισθηματικά (μιας και οι προηγούμενες δύο περιπτώσεις στα αντίστοιχα βιβλία δε φτουρήσανε), αυτήν τη φορά με τη νέα, έγχρωμη διευθύντρια του σχολείου του γιου του (είναι παντρεμένη όμως!) και μαθαίνει πως ο Λευκός Οίκος τον επέλεξε ακριβώς γιατί είχε τις σημαντικές επιτυχίες του στις υποθέσεις Σόνετζι και Καζανόβα. Για πρώτη φορά εμφανίζεται η ψυχαναλύτριά του, Αντέλ Φάιναλυ, στην οποία καταφεύγει αραιά και πού, και μόνο όταν έχει απόλυτη ανάγκη να μιλήσει σε κάποιον έμπιστό του. Οι γνώσεις του στην ψυχολογία εφαρμόζονται λίγο καλύτερα σε αυτό το βιβλίο, μιας και αγωνίζεται να καταλάβει το προφίλ των ενόχων μέσα από τους προσωπικούς τους χώρους ενώ η πάλη του με τον δολοφόνο των παιδιών είναι ένα καλογραμμένο κομμάτι ψυχιατρικής. Ο Σόνετζι εξακολουθεί να τον στοιχειώνει, δε διστάζει μάλιστα να του τηλεφωνήσει στο τέλος του βιβλίου για να του ευχηθεί «καλά Χριστούγεννα». Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα ξαναβρεθούν αντιμέτωποι αυτοί οι δύο και πώς θα εκτιμήσουν οι ανώτεροι του Κρος τη διαρκώς αυξανόμενη φήμη του στην επίλυση εγκλημάτων (αυτός είναι και ένας από τους λόγους που διαβάζω αντίστοιχες σειρές βιβλίων με τη σειρά που γράφτηκαν και δημοσιεύθηκαν).

Το «Τζακ και Τζιλ» ως προς το θέμα του είναι ένα καθαρά αμερικάνικο θρίλερ, με όλες τις δόσεις αγωνίας, ανθρωποκυνηγητού και αμερικανολατρείας που απαιτεί ένα τέτοιο κείμενο και ξέρει ο συγγραφέας να χαρίζει κατά κόρον. Από την άλλη ούτε σε αυτό το βιβλίο χάνει την ευκαιρία να στηλιτεύσει κάποια πράγματα: «Πρόσφατα είχα διαβάσει μια στατιστική που σου μαύριζε την ψυχή, σύμφωνα με την οποία ο μέσος Αμερικανός αντλούσε το εβδομήντα τοις εκατό των πληροφοριών του από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση» (σελ. 205). Έχω βέβαια δύο πραγματολογικές ερωτήσεις (π.χ. ο δολοφόνος των παιδιών αρχίζει να ουρλιάζει μπροστά σε δύο θύματά του και πυροβολεί αρκετά αργότερα εξ επαφής, στο μεσοδιάστημα αυτό όμως ο συγγραφέας δε γράφει αν υπήρξε κάποια αντίδραση των θυμάτων, αν ξύπνησαν κλπ. ενώ αυτός ο άνθρωπος στο τέλος του βιβλίου περιγράφεται εξονυχιστικά σε μια ολόκληρη παράγραφο μόνο που δεν αναφέρεται ότι φορά γυαλιά, κάτι που περιγράφει φευγαλέα ο Κρος κάποια στιγμή!) αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα ευχαριστημένος με την περιπέτεια αυτή.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bb-james-patterson/feed/ 0 «Φίλα τα κορίτσια», του James Patterson, εκδ. Bell (Alex Cross #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1-james-patterson/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25af%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25b1-james-patterson https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1-james-patterson/#respond Mon, 27 Jan 2020 11:21:06 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=2981 Ο «Τζέντλεμαν» στο Λος Άντζελες δολοφονεί με στυγερό τρόπο νεαρές, πανέμορφες κοπέλες και ο «Καζανόβας» στη Βόρεια Καρολίνα απάγει και φυλακίζει τις δικές του θηλυκές επιλογές, μόνο που όσες δεν υπακούνε στους κανόνες του δε διστάζει να τις δολοφονήσει. Ο Άλεξ Κρος με τρόμο ανακαλύπτει πως ίσως η ανιψιά του, Ναόμι, είναι ανάμεσα στις απαχθείσες κι έτσι, κατόπιν πρόσκλησης και του FBI, αρχίζει να συμμετέχει στις έρευνες. Ποιοι είναι αυτοί οι δύο άντρες και πού κρύβονται; Πόσο αληθινή είναι η υποψία πως επικοινωνούν ή ακόμη και συναγωνίζονται για τα τρόπαια που διαλέγουν; Γιατί ο «Καζανόβας» φοράει μάσκα και τι έχει στο μυαλό του συγκροτώντας αυτό το παράδοξο χαρέμι εκλεκτών και ξεχωριστών γυναικών;

Βιβλίο Φίλα τα κορίτσια
Τίτλος πρωτοτύπου Kiss the girls
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Ανδρέας Μιαούλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η δεύτερη περιπέτεια του Άλεξ Κρος μου άρεσε περισσότερο από το «…και ήρθε μια αράχνη». Τα ρατσιστικά και φυλετικά στερεότυπα περιορίστηκαν αρκετά, η ιστορία είναι πολυεπίπεδη, έχουμε να κάνουμε με δύο δολοφόνους, κάτι που δίνει ένταση και ποικιλία στην πλοκή και η υπόθεση είναι πανεθνικής εμβέλειας, οπότε ανακατεύονται FBI, τοπικές αστυνομίες, ψυχολόγοι, ερευνητές, δημοσιογράφοι, χαμός! Ο Άλεξ Κρος παραμένει σ’ επιφυλακή, αγωνίζεται να φτιάξει το προφίλ των δραστών όμως πάντα κάτι του ξεφεύγει, κάτι δεν του κολλάει με την υπόθεση, και σε αυτήν την ιστορία βλέπουμε πόσο ριψοκίνδυνος μπορεί να γίνει, δρώντας χωρίς αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία, μιας και κινδυνεύει δικός του άνθρωπος.

Οι κακοί είναι δύο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους και σκιαγραφούνται αργά και τμηματικά. Δεν είναι εμφανές από την αρχή πως σχετίζονται, ενώ η παράνοιά τους χτυπάει κόκκινο, μιας και εμφανίζονται στις εκ διαμέτρου αντίθετες άκρες των Ηνωμένων Πολιτειών, πανικοβάλλοντας τους πράκτορες και την Αστυνομία. Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη, με τον Άλεξ να αγωνίζεται να βγάλει άκρη, και τριτόπροσωπη, με τον τρόμο και την αγωνία ανάγλυφα σε κάθε σελίδα που περιγράφει είτε την απαγωγή, είτε τους φόνους είτε την ομηρία. Τα περιστατικά που αφορούν όσες κοπέλες γνωρίζουμε πριν απαχθούν είναι ποικίλα και διαφορετικά, ο τρόπος κυνηγιού είναι επίσης ποικίλος ενώ οι σκέψεις των ανθρωπόμορφων τεράτων είναι ανατριχιαστικές και πέρα για πέρα παράλογες.

Έντρομος, ο Άλεξ Κρος ανακαλύπτει πως πρόκειται για μορφή διδυμισμού, μιας και οι δύο άντρες τυχαία (;) βρέθηκαν να μιλάνε για τις αντιλήψεις τους και τους φόνους που διέπραξαν, οπότε βρήκαν ο ένας στον άλλον την αδελφή ψυχή. Τι συνέβη όμως και χώρισαν οι δρόμοι τους; Ανταγωνίζονται ή συμβουλεύονται ο ένας τον άλλον; Και πόσο άσχημο μπορεί να γίνει αυτό όσο πλησιάζουμε προς το τέλος της υπόθεσης; Η αλήθεια είναι πως ο «Τζέντλεμαν» αποκαλύπτεται νωρίτερα από τον «Καζανόβα» και μάλιστα με ένα έξυπνο εύρημα, κάτι που ρίχνει το βάρος στον συνδετικό κρίκο μεταξύ τους και στην περίπτωση του «Καζανόβα». Αυτή η ανατροπή στην αρχή ήταν ενδιαφέρουσα και με το ένα πρόσωπο στη σκιά η περιπέτεια και η ένταση κορυφώνονταν, μιας και οι κινήσεις τους είτε κατά μόνας είτε σε συνδυασμό ήταν απρόβλεπτες, σύντομα όμως η εξέλιξη αυτή απέκτησε μακρόσυρτο ρυθμό, με τον Κρος να είναι επί τα ίχνη του «Καζανόβα» για πάρα πολλές σελίδες, να πέφτει στην παγίδα του και να συλλαμβάνουν λάθος άνθρωπο, που κι αυτός έχει κρυμμένα μυστικά, όμως δεν αφορά την ιστορία κλπ., στοιχεία που αποκεντρώνανε την προσοχή μου από την κυρίως υπόθεση. Σε αυτό το σχετικά αρνητικό κλίμα συμβάλλουν και οι εκτεταμένες περιγραφές του ανθρωποκυνηγητού ή της παρακολούθησης του αυτοκινήτου κάποιων υπόπτων ή και ενόχων, με αποτέλεσμα να περιγράφονται οι διαπολιτειακοί αυτοκινητόδρομοι, τα μαγαζιά, οι οδικές πινακίδες κλπ. Κουράστηκα πολύ γρήγορα σε κάποια σημεία. Τελευταίο αρνητικό σημείο ήταν το γεγονός πως περιγράφονται ωμά και λεπτομερώς τα βίτσια του «Καζανόβα», με αποκορύφωμα τη χρήση φιδιού που μπαίνει σε ένα ανθρώπινο σώμα. Γιάικς!

Άλλο θετικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι το γεγονός πως μια από τις απαχθείσες, η Κέιτ Μακτίρναν, κατάφερε να δραπετεύσει, χωρίς παρ’ όλ’ αυτά να είναι σε θέση να δώσει πολλές πληροφορίες για το μέρος όπου κρατούνταν. Η γυναίκα αυτή, φοιτήτρια ιατρικής και γνώστρια πολεμικών τεχνών, με το αξεπέραστο πείσμα της και τη δύναμη της θέλησής της, συνεργάζεται στενά με τον Κρος για τον εντοπισμό του απαγωγέα της. Μάλιστα ο «Καζανόβας» παραδέχεται στον εαυτό του πως αυτή η γυναίκα είναι το «κόλλημά» του κι έτσι είναι πρόθυμος να κάνει λάθη σημαντικά για τη μετέπειτα πορεία της δράσης του. Φυσικά η επαφή της Κέιτ και του Κρος είναι μια διακριτική εξισορρόπηση ανάμεσα στον έρωτα και τη φιλία, μιας και οι δυο τους καταλαβαίνουν σύντομα πως είναι σχεδόν ίδιοι και μια ερωτική σχέση ίσως μακροπρόθεσμα δεν τους βγει σε καλό. Τελικά θα υποκύψουν στο πάθος ή θα κρατήσουν τη φιλία τους; Πόσο επικίνδυνο είναι να έχει κάποιος στη ζωή του το πιο πολύτιμο τρόπαιο ενός καθ’ έξιν δολοφόνου και απαγωγέα;

Το μυθιστόρημα εξιστορεί μια περιπέτεια που ξεκινάει λίγους μήνες μετά τη φυλάκιση του Γκάρι Μέρφι / Σόνετζι στο τέλος του πρώτου βιβλίου της σειράς και με μεγάλη μου χαρά ανακάλυψα πως οι ελάχιστες αναφορές που γίνονται σε εκείνο δεν αποκαλύπτουν και σημεία-κλειδιά της υπόθεσης, επομένως δε χαλάνε και την έκπληξη του αναγνώστη αν διαβάσει το «Φίλα τα κορίτσια» πρώτο. Το μόνο που δεν κατάλαβα ήταν γιατί έπρεπε να ανακοινωθεί, αρκετές σελίδες πριν το τέλος του παρόντος μυθιστορήματος, η απόδραση του Γκάρι Σόνετζι. Θα μας απασχολήσει άραγε στο επόμενο βιβλίο; Για να δούμε…

Ο άνθρωπος Άλεξ Κρος είναι περίπου στα 40, με διδακτορικό στην ψυχολογία, ζει και εργάζεται στα γκέτο της Ουάσιγκτον με τα δύο του παιδιά, την τετράχρονη Τζανέλ και τον εξάχρονο Ντέιμον και την οξύθυμη, αυστηρή και παλαιών αρχών γιαγιά του που τον μεγάλωσε μόνη της από τα 8 του ενώ η γυναίκα του, Μαρία, δολοφονήθηκε από αγνώστους πριν από τρία χρόνια, αφήνοντάς του τραυματικές μνήμες, Ο αγαπημένος χαρακτήρας πολλών αναγνωστών είναι μια προσωπικότητα διεισδυτική, ευρηματική, ευφυής, ένας πατέρας που αγωνίζεται να εξισορροπεί τις σκληρές κατά καιρούς ώρες εργασίας με την ανατροφή των παιδιών του. Εδώ δεν έχουμε μεγάλο ρόλο για τον παιδικό φίλο και στενό συνεργάτη Τζον Σάμπσον ενώ με αφορμή την απαγωγή της Ναόμι Κρος μαθαίνουμε κι άλλα πράγματα για την οικογένεια του ντετέκτιβ: όταν πέθανε η μητέρα τους, ο Άλεξ και τ’ αδέλφια του, Άαρον και Τσαρλς, έφυγαν από το Γουίνστον Σάλεμ της Βόρειας Καρολίνας για να ζήσουν στην Ουάσιγκτον. Ο Άαρον πέθανε από κίρρωση του ήπατος κι έτσι ο Άλεξ Κρος βοήθησε τη γυναίκα του, Σίλα, να μεγαλώσει τη Ναόμι, η οποία σπούδαζε νομικά πριν απαχθεί. Συγκινητικός είναι και ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους εφιάλτες του μετά ή κατά τη διάρκεια μιας υπόθεσης: κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι με τα παιδιά του, την καλύτερη ψυχοθεραπεία! Επίσης, ξέρει πολύ καλά πως το FBI δεν τον κάλεσε για να επιλύσει την υπόθεση ΚΑΙ να πάρει τα εύσημα, είναι όμως τέτοια η οργή του για την εξαφάνιση της αγαπημένης του ανιψιάς που αυτό δεν τον ενδιαφέρει καθόλου.

Εξίσου ενδιαφέρουσες είναι και οι διεισδυτικές παρατηρήσεις του συγγραφέα James Patterson για την ποιότητα ζωής στην Αμερική («Τέρατα ανθρωπόμορφα που αλώνιζαν ελεύθερα όπου γης, με την Αμερική και την Ευρώπη να κρατάνε τα πρωτεία. Μα γιατί αυτό το κακό, αυτή η φρίκη; Έφταιγε το νερό; Τα πολλά λίπη στο μενού των φαστφουντάδικων; Ή μήπως τα σαββατιάτικα τηλεοπτικά προγράμματα της πρωινής ζώνης;», σελ. 470) και για την καθημερινότητα στην Ουάσιγκτον («Κάνε πως σκύβεις και θα σε πατήσουν, κάνε πως περπατάς στητός και θα φας καμιά αδέσποτη σφαίρα», σελ. 28). Δοσμένες με χιούμορ και ειλικρίνεια, δίνουν μια αναπάντεχη ρεαλιστική νότα στο κείμενο!

Το «Φίλα τα κορίτσια», το δεύτερο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον Άλεξ Κρος, είναι ένα μυθιστόρημα με φρενήρη δράση και ένταση, αναπάντεχες εξελίξεις και ανατροπές, μυστήριο και ερωτηματικά, που με παρέσυραν και δε με άφησαν να πάρω ανάσα. Το τέλος και η αποκάλυψη των ταυτοτήτων των «Τζέντλεμαν» και «Καζανόβα» καθώς και η εξέλιξη της ιστορίας ανάμεσα στον Άλεξ Κρος και μία από τις απαχθείσες κοπέλες είναι μερικά μόνο από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του μυθιστορήματος.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1-james-patterson/feed/ 0