Βιβλίο Έρωτες από πηλό 
Συγγραφέας Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Γαληνού έγραψε ένα ενδιαφέρον ρομαντικό μυθιστόρημα γεμάτο ολοκληρωμένους χαρακτήρες, ανατροπές και ερωτήματα που απαντώνται την κατάλληλη στιγμή μόνο και μόνο για να δώσουν τη θέση τους σε καινούργια. Η Φαίδρα, ο Μάρκος και η Έλσα αποτελούν ένα ιδιαίτερο ερωτικό τρίγωνο και η γνωριμία μας μαζί τους ξεκινάει στο παρόν, όπου βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Η Φαίδρα Μαραγκού είναι τηλεπαρουσιάστρια με καριέρα που αρχίζει να παίρνει την κάτω βόλτα, ο Μάρκος Κομνηνός δεν είναι πλέον υφυπουργός ενώ περιτριγυρίζεται από φήμες για το πόθεν έσχες του και η Έλσα Βαλεντάκη αποφυλακίζεται. Η Φαίδρα και ο Μάρκος, παρά τις διαφορές τους και τις αντιθέσεις τους, τον ταραχώδη γάμο και το οδυνηρό διαζύγιο, εξακολουθούν να είναι σαν τη φωτιά δίπλα στο μπαρούτι. Μήπως λοιπόν υπάρχει κάτι βαθύτερο που συντηρεί και ανατροφοδοτεί τη διαμάχη αυτή και τους ωθεί στα άκρα; Μετά από δεκατρία χρόνια «που έζεχναν σαν ψοφίμι» αποφυλακίζεται η Έλσα Βαλεντάκη, πρώην σύντροφος του Μάρκου και πρώην φίλη της Φαίδρας. Πώς συνδέονται αυτοί οι δύο άνθρωποι με την καταδίκη της; Θέλει να τους εκδικηθεί ή τους έχει συγχωρέσει; Τι έχει συμβεί στο παρελθόν τους και πόσο ένοχη είναι η Έλσα; Για ποιο λόγο καταδικάστηκε;

Δεκατρία χρόνια πριν, στην Αμοργό, τα πάντα φαίνονταν ειδυλλιακά και ξέγνοιαστα. Η Έλσα αποφασίζει να επισκεφθεί τη γιαγιά της στο νησί μαζί με τη Φαίδρα και τον Μάρκο. Ποτά, βόλτες, μπάνιο, χαλάρωση και ηρεμία, όλα συμβάλλουν σε ονειρεμένες διακοπές. Ο γείτονάς τους, Ζαν Κλοντ Λαμπέρ, έχει χάσει την έμπνευσή του και ό,τι δουλεύει στο μάρμαρο και στον πηλό τού φαίνεται κοινότοπο και αδιάφορο. Κάποτε ήταν φτασμένος και περιζήτητος καλλιτέχνης αλλά τώρα τα γλυπτά του τα θεωρεί μίζερα και ακαλαίσθητα. Τότε, ερωτεύεται τη Φαίδρα και της προτείνει να γίνει το γυμνό μοντέλο του. Σύντομα όμως ο Ζαν Κλοντ, με έναν μυστηριώδη και γοητευτικό τρόπο, θα γίνει καταλύτης στις ζωές όλων τους και θα τους οδηγήσει σε αποφάσεις που θα τους αλλάξουν για πάντα είτε με τον χαρακτήρα του είτε με τις επιλογές του είτε με τον τρόπο σκέψης του. Πάντα έπλαθε τα ανθρώπινα όρια λες κα ήταν από πηλό, σαν αυτόν που επεξεργάζεται για τα γλυπτά του, κι αυτό είναι μέρος της γοητείας του. Σύντομα όμως κάτι θα τινάξει στον αέρα την ανεμελιά του καλοκαιρινού έρωτα. Τι μυστικό κρύβει ένα όμορφο ξύλινο κουτί και σε ποιον αναθέτει ο Ζαν Κλοντ να το κρύψει; Η παραλία του Μούρου, η Χώρα, η Αγία Άννα και άλλα σημεία της Αμοργού θα συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος.

Η ιστορία ξεκινάει στο παρόν με αφορμή την αποφυλάκιση της Έλσας, επιστρέφει στο παρελθόν όπου μαθαίνουμε τι συνέβη και επανέρχεται στο παρόν για να δούμε τις συνέπειες και πώς θα πορευτούν οι ήρωες του βιβλίου με τις νέες εξελίξεις. Η συγγραφέας έχει μελετήσει καλά την πλοκή και βάζει τους χαρακτήρες που έπλασε μπροστά στα λάθη τους και σε μια νέα πραγματικότητα ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να μας μεταφέρει ξανά στο παρελθόν αλλά για να μας αποκαλύψει ένα άλλο μυστικό που επηρέασε κι αυτό κάποιους απ’ όσους γνωρίσαμε. Ο Μάρκος και η Φαίδρα, με την Έλσα ελεύθερη, κάνουν λάθη, καταστρέφονται σταδιακά ψυχολογικά, κάνουν βεβιασμένες κινήσεις κι έτσι ακολουθούν μια καθοδική πορεία που θα μας οδηγήσει σ ένα λυτρωτικό μα και σκληρό τέλος.

Ολοκληρωμένες προσωπικότητες επηρεάζονται και αλληλοεπιδρούν διαρκώς οδηγώντας σε απανωτές εκπλήξεις ενώ διάφορα καλολογικά στοιχεία, παρομοιώσεις και μεταφορές στολίζουν το κείμενο («Έγερνε ο ήλιος στη δύση του μέσα σε ένα έντονο, φλογερό κόκκινο που διαλαλούσε τη μεγαλόπρεπη αποχώρησή του.  Θέριευαν οι φωτεινές ανταύγειες, βάθαιναν τα πύρινα χρώματα…», σελ. 41). Μου άρεσε επίσης που η συγγραφέας δεν έμεινε μόνο στους τέσσερις βασικούς ήρωες αλλά μας σύστησε κι άλλους που κινούνται στο οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, για να τονίσει περισσότερο τα κίνητρα των πρωταγωνιστών και την ψυχοσύνθεσή τους κι έτσι σταδιακά καταφέρνει να τους ενώσει όλους χωρίς υπερβολές, ακρότητες και βιασύνες, σ’ ένα αρραγές παζλ γεμάτο αποκαλύψεις. Οι «Έρωτες από πηλό» μένουν ανολοκλήρωτοι κι αυτό θα το μάθουν με τον πιο δύσκολο τρόπο ο Μάρκος, η Φαίδρα και η Έλσα. Εκείνη η νύχτα, εκείνο το λεπτό, στάθηκε μοιραίο για όλους και τα απόνερά του αρχίζουν να πνίγουν σταδιακά τους ήρωες του μυθιστορήματος. Λύτρωση και συγχώρεση ή μίσος και εκδίκηση; Ποιο νήμα τους συνδέει και πού θα τους οδηγήσει; Είναι έτοιμοι να μάθουν κρυφές λεπτομέρειες από το παρελθόν που θα βάλουν την ιστορία σε νέες διαστάσεις;

Βιβλίο Σε μαύρο φόντο
Συγγραφείς Ελένη Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα /  Περιπέτεια
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελένη Γαληνού αυτήν τη φορά μου χάρισε ένα εσωτερικό ταξίδι. Άφησε για λίγο τα ιστορικά μυθιστορήματα και κοίταξε βαθιά στην ψυχή της Δάφνης. Μέσα από μια ρομαντική ιστορία γεμάτη αγάπη και ερωτηματικά για τη μοίρα και τον ρόλο της στη ζωή μας, με φόντο ένα μυστικό που πρέπει να φυλαχτεί καλά ώσπου η ανθρωπότητα να είναι πραγματικά έτοιμη να το δεχτεί, προκύπτει μια ενδιαφέρουσα περιδιάβαση στον εαυτό μας, που βάλλεται τόσο έντονα (ιδιαίτερα στην εποχή μας) από την ψευδαίσθηση της ανάγκης των υλικών αγαθών για την επιβίωσή του. Έχουμε ένα love story που ζωντανεύει με τον οικείο πλέον τρόπο της συγγραφέως, έχουμε ενδιαφέρουσες εξελίξεις ως προς τον ρόλο της Ομάδας των Επτά στην ιστορία, έχουμε κάποιες ανατροπές και όλα αυτά δένουν στρωτά και καθόλου κουραστικά με διάφορες σκέψεις που πηγάζουν από τα γεγονότα που βιώνει η Δάφνη. Είμαστε έτοιμοι ν’ ακούσουμε την καρδιά μας ως προς το τι πραγματικά θέλει και χρειάζεται; Γιατί υπάρχουν πόνος, προδοσία και μίσος στη ζωή; Γιατί νιώθουμε εξαρτημένοι από τα υλικά αγαθά και πόσο στ’ αλήθεια σημαντικά είναι για τη ζωή μας; Πρέπει να ακολουθούμε από ένα πείσμα ένα μονοπάτι ή να αφηνόμαστε στα σημάδια; Πώς θα καταφέρουμε να εξασκηθούμε για να καταλάβουμε τι σημαίνει η κάθε αναποδιά ή αναβολή για το μέλλον μας;

Η Δάφνη Μελίτη λοιπόν, διακεκριμένη καλλιτέχνις, σκιτσάρει πρόσωπα με ξεχωριστή μορφή που προκαλούν ιδιαίτερη αίσθηση και τα τοποθετεί σε μαύρο φόντο. Έχει όμως την εντύπωση πως δεν είναι της φαντασίας της αλλά κάπου τα έχει συναντήσει. Κι επιπλέον έχει την αδιόριστη αίσθηση πως οι φιγούρες την καθοδηγούν στο πώς να τις αποτυπώσει, της ψιθυρίζουν μυστικά. Οι αντιδράσεις και ο τρόπος σκέψης της αντικαθρεφτίζουν σωστά την αγωνία του εκάστοτε καλλιτέχνη, τον δημιουργικό του οίστρο, τις ανησυχίες του, την έμπνευση που κάνει συνέχεια τα δικά της, το κατά καιρούς «μπλοκάρισμά» του, την απομάκρυνση από φίλους και γνωστούς όσο κρατάει ο δημιουργικός οίστρος, ανθρώπους μάλιστα που έχουν τα δικά τους προβλήματα αλλά δσστυχώς ο φίλος απουσιάζει. ενώ μυρωδιές από ακρυλικά και λαδομπογιές ποτίζουν τις σελίδες. Δημιουργώντας συνολικά δεκατέσσερις πίνακες, προετοιμάζει μια έκθεση διαφορετική από τις άλλες. Εικόνες γεμάτες αντίφαση αλλά και μαγνητισμό θα τραβήξουν το βλέμμα και θα προκαλέσουν συζητήσεις. Όταν όμως μάθει η ζωγράφος πως τα πρόσωπα είναι αληθινά και μάλιστα έχουν πεθάνει πρόσφατα, θα βρεθεί μπλεγμένη σ’ ένα κουβάρι αναπάντητων ερωτηματικών και ανατριχιαστικών συμπτώσεων. Στην πορεία θα ερωτευτεί τον Νικόλα, που εργάζεται ως ανταποκριτής ειδικών αποστολών σε εφημερίδα με έδρα τη Μαδρίτη αλλά αντί ν’ αφεθεί στα πρωτόγνωρα αισθήματα τρέμει για την επόμενη στιγμή. Τι είναι αυτό που τη φοβίζει;

Από την άλλη, ο αδελφός της, Ερρίκος, χωμένος στις οικογενειακές επιχειρήσεις, νιώθει πως τους χωρίζει ένας αόρατος τοίχος και μια σιωπή που με τον καιρό απωθήθηκε και έγινε κάτι σαν αιώνια εκκρεμότητα, κάτι που ο ίδιος έβαλε ανάμεσά τους από φόβο και τύψεις για εκείνη τη μοιραία νύχτα που άλλαξε τις ζωές τους για πάντα. Ταυτόχρονα, ως μεγαλύτερος και ως άρρεν αδελφός, ασκεί ιδιαίτερη πίεση και έλεγχο στην ανεξάρτητη αδελφή του που τελικά αντέδρασε φεύγοντας από το πατρικό τους σπίτι και ξεκινώντας μια νέα ζωή ολομόναχη. Το τελευταίο διάστημα, αν και διστακτικά, προσέγγισαν ξανά ο ένας τον άλλον. Θα καταφέρουν να ξαναβρούν το χαμένο έδαφος; Τι ρόλο θα παίξει στις αποφάσεις του Ερρίκου η περιπέτεια στην οποία ρίχνεται η Δάφνη, η οποία, για άγνωστο σ’ εκείνον λόγους, αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλης διάρκειας ταξίδι;

Τέλος, η Ομάδα των Επτά εξακολουθεί από την αρχαιότητα να υφίσταται και να προστατεύει τα μυστικά της ανθρωπότητας μέχρι και σήμερα, παρά το τραγικό γεγονός που έβαλε σε κίνδυνο το μυστικό τους και οι συνέπειές του τους κατατρύχουν μέχρι και σήμερα. Ένα μέρος της Γνώσης έχει διοχετευτεί αθόρυβα προς τα έξω, προσφέροντας εντυπωσιακή πρόοδο στην ιατρική και την επιστήμη, για το σύνολο όμως της Γνώσης η ανθρωπότητα δεν είναι έτοιμη, μιας και είμαστε σε μια εποχή που η Ύλη έχει κερδίσει πολύτιμο έδαφος από το Πνεύμα. Ανάμεσα στο πεπρωμένο, στη ζωή και στον θάνατο υπάρχει μια μεγαλειώδης λησμονημένη αλήθεια κι αυτή πρέπει να μείνει κρυμμένη και κωδικοποιημένη μέχρι την ημέρα που πρέπει.

Το μυθιστόρημα, όπως έγραψα και πριν, έχει ως κύριο άξονα την ενδοσκόπηση που οφείλουμε να κάνουμε όλοι, κάτι που έγινε πιο επιτακτικό με την εμφάνιση της πανδημίας του 2020. Χωρίς να απορρίπτει συλλήβδην τον υλισμό, η συγγραφέας καταφέρνει, χάρη στο ταξίδι που κάνει η Δάφνη για να καταλάβει τι συμβαίνει με τους πίνακές της και πώς τους εμπνέεται, να δείξει πως ίσως έχουμε εξαρτηθεί λίγο παραπάνω από την ύλη εις βάρος του πνεύματος. Τι πραγματικά χρειαζόμαστε, τι έχουμε ανάγκη, ποιοι είμαστε; Καλά είναι τα υλικά αγαθά αλλά ας μη γινόμαστε σκλάβοι τους. Η Δάφνη κάνει ένα μεγάλο ταξίδι μέσα της και γύρω της αλλά δεν καταφεύγει σε εκτενείς μονολόγους φιλοσοφίας, μιας και υπάρχει αρμονική εξισορρόπηση δράσης και σασπένς με τις σκέψεις που διατυπώνονται. Η Ομάδα των Επτά συνδέεται μ’ έναν εμπνευσμένο τρόπο με τη ζωή της, χωρίς υπερβολές και απίθανες συμπτώσεις, κλείνοντας στρωτά τον απαιτούμενο κύκλο. Μου άρεσε επίσης που γνώρισα λίγο καλύτερα δύο χαρακτήρες που συνάντησα στη διλογία για τη Δούκισσα της Πλακεντίας κι έτσι δόθηκε λίγη παραπάνω νότα μυστηρίου σε όσα γίνονται στο βιβλίο.

Καλολογικά στοιχεία, παρομοιώσεις και μεταφορές, ατμόσφαιρα μυστηρίου, ρομαντισμός και αγωνία, περιπέτεια και δράση, αιώνια μυστικά και μια αξιοπρεπής πλοκή συγκροτούν ένα διαφορετικό μυθιστόρημα, όπου η μοίρα διαρκώς τσακώνεται με την καρδιά, με την πρώτη να μην αλλάζει ποτέ πορεία και με τη δεύτερη να είναι ο καλύτερος σύμβουλος στα αδιέξοδα. Πρόκειται για ένα αξιόλογο πείραμα της Ελένης Γαληνού που εντρυφεί στον εσώτερο εαυτό μας χωρίς να κουράζει και χωρίς να φλυαρεί. Σκέφτηκα, ταξίδεψα, προβληματίστηκα κι έφτασα ικανοποιημένος ως το λυτρωτικό τέλος.

Βιβλίο Και τώρα δεν είναι αργά
Συγγραφέας Κώστας Αρκουδέας
Εικονογράφος Νίκος Σταυρακαντωνάκης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κουκουνάρι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Σταύρος είναι λαδέμπορος και έρχεται στην Τραχήλα της Μάνης για δουλειές. Ερωτεύεται και παντρεύεται τη Μαρίκα. Λίγες ώρες αφού έχει υποκύψει στα θέλγητρα της Κλειούς. Και παρατάει τη Μαρίκα την επομένη του γάμου τους,. Από κει και πέρα τον νόμο παίρνουν τα όπλα, όμως η φαντασία του κυρίου Αρκουδέα ακολουθεί μονοπάτια διαφορετικά από ό,τι ίσως θα περίμενε ο αναγνώστης. Έχουμε μια ιστορία γδικιωμού, βεντέτας, η οποία όμως εξελίσσεται αλλιώς και όχι με την κλασική σειρά: ατίμωση-τιμωρία-αίμα. Επιπλέον, η «επιστολική νουβέλα» αυτή, όπως χαρακτηρίζεται από τις ίδιες τις εκδόσεις, είναι ένα γράμμα. Ποιος γράφει αυτό το γράμμα; Ποιος αφηγείται τα γεγονότα σε απειλητικό τόνο και σε ποιον απευθύνεται; Γιατί; Πόσο μπορούν να βλάψουν οι λέξεις μια ανέφελη ζωή; Τι ρόλο παίζει η Αμοργός στην υπόθεση και ποιος κρύβεται εκεί; Γιατί ο συγγραφέας αναλύει τις πάμπολλες ομοιότητες που έχουν ως τόπος και κουλτούρα η Αμοργός με τη Μάνη; Πώς γίνεται ένα κείμενο να ξεδιπλώνει έντονα, ολοκληρωμένα και μεστά μέσα σε μόλις 90 σελίδες μια τόσο ανατρεπτική ιστορία;

Αυτό που με εξέπληξε ευχάριστα είναι η ποιότητα του ίδιου του βιβλίου. Δηλαδή, δεν είναι μόνο ότι έχουμε ένα καλοδουλεμένο, πρωτότυπο κείμενο, με κινηματογραφική γραφή και ανατροπές αλλά επιπλέον το συνοδεύουν οι σκληρές, ασπρόμαυρες, κοφτές ξυλογραφίες του κυρίου Νίκου Σταυρακαντωνάκη. Όχι ατάκτως ερριμμένες αλλά στη δεξιά σελίδα του κειμένου, αποτυπώνοντας με μια εκπληκτική τεχνική το κύριο συμβάν στην κάθε αντικριστή σελίδα: το γλέντι, το χωριό, το νησί, το έγκλημα και πολλά άλλα. Επιπλέον, ο καλλιτέχνης φροντίζει να τονίσει με μεγαλύτερη γραμματοσειρά και με καλλιτεχνική γραφή μία λέξη ή φράση από κάθε σελίδα, που την ένιωθα πιο δυνατή από τις άλλες στο κείμενο. Εκεί που διάβαζα δηλαδή ανέμελος, όσο ανέμελος μπορείς να είσαι όταν ξεδιπλώνεται μπροστά σου η ιστορία ενός γδικιωμού, μια λέξη πετάγεται με θράσος μπροστά μου και μου δήλωνε την παρουσία της. Και οι εικόνες δεν είναι λεπτομερείς παραστατικοί πίνακες αλλά φωτογραφίζουν μια κίνηση, μια λεπτομέρεια, δίνοντας έτσι ακόμη περισσότερη κίνηση και ζωντάνια σε ένα κείμενο που πάλλεται ήδη από μόνο του.

Το νέο μυθιστόρημα του κυρίου Αρκουδέα είναι μια διαφορετική πρόκληση του συγγραφέα για τον αναγνώστη και του εκδοτικού οίκου για την εμφάνιση και το τύπωμα. Αξίζει να το διαβάσετε και μετά να το ξεφυλλίσετε με την ησυχία σας. Κάθε φορά όλο και κάτι καινούργιο θα έχει να σας πει. Αν καταφέρετε να βρείτε και τη μία από τις τριάντα ειδικές συλλεκτικές εκδόσεις, με πέντε αυθεντικές ξυλογραφίες και υπέροχη συσκευασία δώρου μη διστάσετε να την αποκτήσετε (κι) αυτήν. Επίσης, μια άτυπη συνέχεια της ιστορίας είναι «Ο πειρατής» που κυκλοφόρησε το 2003 από τον Κέδρο.