Βιβλίο Ο Προσκυνητής
Τίτλος πρωτοτύπου I am Pilgrim
Συγγραφέας Terry Hayes
Μεταφραστής Βαγγέλης Γιαννίσης
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Προσκυνητής, μέλος της πιο μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών των ΗΠΑ, με δράση τόσο απόκρυφη που μονάχα μια χούφτα άνθρωποι γνώριζαν τη δράση τους, και σκοπό να αστυνομεύει τις υπόλοιπες υπηρεσίες της χώρας (κάτι σαν ένα μυστικό Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων), καταφεύγει στο Παρίσι για να ζήσει μια φυσιολογική ζωή μετά το κλείσιμο της υπηρεσίας. Εκεί τον εντοπίζει ένας Αμερικανός ντετέκτιβ που τον πείθει να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη και να τον βοηθήσει να διαλευκάνει μια δολοφονία. Παράλληλα, ένας Σαουδάραβας με το ψευδώνυμο Σαρακηνός, μάρτυρας της άδικης και δημόσιας τιμωρίας του πατέρα του με αποκεφαλισμό, καταφεύγει ως μουτζαχεντίν στα βουνά του Αφγανιστάν. Εκεί εξελίσσει τον χαρακτήρα του και αρχίζει να εντοπίζει τον πραγματικό εχθρό: την αδίστακτη, ελεγκτική, διεφθαρμένη Αμερική. Συλλαμβάνει το πιο σατανικό σχέδιο: να βρει τον ιό της ευλογιάς, να τον παραλλάξει γενετικώς ώστε να μην τον νικά κανένα εμβόλιο και να τον απελευθερώσει στο έδαφος των ΗΠΑ.

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα της ιστορίας, η οποία εξελίσσεται πότε στο παρόν και πότε στο παρελθόν, με συνεχείς ανατροπές και εξελίξεις, άψογο χειρισμό των cliffhangers (το σημείο όπου σταματά ένα κεφάλαιο ή η πλοκή μιας ιστορίας ώστε ο συγγραφέας να στραφεί αλλού και να δημιουργήσει αγωνία στον αναγνώστη) και την αίσθηση ότι ο αναγνώστης βλέπει μια ταινία (άλλωστε ο Terry Hayes είναι βραβευμένος σεναριογράφος). Παρίσι, Σαντορίνη, Νέα Υόρκη, Τζέντα, Μπαχρέιν, Καρλσρούη, Κωνσταντινούπολη, Αλικαρνασσός είναι κάποια από τα μέρη όπου διαδραματίζεται η ιστορία μας. Άντρες και γυναίκες είναι μπλεγμένοι σε έναν φαύλο κύκλο και μένει στον Προσκυνητή να ανακαλύψει την αλήθεια και κυρίως να εντοπίσει τον πανέξυπνο, ικανό Σαρακηνό και να τον σταματήσει.

Παραδέχομαι ότι στην αρχή σκέφτηκα πως πρόκειται για καθαρή αμερικανιά, ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα κατασκοπείας με αγωνία, ανθρωπιστικά μηνύματα, οι μουσουλμάνοι κατά της αθώας Αμερικής, ο σούπερ καλός σώζει τον κόσμο από τον σούπερ κακό που έκανε μια στραβοτιμονιά στα τόσα χρόνια και από κει ξετυλίγεται το κουβάρι, κωδικοί υπολογιστών, βιοτεχνολογία, ιοί και κυτταρολογία κλπ. και ξεφυλλίζεις παρασυρμένος από το σασπένς κι άντε το πολύ πολύ να σου μείνει καιρό μετά η αίσθηση ότι ήταν το πιο συναρπαστικό βιβλίο. Ειδικά από τη στιγμή που ο Προσκυνητής έδειχνε τόσο σίγουρος για τον εαυτό του, ότι δε θα τον βρουν ποτέ και ποτέ δε θα μιλήσουν για τη μυστικότατη υπηρεσία του (ναι, αλλά γράφεις κι ένα μυθιστόρημα γι’ αυτό), θεωρεί τον εαυτό του σχετικά ωραίο αλλά απόλυτα σίγουρο και την πατάει όταν τον εντοπίζει ένας απλός ντετέκτιβ κατάλαβα ότι κατασκοπικό μεν, πολύ χαλαρό και ελαφρύ δε. Έχω διαβάσει John Le Carre και Frederic Forsyth κι έχω λατρέψει τα κατασκοπικά μυθιστορήματά τους. Είναι ανυπέρβλητα οπότε αναγκαστικά συνέκρινα τον Προσκυνητή με αυτά.

Έλα όμως που ναι μεν έχουμε πολλές ευτυχείς συμπτώσεις για να προχωράει η πλοκή, όμως αρχίζουν σιγά σιγά τα ατάκτως ερριμμένα κομμάτια να ενώνονται και να σχηματίζουν μια καλοπλεγμένη, αν μη τι άλλο, ιστορία! Μπορεί η διαλεύκανση του φόνου να χρησιμοποιείται ως αφορμή για να ταξιδέψει ο Προσκυνητής στη Μικρά Ασία, όμως τελείως τυχαία βρίσκεται στα ίχνη και του δολοφόνου! Η καταστροφική εκατόμβη της 11ης Σεπτεμβρίου μπορεί να είναι σημαντική για την ψυχοσύνθεση του ντετέκτιβ που ανακάλυψε τον Προσκυνητή, διαπιστώνουμε όμως ότι και κάποιος άλλος εκμεταλλεύτηκε αυτό το γεγονός (ποιος και γιατί; διαβάστε το μυθιστόρημα). Οι κουκίδες αρχίζουν να σχηματίζουν μια ξεκάθαρη, καλά σχεδιασμένη ιστορία και παραδέχομαι ότι άλλαξα γνώμη. Είναι τέτοια η γνώση της ψυχολογίας (δράση-αντίδραση) και τέτοια η μαεστρία του συγγραφέα στον χειρισμό της πλοκής που όσο ελαφρύ κι αν χαρακτηρίσω το βιβλίο δεν μπορώ να αποκρύψω την ικανοποίηση μου ότι το μυθιστόρημα δεν κατάντησε Clive Cussler αλλά είχε μια συνέπεια απέναντι στους χαρακτήρες και μια συνέχεια στην ιστορία που διάλεξε να μας αφηγηθεί. Μεταξύ μας πιο ανθρώπινη και συγκινητική μου φάνηκε η ιστορία του Σαρακηνού και πιο αυθεντικές οι σκηνές στη ζωή στη Σαουδική Αραβία. Φάνηκε ότι ο συγγραφέας έχει μελετήσει πριν γράψει και δε στάθηκε σε μεροληπτικά ντοκιμαντέρ.

Αυτό που δε μου άρεσε καθόλου εξαρχής ήταν η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο όλης της ιστορίας. Ο Προσκυνητής μόνο αφηγείται την ιστορία κι αυτό αφαιρεί μέρος της μαγείας γιατί πολλά επιτεύγματα ή πολλές πλευρές της ιστορίας του Σαρακηνού μας εξηγεί πώς τις ανακάλυψε ή πώς τις υποψιάστηκε, κάτι που αποδίδει στον χαρακτήρα του υπερφίαλο τόνο και «είμαι πολύ σίγουρος για μένα, εγώ θα σας σώσω, φτου!» (σάλιο στο πάτωμα). Νταξ, μεγάλε, πάτα και λίγο έδαφος! Απ’ αυτό ενισχύθηκε η ολίγον μεροληπτική μου ματιά και άρχισα τις σκέψεις για αμερικανιές. Ειλικρινά, σε μια τριτοπρόσωπη αφήγηση αυτά τα επιτεύγματα και οι συνωμοσίες θα κέρδιζαν περισσότερους πόντους.

Επιτρέψτε μου να σταθώ σε ένα απίστευτης σύλληψης περιστατικό, το οποίο δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει και στην πραγματικότητα αλλά και μόνο σα σκέψη ήταν κάτι ανεπανάληπτο (φυσικά δε θα αποκαλύψω ποιος το σκέφτηκε, σε τι θα του χρησίμευε και αν του χρησίμεψε σε κάτι): κάποια πυροτεχνήματα, για δυνατότερη λάμψη, χρησιμοποιούν κράμα μαγνησίου, το οποίο οι παλιοί φωτογράφοι χρησιμοποιούσαν ως φλας, επομένως τέτοιο φλας αν ανάψει μπροστά σε κάποιον που στέκεται μπροστά σε καθρέφτη, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά γυαλί με πλάτη επενδυμένη με νιτρικό άργυρο και από νιτρικό άργυρο φτιάχνουν τα φιλμ, τότε καταλαβαίνεις ότι η μορφή του ανθρώπου μπορεί να αποτυπωθεί στην πλάτη του καθρέφτη!

Στο βιβλίο λοιπόν εξελίσσεται μια συναρπαστική κατασκοπική ιστορία που θα αφήσει ικανοποιημένο κάθε αναγνώστη, ένα θρίλερ που χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο σήμερα μέσο, φαινομενικά αθώο (διαδίκτυο, τηλεόραση κλπ.), ώστε να κορυφωθεί η εξέλιξη και να κάνει τον αναγνώστη να ξεφυλλίζει φρενιασμένος το βιβλίο ώστε να μάθει αν ο Σαρακηνός θα εξολοθρεύσει την Αμερική και ποιος σκότωσε τη γυναίκα στη Νέα Υόρκη! Καλή σας απόλαυση!

Βιβλίο Το κορίτσι της πτήσης 5403
Τίτλος πρωτοτύπου Un avion sans elle
Συγγραφέας Michel Bussi
Μεταφραστής Αριάδνη Μοσχονά
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα με ξενύχτησε και μου χάρισε ένα γερό σφίξιμο στο στομάχι με κάθε σελίδα που γυρνούσα. Είναι αριστουργηματικός ο τρόπος που χειρίζεται ο συγγραφέας την πλοκή: από την αρχή ο ντετέκτιβ στο ημερολόγιό του καταθέτει όλα τα ευρήματα και η πλάστιγγα πότε γέρνει στο ένα παιδί, πότε στο άλλο, όμως κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιο μωρό επέζησε. Για σκεφτείτε, να διαβάζετε ένα βιβλίο με τυφλό αδιέξοδο από την αρχή και ταυτόχρονα να κρατάει το ενδιαφέρον σας για 500 ακόμη σελίδες!

Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα από το ημερολόγιο του ντετέκτιβ και με τριτοπρόσωπη αφήγηση δεκαοχτώ χρόνια αργότερα από το ατύχημα! Έχει επιλεγεί ότι το μωρό είναι η Εμιλί Βιτράλ, όμως ο γιος της οικογένειας, Μαρκ, μεγαλώνοντας, την ερωτεύεται, το ίδιο και η Εμιλί. Είναι κάτι πάνω από τις δυνάμεις τους, το παλεύουν, αγωνίζονται, όμως η Εμιλί μένει έγκυος. Κι αρχίζει ένας αγώνας δρόμου και από τη μεριά του Μαρκ να βεβαιωθεί με οποιονδήποτε τρόπο ότι ο δικαστής είχε κάνει λάθος. Αλλιώς… Παράλληλα, η μισότρελη Μαλβίνα ντε Καρβίλ, αδελφή της Λιζ-Ροζ, αγωνίζεται να βρει το περιβόητο ημερολόγιο, γιατί ανακαλύπτει τον ντετέκτιβ… νεκρό! Με εκπληκτική μαεστρία, δεξιοτεχνικό χειρισμό και άφθονη αγωνία, ο αναγνώστης έχει να αντιμετωπίσει έναν πολυεπίπεδο και δύσκολο γρίφο. Στο τότε έχουμε αμφιβολίες, αγωνία, συκοφαντίες, δωροδοκίες, απελπισία. Στο σήμερα έχουμε ανθρωποκυνηγητό, ανατροπές, εξελίξεις, αγωνία. Ποιος σκότωσε τον ντετέκτιβ και γιατί; Ποιος ξέρει κάτι που δεν πρέπει να αποκαλυφθεί γιατί θα ανατραπούν τα πάντα; Από την Κωνσταντινούπολη στην Αλικαρνασσό, οδικό ταξίδι σε όλη σχεδόν τη Γαλλία, επίσκεψη στη βουνοκορφή του Μον Τερίμπλ είναι λίγα μόνο από τα τοπία στα οποία διαδραματίζεται η ιστορία.

Ειλικρινά, ό,τι έχω γράψει είναι ένα μικρό δείγμα αυτής της πολυδιάστατης ιστορίας και σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτω κάτι που δεν πρέπει. Αυτό είναι η αρχή του παγόβουνου και το μυθιστόρημα είναι από τα πιο συγκλονιστικά και ανατρεπτικά κείμενα που έχω απολαύσει. Τελικά ποιο κορίτσι επέζησε εκείνη τη μοιραία βραδιά; Τι έκανε επί 18 χρόνια ο ντετέκτιβ για να βρει την αλήθεια και γιατί τον προσέλαβε η γιαγιά ντε Καρβίλ; Είναι αδέρφια ο Μαρκ και η Εμιλί; Πώς κόλλησαν στο μωρό εκείνες τις πρώτες μέρες το προσωνύμιο «Λιβελούλα»; Η τελική αποκάλυψη θα είναι κάτι που θα θυμάμαι για καιρό. Ένα καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, γεμάτο ανθρωπιά, ανάγκη για αγάπη, κυνηγητό μαγισσών και ανατροπές.

Βιβλίο Δολοφονίες προφητών
Τίτλος πρωτοτύπου Peygamber Cinayetleri
Συγγραφέας Mehmet Murat Somer
Μεταφραστής Ιώ Τσοκώνα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο ανώνυμος αφηγητής της ιστορίας είναι ένας γοητευτικός προγραμματιστής υπολογιστών το πρωί και μια πανέμορφη, προκλητική τραβεστί το βράδυ, με δικό της gay club και αυστηρούς κανόνες και για τους πελάτες και για τα «κορίτσια» της. Έχει ολοκληρωμένη και συγκροτημένη προσωπικότητα κι όσο αθώο τον βλέπεις τόσο καλά μπορεί να σε εξοντώσει στο δευτερόλεπτο χάρη στις πολεμικές τέχνες που γνωρίζει! Κι όλα αυτά στην Κωνσταντινούπολη, την ουσιαστική πρωτεύουσα της Τουρκίας, με τον μουσουλμανικό νόμο πάνω από τα κεφάλια όλων των πολιτών της. Το κείμενο, χωρίς να γίνεται πουθενά χυδαίο, περιγράφει με ωμότητα τις συνήθειες και τα σεξουαλικά ενδιαφέροντα ευυπόληπτων κατά τα άλλα, παντρεμένων και διάσημων αντρών της Πόλης. Ο πρωταγωνιστής μάλιστα έχει καταπληκτικές και διορατικές παρατηρήσεις πάνω στο αντρικό φύλο και τα βίτσια που ικανοποιούν την ερωτική λίμπιντο.

Σε αυτό το μυθιστόρημα, η Πονπόν, με το βαπτιστικό όνομα Ζαχαρίας, από φόβο ότι θα είναι η επόμενη στη λίστα του δολοφόνου, συγκατοικεί με τον πρωταγωνιστή μας, δημιουργώντας του έναν πονοκέφαλο άνευ προηγουμένου. Η δεύτερη παράξενη συναναστροφή είναι η εκλεπτυσμένη, με περίεργη φωνή και αρκετά «κραγμένη» τραβεστί Γκιονούλ και η κορυφαία είναι ο παράλυτος, απομονωμένος, κομπιουτεράς Κεμάλ, με τον οποίο ο ντετέκτιβ έχει τις πιο σοκαριστικές και δυνατές σκηνές του μυθιστορήματος. Φανταστείτε έναν άνθρωπο, πανέξυπνο, ιδιοφυΐα στους υπολογιστές, καθηλωμένο σε αναπηρικό καρότσι και άσχημο εμφανισιακά, επομένως όλα του τα βίτσια και οι κρυφές επιθυμίες να ξεχειλίζουν από το σώμα του. Και αυτός ο άνθρωπος να έρχεται σε ιδιότυπες συνεργασίες με τον αφηγητή μας, ο οποίος τον χρειάζεται για να λύσει την υπόθεση. Η ανθρωπιά και η ερωτική βία κορυφώνονται ταυτόχρονα στις συναντήσεις τους!

Ως προς το αστυνομικό κομμάτι, η εξέλιξη της πλοκής είναι κλιμακούμενη. Ποιος είναι ο κατά συρροήν δολοφόνος που σκοτώνει ανυποψίαστες και αθώες τραβεστί; Τι πρεσβεύει; Τι κάνει στην καθημερινή του ζωή; Γιατί ο αφηγητής πάει γυρεύοντας; Είναι όντως ένοχος αυτός που υποψιάζεται ο ντετέκτιβ-τραβεστί; (μα ακόμη παραμένει ανώνυμος;). Η ιστορία κλιμακώνεται στην τουριστική Αλικαρνασσό, με μια αξέχαστη σκηνή και μια μεγάλη αποκάλυψη. Ο πρωταγωνιστής είναι πολύ διαφορετικός από όσους «ντετέκτιβ» και ντετέκτιβ έχω συναντήσει ως τώρα. Άνθρωπος της νύχτας, με ολοκληρωμένη προσωπικότητα, χωρίς υπερβολικές γνώσεις ή τρελές διασυνδέσεις, καταφέρνει με απόλυτη αληθοφάνεια να λύσει τις υποθέσεις που τραβάνε την προσοχή του και στοχοποιούν τον χώρο στον οποίο κυκλοφορεί και εργάζεται τα βράδια. Ένα ωραίο, διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που αγάπησα όσο κανένα. Κρίμα που δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά και τα τρία επόμενα βιβλία της σειράς.