Αλέξης Καλοφωλιάς – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sun, 13 Nov 2022 07:53:13 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Αλέξης Καλοφωλιάς – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Ο υπέροχος Γκάτσμπυ», του Francis Scott Fidgerald, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%cf%85%cf%80%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%bc%cf%80%cf%85-francis-scott-fidgerald-graphic/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25cf%2585%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2587%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ac%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25bc%25cf%2580%25cf%2585-francis-scott-fidgerald-graphic https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%cf%85%cf%80%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%bc%cf%80%cf%85-francis-scott-fidgerald-graphic/#respond Wed, 26 Oct 2022 14:08:21 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=13353 «Ο υπέροχος Γκάτσμπυ» («The great Gatsby») είναι μυθιστόρημα του Francis Scott Fitzgerald που δημοσιεύθηκε το 1925 και διαπραγματεύεται θέματα όπως τις διαφορές ανάμεσα στον πλούτο που κληρονομήθηκε και σε αυτόν που δημιουργήθηκε από την αρχή, τα όρια της απελπισμένης αγάπης και της ζήλιας, τη νωχελικότητα μιας τρυφηλής και ρηχής ζωής απέναντι στην καθημερινότητα «των υπολοίπων» και άλλα ενώ χαρακτηριστική είναι η κυνική στάση του συγγραφέα απέναντι στο αμερικανικό όνειρο. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη εκείνης της δεκαετίας και αφορά τη γνωριμία και τις επαφές του αφηγητή, Νικ Κάραγουεϊ, με τον μυστηριώδη κα πάμπλουτο Τζέι Γκάτσμπυ που θέλει απελπισμένα να επανασυνδεθεί με την πρώην του, Νταίζη Μπιουκάναν.

Βιβλίο Ο υπέροχος Γκάτσμπυ 
Τίτλος πρωτοτύπου The great Gatsby
Συγγραφέας Francis Scott Fidgerald
Διασκευή Fred Fordham
Εικονογράφηση Aya Morton
Μεταφραστής Αλέξης Καλοφωλιάς
Κατηγορία Graphic novel
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Οι εκδόσεις Μίνωας κυκλοφόρησαν σε μετάφραση Αλέξη Καλοφωλιά το ομότιτλο graphic novel του Fred Fordham (διασκευή) και της Aya Morton (εικονογράφηση) που αποτυπώνει με κομψότητα, ρεαλισμό και παραστατικότητα μα πάνω απ’ όλα με σεβασμό στο πρωτότυπο κείμενο το σύμπαν του «Υπέροχου Γκάτσμπυ». Εικόνες αστικής ζωής, σχέδια που λες και θα σου μιλήσουν, η Νέα Υόρκη με τη δική της σαγηνευτική φωνή αφήνονται στο μαγικό χέρι της καλλιτέχνιδος και συγκροτούν ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα. Οι εικόνες είναι κυρίως μεγάλου μεγέθους, κάτι που δίνει χώρο σε άφθονες λεπτομέρειες και αφορμή για προσεγμένη αναπαράσταση της εποχής. Οι φιγούρες έχουν έντονη κίνηση, σα να βλέπεις κομμένα καρέ από ταινία οπότε ένιωθα μια ένταση και μια σιωπηλή αναμονή για τη συνέχεια σε κάθε ένα από αυτά, όπου αποτυπώνονταν ποικίλες οπτικές γωνίες, απρόσμενη προοπτική και ποικίλα χρώματα. Απόλαυσα τις σελίδες 48-49, ένα αξιοπρόσεκτο καλλιτεχνικό «σαλόνι» ενώ στις σελίδες 90-91 η εικονογράφος παίζει υπέροχα με τις παρένθετες εικόνες σ’ ένα εντυπωσιακό λόμπι ξενοδοχείου. Τα ρούχα, η αρχιτεκτονική, το στυλ, τα αυτοκίνητα, όλα απεικονίζουν τη δεκαετία του 1920 με σωστό τρόπο. Η ιστορία εξελίσσεται ικανοποιητικά, αν και φαίνεται πως το αυθεντικό μυθιστόρημα βασίζεται πολύ στο κείμενο, στις λέξεις, στο συναίσθημα και όχι στη δράση, ο διασκευαστής πάντως έχει κάνει σκληρή δουλειά για να τραβήξει το κοινό μέσω του graphic novel στο καθαυτό μυθιστόρημα. Προσωπικά έχω μείνει ικανοποιημένος από τη φροντισμένη αυτήν έκδοση και θέλω πολύ να έρθω σε επαφή με το πρωτότυπο έργο.

«Ο υπέροχος Γκάτσμπυ» είναι ένα εμβληματικό μυθιστόρημα των αρχών του 20ού αιώνα που κατατάσσεται ανάμεσα στα σημαντικότερα της αμερικανικής λογοτεχνίας και τώρα, χάρη σ’ ένα υποδειγματικό πάντρεμα λέξεων και εικόνων, κυκλοφορεί σε graphic novel, ξανασυστήνοντας με μοναδική αισθητική στο ευρύτερο κοινό ένα κλασικό κείμενο που αξίζει να διαβαστεί ξανά και ξανά. Στο βιβλίο υπάρχει και QR Code ώστε μέσω του Spotify να ακούσουμε τα τραγούδια που επέλεξε ο εκδότης του βιβλίου για συντροφιά όσο βυθιζόμαστε στον κόσμο του Francis Scott Fitzgerald.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%cf%85%cf%80%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%bc%cf%80%cf%85-francis-scott-fidgerald-graphic/feed/ 0 «Η πόλη του χρυσού», του William Diehl, εκδ. Bell https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d-william-diehl/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2580%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2587%25cf%2581%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%258d-william-diehl https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d-william-diehl/#respond Tue, 15 Dec 2020 16:21:29 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9172 Στη Γιουρίκα κάποτε ερχόσουν για να βρεις χρυσάφι -ή για να πεθάνεις νέος. Ήταν μια πόλη δίχως νόμο, εκατό μίλια βόρεια του Λος Άντζελες. παράδεισος των χρυσοθήρων και των πιστολέρο. Ύστερα έγινε λημέρι λαθρεμπόρων και γκάγκστερ. Σ’ αυτή την πόλη έρχεται ο ντετέκτιβ Ζι Μπάνον ερευνώντας ένα θάνατο που μοιάζει με ατύχημα -ώσπου να τον σκαλίσεις λίγο περισσότερο… Η Βίρνα Βιλένσκι πεθαίνει στο Λος Άντζελες μέσα στο μπάνιο της από ηλεκτροπληξία, αφήνοντας πίσω της μια φτωχική ζωή, κανέναν απόγονο κι έναν τραπεζικό λογαριασμό εκατό χιλιάδων δολαρίων! Επί είκοσι χρόνια μυστηριώδεις επιταγές έμπαιναν στο λογαριασμό αυτό, από μια τράπεζα στο Σαν Πιέτρο -την πόλη που παλιά λεγόταν Γιουρίκα… Το Σαν Πιέτρο είναι πια μια αναγεννημένη πόλη, που κανείς δεν θέλει να θυμάται το αμαρτωλό παρελθόν της -περισσότερο απ’ όλους ο σερίφης της, ο Τόμας Καλχέιν, που ετοιμάζεται να διεκδικήσει το αξίωμα του Κυβερνήτη της Καλιφόρνιας. Μα ίσως κάτι βάλει σε κίνδυνο τις φιλοδοξίες του. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Η πόλη του χρυσού
Τίτλος πρωτοτύπου Eureka
Συγγραφέας William Diehl
Μεταφραστής Αλέξης Καλοφωλιάς
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πολυπρόσωπο και περιπετειώδες. Όμως αυτή η πολυπλοκότητα κούρασε. Δεν ξαφνιάστηκα με τον κατάσκοπο, γενικώς δεν είχα διακυμάνσεις παρά μόνο στην ξαφνική αρχή του μυθιστορήματος. Μετά όλα έβαιναν τον δρόμο τους, όχι φλύαρα ομολογώ αλλά να πότε εδώ, πότε εκεί…

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%8d-william-diehl/feed/ 0 «Χαμένος παράδεισος: Σμύρνη 1922», του Giles Milton, εκδ. Μίνωας https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-giles-milton/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2587%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%2582-giles-milton https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-giles-milton/#respond Mon, 20 Jul 2020 17:58:50 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5618 Για τη Σμύρνη και τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 έχουν χυθεί τόνοι μελάνης, έχουν φωτιστεί σχεδόν όλες οι πτυχές, οι αιμάσσουσες πληγές ράφτηκαν βιαστικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 και την επακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών, οπότε ό,τι και να γράψω εισαγωγικά για το βιβλίο του Giles Milton θα είναι σα να κομίζω όχι μόνο μία γλαύκα ες Αθήνας αλλά και το σόι της.

Βιβλίο Χαμένος παράδεισος: Σμύρνη 1922
Τίτλος πρωτοτύπου Paradise lost: Smyrna 1922
Συγγραφέας Giles Milton
Μεταφραστής Αλέξης Καλοφωλιάς
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο «Χαμένος παράδεισος» είναι μια τεκμηριωμένη ιστορική μελέτη γύρω από την καταστροφή της Σμύρνης και τη λήξη της Μεγάλης Ιδέας, με μια διαφορά μόνο: ο συγγραφέας είναι Βρετανός και επομένως ρίχνει το βάρος του στην καθημερινότητα πριν και στις συνέπειες μετά στη ζωή των Λεβαντίνων της Σμύρνης. «Η λεβαντίνικη κοινότητα ήταν μακράν η πλουσιότερη της πόλης. Ευρωπαϊκής καταγωγής, αλλά έχοντας αφομοιώσει τους τρόπους της Ανατολής, τα μέλη της ζούσαν στην Τουρκία από τα χρόνια της βασιλείας του Γεωργίου Γ΄ [1801-1820]» (σελ. 37). Ο συγγραφέας βασισμένος σε ημερολόγια, αυτόπτες μάρτυρες, απογόνους ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα κυριολεκτικά στο πετσί τους, έγγραφα, διασταυρώνει, μελετάει, υποστηρίζει, καταγράφει και παραδίδει μια εμβριθή μελέτη για την εποχή και την πόλη.

Παρ’ όλο που η ματιά του είναι φιλοδυτική και δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στη ζωή της ελληνικής κοινότητας, το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο και οι πρωτεργάτες της Μεγάλης Ιδέας και καταστροφής (Βενιζέλος, Χατζανέστης, Κωνσταντίνος Β΄κ. ά.) περιγράφονται εξίσου αντικειμενικά. Σίγουρα το όνειρο της Σμύρνης ήταν ελληνικό και η λήξη του Πρώτου Μεγάλου Πολέμου βρήκε την Ελλάδα να διεκδικεί πατρίδες αιώνων, επομένως ήταν λογικό ένας ιστορικός να μην μπορεί να παραλείψει αυτά τα γεγονότα. Έτσι, η καταγραφή της λεβαντίνικης ζωής ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τα αίτια και τις αφορμές των διπλωματικών χειρισμών της ελληνικής πλευράς. Και ως αναγνώστης και μελετητής του συγκεκριμένου ζητήματος δε βρήκα λάθη, παραλείψεις ή ανισομέρειες. Τα γεγονότα εκτίθενται όπως έγιναν, οι πρωταγωνιστές του δράματος καταγράφηκαν τεκμηριωμένα, τα περιστατικά ακολουθούσαν το ένα το άλλο με διασταυρωμένες λεπτομέρειες και η καταστροφή της Σμύρνης ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια μου μέρα τη μέρα. Το μόνο σημείο που με εκνεύρισε και έκανε ολοφάνερη την πλευρά από την οποία κατέγραφε ο συγγραφέας ήταν η εκφώνηση της δυστυχίας πως η οικογένεια Ουίτταλ αναγκάστηκε να διωχτεί από μια ζωή τριών αιώνων! Τι να πουν, κύριε Μίλτον, και οι δόλιοι Έλληνες που ζούσαν εκεί από τουλάχιστον τον 1ο αιώνα π. Χ.;

Διαβάζοντας κανείς μια βιογραφία είναι δύσκολο να τη διαβάσει διεξοδικά και ολόκληρη από την αρχή ως το τέλος, αν την επιλέξει ως ανάγνωσμα και όχι ως μελέτη για μια εργασία του. Εδώ όμως είναι τέτοια η ροή του λόγου, η επιλογή των χωρίων και των τεκμηρίων, η εναλλαγή των σκηνών που παρασύρθηκα και δεν μπόρεσα να αφήσω ούτε σελίδα (εντάξει, αδιαφόρησα για την εκτενέστατη περιγραφή του τρόπου ζωής των λεβαντίνων αστών, τα κότερά τους, τα ανάκτορά τους κλπ.). Η συνθήκη των Σεβρών, η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, η κακομαθημένη συμπεριφορά των Ιταλών που θέλανε ντε και σώνει τη Σμύρνη, κάτι που ανάγκασε τους Συμμάχους να τη δώσουν ελαφρά τη καρδιά στην Ελλάδα, η απόβαση του ελληνικού στρατού, η ήττα του Βενιζέλου και η αρχή του τέλους, η ανεδαφική σκέψη για κατάληψη της Άγκυρας, η πορεία στην Αλμυρά έρημο, ο Ατατούρκ, άριστος γνώστης των καταστάσεων και ικανός ηγέτης σε μια πατρίδα και ιδεολογία που αργόσβηνε, η κατάρρευση του μετώπου, οι σφαγές, η πυρπόληση της Σμύρνης κατόπιν διαταγών, το αίμα, η σφαγή («συνωστισμός» κατά ορισμένους ανιστόρητους θερμοκέφαλους), εμπλουτισμένα όλα και με χαρακτηριστικές φωτογραφίες, συναποτελούν ένα γλαφυρό ανάγνωσμα, που θα λύσει πολλές απορίες για όσους δε γνωρίζουν και θα θυμίσει γεγονότα και καταστάσεις σε όσους μελετούν αυτό το κομμάτι της σύγχρονης Ιστορίας. Αν εξαιρέσουμε τη μονομέρεια και τον ελλιπή φωτισμό για τους υπόλοιπους κατοίκους της Σμύρνης, αν αγνοήσουμε πως ο συγγραφέας αναφέρεται στην τύχη ανθρώπων που έχασαν περιουσίες ενώ υπήρξαν άλλοι που έχασαν και την ιδεολογία τους και τα όνειρά τους για μια μη διακοπή της ιστορικότητας της περιοχής, ο «Χαμένος παράδεισος» είναι ένα καλό υλικό για τη βιβλιογραφία της μικρασιατικής καταστροφής.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-giles-milton/feed/ 0