Βιβλίο Arrivederla nonna και άλλα διηγήματα
Συγγραφέας Αιμιλία Ψάλτη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πέντε ανόμοια διηγήματα. Σε γενικές γραμμές τα βρήκα επίπεδα και ανούσια, χωρίς αλλαγές και ανατροπές, δυστυχώς χωρίς τέλος (τουλάχιστον όχι με την έννοια της «καθάρσεως»). Το μόνο που ήταν κάπως καλύτερο ήταν το δεύτερο, το «Χαλιά τινάζω», μόνο και μόνο γιατί αφορά αναμνήσεις παιδιού από την Πόλη της δεκαετίας του ’50, το πώς μεγάλωσε, το πώς έζησε με τουρκάκια, τι σκανδαλιές έκανε, αρκετά τρυφερό και ρομαντικό (επίσης χωρίς τέλος). Άντε να ξεχωρίσω και το τελευταίο, το «Κύριος Δημοσθένης», για έναν ηλικιωμένο με άνοια, που καταφέρνει να το σκάσει από το σπίτι και τον ψάχνουν τα εγγόνια του. Πάντως, έχω διαβάσει και καλύτερα διηγήματα από τις εκδόσεις Τσουκάτου.

Βιβλίο Η Αθηνά από την Αθήνα και άλλα διηγήματα
Συγγραφέας Αιμιλία Ψάλτη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από τα πιο κακότεχνα κείμενα που έχω διαβάσει. Έπεσα από τα σύννεφα με την επιλογή των εκδόσεων Τσουκάτου. Σχεδόν προφορικός λόγος, παροράματα, ελλειπτικές προτάσεις (εν είδει βιασύνης κι όχι τυπογραφικής αβλεψίας, σε κάνα-δυο περιπτώσεις λείπουν ολόκληρες λέξεις και η πρόταση δεν βγάζει νόημα), κακό συντακτικό, παραδέχομαι ότι διάβασα μόνο τα δύο πρώτα από τα τέσσερα. Επίσης το διήγημα δεν έχει την εκτεταμένη μορφή των 126 σελίδων που έχει το πρώτο αλλά κάτι πιο μαζεμένο. Τέλος πάντων οι ίδιες ιστορίες αδιάφορες και κακογραμμένες, δεν ταυτίστηκα με κανένα και τίποτα. Γαλλικές εκφράσεις γραμμένες στα γαλλικά χωρίς μετάφραση, γαλλική ορολογία (και μιλάμε για καθημερινό υποτίθεται λόγο, αν η συγγραφέας είναι γαλλοθρεμμένη πρέπει να έχει υπ’ όψιν της ότι απευθύνεται σε ελληνικό κοινό). Δείτε κάποια ελάχιστα παραδείγματα για να καταλάβετε τι εννοώ:

«Τον Φεβρουάριο η Αθηνά είχε να ετοιμάσει μια dissertation. Επειδή τα γαλλικά της δεν ήταν τόσο καλά, παρακάλεσε τη mere του foyer να της τη διορθώσει» (σελ. 7). (ένα από τα εκατομμύρια παραδείγματα γαλλισμού που ανέφερα πιο πάνω)

«Στην πιτσαρία παρήγγειλε ένα διπλό ουίσκι» (σελ. 104) (πείτε μου ποια πιτσαρία πουλά και οινοπνευματώδη να πάω να κατασκηνώσω εκεί).

«Η Ηλέκτρα ξεφούλκησε» (σελ. 18) (να θυμίσω ότι το ρήμα είναι ξιφουλκώ εκ του ξίφους και δεν έχει σχέση με το συνθετικό «ξε-»)

«Να χέσω την ψυχολογία που σπουδάζεις» (σελ. 18) (oh la la!)

«Η Αθηνά έφτασε στο Παρίσι αναστατωμένη. Στο τέλος της εβδομάδας έλαβε μια κάρτα που της ευχόταν επιτυχία για τις εξετάσεις και υπενθύμιζε την προσεχή τους συνάντηση» (σελ. 18) (με την κάρτα είχε ραντεβού; η κάρτα τής ευχόταν; μήπως λείπει κάτι, του στυλ «μια κάρτα από τον τάδε; που της ευχόταν…», λέω εγώ τώρα…)